( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 53 : season 2 l o๕ - เสียงปริศนายามค่ำคืน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 844
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    20 พ.ค. 63






บทที่ ๕



























________________________________________________________________________________________________________














" อรุณสวัสดิ์" เสียงของอีแดฮวีดังขึ้นทางด้านหน้าของเซอุน พร้อมกับที่ร่างของเพื่อนรักผมสีส้มจะเดินเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ แล้วหย่อนตัวลงตรงหน้าพวกเขา



"ตื่นสายมากเลยนะ" เขาเอ่ยทักตอบไป พร้อมคว้าแก้วน้ำส้มขึ้นมาจิบเบาๆ


"มันคือเวลาตื่นปกติของฉันตอนช่วงปิดเทอมน่ะสิเรียกว่ายังปรับตัวไม่ได้เท่าไหร่หน่ะ"



"โชคดีที่นายยังตื่นทันคาบแรก วันนี้เราเรียนประวัติศาสตร์เวทย์มนต์กัน" อึยอุงที่นั่งอยู่ข้างเขาว่าต่อ นั่นเรียกให้แดฮวีถอนหายใจอย่างหน่ายๆ



"ฉันไม่แน่ใจจริงๆว่าอยากจะตื่นมาเรียนวิชานี้
ว่าแต่แจฮวานละ?" แดฮวีเอ่ยถาม



"มันไม่ได้ลงเรียนวิชานี้น่ะ
ให้เดาก็คงเลือกลงเรียนวิชาพืชศาสตร์แทน แล้วก็คงเข้าเรียนไปแล้ว" เขาตอบ แดฮวีพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ



ก่อนที่เซอุนจะหันไปอ้าปากหาวด้วยสีหน้าเพลียๆ


"นายดูเหนื่อยนะดูง่วงนอน ไม่สิ นายดูง่วงนอนตลอดเวลาอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้ดูเหมือนจะง่วงมากกว่าปกติ" แดฮวีเพื่อนรักของเขาเอ่ยทักขึ้น พลางยกนิ้วขึ้นมาจิ้มตรงแก้มเขา



"แน่ละ
พรีเฟ็คต้องไปตรวจตราทั่วปราสาทตอนกลางคืน กว่าเซอุนจะได้กลับมานอนก็ดึกจะตาย" อึยอุงเอ่ยว่าตอบขึ้นมาแทน เขาทำได้แต่พยักหน้ารับ พร้อมกับจิ้มขนมปังเข้าปาก



"แต่ถึงยังไงฉันก็ดีใจที่มีเพื่อนเป็นพรีเฟ็คนะ" แดฮวีว่าอีกครั้ง พลางทำท่าทางเหมือนกับจะเข้ามาจุ๊บเขาเหมือนที่เคยทำ



นั่นทำให้เซอุนต้องลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วรีบเดินออกไปจากห้องโถงใหญ่ก่อนที่ริมฝีปากของเซอุนจะตกเป็นของแดฮวีจริงๆ


"โปเนียววว จะรีบไปไหนนนนน" 


"ไม่ต้องตามมาเลยนะ!"



"ฮ่าๆๆๆๆๆ"











"อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าแสนสดใส นักเรียนฮอกวอตส์ทุกๆคน" เสียงของศาสตราจารย์ประจำวิชาประวัติศาสตร์เวทย์มนต์เอ่ยพูดขึ้นในคาบวิชาแรกของวัน



"อรุณสวัสดิ์อาจารย์" พวกเขาเอ่ยขานตอบไป


"ฉันดีใจจริงๆที่ได้เจอพวกเธอในยามเช้าแบบนี้  เรเวนคลอ"


"ฉันไม่ดีใจสักนิด" แดฮวีที่นั่งข้างกันหันมากระซิบเขา 



เซอุนยิ้มตอบ แต่ไม่ได้ละสายตาไปจากด้านหน้าตัวเอง


"สำหรับผลคะแนนการสอบวพรส.ของเรเวนคลอปีที่แล้ว ฉันรู้สึกประทับใจนิดหน่อยที่พวกเขาสามารถทำข้อสอบวิชาประวัติศาสตร์เวทย์มนต์กันได้ แต่ยังไม่ถึงระดับที่ฉันพอใจ หวังว่าปีนี้เรเวนคลอปีห้าจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง" 



"..."



