[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 28 ศึกแห่งอรุณที่ได้เริ่มขึ้นและเรื่องบอกเล่าที่มาพร้อมกับสายฟ้าฟาด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    16 ก.ค. 63

บทที่ 28 ศึกแห่งอรุณที่ได้เริ่มขึ้นและเรื่องบอกเล่าที่มาพรัอมสายฟ้าฟาด

 

ผมลืมตาตื่นขึ้นในสภาพเดียวกับเมื่อวาน มองไปเตียงข้างๆตัวยังมีไออุ่นของใครอีกคนหลงเหลืออยู่ ผมลุกขึ้นแล้วลงจากเตียง

 

' แอ๊ด '

 

ลูซซูเลียเดินเข้ามาพร้อมกับเครื่องแบบนร.ชุดใหม่   และกระเป๋านร. นี้พวกเค้าลงทุนซื้อใหม่ให้เลยเหรอเนี่ย ซันซัสจะป๋าเกินไปแล้วนะ

 

" อรุณสวัสดิ์จ๊ะสึนะจัง เจ้เอาชุดใหม่มาให้เปลี่ยนแล้วนะจ๊ะ ห้องอาบน้ำอยู่ที่ทางปีกขวานะจ๊ะ อาบน้ำเสร็จแล้วก็เดินไปฝั่งตรงข้ามกับปีกขวาก็จะเจอห้องครัวนะจ๊ะ ถ้างั้นเจ้ไปละ "  พูดจบลูซซูเลียก็เดินออกไปทันที

 

ผมเองก็เดินออกไปทางห้องน้ำเพื่ออาบน้ำหลังจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นชุดนร.แล้วเดินไปที่ห้องครัว วันนี้สมาชิกคนอื่นๆนั้นตื่นกันแล้วแต่ยังไม่ถึงเวลากินข้าวของพวกเขา

 

" อรุณสวัสดิ์เจ้าหญิงวันนี้ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลยน้า~ เอาละๆเชิญเจ้าหญิงนั่งตรงก่อนเลย เดียวเจ้าชายจะไปเอานมมาเสริฟให้ " พูดจบเบลก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบนมรสสตอเบอร์รี่ออกมา

 

" เบลนั้นมันของฉัน! " มาม่อนพูดขึ้นมาเบาๆ

 

" แหมๆแบ่งให้เจ้าหญิงหน่อยเดียวเอง อย่างกไปเลยนะมาม่อน " เบลเอาผมมาเป็นข้ออ้างจริงๆเจ้าตัวแค่อยากแกล้งมาม่อนก็เท่านั้นแหละ ทำไมผมจะไม่รู้ละ...

 

" ชิ " มาม่อนทำหน้าไม่สบอารมณ์เล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

เป็นภาพบรรยากาศเดิมๆที่ผมเห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

 

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ สควอโล่ก็ลงทุนเป็นคนขับรถไปส่งผมที่โรงเรียน ส่วนซันซัสเองก็นั่งมาด้วนเช่นกัน

 

รถคันหรูขับไปจอดที่หน้าประตูโรงเรียนนามิโมริ สควอโล่เดินลงเปิดประตูให้ผมลงจากรถ ซันซัสเองก็ตามลงมาเช่นกัน เขายกมือขึ้นลูบหัวผมเบาๆ " วันนี้ก็อย่าลืมตั้งใจเรียนด้วยละส่วนฉันคงต้องกลับแล้ว " -///- เดี๋ยวนี้ทำไมซันซัสทำตัวละมุนขึ้นเรื่อยๆแบบนี้เนี่ย

 

สควอโล่หันมาพูดกับผมก่อนที่จะกลับไปตำแหน่งสารถี " แล้วเจอกันคืนนี้นะยัยหนู อย่าลืมตั้งใจเรียนด้วยละ " จากนั้นก็ยื่นมือมาลูบหัวผมอีกคน

 

OMG! ทำไมแต่ละคนช่าง...แบบนี้ ตอนนี้เรายังเป็นศัตรูกันนะ เลิกใจดีกับฉันได้แล้ว... มันไม่ดีต่อหัวใจเอาซะเลยจริงๆ

 

ผมเดินขึ้นตึกไปทันที เมื่อเปิดประตูห้องเรียนเข้าไปก็พบกับยัสคุงซัสคุงยามาโมโตะคุงโกคุเดระคุงในสภาพห่อเหี่ยว(?)

