[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 21 : ตอนที่ 17 อาจารย์ของอี้ผิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 132 ครั้ง
    30 มิ.ย. 63

บทที่ 17 อาจารย์ของอี้ผิง

 

วันนี้ผมตื่นไวกว่าปกติและถือเสื้อผ้ากะจะลงมาอาบน้ำตอนเช้าเหมือนทุกวัน แต่วันนี้...ห้องน้ำดูเหมือนจะมีคนใช้อยู่สินะ ผมก็ทำได้แค่ยืนรอนั้นแหละ จนกระทั่งประตูบานเลื่อนเปิดออกมาพร้อมกับเบี้ยงกี้

 

" อ๊ะสึกนะจังรบกวนหยิบผ้าเช็ดตัวให้หน่อยซิจ๊ะ พอดีฉันลืมเอาเข้ามาน่ะ " หลังจากนั้นผมก็หยิบผ้าเช็ดตัวไปให้เธอ

 

" อ๊ะขอบคุณมาก สึนะจะมาอาบน้ำตอนเช้าสินะ " หลังพูดจบเบี้ยงกี้ก็เดินออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวที่ปิดสัดส่วนไม่มิด

 

" อ๊ะระ สึนะจังหน้าแดงแล้วหรือว่าเขินฉันกันจ๊ะ? " เบี้ยงกี้ถามขึ้นทีเล่นทีจริง ผมจึงใช้มือดันหลังเธอออกจากห้องน้ำไปซะ

 

ใครมันจะไม่เขินละฟะ ผมเองก็เคยเป็นผู้ชายนะ จะให้เห็นของพวกนั้นแล้วไม่เขินได้ยังไง ถึงตอนนี้จะเป็นผู้หญิงก็เถอะ...

 

" เฮ่อ~ " ผมถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วแช่ตัวลงในอ่างอาบน้ำ บางทีการแช่น้ำตอนเช้าๆมันก็ดีเหมือนกันนะ

 

' แรมโบ้ เร็วๆหน่อยรีบออกมาจากห้องน้ำได้แล้ว... ฉันจะไม่ไหวแล้ว '

 

' อีกแป๊บหนึ่งนะยัสๆ คุณแรมโบ้กำลัง...อยู่ '

 

เสียงพูดโต้ตอบของยัสคุงกับแรมโบ้ดังเข้ามาถึงข้างใน เดี๋ยวนี้บ้านเราวุ่นวายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ? ผมคิดแล้วก็ทำได้แค่ระบายยิ้มออกมาน้อยๆ ก่อนจะลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำแล้วเปลี่ยนเป็นชุดนร.

 

ดูเหมือนซัสคุงจะเปิดประตูเข้ามาหลังจากที่ผมเปลี่ยนเป็นชุดนร.เสร็จพอดี ในขณะที่ผมกำลังจะลงมือหวีผมนั้นเอง ซัสคุงก็คว้าเอาหวีไปจากมือผมแล้วเป็นคนหวีให้แทน

 

" นี่ๆทำแบบให้พี่ทุกวันเดี๋ยวพี่ก็หวีผมเองไม่เป็นหรอก... แล้วแบบนี้ถ้าเกิดซัสคุงแต่งงานไปแล้วใครจะทำให้ผมให้พี่กันละเนี่ย? " ผมพูดขึ้นในขณะที่ซัสคุงกับลังหวีผมอยู่

 

" ต่อให้ไม่มีผมแล้ว สึจังก็ยังมีคนอีกตั้งมากมายนั้นแหละที่จะมาคอยบริการสึจังแทนผม... " ซัสคุงตอบกลับผม

 

" มันมีซะเมื่อไหร่กันเล่าคนที่จะทำแบบนั้นน่ะ " ผมพองแก้มหลังจากพูดจบ

 