"เอาละ เรามาเริ่มบทเรียนในวันนี้ดีกว่า—เปิดไปที่หน้าหนึ่งร้อยเก้าสิบห้า" ว่าจบ นักเรียนภายในห้องเรียนสีเข้มนี้ก็เอื้อมมือขึ้นมาเปิดไล่หน้าไปตามคำสั่ง 



เขาเปิดมาจนถึงหน้าที่ศาสตราจารย์บอก 


ก่อนจะพบว่าหัวข้อในการเรียนวันนี้น่าสนใจไม่น้อย



'การแข่งขัน ควิดดิช ยูโรเปี้ยนคัพ'



"ไหน ใครสามารถอธิบายการแข่งขันนี้ได้บ้างว่ามันคืออะไร" ระหว่างที่ปากกาขนนกกำลังเขียนชื่อหัวข้อบนกระดาน ศาสตราจารย์ก็หันสายตามามองพวกเราทีละคน



เงียบ



อ่า



ไม่น่าแปลกใจหรอก ขนาดคนที่อ่านหนังสือมากอย่างเซอุนยังไม่เคยคิดจะสนใจเรื่องนี้เลย



เรเวนคลอคนอื่นคงไม่ต่างจากเขา



"ฉันเดาไว้แล้ว" เธอพูด "งั้นมาเข้าบทเรียนกันจริงๆกันเถอะ"










ฉันไม่เห็นจะเข้าใจเลยว่าทำไมเราต้องมีการแข่งขันควิดดิชหลายๆแบบทั้งควิดดิชเวิร์ลคัพ ควิดดิชยูโรเปี้ยนคัพทันทีที่พวกเขาเดินออกมาจากห้องเรียน เสียงของแดฮวีก็เอ่ยขึ้นทันที



ศาสตราจารย์ก็อธิบายแล้วนะ ว่ายูโรเปี้ยนคัพเป็นการแข่งขันภายในทวีปยุโรปอึยอุงที่เดินอยู่ข้างกันพูดตอบเพื่อนตนเอง



ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีแดฮวีว่า



ลองไปถามอดีตกัปตันทีมควิดดิชสลิธีรินคนนั้นไหม เขากำลังยืนรอนายอยู่ตรงนั้นเซอุนเอ่ยพูด พลางชี้นิ้วไปยังร่างหมีๆของรุ่นพี่ปีหกในชุดนักเรียนที่ไม่เรียบร้อยเท่าไหร่นัก



ก่อนที่เพื่อนของเขาจะเดินตรงปรี่ไปหาคนที่ว่าอย่างรวดเร็วด้วยรอยยิ้มกว้างที่ช่วงนี้ปรากฏออกมาบ่อยเหลือเกิน



เซอุนและอึยอุงได้แต่มองตามแบบไม่เชื่อในสายตาตัวเองเท่าไหร่ ไม่ว่านานแค่ไหนพวกเขาก็ยังคงตกใจอยู่ดีที่อีแดฮวีกับรุ่นพี่แบคโฮคบกัน



แถมปฏิเสธไม่ได้อีกว่าทั้งสองคนเหมาะสมกันมาก



คาบต่อไปนายเรียนอะไรเซอุนอึยอุงเอ่ยเรียกให้เขาหลุดออกจากห้วงความคิด



ฉันไม่มีเรียนต่อแล้วละว่าจะไปที่ห้องพักพรีเฟ็คเสียหน่อยเขาว่า เพื่อนร่างโปร่งพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ



งั้นแยกกันเถอะ ฉันก็จะกลับไปเอาหนังสือที่หอพักก่อนเจอกันมื้อเที่ยง



เขาเอ่ยตอบในลำคอ ก่อนจะหันตัวกลับหลังเดินไปยังทางเชื่อมอีกฝั่งหนึ่งของปราสาท ผ่านสนามด้านหลังปราสาทที่เป็นห้องเรียนสำหรับวิชาการบินของนักเรียนปีหนึ่ง



เซอุนมองเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของคริส พร้อมกับร่างของน้องชายข้างบ้านเขาที่กำลังยืนฟังในสิ่งที่ศาสตราจารย์สอนอย่างตั้งใจ



อ่า



คริสน่ะเป็นเด็กเก่ง เขาไม่เคยเห็นสิ่งที่เด็กนั่นทำไม่ได้เลยสักกะอย่างเดียว ยิ่งอยู่กริฟฟินดอร์แล้ว คริสคงกลายเป็นหนุ่มป็อปๆในฮอกวอตส์ได้ไม่ยากเลยละ



แอบเห็นความเป็นพี่ยองมินในตัวคริสนิดหน่อย



แต่นะ



รายนั้นน่ะหากลดความขี้โม้ลงหน่อยก็คงจะดีไม่น้อย



นี่เขาป่าวนินทานะ



แค่พูดถึงเพียงเท่านั้น

 








แกร็ก!

 



ร่างโปร่งเดินคิดอะไรมาตามเรื่อยๆจนเขาเดินมาจนถึงจุดหมาย ห้องพักสำหรับพรีเฟ็ค



จากปีที่แล้วเขาเข้าๆออกๆห้องนี้เป็นว่าเล่น ปีนี้จองเซอุนก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของกระดานแผนผังรายชื่อพรีเฟ็คที่ตั้งอยู่เหนือประตูแล้ว



มีชื่อของพรีเฟ็คตั้งแต่ปีห้าจนถึงปีเจ็ดของแต่ละบ้านพร้อมกับใบหน้าของแต่ละคนด้วย



น่าภูมิใจใช่ไหมละ?



