[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 28 : การมาถึงของเหล่ามือสังหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    8 ก.ค. 63

บทที่ 24 การมาถึงของเหล่ามือสังหาร

 

บาจิล part

 

ผมได้รับคำสั่งจากคุณท่านให้เอาแหวนวองโกเล่ริงมามอบให้ถึงมือของคุณหนูสึนะโยชิ จะให้เขาแย่งไปตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด

 

ผมจับมีดสั้นไว้แน่น เตรียมตัวรับการโจมตีของนักฆ่าในสังกัดวาเรีย

 

" เจ้าสวะรีบๆส่งกล่องแหวนนั้นมาได้แล้ว ฉันจะได้รีบๆกลับสักที " สควอโล่พูดขึ้นพร้อมทั้งฟันดาบมาทางผม ผมเลี้ยงตัวหลบแล้วแต่ก็ยังไม่ทัน โดนฟันเข้าไปเต็มๆ

 

" พวกคุณคิดจะทำอะไรกันแน่ครับเนี่ย? ทำไมต้องพยายามแย่งแหวนขนาดนี้ด้วย " ผมตะโกนถามออกไปทั้งๆที่ตัวเองยังบาดเจ็บ

 

" มันไม่ใช่เรื่องของแกโว้ย บอสของฉันต้องขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่ให้ได้ ทั้งหมดก็เพื่อที่จะปกป้องยัยหนูนั้น...มันก็เท่านั้น " สควอโล่พูดจบก็พุ่งมาจะแย่งกล่องไปจากมือผมอีกครั้ง

 

ผมกระโดดหลบลงไปในซอกตึก จะต้องทำตามคำสั่งของคุณท่านส่งสิ่งนี้ไปให้ถึงคุณหนูสึนะโยชิให้ได้

 

.

.

.

 

เช้าวันต่อมา บ้านซาวาดะ

 

วันนี้พวกเราตื่นกันตั้งแต่เช้า อนึ่งนั้นก็เพราะต้องไปโรงเรียน แต่วันนี้เป็นวันเสาร์พวกเราจึงนัดจะออกไปซื้อของกับทุกคนหลังเลิกเรียน

 

แต่วันนี้ผมสังหรณ์ใจยังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน เหมือนว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น อะไรที่ทำให้ทุกคนเปลี่ยนแปลงไป... ผมตกอยู่ในภวังค์ความคิดของตัวเองอยู่สักพักจนฟูตะคุงดึงเข้าที่ชายเสื้อ

 

" พี่สึนะครับวันนี้ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะครับ ผมได้ยินมาจากพวกเขาว่า... " ฟูตะยังพูดไม่จบสองฝาแฝดของผมก็ดึงมือผมให้เดินไปโรงเรียนพร้อมกัน

 

" ฟูตะคุงขอบคุณนะที่เป็นห่วงแต่พี่ไม่เป็นไรหรอก อ๊ะวันนี้พวกพี่จะไปซื้อของกันหลังเลิกเรียนด้วย ฟูตะคุงจะไปด้วยกันมั้ย? "

 

" ครับ "

 

ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวสินะที่รู้สึกถึงอะไรแปลกๆน่ะ เอาเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดผมจะปกป้องทุกคนด้วยทุกสิ่งที่ผมมีเอง

 

" สึจังทำไมทำหน้าจริงจังขนาดนั้นละ? " ยัสคุงถามผมขึ้น

 

" นั้นสิเกิดอะไรขึ้นรึเปล่าสึจังเห็นทำหน้าแบบนั้นมาตั้งแต่ก่อนออกจากบ้านแล้ว ...หรือว่าจะมีใครมาทำร้ายพวกเราเหรอ? " ซัสคุงถามขึ้นด้วยท่าทีตื่นตระหนก

 

