( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 50 : season 2 l o๒ - บัลแกเรีย vs เวลส์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 134 ครั้ง
    25 เม.ย. 63







บทที่ ๒

























__________________________________________________________________________________________________________

note : รีไรท์ใหม่นะคะ












หมวกของเวลล์หนึ่งใบครับร่างสูงโปร่งหยุดยืนอยู่บริเวณหน้าร้านขายอุปกรณ์และเครื่องประดับในการเชียร์กีฬาควิดดิชของนัดนี้ พร้อมกับชี้นิ้วไปยังหมวกทรงสูงใบโตสีเขียวประดับสัญลักษณ์ของทีมเวลส์



ทันทีที่เจ้าของร้านหันกลับมามองเขา สายตาที่บ่งบอกถึงความแปลกใจก็ส่งตามมา



พ่อหนุ่มไม่ได้คิดจะเล่นตลกใช่ไหมอีกคนเอ่ยถาม



ครับ?” เขาขานตอบไปอย่างไม่เข้าใจ พร้อมเอียงหัวมองคนมีอายุตรงหน้า



ซองอูหันสายตาไปมองยังรอบกายเขา ชายหญิงหลายคนที่กำลังเลือกซื้อของอยู่ไม่ไกลจากเขาหันมองที่เขาเป็นสายตาเดียวกัน และเป็นสายตาที่เหมือนกับคุณเจ้าของร้านอีก



โอเค



นี่องซองอูไปได้เผลอลืมรูดซิบใช่ไหม



เอ่อ—“ เขายังไม่ได้ทันจะเอ่ยจนจบ ร่างสูงใหญ่ที่แสนคุ้นเคยก็โผล่เข้ามาดึงตัวเขาให้เข้าไปใกล้



อ๊ะ!” ด้วยแรงที่ไม่เบานัก ร่างของซองอูถูกดึงจนถลาชิดเข้ากับอกล้ำ พร้อมกับที่เจ้าของอกเอ่ยพูดกับคนขายตรงหน้าเขา



ขอโทษด้วยครับคงจะมีการเข้าใจผิดกันอีกคนว่าแบบนั้น ก่อนจะค่อยๆลากซองอูออกมาจากบริเวณร้าน ที่เริ่มมีคนมุงมากขึ้นแล้ว



ก็แหงละ



ดาราดังโผล่มาขนาดนี้ คงมีแต่คนสนใจนั้นแหละ



ปล่อยกูเลยนะแดนแทบไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมามอง มีเพียงแค่เสียงแล้วก็กลิ่นตัวที่เขาจำได้แม่นยำก็พอแล้วที่ทำให้องซองอูรู้แล้วว่าคนตรงหน้าเป็นใคร



แถมมาด้วยความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว



ทำไมเสียงแข็งจังเลยครับ?” อีกคนว่า



ไม่ได้เสียงแข็ง!”



เนี่ย—เสียงแข็งมากๆ เป็นอะไรครับ?” ร่างสูงกว่าไม่ได้ฟังที่เขาพูดด้วยซ้ำ เอาแต่พยายามจ้องหน้าเขาไม่หยุด พยายามที่จะมองเข้ามาในดวงตาของเขา ตามแบบที่เจ้าตัวชอบทำ



ไม่ ได้ เป็นซองอูเน้นย้ำแต่ละคำด้วยน้ำเสียงดุดัน แต่นั่นไม่ทำให้แดเนียลรู้สึกผิดอะไรเลยสักนิด



เวลาซองอูหงุดหงิดน่ะ ไม่ต่างอะไรกับตอนเวลาแมวขู่เลย 



และแดเนียลก็ชอบมันสุดๆ



ถ้าไม่ได้เป็นแล้วทำไมถึงคิดที่จะไปซื้อหมวกของทีมเวลส์ ทั้งๆที่ตัวเองกำลังสวมเสื้อของทีมบัลแกเรียอยู่แบบนี้ละครับ?” แดเนียลเอ่ยถามอย่างยาวเหยียด พร้อมกับเลิกสายตามอง



ซองอูชะงักไป ก่อนจะก้มสายตามองต่ำไปยังร่างกายตนเอง เพื่อสำรวจตามที่อีกคนว่า



อ่า เสื้อสีแดงสด



แขนก็ยังเพ้นท์รูปธงของบัลแกเรียอยู่เลย



ให้มันได้อย่างนี้สิ!



