[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 สวัสดีค่ะ...หนูชื่อ ซาวาดะ สึนะโยชิค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    21 มิ.ย. 63

บทที่ 1 สวัสดีค่ะ...หนูคือซาวาดะ สึนะโยชิค่ะ

 

สวัสดีค่ะ ซาวาดะ สึนะโยชิเองค่ะ เอาจริงๆก็ยังไม่ค่อยชินกับคำลงท้ายแปลกๆแบบนี้สักเท่าไรหรอกนะ แต่ตอนนี้เป็นเด็กผู้หญิงนี่นาช่วยไม่ได้

 

จากวันนั้นที่ได้มาเกิดใหม่ก็ผ่านมาสี่ปีกว่าแล้ว อีกไม่นานถ้าถึงวันเกิดก็จะอายุครบห้าขวบแล้ว

 

" สึจังๆอ่านนี่ให้พวกผมฟังหน่อยสิฮะ " เด็กชายผมสีน้ำตาลสั้นชี้ฟู เดินลากหนังสือภาพเล่มหนึ่งมาทางผม และอีกคนที่มีหน้าตาเหมือนกันไม่มีผิดก็เดินเข้ามานั่งข้างๆและกอดเอวผมอย่างสนิทสนมจากอีกด้าน

 

ใช่แล้วละ เด็กสองคนนี้ก็คือฝาแฝดของผมในชาตินี้(?) ซาวาดะ อิเอซากิ และ ซาวาดะ อิเอยาสึ พวกเราทั้งสามคนหน้าตาเหมือนกันมาก

 

ถ้าไม่นับเรื่องที่ผมไว้ผมยาวแบบเด็กผู้หญิงแล้วก็ ถ้าพวกเราสามคนใส่ชุดเหมือนๆกันแล้วอยู่รวมกันก็คงไม่มีใครแยกพวกเราออกได้แน่นอน...แม้แต่คุณแม่เองก็ด้วย

 

เฮ่อ...!แต่ก็หน้าแปลกสำหรับผมแล้วสามารถแยกซัสคุง(อิเอซากิ)และยัสคุง(อิเอยาสึ)ได้ หรือเพราะว่าพวกเราเป็นแฝดสามถึงได้แยกออก?

 

ก่อนที่ผมจะคิดอะไรเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ซัสคุงที่ลากหนังสือภาพมาหาผมก็ได้ค่อยๆเอามือมาเขย่าแขนของผม

 

" สึจังๆหนังสือมาแล้ว อ่านให้ฟังหน่อย~ " ซัสคุงเริ่มปฏิบัติการอ้อนเหมือนอย่างเคย

 

" จ้าๆ จะอ่านแล้วนะ ซัสคุงเขยิบมาทางนี้สิ "  ผมพูดหลังจากนั้นซัสคุงก็เขยิบเข้ามาเบียดข้างขวาของผม ผมเริ่มเปิดหนังสือภาพและอ่านให้พวกเขาฟังทีละประโยคช้าๆ

 

หลังจากอ่านไปได้ไม่กี่หน้าก็มีน้ำหนักทิ้งลงมาที่ไหล่ทั้งสองข้าง แป๊ปเดียวสองฝาแฝดของผมก็หลับไปซะแล้ว หนังสือภาพเล่มนี้เป็นหนังสือภาพเล่มใหม่ที่คุณแม่ซื้อมาให้ใหม่ และแน่นอนผมก็พึ่งเคยอ่านเป็นครั้งแรก ผมจึงกระตือรือร้นที่จะอ่านต่อให้จบ แต่เมื่ออ่านไปได้ครึ่งเล่มความง่วงงุนก็เข้าโจมตีผมเข้าอย่างจัง สุดท้ายเลยต้องหยิบริบบิ้นที่ติดกับหนังสือขึ้นมาคั่นที่หน้าที่ต้องอ่านต่อไว้

 

หลังจากนั้นก็นอนเอนพิงไปข้างหลังที่มีกองหมอนอิงมากมายวางอยู่ พร้อมกับกอดตุ๊กตาคุณกระต่ายไว้แน่น แล้วหลับไปพร้อมกับฝาแฝดที่หลับปุ๋ยไปก่อนหน้านี้

 

.

 

และท้้งหมดนี้นั้นก็อยู่ในสายตาของคุณแม่คนสวย ที่มองมายังลูกชายและลูกสาวที่กำลังนอนอยู่รวมกันที่มุมหนึ่งของห้องนั่งเล่น เธอยกยิ้มขึ้นมาด้วยความเอ็นดู และเดินไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้ลูกน้อยของตนอย่างเงียบเชียบ

 

.

