[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 24 : ตอนที่ 20 เรามาจัดแรงค์กิ้งกันเถอะ!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    4 ก.ค. 63

บทที่ 20 เรามาจัดแรงค์กิ้งกันเถอะ!!!

 

วันนั้นผมมีลางสังหรณ์อะไรบ้างอย่างแปลกๆอย่างกับใครจะมาขอร้องให้ช่วยรึยังไงกันนะ? ผมเดินก้มหน้าก้มตาโดยไม่สนฝาแฝดทั้งสองที่เดินมาข้างกัน จนในที่สุดผมก็สะดุดกึกล้มลงไปกองกับพื้นๆ

 

" โห...แม่นจริงๆเลยคำทำนายในนิตยสารเล่มนี้เนี่ย " ยัสคุงพูดขึ้นพลางยื่นนิตยาสารส่งมาให้ผมดู

 

' ชาวราศีตุลย์จะพบเจอกับเหตุไม่คาดฝัน อาจจะเป็นอุบัติเหตุเล็กๆน้อยๆ ไปจนถึงการต้องไปเกี่ยวข้องกับใครบางคน... '

 

คำทำนายนี้มันอะไร?เหตุไม่คาดฝันงั้นเหรอ?แบบเมื่อกี้นี่ใช่มั้ยนะ...และในขณะที่ผมกำลังใช้ความคิดอยู่นั้นเอง ซัสคุงก็ได้ยื่นมือส่งมาให้ ผมมองมือคู่นั้นนิ่งๆ

 

" สีจังจะนั่งตรงนั้นอีกนานมั้ย? พวกเรารีบกลับบ้านกันเถอะ " ซัสคุงพูดพร้อมยื่นมือมาให้อีกครั้ง ครั้งนี้ผมจับมือของเขาไว้แล้วลุกขึ้นยืน

 

ผมหยิบนิตยสารดูดวงคืนให้ยัสคุง แล้วพวกเราก็เดินกันต่อ ผ่านไปไม่ถึง5นาที ก็พลันเกิดเสียงดังขึ้น

 

' โป๊ก ' ยัสคุงเดินชนเสาไฟ

 

" ยัสคุงไม่เป็นไรนะ? " ผมถามยัสคุงไป ยัสคุงส่ายหน้าบอกว่าเจ็บนิดหน่อย

 

" สึจังนิตยสารทำนายนี้แม่นมากเลยนะดูสิ ตอนแรกก็สึจัง สะดุดล้ม ต่อมาผมก็ชนเสาไฟ แล้ว... " ยัสคุงหันไปมองซัสคุง

 

ซัสคุงไม่ตอบอะไร แต่เมื่อกำลังจะเดินผ่านแอ่งน้ำเล็กๆ ก็ถูกคนชนจนตกลงไปในแอ่งน้ำนั้น...

 

" สึจังยัสคุงความบังเอิญมันคงไม่มีอีกแล้วใช่มั้ย? "  

 

ซัสคุงพูดไม่ทันขาดคำฝนก็ตกลงมาห่าใหญ่เล่น.ะพวกเราหลบกันแถบไม่ทัน

 

" ฮ่าๆ " x3 เรื่องบังเอิญที่เหนือความคาดฝันเกิดขึ้นอีกแล้ว พวกเราทำได้แค่หัวเราะออกมา

 

พวกเรายืนหลบฝนกันอยู่หน้าร้านค้าแห่งหนึ่ง เมื่อฝนเบาลงผมกางร่มที่พกมาด้วย แล้วชวนซัสคุงยัสคุงกลับบ้าน จากตรงนี้เดินกลับบ้านมันก็เป็นระยะทางอีกไม่ไกลแล้ว

 

แต่อนิจจาความไม่คาดฝันก็ยังเกิดขึ้นอีก พอเราก้าวเข้าสู่แถวหน้ารั้วบ้านฝนก็เทลงมาใส่เราอีก ทั้งๆที่มีร่มแต่สุดท้ายพวกเราก็ตัวเปียกปอนกันไปหมด...

