( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 52 : season 2 l o๔ - ขอต้อนรับสู่ฮอกวอตส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,200
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    16 พ.ค. 63








บทที่ ๔





























__________________________________________________________________________________________________________


















"อ้าวเซอุน จะไปไหนน่ะไม่ไปที่นั่งของพรีเฟ็คหรอ เราใกล้จะเริ่มคุยกันแล้วนะ" เสียงดังคุ้นหูจากชายหนุ่มร่างสูง เรียกให้เจ้าของชื่อหยุดยืนนิ่ง พร้อมหันหน้ามาสบสายตาคู่สนทนา เสียงรถไฟที่เพิ่งวิ่งออกจากชานชาลาได้ไม่นานดังขึ้นขัดกับเสียงคุยที่เจี้ยวแจ้วของนักเรียนภายในขบวน



"อ่าพี่จงฮยอนผมกำลังจะไปหาพี่ยองมินครับ พี่จงฮยอนจะไปนั่งแล้วหรอ" จองเซอุนเอ่ยตอบคนเป็นพี่ในชุดลำลองสีดำทั้งตัว ก่อนจงฮยอนจะพยักหน้ารับ



และ ครับ



ตอนนี้จองเซอุนกลายเป็นพรีเฟ็คเรเวนคลออย่างเต็มตัวแล้ว



ทุกคนคงจะไม่แปลกใจ และก็จริง ไม่มีใครรู้สึกแปลกใจเลยที่เซอุนได้เป็นพรีเฟ็คปีห้าของเรเวนคลอ



ทุกคนต่างพูดเหมือนกันหมดว่า




ว่าแล้ว




และเขาก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน ว่าพวกพรีเฟ็คแต่ละชั้นปีจากบ้านต่างๆต้องไปรวมกันที่ที่นั่งสำหรับพรีเฟ็คเพื่อพูดคุยและตกลงในเรื่องงานและกิจกรรมต่างๆของปีนี้



และดูเหมือนพี่จงฮยอนก็คงกำลังจะไปที่ห้องนั้นแล้ว



"ใช่ พี่รำคาญพวกเพื่อนๆน่ะ เล่นกันเสียงดังเหมือนยังไม่โต เลยขอไปนั่งรอก่อน" เซอุนเอียงคออย่างสงสัย พลางเอ่ยถามต่อ



"เขาเล่นอะไรกันหรอครับ? นี่ผมจะไปกวนหรือเปล่า" 



"ไม่กวนหรอก มันไร้สาระมากเกินกว่าพี่จะทนดูไหวเฉยๆงั้นพี่ไปแล้วนะ ไว้เจอกัน" อีกคนตอบมาด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ ก่อนจะส่งยิ้ม พร้อมหมุนตัวหันหลังเดินไปอีกทาง



เซอุนได้แต่มองตามพรีเฟ็คปีหกของกริฟฟินดอร์ไปอย่างไม่เข้าใจ 



อะไรคือความหมายของคำว่าไร้สาระกัน



ถึงขนาดกริฟฟินดอร์ด้วยกันยังคิดว่ามันไร้สาระ มันคงจะถึงที่สุดจริงๆ



แต่ก็เข้าใจได้



พวกกริฟฟินดอร์น่ะถนัดแต่ใช้กำลัง ใช่ เซอุนกำลังเหมารวมคนรักของเขาด้วย 



ถึงแม้พี่ยองมินจะดูฉลาดและไม่ค่อยเป็นกริฟฟินดอร์เท่าไหร่



แต่ความจริงแล้วอีกคนน่ะเป็นกริฟฟินดอร์ขนานแท้เลยละ



ลืมๆไปเถอะ ว่าปีที่แล้วพี่ยองมินทำตัวร้ายขนาดไหน








เขาเดินมาจนถึงหน้าประตูขบวนของที่นั่งฝั่งกริฟฟินดอร์ ก่อนจะได้ยินเสียวโหวกเหวกโวยวายดังออกมาจากห้องหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากตรงนี้



และไม่รอช้า เซอุนก็ก้าวเท้าไปยืนชะเง้อคอมองเข้าไปด้านใน



อ่า



นั่นพี่ยองมินนี่



และเมื่อมองเห็นใบหน้าของคนรัก เซอุนก็เลื่อนประตูเปิดออกในทันที



นั่นทำให้ทั้งห้องหันมาหาเขาเป็นสายตาเดียว ภายในห้องเต็มไปด้วยกริฟฟินดอร์มากหน้าหลายตา มีที่เขาคุ้นชินอยู่สองสามคน นั่นคือพี่ยงกุกและพี่ดงฮยอน นอกนั้นก็ไม่เคยเจอเลยสักครั้ง แถมไม่มีพี่ชายของเขาอีกต่างหาก



อ้าวววว เมียใครมาครับบบ เป็นพี่ดงฮยอนที่เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางวงที่กำลังเล่นอะไรสักอย่างด้วยความสนุกสนาน (สังเกตได้จากเสียงที่ดังลั่นไปทั่วขบวน)



เงียบดิ!มาหาพี่หรอครับอิมยองมินที่นั่งอยู่ในสุดก็ถามขึ้นหลังจากที่หันไปตวาดเสียงดังใส่เพื่อนตนเอง พร้อมกับดันตัวเองออกมายืนอยู่นอกวงสนทนา



ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้เขาเพียงแค่ก้าวขามาเพียงก้าวเดียว ก่อนมืออุ่นร้อนของเจ้าตัวจะขยับมากอดเอวเขาอย่างคุ้นชิน



ครับ ผมมาเอาปากกาที่ลืมไว้กับพี่เขาเอ่ยตอบไป



อ่อ! พี่เก็บไว้ในเป้นู้นครับ เดี๋ยวหยิบให้—“ ยังไม่ทันให้อีกคนได้พูดจบ เขาก็ยกมือขึ้นมาสะบัดเป็นการปฏิเสธ



ไม่เป็นไรครับ พี่ไปเล่นต่อเถอะ เดี๋ยวผมหยิบเองเขาว่าไปแบบนั้น พร้อมพเยิดหน้าไปในวงนั้น และเอ่ยย้ำอีกครั้งว่าเขาสามารถหยิบเองได้จริงๆ




โอเคครับ อยู่กระเป๋าช่องซ้ายนะว่าแค่นั้น พี่ยองมินก็กลับไปยังที่นั่งตนเองและเริ่มเล่นอะไรสักอย่างต่อ



เซอุนชะเง้อหน้ามองเข้าไปในวงด้วยความสนใจว่าพวกเขากำลังเล่นอะไรกันอยู่



ก่อนเขาจะพบว่าคำพูดของพี่จงฮยอนเมื่อกี้ไม่ได้เกินจริงเสียสักนิด



กูชนะเว้ย!! เอาหินมาจ้าเสียงพี่ยงกุกดังลั่น พร้อมกับเจ้าตัวที่ยืนขึ้นตะโกนอย่างดีใจ ราวกับได้มังกรมาเลี้ยงแบบเป็นๆ แต่ความจริงแล้วเขาก็แค่ชนะในการเล่นก็อบสโตน



อ่าใช่



สิ่งที่พวกเขากำลังเล่นกันอยู่นั้น



มันเรียกกันว่า ก็อบสโตน



จัดว่าเป็นเกมที่เป็นที่นิยมระดับล่างสุดในโลกพ่อมดแม่มดเลยก็ว่าได้



เป็นเกมที่ไม่ว่ายังไง เรเวนคลอแบบเขาไม่เคยคิดจะเล่นเลยสักครั้ง



ถ้าให้เล่นเป็นเกมคลายเครียดก็คงพอจะเข้าใจได้ แต่มันคงจะมีวิธีคลายเครียดที่ดีกว่าก็อบสโตนละนะ



มันก็แค่การเล่นโยนหินให้หมุนเป็นวงกลมเท่านั้น ไม่รู้หรอกว่าตัดสินแพ้ชนะยังไง รู้แค่ว่าผู้ชนะจะได้สิทธิ์ในการยึดหินของผู้เล่นที่แพ้



และดูเหมือนเกมนี้พี่ยงกุกจะเป็นผู้ชนะมาหลายตาแล้ว เดาได้จากมือเจ้าตัวที่กำลังโอบอุ้มหินอยู่เต็มมือ



อะไรวะหินกูจะหมดละเนี่ย



กูหมดละ นั่งดูแล้วกันทีนี้



เซอุนส่ายหัวอย่างระอาใจ ก่อนจะหันตัวไปยังชั้นวางกระเป๋าที่มีกระเป๋าของอีกคนวางกองอยู่



กระเป๋าเป้สีดำสนิทที่เขาคุ้นตาเป็นอย่างดีหล่นมาอยู่ในมือของเขาจากแรงกระตุกเบาๆ



ร่างโปร่งวางมันลงกับตักตัวเอง พร้อมคุ้ยหาซิบในช่องซ้ายของกระเป๋า



หากถามว่าทำไมเขาถึงมาลืมปากกาขนนกไว้ที่อิมยองมินได้



เซอุนก็ตอบตามตรงเลยว่าเขาไม่รู้เลยจนกระทั่งเมื่อวานซืนตอนจัดกระเป๋า เอาหนังสือและเสื้อผ้าใส่หีบเพื่อเตรียมพร้อมในการเดินทางมาเรียนที่ฮอกวอตส์ ก่อนจะค้นพบว่าปากกาขนนกที่เขาแสนรักไม่อยู่ภายในห้อง เขาตามหาจนทั่วบ้านแล้ว ทั้งห้องนั่งเล่นที่เขาชอบไปนั่งเขียนหนังสือ หรือห้องของสองพี่น้องของเขา



แต่ก็ว่างเปล่า



จนเซอุนตะงิดใจได้ว่าเขานำปากกาไปด้วยตอนที่ไปดูควิดดิชรอบชิงที่ผ่านมา



ถามพี่ซองอู หรือซอนโฮก็ไม่มีใครนึกออก



งั้นคนสุดท้ายที่เป็นได้ก็คือ อิมยองมิน



พูดได้ว่าทั้งงานการแข่งขันควิดดิช จองเซอุนไม่ได้อยู่ห่างจากคนรักของตัวเองเลย ยังไงอีกคนต้องเห็นบ้างละ



คืนนั้นเซอุนจึงเขียนจดหมายให้เจ้าพุดดิ้งไปส่งที่ปราสาทของตระกูลอิมอย่างรวดเร็ว



และใช่



พี่ยองมินตอบเขามาว่า ปากกาขนนกนั่นอยู่กับเจ้าตัว



เซอุนแทบจะตะโกนร้องอย่างโล่งใจ ก่อนเขาจะตอบกลับอีกคนว่าให้เอามาให้ด้วยในวันเดินทางไปเรียน