" ไม่มีอะไรหรอกพี่แค่คิดมากไปหน่อยเท่านั้นเอง เอาละรีบๆไปเรียนแล้วก็รีบๆเลิกกันดีกว่า พี่อยากไปเที่ยวกับซัสคุงยัสคุงแล้วก็ทุกคนจะแย่แล้ว " พูดจบผมก็ลากสองฝาแฝดเข้าโรงเรียนด้วยกัน ผมไม่อยากให้พวกเขาคิดมากหรอกนะ

 

หลังจากเลิกเรียนพวกเราก็มาเดินซื้อของด้วยกันที่ย่านการค้า

 

" อ๊ะเบี้ยงกี้พวกเราอยู่ตรงนี้ " ผมหันไปโบกมือเรียกเบี้ยงกี้ ที่เป็นคนพาพวกฟูตะอี้ผิงแรมโบ้ออกมาเที่ยวด้วยกัน

 

" พี่สึนะ/สึนะ " x3 อี้ผิงกับแรมโบ้พอเรียกชื่อผมเสร็จก็วิ่งเข้ามากอดขาผม ส่วนฟูตะก็เดินตามหลังพวกเขามา

 

พวกเราเดินไปซื้อของกันตามร้านค้าต่างๆ ทั้งเสื้อผ้า ของใช้แล้วก็อื่นๆ

 

" รุ่นที่สิบ/สึจังให้ผมช่วยถือของนะครับ " ซัสคุงกับโกคุเดระคุงพูดออกมาพร้อมกัน

 

ผมส่ายหน้าเบาๆเป็นการปฏิเสธแต่ซัสคุงก็มาคว้าถุงที่ผมถือไปถือแทน เด็กคนนี้นี่จริงๆเลยน้า

 

พวกเราไปที่ร้านขายแผ่นซีดี และดีวีดีต่อ ผมหันไปมองทุกคนๆที่สนุกสนานกับการเลือกซื้อของแล้วก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้

 

" สึนะลองฟังเพลงนี้ดูสิเพราะมากเลยนะ " ยามาโมโตะยื่นเฮดโฟนที่ใช้ลองฟังเพลงมาให้ผม

 

" วองโกเล่ริบบิ้นสีส้มเหมาะกับคุณมากเลยนะครับ " มุคุโร่ยื่นถุงริบบิ้นที่ซื้อมาแล้วให้ผม

 

" บอสค่ะชุดที่ร้านนั้นต้องเหมาะกับบอสมากแน่ๆ ไปลองกันหน่อยดีมั้ยคะ? " โครมที่ชวนผมไปดูเสื้อผ้าด้วยกัน

 

ชีวิตสงบสุขดีแท้...

 

" สึนะ คุณแรมโบ้หิวแล้ว " แรมโบ้พูดขึ้นพร้อมเอามือลูบท้องตัวเอง

 

ผมหันไปมองแล้วหัวเราะเบาๆ

 

" ดูเหมือนพวกเด็กๆจะหิวกันแล้วนะสินะจัง " เคียวโกะบอกกับผม

 

" นี่ทุกคนไปหาขนมกินกันเถอะ " พูดจบผมก็จูงมือฟูตะกับอี้ผิงไปที่ร้านคาเฟ่ใกล้ๆ

 

ยัสคุงนั่งโต๊ะเดียวกับเคียวโกะอี้ผิงและแรมโบ้ ส่วนผมนั่งอยู่โต๊ะข้างๆกับฟูตะคุงซัสคุงแล้วก็โครม ถ้าถามถึงคนที่เหลือนะเหรอ พวกเขากำลังเดินเล่นซื้อของกันต่อที่ใกล้ๆเนี่ยแหละ

 

หลังจากที่กินขนมของว่างแล้ว ผมก็ลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างมือ

 

' ตู้ม '

 

ผมรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำทันทีหลังจากที่ได้ยินเสียงที่ตกลงมา สิ่งที่เห็นก็คือไฟดับเครื่องชนสีฟ้า ถ้าจะพูดให้ถูกก็คงเป็นบาจิลคุงที่อยู่ในไฮเปอร์โหมด กำลังสู้กับใครสักคนจนตัวเองตกลงมาทับยัสคุง

 

บาจิลคุงพยายามยื่นกล่องใบหนึ่งให้ยัสคุง หืม?กล่องใบนั้น อย่าบอกนะว่า...