ก็กูเปลี่ยนใจแล้ว ทีมเวลส์น่าเชียร์กว่าเยอะ!” ซองอูว่า พลางเลิกคิ้วมองคนตัวสูงอย่างท้าทาย



แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็มีเพียงแค่รอยยิ้มโง่ๆที่คุ้นเคยของแดเนียลเท่านั้น



ว้า ผมเสียใจนะเนี่ยประโยคเอ่ยบอกว่าเจ้าตัวเสียใจไม่ได้ทำให้ซองอูรู้สึกใจอ่อนเลยสักนิด



คงไม่ได้เสียใจจริงๆหรอ



คนเสียใจที่ไหนเขายิ้มกว้างขนาดนี้กัน



เรื่องของมึง!” แดเนียลเลิกคิ้วเมื่อมองเห็นว่าแมวของตนเองกำลังดื้อดึงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน



ซอง—“



ขอโทษนะคะ คุณใช่ซีกเกอร์ของบัลแกเรียหรือเปล่าคะ?เสียงของหญิงสาวดังขึ้นขัดบทสนทนาของพวกเขา ก่อนร่างของเธอจะขยับสาวเท้าเข้ามายืนคั่นอยู่ตรงกลางระหว่างซองอูและแดเนียล



ครับแดเนียลขานตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ แต่ก็ไม่วายหันสายตามองมาทางเขา



น่าหงุดหงิดเป็นบ้า



แต่หากถามว่าทำไมหงุดหงิดแล้วถึงไม่เดินหนีไปละก็นะ



ถ้าเดินหนีไปก็จะรู้ไหมละว่าคุยอะไรกัน



ใช่จริงด้วย! ฉันดีใจมากที่ได้เจอคุณ ไม่คิดว่าตัวจริงคุณจะเท่ขนาดนี้สาวเจ้าพูดต่อด้วยน้ำเสียงระคนตื่นเต้น พร้อมกับรอยยิ้มหวานที่ส่งให้คนตัวสูง



ซองอูมองภาพตรงหน้าด้วยอารมณ์คุกกรุ่น



แม่ง



มองขนาดนี้ก็กินเข้าไปเลยสิครับ




ร่างโปรงเอ่ยค้านในใจ พร้อมกับใบหน้าที่เบะลงอย่างเห็นได้ชัด จนทำให้คนที่มองอยู่ต้องกลั้นหัวเราะด้วยความเอ็นดู




เขาไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นอะไร




บางทีอาจจะแค่หงุดหงิดที่เห็นแดเนียลมันยืนยิ้มหวานอย่างไม่สนใจเขาอยู่แบบนี้



หรือไม่ก็หงุดหงิดที่หญิงสาวคนนี้ดันมองข้ามคนหล่อแห่งกริฟฟินดอร์แบบเขา!



ยินดีที่ได้เจอครับอีกคนว่าตอบหญิงสาว พร้อมกับยิ้มขำออกมาเบาๆ



เช่นกันนะคะ คุณช่วยเซ็นบนเสื้อฉันได้ไหม!”



ซองอูกรอกตามองไปทั่วอย่างคนไม่มีอะไรจะทำ ถ้าคิดจะให้เขาจ้องสองคนตรงหน้านี้ก็ฝันไปเหอะ ผู้หญิงคนนี้ก็หน้าตาดีไม่หยอก คงไม่แปลกใจที่ไอ้แดเนียลจะยิ้มหวานมองเขาขนาดนั้น



เห็นแล้วน่าหมั่นไส้ชะมัด



ปากกาขนนกถูกหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงของหญิงสาว ก่อนมันจะถูกยื่นให้กับคังแดเนียลที่ยื่นมือมารอก่อนอยู่แล้ว ก่อนเจ้าตัวจะค่อยๆก้มตัวลงไปเซ็นชื่อตัวเองไว้บนเสื้อยืดสีแดงสด



เสร็จแล้วครับขอบคุณที่มาเชียร์ทีมบัลแกเรียนะครับแดเนียลว่า



ยินดีค่ะ! วันนี้ก็สู้ๆนะคะคุณซีกเกอร์เธอเว้นไป ก่อนจะเอ่ยต่อ ถ้าไม่รบกวน ระหว่างแข่งก็ช่วยหันหน้ามามองที่บ็อคชั้นสามด้วยนะคะ ฉันกับเพื่อน รอให้กำลังใจคุณอยู่พูดพร้อมกับขยับตัวไปใกล้ๆร่างสูง



เอาตามจริงเขาควรจะหงุดหงิดมากกว่าเดิมกับการกระทำที่ดูจงใจของหญิงสาวว่าอยากจะใกล้ชิดซีกเกอร์บัลแกเรีย(ของเขา)ขนาดไหน แต่เมื่อซองอูหันสายตาไปเห็นว่าคนรักของเขาก็เขยิบตัวหนีทุกครั้งที่หญิงสาวก้าวเท้าเข้าหานั้น เขาก็แทบกลั้นริมฝีปากไว้ไม่อยู่



