( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 51 : season 2 l o๓ - ร้านตัวบรรจงและหยดหมึก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,097
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    7 พ.ค. 63









บทที่ ๓






























__________________________________________________________________________________________________________




















พ่อส่งพวกเราลงตรงนี้แล้วกันนะเสียงทุ้มดังขึ้น พลางขยับหมุนพวงมาลัยให้รถจอดนิ่งอยู่กับที่ แล้วหันสายตากลับมามองยังลูกชายทั้งสองคน พวงมาด้วยเด็กหนุ่มข้างบ้านที่กำลังขยับตัวลงไปยืนนอกรถ



ครับ! พ่อจะกลับมารับเรากี่โมงน้องเล็กสุดของบ้านเอ่ยตอบรับคำ แล้วเอ่ยถามต่อ



สักบ่ายสามน่าจะซื้อกันครบแล้วมั้ง เดี๋ยวพ่อจะออกมาประมาณนั้นคนเป็นพ่อว่าตอบ



พี่จะไม่เปลี่ยนใจไปกับเราแน่นะคนตัวบางพูดขึ้น พร้อมกับจ้องหน้าคนเป็นพี่ที่นั่งอยู่ข้างคนขับ ไม่ยอมลงจากรถมากับพวกเขา



ไม่ละ พี่ซื้อของพวกนั้นมาห้าปีแล้ว ปีนี้ขอไปเที่ยวเล่นบ้างเถอะ



กระทรวงมีอะไรให้พี่เล่นกันพี่ซองอูเจ้าของชื่อหันมองน้องอย่างสงสัย



ไม่รู้อะไรซะแล้วยูซอนโฮ! ในกระทรวงน่ะ มีแต่เรื่องน่าสนุกๆทั้งนั้น



พอแล้วๆ เดี๋ยวพ่อจะสายเราก็รีบไปกันได้แล้วเซอุน ซอนโฮ ฝากดูคริสด้วยละพ่อของพวกเขาเอ่ยดักขึ้นมา พร้อมเอ่ยปาก โบกมือไล่ให้ลูกชายไป ก่อนที่จะช้าไปมากกว่านี้



ไว้เจอกันครับพ่อ บายครับพี่ซองอูจองเซอุนเอ่ยลา พลางโค้งลาคนบนรถ ก่อนจะหันไปลากตัวน้องชายตัวเอง และน้องชายข้างบ้านให้ออกเดินเสียที

 





 



พี่เซอุนครับเสียงนุ่มทุ้มของเด็กหนุ่มที่เพิ่งเริ่มจะแตกหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อของเขาทันทีที่พวกเราเดินเข้ามาภายในร้านที่คุ้นเคยดีไม่ว่าจะเป็นพ่อมดแม่มดวัยไหน เซอุนหันสายตาไปมองอย่างสงสัย



ว่าไงคริส



ที่นี้คือที่ไหนหรอครับเด็กหนุ่มเข้ามากระซิบข้างหูเขา พร้อมเบนสายตามองไปรอบๆ



เซอุนยิ้ม ก่อนจะหันไปกระซิบตอบ



ร้านหม้อใหญ่รั่วไง



คริสมองหน้าเขาอย่างสงสัยมากกว่าเดิม



ไหนพี่บอกพวกเรากำลังจะไปซื้อของที่ตรอกไดแอกอนไงครับ ทำไมเราถึงมานี้



เซอุนไม่ตอบอะไรไป เพราะพวกเขาเพิ่งจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของกำแพงสูงที่อยู่ด้านหลังของร้านหม้อใหญ่รั่ว



ร่างบางขยับตัวขึ้นมายืนเหนือน้องชายทั้งสอง พร้อมกับยกมือขึ้นมาวางทาบไว้บนกำแพง



ก่อนจะออกแรงจิ้มลงไปบนอิฐหนาสีแดงก่ำ



แนวตั้งสาม แนวนอนสองเสียงของซอนโฮเอ่ยควบคู่ไปกับมือของเซอุนที่จิ้มลงไปบนอิฐแต่ละก้อนด้วยความคุ้นชิน