 

" เป็นอะไรไปเหรอทุกคน? " ผมถามออกไปส่งผลให้พวกเขาหลุดจากสภาพห่อเหี่ยวกันในทันทีราวกับซ้อมบี้ที่ได้ไปเกิดใหม่(?)

 

" สึจัง!!! / สึนะ / รุ่นที่10 " พวกเขาพูดขึ้นพร้อมกัน

 

" ฉันไม่เป็นไรหรอกนะทุกคนปลอดภัยดีไม่เป็นอะไรเลยสักนิดไม่ต้องเป็นห่วงกันหรอกนะ " ผมยิ้มไปให้พวกเขาหลังพูดจบ

 

สักครู่หนึ่งเคียวโกะก็เดินเข้ามาถามผมเรื่องคุณพี่ ซึ่งสุดท้ายผมก็ทำได้แค่โกหกไปเพื่อให้เคียวโกะสบายใจขึ้น

 

ขอโทษนะเคียวโกะจังที่ฉันต้องโกหก วันนี้ศึกชิงแหวนนัดแรกจะเริ่มขึ้นแล้ว คุณพี่จะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน!!!

 

.

.

.

 

เวลาสี่ทุ่ม ณ โรงเรียนนามิโมริ ระบุสถานที่เพิ่มเติมคือดาดฟ้า.สังเวียนมวย

 

" เอาละค่ะที่นี่คือเวทีการประลองของผู้พิทักษ์อรุณที่ทางเราได้จัดเตรียมไว้ให้เป็นพิเศษ ซึ่งในการต่อสู้อื่นๆเองสนามแข่งก็จะถูกจัดขึ้นเป็นพิเศษเช่นกัน " เชลแบล็คโลได้พูดประกาศขึ้น

 

สังเวียนแห่งนี้ติดไฟสปอร์ตไลท์เอาไว้ ทำให้ทั่วทั้งสังเวียนสว่างจ้า แต่มันไม่ใช่แค่นั้นนะสิ...แสงไฟที่ส่องลงมานั้นจะทำให้เกิดความร้อนจนคนที่อยู่บนสังเวียนเกิดการแมททาบอลซึ่มที่มากกว่าปกติ

 

ทั้งคุณพี่และลูซซูเลียต่างขึ้นไปยืนบนเวทีแล้ว การแข่งได้เริ่มต้นขึ้น ผมเฝ้ามองทั้งคู่โดยไม่คลาดสายตา ไม่ว่าจะเป็นใครก็สำคัญกับผมทั้งสองฝั่ง ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากเลยที่จะต้องเห็นใครสักคนหรือทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ

 

เวลาผ่านไปกว่าสิบห้านาทีคุณพี่เริ่มเหนื่อยหอบแต่ก็กลับมาหึดสู้เมื่อโคโรเนโร่มาถึง คุณพี่ต่อยไฟที่อยู่ด้านบนเวทีจนแตกละเอียด แสงไฟที่ทำให้ทุกคนมองเห็นภาพบนเวทีตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว รอบด้านมืดสลัวขึ้นมาในทันที

 

หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ยังคงสู้กันต่ออีกสักพักใหญ่ จนในที่สุดคุณพี่ก็งัดท่าไม่ตายมาใช้จนสามารถพลิกกลับมาชนะในศึกนี่ได้

 

" แม็กซิมัมแคนน่อน " ลูซซูเลียถูกคว่ำลงไปแล้ว

 

คุณพี่แข็งแกร่งขึ้นแล้วจริงๆนั้นแหละ เพราะลูซซูเลียถึงจะเห็นเขาเป็นแบบนั้นแต่เขาเองก็เป็นถึงนักฆ่าในสังกัดวาเรียละนะ

 

ผมมองไปที่วาเรียคนอื่นๆที่มาดูการแข่งดูท่าว่าในครั้งนี้พวกเขาจะไม่ทำเหมือนกับชาติที่แล้ว ที่ลงโทษลูซซูเลียที่แพ้ให้กับคุณพี่

