[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 รีบอร์น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,886
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    22 มิ.ย. 63

บทที่ 3 รีบอร์น

หลังจากได้ที่คุยเรื่องต่างกับคุณพ่อมามากมายระหว่างเดินทางมายังปราสาทว่องโกเล่ ก็ทำให้ผมได้รับรู้เรื่องราวหลายๆเรื่องที่แม้แต่ครั้งที่ยังเป็นเดชิโม่ก็ยังไม่รู้ออกมาจากปากของพ่อ

 

' เอี๊ยด ' เสียงเบรกของรถลีมูซีนดังขึ้น ขณะที่ตัวรถหยุดอยู่ที่หน้าปราสาทวองโกเล่ ตัวปราสาทเป็นสีขาวครีมสลับน้ำเงินเข้ม เป็นปราสาทที่มีอายุมากกว่า 400 ร้อยปี เพราะปราสาทนี้สร้างขึ้นโดยวองโกเล่รุ่นที่ 1

 

หลังจากลงรถคุณพ่อก็อุ้มผมไว้แนบอกอีกครั้ง จากความสูงระดับนี้ทำให้ระดับการมองเห็นของผมกว้างขึ้นกว่าเดิม ผมมองปราสาทหลังนี้ด้วยสายตาคิดถึง

 

ตลอดทางเดินในปราสาททุกคนต่างพูดกันด้วยภาษาอิตาลี แต่ผมก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะไม่เข้าใจแต่อย่างใด ผมก็ยังคงยึดอกแกร่งของคุณพ่อประดุจฐานที่มั่น มองดูอะไรหลายๆอย่างรอบปราสาทที่ไม่ได้เปลี่ยนไปมากนักจากความทรงจำที่เคยมีอยู่ และแว่วเสียงของผู้คนที่กระซิบกระซาบกันอยู่ประปราย

 

ได้ยินหรอกนะที่พูดกันอยู่น่ะ...ไม่สิรู้หรอกนะว่าคุยอะไรกันเยอะแยะนะ แต่ผมก็ไม่ได้สนใจนักหรอก และดูเหมือนเสียงฝีเท้าของคุณพ่อจะหยุดลงที่หน้าประตูสีน้ำตาลบานใหญ่ ประตูห้องทำงานของรุ่นที่ 9

 

' ก๊อก ก๊อก ก๊อก '

 

' แอ๊ด ' เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบเข้ากับรุ่นที่ 9 ที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนั้นดูเหมือนจะมีคนนั่งอยู่ เงาดำๆตะคุ่มๆ หมวกแบบนั้น กิ้งก่าสีเขียวบนหมวกตัวนั้น กลิ่นกาแฟเอสเปรสโซ่ที่หอมชวนดม ที่แท้ก็รีบอร์นนี่เอง

 

อ่าหะ...รีบอร์นมาทำอะไร? อ๊ะ...ลืมไปเขาเป็นนักฆ่าที่ฟังคำสั่งของรุ่นที่ 9 นี่น่า ช่างเถอะ หลังจากที่ผมเลิกสนใจรีบอร์นแล้วสายตาของผมก็ไปหยุดอยู่ที่ชายชราตรงหน้า  รุ่นที่ 9 ส่งยิ้มมาให้ผมด้วยสายตาเอ็นดู

 

" อิเอิมิสึ พาสีนะคุงมาแล้วสินะ " รุ่นที่ 9 พูดออกมาด้วยคำพูดและท่าทางที่แสดงถึงอำนาจ

 

" สึนะจัง ปู่มีเรื่องที่ต้องคุยกับหนูนะ " เว้นสักครู่หนึ่งแล้วจึงพูดต่อ " หนูรู้แล้วใช่มั้ยว่าพ่อของหนูคือมาเฟีย? " รุ่นที่ 9 จ้องมองมาทางผม

 

ผมจึงพยักหน้าตอบรับ

 

" ปู่อยากให้หนูเป็นบอสคนต่อไปของวองโกเล่ เป็นวองโกเล่รุ่นที่ 10 " รุ่นที่ 9 ยังคงพูดต่อ เป็นแบบนี้อีกแล้วสินะ...จริงๆจะเป็นบอสมาเฟียหรือไม่มันไม่สำคัญหรอก ขอเพียงแค่ผมได้ปกป้องพวกพ้องและผู้คนที่ผมรักให้ปลอดภัยก็พอแล้ว

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นดูเหมือนจะมีอะไรสักอย่างที่กำลังจะไหลทะลักออกมาจากภายในตัว ความรู้สึกที่อยากปกป้อง ความรู้ที่รวมกันกลายเป็นเจตจำนงทีีแรงกล้า   ผมยื่นมือออกมาข้างหน้าน้อยไปเหมือนจะคว้าจับบางสิ่ง ฉับพลันนั้นเองก็มีเปลวไฟสีส้มปรากฏขึ้นมาที่นิ้วมือ

 

" ไฟดับเครื่องชน...สึนะจังใช้ได้แล้วเหรอ? " รุ่นที่ 9 พูดขึ้นด้วยสีหน้าตกใจ ผมเองก็ตกใจเหมือนกันผมจะจุดไฟขึ้นมาทำไมตอนนี้...!!!