พลางสายตาของเขาก็มองต่ำไปหาถังขยะที่วางอยู่



เหนือถังขยะสามก้อน ขวาอีกสองก้อน เคาะสามทีเขาทำตามนั้น



ไม่ทันให้เซอุนได้ขยับเขยื้อนตัวไปไหน อิฐกำแพงที่ก่อขึ้นสูงเหนือหัวพวกเขาก็ค่อยๆแยกออกมาทีละชิ้นจนแผ่ออกเป็นวงกว้าง ทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นอีกฝั่งนึงของกำแพงได้



ถึงแล้วละคริส—“ เขาว่า ตรอกไดแอกอน

 

 

 

 

 

 

 

แยกกันไปซื้อของแล้วกันนะ ซอนโฮ ช่วยคริสดูด้วยว่าของที่ขาดเหลือมีอะไรบ้าง แล้วดูของตัวเองด้วยหลังจากที่พวกเขาเดินเข้ามาภายในตรอกไดแอกอน เด็กหนุ่มที่อายุน้อยสุดก็ร้องว้าวพร้อมกับมองซ้ายมองขวาอย่างตื่นเต้น จนทำให้ทั้งเขาและซอนโฮหันมองกันด้วยรอยยิ้ม



ไม่ต่างจากครั้งแรกของเขาเท่าไหร่นักหรอก



ภารกิจในการซื้อของวันนี้ก็มีไม่มาก คริสต้องมาเลือกซื้อพวกไม้กายสิทธิ์ สัตว์เลี้ยง และหนังสือสำหรับเด็กปีหนึ่ง ซอนโฮกับเขาก็แค่อยากได้อุปกรณ์การเรียนเพิ่มเติมเท่านั้น



หากแยกกันก็อาจจะใช้เวลาน้อยลง



พี่เซอุนจะไปร้านตัวบรรจงและหยดหมึกใช่ป่ะซอนโฮเอ่ยถาม



เขาพยักหน้ารับ



โอเคคค งั้นเจอกันตรงหน้าร้านไอศรีมของฟลอเรียน ฟอร์เตสคิวนะครับว่าแค่นั้น เจ้าน้องชายของเขาก็กอดคอลากร่างของคริสที่เริ่มสูงขึ้นกว่าตัวเองแล้วเดินไปตามทาง

 



ร่างบางกวาดสายตามองไปทั่วตรอกไดแอกอนที่มีผู้คนหนาตาเหมือนทุกครั้งที่มา และคงหนาตามากขึ้นเพราะใกล้จะถึงวันเปิดเทอมของฮอกวอตส์แล้ว



เซอุนแอบเห็นเพื่อนร่วมบ้านหลายคนกำลังจับจ่ายซื้ออุปกรณ์การเรียนเพิ่มเติม เขาเอ่ยทักทายแบบผิวเผินเพราะตอนนี้เขาอยากไปร้านตัวบรรจงและหยดหมึกจะแย่แล้ว




กริ๊ง




กริ๊ง




เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้นทันทีที่เซอุนก้าวเท้าเข้าไปในร้านหนังสือประจำตรอกไดแอกอน สถานที่โปรดที่สุดของจองเซอุน



ในนี้มีหนังสือมากมาย ไม่ว่าจะเป็นหนังสือเรียนของฮอกวอตส์สำหรับนักเรียนในแต่ละชั้นปี หรือจะเป็นหนังสืออ่านฆ่าเวลาต่างๆ ก็มีให้เลือกมากไปหมด



และแน่นอน สิ่งที่เขาสนใจก็คงหนีไม่พ้นหนังสือเตรียมสอบวพรส.ที่เขากำลังจะต้องสอบแล้วในปีนี้



พูดถึงก็น่าตื่นเต้น



สวัสดีจองเซอุนฉันกะแล้วว่าจะต้องเจอนายที่นี้น้ำเสียงทุ้มเข้มของใครบางคนดังขึ้นมาจากด้านหลังเขา