ส่วนซัสคุงก็หัวเราะออกมาเบาๆหลังจากที่เห็นภาพผมกำลังพองแก้มที่สะท้อนผ่านกระจก จากนั้นเขาก็เอาที่คาดผมติดโบว์สีส้มขึ้นมาคาดให้ผม

 

ผมมองตัวเองผ่านกระจก ผมสีน้ำตาลที่ฟูฟ่องเล็กน้อย ถูกปล่อยสยาย พร้อมกับเอิ่มที่คาดผมสีส้มที่คล้ายๆในอนิเมะไอดอลเรื่องไอคัตสึที่ซัสคุงชอบดู ผมจัดแต่งโบว์อีกเล็กน้อยแล้วเดินออกไป  

 

วันนี้ที่ห้องอาหารเงียบมาก ผมจึงหันไปถามซัสคุง " แล้วคุณแม่ละ? "

 

" คุณแม่ออกไปทำธุระต้องแต่เช้าแล้วละครับ " เมื่อซัสคุงพูดจบยัสคุงก็เดินตามเข้ามา

 

" คุณแม่ไม่อยู่แล้วข้าวเช้าจะเอายังไงละกันละทีนี้ " ยัสคุงบ่นโอดครวญขึ้นมาในทันที

 

" เดี๋ยวพวกเราออกไปโรงเรียนกันเร็วหน่อยแล้วค่อยไปหาของกินระหว่างทางเอาก็ได้และมั้ง? " วันนี้ผมมีลางสังหรณ์ว่าจะได้เจอกับใครสักคน จึงชวนทั้งสองคนให้ออกเร็วหน่อยแทน จริงๆถ้าจะให้ผมลงมือทำมื้อเช้าง่ายๆผมก็ทำได้หรอกนะ แต่ก็นั่นแหละถ้าลงมือทำเองวันนี้ก็คงไปไม่ทันเจอแน่...

 

หลังจากออกจากบ้านเดินมาได้สักพักก็ได้กลิ่นหอมๆของอาหารจีนเข้า(?) เมื่อมองไปข้างหน้าก็พบเข้ากับร้านอาหารจีนที่ตั้งขึ้นมาเหมือนแฟรนชายด์เล็กๆร้านหนึ่ง

 

เมื่อมองไปก็พบกับเด็กผู้หญิงในชุดจีนกำลังซื้อซาลาเปาอยู่...ไม่สินั้นมันอี้ผิงนี่นา สงสัยกำลังจะไปทำภารกิจละมั้ง ถ้างั้นคุณคนขายก็คงจะเป็น...

 

" สึจังพวกเราไปซื้อซาลาเปามากินกันเถอะ! " พูดจบยัสคุงก็ลากผมกับซัสคุงไปที่ร้านนั้นทันที

 

" เอาซาลาเปาสามลูกครับ " ซัสคุงพูดขึ้น

 

คนขายในชุดคลุมหยิบซาลาเปาออกมาให้พวกเราสามลูก หลังจากนั้นซัสคุงก็เป็นคนจ่ายเงิน ก่อนที่พวกเขาจะพาผมให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ผมก็พูดกับพวกเขาว่า

 

" พี่ว่าพี่นั่งกินอยู่ที่ร้านก่อนดีกว่า ให้เด็กผู้หญิงเดินไปกินไปมันคงไม่ดีเท่าไร ถ้ายังไงพวกซัสคุงล่วงหน้าไปก่อนก็แล้วกันนะ "

 

" ครับ " ซัสคุงพูดตอบสั้นๆก่อนที่จะลากยัสคุงไปด้วยกัน ดูท่าซัสคุงคงจะมีสุดยอดลางสังหรณ์เหมือนกันนะนี่

 

เมื่อพวกเขาเดินไปได้สักระยะหนึ่งผมก็หยิบซาลาเปาขึ้นมากิน ' งั่ม ' อร่อยแฮะซาลาเปาพวกนี้เป็นซาลาเปาที่ทำขึ้นสำหรับคนธรรมดานี่นะ ถ้าเป็นซาลาเปาแบบเดียวกับที่อี้ผิงกินประจำรับรองคำเดียวต่อให้เป็นผมก็น็อค

