[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 19 : ตอนที่ 16 ถึงจะเป็นแบบนี้แต่เธอก็ยังตกหลุมรักฉันงั้นเหรอ???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    29 มิ.ย. 63

บทที่ 16 ถึงจะเป็นแบบนี้แต่เธอก็ยังตกหลุมรักฉันงั้นเหรอ???

 

เช้าวันนี้เป็นวันที่สดใสอีกตามเคย วันนี้ผมเดินออกจากบ้านมาช้ากว่ายัสคุงเล็กน้อยก็เลยทำให้เห็นฉากเด็ด...? ที่น้องชายของผมถูกฮารุจังตบเข้าเต็มๆ ถ้าถามว่ามันเกิดอะไรขึ้นก็คงจะเป็นเรื่องนั้นสินะ...

 

ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้สักเล็กน้อย

 

รีบอร์นที่กำลังยืนอยู่บนกำแพงเหมือนทุกวันก็พบเข้ากับฮารุเข้า

 

" สวัสดีค่ะ(คอนนิจิวะ) " ฮารุเป็นฝ่ายทักก่อน

 

รีบอร์นจึงทักทายด้วยความเป็นมิตร " เชา  "

 

" เธอคือ...? " เสียงของยัสคุงถามขึ้น

 

" ค่ะ ฉันชื่อมิอุระ ฮารุค่ะ " ฮารุจังบอกแนะนำตัว

 

" อ๋อฉันรู้อยู่แล้วละ ก็เธอตามพวกเราไปโรงเรียนมาหลายวันแล้วนี่นา " รีบอร์นบอกขึ้น ส่วนฮารูก็ทำหน้าดีใจที่อีกฝ่ายรู้จัก

 

" แล้ววันนี้มีธุระอะไรละ? " รีบอร์นเป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน

 

" เอ่อ...คือว่าจะช่วยเป็นเพื่อนกับฉันหน่อยจะได้มั้ยคะ? " ฮารุถามขึ้นด้วยท่าทีลุ้นระทึก

 

" ได้สิ แต่ว่าฉันเป็นนักฆ่าน่ะนะ " พูดจบเลออนก็เปลี่ยนเป็นปืนสั้นในทันที

 

" รีบอร์นนายจะบ้าเหรอบอกแบบนั้น... " ยัสคุงที่ยังพูดไม่ทันจบประโยคก็โดนฮารุตบจนหน้าหัน

 

' เพี๊ยะ '

 

" นี่คุณสอนอะไรให้เขากันคะ? เด็กๆนะคือเทวดาตัวน้อยๆนะคะ มาทำให้เค้าต้องแปดเปื้อนแบบนี่ได้ยังไงกัน? " พูดจบฮารุก็กระชากคอเสื้อของยัสคุงขึ้นมา

 

กลับมาที่สถานการณ์ปัจจุบัน

 

" ย้ากรีบอร์นวันนี้แหละคุณแรมโบ้จะฆ่านายให้ได้เลย " แรมโบ้โหนตัวมาจากไหนไม่รู้แล้วก็พลาดหน้าคว่ำแปะลงพื้น...

 

ฮารุรีบเข้าไปดึงตัวแรมโบ้ขึ้นมา เมื่อเห็นหน้าแรมโบ้ปั๊ปฮารุก็โอบกอดเจ้าวัวน้อยแน่นจนหายใจไม่ออก

 

ผมเดินเข้าไปหาฮารุแล้วดึงตัวแรมโบ้ออกมากอดไว้เบาๆ

 

" อ๊ะ...คุณคนเมื่อกี้? ไม่ใช่สิ...คุณคือ? " ฮารุทำหน้าตกใจเมื่อเห็นใบหน้าของผม

 

" สวัสดีค่ะ ฉันเป็นพี่สาวฝาแฝดของเด็กคนนั้นนะคะ ฉันชื่อซาวาดะ สึนะโยชิ " ผมพูดแนะนำตัวออกมา

 

" อ่อ...สวัสดีค่ะ ฉันชื่อมิอุระ ฮารุค่ะ "

 

หลังจากนั้นผมกับฮารุก็เดินคุยเรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อยไปตลอดทางไปโรงเรียน...

 

.

.