ร่างบางที่กำลังหยิบจับหนังสือด้วยความสนุกก็ต้องชะงักตัวไป



น้ำเสียงไม่คุ้นเลยแหะ



เขาหันหน้าไปมองอย่างช้าๆ พร้อมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจที่อีกคนเดินมาทักเขาถึงตัวขนาดนี้



อ้าวสวัสดี แจฮยอนเขาตอบไป พร้อมโค้งหัวทักทายเบาๆ



อีกคนยิ้มรับ พร้อมขยับตัวเขยิบเข้ามาใกล้เรื่อยๆ



มาซื้อหนังสือสอบวพรส.งั้นหรอคนตัวสูงยื่นหน้าเข้ามามองหนังสือที่เขากอดไว้ก่อนจะเอ่ยปากถาม



อื้อ อยากรีบเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆน่ะแล้วนาย?” เขาถามกลับไปอย่างประหม่า



อ่า



เขาไม่คิดเลยว่าจองแจฮยอน นักเรียนจากบ้านสลิธีรินคนนี้จะเดินเข้ามาทักด้วยตัวเอง ทั้งๆที่พวกเขาก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากเสียขนาดนั้น



มีบ้างที่เคยเรียนวิชาเดียวกัน หรืออาจจะเคยเดินสวนผ่านกัน แต่เซอุนค่อนข้างมั่นใจเลยว่าเขาคุยกับแจฮยอนแทบนับคำได้



ฉันมาเดินเล่นน่ะ เห็นนายอยู่ตรงนี้ก็เลยแวะมาทักทายสักหน่อยอีกคนตอบ พร้อมมองเขาด้วยรอยยิ้มบางๆ



เซอุนยิ้มตอบ แต่ไม่กล้าสบตาคนร่างสูงเท่าไหร่นัก



ปีนี้—“ แจฮยอนเว้นวรรคไป นายต้องได้รับเลือกเป็นพรีเฟ็คเรเวนคอลแน่ๆเซอุน ฉันมั่นใจ



จู่ๆอีกคนก็พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ทำเอาเซอุนหันมองอย่างไม่เข้าใจ



ก็คงจะไม่แปลกเท่าไหร่ หลายๆคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าปีนี้เซอุนต้องได้รับเลือกเป็นพรีเฟ็คแน่ ซึ่งถ้าเขาได้เป็นจริงก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ส่วนใหญ่คนที่พูดกันก็เป็นเพื่อนพี่น้องของเขาทั้งนั้น ไม่คิดเลยว่าเพื่อนต่างบ้านที่เขาไม่คุ้นเคยคนนี้จะพูดถึงมันเช่นกัน



อ่า ขอบใจนะ ถ้าเป็นงั้นฉันคงดีใจเขาตอบ



ฮ่าๆ นายดูเกรงนะ กลัวฉันหรอ?” ไม่กลัวก็แย่แล้ว เขาคิด



เปล่าน่ะแค่พวกเราไม่ค่อยสนิทกัน ฉันเลยไม่รู้จะพูดอะไรดีเซอุนตอบไปตามความจริง พร้อมกับถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว



ไม่เป็นไร ฉันรู้สึกได้ว่าเดี๋ยวเราก็ต้องสนิทกันฉันต้องไปแล้ว ไว้เจอกันบนรถไฟนะ :)พูดแค่นั้น ก่อนร่างสูงของแจฮยอนจะหมุนตัว หันหลังเดินออกไปจากร้านหนังสือ



ทิ้งให้เซอุนมองตามอย่างงงๆ ไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนสื่อสักนิด



หมายความว่าไงว่า เดี๋ยวเราต้องสนิทกัน?