 

สงสัยวันนี้พวกเราคงจะหนีไม่พ้นเรื่องไม่คาดฝันบางอย่างเป็นแน่แท้

 

ผมให้น้องชายฝาแฝดเข้าไปอาบน้ำที่ห้องน้ำชั้นล่าง ส่วนตัวผมขึ้นมาใช้ห้องอาบน้ำซึ่งเป็นฝักบัวที่ชั้นบน ถ้าไม่รีบอาบน้ำรับรองป่วยแน่ๆ

 

" ฮัดชิ้ว... " คิดไม่ทันขาดคำผมก็ฮัดชิ้วออกมาซะแล้ว  ผมรีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วกลับเขาห้องตัวเอง

 

' แกร๊ก '

 

" พี่สึนะ~ " มีเด็กที่อายุราว8-10ขวบผมสีน้ำตาลสั้นเข้ามากอดผมแน่น

 

" ดีใจจังเลยที่ได้เจอสักที พี่สึนะ " หืมเด็กคนนี้ฟูตะคุงนี่นา

 

" เธอคือ...? " ผมถามออกไป

 

" เด็กคนนั้นคือแรงค์กิ้งฟูตะ เขามาที่นี่เพราะมีเรื่องจะขอร้องเธอ " รีบอร์นที่เข้ามาตอนไหนไม่รู้พูดขึ้น พร้อมโยนผ้าขุนหนูแปะลงมาที่หัวของผม

 

ผมหยิบผ้าขุนหนูที่วางแปะมาเช็ดผมเบาๆ ก่อนที่จะหยิบไดร์เป่าผมออกมาเป่า แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ฟูตะคุงเข้ามาช่วยหวีผมตอนที่ผมกำลังเป่าผมอยู่ เมื่อผมของผมแห้งแล้วผมจึงได้เอ่ยปากถามขึ้น

 

" ฟูตะคุงอยากให้ฉันช่วยอะไรงั้นเหรอ? "

 

ฟูตะหันมามองหน้าผม แล้วพูดว่า " พี่สึนะช่วยซ่อนผมจากพวกมาเฟียกลุ่มอื่นๆหน่อยได้มั้ยครับ "

 

" แล้วฉันจะช่วยได้งั้นเหรอ? "

 

" ถ้าเป็นพี่สึนะต้องช่วยผมได้แน่... " หลังจากนั้นฟูตะก็ควักหนังสือเล่มใหญ่ออกมาให้ดู เขาเปิดไปเรื่อยจนถึงหน้าๆหนึ่ง

 

" อันดับความแข็งแกร่งของพี่สึนะตอนนี้คืออันดับที่... " เมื่อรีบอร์นได้ยินก็ทำหน้าตกใจนิดๆ ผมเองก็มองตามไปเรื่อยๆจนเจอหน้าที่ผมอยู่ในอันดับหนึ่ง

 

" มาเฟียที่ไม่ค่อยปฏิเสธคำขอของคนอื่นเพราะสงสาร พี่สึนะอยู่อันดับหนึ่งเลยดูสิ "  ใช่สิผมมันคนใจอ่อนขี้สงสารนี่นา จะไปปฏิเสธคำขอคนอื่นได้ยังไง

 

" ใช้แล้วละเด็กคนนี้มีความสามารถพิเศษในการจัดแรงค์กิ้งของผู้คน ความแม่นยำก็คือ100% ซะด้วย ดังนั้นถ้าหนังสือเล่มนี้ไปตกอยู่ในมือของคนอื่นละก็ โลกก็คงจะเกิดสงครามครั้งใหญ่ " รีบอร์นบอกออกมา นี้คือเรื่องจริงนั้นแหละ ถ้าหนังสือเล่มนั้นไปอยู่ที่มือของคนอื่นที่ไม่ใช่เจ้าตัวละนะ

 

" เข้าใจแล้วฉันจะช่วยเท่าที่ช่วยได้เอง " ผมพูดเสียงอ่อน จะให้ฟูตะอยู่ตัวคนเดียวต่อไปก็คงไม่ดี ให้อยู่กับบ้านเราอย่างนี้นี่แหละดีที่สุดแล้ว ยังไงก็เป็นเหมือนน้องชายอีกคนอยู่แล้วนี่เนอะ

 

' กริ่งห้อง '

 

