[ Fic KHR ] All(fem 27)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 ช่วยเหลือมุคุโร่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,652
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    25 มิ.ย. 63

บทที่ 10 ช่วยเหลือมุคุโร่

 

หลังจากที่ตะโกนออกไปเสียงดังด้วยความตกใจ ก็ทำให้ลูกน้องวาเรียที่อยู่ในปราสาทแห่กันมาเต็มไปหมดกว่าจะกลบเกลือนได้แทบแย่ เป็นวันที่น่าปวดหัวอีกหนึ่งวันเลยจริงๆ

 

สงสัยผมจะติดนิสัยขี้โวยวายมาจากสควอโล่แหงเลย ให้ตายเหอะ จำได้ว่าตัวผมในอนาคตมีอาวุธปืนคู่อยู่สองกระบอกนี่นะ แสดงว่าต่อไปผมจะใช้ปืนแทนถุงมือ? ไม่มั้ง...

 

คนที่จะฝึกยิงปืนให้ผมได้ก็คงมีแค่รีบอรน์นั้นแหละนะ สุดยอดนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลก... แล้วจะเจอได้ยังไงเนี่ย? แต่ดาบก็ยากเรียนเหมือนกันนี่นา แต่ไม่ว่าจะดาบหรือปืนก็ไม่เหมาะกับสภาพร่างกายตอนนี้หรอก ก้มมองสภาพตัวเองแล้วก็อนาถใจ

 

จากจดหมาย(?)นั้นมุคุโร่ที่เกลียดมาเฟียเข้าไส้ จะไม่เป็นศัตรูกับเราแล้ว เพราะอะไร? คงต้องย้อนกลับไปคิดก่อนว่าทำไมเขาถึงเกลียดมาเฟีย คิด คิด คิด แล้วก็คิด

 

คิดไปเรื่อยๆจนขาคู่น้อยเดินมาถึงลานฝึกของสควอโล่ จ้องไปที่เขา...

 

" คิดออกแล้ว! " ผมเผลอตะโกนอีกแล้ว โว้ยให้ตายเถอะ!!!

 

" คิดอะไรได้งั้นเหรอ? "  สควอโล่ถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

" พี่สควอ... "

 

" จะเอาอะไรอีก? ถึงได้มองด้วยสายตาแบบนั้น " สควอโล่มองจ้องมาเหมือนจะจับทางผมได้

 

ผมพองแก้มใส่สควอโล่ แล้วค่อยพูดต่อ

 

" พาหนูไปที่ซาเชียแฟมิลี่(ชื่อสมมติอีกแล้ว:@Moehime) หน่อยคะ " พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

" จะไปทำไม? " สควอโล่ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์นิดหนึ่ง

 

" หนูต้องไปค่ะ ถ้าพี่สควอไม่พาหนูไปหนูก็จะไปเอง " ผมยื่นคำขาดใส่สควอโล่และเดินไปหาลูกน้องในปราสาททันที ด้วยความไวสูงก็ได้ทำการแย่งปืนมาจากพวกเขาโดยไม่ให้ทันตั้งตัว ถอดกระสุนกากๆ(?) ทิ้งให้หมดแล้วบรรจุไฟดับเครื่องชนเข้าไปแทน

 

หันไปแล้วเล็งปืนใส่หุ่นฟางที่สควอโล่ไว้ซ้อมดาบ ลูกกระสุนที่ทำจากเปลวไฟดับเครื่องชน พุ่งตรงไปที่หุ่นฟางด้วยความไวสูง เมื่อกระสุนโดนหุ่นฟางหุ่นฟางก็กลายเป็นน้ำแข็งในพริบตา นี่เป็นท่าใหม่ที่ผมคิดขึ้นมาใช้แก้ขัดตอนที่ยังไม่มีอาวุธที่เหมาะกว่าถุงมือของตัวเอง

 

" หนูพูดจริงๆนะคะพี่สควอ ถ้าพี่ไม่พาหนูไปหนูจะบุกเดี่ยวไปที่นั้นคนเดียวจริงๆ " ผมยังคงพูดย้ำคำเดิม

 

" ถ้าไปแล้วกลับมามีปัญหาเธอต้องรับผิดชอบนะ ยัยหนู " สควอโล่พูดขึ้นด้วยอาการหัวเสียแบบสุดๆ    

 