ไม่เข้าใจเลยแหะ



เซอุนยักไหล่อย่างไม่สนใจ ก่อนจะหันสายตาไปมองดูหนังสือเล่มต่างๆอีกครั้ง

 

 

 

 

 




 

 

ไหนเป็นไง ได้ไม้กายสิทธิ์อะไรมาน้ำเสียงของซอนโฮตื่นเต้นขึ้นทันทีที่น้องชายข้างบ้านของตัวเองเดินออกมาจากร้านโอลลิแวนเดอร์ หลังจากที่พวกเขาตะลอนซื้อของไปทั่วตรอกไดแอกอนจนได้มาครบ ขาดเพียงแค่ไม้กายสิทธิ์ที่คงจะใช้เวลานานสุด ซอนโฮเลยจัดให้เป็นอย่างสุดท้ายที่จะซื้อ แถมยังให้คริสเข้าไปคนเดียวอีก(เพราะเขาจำได้ว่าตอนตัวเองอยู่ปีหนึ่งมันเกิดอะไรขึ้นในร้านนั่นบ้าง พูดได้คำเดียวเละ)



ผมไม่แน่ใจ ลองไปสองสามอัน มันก็ระเบิดไปหมดเลย แต่อันนี้กลับมาเป็นไรคริสยื่นไม้กายสิทธิ์ในกล่องมาตรงหน้าเขาพร้อมเอ่ยพูด



เป็นไม้แอปเปิ้ล แก่นกลางบรรจุเอ็นหัวใจมังกรครับซอนโฮพยักหน้ารับอย่างสนใจ เมื่อคริสพูดจบแล้ว



น่าจะเหมาะกับนายดีนะคริส



ครับ ผมไม่รู้หรอก ในเมื่อไม้นี้เลือกผมแล้ว ผมก็จะใช้มันอย่างเต็มที่เด็กหนุ่มว่าก่อนส่งยิ้มกว้างมาให้เขา



ซื้อครบแล้วใช่ปะ งั้นเราไปที่ร้านอุปกรณ์ควิดดิชชั้นเยี่ยมกันเถอะ พี่อยากจะเห็นแล้วว่าไม้กวาดไฟร์โบลต์รุ่นใหม่จะสวยขนาดไหนซอนโฮเอ่ยอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น พร้อมเอื้อมมือไปลากแขนน้องชายให้เดินตามเขามา





ทั้งสองเดินๆหยุดๆแวะตามร้านต่างจนในที่สุดก็เดินมาถึงร้านอุปกรณ์ควิดดิชชั้นเยี่ยม ที่คนรักกีฬาควิดดิชอย่างเขาไม่ยอมพลาดที่จะมาเดินดูอย่างแน่นอน



ทันทีที่เดินถึงหน้าร้าน ไม้กวาดรุ่นใหม่ที่เขาเพิ่งพูดถึงไปเมื่อครู่ก็ปรากฏตัวเด่นหลาโชว์อยู่ตรงหน้าร้าน เรียกให้เด็กหลายคนยืนมุงดูกันอย่างพร้อมเพรียง



มาดูเร็วคริส! เท่เป็นบ้าซอนโฮเอ่ยตะโกนเรียกอีกคนให้เข้ามาดูไม้กวาดที่กำลังจัดโชว์อยู่ใกล้ๆ เขาเบิกตากว้างเมื่อมองเห็นอย่างเต็มตา



ฮือ



ถ้าไปอ้อนคุณพ่อให้ซื้อให้เขาจะโดนดุไหมนะ



แต่อยากได้จริงๆนะเนี่ย



พี่ซอนโฮอยากได้มากเลยหรอครับ?” คริสอ่ยถามขึ้นมา เรียกความสนใจให้ซอนโฮหันกลับไปมอง



มากๆๆเลย คิดดูนะ ถ้าพี่ได้ใช้ไม้กวาดรุ่นนี้ขึ้นบินนะ มันจะต้องเท่มากๆๆซอนโฮยังเอ่ยโม้ไม่หยุด ทั้งๆที่รอยยิ้มก็ไม่หายไปจากใบหน้าน่ารักนั่น จนคริสที่มองอยู่อดมองรอยยิ้มนั่นไม่ได้



แต่ไม่ทันให้พวกเขาได้เอ่ยพูดอะไรต่อ



เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายก็ดังลั่นมาจากข้างในร้าน พร้อมกันกับที่ประตูร้านที่ถูกเปิดออกอย่างแรงด้วยคนจากภายใน