" สึจังลงมานี่หน่อยสิจ๊ะ " คุณแม่ตะโกนขึ้นมาเรียกผมให้ลงไปข้างล่าง เมื่อผมลงไปก็เจอกับฮารุที่ตัวเปียกปอน

 

" สึจังฮารุจังเค้าเปียกฝนมาน่ะจ๊ะ ถ้ายังไงให้เธออยู่ค้างที่บ้านสักวันดีกว่านะ ตอนนี้ก็เย็นแล้วด้วย " คุณแม่พูดขึ้น

 

" ค่ะ ฮารุรีบไปอาบน้ำก่อนดีกว่านะเดี๋ยวจะไม่สบาย เดี๋ยวฉันจะไปเอาชุดมาให้เปลี่ยน " พูดจบผมก็ดันตัวฮารุเข้าไปในห้องน้ำ แล้วตัวเองก็เดินขึ้นไปหยิบเสื้อผ้ามาให้ฮารุเปลี่ยน

 

หลังจากที่ฮารุอาบน้ำเสร็จ ฝนก็หยุดตกแล้ว ผมกับฮารุก็พากันเดินกลับขึ้นมาที่ห้องของผม

 

" อ๊ะเด็กน่ารักคนนี้คือใครกันคะ? " ฮารุถามขึ้นพร้อมมองไปยังฟูตะ

 

" สวัสดีครับ พี่สาว... ผมชื่อฟูตะครับ " ฟูตะเดินมาจับมือฮารุแล้วโยกมือขึ้นลงเบาๆ

 

" สวัสดีดีจ๊ะ พี่ชื่อมิอุระ ฮารุนะ เรียกว่าพี่ฮารุได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ "

 

" ครับพี่ฮารุ "

 

" อ๊ะนั้นคืออะไรงั้นเหรอจ๊ะ " ฮารุชี้นิ้วไปทางหนังสือแรงค์กิ้ง

 

" คล้ายๆหนังสือทำนายน่ะครับพี่ฮารุ " ฟูตะตอบแบบอ้อมเล็กน้อย

 

" ฮาฮิ ถ้าอย่างนั้นฟูตะคุงจะทำนายให้พี่สาวหน่อยได้มั้ยจ๊ะ " ฮารุมองไปที่ฟูตะด้วยดวงตาที่เป็นประกาย

 

" ได้สิครับพี่ฮารุอยากรู้เรื่องอะไร? " ฟูตะถามขึ้น นี่คิดจะทำนายให้จริงๆงั้นเหรอ?

 

" สามสิ่งที่เป็นจุดเด่นของฮารุคะ รบกวนด้วยนะคะฟูตะคุง "

 

หลังจากนั้นฟูตะก็ได้เริ่มการจัดแรงค์กิ้ง ฟูตะคุงพผุดพึมพำออกมาเบาๆ สิ่งของรอบตัวไปจนถึงตัวของพวกเราก็ลอยขึ้นในอากาศ ยกเว้นฟูตะ

 

เมื่อตัวผมลอยขึ้นผมก็เลยลองโพสต์ท่าในตอนที่ลอยตัวดู มันดูสนุกมากกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก และตัวผมก็ถูกดึงความสนใจกลับมาอีกครั้งเมื่อฟูตะเริ่มบอกแรงค์กิ้งที่จัดอันดับออกมาแล้ว

 

" จุดเด่นที่ดึงดูดเสน่ห์ของพี่ฮารุ อันดับที่สามก็คือ ดวงตากลมโต " ฮารุทำท่าตื่นเต้นและบอกว่าใช่

 

" อันดับที่สอง แก้มอันแสนนุ่มนิ่ม " ฮารุเอามือจิ้มแก้มตัวเอง แล้วตามด้วยดึงมือของผมไปจิ้มแก้มตัวเอง = =

 

" และอันดับที่1 ขวัญที่กลางหัวของพี่ฮารุ " เมื่อฟูตะคุงพูดจบ ของรอบๆตัวก็พากันทยอยตกลงสู่พื้น

 

" กรี๊ด! ถูกต้องแล้วละคะฮารุมีขวัญอยู่บนหัวจริงๆ ไม่เชื่อลองดูสิคะ คุณสึนะ " ฮารุพูดออกมาด้วยความดีใจ

 