ภายในห้องพักของพรีเฟ็คนั้น ไม่มีอะไรที่ดูแตกต่างกับห้องพักในหอของเขาเลยสักนิด



ทั้งโซฟาบุหนังสีน้ำตาลอย่างดี พร้อมกับหมอนและผ้าห่ม โต๊ะอ่านหนังสือที่ตั้งอยู่ตรงกลางห้อง



และยังมีตู้หนังสือที่เก็บเอกสารเกี่ยวกับงานต่างๆของพรีเฟ็ค แถมมาด้วยตู้หนังสือความรู้ต่างๆไว้อ่านฆ่าเวลาอีกด้วย



เรียกได้ว่าจองเซอุนอาจจะได้ที่อยู่ใหม่นอกจากที่ห้องสมุดแล้วก็เป็นได้



เขาหันตัวไปวางหนังสือลงบนโต๊ะกลมใกล้กับทางเข้า ก่อนจะเดินดุ่มๆไปยังชั้นหนังสือเพื่อเลือกหนังสือออกมาอ่านรอเวลาคาบต่อไปที่ยังไม่มาถึง



โดยที่ตัวเขาไม่ได้รู้สึกสนใจเลยว่าภายในห้องนั้นไม่ได้มีแค่จองเซอุนอยู่เพียงผู้เดียว

 



หมับ!

 



ฝามือใหญ่ของใครบางคนวางลงบนสะโพกของเซอุนอย่างแรงจนตัวเขาสะดุ้งอย่างตกใจ



เฮ้ย!!”



ผัวะ!



โอ๊ย



ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนเขาไม่รู้ตัวเลยสักนิด เสียงของหนักบางอย่างกระทบกัน พร้อมด้วยเสียงคนร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด



นั่นทำให้เซอุนเบิกตากว้างอย่างตกใจมากกว่าเดิมเมื่อเขาได้สติและมองเห็นว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง



พี่ยองมิน!?” เซอุนถึงได้รีบวางหนังสือในมือลงแล้วยื่นมือไปคว้าแก้มสากของร่างสูงตรงหน้ามากอบกุมไว้ด้วยสีหน้าแสนรู้สึกผิด



เผื่อทุกคนนึกไม่ออก



ตะกี้เขาเพิ่งจะตบหนังสือเล่มหนาใส่ใบหน้าของอิมยองมิน



...



ใช่ครับ



อ่านไม่ผิดหรอก



เขาทำเอง



คราวนี้เจ็บมากเลยนะครับเสียงของอิมยองมินร้องด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ พร้อมกับสีหน้าของอีกคนที่แสดงออกมาว่าเจ็บปวดขนาดไหนกับการที่โดนหนังสือในมือของเขาฟาดเข้าหน้าอย่างเต็มแรงขนาดนั้น



ให้ตาย



ถึงมันจะดูน่าสงสาร แต่เขาก็อยากจะขำออกมาเสียอย่างงั้น



อีกคนน่ะชอบเหลือเกินกับการผุบๆโผล่ๆมาอย่างเงียบเชียบให้เขาตกใจเล่น



แบบนี้เรียกว่าสมควรแล้วในความคิดของเขา



ยิ้มอะไรกับครับดีใจที่ได้ทำร้ายร่างกายพี่หรออีกคนว่าด้วยเสียงที่ติดจะดูงอนๆ พร้อมกับยกมือขึ้นมาจับมือของเซอุนให้คอยนวดลงที่ใบหน้าเจ้าตัว



ก็พี่เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง มาแบบนี้ผมตกใจนะครับโดนแค่นี้ถือว่าน้อยแล้วเซอุนว่าตอบด้วยน้ำเสียงขบขัน



ก่อนจะได้รับสีหน้าเบะของร่างสูงตอบกลับมา



ผมควรจะบอกให้ศาสตราจารย์รู้ดีไหมเนี่ยว่าพี่ยังคงเข้าออกห้องพรีเฟ็คอยู่ตลอดแบบนี้เขาว่าด้วยน้ำเสียงที่แข็งขึ้น ทำให้อิมยองมินส่ายหัวอย่างปฏิเสธ



อย่าเลยครับถ้าไม่มีห้องนี้พี่ก็ไม่รู้จะไปอยู่ไหนแล้ว



หอพักกริฟฟินดอร์ของพี่ไง



ที่นั่นไม่มีจองเซอุนสักหน่อย ยองมินตอบด้วยใบหน้าหงอยๆ พร้อมกับขึงมือของเซอุนไว้ให้ฝามือเล็กของเขาประกบอยู่ที่ข้างแก้มของตน



ก่อนจะ



จุ๊บ!