นั่นจึงเป็นเหตุผลให้เซอุนต้องปรี่ออกมาหาร่างสูงที่นี้ก่อนจะไปยังห้องของพรีเฟ็ค



มือเล็กคุ้ยไปทั่วจนเจอเข้ากับซิบที่รูดเปิดได้



หากเขาสามารถใช้เวทย์มนต์นอกโรงเรียนได้แล้วก็คงจะไม่มีปัญาในการที่ต้องมานั่งหาแบบนี้หรอก



แต่เมื่อเปิดออกแล้วอะไรบางอย่างที่มีรูปร่างเหลี่ยมๆก็เรียกความสนใจให้เขานำมันออกมาดู




แต่คิดผิด




เขาไม่ควรเอาออกมาเลยสักนิด




นี่อะไรอ่ะพี่ยองมิน?” เขาเอ่ยถามด้วยความตกใจ พลางยกของในมือขึ้นให้อีกคนสามารถมองเห็นได้



ก่อนทั้งห้องจะเงียบไป



เดี๋ยวไอ้ปาก้า!! มึงพกด้วยหรอวะ!!


เอาแร้ววว น้องเซอุน อันตรายแล้วครับน้อง



โหเจ๋งว่ะมึง มีความรับผิดชอบต่อสังคมดี และอีกหลายประโยคที่ตามมา พร้อมกับพี่ยองมินที่ลุกจากที่นั่งมาหาเขาอีกครั้ง แล้วลากแขนเขาให้เดินมาจนชิดประตู และเอ่ยพูดด้วยเสียงที่ไม่ดังเท่าไหร่นัก


ไม่ใช่นะครับคนดี คือพี่—“


พี่พกมาทำไมหรอครับ?” เขาเอ่ยถามด้วยควมสงสัย ใบหน้าเล็กตีกันยุ่ง



คือพี่—“



ผมต้องการคำอธิบายที่มันเพียงพอกับเรื่องนี้



“...”



พี่พกถุงยางมาทำไมครับ?” เซอุนเอ่ยถามอย่างชัดถ้อยชัดคำ



เขาไม่ได้หัวโบราณหรือใสซื่อจนเกินไป ถึงขนาดไม่รู้จักกล่องสี่เหลี่ยมๆนี่ที่ถูกผลิตขึ้นโดยมักเกิ้ล หน้าที่ของมันคือป้องกันการมีบุตร และป้องกันโรคจากการมีเพศสัมพันธ์ ตามที่เขาเคยได้ยินมา



คือพี่



พี่ยองมินผมไม่ได้จะว่าหรอกนะ แต่แค่ผมสงสัย



งั้นพี่ขอตอบตามจริง—“



“...” เขาเงียบตั้งใจฟังในสิ่งที่อีกคนจะพูด



ตามธรรมชาติของผู้ชายเรื่องแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้ แฟนพี่ก็ใช่ว่าจะน่ารักน้อยซะที่ไหน นับวันยิ่งน่ารักมากครับรู้ตัวหรือเปล่า อีกอย่างพี่ก็ไม่ได้คิดจะเอาไปใช้กับใครนอกจากเราอยู่แล้ว ก็เลยพกเอาไว้เผื่อฉุกเฉินพี่ห้ามใจตัวเองไม่ได้



พี่ยองมิน!เขาเอ่ยพูดอย่างเหลืออด



ใบหน้าเล็กร้อนผ่าวด้วยความเขินจนแก้มกลมขึ้นสีแดงชัดเจน



อย่างน้อยพกไว้พี่จะได้อุ่นใจว่าเราจะทำมันได้โดยที่เซอุนจะไม่เจ็โอ้ย!!! เสียงร้องโอดโอยของร่างสูงดังขึ้นทันทีที่เจ้าตัวพูดจบ



เซอุนฟาดมือลงบนหลังอีกคนอย่างแรงจนดังไปทั่วห้อง



เรียกเสียงหัวเราะจากบรรดาเพื่อนๆของอิมยองมินได้



ใครจะอนุญาตให้พี่ทำแบบนั้นกัน!เขาว่า



พี่ก็รอเราอนุญาตก่อนนี่ไงครับ” 



ทำไมพี่ถึงเป็นคนทะลึ่งแบบนี้กันนะ! ผมจะฟ้องพี่ซองอู!เซอุนโวยวายออกมาเสียงดัง ใบหน้าแดงก่ำที่ซ่อนไว้ไม่อยู่ทำให้เขาต้องหันหน้าหนีอีกคน



ผมจะไปห้องพรีเฟ็คแล้ว ปากกานั่นค่อยเอาคืนแล้วกันนะครับ!ว่าจบ เซอุนก็เปิดประตูแล้ววิ่งออกไปจากบริเวณนี้ย่างรวดเร็ว โดยไม่ได้สนใจเสียงที่เรียกชื่อตัวเองเลย



ความจริง



เขาไม่ได้โกรธอะไรหรอก



เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องปกติ และก็เป็นเรื่องที่ดีที่ควรพกด้วย