ได้มาแล้วโว๊ย!!” เสียงใครสักคนในกลุ่มเด็กพวกนั้นตะโกนขึ้น พร้อมชูอะไรบางอย่างขึ้นฟ้า เป็นเวลาเดียวกับที่คนอื่นๆที่เหลือส่งเสียงโห่ร้องอย่างดีใจ



ซอนโฮมองของที่อยู่ในมือเด็กหนุ่มคนนั้นพร้อมเบะปากออกมาอย่างหน่ายใจ



พวกเขาซื้อมันไปกันแล้ว ไม้กวาดไฟร์โบลต์ที่ตั้งอยู่หน้าร้านนี่ ไม่ใช่แค่คนเดียวด้วย นับๆแล้วก็คงมากกว่าสิบคนที่ซื้อมันไป



และดูไปดูมา พวกเขาก็คือเด็กนักเรียนฮอกวอตส์ที่แสนคุ้นเคย



เพราะซอนโฮมองเห็นใบหน้าของคิมซังกยุน และบรรดาพวกพ้องของไลควานลิน งั้นก็คงเป็นเด็กสลิธีรินมาซื้อไปสินะ



พวกเด็กบ้านนั้นนั่นคลั่งไม้กวาดไฟร์โบลต์กันจะตาย ใช้กันแทบทุกคนด้วยซ้ำ



ควิดดิชปีนี้คงน่าเบื่อน่าดูละนะ พวกเขาอาจจะได้ถ้วยไปเพราะมีไม้กวาดเจ๋งๆนี้กันก็ได้



((ซอนโฮแค่อิจฉาที่พวกเขาได้ใช้ไม้กวาดรุ่นใหม่เพียงเท่านั้นแหละ))



พี่ซอนโฮครับคริสที่เงียบไปนาน จู่ๆก็เอ่ยพูดขึ้นมา พร้อมเอื้อมมือที่เริ่มหนาขึ้นมาจับที่ท้องแขนเขาไว้เบาๆ



หื้อ?” ซอนโฮหันไปมองพร้อมเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย



รอผมหน่อยนะ ผมจะรีบเข้าทีมควิดดิชให้ได้ เพื่อจะได้ขอพ่อซื้อไฟร์โบวต์ให้ผม คริสพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจัง จนเขาอดที่จะรู้สึกชะงักไม่ได้เลย



ก็ดีแล้—“



แล้วผมจะเอามันเป็นของขวัญให้พี่ ว่าแค่นั้น พร้อมกับส่งรอยยิ้มที่กว้างแบบที่ทำเป็นประจำ



เขายิ้มทันทีที่คริสพูดจบ



อ่า



เด็กคนนี้อันตรายใช่เล่นนะเนี่ย



ขอบใจนะพี่ว่าเรากำลังจะไปสายแล้ว รีบไปกินไอศรีมกันเถอะซอนโฮว่าตอบอีกครั้ง พร้อมหันไปโอบคอคนเป็นน้องแล้วก้าวเท้าเดินไปยังที่นัดหมายกับพี่เซอุนไว้



ขืนไปช้า ชายของเขาต้องกลายเป็นก็อบลินแน่ๆ



แค่คิดก็ใจหายวาบ



แต่โดยไม่ทันได้สังเกต มีใครบางคนกำลังยืนมองทั้งสองคนอยู่จากภายในร้านอุปกรณ์ควิดดิช และได้ยินทุกประโยคที่สองคนนั้นคุยกัน



ควานลิน! มึงจะเอาไม้กวาดไฟร์โบลต์ไหมเนี่ยเสียงเพื่อนคนนึงของเขาเอ่ยพูดอย่างดังจนลั่นไปทั่วร้าน



ร่างสูงละใบหน้าออกจากหน้าร้าน พลางหันมาพยักหน้ารับกับเพื่อนตัวเอง



เอา แต่ของกูขอสองนะเขาว่าตอบไป



เอาไปทำอะไรเยอะแยะวะ



ของกูกับของว่าที่แฟนกูไง

 