ริมฝีปากสีสดนั้นหันไปกดจูบลงที่ฝามือของเขาอย่างรวดเร็ว แต่เพราะห้องที่เงียบเชียบทำให้เสียงที่น่าอายนั้นดังก้องไปทั่วห้อง



พี่นี่ไม่เคยอายเลยจริงๆนะเซอุนเอ่ยเอ็ดคนโตกว่าเบาๆด้วยรอยยิ้ม



มากกว่านี้พี่ก็ไม่เคยอายครับว่าจบริมฝีปากเดียวกับที่เพิ่งจะจุ๊บลงที่ฝามือเขานั้นก็ขยับเข้าใกล้เขามากขึ้น จนตอนนี้ใบหน้าพวกเราอยู่ห่างเพียงคืบเท่านั้น สายตาของร่างสูงที่ส่งมานั้นทำให้หัวใจเขาสั่นเหมือนเคย



แต่คราวนี้เขาจะไม่ยอมง่ายๆหรอกนะ



จองเซอุนไม่รอให้คนขี้ฉวยโอกาสได้ใจ คิดทำอะไรไปมากกว่านี้



มือเล็กอีกข้างเอื้อมไปหยิบหนังสือที่วางอยู่ใกล้ตัวขึ้นมา พลางยกมากั้นระหว่างใบหน้าของเราสองคนได้ทันควัน ทำให้อิมยองมินชะงักตัวหยุดค้างพร้อมร้องโวยอย่างคนหัวเสีย



เขายิ้ม พร้อมหัวเราะออกมาอย่างออกรส แต่ก็ไม่ได้คิดจะเอาหนังสือออกจากใบหน้าอีกคนแต่อย่างใด




คิดจะเป็นแฟนคนเจ้าเล่ห์แบบอิมยองมิน เขาก็ต้องตามเกมอีกคนให้ทันแบบนี้แหละนะ




มันถึงจะสนุก :)

 







ไม่คิดหน่อยหรอครับว่าที่นี้มันไม่ใช่ที่ส่วนตัว เสียงของใครบางคนดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเรา ประตูที่กดปิดลงพร้อมกับร่างของเจ้าของเสียงที่ปรากฏตัวอยู่ตรงนั้น ทำให้พวกเขาต้องหันไปมองด้วยความรวดเร็ว



ผู้มาใหม่ในชุดคลุมสีเขียวแสนคุ้นเคยเหลือเกินในช่วงนี้สำหรับจองเซอุน พ่วงมาด้วยใบหน้าคม ผมสีเข้ม และร่างกายกำยำของเจ้าตัว



‘จองแจฮยอน’ มองพวกเขาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา และมันก็ดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย



เพราะแทนที่แจฮยอนจะมองมาที่เขาทั้งสองคนแบบในตอนแรกที่เซอุนเห็น แต่ตอนนี้ร่างสูงใหญ่ของแจฮยอนกำลังใช้สายตาจ้องมองไปยังอิมยองมินเพียงคนเดียว



และไม่รู้เป็นเพราะอะไรเหมือนกัน จู่ๆภายในห้องก็ดูเงียบลงจนเขาได้ยินแม้กระทั่งเสียงหายใจของตัวเอง



เซอุนมองสลับกันระหว่างอิมยองมินและจองแจฮยอน ก่อนที่ร่างสูงตรงประตูจะเป็นคนเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ



แต่พอได้ยินแล้ว เขาคิดว่าเงียบแบบเดิมน่าจะดีกว่า



ได้ยินมาว่ารุ่นพี่ยองมินถูกปลดจากตำแหน่งพรีเฟ็คไปตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วไม่ใช่หรอครับ?” อีกคนพูดด้วยรอยยิ้มเบาๆ เพราะงั้นถ้าผมเข้าใจไม่ผิดรุ่นพี่ไม่มีสิทธิ์เข้ามาภายในห้องนี้แล้ว



...



ห้องนี้คือห้องพักสำหรับพรีเฟ็ค คนที่ทำให้ประวัติของพรีเฟ็คกริฟฟินดอร์เสียอย่างรุ่นพี่ไม่ควรเข้ามานะครับ



กึก!




มึง!!” ร่างสูงของจองแจฮยอนถูกยกลอยเหนือพื้นเพียงเล็กน้อยด้วยฝีมือของอิมยองมินที่กำลังโกรธจัด เจ้าตัวตรงปรี่ไปคว้าคอเสื้อของคนอายุน้อยกว่าทันทีที่อีกคนว่าจบ



พี่ยองมินพอเถอะครับอย่ามีเรื่องกันเซอุนที่มองดูอยู่นั้นต้องรีบตามไปประกบร่างของคนรักที่กำลังโกรธแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนด้วยความรวดเร็ว



มึงพล่ามอะไร!” แต่ดูเหมือนเสียงของเขาจะไม่ช่วยให้อีกคนเย็นลงเลยสักนิด เพราะจองแจฮยอนเอาแต่ยักคิ้วอย่างไม่เดือดร้อนอะไรสักนิดกับการกระทำของรุ่นพี่ตรงหน้า