 

สองฝาแฝด(?)เชลแบล็คโลได้ประการผลตัดสินของศึกชิงแหวนในรอบนี้ ในระหว่างนั้นเองผมก็เดินขึ้นเวทีไปดึงตัวลูซซูเลียขึ้นมาส่งให้สมาชิกวาเรียที่เหลือ กำชับให้พวกเขาเรียกหมอมารักษา

 

" ผู้ชนะในการแข่งขันในศึกชิงแหวนผู้พิทักษ์แห่งอรุณ ผู้ชนะคือซาซางาวะ เรียวเฮ ... ศึกถัดไปจะถูกจัดขึ้นในคืนวันพรุ่งนี้เวลาสี่ทุ่ม ที่ดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริเหมือนเดิม คู่ถัดไปคือศึกชิงแหวนของผู้พิทักษ์อัศนี " พูดจบเชลแบล็คโลก็ได้หายจากไปในทันที

 

.

.

.

 

คืนต่อมา เวลาเดิม ณ ดาดฟ้าโรงเรียนนามิโมริ

 

เมื่อพวกเราขึ้นมาถึงดาดฟ้า แรมโบ้ก็กระดี๊กระด๊ามากวิ่งไปวิ่งมาทั้งๆที่ฝนตกอยู่ พวกเชลแบล็คโลจงใจเลือกวันนี้เพื่อแข่งศึกของผู้พิทักษ์อัศนีเพราะรู้ว่าวันนี้ฝนตกสินะ ดูท่าจบการแข่งคงต้อง...ซะแล้วสิ

 

" มาถึงกันแล้วสินะค่ะ "

 

" ที่นี่คือสนามการประลองที่สองของผู้พิทักษ์อัศนี สิ่งที่ทุกท่านกำลังเห็นอยู่คือสนามอิเล็กทริกโก้เซอร์กิต โดยที่จะมีลวดไฟฟ้าถูกขึงไว้ที่พื้นและด้านบนเป็นเสาล่อสายฟ้าที่จะเพิ่มแรงประจุไฟฟ้าให้แก่สายฟ้าที่ฟาดลงมา "

 

ผมเรียกแรมโบ้ที่วิ่งวนไปทั่วมาใกล้ๆ

 

" แรมโบ้ถ้าไม่อยากสู้จะยอมแพ้ก็ได้นะ ฉันไม่บังคับหรอกถ้านายไม่อยากสู้น่ะ " ผมพูดออกไปตรงๆกับเจ้าตัว

 

" ฮะๆ คุณแรมโบ้ไม่มีทางเป็นอะไรไปหรอกนะสึนะ  เพราะคุณแรมโบ้น่ะไร้เทียมทาน " พูดจบแรมโบ้ก็วิ่งไปหาสองฝาแฝดเชลแบล็คโล

 

" นี่นี่นี่ พี่สาวเราจะเล่นกันยังไงเหรอ??? นี่นี่นี่... "

 

" ... "

 

เมื่อไม่ได้รับคำตอบแรมโบ้ก็วิ่งวนไปทั่วสนามลวดไฟฟ้า จู่ๆสายฟ้าสายหนึ่งก็ฟาดลงมาดังเปรี้ยงใส่แรมโบ้เข้าเต็มๆ จนเจ้าตัวหน้าทิ่มลงกับพื้น จากนั้นสักครู่ก็ดันตัวเองขึ้นมา

 

" อะไรเนี่ย? หางคุณแรมโบ้ไหม้หมดเลยดูสิ " เจ้าตัวลุกขึ้นพร้อมหยิบหางของชุดวัวขึ้นมาโชว์ให้ดู

 

" ทำไมแรมโบ้ไม่เป็นไรเลย " ยัสคุงที่มาดูการแข่งด้วยถามขึ้นมาเสียงดัง รีบอร์นจึงได้เอ่ยปากอธิบายขึ้นมาให้ฟัง

 