 

" สึจัง ซัสคุง ยัสคุง ปะป๊ากลับมาแล้วๆน้า " เสียงของคุณพ่อดังขึ้นมาจากทางหน้าประตูบ้าน ทำให้ผมลืมตาขึ้นด้วยความงัวเงีย หันมองซ้ายขวาไม่เจอฝาแฝดอีกสองคนที่นอนอยู่ด้วยกันตั้งแต่เมื่อบ่าย แต่เมื่อได้ยินเสียงเจื้อยแจ้วของทั้งสองที่ทางหน้าประตูบ้านก็พอจะรู้ได้ว่าทั้งคู่คงวิ่งไปหาคุณพ่อแล้ว...

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นผมจึงหยิบตุ๊กตาตากระต่ายตัวเดิมขึ้นมากอดแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณพ่อ

 

" ปะป๊า กลับมาแล้วเหรอคะ? " ยื่นมือไปหาคุณพ่อทั้งๆที่ยังจับตุ๊กตาอยู่ในมือ ด้วยความน่ารัก(?)และขี้อ้อน(?) ทำให้คุณพ่อรีบอุ้มผมขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดของท่าน และหอมแก้มซ้ายขวาอย่างเมามันส์

 

ส่วนผมก็รู้สึกดีละนะที่ได้รับความรักมากมายจากปะป๊าแบบนี้ ถ้าเป็นผมที่เป็นเด็กผู้ชายก็คงจะไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก ก็คงจะแค่เกาะขาคุณพ่อเหมือนซัสคุงกับยัสคุงตอนนี้ละมั้ง แต่ก็นั้นแหละตอนนี้เป็นเด็กผู้หญิงนี่นะดังนั้นจะออดอ้อนพ่อตัวเองยังไงก็ไม่ผิดหรอกเนอะ

 

บรรยากาศอบอุ่นของครอบครัวก็ถูกขัดด้วยเสียงเปิดประตูบ้านเขามาของบุคคลคนหนึ่งที่ตอนนี้เขาไม่น่าจะมาอยู่ที่นี้ ชายชราในชุดเสื้อฤดูร้อนลายดอกไม้สีสันแสบตา กางเกงขาสั้น วองโกเล่รุ่นที่ 9 ทิมอเทโอ หรือ โนโน่

 

ผมเงยหน้าจากไหล่ของคุณพ่อขึ้นไปมองสบตากับรุ่นที่ 9 ก่อนที่จะเป็นฝ่ายเก็บสายตากลับมาและซบลงไปที่ไหล่ของคุณพ่ออีกครั้ง  

 

ที่ผมเป็นฝ่ายหลบสายตาก่อนไม่ใช่เพราะว่าผมกลัวรุ่นที่ 9 หรืออะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะสายตาเจ้าปัญหาคู่นี้ต่างหาก สายตาที่คมกริบราวกับราชสีห์ เป็นสายตาของบอสมาเฟียที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนยังไงละ และแน่นอนไม่มีทางที่รุ่นที่ 9 จะไม่รู้สึกแค่สบตาแป๊ปเดียวก็ดูออกแล้วละ

 

หลังจากนั้นคุณแม่ก็เดินออกมาจากห้องครัวมาดูพวกผมที่เดินออกมาหาคุณพ่อแล้ว

 

" ตายแล้วๆ เข้ามาก่อนสิค่ะที่รัก แล้วก็เอ่อ... " คุณแม่มองไปยังรุ่นที่ 9

 

คุณพ่อจึงเอ่ยปากขึ้น " อ๋อ...เขาคือหัวหน้างานของผมนะเองนานะ โนโน่เขาหยุดงานมาพักร้อนที่ญี่ปุ่นน่ะ "

 

" แบบนี้นี่เอง เข้ามาข้างในบ้านก่อนเถอะค่ะ...เชิญตามสบายเลยนะคะ " คุณแม่ยิ้มและเชิญให้รุ่นที่ 9 เข้ามาในบ้าน หลังจากนั้นก็หันมาพูดกับคุณพ่อ " คุณค่ะเดี๋ยวฉันจะรีบไปเตรียมอาหารเย็น รบกวนคุณดูพวกลูกๆด้วยนะคะ "

 

หลังจากนั้นพวกเราก็เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น รุ่นที่ 9 เลือกนั่งที่โซฟาเดี่ยว ส่วนคุณพ่อ ผมและฝาแฝดนั่งที่โซฟายาว

 

" เด็กๆพวกนี้คือลูกๆของผมเองครับ  เป็นฝาแฝดสามสุดน่ารัก(?) ลูกสาวชื่อสึนะโยชิ ส่วนลูกชายอีกสองคนชื่ออิเอซากิกับอิเอยาสึครับ " พูดจบคุณพ่อก็ยกมือขึ้นมาลูบหัวพวกเราทั้งสามคน

 

