[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 13 สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    28 มิ.ย. 63

บทที่ 13 สิ่งที่เปลี่ยนไป

 

หลังจากที่ยัสสารภาพรักกับเคียวโกะจังไป ก็ทำให้รุ่นพี่โมจิดะ ท้าแข่งเคนโด้กับยัสคุงเข้าให้ จากในชาติที่แล้วเป็นตัวผมเองที่เป็นเจ้าห่วยที่ไปสารภาพรักกับเคียวโกะจัง แต่ในครั้งนี้กลับเปลี่ยนเป็นยัสคุงแทน เอาจริงๆตอนนี้เองผมก็ยังรักเคียวโกะจังอยู่เหมือนกันละนะ แต่เพราะเพศสภาพในปัจจุบันที่เป็นเพศเดียวกันแล้ว ก็เลยไม่ได้อะไรมากนัก เป็นเพื่อนกันก็พอแล้วละ...

 

' แกร๊กๆ '  ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องเรียน แล้วเดินตรงไปที่นั่งของตัวเอง ที่นั่งของผมอยู่ข้างหน้าที่นั่งของเคียวโกะจังพอดี ตอนนี้เองผมก็ถือว่าเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของเคียวโกะจังใช่มั้ยนะ(?)

 

" นี่ซาวาดะวันนี้น้องชายเธอสติสตางค์ครบถ้วนหรือเปล่าเนี่ยถึงได้มาโรงเรียนด้วยสภาพบ็อกเซอร์แค่ตัวเดียว แถมยังมาสารภาพรักกับเคียวโกะอีก " สาวน้อยผมดำยาว คุณคุโรคาวะ ฮานะ ถามผมขึ้นมา

 

" นั้นสินะ...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน " ผมตอบคุณคุโรคาวะแล้วหันตัวไปหาเคียวโกะจัง

 

" สงสัยฉันจะรับมุกเพื่อนไม่ค่อยทัน ก็เลยตกใจไปหน่อยก็เท่านั้นเอง ไม่ใช่ความผิดของซาวาดะคุงเข้าหรอก " เคียวโกะพูดขึ้นยิ้มๆ

 

" ขอโทษแทนน้องชายด้วยนะที่ทำให้เคียวโกะจังตกใจ ไว้คราวหลังฉันจะซื้อเค้กมาให้เป็นการไถ่โทษก็แล้วกันนะ " ผมพูดออกไป มาลองๆคิดดูถ้าผมเป็นเคียวโกะจังก็คงตกใจเหมือนกัน

 

" ไม่เป็นไรหรอกสึนะจังไม่ต้องคิดมากก็ได้ "

 

สมเป็นเคียวโกะจริงๆนั้นแหละ ใสซื่อดี ฮิๆ หลังจากนั้นผมก็ยิ้มให้เธอแล้วหันกลับมาที่นั่งตัวเองดีๆ

 

' แกร๊กๆ '

 

เสียงของประตูดังขึ้นอีกครั้งคนที่เข้ามาก็คือยามาโมโตะคุงนั้นเอง สงสัยพึ่งซ้อมเบสบอลช่วงเช้าละมั้ง เลยดูเหงื่อออกเยอะ...

 

" โย่วสึนะวันนี้มาสายจังเลยนะ แถมยังเจอกับผู้คุมกฏสุดโหดเข้าอีกไม่เป็นไรใช่มั้ย? " ยามาโมโตะถามผมขึ้นในขณะที่เดินเข้ามาหา

 

[ แปะ ] ผมสะดุ้งทันทีที่มือของยามาโมโตะแตะลงบนหน้าผากของผม

 

" ไม่สบายหรือเปล่าสึนะ? "

 

" เปล่าหรอกฉันก็แค่เผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อยเลยไม่ทันได้ยินที่นายพูดน่ะ ฮะๆ โทษทีแล้วกันนะ " ผมหัวเราะเฮะๆกับสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ

 

" เรื่องแค่นั้นเอง ถ้าสึนะไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ฉันไม่คิดมากกับคนที่ฉันชอบหรอก "

 

" หืมๆ " เสียงของซัสคุงดังขึ้นเพื่อขัดจังหวะ(?)

 

" เป็นอะไรไปงั้นเหรอซากิ? อะไรติดคอเหรอ? น้ำหน่อยมั้ย? " ยามาโมโตะคุงถามขึ้นด้วยความเอาใจใส่ ดูเหมือนเขาจะไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกจงใจขัดจังหวะที่กำลังคุยกับผมอยู่

 

" ฮิๆ " ผมหัวเราะออกมาเบาๆ

 

" คำอะไรน่ะสึจัง " ซัสคุงถามขึ้นในทันที พร้อมทำหน้าไม้พอใจเล็กน้อย

 

" ก็กำลังขำคนขี้หวงแถวนี้นะสิ " ผมบอกออกไปตรงๆ

 

" เจ้ารีบอร์นนั้นยังหวงสึจังมากกว่าผมอีก " ซัสคุงบอกออกมาในทันที รีบอร์น?หวงอะไร?หวงฉัน(?)

