[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 29 : Short fic? Extra episode? ก็นั้นแหละนะ > <

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    9 ก.ค. 63

Short fic
KHR : katekyo hitman reborn
Pairing : Mamon x fem! tsuna
ปล.เนื้อหาตรงนี้คือช่วงที่สึนะสลับตัวมาในอดีต><
___________________________________________

เรื่องนี้นั้นเกิดขึ้นเมื่อผมซาวาดะ สึนะโยชิได้ถูกดึงตัวข้ามเวลามาด้วยบาซูก้าทศวรรษมายังยุคอดีตตอนที่ผมอายุได้ 4 ขวบ

ถ้าถามว่าทำไมตัวผมถึงไม่ไปโพล่ที่อนาคตในอีกสิบปีข้างหน้า แต่ดันย้อนกลับมาเมื่อสิบปีที่แล้วแทนนั้นก็เพราะว่าบาซูก้าทศวรรษมันกำลังเสียอยู่ยังไงละ ไม่ต้องถามเลยว่าฝีมือใครทำพัง...ก็มีคนเดียวนั้นแหละโว้ยที่ชอบเอาของมาดัดแปลงแล้วทำพัง จางนีนิตัวแสบ!!!

และคนที่ซวยก็ต้องเป็นตัวผมทุกทีให้ตายเถอะ ยังดีที่ฝากของสำคัญไว้กับสปาน่าให้มอบให้ตัวผมในอดีตแล้ว เฮ่อ~

ผมมองไปที่รอบๆห้องที่ตัวเองอยู่ในขณะนี้ ห้องนอนของผมตอนที่มาอยู่ที่อิตาลีนี่นา มองไปที่เตียงขนาดใหญ่พร้อมทั้งตุ๊กตาทั้งห้าตัวซึ่งเป็นตุ๊กตาหมีที่มีภาพลักษณ์คล้ายๆกับสมาชิกวาเรีย ตัวที่สะดุดตาของผมมาที่สุดก็คงจะเป็นตุ๊กตาที่ใส่ชุดคลุมพร้อมกบบนหัว ฮ่าๆยังกับมาม่อนแหนะ

' โครกคราก '

หิวแล้วอ่า~ มีอะไรกินบ้างไม่นะ ผมมองไปรอบจนเจอกับถาดขนมพร้อมกาชาเล็กๆ หยิบขนมในจานขึ้นมากินในทันที... อืมรสชาติก็ไม่เลวแต่ไม่อิ่มเลย  ถึงห้องนี้จะเป็นของตัวผมในอดีต แต่ผมก็คงจะโพล่หน้าไปหาของกินเพิ่มในครัวเองไม่ได้สินะ? ก็คนละยุคกันนี่

คิดจบผมก็ผลักบานหน้าต่างให้เปิดออก มองข้างนอกซ้ายขวาก่อนจะกระโดดลงไปในทันที

" ทางโล่งปลอดภัยหายห่วง ฮิๆ "

" เธอเป็นใคร? "

" กะ...โธ่เอ้ยมาม่อนเองหรอกเหรอ? เกือบจะกรี๊ดแล้วเชียว คราวหลังมาก็ให้ซุ่มให้เสียงกันหน่อยสิ "  ฉันหันไปมองมาม่อนแล้วพองแก้มใส่

" เธอรู้จักฉัน? " มาม่อนในร่างทารกที่ลอยอยู่เหนือพื้นในระดับสายตาของผมตอนนี้พูดขึ้น

" อ๊ะขอโทษที ฉันลืมไปว่าตอนนี้นายอาจจะจำฉันไม่ได้... "

" เธอเป็นใครกันแน่? เข้ามาจนถึงสวนด้านหลังได้ขนาดนี้ ถ้าเป็นนักฆ่าทั่วๆไปคงทำไม่ได้แน่ จะบอกว่าเป็นแขกของบอสก็คงเป็นไปไม่ได้ เอาละบอกมาซะว่าเธอเป็นใคร แต่ถ้าไม่อยากบอกก็จ่ายมาซะ... " มาม่อนพูดเหมือนจะเค้นถาม แต่ไหงสุดท้ายมันจบลงด้วยเรื่องเงินๆทองๆได้เนี่ย งงใจจริง