" พวกแกน่ะฉันรู้ว่าพวกแกดูอยู่ตั้งแต่แรก จะไปด้วยกันมั้ย? เจ้าพวกสวะ " สควอโล่ตะโกนออกไปใส่ใครบางคน

 

บรรยากาศเริ่มบิดเบี้ยว จนปรากฏร่างของมาม่อนโพล่ออกมา ภาพมายาสินะ? ผมในตอนนี้ดูไม่ออกเลย ต่อให้มีประสบการณ์มาจากชาติก่อนแล้วก็ตามที สงสัยคงต้องไปฝึกใหม่ซะแล้วสิ

 

" มาม่อนจะไปด้วยกันมั้ยคะ? " ผมถามออกไปเพื่อหยั่งเชิงดู

 

" ไปสิ ก็งานนี้นา... " หืมงาน?งานอะไร

 

อย่างมาม่อนเนี่ยนะจะยอมทำอะไรให้ใครฟรีๆ ไม่ทางหรอกมั้ง ผมทำหน้าแปลกใจ

 

" อิเอมิสึจ่ายล่วงหน้าไว้เพื่อให้ฉันดูแลเธอ " เหอะๆนี่สินะเหตุผลที่แท้จริงๆ มาม่อนก็ยังเป็นมาม่อนอยู่วันยังค่ำ...

 

" ... " สควอโล่เหมือนหมดจะคำจะพูดเลยได้แต่นิ่งไม่ตอบอะไร

 

" ถ้างั้นเราไปกันเถอะค่ะ พาลูกน้องระดับล่างไปด้วยนะคะ "

 

.

.

.

 

พวกเราใช้เวลาเดินทางไปยังซาเชียแฟมิลี่ด้วยเวลาไม่นาน

 

จริงๆแล้วซาเชียแฟมิลี่นั้นเป็นหนึ่งในพันธมิตรของวองโกเล่ด้วย แต่เพราะเป็นเพียงแค่มาเฟียปลายแถว เลยทำเรื่องผิดกฏหมายด้วยการค้าทาส และทดลองการทำอาวุธมนุษย์

 

ภารกิจหลักของผมที่มาที่นี้ก็คือ ช่วยเหลือทาสและเด็กๆที่ถูกนำไปทดลองยังไงละ มุคุโร่เองก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย เพราะถูกเปลี่ยนถ่ายตา ทำให้ตาของเขามีสองสี...

 

" ยัยหนูตรงนี้จัดการหมดแล้ว จะเข้าไปในห้องทดลองด้วยมั้ย? " สควอโล่ถามขึ้นหลังจากจัดการสังหารโหดพวกงี่เง่าที่ไม่รักชีวิตไปหลายคน เขาถอดเสื้อคลุมยาวที่เปื้อนเลือดทิ้งแล้ว อุ้มผมขึ้นมา

 

พวกเราเดินเข้าไปในส่วนของห้องทดลอง ภายในนั้นมีเด็กน่าสงสารมากมายที่สภาพร่างกายไม่สมประกอบมากมาย บ้างก็มีตัวเป็นสัตว์แต่หน้าเป็นคน บ้างก็มีแต่หัว บ้างก็มีแขนขา เป็นภาพที่สวยดสยองมากจนผมแทบจะทนดูไม่ไหว สควอโล่ที่รู้ว่ามันเป็นภาพที่ไม่เหมาะให้ผมดูก็เอามือปิดตาผมไว้

 

" ถ้าทนไม่ได้ก็ไม่ต้องดู... เจ้าสวะพวกนั้นมันทดลองอะไรกันแน่ ไม่คิดเลยว่าแฟมิลี่ที่เป็นพันธมิตรจะทำเรื่องเลวทรามขนาดนี้ลง "

 

" พี่สควอยังมีคนที่มีชีวิตอยู่มั้ยคะ? ถ้ามีก็ช่วยพวกเขาทีเถอะค่ะ " ผมพูดออกมาด้วยเสียสั่นๆ มุคุโร่จะยังคงไม่เป็นไรใช่ไหม? ยังไงเขาเองก็ถือว่าเป็นพวกพ้องของผมคนหนึ่งนี่นา

 

" ตรงนั้นเหมือนเด็กผมน้ำเงินนั้นจะยังมีชีวิตอยู่ " สควอโล่พูดขึ้น และเอามือที่ปิดตาผมออก ภาพที่ตรงหน้าก็คือมุคุโร่จริงๆ