แต่ให้ตาย



เขาจะรอดถึงปิดเทอมไหมนะ







เซอุนเดินย้ำเท้าอย่างใช้ความคิดระหว่างทางที่เขากำลังเดินตรงไปยังห้องสำหรับพรีเฟ็ค ใบหน้าเล็กมุ่ยลงเมื่อความรู้สึกร้อนผ่าวบนใบหน้ายังไม่จางหายไปเสียที



น่าหงุดหงิดเสียจริง



เขาส่ายหัวสะบัดความคิดบ้าๆในหัวออก ก่อนเท้าเล็กจะหยุดยืนอยู่กับที่เมื่อมองเห็นร่างใครบางคนยืนขวางทางอยู่



"ไง"




อ่า



จองแจฮยอนอีกแล้ว



"ไง" เขาขานตอบไป



"เจอกันอีกแล้ว" แจฮยอนเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มบางๆ



"ก็ต้องเจอกันอยู่แล้ว รถไฟไม่ได้ใหญ่เลย" เขาตอบไปตามความจริง ก่อนอีกคนจะหัวเราะร่วนใส่เขา



"ฮ่าๆ สมแล้วครับคุณพรีเฟ็คเรเวนคลอ" ร่างโปร่งว่าตอบมาแบบนั้น ก่อนเขาจะผายมือไปยังทางที่ตรงไปยังห้องของพรีเฟ็ค "เชิญครับ" 



เซอุนพยักหน้ารับ พร้อมเอ่ยขอบคุณ เท้าเล็กก้าวเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง แต่หางตาของเขากลับมองเห็นร่างโปร่งกำยำของแจฮยอนที่กำลังเดินตามหลังมา



"นายตามฉัน?" หันไปเอ่ยถามด้วยความสงสัย แจฮยอนมองใบหน้าเขาพลางเลิกคิ้วมอง



"ฉันเปล่า" เขาว่า "ฉันแค่จะไปทางนี้เหมือนกัน" 


เซอุนมองด้วยความแปลกใจ 



ทางนี้เป็นทางสำหรับไปห้องพรีเฟ็คเท่านั้น และถ้าไม่ใช่พรีเฟ็คก็ไม่ควรมาอยู่ตรงนี้



อ่า



เข้าใจแล้ว



"นายเป็นพรีเฟ็คสลิธีริน?" เซอุนเอ่ยถามอีกครั้ง พร้อมกับหันหลังกลับมาเผชิญหน้าอีกคน



"ใช่ครับยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง"



"ครับ ยินดีเหมือนกัน"



"ฉันหวังว่าปีนี้เราจะได้ร่วมงานด้วยกันมากขึ้น"



"..."



"และหวังว่าสลิธีรินและเรเวนคลอจะสนิทกันมากขึ้นนะครับ :)"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ซอนโฮๆๆ ตื่นได้แล้ว ใกล้จะถึงฮอกวอตส์แล้วร่างของยูซอนโฮกระตุกตัวขึ้นนั่งทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อของตนเอง



ดวงตากลมโตเสมองไปรอบๆ พร้อมกับเปิดปากกว้าง หาวออกมา



ใกล้ถึงแล้วหรอเขาเอ่ยถาม



ใช่รีบไปเปลี่ยนใส่ชุดคลุมได้แล้วนะอันฮยองซอบว่าอีกครั้ง พร้อมดันตัวเขาให้ลุกขึ้นยืน



ซอนโฮพยักหน้ารับ มือเรียวคว้าเอาเสื้อคลุมมาถือๆไว้แนบอก ก่อนเสียงเลื่อนเปิดประตูจะดังเรียกความสนใจของพวกเขา



ร่างสูงโปร่งของปาร์คอูจินในชุดเครื่องแบบของสลิธีรินอย่างเรียบร้อยปรากฎกายอยู่ที่ประตูเป็นรอบที่สามของวันนี้แล้ว



อันที่จริงฮอกวอตส์ก็ไม่ได้มีการห้ามไม่ให้นักเรียนต่างบ้านนั่งด้วยกันหรอก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมยูซอนโฮถึงได้มองเห็นหน้าปาร์คอูจินมาตลอดทั้งวันในการเดินทาง



เพราะพ่อหนุ่มสลิธีรินคนนี้ไม่ยอมกลับไปนั่งที่ขบวนของตัวเองยังไงละ



ซอนโฮได้แต่กรอกตาไปมาเมื่อมองเห็นรอยยิ้มกวนๆของอูจินที่ส่งมาให้ ก่อนที่เจ้าตัวจะหันหน้าไปพูดกับเพื่อนของเขา



เขาจึงได้สาวเท้าออกไปเปลี่ยนชุดได้ก่อนที่จะรู้สึกเหม็นเบื่อไปมากกว่านี้

 

 

 




นายว่าปีนี้เราจะได้เรียนอะไรบ้างระหว่างทางที่พวกเขากำลังเดินออกจากรถไฟมาที่ชานชาลา ฮยองซอบก็เอ่ยถามขึ้น



เรียนอะไรก็ได้ ขอแค่อย่ามีเรียนพยากรณ์บ่อยก็พอ ฉันเบื่อจะตายเขาว่าตอบไป พร้อมก้าวเท้าลงมายังชาลาที่เต็มไปด้วยนักเรียนฮอกวอตส์มากหน้าหลายตา



เด็กปีหนึ่งที่เพิ่งมากำลังถูกต้อนเรียงแถวให้เป็นระเบียบด้วยฝีมือของพรีเฟ็คในแต่ละชั้นปีของบ้านต่างๆ