" ฉันไม่ใช่คนน่าสงสัยหรอกนะมาม่อน นักฆ่าก็ไม่ใช่เหมือนกัน ฉันยังไม่บ้าพอที่จะบุกเดี่ยวมาในดงนักฆ่าอย่างวาเรียหรอกนะ " มาม่อนทำหน้าเหมือนจะเข้าใจ ผมจึงได้พูดต่อ

" มาม่อนนายเคยได้ยินเรื่องบาซูก้าทศวรรษบ้างมั้ย บาซูก้าทศวรรษของโบวิโน่แฟมิลี่นะ? "

" ฉันรู้... แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่เธอโดดลงมาจากห้องยัยหนูสึนะโยชิกันละ? " มาม่อนเริ่มเค้นถามหนักขึ้น ถ้าผมบอกว่ามาจากอนาคตจะเชื่อมั้ยนะ

อ๊ะนึกออกแล้ว...นั้นไงละ ผมหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋ากระโปรง ค้นหากระดาษแผ่นหนึ่งแล้วยื่นให้มาม่อน

มาม่อน part

ผมหยิบกระดาษที่เด็กผู้หญิงน่าสงสัยที่กระโดดลงมาจากห้องนอนของยัยหนูสึนะโยชิ ออกมาเปิดดู สิ่งที่ผมเห็นก็คือภาพมายาของตัวผมเอง ในนั้นมีเรื่องน่าสนใจมากบันทึกอยู่ด้วยละ

หึๆ ในสายตาของคนทั่วไปอาจจะเห็นกระดาษนั้นเป็นกระดาษเปล่าแต่สำหรับผมมันไม่ใช่นะสิ เด็กคนนี้คือซาวาดะ สึนะโยชิ!!!

" เธอมาจากอนาคต? " ผมลองถามเธอออกไป ซึ่งผลปรากฏที่ออกมาก็คือเธอพยักหน้ารับเบาๆ

" ฉันยังไม่ได้บอกเลยนะ ทำไมนายรู้แล้วกันละมาม่อน??? " เด็กสาวในผมสีส้มฟู่ฟ่องนุ่มนิ่มยาวสลวย พร้อมทั้งใบหน้าจิ้มลิ้มหน้ารัก ที่ดูแล้วก็มีเค้าโครงของเจ้าตัวในตอนเด็กหลงเหลืออยู่...

" เธอมาจากอนาคตเพราะบาซูก้าทศวรรษที่พูดถึงใช่มั้ยละ "

" ใช่แล้วละ แต่ว่า... "

'โครกคราก' เสียงของเจ้าตัวถูกกลบด้วยเสียงท้องร้อง ทำให้หน้าแดงขึ้นมาในทันที

" หึๆ " ผมหลุดหัวเราะออกไป

สึนะโยชิตอนโต มองค้อนใส่ผม แล้วพูดขึ้นว่า " ก็คนมันหิวนี่นา ...มาม่อนหาอะไรให้กินหน่อยได้มั้ยละ? "

จากนั้นก็เปลี่ยนแววตาเป็นออดอ้อน แต่ก็นะผมน่ะ...