 

" โกคุเดระ ฮายาโตะ ทำคะแนนวิชาคณิตศาสตร์ได้ 100 คะแนนเต็ม " เสียงของอ.คณิตศาสตร์พูดขึ้น โกคุเดระคุงก็ออกไปรับเอ่อผลสอบ(?)ไม่สิข้อสอบที่ตรวจเสร็จแล้วกลับคืน

 

" เก่งจังเลยนะโกคุเดระคุง " ผมพูดขึ้นเบาๆในขณะที่โกคุเดระคุงเดินผ่าน

 

" ไม่หรอกครับผมเองก็เชื่อว่ารุ่นที่สิบเองก็ต้องได้คะแนนเต็มเหมือนกันแน่ " โกคุเดระคุงตอบกลับผมมาเบาๆ แล้วเดินกลับไปนั่งที่

 

" ซาวาดะ สึนะโยชิ ได้ 100 คะแนนเต็ม " ผมเดินออกไปเอาข้อสอบกลับคืนมาด้วยความภาคภูมิใจ(?) ครั้งนี้ผมไม่ใช่เจ้าห่วยอีกแล้วละนะ ฮิๆ

 

" ซาวาดะ อิเอยาสึ ยามาโมโตะ ทาเคชิ คะแนนพวกเธอสองคนค่อนข้างหลุดมีน(ค่าเฉลี่ย)ไปเยอะเลยนะ วันนี้ยังไงก็มาเอาแบบฝึกหัดไปทำเพิ่มเพื่อปรับคะแนนด้วยละ " อาจารย์สอนคณิตศาสตร์พูดจบแล้วก็เดินจากไป

 

วันนี้ยามาโมโตะคุงจะมาที่บ้านเพื่อทำแบบฝึกหัดแก้คะแนนพร้อมกับยัสคุง ยามาโมโตะมักจะถือคติว่าทำหลายๆคนงานก็จะเสร็จไวดีกว่าทำคนเดียวเหมือนเดิมเลยนะ

 

" ยินต้อนรับนะเด็กๆ " เสียงของคุณแม่ดังขึ้นที่ข้างหน้าประตูบ้าน

 

ผมเดินออกมาหาพวกโกคุเดระคุงและยามาโมโตะที่มาถึง ผมจึงหันไปพูดกับพวกเขา " มากันแล้วเหรอ?เข้ามาก่อนสิพวกยัสคุงกำลังรออยู่ข้างบนแล้ว  "

 

หลังจากนั้นพวกเราก็เข้ามาในบ้าน และขึ้นมาที่ห้องผม ภายในนั้นมีรีบอร์นยัสคุงซัสคุงที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว หลังจากนั้นโกคุเดระคุงกับยามาโมโตะคุงก็เดินตามเข้ามาในห้อง... บางทีผมก็งงเหมือนกันนะ จะมาทำแบบฝึกหัดสอบซ่อมแล้วทำไมต้องเป็นห้องผม - - แล้วก็อีกอย่างนะพี่สาวก็ไม่ได้คิดจะว่าอะไรหรอกแต่ซัสคุงจะเสนอหน้าเข้ามาทำแมวอะไรด้วยทั้งๆที่ตัวเองก็ผ่านแล้วแท้ๆ

 

" พวกนายทำแบบฝึกหัดสอบซ่อมกันไปก่อนนะ แล้วเดี๋ยวฉันจะไปเอาของว่างขึ้นมาให้ " ผมพูดก่อนจะปล่อยพวกเขาไว้ในห้องด้วยกันห้าคน หวังว่าจะไม่หาเรื่องทะเลาะกันนะ

 

รีบอร์น : " ... "

ยัส&ซัส  : " ... "

โกคุเดระ : "... "

ยามาโมโตะ : " เอาละยาสึเรามาลองทำแบบฝึกหัดนี่ดูกันเถอะ

 

.

 

เมื่อผมเดินมาถึงข้างล่างก็เดินตรงดิ่งไปที่ประตูในทันที  และก็พบเข้ากับสาวน้อยที่ทำตัวลับๆล่ออยู่หน้าบ้านคนอื่น

 

" ฮารุจังแวะมาแถวนี้เหรอ ถ้าไม่รังเกียจเข้ามากินของว่างที่บ้านฉันก่อนมั้ย "

 

" อ๊ะ...คุณสึนะ ฮารุเข้าไปได้เหรอคะ? " ฮารุพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ(?)

 

" เข้ามาก่อนสิก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา " ผมพูดและยิ้มไปให้ฮารุ ส่วนฮารุก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ(?)

 

หลังจากที่ผมหยิบถาดขนมและน้ำชาเสร็จ ฮารุก็เดินตามผมขึ้นมาที่ห้อง

 

' แกร๊ก ' เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับยามาโมโตะคุงที่กำลังนั่งทำโจทย์อย่างขมักเขม้น หันไปมองโกคุเดระคุงก็กำลังอ่านหนังสือคณิตศาสตร์อยู่ ซัสคุงนั่งมองทุกคนนิ่งๆอยู่ที่บนเตียงของผม และเมื่อมองไปยังยัสคุง ยัสคุงก็กำลังอ่านโจทย์แล้วทึ้งหัวตัวเองอยู่ (...)