 

" ไม่หรอกมั้งซัสคุงคิดไปเองหรือเปล่า? " ผมโต้กลับ

 

" ไม่ได้คิดไปเอง!!! สึจังคนซื่อบื้อ "

 

หลังจากนั้นผมกับซัสคุงก็เถียงกันไปเรื่อยๆ ส่วนยามาโมโตะคุงก็ได้แต่ยืนนิ่งฟังอยู่เงียบๆ โดยไม่ได้เข้ามาร่วมในบทสนทนา

 

อิเอยาสึ part

 

วันนี้มันวันอะไรของผมเนี่ย ทำไมอยู่ๆผมถึงแก้ผ้าเหลือแต่บ็อกเซอร์ไปสารภาพรักกับเคียวโกะจังแบบนั้นกัน ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้วเนี่ย... ดีนะที่ทั้งเคียวโกะจังแล้วก็สึจังไม่มองผมว่าเป็นโรคจิต

 

เพราะไอ้เด็กบ้านั้นแท้ๆเลย เรื่องมันถึงได้วุ่นวายแบบเนี่ย รุ่นพี่โมจิดะอะไรนั้นก็ดันมาท้าแข่งเคนโด้อีก ไอ้ของพรรคนั้นผมทำเป็นซะเมื่อไหร่กันเล่า แบบนี้ก็คงต้องหนีสถานเดียวนั้นแหละ ถึงยังไงเราก็เป็นเจ้าห่วยอยู่แล้วจะหนีก็ไม่แปลกหรอกจริงมั้ย?

 

หลังจากมองต้นทางซ้ายขวาไม่พบใคร ผมก็รีบวิ่งออกจากห้องน้ำมาโดยทันที แต่ในกำลังจะหนีพ้น(?)แล้วนั้น ก็มีเสียงๆหนึ่งดังขัดขึ้นมาซะก่อน

 

" นายคิดจะหนีงั้นเหรอ? " เสียงดังมาจากตู้เก็บถังดับเพลิง

 

ผมรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีอยู่ค่อยๆ เปิดออกดู ก็พบเค้ากับ...

 

" ดีจ้า " ไอ้ตัวซวยที่ทำให้ผมต้องมาอยู่ในสภาพนี้ไงละ

 

" รีบอร์น " หมอนี่ชื่อนี้สินะ

 

" นานกำลังคิดที่จะหนีจริงๆงั้นเหรอ? " รีบอร์นถามผม พลางหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบ

 

" ก็ใช่นะสิใครมันจะไปสู้ได้กันละ รุ่นพี่โมจิดะเขาอยู่ชมรมเคนโด้เลยนะ แล้วคนอย่างฉันจะเอาปัญญาที่ไหนไปชนะเขาได้ " ผมพูดออกไปตามความจริง ก็ผมมันอ่อนแอนี่นา

 

" งั้นนายก็คิดจะหนีทั้งที่ยังไม่ได้สู้เนี่ยนะ ลูกผู้ชายมากเลยนี่... นายรู้มั้ยวันนี้มีใครจะไปดูนายแข่งบ้าง "

 

" .... " ผมยังคงเงียบ

 

" วันนี้เด็กผู้หญิงคนนั้น ไม่สิเธอชื่อเคียวโกะจังสินะ...เธอคนนั้นเองก็ไปด้วยรู้มั้ย แล้วไหนจะพี่สาวของนายอีก สึนะเองก็ไปดูเหมือนกัน แล้วนายจะแพ้ฟาล์วโดยที่ไม่แม้แต่จะลงแข่งเนี่ยนะ? ...ก็เอาสิถ้านายอยากถูกตราหน้าว่าเป็นเจ้าห่วยต่อไปน่ะ " ทุกคำพูดของรีบอร์นมันช่างเสียดแทงใจจริงๆ

 

ไม่หนีก็ไม่หนีวะ เพื่อเคียวโกะจัง เพื่อสึจังผมต้องลองดูสักตั้ง!!!