 

ไม่ทันทีผมจะคิดอะไรต่อก็มีคนพุ่งลงมาหมายจะโจมตีใส่ยัสคุง บาจิลใช้แรงเฮือกสุดท้ายรับการโจมตีไว้

 

ผมใช้ควักปืนขึ้นมาแล้วยิงใส่ไปทางคนที่กำลังคิดจะทำร้ายน้องของผมและบาจิล คนๆนั้นใช้ดาบรับการโจมตีของผม พร้อมกระโดดหลบออกมาจากตรงนั้น...

 

เรือนผมสีเงินยาวที่พลิ้วไหวไปตามการกระโดด

 

" พี่สควอโล่!!! " ผมตะโกนออกมาจนสุดเสียง ส่งผลให้สควอโล่หยุดชะงัก

 

" ยัยหนูสึนะ... "

 

" รุ่นที่สิบ/สึนะ/วองโกเล่/บอส " x4

 

ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรต่อโกคุเดระคุงก็ปาระเบิดไดนาไมต์โจมตีใส่สควอโล่ในทันที และแน่นอนสควอโล่หลบทัน ของที่อยู่รอบข้างจึงถูกระเบิดไปแทน

 

หลังจากที่หลบระเบิดพ้นสควอโล่ก็พุ่งประชิดตัว ซัดโกคุเดระคุงจนล้มลงไปกองกับพื้น ยามาโมโตะที่เห็นโกคุเดระล้มลงไปแล้วก็วิ่งเข้าใส่สควอโล่พร้อมทั้งไม้เบสบอลที่เปลี่ยนเป็นดาบ

 

" แกนะฝีมือใช้ได้แต่ยังอ่อนซ้อมเกินไป " พูดจบสควอโล่ก็ใช้ดาบฟันใส่ยามาโมโตะ

 

สควอโล่เดินตรงดิ่งเข้าไปที่ยัสคุงพร้อมพูดเสียงดัง " แกนะเหรอที่จะขึ้นเป็นรุ่นที่10ของวองโกเล่ ตำแหน่งนั้นมันไม่เหมาะกับแกหรอก " สควอโล่ตั้งใจจะฟันยัสคุง

 

ผมวิ่งเข้าไปดึงดาบสั้นที่ตัวเองเก็บซ่อนออกไว้มารับการโจมตีนั้นแทนด้วยท่าแอคแทคควอดีสควอโล่ซึ่งเป็นท่าของเจ้าตัวที่ได้ถ่ายทอดให้ผม

 

" หยุดเถอะคะพี่สควอ "

 

" ถอยไปเดี๋ยวนี้ยัยหนู ฉันได้รับคำสั่งมาให้มาฆ่าผู้มีสิทธิสืบทอดแล้วมาเอาแหวนคืน... " ฆ่าผู้มีสิทธิสืบทอดงั้นเหรอ?

 

ผมเปลี่ยนเป็นไฮเปอร์โหมดแล้วใส่แรงที่ตั้งรับไว้เมื่อกี้เปลี่ยนเป็นแรงโจมตี ดันดาบของสควอโล่ออก จนอีกฝ่ายยอมถอย

 

" หนูให้พี่สควอทำแบบนี้ไม่ได้หรอกคะ ก็เด็กคนนี้น่ะไม่ใช่ผู้สืบทอดนี่นา เขาเป็นแค่น้องชายคนสำคัญของหนูก็เท่านั้น " ผมพูดออกไป สควอโล่หันไปจ้องทางซัสคุงที่หลบอยู่ใกล้ๆแทน