เขาแอบเห็นพี่เซอุนกำลังตีหน้ามึนใส่รุ่นน้องกลุ่มนึงอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้



ให้ตายเถอะ



การมีพี่ชายเป็นพรีเฟ็คนี่น่าภูมิใจจริงๆ



เอาจริงฉันไม่คิดเลยว่ามินะจะได้เป็นพรีเฟ็คจู่ๆฮยองซอบก็หันมากระซิบกับเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว



สายตาของซอนโฮจึงกวาดไปทั่วเพื่อมองหาคนที่ถูกเอ่ยถึงในบทสทนา



ร่างของหญิงสาวที่มีใบหน้าน่ารักในชุดคลุมของฮัพเฟลพัฟกำลังดินต้อนนักเรียนปีหนึ่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม



ทำไมละ?” เขาถาม



ไม่รู้อ่ะ มินะน่ะดูไม่ค่อยชอบที่ได้อยู่ฮัพเฟิลพฟสักเท่าไหร่เท่าที่ได้ยินมาอ่ะนะ



จริงหรอ? ไม่หรอกน่า ศาสตราจารย์ต้องคิดไตร่ตรองมาอย่างดีแล้วถึงจะเลือกให้มินะเป็นพรีเฟ็ค เราควรเชื่อในตัวเธอนะซอนโฮเอ่ยตอบไปด้วยรอยยิ้ม พร้อมตบมือลงบนบ่าของเพื่อนตนที่กำลังทำหน้ามุ่ยอยู่



ถ้านายคิดอย่างั้นอ่ะนะ—“



เอาน่า เรารีบไปขึ้นรถม้ากันเถอะ ฉันหิวจะแย่อีกแล้วเขาว่าตอบไปอีกครั้ง



แต่ยังไม่ทันให้พวกเขาทั้งสองได้เดินไปไหนไกล แขนของใครบางคนก็วางพาดลงมาบ่นไหล่ของเขาอย่างรวดเร็ว



ด้วยสัมผัสและกลิ่นเฉพาะตัวของเจ้าของแขน ทำให้ซอนโฮแทบไม่ต้องคิดเลยว่าเป็นใคร



ไหนอูจินบอกนายเพิ่งตื่นตื่นมาก็หิวเลยหรอ ใบหน้าขาวนวลที่คุ้นเคยปรากฏในสายตาเขา



ไลควานลินที่เพิ่งเดินมาเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มกว้าง



นายก็รู้ว่าฉันหิวยู่ตลอดเวลาซอนโฮเอ่ยตอบไป



แบบนี้พวกเอลฟ์คงจะเหนื่อยหนักกว่าเดิมแน่เลยเมื่ออีกคนพูดจบ ยูซอนโฮก็ไม่รอช้าที่จะยื่นมือไปหยิกเอวบางๆของร่างสูงด้วยแรงที่ไม่เบาเลยสักนิด



โอ๊ย! เจ็บควานลินร้องเสียงหลงทันทีที่โดน เรียกเสียงหัวเราะจากทั้งเขา ฮยองซอบ และอูจิน(มาเมื่อไหร่นะ)



สมควรแล้ว



นายโกรธที่ฉันไม่ได้ไปหาตอนอยู่บนรถไฟหรอ?” จู่ๆควานลินที่เลิกร้องแล้วก็หันมาถามเขา พร้อมกันกับที่ซอนโฮก้าวเท้าเดินไปตามทางที่จะตรงเข้าไปยังปราสาท ตามหลังคู่รักที่เดินนำไปก่อนแล้ว



ฉันจะไปโกรธทำไม? ฉันเป็นคนบอกนายเองนะไลควานลิน ว่าไม่ต้องมาหา ไว้เจอกันที่ปราสาทเลยเขาเอ่ยตอบไป พร้อมลากแขนเสื้อของร่างสูงให้รีบเดินให้ทันเขา



ทำไมถึงไม่ให้ไปหากัน ฉันก็คิดถึงนายเป็นนะซอนโฮไลควานลินเอ่ยเถียงอีกครั้ง



ฉันรู้น่าฉันแค่บ่นเรื่องอูจินกับฮยองซอบไปซะเยอะเลยเขาว่า แล้วจะให้มาทำในสิ่งที่ฉันเอ่ยบ่นไปมันก็ไม่ใช่ไง เข้าใจใช่ปะ?”

ร่างสูงพยักหน้ารับอย่างจำยอม



เข้าใจครับงั้นรีบเดินกันดีกว่า ไปช้าเดี๋ยวจะไม่ได้ที่นั่งตรงซี่โครงอบนะพูดแค่นั้น ซอนโฮก็คว้าเอามือเรียวให้รีบวิ่งตัดหน้าผู้คนไปให้ถึงรถม้าด้วยความรวดเร็ว



พูดถึงเรื่องนี้แล้ว



เขาจะช้าไม่ได้



เจอกันซี่โครงอบ!