 

ผมรวบรวมความกล้าจนเดินมาถึงหน้าโรงยิม เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบเข้ากับผู้คนมากมาย ร่วมไปถึงรุ่นพี่โมจิดะที่ยืนรออยู่ในสนามแล้วด้วย

 

สึจังเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับเคียวโกะจังคุณคุโรคาวะยัสคุงแล้วก็ยามาโมโตะคุง

 

" พี่เชื่ออยู่แล้วว่ายัสคุงจะต้องไม่หนี สู้ๆนะยัสคุงพี่เป็นกำลังใจให้ " สึจังยิ้มพร้อมกับอวยพรให้ผม

 

" พยายามเข้านะซาวาดะคุง " เคียวโกะจังก็เชียร์ผมด้วยละ

 

" พยายามเข้านะ " x2 ไม่บอกแล้วกันว่าเสียงใคร

 

พักนี้ผมไม่ค่อยปลื้มยามาโมโตะคุงเขาเท่าไรเลย วันนี้ก็เนียนๆมาเพื่อจะจีบสึจังละสิ ผมไม่ยกพี่สาวให้ง่ายๆหรอก เชอะ!

 

" ขอบคุณนะทุกคน " ผมพูดขึ้น

 

หลังจากนั้นการแข่งของผมกับรุ่นพี่โมจิดะก็เริ่มขึ้น   ผมถูกรุ่นพี่โมจิดะใช้ดาบไม้ฟันแล้วฟันเล่า จนผมนึกที่อยากจะยอมแพ้ แต่เมื่อให้ไปมองคนที่ยังเชียร์ผมอยู่ผมก็รู้สึกฮึดสู้ขึ้นอีกครั้ง และในขณะนั้นเองก็เหมือนมีคนยิงกระสุนมาใส่ผม แล้วผมก็ไม่รู้สึกตัวอีกสักพักใหญ่เลยละ

 

" ชนะแล้วนะยัสคุงเก่งมากเลยละ " ผมรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่สึจังพุ่งตัวเข้ามากอดผมด้วยความดีใจ เอ๊ะ...ชนะแล้วเหรอ?

 

ผมหันไปมองสภาพรุ่นพี่โมจิดะที่เหลือแต่หัวโล้นๆแล้วก็รู้สึกตกใจมาก เมื่อผมสบตากับรุ่นพี่เข้าเขาก็รีบวิ่งหนีไปในทันที

 

.

.

.

 

ตอนนี้ผมกำลังอยู่ที่บ้าน และกำลังจะเข้าไปที่ห้องสึจังเพื่อให้เธอช่วยสอนการบ้านเหมือนอย่างทุกที แต่แล้วเท้าของผมก็ต้องชะงัก เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยภายในห้องของสึจัง

 

จากที่ฟังเสียงนั้นมีเสียงของเจ้าบ้ารีบอร์น ซัสคุง แล้วก็สึจัง ดูเหมือนพวกเขากำลังคุยเรื่องสำคัญบางอย่างกันอยู่ และมันเกี่ยวกับมาเฟีย

 

' สึจังแบบนี้จะไม่เป็นไรเหรอ?ให้ผมาช่วยด้วยอีกคนเถอะนะ ถ้ามีคนที่คิดจะฆ่าสึจังละก็ไม่ว่าจะเป็นมาเฟียมาจากไหนผมก็จะปกป้องสึจังเอง '

 

' แค่ฉันคนเดียวก็ปกป้องได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องยืมมือเจ้าห่วยลำดับสองอย่างนายหรอก "

 

' ไม่มีใครต้องทำอะไรทั้งนั้นนั่นแหละฉันปกป้องตัวเองได้อยู่แล้ว '

 

นี่มันเรื่องอะไรกัน? พวกเขากำลังคุยเรื่องอะไรกัน?

 

' ปัง ' ผมเปิดประตูเข้าไปในทันที

 

" นี่มันเรื่องอะไรกันแน่น่ะ ทำไมถึงไม่เคยมีใครบอกอะไรผมเลยละ? เหมือนผมจะเป็นคนเดียวที่พึ่งรู้ใช้มั้ย? เรื่องที่ทุกคนเป็นมาเฟียน่ะ " ผมตะโกนออกไปด้วยความอัดอั้นตันใจ

 

" ยัสคุง " เสียงของสึจังเรียกชื่อผมออกมา แต่ผมยังไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น...