อ่า ทำดีมากเจ้าหมาคัง



เขายิ้ม ก่อนจะมองจ้องใบหน้าสาวเจ้าที่ดูจะเสียไปสักนิดเพราะถูกแดเนียลปฏิเสธด้วยท่าทางแบบนั้น



ครับแดเนียลเอ่ยตอบไป ก่อนเจ้าตัวละเลือกหันหน้ามาทางเขา พร้อมเอื้อมมือมาคว้ามือของเขาไปกุมไว้



ไปที่เต็นท์ของทีมผมกันเถอะว่าไปอย่างนั้น โดยที่ไม่สนใจเลยว่าหญิงสาวคนนั้นยังไม่ได้เดินไปไหน



ร่างของแดเนียลลากเขาออกมาไปตามทางด้วยความใจเย็น



และนั่นทำให้ซองอูพอใจเป็นอย่างมาก



ซองอูยิ้มแล้วแดเนียลเอ่ยขึ้น พร้อมชี้นิ้วไปยังริมฝีปากที่ยกขึ้นของเขา



กูแค่เมื่อยปากเขาเถียง



ฮ่าๆ แต่เวลาซองอูหึงนี่น่ารักโคตรๆมันว่าแบบนั้น



เขาหันขวับมองคนตัวสูงอย่างตกใจทันทีที่เอ่ยพูดจบ



เดี๋ยวนะ เขาหึงงั้นหรอ?



แบบนั้นอ่ะนะ?



ครับแบบนั้นแหละที่เรียกว่าหึงแดเนียลว่าอีกครั้ง



เพ้อเจ้อ! ใครหึงมึงวะ กูแค่หงุดหงิดที่วันนี้อากาศมันร้อนสิ้นเสียงเขา ลมเย็นๆก็พัดเข้ามากระทบกับใบหน้าของซองอูจนผมที่เพิ่งถูกเซตมาปลิวไปตามลม



อ่า เขาโกหก วันนี้อากาศอุ่นแบบที่เขาชอบเลยต่างหาก



ฮ่าๆ ซองอูไม่เคยโกหกได้เนียนเลยว่าตอบแค่นั้น ก่อนแขนแข็งแรงของซีกเกอร์บัลแกเรียจะเอื้อมมาโอบกอดรอบเอวเขาอย่างหลวมๆ พร้อมกับฝังใบหน้าลงกับลาดไหล่เล็กของซองอู



แดเนียลเงียบ



และเขาก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป



ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่แดเนียลมาเยี่ยมเขาที่บ้านในตอนช่วงปิดเทอมนั่น นับๆแล้วก็น่าจะเกือบเดือน



เกือบเดือนที่เขาได้แต่เขียนจดหมาย ส่งบอกความรู้สึกผ่านน้ำหมึก และทำได้เพียงเท่านั้น



นี่เลยเป็นอีกครั้งในรอบเดือนที่เขาได้รู้สึกถึงความอบอุ่นจากกายของอีกคน



ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะรู้สึกหงุดหงิดอยู่ก็ตาม แต่พอได้รับอ้อมกอดของคังแดเนียลเขาก็เหมือนจะลืมไปเลยว่าเคยรู้สึกอย่างไรก่อนหน้านี้



และนี่เป็นเหตุผลหลักเลยที่เขาต้องการมาดูการแข่งขันควิดดิชรอบนี้มากเหลือเกิน




กอดนานไปละมีแต่คนมองเราซองอูว่าขึ้นแบบนั้น เพราะเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเพื่อมองบรรยากาศโดยรอบ แต่สิ่งเขาได้รับกลับมากลับเป็นสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมาที่มองมาอย่างสนใจแทน และนั่นมันทำให้เขารู้สึกแปลกๆ และพยายามจะดันตัวอีกคนให้ออกห่าง



และแน่นอน เขาสู้แรงของแดเนียลไม่ได้อยู่แล้ว



ผมต้องสนหรอแดเนียลตอบทั้งๆที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากไหล่เขา



มึงควรสนนะ ทำเพื่อชื่อเสียงทีมหน่อยเขาพูดต่อ



ไม่จำเป็นหรอกครับไม่มีใครสำคัญไปกว่าซองอูอีกแล้วว่าจบก่อนขยับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น พร้อมผละใบหน้าออกมายิ้มกว้างให้กับเขา



โอเค



เขาแพ้แล้ว



แพ้เดิร์มสแตรงก์คนนี้แบบราบคาบเลย

 

 


 

 

 

 

 

พี่ซองอู! ทางนี้เสียงเรียกชื่อของเขาดังขึ้นทันทีที่ซองอูเดินขึ้นมาจนถึงบ็อคชั้นวีไอพีที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะที่นั่งตรงนี้ล้วนเป็นของบุคคลากรพ่อมดและแม่มดที่ทำงานในกระทรวงทั้งนั้น