" สวัสดีนะ สึนะโยชิจัง อิเอซากิคุง แล้วก็อิเอิยาสึคุง ปู่ชื่อโนโน่นะเด็กๆ หรือจะเรียกว่าปู่เฉยๆก็ได้ " รุ่นที่ 9 พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเอ็นดู ถ้ามองจากมุมมองของคนทั่วไปรุ่นที่ 9 ก็คงจะเป็นคุณปู่แสนใจดีคนหนึ่ง แต่สำหรับผมอดีตวองโกเล่เดชิโม่ขอบอกไว้เลยว่ารุ่นที่ 9 ไม่ใช่แค่คนแก่ที่ใจดีแบบธรรมดาทั่วไป แต่เป็นบอสมาเฟียที่แข็งแกร่งและเด็ดขาดมากคนหนึ่งเลยละ

 

" ผมอิเอซากิฮับ/ส่วนผมอิเอยาสึฮับ คุณปู่~ " ฝาแฝดสองคนของผมพูดขึ้นพร้อมกันแล้วก็วิ่งเข้าไปกอดคุณรุ่นที่ 9

 

ส่วนตัวผมตอนนี้กำลังนั่งอยู่ข้างๆคุณพ่อ โดยที่กอดตุ๊กตากระต่ายไว้แน่นก่อนจะค่อยๆพูดออกมาว่า " หนูชื่อซาวาดะ สึนะโยชิค่ะ "

 

หลังจากนั้นก็ผ่านมื้อเย็นไปได้ด้วยดี หลังจากที่อาบน้ำกับคุณแม่เสร็จแล้ว แล้วกำลังจะขึ้นห้องไปห้องนอนที่อยู่ชั้นบนนั้น ก็ดันได้ยินเรื่องไม่สนุกเข้าให้

 

ฉันจึงแอบซุกตัวอยู่กับขอบประตู และใช้ทักษะพิเศษลบตัวตนที่ได้เรียนมาจากรีบอร์น มาแอบฟังสิ่งที่พ่อกับรุ่นที่ 9 กำลังคุยกัน

 

รุ่นที่ 9  : " เด็กคนนั้นไม่ใช้เด็กธรรมดาจริงๆ แค่เพียงสบตาก็รับรู้ได้ทันที แววตาที่คล้ายราชสีห์ เด็กคนนั้นเหมาะอย่างยิ่งที่จะขึ้นเป็นบอสมาเฟีย "

 

อิเอมิสึ : " โนโน่ ท่านหมายความว่า? "

 

รุ่นที่ 9 : " ฉันอยากให้เด็กคนนั้นขึ้นเป็นวองโกเล่รุ่นที่ 10 "

 

อิเอมิสึ : " แต่ว่าเด็กคนนั้น... "

 

รุ่นที่ 9 : " ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเป็นสึนะโยชิจังละก็ บอสของวองโกเล่ที่เป็นผู้หญิงเองก็ใช่ว่าจะไม่มี...ดังนั้นก่อนอื่นฉันอยากจะให้เด็กคนนั้นไปอิตาลีดูก่อนสักครั้ง "

 

อิเอมิสึ : " สึนะโยชิมีพลังไฟที่แข็งแกร่ง ผมเองก็คิดว่า... "

 

รุ่นที่ 9 : " เด็กคนนั้นต้องเป็นได้แน่นอน "

 

หลังจากจบบทสนทนาลง ผมก็ลบสภาวะลบตัวตนออก และแกล้งทำเป็นเดินเข้าไปหาคุณพ่อให้เช็ดผมให้ จากที่ผมได้ยินมันไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยจริงๆ มันจะดีจริงๆเหรอเรื่องที่ผมจะกลับไปเป็นบอสของมาเฟียอีกครั้ง

 

สุดยอดลางสังหรณ์ของผมบอกได้เลยว่าไม่ว่าเรื่องจะดำเนินไปในทางไหน ผมก็ต้องเจอกับเรื่องราวที่น่าปวดหัวอีกมากมายแน่นอน...ทูน่าฟันธง!

 

 

 

2020.06.21 Sunday

ลงตอนหนึ่งแล้วเย้ๆ 

ต่อจากนี้ทูน่าน้อยของเราจะเลือกทางไหนกันนะ> <

อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ทูน่สน้อยกันด้วยนะคะ 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #217 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 13:52
    แววสนุกมาแล้วสิ
    #217
    0
  2. #177 ginaphongsavhas (@ginaphongsavhas) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 23:02

    สนุกมากคะ

    #177
    0
  3. #125 AOiSay (@AOiSay) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2563 / 08:59

    สนุกกกกก//ทำไมเราพึ่งมาเจอเรื่องนี้!!
    #125
    0
  4. #83 Caramel_Star^^ (@Pinkk88) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 02:06
    อืม น้องสึนะเป็นทูน่า แล้วแฝดอีกสองคนเป็นอะไรน้า?
    #83
    0
  5. #5 nep7 (@626nam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 20:57
    ชอบนะคะะ
    #5
    0