 

 

 






 

ซองอูลูกรออยู่ในออฟฟิศพ่อก่อนนะ เดี๋ยวพ่อไปเก็บเอกสารที่จะเอากลับไปทำที่บ้านก่อนคนเป็นพ่อว่าขึ้น ก่อนจะหันหลังเดินออกไปตามทางที่ว่า



ซองอูมองไปรอบๆด้วยความตื่นเต้น ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกของเขา แต่มันก็แทบทุกครั้งแหละที่ซองอูรู้สึกตื่นเต้น



ใครว่ากระทรวงไม่น่าสนุกกัน สำหรับองซองอูแล้ว กระทรวงเป็นอีกสถานที่โปรดของเขาเลย ไม่ว่าจะมากี่ครั้ง ซองอูก็ไม่เคยเบื่อเลย



และแน่นอน เขาวางแผนที่จะทำงานที่นี้ไว้แล้วเรียบร้อย



ร่างโปร่งกำลังเดินไปมาทั่วออฟฟิศของพ่อตนเอง



พ่อของเขาทำงานในแผนกกองควบคุมกฎหมายเวทย์มนต์ ที่หน้าที่ดูแลและควบคุมการใช้เวทย์มนต์ของพ่อมดแม่มดในทุกเพศทุกวัย



ไม่ใช่งานนักอะไร แต่ก็น่าสนุกไม่แพ้งานอื่นเลย



เขาเดินทักทายเพื่อร่วมงานของพ่อที่คุ้นเคยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อสายตาของเขาหันไปมองเห็นร่างของอาจารย์ที่คุ้นเคยของฮอกวอตส์ที่กำลังเดินดุ่มๆมาทางนี้



ซองอูโค้งหัวให้ศาสตราจารย์ชีตาร์ด้วยความเคารพ และเหมือนว่าเธอจะตกใจนิดหน่อยที่เจอเขาที่นี้ แต่ศาสตราจารย์ก็มีความรีบร้อนมากเกินกว่าจะสนใจอะไรเขามากมาย เธอเพียงแค่พยักหน้ารับแล้วเดินผ่านหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว เข้าไปยังห้องของหัวหน้าแผนกที่ตั้งอยู่ตรงกลาง



เขามองตามด้วยความอยากรู้อยากเห็น



ศาสตราจารย์ชีตาร์มาทำอะไรที่กระทรวงเวทย์มนต์ในวันหยุดแบบนี้



ทำไมอาจารย์ประจำบ้านเขาถึงได้มีธุระกับหัวหน้าแผนกกองควบคุมกฏหมายเวทย์มนต์



คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวเขา



ไม่รอช้า ซองอูอาศัยช่วงจังหวะที่ทุกคนไม่ได้ให้ความสนใจเขา ก้าวเท้าเดินตรงไปยังห้องที่ศาสตราจารย์เพิ่งเดินเข้าไป



ต้องโทษนิสัยขี้สงสัยที่ติดมาจากเซอุนนั่นแหละทำให้เขาต้องมายืนเงี่ยหูฟังดูลับๆล่อๆอยู่แบบนี้



และก็ต้องขอบคุณความรีบร้อนของศาสตราจารย์ที่ทำให้เธอไม่ได้ปิดประตูจนสนิทแบบที่ควรจะเป็น



เสียงจึงลอดออกมาให้เขาได้ยินได้



ท่านหมายความว่าไงเสียงของศาสตราจารย์ชีตาร์ดังขึ้น พร้อมร่างองอาจารย์ที่เด้งตัวขึ้นมายืนจ้องหน้าคู่สนทนา



ผมพูดตามความเป็นจริงศาสตราจารย์มันเกิดขึ้นในฮอกวอตส์แล้ว คนอาวุโสเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงยานคางที่ฟังแล้วไม่รู้ความเลย