คนเก่งๆอย่างพี่ก็น่าจะเข้าใจดีนะเอาเลยสิครับ อยากต่อยผมหรือเปล่าละ” แจฮยอนเอ่ยต่ออย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย จนทำให้เซอุนแทบกุมขมับ



ให้ตายเถอะน่า



พี่ยองมินครับปล่อยแจฮยอนลงเถอะครับ ผมขอยิ่งนานเข้าดูเหมือนทั้งสองจะไม่มีใครยอมใคร และอิมยองมินเองก็ดูไม่คิดจะเย็นลงเลยสักนิด นั่นทำให้เซอุนต้องเลือกที่จะเอ่ยกล่อมให้อีกคนเย็นลงอีกครั้ง พร้อมกับลูบมือของตัวเองลงไปบนต้นแขนแกร่งอีกคน



ไม่อย่างนั้นหากมีใครมาเจอพวกเราในสภาพแบบนี้คงไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่ๆ



ครั้งนี้ถือว่าแฟนกูขอคราวหลังอย่าพล่ามให้มากอีกและในที่สุด แขนแกร่งของอิมยองมินก็ยอมปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระ



เซอุนถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ทั้งสองไม่ได้มีเรื่องกัน ก่อนจะจับให้อิมยองมินที่วันนี้ดูหงุดหงิดง่ายมากกว่าปกติ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ให้หันตัวเข้าหาตนแล้วเอ่ยบอกให้ออกไปเรียนได้แล้ว



ใบหน้าของคนรักเขาพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ ก่อนที่เจ้าตัวจะถอยหลังออกจากตัวเขาไปสองสามก้าว แล้ว



ป็อป!



ร่างของอิมยองมินก็หายตัวไปต่อหน้าต่อหน้าเขาและร่างสูงอีกคนที่ยืนดูอยู่ไม่ไกล



จริงๆเลย ประตูดีๆมีไม่ออก



ว๊าวเขาสอบการหายตัวผ่านแล้วงั้นหรอ เจ๋งเป็นบ้า” จองแจฮยอนพูดขึ้นทำลายความเงียบ พลางเดินตัดหน้าเขา พร้อมผิวปากอย่างอารมณ์ดีราวกับว่าเมื่อกี้ตนเองไม่ได้ทำอะไร



หมอนี้แปลกคน







 

 

 

 

 

22 : 00



เสียงนาฬิกาดังบอกเวลาที่กลางห้องนั่งเล่นแสนคุ้นเคยของเรเวนคลอ ที่วันนี้ดูอบอุ่นขึ้นมาเมื่อนักเรียนส่วนใหญ่ต่างมานั่งล้อมวงกันเพื่อแลกเปลี่ยนเรื่องราวในช่วงปิดเทอมที่ผ่านมา



โดยมีคิมแจฮวานและอีแดฮวีที่นั่งเป็นคนสร้างบรรยากาศอยู่ตรงกลางวง



คุยอะไรกันเขาเอ่ยทักพร้อมกับส่งยิ้มไปให้เพื่อนร่วมบ้านที่หันมามองทางเขา



มาพอดีเลยเซอุนเรากำลังจะเข้าเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นในฮอกวอตส์แจฮวานเอ่ยพูดขึ้น พร้อมกับกวักมือเรียกให้เขาเดินเข้าไปในวงสนทนาด้วย



เซอุนส่ายหัวปฏิเสธ



ไม่ละ ฉันต้องไปเดินตรวจรอบปราสาทแล้วลุกได้แล้วน่ายอนจองเขาว่า พลางหันไปสวมเสื้อคลุมอย่างเรียบร้อย ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อพรีเฟ็คอีกคนที่นั่งอยู่ในวงนั้นเช่นกัน



นายไปก่อนเลยเซอุน ฉันอยากจะฟังเรื่องเล่านี้ก่อนยอนจองว่าตอบมาแบบนั้น ทำให้เซอุนได้แต่ส่ายหัวด้วยความระอา



งั้นรีบตามมานะเขาว่าอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากหอพัก

 

 




ลูมอสเซอุนเอ่ยคาถาให้แสงสว่างขึ้นมา ก่อนจะเริ่มออกเดินไปยังจุดต่างๆของปราสาทตามที่พรีเฟ็ครุ่นพี่เอ่ยแนะนำมา



ตามความจริงเขาก็ไม่เห็นเข้าใจเลยสักนิดว่าจะมีการตรวจตราตอนกลางคืนทำไม ในเมื่อคงไม่มีใครออกมาเดินอยู่ในเวลานี้หรอก



มันน่ากลัวจะตาย



ทั้งมืดทั้งเงียบแบบนี้ใครจะกล้ามาเดินกัน




ใบหน้าของเซอุนหันมองซ้ายขวาอย่างระแวง พร้อมกับก้าวเดินแต่ละก้าวอย่างระวัง



ตามจริงเซอุนไม่ใช่คนขี้กลัวสักนิด เขาไม่ได้กลัวพวกภูติผีปีศาจอะไรพวกนั้น เพราะว่าในฮอกวอตส์ก็มีผีมาให้เห็นอยู่หลายตัวจนชินตาแล้ว