 

" ของว่างมาแล้วนะ! ส่วนนี้เพื่อนของฉันชื่อฮารุจัง "  ผมวางของว่างลงบนโต๊ะ และแนะนำฮารุให้ทุกคนรู้จัก

 

ยัสคุงมองฮารุด้วยสีหน้าตกใจ ฮารุมองลงไปที่แบบฝึกหัดสอบซ่อมและพูดขึ้น " ถ้าฮารุทำนั้น(ชี้ไปที่แบบฝึกหัด)คุณต้องยกรีบอร์นให้ฮารุนะคะ "

 

หลังจากนั้นฮารุก็ลงไปนั่งอ่านโจทย์ข้อนั้น

 

ผ่านไป 5 นาที (...)

 

ผ่านไป 10 นาที (...)

 

ผ่านไป 30 ชั่วโมง (...)

 

" ฮารุทำไม่ได้ค่ะ แต่โจทย์ข้อนี้มันคุ้นๆนะคะเหมือนข้อสอบของเด็กมหาลัย "

 

" ทำไม่ได้แล้วจะนั่งเก๊กดูโจทย์ทำไมต้องครึ่งชม.เล่ายัยบ้านี่ " เสียงโกคุเดระคุงบ่นขึ้น

 

หลังจากนั้นก็เริ่มมหกรรมการทะเลาะของทั้งสองขึ้น จนในที่สุดเบี้ยงกี้ที่ไม่รู้ว่าโพล่เข้ามาได้ไงก็มาเอาตัวโกคุเดระคุงไป ห้องของผมถึงกลับเข้าสู่ความเงียบสงบ

 

ผ่านไปจนสองทุ่มทั้งยามาโมโตะและยัสคุงต่างก็ทำโจทย์เสร็จกันหมดทุกข้อแล้วโดยมีซัสคุงฮารุและผมคอยชี้แนะในจุดที่ทำผิดพลาด

 

ผมหยิบโจทย์เจ้าปัญหาแผ่นนั้นขึ้นมาอ่าน โยนกระดาษ 100 แผ่นให้ตกลงจากที่สูง 3 เมตร กระดาษทุกแผ่นมีความกว้างด้านละ 11.3 ซม. จะต้องทำอย่างไรถึงจะสามารถทำให้กระดาษทั้งหมดหล่นลงมาโดยไม่กระจดกระจายได้

 

" ฉันรู้แล้วละคำตอบของโจทย์ข้อนั้น " ผมพูดขึ้นและวางกระดาษคำถามลงบนโต๊ะ ช

 

" ฮะฮิคุณสึนะรู้แล้วเหรอคะว่าคำตอบคืออะไร? " ฮารุถามพลางหันมาดึงแขนผมเข้าไปคล้องไว้...

 

" สึจังรู้คำตอบแล้วเหรอ? " X2

 

" คำตอบที่ถูกก็คือใช้กาวติดกระดาษทั้ง100แผ่นไว้ด้วยกัน เมื่อโยนลงมากระดาษพวกนั้นก็จะไม่กระจัดกระจายแล้วยังไงละ " หลังพูดจบทุกคนก็หันมามองหน้าผมด้วยความตกตะลึง ยกเว้นรีบอร์นที่กระโดดมาที่ตักของผม

 

" เอาละในเมื่อสึนะเป็นคนที่ตอบคำถามได้ดังนั้นฉันก็ต้องอยู่กับสึนะสินะ  ส่วนคนอื่นวันนี้ก็ดึกแล้วกลับบ้านไปอาบน้ำนอนกันได้แล้วไป๊ " รีบอร์นพูดขึ้นเหมือนไล่ทุกคนออกจากห้อง

 

และวันนี้ก็จบลงเพียงแค่ตรงนี้...

 

เช้าวันต่อมาในระหว่างที่ไปโรงเรียนฮารุก็ใส่ชุดออกศึกเต็มยศมารอไล่ตียัสคุง จะไว้ไปแล้วยัสคุงทำอะไรผิดไปกันนะ555 ทำไมถึงมีแต่คนจ้องจะเล่นงานแบบนี้ อธิบายจบไม่ทันไรฮารุก็สะดุดราวสะพานตกลงไปในคลอง(?)แม่น้ำ(?)