" แรมโบ้เจ้าเด็กนั้นน่ะต้องแต่เกิดมาก็โดนฟ้าผ่าบ่อยมากจนร่างกายเริ่มปรับให้ชินกับกระแสไฟฟ้า เรียกว่า อิเล็กทริคโก้คอยส์โอ้ เป็นผิวอัศนีบาตรที่ไฟฟ้าสามารถไหลผ่านร่างกายได้และไม่ส่งผลกระทบต่ออื่นๆ "  รีบอร์นหันไปมองแรมโบ้

 

" หมอนั่นถึงมันจะดูน่ามันไส้ไปสักหน่อยแต่ก็เหมาะที่จะเป็นผู้พิทักษ์อัศนีมากที่สุดจริงๆนั้นแหละ สายฟ้าที่คอยรับความเสียหายและโจมตีเพื่อแฟมิลี่ "

 

หลังจากที่รีบอร์นพูดจบ เลวี่ก็แสดงหัวเสียออกมาอย่างเห็นได้ชัดขากำลังอารมณ์เสียเพราะว่ารีบอร์นบอกว่าแรมโบ้เหมาะจะเป็นผู้พิทักษ์อัศนีมากกว่าตน

 

เลวี่ดึงดาบสายฟ้าขึ้นมาหมายโจมตีใส่แรมโบ้ ซึ่งเจอตัวก็โดนโจมตีไปจริงๆ แรมโบ้ร้องไห้จ้าออกมาก่อนที่จะดึงบาซูก้าทศวรรษออกมาแล้วโดดลงไป

 

' ปุ้ง '

 

ควันได้ฟุ้งกระจายขึ้นมาทั่วบริเวณ แรมโบ้ในวัย15ปีได้หยิบสร้อยที่ใส่แหวนวงโกเล่ขึ้นมาใส่คอไว้

 

เลวี่โวยวายขึ้นมาในทันที " คนนอกนั้นมาได้ยังไง "

 

" นั้นคือผู้พิทักษ์อัศนีในอีกสิบปีข้างหน้าค่ะ ดังนั้นนี่ไม่ใช่เรื่องผิดกฎแต่อย่างใด " เชลแบล็คโลได้ประกาศขึ้นให้ทุกคนได้ยิน

 

แรมโบ้ได้ใส่เขาที่หัวของตัวเองแล้วเรียกสายฟ้าให้ฟาดลงมาเพื่อเก็บสะสมไฟฟ้าไว้ในเขา " อิเล็กทริคโก้เซ็ต "

 

" เหอะ...เรียกสายฟ้าให้ฟาดลงมาใส่ตัวเองโดยไม่สนใจสายล่อฟ้าเลยงั้นเหรอ? แต่มันจะสักเท่าไรกันเชียว "

 

แรมโบ้วิ่งพุ่งเข้าใส่เลวี่ " อิเล็กทริคโกคอนนาต้า "

 

เลวี่ใช้ร่มเหล็กออกมากางดึงสายฟ้ามาไว้รวมกันที่จุดเดียวแล้วโจมตี " เลวี่วอลทอล "

 

แรมโบ้ถูกโจมตีจนน็อคลงไปกับพื้น เจ้าตัวลุกขึ้นวิ่งพร้อมร้องไห้ก่อนที่จะกระโดดลงไปในบาซูก้าทศวรรษอีกครั้ง

 

' ปุ้ง '

 

เมื่อควันจางลงอีกรอบสิ่งที่ปรากฏขึ้นมาต่อหน้าพวกเราก็คือแรมโบ้ในวัย 25 ปี ที่ดูเป็นหนุ่มที่ดูเถื่อนๆแต่เร้าใจ เข้าเดินเข้ามาใกล้ผมพร้อมกระซิบบอกประโยคหนึ่งออกมา

 

' วองโกเล่วัยเยาว์ต่อไปคุณไม่ควรที่จะหักโหมทำงานมากเกินไปใน เจ้าพวกบ้านั้นน่ะช่างมันบ้างก็ได้ คุณควรมีเวลาให้ผมกับลูกบ้าง... '

 

0////0 นี่มันเรื่องอะไรกัน?อย่าหักโหมทำงาน?ช่างเจ้าบ้าพวกนั้น?มีเวลาให้กับลูก??? ผมปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วมองการต่อสู้ต่อ

 