" วันนี้ลูซซูเลียไม่อยู่หรอกนะ ในครัวก็คงไม่น่ามีอะไรเหลือเหมือนกัน อาจจะมีก็แค่วัตถุดิบ แต่ฉันก็ทำอาหารไม่เป็นหรอกนะ " ถูกแล้วละผมทำอาหารไม่เป็นจริงๆนั้นแหละ ห้องครัวกับผมมันใช่ของคู่กันที่ไหนละ

เด็กนั้นทำหน้ามุ่ย แล้วก็เบนสายตามาทางผมอีกครั้ง " ฉันทำอาหารเองก็ได้ แต่นายต้องพาฉันเข้าไปในปรรสาทก่อน ถ้าไม่มีวัตถุดิบฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน "

ผมตัดสินใจพาเธอเข้าไปในปราสาทในฐานะแขกของผม และพาเธอมายังห้องครัว ผมมองเธอหยิบผ้ากันเปื้อนลายมุ้งมิ้งที่ไม่เคยจะเข้ากับตัวเองของลูซซูเลียที่ชอบใช้ขึ้นมาใส่ มันเข้ากับเด็กคนนี้อย่างลงตัวเลยละ

" นี่ยัยหนูสึนะฉันจะได้อะไรตอบแทนที่อุตส่าห์ช่วยเธอกันละ " ผมหลุดถามออกไปตามใจจริง ถึงจริงๆแล้วผมจะได้กำไรจากเธอไปแล้วหลายอย่างก็เถอะ แต่กับคนขี้งกอย่างผม มันก็ต้องหาประโยชน์เพิ่มสิ

สึนะโยชิเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วหยิบนมรสสตอเบอร์รี่ของผมออกมา เธอคิดจะทำอะไรของเธอกันแน่เนี่ย นั้นมันนมรสโปรดของผมนะ!!!

" ฉันจะเอานมรสสตอเบอร์รี่ของนายมาทำเชอร์เบทน่ะ นายคงไม่ว่าใช่มั้ยนี่ก็คงถือเป็นค่าตอบแทนที่นายช่วยฉันวันนี้ละมั้ง ก็นะถ้าจะให้จ่ายเงินให้นายละก็เห็นทีคงจะไม่ได้ เพราะในกระเป๋าสตางค์ของฉันตอนนี้มีแค่เงินสกุลเยนแถมมีนิดเดียวอีกต่างหาก ...แต่ถ้าอยากได้ค่าจ้างจริงๆก็คงต้องรอฉันกลับอนาคตซะก่อนถึงจะเพิ่มให้ได้ละนะ " ยัยหนูสึนะร่ายยาวออกมา

" ไม่จำเป็นต้องจ่ายเป็นเงินหรอก เธอจ่ายด้วยอาหารที่ทำแค่นั้นก็พอแล้ว " ผมตอบเธอออกไป

" หืม...แปลกนะ ปกตินายงกกว่านี้นา " ยัยเด็กนี่มันจะรู้จักผมดีเกินไปแล้วนะ

" วันนี้ฉันได้กำไรมามากพอแล้วละ... เธอเองก็รีบๆทำอาหารได้แล้ว ฉันก็หิวแล้วเหมือนกันนะ ทำๆไปก่อนที่ฉันจะทนไม่ไหวงาบเธอกินแทนข้าว!!! "

" รู้แล้ว...มาม่อนเนี่ยนอกจากขี้งกแล้วยังขี้โวยวายอีกนะเนี่ย อีกเดี๋ยวก็จะเสร็จแล้วละ " ยัยหนูสึนะโยชิเริ่มบ่นกระปอดกระแปด

สักพักออมเลทสองจานก็วางลงบนโต๊ะอาหาร น่าตาดูน่ากินมากเลยทีเดียว ดูท่าแล้วเด็กนี่จะทำอาหารเก่งจริงๆ

" จะราดซอสมะเขือเทศหน่อยมั้ย? " เธอถามขึ้นโดยที่ในมือยังคงถือขวดซอสมะเขือเทศอยู่

" เอาสิ "

หลังจากนั้นเธอก็บีบซอสมะเขือเทศออกมาเป็นคำๆหนึ่ง ' Ti amo (รักนะ) ' ยัยเด็กบ้าเอ้ยคิดจะเล่นอะไรของเธอเนี่ย? สุดท้ายผมก็ได้แค่คิดแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป

พวกเรานั่งกินอาหารกันเงียบจนหมดจาน และในขณะนั้นเองก็เกิดควันปริศนาฟุ้งขึ้นที่ตัวของเธอ

" มาม่อน " เสียงของเด็กน้อยวัยสี่ขวบเรียกผมขึ้น ตัวเธอในอนาคตกลับไปแล้วสินะ...