ท่านกำลังดูถูกการรักษาความปลอดภัยของฮอกวอตส์อยู่นะคะ ที่ท่านพูดไปจะหมายความว่าฮอกวอตส์ไม่มีการคัดเลือกนักเรียนอย่างเหมาะสมใช่ไหมคะเธอเอ่ยเถียงไปด้วยน้ำเสียงที่เริ่มแข็งขึ้น



ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น แต่ศาสตราจารย์ก็ปฏิเสธการตรวจสอบของกระทรวงไม่ได้



ท่านคะ—“



คุณต้องยอมรับเรื่องนี้และตามหาตัวคนๆนั้นมาส่งให้กระทรวงซะ



...



ผมไม่อยากให้มันเกิดเหตุร้ายขึ้นในฮอกวอตส์ คุณรู้ใช่ไหม



ค่ะท่านศาสตราจารย์ชีต้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เบาลงะพร้อมกับถอนหายใจอย่าจนตรอก



การที่มีแอนิเมจัสที่ไม่ได้ลงทะเบียนอยู่ในโรงเรียนแบบนั้น คุณแน่ใจได้อย่างไรว่าจะสามารถดูแลนักเรียนได้อย่างทั่วถึง



ร่างโปร่งที่ฟังอยู่ด้านนอก เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะถอยหลังออกมาจากหน้าประตูที่เปิดแง้มเมื่อมองเห็นว่าศาตราจารย์ชีต้ากำลังตรงออกมา



เขาหลบไปอีกทางด้วยความหวุดหวิด ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อไม่ได้ถูกจับได้ว่าแอบฟังบทสนทนาเมื่อกี้อยู่



ให้ตาย



เมื่อกี้มันเรื่องอะไรกัน



สิ่งที่หัวหน้ากองควบคุมพูดกับศาสตราจารย์ชีต้ามันคือเรื่องจริงงั้นหรอ?



มีแอนิเมจัสอยู่ในหมู่นักเรียนฮอกวอตส์?



ซองอูแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลยสักนิด



ไม่ใช่ว่าเขาไม่เคยรู้จักกับแอนิเมจัสมาก่อน ผู้คนรอบตัวของเขาก็มีบ้างที่เป็นแอนิเมจัส แต่พวกนั้นไม่ค่อยจะสุงสิงกับใคร หรือเรียกว่าไม่ค่อยได้มีสังคมกับพวกพ่อมดแม่มดมากกว่า



และถ้าหากเมื่อกี้ซองอูได้ยินไม่ผิด แอนิเมจัสคนนั้นไม่ได้ลงทะเบียนอีกต่างหาก และนั่นมันผิดกฏ และอาจจะถูกส่งตัวไปยังคุกอัซคาบันก็ได้



ไม่ว่าจะพูดในทางไหนก็ดูไม่ดีเลยสักนิด



ให้ตาย



เขาต้องทำยังไงดีเนี่ย



เคราเมอร์ลินช่วยลูกด้วย!










-talk-

อย่าลืมติดแท็ก และคอมเมนต์เป็นกำลังใจด้วยนะคะ #MiracleMW

 