 

เมื่อกินไปได้ครึ่งลูกผมก็วางซาลาเปาลงในจานเบาๆ ก่อนที่จะเอ่ยปากพูดกับเจ้าของร้าน

 

" คุณคงจะเป็นอาจารย์ของอี้ผิงสินะคะ? " ผมจงใจพูดชื่อของอี้ผิงออกมา เพราะนั้นเป็นเครื่องแสดงว่าผมเองก็เป็นพวกในวงการเหมือนกับเขา หากจะรู้ชื่อของนักฆ่าถ้าไม่ใช่นักฆ่าด้วยกันก็ต้องมาเฟีย

 

เขาเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะมองหน้าผมแล้วพูดตอบ " ใช่แล้วละครับ คุณเองก็คงเป็นคุณหนูคนนั้นของวองโกเล่สินะครับ "

 

ผมพยักหน้าเบาๆ

 

" แล้วคุณมีธุระอะไรกับผมละครับ? "

 

" ฉันอยากถามว่า...อี้ผิงเธอสายตาสั้นสินะคะ? " เขาดูงงๆกับสิ่งที่ผมถาม แต่ก็ยอมตอบออกมา

 

" ดูเหมือนว่าจะเป็นอย่างนั้นละนะครับ " เมื่อเขาพูดจบได้ไม่คาดคำ ก็มีชายปริศนาพุ่งเข้ามาที่จะโจมตีผม และในขณะนั้นเองเขาก็โจมตีเข้าไปที่ชายปริศนาคนนั้น

 

" ไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ? " เขาหันมาถามผมหลังจากที่ชายปริศนาล้มตึ่งตายคาที

 

" ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณที่ช่วยนะคะ " จริงๆต่อให้ไม่ช่วยผมก็หลบการโจมตีเมื่อกี้ทันอยู่แล้วละนะ แต่ก็นั้นแหละมีคนช่วยดีกว่าไม่มี

 

อ.ของอี้ผิงก็ถอดผ้าคลุมผมและแว่นออก " ผมชื่อฟงครับ "

 

" ฉันชื่อซาวาดะ สึนะโยชิค่ะ หรือจะเรียกสึนะเฉยๆก็ได้นะคะ คุณฟง " ผมตอบกลับตามมารยาทก่อนจะกินซาลาเปาที่เหลืออีกครึ่งให้หมด แล้วเดินออกจากร้าน

 

คุณฟงปิดผ้าคลุมเหมือนก่อนหน้านี่และพูดออกมาเบาๆ " หวังว่าเราจะได้พบกันอีกนะครับ... " แต่ก็นั้นแหละผมมันเป็นพวกหูผี พูดเบาๆก็ยังได้ยิน ผมจึงยกยิ้มให้กับคำพูดเมื่อกี้เบาๆ

 

หลังจากเดินออกจากร้านมาได้สักพัก บอดี้การ์ดที่คอยเฝ้าผมก็เผยตัวออกมาหา

 

" คุณหนูไม่เป็นไรใช่มั้ยครับ? "

 

" ไม่เป็นไร " ผมตอบกลับสั้นๆก่อนจะหันหน้าไปหาเขาพร้อมมองด้วยสายตาเรียบนิ่ง " ไปเก็บพวกหนอนบ่อนไส้พวกนั้นให้เรียบร้อยซะ ถ้าครั้งหน้ายังมีอย่างนี้ก็เตรียมตัวตายกันได้เลย "

 

" ครับ...ว่าแต่คนเมื่อกี้เขาคือ? "

 

" สายลม... " ผมพูดสั้นตอบสั้นๆแล้วเดินไปข้างหน้าทันที โดยไม่รอฟังคำถามของบอดี้การ์ดต่อ

 

จะทำงานกับมาเฟียก็ต้องเป็นมาเฟีย มาเฟียที่เข้มแข็งและไม่ยอมอ่อนแอให้ลูกน้องเห็นง่ายๆ นั้นแหละคือคุณลักษณะของบอสละ...