" เลิกใช้สายตาอัมหิตแบบจะกินเลือดกินเนื้อมองผมได้แล้ว " แรมโบ้ได้พูดออกไป

 

แรมโบ้ก้มลงไปหยิบเขาอันเก่าที่แรมโบ้ตอนเด็กทำตกเอาไว้ขึ้นมา เปลือกนอกของมันแตกออกจนเห็นข้อความด้านในที่เขียนเอาไว้ ' เจ้าวัวบ้า '

 

แรมโบ้มองแล้วยิ้มออกมาก่อนจะหยิบเขาขึ้นมาใส่ " ในที่สุดก็เจอสักที " ในทันใดนั้นเองเลวี่ก็ได้โจมตีใส่แรมโบ้ด้วยสายฟ้าแรงสูง

 

แรมโบ้ย่อตัวและวางมือลงกับพื้นส่งต่อกระแสไฟฟ้าผ่านลงไปที่พื้นจนหมด ทำให้เขาไม่ได้รับความเสียหายใดๆเลยสักนิด ไม่มีแม้แต่เพียงรอยไหม้

 

" สำหรับผมสายฟ้ามันก็แค่ลูกแมวตัวหนึ่งเท่านั้น "  พูดจบเจ้าตัวก็ล่อสายฟ้าให้ผ่าลงมาที่ตัวเองเพื่อเก็บประจุไฟฟ้าไว้ที่เขา

 

" คุณน่ะรีบๆแพ้ไปได้แล้ว ผมจะได้กลับไปดูแลลูกต่อสักที!!! "

 

" อิเล็กทริกโกคอนนาต้า "

 

ในครั้งนี้เลวี่โดนท่านี้ของแรมโบ้เข้าไปจังๆทำให้เกิดแผลไหม้จากสายฟ้า

 

...3...2...1 ผมกลืนเม็ดยาดับเครื่องชนลงคอแล้วรีบก้างออกไปคว้าตัวแรมโบ้ที่พึ่งกลับมาจาก10ปีข้างหน้าเอาไว้

 

" ศึกในยกนี้ฉันขอยอมแพ้แค่นี้!!! " ผมพูดขึ้นเสียงดังพร้อมทั้งหยิบสร้อยที่ใส่แหวนอัศนีครึ่งหนึ่งไว้โยนให้กับเลวี่

 

เชลแบล็คโลคิดจะเข้ามาห้าม แต่ผมก็พูดขัดเธอขึ้นมาซะก่อน " ในที่นี้ฉันมีสิทธิ์ตัดสินใจแทนผู้พิทักษ์ของฉันว่าเขาจะยอมแพ้หรือสู้ต่อ เธอไม่มีสิทธิ์ค้านอะไรทั้งสิ้น "

 

ครั้งนี้สิ่งที่ผมเลือกทำก็คือพุ่งเข้าไปช่วยแรมโบ้ก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บหนักจนไม่ฟื้นเหมือนตอนนั้นอีก สำหรับผมแหวนวงนั้นต่อให้เป็นถึงวองโกเล่ริงแต่สำหรับผมแล้วพวกพ้องน่ะสำคัญกว่ามากนัก

 

" ขอประกาศผู้ชนะในศึกชิงแหวนคู่ของผู้พิทักษ์อัศนี ผู้ชนะคือ เลวี่ อาแทน ศึกชิงแหวนในวันพรุ่งนี้คือของผู้พิทักษ์วายุ จะจัดการแข่งขึ้นที่ห้องสมุดโรงเรียนนามิโมริ "  พูดจบทั้งสองคนก็เหมือนจะหนีหายไปเหมือนทุกที

 

ผมกระโดดตามทั้งสองไปเมื่ออยู่ในระยะที่สามารถพูดคุยกันได้ผมก็ได้พูดในสิ่งที่คิดออกไป " ฉันเตือนพวกเธอแล้วนะว่าอย่าทำอะไรที่มันมากเกินไป สงสัยถ้ามีเวลาว่างฉันคงต้องสละเวลาไปเยี่ยมเบื้องบนของพวกเธอสักหน่อยละมั้ง "

 

ผมพูดชื่อหัวหน้าองค์กรบุคคลที่อยู่เบื้องหลังของพวกเธอออกมาโดยไร้เสียง เบีย...คุ...รัน... เมื่อพวกเธอรู้ถึงความนัยที่ผมต้องการจะสื่อพวกเธอก็ก้มหน้าให้ผมพร้อมบอกว่า " ต่อไปเราจะพยายามให้มีผู้บาดเจ็บให้ได้น้อยที่สุดค่ะ!!! "

 

 

2020.07.16 Thursday

แลดูเป็นตอนที่วุ่นวาย

มีใครพอจับประเด็นออกมั้ยว่าโมเอะฮิเมะอย่างปูพรมจุดไหนต่อไป...