" ยินดีต้อนรับกลับนะยัยหนูสึนะโยชิ " ก็ไม่รู้ทำไมหรอกนะแต่อยู่ผมก็อยากพูดประโยคนี้ออกมา

" หนูกลับมาแล้วค่ะ มาม่อน "

.

หลังจากมื้ออาหารเย็นของสมาชิกวาเรียจบลง ผมก็บอกให้ลูซซูเลียเอาเชอร์เบทที่ยัยหนูสึนะโยชิทำเอาไว้ให้ผม มาตักใส่ถ้วยเล็กๆแล้วนำไปให้สมาชิกวาเรียรวมไปถึงตัวยัยหนูกิน

" ตายแล้ว มาม่อนนายทำเองงั้นเหรอ? " ลูซซูเลียนถามขึ้น

" ฉันทำด้วยกันกับยัยหนูสึนะโยชิน่ะ " พูดจบผมก็แย้มยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

ตอนแรกก็ไม่คิดจะรวมขบวนการเป็นซิสค่อน(?)ที่จะติดยัยหนูสึนะโยชิเหมือนกับพวกบอสกับสควอโล่หรอกนะ แต่ดูท่าตอนนี้คงต้องเปลี่ยนความคิดซะแล้วละก็เจ้าตัวตอนโตน่ารักขนาดนั้นนี่นา ดังนั้นไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆหรอก

หึๆ

 

2020.07.08 Wednesday
ฟิคสั้นแห่งความกาวของM27ได้บังเกิดขึ้นอีกครั้ง555
รอบนี้น่าจะยาวประมาณ5000อักษรนิดๆละมั้ง
รอบนี้ฟิคสั้นที่แต่งขึ้นเป็นช่วงตอนที่ทูน่าน้อยตอนเด็กสลับไปอนาคตแล้วเจอกับสปาน่าในตอนที่ 9 และตัวทูน่าน้อยตอนโตสลับมาอดีตและจ๊ะเอ๋เข้ากับมาม่อน555
ตรงนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้คนขี้งกนั้นเปลี่ยนไป  ฮิๆ








 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #172 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 18:03
    อะจ้าขบวนการซิกค่อน
    #172
    0
  2. #131 Sayuri21 (@Sayuri21) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 06:57

    อีกไม่กี่ตอนศึกชิงนางมาแน่ 555+

    #131
    0
  3. #130 HitomiEko2540 (@HitomiEko2540) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 18:46
    มีคนตกหลุมเพิ่ม5555
    #130
    0
  4. #129 Jim jilmika (@1199900855105) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 14:11

    ศึกชิงนางจะเกิดแทนแนเลย

    รอคะ

    #129
    0
  5. #128 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 09:58

    ดีงามมากเลย เห็นไม่ค่อยมีบทแต่ปักธงได้อย่างสวยงาม!!!
    #128
    3
    • #128-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 29)
      9 กรกฎาคม 2563 / 11:16
      น้องปักธงเก่ง555 ต่อไปควรจะเรียกคนที่ชอบน้องในวาเรียว่าอะไรดีละ?
      ' กลุ่มซิสค่อน ' - มาม่อนนิยาม?
      'กลุ่มพรากผู้เยาว์ ' - ยูนิยามดี?
      #128-1
    • #128-3 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 29)
      9 กรกฎาคม 2563 / 12:17
      เอาจริงเรอะ!!! O[ ]O
      #128-3
  6. #127 ชุน (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 09:06

    ปักธงไวมากก

    #127
    0
  7. #124 MaRa_Lyn (@ZERO_OWL) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 08:54

    ปักธงแบบรี้ก็ได้รึ!!!
    #124
    1