 

" ถ้างั้นก็หมอนั้นสินะ!!! "

 

" ไม่ใช่หรอกคะ " สควอโล่หยุดการกระทำแล้วหันมามองผม

 

" คือหนูต่างหากว่าที่วองโกเล่รุ่นที่10น่ะ "

 

" ทำไมถึงเป็นเธอละ ทั้งๆที่เจ้าบอสเฮงซวยนั้นต้องการตำแหน่งนี้เพื่อ... " สควอโล่พูดบางสิ่งออกมา

 

อะไรนะ...ที่ซันซัสต้องการตำแหน่งบอสมาก็เพื่อปกป้องผมงั้นเหรอ? นี่มันเรื่องอะไรกัน...ทำไมผมถึงไม่เคยฉุกคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลยกันละ

 

ทั้งผมและสควอโล่ต่างก็เงียบใส่กัน จนกระทั่งผมเป็นฝ่ายเปิดปากพูดออกมาก่อน

 

" พี่สควออยู่ที่ญี่ปุ่นแสดงว่าตอนนี้ พี่ซันซัสเองก็อยู่ที่นี่สินะคะ? " ผมถามออกไป สควอโล่ทำเพียงพยักหน้าตอบรับเบาๆก่อนจะตะโกนออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจ

 

" เป็นแบบนี้ฉันเองก็ลำบากใจนะ ฉันจะทำร้ายเธอลงได้ยังไงกันละ ยันหนู... ทำไมเธอถึงไม่บอกเรื่องนี้กับพวกเราตั้งแต่แรกละ!!! ถ้ารู้แต่แรก... โธ่โว้ย!!! "

 

พูดจบสควอโล่ก็ระบายโทสะลงกับพื้นคอนกรีตใกล้ๆ จนพื้นเป็นหลุมหยุบลงไป หลังจากนั้นก็คว้าเอากล่องแหวนไป

 

" ฉันจะไปคุยกับบอสเฮงซวยนั้นเอง ถ้าเลือกได้ทั้งฉันและหมอนั้นก็ไม่อยากเป็นศัตรูกับเธอหรอก " พูดจบก็หายวับไปกับสายลม...

 

ผมหันกลับไปมองซากปรักหักพังที่เกิดขึ้นจากการต่อสู้เมื่อกี้ โทรศัพท์ไปยังหัวหน้าบอดี้การ์ดโฮชิมิยะ ยู สักครู่หนึ่งพวกเขาก็เดินออกมาหา

 

" คุณหนูมีอะไรให้พวกเราทำเหรอครับ? "

 

" รบกวนจัดคนไปเคลียร์เรื่องค่าเสียหายของร้านค้าที่ได้รับผลกระทบวันนี้ด้วยค่ะ "

 

" ครับคุณหนู "

 

" คุณยูคะ รบกวนติดต่อโรงพยาบาลที่อยู่ในเครือของวองโกเล่มารับตัวผู้บาดเจ็บด้วยนะคะ ...วันนี้คุณพ่อกลับมาที่บ้านสินะคะ " หลังจากเอ่ยประโยคขอร้องปนคำสั่งเสร็จผมก็ถามถึงคุณพ่อขึ้นมาลอยๆ

 

" สึนะฉันไม่เป็นไรหรอกไม่ถึงขั้นต้องไปรพ.หรอก ลำบากเปล่าๆ? " ยามาโมโตะคุงยันตัวเองขึ้นจากพื้นพร้อมเดินเข้ามาหาผม

 

" ไม่ได้หรอกก็ทุกคนต้องเดือดร้อนก็เพราะฉันนี้นา   " ใช่แล้วละเรื่องเกิดขึ้นเพราะผม แล้วจะไม่ให้ผมต้องรู้สึกผิดที่ทำให้เพื่อนคนสำคัญบาดเจ็บได้ยังไงละ