 

" สายเลือดเข้มข้นเกินไปสินะ " เสียงของรีบอร์นพูดขึ้นมาลอยๆ เอาจริงๆไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอก ผมก็แค่รู้วิธีจุดไฟก็เท่านั้นเอง

 

" แล้วจะไม่เป็นไรงั้นเหรอรีบอร์น? " คุณพ่อถามรีบอร์นในทันที

 

" เด็กคนนั้นไม่สมควรที่จะอยู่ในโลกเบื้องหน้าอีกแล้วละ พวกเราสมควรให้เธอมายังโลกฝั่งนี้ สายเลือดของวองโกเล่และพลังไฟที่แข็งแกร่งมันอันตรายเกินไปถ้าจะให้ใช้ชีวิตอย่างคนปกติ " รีบอร์นนายพูดอะไรลงไปรู้ตัวบ้างมั้ยเนี่ย ไอ้อดีตอาจารย์เฮงซวย

 

" แต่ว่าสึนะยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ แบบนี้มันจะไม่แน่เอาเหรอ? เด็กคนนี้พึ่งจะสี่ขวบกว่าเองนะ...จะให้ลากเค้าเข้ามาอยู่ในโลกมาเฟียแบบนี้มันไม่ยิ่งอันตรายเข้าไปใหญ่เหรอ? " คุณพ่อพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนลนพลางจ้องไปยังรีบอร์นแบบไม่วางตา

 

" ทั้งสองคนพอได้แล้ว ฉันคิดว่าควรจะถามความเห็นของสึนะดูบ้างดีกว่านะ " รุ่นที่ 9 ในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้นมาทำให้คุณพ่อและรีบอร์นต่างเงียบลง

 

" สึนะจัง หนูจะเลือกยังไงดีละ? แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหนปู่ก็จะสนับสนุนหนูเอง "  รุ่นที่ 9 พูดด้วยรอยยิ้ม

 

จะชาตินี้หรือชาติก่อนก็หนีการเป็นมาเฟียไม่พ้นสินะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละนะ เอาละตัดสินใจแล้ว...

 

" หนูจะเป็นมาเฟียค่ะ แต่... " ผมตอบออกมาด้วยท่าทีหนักแน่น ก่อนที่จะเอ่ยประโยคต่อมารีบอร์นก็ขัดซะก่อน

 

" เธอคิดดีแล้วละ สายเลือดของวองโกเล่ไม่สามารถอยู่ในโลกคนทั่วไปได้หรอก " รีบอร์นพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระกับอะไร เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดชะมัด เขาใช้ตรรกะบ้าบออะไรคิดวะเนี่ย

 

" สายเลือดของวองโกเล่สามารถอยู่อย่างคนทั่วไปได้ค่ะ แต่ที่หนูเลือกที่จะเป็นมาเฟียด้วยตัวเอง นั้นก็เพราะว่าลางสังหรณ์ของหนูมันบอกว่า ต่อให้ไม่เข้ามาในโลกนี้ตอนนี้ สักวันก็ต้องถูกลากเข้ามาอยู่ดี... " ก็นะตราบใดที่คุณพ่อยังคงเป็นที่ปรึกษานอกแก๊งและดำรงตำแหน่งนัมเบอร์ทูของวองโกเล่อยู่ สุดท้ายก็หลีกเลี่ยงไม่ได้หรอกที่จะต้องเป็นมาเฟียน่ะ

 

" แล้วก็ไม่ดีแค่วองโกเล่หรอกนะคะที่สามารถใช้พลังของเปลวไฟดับเครื่องชนได้น่ะ " ทำการพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนที่จะพูดอย่างอื่นต่อ

 

" คุณปู่คะ...หนูอยากกลับไปเรียนที่ญี่ปุ่นกับพวกน้องๆค่ะ " ส่งสายตาอ้อนไปให้รุ่นที่ 9

 

" ได้สิจ๊ะสึนะจังคุณปู่ให้สัญญา แต่ว่ามันจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอถ้าหนูจะกลับไปอยู่กับครอบครัวที่นั้น ถ้าเกิดหนูไม่สามารถควบคุมพลังไฟของตัวเองได้ " รุ่นที่ 9 พูดอย่างใจดีก่อนจะที่จะจุดลูกระเบิดคำถามไว้ให้ผมปวดหัวอีก

 

" ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่มีทางที่หนูจะควบคุมไฟของตัวเองไม่ได้ " ผมตอบออกไปอย่างมั่นใจ ประสบการณ์การเป็นมาเฟียของผมที่ผ่านๆมาน่ะมันไม่ได้มีไว้แค่ประดับเล่นๆหรอกนะ

 

" ยัยหนูเธอมั่นใจได้ยังไงว่าสามารถควบคุมพลังตัวเองอยู่น่ะ กับอีแค่สามารถจุดเปลวไฟขึ้นมาได้ใช้ว่าจะควบคุมได้ง่ายๆนะ " รีบอร์นพูดขึ้น

 

" หนูมั่นใจค่ะว่าหนูควบคุมได้ " ผมตอบกลับรีบอร์น

 

" เปลี่ยนความปรารถนาอันแรงกล้า ให้เป็นเจตจำนง เจตจำนงนั้นจะนำพามาซึ่งพลังของเปลวไฟ " ผมพูดออกไปโดยที่คิดอะไร นี้คือวิธีที่จะจุดเปลวไฟให้ลุกโชนออกมา

 

" วิธีจุดเปลวไฟที่ถูกต้อง ยัยหนู/ลูก ไปรู้มาจากที่ไหนกัน? " X2 เสียงคุณพ่อและรีบอร์นพูดขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

ผมใช้มือคู่น้อยดึงเสื้อของคุณพ่อ และเอ่ยออกมาเสียงแผ่วๆ " มีคุณปู่ผมสีทองบอกเรื่องนี้กับหนูในฝันค่ะ " จะให้บอกออกไปตามตรงว่าเคยรู้มาจากตอนชาติที่แล้ว ที่รัล มิลจิสอนก็ยังไงๆอยู่ ดังนั้นข้ออ้างคุณปู่พรีโม่มาสักหน่อยแล้วกันนะคะ(?) คุณปู่

 

" คุณปู่ผมสีทอง วองโกเล่พรีโม่สินะ? " รีบอร์นพูดขึ้นมาเบาๆ

 

สุดท้ายเรื่องก็จบลงที่รุ่นที่ 9 ให้คุณพ่อพาผมไปพักผ่อนก่อน ทำให้เรื่องในวันนี้จบลงได้ด้วยดี(?)ไปอีกวัน

 

.

 

หลังจากที่อิเอมิสึพาสึนะออกไปข้างในห้องทำงานของรุ่นที่ 9

 

รีบอร์น : " เด็กคนนั้นไม่ใช่เด็กธรรมดาเลยจริงๆ "

 

รุ่นที่ 9 : " ใช่มั้ยละ? เด็กคนนั้นน่ะนอกจากมีเปลวไฟที่แข็งแกร่งแล้ว สายตาคู่นั้น สายตาที่เหมือนกับราชสีห์เป็นสายตาของผู้ที่เหมาะสมจะเป็นบอสอย่างแท้จริงเลยละ "

 

รีบอร์น : " ตอนแรกก็ได้ยินมาอยู่แล้วว่าเป็นเด็กที่ฉลาดกว่าเด็กทั่วไป แต่ดูท่าแล้วจะไม่ใช่แค่นั้นสินะ ถึงขนาดสามารถจุดเปลวไฟดับเครื่องชนขึ้นมาได้ ทั้งๆที่พึ่งจะอายุสี่ขวบกว่าแท้ๆ  " รีบอร์นลดเสียงลงเล็กน้อยเหมือนกับพูดกับตัวเอง " หน้าตาก็น่ารักดี ถ้าโตขึ้นกว่านี้ต้องสวยแน่ๆเลย "

 

รุ่นที่ 9 : " ถึงจะเป็นนายฉันก็ไม่ยกหลานสาวให้ง่ายๆหรอกนะ หึๆ "

 

 

2020.06.22 Monday

ทูน่าน้อยเริ่มปักธงแล้ว   >×<

ใครจะเป็นรายต่อไปที่จะมาตกหลุมน้องกันนะ

" จีบตอนเด็กแถมฟรีตอนโต ฮิๆ " 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #218 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 14:01
    แอ้.. อยากไปเล่นในคุกสินะรีบอร์น
    #218
    0
  2. #198 Am_mpye (@55556678) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 10:55

    ชอบบบบบ
    #198
    0
  3. #182 mungming2009 (@mungming2009) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2563 / 22:39
    ผู้เยาวจะพรากกันเองหรอ
    #182
    0
  4. #162 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 17:40
    ชอบคำคมส่งท้าย
    #162
    0
  5. #6 asma2547 (@asma2547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 23:17

    ชอบค่ะ
    รอนะค่าาาา
    #6
    0
  6. #4 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 16:55
    กินน้องเลยยย
    #4
    0
  7. #3 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 12:52
    รอนะคะ
    #3
    0