 

.

.

.

 

อิเอยาสึ part

 

ตอนนี้เป็นเวลาทำความสะอาดประจำวัน ซึ่งผมเป็นเวรวันนี้พร้อมกับเคียวโกะจังคุณคุโรคาวะแลเวก็คนอื่นๆอีกสี่ห้าคน

 

ซึ่งผมก็กำลังกวาดพื้นอยู่หน้าห้อง ก็พบกับเคียวโกะจัง และเด็กตัวเล็กที่เจอที่ร้านขายซาลาเปาเมื่อเช้า

 

ดูเหมือนเธอกำลังจะถามหาใครบางคนอยู่ แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะลืมของวางไว้ที่พื้น ผมจึงหยิบมันขึ้นมาเก็บไว้ให้

 

เมื่อกี้เหลือบไปเห็นคุณฮิบาริอยู่ไม่ไกล ส่วนผมมันก็บังเอิญเป็นพวกหูผีอีกคนจึงได้ยินเข้าพอดี

' วันนี้ซาวาดะคนพี่ไม่อยู่งั้นเหรอเนี่ย? ' อะไรๆนี่มันอะไรคุณฮิบาริทำไมต้องมาหาพี่ด้วย หรือว่าเขาจะมาเพราะเรื่องก่อนหน้านี้...? ไม่สิหรือว่าเขาจะมาจีบสึจัง

 

ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาดผมไม่ยอมรับคนแบบนั้นเป็นพี่เขยหรอก...ยังไงก็ไม่เอา!!!

 

คิดจบผมก็เดินเอาไม้กวาดไปเก็บในห้องเรียน ก่อนจะหยิบห่อผ้าที่เด็กคนเมื่อกี้ลืมไว้ไปคืนเธอ ผมเดินตามหาทั่วรร.จนมาถึงบนดาดฟ้า

 

เมื่อผมขึ้นมาถึงก็เห็นเด็กคนนั้นยืนอยู่ข้างบนดาดฟ้า เมื่อเธอเห็นผมเธอก็พูดขึ้นทันที

 

" วันนี้แหละฉันจะฆ่าแกเอง "

 

เห้ยๆนี่มันอะไรกันวะเนี่ยผมไปทำอะไรให้เธอคนนั้นกัน ทำไมเธอถึงกับจะฆ่าผมกันวะครับ??? ทำไมชีวิตผมซวยอะไรเบอร์นี้

 

สักครู่เธอก็โจมตีใส่ผมด้วยท่าประหลาด ทำให้ผมขยับตัวไม่ได้และล้มลง เมื่อผมล้มลงก็เลยสังเกตเห็นรีบอร์นที่อยู่ข้างบน...

 

รีบอร์นกระโดดลงมาหาผม ก่อนจะบอกว่า

 

" เด็กคนนั้นเป็นนักฆ่าจากประเทศจีน ชื่อว่าอี้ผิงใช้หมัดเกี๊ยวซ่าในการต่อสู้กับศัตรู มีอีกชื่อหนึ่งคือระเบิดมนุษย์... " แล้วหมอนั้นก็ร่ายยาวต่ออีกสักพัก ซึ่งผมฟังไม่ทันหรอก=×=

 

แล้วเรื่องก็เกิดขึ้นเมื่ออี้ผิง(?)มีจำนวนแต้มดอกขึ้นที่หน้าผาก และมันกำลังนับย้อนหลังลงมาเรื่อยๆ

 

' ตู้ม '

 

รู้สึกตัวอีกทีเสื้อผ้าของผมก็ขาดอีกแล้ว เหลือแต่บ็อกซ์เซอร์ตัวเดียว!!! ให้ตายเถอะทำไมเป็นแบบนี้อีกแล้วเนี่ย?