 

น้ำตาที่ไหลออกมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้หยดลงบนพื้นเบาๆ ตอนที่รู้สึกตัวว่าน้ำตาไหลออกมาก็คือตอนที่โครมหยิบทิชชูขึ้นมาซับน้ำตาให้ผม

 

ผมหันไปมองทางเคียวโกะกับฮารุที่ดูจะตกใจกัยเหตุการณ์มาก ผมก็เดินเข้าไปใกล้ๆพวกเธอ " ขอโทษนะเคียวโกะจัง ฮารุที่ฉันลากทุกคนมาในเหตุการณ์เมื่อกี้ แล้วฉันจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังนะ... "

 

ผมหันไปหามุคุโร่ " มุคุโร่รบกวนพาพวกเคียวโกะจังกับฮารุไปส่งที่บ้านทีนะ เสร็จแล้วค่อยมาเจอกันที่รพ. "

 

มุคุโร่พยักหน้ารับแล้วพาทั้งคู่ไป ตอนนี้รถพยาบาลมาถึงแล้ว ผมยันคุงซัสคุงรีบอร์นแล้วก็เบี้ยงกี้เดินขึ้นรถพยาบาลตามไปด้วย

 

เมื่อมาถึงรพ.หลังจากส่งตัวบาจิลคุงเข้ารักษาตัว และพวกโกคุเดระคุงยามาโมโตะคุงทำแผลกันเสร็จแล้ว

 

ผมก็ตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้พวกเขาฟัง รวมไปถึงเรื่องคนที่เข้ามาทำร้ายพวกเขาก็เป็นคนของวองโกเล่ด้วย ผมเองก็ได้เล่าให้พวกเขาฟังเช่นกัน

 

หลังจากเล่าจบทุกคนต่างเงียบไม่พูดอะไร พวกเราต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน

 

" กลับมาแล้วงั้นเหรอสึจังลูกสาวป๊า แล้วก็เจ้าพวกลูกชายด้วย " คุณพ่อออกมารอพวกเราที่หน้าประตูบ้านได้พูดขึ้น

 

ผมวิ่งเข้าใส่คุณพ่อในทันที จิตใจของผมตอนนี้มันเกินจะรับไหวแล้วละ เหนื่อยมามากพอแล้วจนต้องการหาที่พึ่งพิง

 

 

 

 

2020.07.08 Wednesday

ศึกชิงแหวนกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว!!!

ส่วนสาเหตุมาจากอะไรนั้นก็ต้องรอดูกันต่อไป><

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #233 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2563 / 11:03
    บางทีถ้าเธอยอมใจเย็นๆแล้วฟังฉันซักหน่อย
    #233
    0
  2. #134 โอปอเองค่าาาา~ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 13:44

    อยากรู้ตอนต่อไปแล้วอ่าาาาา รออยู่นะคะ:)

    #134
    0
  3. #126 หวาน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 09:04

    อ้ากกกก ฉันต้องการตอนต่อไป

    #126
    0
  4. #123 HitomiEko2540 (@HitomiEko2540) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 21:36

    แงงง สึจังงง อย่าร้องนะ จะร้องตามนะถ้าเธอร้อง แงงง
    #123
    0
  5. #122 rinna1987 (@rinna1987) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 19:28
    ศึกชิงนางมากกว่านะคะ
    #122
    0
  6. #121 wing999 (@wing999) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 19:05
    รอๆๆๆค้างหนัก
    #121
    0
  7. #119 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 16:26

    แบบนี้จะเป็นยังไงต่อไปเนี่ย!? สึจังคงเหนื่อยมากเลยสินะ...
    #119
    0
  8. #118 Nosomi yuma (@krewpetch) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 16:24
    ชอบมากเลยคะไรท์ชอบบบบ
    #118
    0
  9. #117 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 16:22
    เอาเเล้วว
    #117
    0