' สึคุง ฮารุจัง ยัสคุง ซัสคุง รีบอร์นจัง ข้าวเย็นเสร็จแล้วนะจ๊ะ " คุณแม่ตะโกนบอกให้พวกเราลงไปกินข้าว

 

" ไปกินข้าวกันเถอะนะทุกคน " ผมหันไปชวนทุกคนที่อยู่ในห้องของผมตอนนี้

 

ผมกับฮารุเดินลงบันไดไปด้วยกันโดยมีฟูตะคุงอยู่กลาง พวกเราเดินไปจนถึงโต๊ะอาหาร ฮารุที่ปล่อยก็ปล่อยมือที่จับฟูจะเอาไว้ ผมพาฟูตะไปแนะนำให้คุณแม่ฟัง บอกว่าเค้าเป็นญาติของเราที่อิตาลีมาเพื่อพักพ่อนวันหยุดยาวในญี่ปุ่น ซึ่งคุณแม่ก็เชื่อในสิ่งที่ผมพูดเป็นอย่างดี หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ทานอาหารเย็นด้วยกัน

 

ในระหว่างที่ทายอาหารเย็นนั้นเองอยู่ๆฮารุก็พูดขึ้นมาว่าอยากรู้ว่าผมชอบใครที่สุดขึ้นมา

 

" ฟูตะคุง ฮารุอยากรู้จังเลยว่าสึนะจังเค้าชอบใครที่สุดงั้นเหรอคะ  " หลังพูดจบทุกคนก็หันไปหาฮารุโดยไม่นัดหมาย ยกเว้นคุณแม่ที่ยังดูสงบนิ่งอยู่

 

" เอาละผมจะเริ่มจัดแรงค์กิ้งสามอันดับคนที่พี่สึนะชอบที่สุด " หลังจากนั้นของรอบๆโต๊ะอาหารก็ลอยขึ้น ซัสคุงกับยัสคุงดูจะตกใจเป็นอย่างมาก ที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นบนโต๊ะอาหาร แต่ทั้งสองก็ยังคงจดจ่อตั้งใจฟังในสิ่งที่ฟูตะคุงจะพูด

 

" อันดับที่สามแฮมเบิร์ก พี่สึนะชอบแฮมเบิร์กของมะม๊าที่สุดเป็นอันดับสาม " อะหืมก็ถูกละนะ

 

" ตายแล้วก็รู้อยู่หรอกนะว่าพวกสึจังชอบกินแฮมเบิร์กฝีมือมะม๊าแต่ถึงขั้นติดสามอันดับในสิ่งที่สึจังชอบเนี่ย ไว้พรุ่งนี้มะม๊าจะทำให้ทุกคนกินก็แล้วกันนะ " คุณแม่พูดขึ้นยิ้มๆ

 

" อันดับที่สอง พี่สึนะชอบนัตสึมากๆเลย "

 

" นัตสึคือใครเหรอคะสึนะจัง " ฮารุถามผมขึ้นในทันที เจ้าตัวที่ถูกพูดถึงก็โพล่ออกมาจากกล่องมาเดินโชว์ตัวให้ทุกคนดู ด้วยขนสีน้ำตาลหางเล็กๆตัวนุ่มนิ่ม ช่างโมฟุโมฟุอะไรเช่นนี้น้อ?

 

ผมที่อดใจไม่ได้จึงดึงนัตสึเข้ามากอดและนวยเบาๆ แต่ก็นั่นแหละดูคนรอบๆข้างที่รู้แล้วว่านัตสึคืออะไรจะค่อนข้างถอนหายใจ(?)กันมาอย่างโลกอก

 

" อันดับที่หนึ่ง " เสียงพูดของฟูตะคุงดึงความสนใจของทุกคนกลับไปอีกครั้ง ไม่เว้นแม้กระทั่งนัตสึด้วย...

 

' เปาะแปะๆ ซ่าๆ ' เหมือนผมจะได้ยินเสียงอะไรจากข้างนอกหน้าต่างนะ

 

" อันดับที่หนึ่งที่พี่สึนะชอบที่สุดก็คือ เลออน "

 

" ฮาฮิ " ฮารุตกใจสุดๆ จนหลุดคำพูดติดปากออกมา

 

" ทำไมถึงเป็นเลออนละ " x2 ยัสคุงกับซัสคุงมองจ้องไปที่เลออน ด้วยสายตาอิจฉา(?)