 




 

 

 

 

เสียงเจื้อยแจ้วของนักเรียกทุกชั้นปีดังลั่นไปทั่วห้องโถงใหญ่ของปราสาทฮอกวอตส์ ก่อนประตูบานใหญ่จะถูกเปิดอ้าออกกว้างโดยศาสตราจารย์ชีต้าที่เป็นผุ้เดินนำเด็กชั้นปีที่หนึ่งเข้ามาเหมือนอย่างทุกครั้ง



ความเงียบเข้าครอบงำไปทุกส่วนของห้องโถงใหญ่ สายตาทุกคนจดจ้องไปยังนักเรียนชั้นปีที่หนึ่งด้วยความสนใจ รวมทั้งซอนโฮที่กำลังมองหาคริสอยู่เช่นกัน



น้องชายข้างบ้านของเขามีท่าทีที่ดูมั่นใจมากกว่าใครเพื่อน แถมใบหน้าหล่อยังดูเป็นมิตรกับทุกคนอีกต่างหาก



นั่นทำให้เขาโล่งใจขึ้นมาได้ว่าคริสจะสามารถเข้ากับเด็กปีหนึ่งคนอื่นๆได้



เอาละทุกคนเราจะเริ่มพิธีการคัดสรรบ้านเสียงของศาสตราจารย์ชีต้าดังขึ้นมา พร้อมกันกับที่เธอกางกระดาษรายชื่อออกพร้อมกับขานเรียกนักเรียนปีหนึ่งแต่ละคนให้ออกมาข้างหน้าแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ยกสูง



จากนั้นจึงสวมหมวกให้เพื่อให้หมวกคัดสรรทำการคัดสรรบ้านให้กับนักเรียนแต่ละคนอย่างที่ทำเป็นประจำ



ทั้งเขาและนักเรียนหลายๆคนก็ยอมรับในตัวหมวกคัดสรรทุกครั้ง ว่าเจ้าหมวกทรงสูงนั้นได้ทำการคัดเลือกสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับแต่ละคนแล้ว



คนแล้วคนเล่าผ่านไป เสียงปรบมือและโห่ร้องต้อนรับน้องใหม่ดังขึ้นจากทุกบ้าน



และในที่สุดก็ถึงตาของน้องชายของเขา



คริส จอห์นสันเสียงเรียกชื่อของคริสดังขึ้นมา ก่อนเจ้าตัวจะปรากฏตัวเดินมายืนด้านหน้าด้วยรอยยิ้ม



ร่างของคริสขยับตัวนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับหมวกที่ถูกสวมไว้บนหัว




น่าแปลก




โดยปกติแล้ว หมวกคัดสรรจะใช้เวลาในการคัดสรรบ้านให้แต่ละคนเพียงไม่กี่วินาที มากสุกก็คงแค่หนึ่งนาที



แต่สำหรับครั้งนี้แล้วหมวกคัดสรรกลับไม่เอ่ยอะไรออกมาเลยทั้งๆที่ผ่านไปหลายนาทีแล้ว



เสียงซุบซิบของนักเรียนหลายคนก็ดังขึ้นมาไล่เลี่ยกัน



เกิดอะไรขึ้นงั้นหรอเขาหันหน้าไปถามฮยองซอบด้วยความสงสัย



หมวกชะงักน่ะหมวกคัดสรรไม่สามารถตัดสินบ้านให้คริสได้ อาจจะมีความก้ำกึ่งของสองบ้านซึ่งเกิดขึ้นไม่บ่อยหรอกนะฮยองซอบเอ่ยตอบมา



เป็นเวลาเดียวกันกับที่หมวกตะโกนชื่อบ้านขึ้นมาดังลั่น



กริฟฟินดอร์!!!” หลังจากนั้น เสียงตะโกนกู่ก้องพร้อมเสียงปรบมือก็ดังขึ้นมาจากฝั่งโต๊ะของกริฟฟินดอร์



ซอนโฮหันสายตามองตามคริสด้วยความสงสัย



ชักอยากจะรู้ซะแล้วสิ



หมวกคัดสรรลังเลระหว่างกริฟฟินดอร์กับบ้านไหนกัน?

 

 




 

 

นั่นน้องข้างบ้านนายหรอซองอู



ใช่



ดูหน่วยก้านใช้ได้—“



เดี๋ยวๆ พูดงี้คือจะเอาคริสไปทำอะไรวะซองอูเอ่ยถามเพื่อนตนเองด้วยความสงสัย



ดูเหมือนจะเป็นเชสเตอร์ที่ดีได้คิมดงฮยอนที่ปีนี้ได้รับตำแหน่งเป็นกัปตันทีมควิดดิชของกริฟฟินดอร์เอ่ยพูดพร้อมเท้าคางมองไปยังหัวโต๊ะที่เป็นที่นั่งของเด็กใหม่



แต่สายตาเหมือนไม่ใช่แบบนั้นเลยว่ะอิมยองมินเอ่ยแย้งขึ้นพร้อมกลั้วหัวเราะ



ยุ่งน่า



พวกมึงเงียบ! ศาสตราจารย์โบอาจะพูดแล้วเขาหันไปเอ่ยปรามเพื่อนตัวเอง พร้อมกันกับที่ศาสตราจาร์ยโบอา อาจารย์ใหญ่ของฮอกวอตส์ได้ขึ้นไปยืนบนแท่นเพื่อเอ่ยทักทายกับนักเรียนในวันเปิดเทอมวันแรก