 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1955 BOMBAM (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 19:36
    จุนฮเวคือยัไงคพะ มาดีมาร้ายหรือมาจีบคะะะะ อิอิอิ
    #1,955
    0
  2. #1932 Nook Kra (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:48
    จุนฮเวหมายความว่าไงง่ะ ส่วนน้องคริสว่าร้ายแล้ว คุณควานลินร้านกว่าอีกนะคะ 55555555555
    #1,932
    0
  3. #1893 nphermsub (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:23
    โอโห้ เปิดมาก้อเตรียมม่าซะแล้วว แงงงงงงง
    ควานลินนี่เปย์สุด ไรสุดอะ รู้สึกอิจซอนโฮ 5555
    #1,893
    0
  4. #1890 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 20:02
    ฮือออ กลัวม่า T____T
    #1,890
    0
  5. #1767 MMXIX (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 20:38
    ป๋ามากควานลินลูกซื้อไม้กวาดให้ว่าที่แฟนเลย
    #1,767
    0
  6. #1754 Evaimflex (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:59
    อย่าให้มีดราม่าเลยพี่น้อง คนไกลรับไม่ไหว
    #1,754
    0
  7. #1753 chzckhnp (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 22:57
    ตื่นเต้นมากค่ะ รอนะคะ >_<
    #1,753
    0
  8. #1751 dontgetmeewrong (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 02:00
    คิดถึงคนไกลจากเดมแสตรง 💖💖
    #1,751
    0
  9. #1750 KKxoo (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 00:40
    อยากอ่านต่อมากค่ะะะ
    #1,750
    0
  10. #1749 소 연화 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 23:42
    ควานลินร้ายมาก ร้ายยย
    #1,749
    0
  11. #1748 Sei L. (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:53
    อห รู้แล้วค่ะว่าพิควานลินรวย  ซื้อไฟร์โบล์ตให้ว่าที่แฟน จ้าาาาา ซื้อให้ว่าที่แฟน เปิดเทอมนี้ไม่ต้องรอไปขอซอนโฮเรยสิ 55555555 แอนิเมจัสคนนั้นคือชีฮยอนใช่มั้ยคะะ ใช่แน่ๆ เอาหลาว นุ้งชีจะเป็นอะไรม้ายยย T_T /ปุลิง ชื่อตอนตกคำไปนิดนะคะ ต้องเป็นร้านตัวบรรจงและหยดหมึกอ่า
    #1,748
    0
  12. #1747 pupaeqM_ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 10:05
    ติดตามค้าบ
    #1,747
    0
  13. #1746 lilith kezafene (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 09:02
    กรี๊ดดด เปิดปมแล้ววว ภาคนี้ดุเดือดแน่ๆเลย รอติดตามเลยค่าาๆๆๆ
    #1,746
    0
  14. #1745 Miss-ykh (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:31
    โอ้โหหหหหหหๆๆๆ สัมผัสได้ถึงสนามความรักอันดุเดือดเด้อออแ55555
    #1,745
    0
  15. #1744 FhaSai_00 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:21
    จุนฮเวจะจีบเซอุนป้ะจ้ะพูดแบบนี้
    #1,744
    0
  16. #1743 Jinjoo.K (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:19
    ง่อววว ไลควานลินสายเปย์ ของตัวเองและว่าที่แฟนนะจ๊ะ ทำคะแนนได้ดี เอาไปสิบแต้ม!!
    นี่ว่าจุนฮเวสนใจเซอุน แต่ในแงดีมั้ยไม่รู้555555
    #1,743
    0
  17. #1742 MK63 (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 01:16

    ท่ีจุนฮเวพูดว่าเดี๋ยวก็สนิทกันนี่ หมายความว่าจุนฮเวจะได้เป็นพรีเฟ็คหรือเปล่านะ ส่วนอนิเมจัสนี่นึกออกแค่น้องแมวของพี่ยงกุกคนเดียว555

    รอนะคะ^^

    #1,742
    0
  18. #1741 mymisa (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:47
    คถมากๆเลนค่ะะะะะะ
    #1,741
    0
  19. #1740 HDG-girl (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:12
    ดีงามมากค่ะ มีเรื่องตื่นเต้นกันทุกคู่เลย คริสจ๊ะน้องไม่ทันควานลินของพี่หรอก5555
    #1,740
    0
  20. #1739 MARKWA9394 ♡ (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 23:41
    พี่ยองมิ๊นนนนนนนนนนนนนนน รหัสแดงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง หวีดดดดดด มีคนมาทำใฟ้คู่มินอุนกระชุ่มกระชวยขึ้นแล้วค่ะ! เราดีใจมากเลย ตั้งตารอสีสรรค์จากตัวละครใหม่ๆที่เพิ่มเข้ามาทุกตัวนะคะ แงงงง๊ ฝากบอกจุนฮเวว่าถึงหนูจะนก พี่ก็จะรอหนูอยู่ตรงนี้ค่ะ เลิ๊บ ♡
    #1,739
    0