 

" เลออนงั้นเหรอ? " เสียงรีบอร์นถามสัตว์เลี้ยงของตนขึ้นเบาๆ

 

" กริ๊วๆ " เสียงของนัตสึสถบขึ้นเบาๆ  แล้วจ้องไปที่เลออน

 

" ฮิๆ " เสียงหัวเราะเบาๆที่ดังมาจากคุณแม่

 

" ... " อี้ผิงกับแรมโบ้ไม่รู้จะพูดอะไร เลยได้แต่มองไปทุกคนรอบๆโต๊ะอาหาร

 

" ฟูตะคุงคือว่านะตอนนี้ ฝนกำลังตกอยู่นะรู้มั้ย? " ผมพูดกับฟูตะเพื่อให้บรรยากาศดีขึ้น

 

" ผมเกลียดฝน " แล้วของที่ลอยขึ้นทั้งหมดก็ล่วงลงสู่...

 

คราวหลังผมคงต้องสั่งห้ามฟูตะคุงจัดแรงค์กิ้งบนโต๊ะอาหารอย่างเด็ดขาดซะแล้วละนะ...

 

เอาจริงๆเพราะฝนเมื่อกี้นี้ที่ตกลงมาทำให้การจัดแรงค์กิ้งของฟูตะรวน อันดับหนึ่งในใจของผมก็เลยยังไม่มีใครล่วงรู้

 

จริงๆแล้วคนที่ผมชอบมากที่สุดก็คือ...ยังไงละ ^^

 

 

 

 

2020.07.04 Saturday

โมเอะฮิเมะมาแบบมึนๆและก็จากไปแบบมึนๆ555

ฟูตะในที่สุดน้องก็ออกโรงแล้ว...

ตอนหน้าจะถึงเวลาอัญเชิญสัปปะรดมาแล้วนะฮิๆ

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #229 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 22:54
    ใครคะ... ถ้าเป็นรุ่นที่9 นี่มีฮาเลยนะ555
    #229
    0
  2. #169 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 17:38
    รีบอร์นหรือป่าวน่า~หรือว่าท่านฮิแอะหรือป๋าซันแต่สคอโล่ก็มีแววเดาไม่ถูกเลย
    #169
    0
  3. #101 เมล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 12:09

    มาต่อเถอะน้า

    #101
    0
  4. #100 1Jirapha7228 (@1Jirapha7228) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 17:13
    สรุปเเล้วสึนะจังชอบอะไรหว่า~
    #100
    0
  5. #99 Benz2666 (@Benz2666) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 16:15
    55555

    สนุกมากๆ

    รีบอัปตอนต่อไปนะคะ อยากอ่านต่อแบบรัวๆเลยค่ะ
    #99
    0
  6. #98 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 12:43
    จะมาเเล้วสินะ
    #98
    0
  7. #97 Ghyyh (@Ghyyh) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 11:20

    มุคุโร่นี้ใช้วิธีอัญเชิญหรอเรานึกว่าต้องจุดธูปเรียก

    #97
    2
    • #97-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 24)
      4 กรกฎาคม 2563 / 11:24
      มุคุโร่เป็นผีไปแล้วเรอะ555+
      #97-1
    • #97-2 Chanamon.. (@Kwnsiri) (จากตอนที่ 24)
      4 กรกฎาคม 2563 / 11:31
      เหมือนมุคุโร่โดนหาว่าเปงผีสับปารดไปแล้วล่ะ
      #97-2
  8. #96 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 11:09

    ถึงขั้นอัญเชิญกันเลยทีเดียว ก็มุคุโรวเป็นผีสับปะรดชอบผลุบๆโผล่ๆนี่นา555+
    #96
    2
    • #96-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 24)
      4 กรกฎาคม 2563 / 11:25
      ต้องอัญเชิญสิ555 ผู้ใช้สายหมอกก็งี้แหละจ้า ไปๆมาๆไร้ร่องรอย><
      #96-1
  9. #95 0895144236 (@0895144236) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 10:34
    555+ อัญเชิญเลยกรออออ 555+
    #95
    0