 

ผมขังตัวเองอยู่ในห้องจนถึงเวลามื้อเย็น วันนี้พวกเรากินข้าวด้วยกันห้าคน โดยมีผม ซัสคุง สึจัง คุณแม่ แล้วก็รีบอร์น วันนี้ผมกินข้าวเงียบไม่คุยกับใครเลย แล้วก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำแล้วก็ขังตัวเองอยู่ในห้องต่อ

 

' ก๊อก '

 

" นี่ผมเองน่ะ เปิดประตูให้หน่อยสิ เรามีเรื่องที่จะต้องคุยกันนะ " เสียงของซัสคุงดังขึ้นที่หน้าประตู

 

ผมเปิดประตูออกมาแง้มๆ แล้วซัสคุงก็เดินเข้ามา

 

" มีเรื่องอะไรจะคุยกับกันละ...พูดมาสิ " ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่ใส่อารมณ์นิดหน่อย

 

" เรื่องของสึจังน่ะ จริงๆแล้ว... " แล้วซัสคุงก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้ผมฟัง

 

สรุปแล้วสึจังคือว่าที่บอสของมาเฟียที่ชื่อว่าวองโกเล่แฟมิลี่สินะ และเพราะเหตุนั้นจึงมีคนที่จ้องจะฆ่าพวกเราอยู่ เพราะพวกเราคือลูกชายและลูกสาวของนัมเบอร์ทูของวองโกเล่...

 

" ถ้างั้นสึจังก็ปกป้องพวกเรามาตลอดน่ะสิ "

 

" ใช่แล้วละตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ที่พวกเราใช่ชีวิตกันอย่างคนธรรมดาได้อย่างสงบสุขก็เพราะว่าสึจังคอยปกป้องพวกเราอยู่ เธอทำเพื่อพวกเราแทบทุกอย่าง แล้วอย่างนี้นายยังจะโกรธสึจังอยู่อีกเหรอ? "

 

" ... " ผมทำได้แค่เงียบ ซัสคุงจึงพูดต่อ

 

" ยัสคุงตอนนี้มันได้เวลาแล้วละที่พวกเราจะต้องแข็งแกร่งขึ้นให้ได้มากที่สุด เพื่อที่จะปกป้องพี่สาวที่ทำให้เราได้ทุกอย่าง พี่สาว... "

 

" พี่สาวคนสำคัญของพวกเรา " ทั้งผมและซัสคุงต่างพูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกัน

 

" โฮกๆ " เสียงคำรามของนัตสึดังขึ้นจากที่พื้นเบื้องล่าง มันเข้ามาในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย? นัตสึพยายามจะดึงขากางเกงของผมเพื่อลากไปที่ไหนสักที่

 

ผมเดินตามแรงลากของนัตสึออกไปจนไปถึงหน้าห้องของสึจัง นัตสึเอาหัวดันประตูให้แง้มออกแล้วเดินเข้าไป

 

นัตสึกระโจนขึ้นไปหาสึจังที่นั่งชันเข่าก้มหน้าอยู่บนเตียง เธอร้องไห้ออกมาเบาๆ

 

" ฉันคงโดนยัสคุงเกลียดเข้าแล้วสินะ ฮึกๆ " สีจังพูดกับนัตสึเบาๆ

 

" ผมไม่เกลียดสึจังหรอกนะ " ผมเดินเข้าไปหาสึจังแล้วกอดเธอไว้แน่นๆ

 

" ขอโทษนะสึจังที่ผมทำให้ร้องไห้  " ผมพูดออกไปเบาๆ

 

.

.

.

 

ต่อจากนี้ไปผมจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้องพี่สาวคนสำคัญของผมให้ได้เลย!!!

 

 

 

 

เปิดตัวสมาชิกฮาเร็มหมายเลข...เจ้าแห่งความเนียน ยามาโมโตะ ทาเคชิมาแล้วจ้า

ตอนนี้ค่อนข้างเน้นความสัมพันธ์ของพี่น้องก่อนเป็นอันดับแรก(?)

ไว้ต่อไปสมาชิกฮาเร็มคนไหนจะมาเข้าฉากกันน้า

โปรดติดตามตอนต่อไป...

つづく。

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

264 ความคิดเห็น

  1. #224 knunkim (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2563 / 17:40
    เพราะสึนะอยู่ร่างผู้หญิงสินะน้องเลยอ่อนไหวง่าย
    #224
    0
  2. #200 Puntiraksea (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 13:43
    เทพแห่งความเนียน ต้องยกให้เขาจริงๆ ชอบ 8027 มากๆ
    #200
    0
  3. #178 ginaphongsavhas (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 23:21

    สนุกมากคะ

    #178
    0
  4. #64 Chanamon.. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 18:02
    น้องหมึกกำลังมาสินะฮะ•w•
    #64
    0
  5. #63 Benz2666 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 10:01

    น้องหมึกมาได้แล้วลูกกกกกก
    รอนะคะ

    สนุกมากๆเลย
    #63
    0
  6. #62 pimmadakiddee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2563 / 07:24

    คนต่อไปต้องโกคุเดระแน่เลย... น่าจะนะ

    ถ้าเรื่องความเนียนไม่มีใครเทียบบามาโมโตะได้จริงๆนั้นแหละ
    #62
    0