 

คิดได้ไม่ทันไรสึจังก็กระโดดขึ้นมาบนดาดฟ้า... ห๊ะกระโดดงั้นเหรอ? นี่มันตึกสูงห้าไม่ก็หกชั้นเลยนะ สึจังจะเทพเกินไปแล้ว...

 

สึจังเดินเข้าไปหาอี้ผิง แล้วถามอะไรบางอย่าง จากนั้นสึจังก็หยิบแว่นสายตาสั้นออกมาสวมให้อี้ผิง แล้วอุ้มเธอขึ้นมาหาผม

 

" เป็นยังไงบ้างมองชัดขึ้นรึยังจ๊ะ? " สึจังถามอี้ผิง

 

อี้ผิงก้มมองภาพในมือของตัวเองแล้วก็เงยหน้าขึ้นมามองผม สลับไปมาสักพัก...

 

" 对不起。(ขอโทษค่ะ) " เธอก้มหัวให้ผมก่อนจะหันไปคุยกับสึจัง

 

" หนูจะอยู่ฝึกฝนที่ญี่ปุ่นต่อ จะเป็นไรมั้ยคะถ้าหนูจะไปพักที่บ้านของพี่สาว "

 

" ได้สิจ๊ะ " สึจังตอบ

 

.

 

แล้วหลังจากนั้นบ้านของพวกเราก็มีสมาชิกเข้ามาอาศัยเพิ่มอีกหนึ่งคน

 

 

 

 

2020.06.30 Tuesday

เปิดบทให้ฟงเขาสักหน่อยหนึ่งเพื่อต่อไปตอนคลายคำสาปแล้วทูน่าจังจะได้เมะหน้าหล่อเพิ่มมาอีกสักคน555

ยังคงมีการเพิ่มตัวละครกันเข้ามาอีกสักระยะ(หลายตอนเลย)ทั้งคุณพี่ชาย พี่ดีโน่(?) ชามาล ฟูจะตะน้อย แล้วก็มุคุโร่ ถ้าตัวละครมาไม่ครบก็ดำเนินเรื่องต่อไม่ได้555  

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 132 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #227 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 22:26
    แฝดฉฮิบาริในเรื่องนี้ออกมาแล้ว
    #227
    0
  2. #196 Hoshiiro (@God-of-death78) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 20:28
    โทษนะ แต่บ้านสึนะนี่เป็นเหมือนบ้านของอ๊อกกี้เหรอ ดูข้างนอกเหมือนบ้านธรรมดา แต่จริงๆ ด้านในสามารถยืดได้ จุคนได้เยอะเหลือเกิน
    #196
    0
  3. #168 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 17:08
    เอาฟงเข้าฮาเร็มด้วยค่า~
    #168
    0
  4. #133 0942654269 (@0942654269) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 10:24
    ฟงสุดที่รักกกก
    #133
    0
  5. #82 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 21:36
    ยัสคุงคือคนรับกรรมจริงๆ
    #82
    0
  6. #81 CatherinecatJan (@CatherinecatJan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 21:29

    โอ้ๆ โอ้ออออ เราเห็นเรือมาเต็มมากเลยยยย ยังไงฮาเร็มอยู่ดีนั่นแหละ
    #81
    0
  7. #80 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:50

    ตบบ่ายัสคุงเบาๆพร้อมมองด้วยสายตาที่สงสาร//ทำใจเสียเถอะยัสคุงเพราะเจ้าคงต้องรับกรรมไปอีกยาวๆเลยล่ะยัสคุง...
    #80
    2
    • #80-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 21)
      30 มิถุนายน 2563 / 20:53
      ถูกต้องแล้ว ยัสคุงต้องรับกรรมไปอีกยาวเพราะคนแต่งทั้งนั้น555 แต่ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้งเนอะทูน่าจังอยู่ทั้งคน><
      #80-1
  8. #79 Cat_on_the_way (@Nart001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:45
    คูมฟงงงง
    #79
    0