 

สควอโล่ใช้ดาบที่มือฟันเข้าไปที่หลอดทดลอง ของเหลวสีฟ้าไหลออกมาเจิงนองเต็มพื้นห้องทดลอง สควอโล่ดึงตัวของมุคุโร่ออกมาและให้เขานั่งพิงกับซากหลอดทดลอง

 

" ช่วยด้วย...ใครก็ได้ช่วยผมที " มุคุโร่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

 

ผมดิ้นตัวลงจากมือของสควอโล่ ผมเดินตรงไปหาเขา จับมือของเขาไว้แน่นแล้วพูดออกมา

 

" พวกเรามาช่วยแล้วนะคะ พี่ชายต้องไม่เป็นไร อดทนไว้นะคะ "

 

" ผมจะ...อดทน คุณเป็นใครกัน? " สภาพมุคุโร่ตอนนี้แย่มากจริงๆ นี่เขาต้องเจอเรื่องแย่ๆขนาดนี้มาก่อนเหรอ

 

" หนูชื่อสึนะโยชิ พี่ชายต้องไม่เป็นไรคะ เชื่อหนูนะคะพี่มุคุโร่ ทำใจดีๆไว้อย่าพึ่งหลับนะคะ " ผมพยายามจะยื้อเขาไว้ไม่ให้หลับ

 

" ผมไม่ไหวแล้วละครับ... " พูดจบประโยคมุคุโร่ก็ไม่ลืมตาขึ้นมาอีก ผมรีบเขย่าตัวเขาด้วยความตกใจ

 

" นี่อย่าพึ่งเป็นอะไรไปนะ มุคุโร่ มุคุโร่... " ก่อนที่ผ จะได้เขย่าตัวเขาต่อ สควอโล่ก็ยื่นมือมาดึงมือของผมไว้ก่อน ส่วนมืออีกข้างอังแตะชีพจรของมุคุโร่

 

" เด็กนั้นยังมีชีวิตอยู่แค่สลบไปเท่านั้น แต่ถ้าเธอยังเขย่าเขาอยู่รับรองตายแน่... "

 

" หนูไม่ได้ตั้งใจ... รีบพาเขาไปรักษาเถอะคะ " ผมรู้สึกกระสับกระส่ายเป็นอย่างมาก ในใจก็ย้อนนึกไปถึงชาติก่อน เพราะเจอเรื่องราวแบบนี้มาเองสินะ มุคุโร่ถึงได้เกลียดมาเฟียนัก แต่ถึงจะเกลียดแค่ไหนแต่พอผมตกอยู่ในอันตรายเขาก็จะเป็นคนที่มาช่วยตลอด

 

ทำไมผมถึงไม่รู้สึกตัวว่ามีแฟมิลี่แบบนี้อยู่ก่อนนะ ถ้ารู้มาก่อนก็คงช่วยได้ทันแล้วแท้ๆ ทั้งในฐานะบอสแล้วก็ฐานะเพื่อนของเขาผมนี่มันแย่จริงๆ แย่มากๆ อ่อนแอจนไม่สามารถช่วยใครได้...

 

ผมร้องไห้เบาๆออกมาโดยไม่รู้ตัว มันเจ็บปวดเจ็บปวดจริงๆที่ช่วยเพื่อนคนสำคัญไว้ไม่ทัน

 

สควอโล่ part

 

ผมมองยัยหนูที่นั่งร้องไห้อยู่กับพื้นอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าควรจะปลอบใจยังไง  มันเป็นความรู้สึกเหมือนเธอกำลังทุกข์ใจเป็นอย่างมาก ก็ไม่รู้หรอกนะว่าทำไมเธอถึงเศร้าขนาดนี้

 

ไม่รู้เลยว่าต้องทำยังไงต่อ แต่จะให้เธอแช่น้ำอยู่อย่างนัันคงไม่ดี จึงอุ้มตัวเธอขึ้นมาไว้ในทันที ยัยหนูยังคงร้องไห้สะอึกสะอื้น และพึมพำออกมาเบาๆ

 

" ถ้าหนูรู้แต่แรก ถ้าหนูมาช่วยพวกเขาได้ทันคงไม่ต้องมีใครตายเยอะแยะแบบนี้... "

 