พูดถึงก็มา



ไงนิก เขาเอ่ยทักทายนิก หัวเกือบขาด ผีประจำบ้านกริฟฟินดอร์ด้วยรอยยิ้มกว้างแบบที่ทำเป็นประจำตอนเจอกัน แต่คราวนี้กลับแปลกไป นิกไม่ได้เอ่ยแซวเขาแบบทุกครั้ง แต่เจ้าตัวกลับลอยผ่านเขาไปอย่างเร่งรีบ ราวกับมีเรื่องอะไรให้ผีอย่างเขารีบไปทำ



เซอุนมองตามด้วยความสงสัย พลางหันสายตากลับไปมองยังทางที่นิกเพิ่งลอยออกมา



มีอะไรหรือเปล่านะ



เขาคิดในใจ และด้วยสัญชาติญาณของเลือดเรเวนคลอที่ไหลเวียนอยู่ในตัว ทำให้เซอุนไม่คิดลังเลเลยที่จะเดินก้าวตรงไปทางนั้น



โชคร้ายนิดหน่อยที่ทางนี้อยู่ด้านในของปราสาท ทำให้แสงจันทร์จากภายนอกไม่สามารถส่องเข้ามาให้ความสว่างแก่เขาได้



ตอนนี้เซอุนจึงมีเพียงแค่แสงไฟจากไม้กายสิทธิ์ของเขาที่ช่วยนำทางให้เซอุนเดินตรวจตราไปต่อได้



แต่ว่ากันตามจริง แสงไฟจากไม้นี่ไม่ช่วยให้เขารู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเลยสักนิด เมื่อยิ่งเดินมันก็ยิ่งวังเวงลงอย่างน่ากลัว



และจู่ๆอากาศรอบตัวของเขาก็เย็นลงจนรู้สึกได้ถึงไอเย็นที่แผ่ไปรอบกาย



เอาละ



มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว



คงไม่มีใครคิดจะมาเดินแถวนี้หรอกเขาว่ากับตัวเองแบบนั้น พร้อมกับถอยหลังค่อยๆย่องออกจากตรงนี้



แต่ไม่ทันได้ไปไหนไกล เสียงสีเท้าพร้อมกับลมหายใจอ่อนๆก็ดังก้องขึ้นมา



นั่นทำให้ร่างโปร่งหยุดยืนนิ่งกับที่ด้วยความตกใจ



เซอุนใช้ไม้กายสิทธิ์ส่องไปทั่วรอบกายตัวเองเพื่อตามหาที่มาของเสียงฝีเท้าและเสียงหายใจที่ถี่รัวนั่น



ใครน่ะเขาเอ่ยถามออกไปด้วยเสียงที่ไม่ดังนัก และก็ไม่คิดที่จะขยับตัวไปไหน



เหมือนการที่เขาส่งเสียงออกไปนั่นจะทำให้เสียงฝีเท้าที่ดังอยู่นี่ ดังก้องขึ้นมาเรื่อยๆราวกับว่าเจ้าของฝีเท้านั้นกำลังเดินเข้ามาใกล้ตรงที่เขายืนอยู่



เสียงลมหายใจก็ดังขึ้นเช่นกัน



เขากำไม้กายสิทธิ์แน่น พร้อมจ้องสายตามองตามทางด้วยความตื่นเต้น



สียงฝีเท้าดังรัวขึ้นเรื่อยๆเหมือนราวกับว่าตอนนี้มันกำลังเดินวนอยู่รอบตัวเขา แต่เซอุนกลับมองไม่เห็นอะไรเลย มีแต่ความว่างเปล่าและความมืดมิดผสานกับแสงไฟจากไม้เขาเพียงเท่านั้น



ตึก



ตึก



ตึก



ตึก



ตึก



ตึก






หมับ!




น้องเซอุน?” ก่อนที่เสียงฝีเท้าจะหายไป พร้อมกับเสียงเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคย พร้อมกับแรงของฝ่ามือที่วางบนบ่าด้วยแรงที่ไม่เบานัก เซอุนสะดุ้งอย่างตกใจ ก่อนจะหันกลับไปมอง



พี่มินฮยอน?” เขายกไฟที่ไม้ขึ้นส่องหน้าอีกคนด้วยความสงสัย ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อขึ้นมา



อืมพี่เองเรามาทำไรตรงนี้เนี่ย เจอใครมาเดินแถวนี้หรือไงพี่มินฮยอนเอ่ยถาม พร้อมกลับเดินนำเขาไปอีกทางนึง



เซอุนหันมองรอบตัวอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ



คงไม่มีอะไร



ป่าวครับผมแค่เดินมาเรื่อยๆ ดูเหมือนจะหลง



หลงงั้นหรอ? ฮ่าๆๆๆ ตรวจตราตั้งกี่วันแล้ว หลงหรอเรา



โถ่พี่มินฮยอน วันๆผมไม่ค่อยได้ไปไหน ผมไม่รู้ทางหรอกครับเขาตอบไปด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ



เด๋อจริงๆเลยโปเนียววว แบบนี้พี่จะปล่อยให้มาเองได้ไงกันวันหลังให้ยอนจองมาเดินด้วยเลยนะคนตัวสูงเอ่ยอีกครั้ง พร้อมกับยกมือมายีหัวเขาเบาๆ



ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับ—“



ไม่ขนาดนั้นได้ไง ถ้าพี่เอาไปบอกไอ้ยองมินมันนะ มันต้องให้พรีเฟ็คปีห้าไปพร้อมกันกับเราทุกคนแน่ๆอีกคนเอ่ยต่อด้วยความขบขัน เป็นเวลาเดียวกันกับที่เราเดินออกมาเจอแสงสว่างจากพระจันทร์ด้านนอกปราสาทพอดี



ขี้เวอร์มากเลยละครับเขาบ่นอีกคนขึ้นมา ก่อนจะได้รับรอยยิ้มแสนอบอุ่นจากรุ่นพี่พรีเฟ็คปีหกของเขา



ก็เราเป็นซะแบบเนี๊ยถ้าพี่เป็นพี่ยองมินพี่จะเวอร์มากกว่านี้อีกครับ พี่มินฮยอนว่ายิ้มๆ ก่อนอีกคนจะหันตัวเขาพลิกไปอีกทาง



ไปเลย กลับหอไปได้แล้ว เดี๋ยวพี่เดินดูต่อให้เอง



แต่—“



ไม่ต้องแต่เลยจองเซอุน ไปซะ ไปนอนได้แล้วเซอุนได้แต่พยักหน้ารับอย่างจำใจ ก่อนจะก้มตัวลงโค้งให้กับร่างสูงตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มบางๆ



“’งั้นราตรีสวัสดิ์ครับพี่มินฮยอนเซอุนว่า แล้วหันหลังเดินกลับไปยังหอพักของเขาที่อยู่ถัดไปไม่ไกลจากตรงนี้



ฮวังมินฮยอนมองตามเซอุนไปจนอีกคนหายขึ้นบันไดหอคอยไป ก่อนจะหันกลับมามองไปรอบกายต่อ

 



ตึก



 

ตึก



 

ตึก




 

เสียงฝีเท้าบางอย่างขยับอยู่ไม่ไกลจากบริเวณที่ร่างสูงยืนอยู่ นั่นทำให้เจ้าตัวหันมองหาที่มาของเสียงอย่างรวดเร็ว



แต่เมื่อเขาหันมองหาแล้ว ก็ไม่มีเสียงใดดังขึ้นอีก



สงสัยจะหูฝาดเขาว่ากับตนเองแบบนั้น ก่อนจะก้าวเท้าเดินไปตรวจตราอีกฝั่งนึง



โดยไม่ทันได้สังเกตว่ามีเงาของอะไรบางอย่างซ่อนอยู่หลังเสาที่อยู่ไม่ไกล และเสียงหอบหายใจที่ดังถี่รัว





พร้อมกับเสียงร้องที่โหยหวนอย่างน่ากลัวที่ดังก้องไปทั่วปราสาท

 

















-talk-

อ่านและสกรีม เม้นเป็นกำลังใจได้ที่ #MiracleMW เด้อค่ะเด้อ

คืนนี้ไปแล้ว เจอกกันใหม่

จุ๊ดไนท์คับบ


 


 

 

 

 

 