ยินดีต้อนรับนักเรียนที่น่ารักทุกคนเข้าสู่อีกหนึ่งปีในฮอกวอตส์ ปิดเทอมเป็นอย่างไรกันบ้าง? ฉันหวังว่าทุกคนจะเตรียมพร้อมกับการเรียนในเทอมนี้แล้วเธอว่า ศาสตราจารย์ทุกคนได้เตรียมความพร้อมในการสอนบนเรียนต่างๆให้กับพวกเธอทุกคนแล้ว และในปีนี้ สำหรับนักเรียนปีหกทุกคนที่เพิ่งได้มีการเลือกสายในปีที่แล้ว ขอให้ไปลงเรียนวิชาตามที่ผลของคะแนนการสอบวพรส.ได้แจ้งไว้ด้วยสิ้นเสียงศาสตราจารย์โบอา เสียงของเด็กปีหกแต่ละคนก็ร้องโอดโอยมาด้วยความเศร้าใจ



แทบไม่ต้องคิดเลยว่าเขาจะได้เรียนอะไรบ้างในปีนี้



คงมีแต่วิชาน่าเบื่อแน่นอน



และสำหรับนักเรียนปีห้าอย่าลืมเตรียมตัวในการสอบวพรส.ในช่วงสิ้นเทอมด้วยเขาหันสายตาไปมองที่โต๊ะของเรเวนคลอเพื่อสังเกตใบหน้าของน้องชายคนกลาง



เซอุนกลับไม่มีสีหน้าเหนื่อยใจเหมือนอย่างคนอื่นๆเลย น้องชายเขาเพียงยิ้มละหันไปเอ่ยพูดกับแดฮวีต่อเท่านั้น



อะไรจะชิลขนาดนั้นวะ



งง



และสุดท้าย ฉันเพิ่งได้รับทราบข่าวมาจากศาสตราจารย์ดันมิลล์ในวาระโอกาสพิเศษระดับชาติของกีฬาพ่อมดแม่มดสากลอย่างควิดดิชยูโรเปี้ยนคัพ ในครั้งนี้จะมีการจัดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมของปีหน้า




นักเรียนทุกคนต่างตั้งใจฟังในสิ่งที่ศาสตราจารย์โบอากำลังพูดถึง




และเพื่อการสานสัมพันธ์ระหว่างชาติต่างๆในยุโรป จึงได้มีการจัดตั้ง กิจกรรมการเก็บตัวนักกีฬาและการแข่งขันกระชับมิตรความสัมพันธ์ของแต่ละทีมและของพ่อมดแม่มดในแต่ละชาตินักเรียนต่างฮือฮาขึ้นมาด้วยความตกใจ เมื่อได้ยินหัวข้อในการพูดของศาสตราจารย์โบอา

 



“—โดยนักกีฬาทีมชาติที่เข้าร่วมการแข่งขันควิดดิชยุโรเปี้ยนคัพจะถูกส่งตัวไปยังโรงเรียนพ่อมดแม่มดในชาติต่างๆ โรงเรียนละสองทีม และเพื่อเข้าร่วมในกิจกรรมสานสัมพันธ์นี้ ฉันขอแจ้งให้นักเรียนฮอกวอตส์ทุกคนทราบ ว่าปีนี้เราจะมีแขกมาเยือนอีกหนึ่งครั้ง และฉันไม่ทราบเลยว่าทีมควิดดิชของชาติไหนจะได้มาอยู่ร่วมกับเรา แต่ฉันขอให้นักเรียนฮอกวอตส์ทุกคนให้การต้อนรับเป็นอย่างดีด้วย



สิ้นเสียงศาตราจารย์โบอา องซองอูก็หันมองหน้าเพื่อนตนด้วยความตกใจ



เมื่อกี้ศาสตาจารย์หมายความว่าจะมีทีมควิดดิชทีมชาติมาอยู่กับพวกเราในโรงเรียนงั้นหรอเขาเอ่ยถามด้วยความตกใจ



ไม่ใช่แค่ทีมเดียว แต่มาถึงสองดงฮยอนเอ่ยต่อ



แล้วที่กูกำลังคิดคือยงกุกที่เงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้น



อะไร?” เขาขานรับ พร้อมขมวดคิ้วอย่างสงสัย



ควิดดิชทีมบัลแกเรียได้เข้าร่วมยูโรเปี้ยนคัพหรือเปล่า?”



...



แล้วควิดดิชทีมบัลแกเรียจะมีโอกาสได้มาอยู่ที่ฮอกวอตส์ไหม?”

 





มีทีมควิดดิชบัลแกเรีย = มีคังแดเนียล






 


รี๊

 



!


!


!

 




เคราเมอร์ลินช่วยด้วยยยยยยยยยย

 




