ถ้าถามว่าทำไมวันนี้ลงไว...คงต้องตอบว่าเรียนออนไลน์เสร็จแล้วนั้นเอง~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

249 ความคิดเห็น

  1. #236 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 11:32
    สึนะกินเด็กกก
    #236
    0
  2. #190 PRIK_TAI (@PRIK_TAI) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 14:27

    ไรท์ซังงงง คนอ่านทรมาณเหลือเกินมาอัพเถอะ จะเฉ้าตุ้ยเเล้วเเอเเง้
    #190
    0
  3. #189 Edok18096 (@Edok18096) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2563 / 21:29

    อย่าลืมลงตอนต่อไปหล่า~
    #189
    0
  4. #188 เชอะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 06:52

    แงงงงงงง เค้าจะงอแงจะอ่านต่อน้าาาาาาาาาา

    #188
    0
  5. #184 carapanda (@carapanda) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 08:28
    มาต่อเร็วๆนะคะ
    #184
    0
  6. #181 ginaphongsavhas (@ginaphongsavhas) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:02

    รอตอนต่อไปน้าาา

    #181
    0
  7. #175 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:28
    รอตอนต่อไปคะ
    #175
    0
  8. #163 .... (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 18:44

    เมื่อไร ไรท์จะอัพ

    อยากอ่านต่อ

    #163
    0
  9. #160 1Monkey1 (@0aiyawan0) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 20:39

    เรายังรออยู่นะ
    #160
    0
  10. #156 Bloodhound (@Bloodhound) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 11:19

    รอจ้าาาา น้องทูน่าถึงกับไปไม่เป็นเลย(^_^)

    #156
    0
  11. #155 krapookxx (@krapookxx) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 20:37
    รอนะคะ
    #155
    0
  12. #154 Benz2666 (@Benz2666) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 20:39
    สึจังงงงงงงง

    รอไม่ไหวแล้วววววว

    มาต่อเร็วๆเลยค่ะ
    #154
    1
    • #154-1 krapookxx (@krapookxx) (จากตอนที่ 33)
      23 กรกฎาคม 2563 / 20:36
      รอนะคะ
      #154-1
  13. #153 อาา (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 23:44

    ตอนนี้นอนคิดว่าสึนะมีลูกคนเดียว แล้วทุกคนแย่งกันเป็นพ่อหรือมีลูกกับทุกคนหว่า

    #153
    0
  14. #152 Jim jilmika (@1199900855105) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 13:18

    งงตรงที่แรมโบ้วัย25ปีพูดคือสึจังกับแรมโบ้เป็นอะไรรอติดตามคะ

    #152
    1
    • #152-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 33)
      16 กรกฎาคม 2563 / 13:23
      น้องแรมเองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกฮาเร็มสึนะนั้นแหละ555
      #152-1
  15. #151 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 12:26

    สึจังของเรารู้จักคงกว้างขวางจริงๆ
    #151
    0
  16. #150 Nam-Prem (@Nam-Prem) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 12:07
    ไม่ใช่ว่าแฟมิลี่ของเบียคุรันมันเกิดหลังศึกชิงแหวนหรอกเหรอ? หรือเราพลาดอะไรไป?
    #150
    2
    • #150-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 33)
      16 กรกฎาคม 2563 / 12:28
      คือเราวางเนื้อเรื่องแบบให้เบียคุรันอยู่เบื้องหลังเชลแบล็คโลต้องแต่แรก ดังนั้นเรื่องบางเรื่องอาจจะมีความสัมพันธ์ไม่เหมือนในอนิเมะจริงๆ
      #150-1