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1977 MARKWA9394 ♡ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 11:10
    อ่านไปลุ้นไปมากค่ะว่าเป็นตัวอะไร กูจุนฮเวก็คือมากวนประสาทพี่ยองมินใช่ไหมคะเนี่ย พี่ยองมินยิ่งหัวร้อนง่ายๆอยู่ แต่ก็คือตาพี่อัพเลเวลความเก่งขึ้นทุกตอนเลยนะคะ ! พี่มินฮยอนอย่ามาใจดีใส่เซอุนน๊าาา หัวอกคนเป็นแม่หวั่นไหววว ;;^;;
    #1,977
    0
  2. #1957 BOMBAM (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 20:08
    พิยองมินไมดุจังคะ กร้าวใจน้องมาก
    #1,957
    0
  3. #1934 Nook Kra (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:09
    พิยองมินเกร้วกราด
    #1,934
    0
  4. #1911 BeMyJP_ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 21:30
    เดาว่าเสียงนั่รต้องเป็นแอนิเมจัสที่ศาสตราจารย์ชีต้าเคยไปคุยแบบลับๆล่อๆที่กระทรวงแน่ๆอ่ะ แต่กูจุนค่ดก้าวร้าวเลย ถูกใจเรามาก555555555555
    #1,911
    0
  5. #1910 nphermsub (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 16:27
    โง้ยยย พี่ยองมินนนนนนน ดุอะไรเบอร์นั้นอะ คือแบบ เก้วก้าดเฟร่ออออ แต่จุนเฮว ก้อแบบนะ เราคงได้กรี๊ดกับพี่ยองมินเวอร์นี้บ่อยๆแน่ๆ 5555
    นั่นเสียงอะ อนิเมจัสปะ แล้วคือโหยหวนเหรอ? ตอนแรกเราคิดว่าน้องชี แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจละ ไรท์ มีอะไรมาให้เราตื่นเต้นเล่นอีกแล้วววววว 😂😂 รอตอนต่อไปเน้อออ
    #1,910
    0
  6. #1909 pailump (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 15:41
    ขออิมยองมินเวอร์ชั่นนี้ออกมาพบปะประชาชนบ่อยๆนะคะ เก้วกาดมาก ชอบบบบบบบบบบ มีแววว่าจะได้เก้วกาดไปอีกนาน เพราะกูจุนเฮวไม่น่าจะมาเล่นๆ ดูมีอะไรไม่ชอบมาพากล ตื่นเต้นละเด้ออออออ เป็นห่วงเซอุนเลย เหมือนน้องตกอยู่ในอันตราย เอ๊ะ หรือไม่ใช่แค่น้อง ฮ็อกวอตส์จะไม่ปลอดภัยอีกต่อไปใช่รึไม่ มีอะไรมาอยู่ในปราสาทรึป่าว แล้วเสียงตึกๆนั่นคือเสียงไรอ่ะ อยากรู้แล้ววววว
    #1,909
    0
  7. #1908 Partisans (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 15:07
    กด1เลยค่าาา สนุกมากๆพี่ฝ่าบาททำตัวลับๆล่อๆ555 รอนะค่ะ^^
    #1,908
    0
  8. #1907 Kon. (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 10:33
    กด1คงเลยค่าา อยากอ่านอะไรเผ็ชๆ
    #1,907
    0
  9. #1906 myyouthisyours17 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 08:27
    โอ้ยชอบแบบชอบมากๆๆๆ อยากจะหวีดเรื่องนี้ให้ดังถึงฮอกวอตส์ 😭😭😭 ติดตามอยู่เสมอเลยนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้เขียนงานดีๆแบบนี้ต่อไปนะคะ
    #1,906
    0
  10. #1905 moun's (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 07:51
    คิดถุงงงน้องงโปเนียวววว
    #1,905
    0
  11. #1902 ViviVelvet (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 22:39
    กำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่พอดีเลยค่ะ เย่ ไรท์กลับมาแล้วววว พร้อมกับความเก้วกาดของพี่ยองมิน กี๊ดๆ เดาจุนฮเวไม่ถูกเลย เอ็นดูเจ้าโปเนียว55555 เสียงนั่นคืออะไรรรร มีเรื่องให้ติดตามอีกแล้วว รอนะคะ สู้ๆค่า
    #1,902
    0
  12. #1901 ทำไมยุนกิน่ารัก??? (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 18:35
    โหยยยยยยย อุตส่าลุ้น สรุปมีปมมาอีกแล้ววววววว ปล.อิมยองมินเวอร์ชั่นอัพเกรดคืออิมยองมินที่เก้วกราด 55555555555555
    #1,901
    0
  13. #1900 KKxoo (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 13:38
    คิดถึงงงงง
    #1,900
    0
  14. #1899 Jinjoo.K (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 13:16
    เหยยยยยย เสียงนั่นมันอะไร
    เดานิสัยจุนฮเวไม่ได้เลย มาดีมาร้ายก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆตอนนี้คือชอบความขี้หวงของยองมิน นั่ลล้าคคคคค ดีต่อใจ
    #1,899
    0
  15. #1898 Nukkadook Suw (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 13:11
    อ่านไปลุ้นไปว่ามันมีไรกัน นี่คือเราสงสัยทุกคนหมดเลยอะ แง 5555555
    #1,898
    0
  16. #1897 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 08:40
    เหยยยยย อะไรกันนนนนน TwT
    #1,897
    0
  17. #1896 far0h (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 00:09
    คิดถึงงงงงงงงงงง น่าติดตามเหมื นเดิมเลยจ้า จุนฮเวคือยังไงเนี่ย เป็นแค่คนกวนประสาทคนนึงใช่มั้ย ไม่เกี่ยวกับเสียงนั้นใช่ม้าย
    #1,896
    0
  18. #1895 Fahsai K. (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 00:03
    คิดถึงเรื่องนี้มากกกกกกกกกก TwT คุณไรท์กลับมาแล้ว สนุกน่าติดตามเหมือนเดิม แต่แบบตอนนี้ถ้าอ่านตอนกลางคืนแอบมีขนลุกเบาๆเลย ฮืออออออ ติดตามนะคะสู้ๆ ปล.ความหล่อและความหวงแฟนของพี่ยองมินนี่รุนแรงทะลุตัวอักษรออกมาเลยค่ะ
    #1,895
    0