 

" ช่วยด้วยคะ ช่วยด้วย "

 

ผมหันซ้ายขวาน้องชายฝาแฝดคนดีของพี่สาวก็ยังคงทำหน้าตื่นตะลึง โว้ยเจ้าพวกเด็กบ้าสถานการณ์แบบนี้ยังมามั่วแต่ตกใจ ขืนปล่อยไว้ฮารุก็ตายกันพอดี

 

ผมวางกระเป๋านร.ลง ถอดเสื้อกั๊กตัวนอกและโบว์ออก ถอดรองเท้าถุงเท้า แล้วกระโดดลงไป ยังดีที่ผมว่ายน้ำเป็น เลยสามารถช่วยฮารุได้ทันก่อนที่น้ำจะพัดพาเธอไป

 

" ไม่เป็นไรใช่มั้ยฮารุ? " ผมถามฮารุ

 

" ไม่เป็นไรคะ ขอโทษนะคะที่ทำให้คุณสึนะต้องเปียกไปทั้งตัวแบบนี้ " ฮารุมองมาที่ผมด้วยสายตาสำนึกผิด

 

" ไม่เป็นไรหรอก แต่คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะ "  ผมยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร ดีแล้วละที่ผมช่วยเธอเอาไว้ได้ ไม่ว่าจะเมื่อก่อนหรือตอนนี้ฮารุเองก็เป็นเพื่อนคนสำคัญนี่นา

 

" ค่ะ ฮารุสัญญา แล้วก็ฮารุน่ะตกหลุมรักคุณสึนะเข้าแล้วละคะ " อยู่ฮารุก็พูดขึ้น เฮ้ยแบบนี่มันไม่ถูกแล้วมั้งเนี่ย!!!

 

" ... " ผมทำได้แค่เงียบ ฮารุจึงพูดต่อ

 

" ไม่เป็นไรหรอกคะความรักของฮารุที่ให้คุณสึนะน่ะเป็นความรักที่แสนบริสุทธิ์และไม่ต้องการอะไรตอบแทน... ต่อไปขอฮารุเรียกคุณสึนะว่าสึนะจังนะคะ " พูดจบเจ้าตัวก็วิ่งหายไปในทันที (...)

 

' โพละ ' อยู่ก็มีผ้าขนหนูผืนหนึ่งแปะลงมาที่หัวของผม

 

" เช็ดผมก่อนสิเดี๋ยวจะไม่สบาย " ยามาโมโตะพูดจบก็ลงมือเช็ดผมให้ผมเบาๆ

 

เมื่อเช็ดผมเสร็จแล้วแป๊ปหนึ่งผมก็ตั้งใจจะรีบๆไปที่โรงเรียนแล้วค่อยเปลี่ยนชุด เพราะที่โรงเรียนมีชุดนร.สำรองไว้ที่ล็อกเกอร์   แต่ในขณะที่กำลังยืนขึ้นนั้นเอง โกคุเดระคุงก็ถอดเสื้อนอกแล้วยื่นส่งมาให้ผม???

 

ผมมองไปที่เสื้อนอกและมองไปที่ยามาโมโตะคุงที่อยู่ๆก็หน้าแดงแล้วก็เข้าใจ  จึงรีบคว้าหยิบเอาเสื้อนอกของโกคุเดระคุงมาคลุมในทันที ที่แท้เมื่อกี้พวกเขาก็เห็น...ของฉันนั้นเอง -////- ก็เสื้อมันบางนี่เนอะช่วยไม่ได้

 

 

2020.06.29 monday

ตอนนี้ก็ออกจะประหลาดนิดหนึ่งมั้ง

ก็โมเอะฮิเมะเป็นพวกประเภทอ่านทั้งยะทั้งยูนี่นา555

แต่เรื่องนี่ไม่เอายูหรอกน่าเสียดาย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

250 ความคิดเห็น

  1. #225 knunkim (@kimmy1999k1) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 21:47
    5555ตกมันทุกเพศทุกวัยเลย
    #225
    0
  2. #74 catDavil (@catDavil) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 22:32
    อ้ากกกกกเเมวชอบบบบ
    #74
    0
  3. #73 Chanamon.. (@Kwnsiri) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:54
    อร้ายยยยยชอบอ่ะะะะรักเลย//กรี๊ดในใจแบบดังมากกกกกกกก
    #73
    0
  4. #72 CatherinecatJan (@CatherinecatJan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 20:05

    อ้ายยยยยยยยยยยกรี๊ดลั่นบ้านค่าาาาาาา
    #72
    3
  5. #71 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 19:51

    เป็นตอนที่เรียบๆสบายๆ... มั้ง? 555+//ทุกคนแข่งกันทำแต้มสึจังกันใหญ่เลย(ในสายตาเรา)
    #71
    4
    • #71-1 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 19)
      29 มิถุนายน 2563 / 20:36
      ช่วงนี้เนื้อเรื่องจะอยู่ในช่วงเก็บแต้ม555 จะออกแนวชีวิตประจำวันไปสักระยะหนึ่งอะนะคะ
      #71-1
    • #71-3 Norisakawarinnatsuki Momoe (@momoe-sama) (จากตอนที่ 19)
      29 มิถุนายน 2563 / 21:05
      ก็อย่างที่บอกเรือเอกในใจคนแต่งคือ R27 ส่วนจอมเนียนก็นั้นแหละ...
      #71-3