" ยัยหนูไม่มีใครในโลกที่จะรู้อะไรมาตั้งแต่แรกหรอกนะ เธอทำดีที่สุดแล้ว... ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถช่วยได้ทั้งหมดทุกคน แต่ฉันก็เชื่อว่าพวกเขาที่เธอได้ช่วยไว้ทั้งหมดในวันนี้ต้องรู้สึกขอบคุณเธอมากแน่ " ผมบอกออกไป ก็ไม่รู้หรอกนะว่าว่าเธอรู้เรื่องแฟมิลี่ไร้ศีลธรรมนี่ได้ยังไง

 

" ฮือๆ..." ยัยหนูยังคงร้องไห้

 

" นอนพักซะ แล้วที่เหลือฉันจะจัดการเอง " ผมบอกออกไป แล้วเรียกพวกลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆมาพาเด็กหัวสัปปะรดไปรักษา

 

" เด็กคนนั้นรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกันนะ? " สวะมาม่อนบินเข้ามาถามผม

 

" ฉันก็ไม่รู้หรอก อาจจะเป็นเพราะสุดยอดลางสังหรณ์ของวองโกเล่ละมั้ง เพราะฉันก็ลองพิสูจน์ดูหลายรอบแล้ว " ผมบอกออกไปตามความจริง

 

" แล้วจะจัดการกับเจ้าพวกหนอนโสโครกพวกนี้ยังไง " มาม่อนถามขึ้นหลังจากจับคนได้หมดทั้งแฟมิลี่

 

" พาพวกมันไปให้เบื้องบนตัดสินกันเอาเอง ส่วนพวกทาสและเด็กๆที่ยังมีชีวิตให้พาไปรักษาให้เรียบร้อย บอกอิเอมิสึให้รู้เรื่องในวันนี้ด้วย "

 

" รับทราบ "

 

หลังจากนั้นผมก็พายัยหนูกลับปราสาทวาเรียทันที เมื่อกลับถึงปราสาทตัวเธอก็ร้อนจี้เหมือนจะเป็นไข้   ผมจึงรีบส่งต่อเธอให้ลูซซูเลียไปเปลี่ยนชุดให้

 

ยังไงก็เด็กผู้หญิงนี่นะ... บอกเลยนะเว้ยว่าผมไม่ได้เขิน ผมไม่คิดอะไรกับเด็กแบบนั้นหรอก แต่ถ้าโตแล้วนั้นก็ไม่แน่ -////-

 

 

 

 

 

ตอนนี้เริ่มแจกบทให้ 69 สักเล็กน้อย

แล้ว S เองตอนนี้ก็เริ่มหลงทูน่าหนักขึ้นทุกทีแล้วด้วย

ต่อไปน้องจะเปิดฮาเร็มเลยมั้ยเนี่ย???

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

264 ความคิดเห็น

  1. #166 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 21:24
    เฮียหลามกินเด็ก
    #166
    0
  2. #50 Chanamon.. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 14:26
    เปิดเยยย>v<
    #50
    0
  3. #47 Fry060512 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 13:51

    เปิดเลยค่ะๆๆๆๆๆ

    #47
    0
  4. #40 Nosomi yuma (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 07:09
    ฮาเร็มจงเจริญๆๆๆๆ
    #40
    0
  5. #38 Hesel (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 03:00
    เปิดเลยๆ! ฮาเร็มต้องมาแล้วแหละดูๆแล้ว555
    #38
    0
  6. #34 pimmadakiddee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:58

    สควอโล่ท่าทางจะหลงสึจังหนักสุดตอนนี้...มั้ง? ไม่นับคุณพ่อนะคนนั้นเห่อ+หลงลูกสาวหนักอยู่แล้ว...

    #มาม่อนก็ยังคงเป็นมาม่อน ขี้งกเหมือนเดิม...
    #34
    2
    • #34-1 Norisakawarinnatsuki Momoe(จากตอนที่ 11)
      25 มิถุนายน 2563 / 21:04
      แต่เราก็ชอบสควอชโล่ที่เป็นแบบนี้นะ555 มาม่อนก็คือมาม่อนจริงๆ ปล.แต่เราก็แอบสงสัยนะว่าถ้าแต่งให้มาม่อนมารวมฮาเร็มall27 ด้วยจะเป็นยังไง นิสัยแบบมาม่อนให้เป็นฝ่ายรุกน้องทูน่า คงเป็นคู่แรร์น่าดู
      #34-1