-talk-

ฝากสกรีม และ คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ! #MiracleMW บะบุย เลิ้บ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1976 MARKWA9394 ♡ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 07:32
    โหหหหหหหหหห หน้าร้อนมากเว่อร์ค่ะ พี่ยองมินร้ายอ่ะ แงงงงง แต่ร้ายกว่าคือน้องเซอุนรึเปล่า หนูจะไปโฟกัสที่ไซส์ไม่ได้นะลู๊กกกกกกก อุ๊กรี๊ดดดดดดด /ปิดหูปิดตาลูก/ ยังไงก็ขออวยพรให้ได้ใช้นะคะพี่ยองมิน ขอให้คูมไรท์เห็นใจได้ไม่พกมาเสียเที่ยว อุคริอุคริ ส่วนจุนฮเวก็คือบั่บ พี่รู้ว่าหนูร้าย พี่รู้ว่าหนูมาไม่ดีแน่ๆแต่คืหนูหล่อมาก พี่ก็บั่บ ไม่มีปัญหาถ้าหนูจะมาเต๊าะลูกพี่ พี่โอเคร แง๊
    #1,976
    0
  2. #1956 BOMBAM (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:56
    พี่ยองมินโว้ยยยยยยย แต่เราว่าน้องเซอุนโฟกัสผิดจุด!!! ทำไมหนูไปโฟกัสขนาดล่ะลูก.. มันต้องโฟกัสสิ่งที่อิพี่มันคิ๊ดดดดดด 555555555//โอ้ยยยย พ่อซีกเกอร์แห่งเดิมสแตรงงงงง คิดถึงงงงงง
    #1,956
    0
  3. #1933 Nook Kra (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:58
    พี่ยองมิ๊นนนนนน 555555555
    #1,933
    0
  4. #1904 moun's (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 07:45
    โง้ยชอบความฟานลินกับซอนโฮแง้งงงง
    #1,904
    0
  5. #1894 nphermsub (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:37
    พี่ยองมิ๊นนนน ร้ายนักนะ!!!! ชักห่วงน้องแล้วสิ55555 เซอุนสู้ๆๆ
    ควานลินก้อใช่ย่อยแฮะ5555
    พี่ซองอูถึงกับกรี๊ดเลยเหรอ 5555 ดีใจมากกกก เหรอพี่5555
    รอตอนต่อไปสู้ๆค่ะไรท์ :3
    #1,894
    0
  6. #1891 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:09
    พี่ยองมิ๊นนนนนน ฮือออ555555555
    #1,891
    0
  7. #1865 pupaeqM_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 06:46
    คิดถึงแล้วค้าบ แง
    #1,865
    0
  8. #1786 far0h (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 13:14
    พิยองมินนี่เป็นตัวแทนของเยาวชนที่ดีเลยนะ ยืดอกพกถุงนะจ้ะ 5555 สงสารน้องเลยพี่ใส่ไซส์เนี่ย อรุ่ม
    #1,786
    0
  9. #1777 chyntx (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 13:17
    คิดถึงเด็กๆโรงเรียนนี้จังเลยน้า
    #1,777
    0
  10. #1776 pupaeqM_ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 12:02
    คริสนี่น่าจะระหว่างสลิกับกริฟไหมนะ
    #1,776
    0
  11. #1773 Jinjoo.K (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 13:46
    ตลกยองมิน แล้วพี่ก็พูดตรงเกิ้นนนน น้องเขินไม่ไหวละ55555555
    #1,773
    0
  12. #1772 kloyz (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 02:36
    พิยองมินคนดีของสังคมทากๆยืดอกพกถุง
    #1,772
    0
  13. #1771 pailump (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 15:46
    ตลกพี่ยองมินโดนแฟนจับได้ว่าแอบพกถุงยาง 5555555 อ่ะฮึ้มมมมม ละพี่ก็สารภาพตามตรง คนจริงเว่อร์ พี่ซองอูต้องเก็บอาการนะคะ ถึงกับกรี้ด เราก็กรี้ดค่ะ มาว่ะ แดเนียลมาแน่ๆ
    #1,771
    0
  14. #1769 `rosie (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:49
    ใจเย็นค่ะคุนพรี่ รู้ว่าคิดถึงหลัว แต่ใจเย็นๆ 555555
    #1,769
    0
  15. #1768 MMXIX (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 20:49
    กรี๊ดดดดดแดนมาแน่ๆๆ
    ปล.คริสคือใครหรอคะ เราหมายถึงใครมารับบทเป็นคริส
    #1,768
    0
  16. #1766 Netxx (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 12:30
    ตลกกกกกกก พี่ซองอู เก็บอาการลูกกกกกกก
    #1,766
    0
  17. #1765 sometimeonline (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 09:47
    กรี๊ดแตกเหมือนกันค่ะ ซองอู
    #1,765
    0
  18. #1764 ChayaninPcj (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 08:33
    พี่ยองมิน นับถือพี่เลย
    #1,764
    0
  19. #1763 FhaSai_00 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 02:59
    เนียลจะมาหาซองอูมั้ยน้าาา
    #1,763
    0
  20. #1762 KKxoo (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:30
    เนียลจะมาใช่ม้ายยยย กรี๊ดดดดดดด
    #1,762
    0
  21. #1761 Ttawanp55 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:19
    อัพแย้ววกรี๊ดด เดาว่าฮัฟเฟิล นังอาจจะอยากอยู่กับน้องซอน555555 เดาแบบเด็กอนุบาลก้คือนายานา ไรท์นอนเยอะๆน้าา สู้ๆค่าติดตามอยู่สำเหมอออ✌🏻
    #1,761
    0
  22. #1760 소 연화 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:16
    อัพแล้ววววว มีความสงสัยเรื่องปมของน้องคริสอะ อีกบ้านคือสริธิรินป่าว น้องแอบร้ายรึเปล่าา หืมม
    #1,760
    0
  23. #1759 mymisa (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:14
    เอนดู44455555
    #1,759
    0
  24. #1758 PimzWinterr (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 01:14
    โอ้ยยยย แบบกรี๊ดดดด ทีมบัลเเกเรียร์จะมามั้ยยยนยยนยนน สดสดากา
    #1,758
    0