นึกว่าจะหาที่นั่งไม่เจอกันซะอีกซองอูเอ่ยตอบเมื่อเดินมาถึงยังที่นั่งของตัวเอง



พี่ยองมินพามาน่ะซอนโฮที่กำลังนั่งเคี้ยวขนมอยู่ข้างๆเซอุนอีกฝั่งหนึ่งเอ่ยตอบแทน ก่อนเขาจะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ พลางยื่นหน้าไปส่งยิ้มให้คุณแม่ที่นั่งถัดจากซอนโฮไปอีกที



ดวงตากลมหันกลับมาสนใจที่สนาม พร้อมกวาดมองไปทั่วที่นั่งสำหรับผู้ชมของควิดดิชเวิร์ลคัพที่อยู่ฝั่งตรงข้ามในแต่ละชั้นด้วยความสนใจ



ตรงข้ามกับที่นั่งของพวกเขา เหนือขึ้นไปอีก เป็นที่นั่งประจำของท่านนายกรัฐมนตรี แต่คราวนี้ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่รัฐมนตรีกระทรวงเวทย์มนต์ของอังกฤษเท่านั้นที่มาร่วมชมในการแข่งขันนี้ ร่างสูงใหญ่ดูภูมิฐานที่นั่งอยู่ข้างๆกันก็เป็นอีกหนึ่งรัฐมนตรีคนสำคัญที่มีชื่อเสียงเหมือนกัน



แต่เป็นกระทรวงเวทมนต์ของอเมริกาน่ะนะ



นั่นใช่พ่อของพี่แดเนียลหรือเปล่าพี่ซองอูเซอุนที่เพิ่งเลิกอ่านคู่มือของควิดดิชก็หันหน้ามาถาม พร้อมส่งสายตาไปยังที่นั่งที่พูดถึง



อ่าหะถ้าไม่มาคงแปลกนะ ลูกชายแข่งทั้งคนว่าตอบน้องชายไป



พี่สนิทกับพ่อของพี่แดนปะเซอุนเอ่ยถามอีกครั้งด้วยน้ำเสียงกระซิบ เพราะรอบกายของเขาเริ่มมีเสียงที่ดังกว่าเดิม เนื่องจากผู้ชมเริ่มเข้ามาจนที่นั่งเกือบเต็มแล้ว



ก็ไม่เท่าไหร่นะ พี่ไม่ค่อยได้คุย” แดเนียลก็ไม่ค่อยเล่าเรื่องพ่อให้ฟังเสียด้วย รู้แค่ว่าทั้งสองสนิทกันมาก เรียกได้ว่าเป็นดั่งพี่น้องก็ไม่เกินจริงเลย


ดูหน้าเหมือนจะดุๆนะครับเจ้าโปเนียวเอ่ยต่ออย่างนั้น ก่อนเจ้าตัวจะหันกลับไปสนใจน้องชายคนเล็กที่ยึดกล่องขนมไปกินคนเดียว



ถัดจาดที่นั่งของรัฐมนตรี ก็เป็นของพวกตระกูลดังๆที่คุ้นตากันดีในโลกเวทมนต์



มีทั้งตระกูลของมินฮยอน (แต่ไม่ยักกะเห็นตัวมันแหะ) ตระกูลของยงกุก ตระกูลของไลควานลิน และแน่นอน ต้องมีตระกูลของไอ้ยองมินอยู่แล้ว



ไอ้เพื่อหน้าปาก้าของเขากำลังส่งรอยยิ้มกวนๆมาทันทีเมื่อมันมองเห็นเขา 



ข้างๆกันก็มีร่างของปาร์คอูจินที่กำลังคุยโม้อะไรบางอย่าง อย่างออกรส



อ่า นั่นสินะ ตั้งแต่เหตุการณ์ตอนนั้น อิมยองมินกับปาร์คอูจินคงกลายเป็นญาติที่สนิทกันมากขึ้นกว่าเดิม ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะไม่รู้เลยว่าสองคนนี้แทบจะโตมาด้วยกัน



แต่สายตาของเขาก็ต้องสะดุด เมื่อมองเห็นร่างของใครบางคนที่นั่งอยู่ติดกับไอ้ยองมินไปอีกฝั่งนึง เขามองจ้องอีกคนด้วยความสงสัย



ทำไมเจ้านั้นถึงมาอยู่ที่นี้?



กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?



และไม่ทันให้เขาได้สงสัยอะไรต่อ ทันใดนั้น เสียงตะโกนโหวกเหวกก็ดังขึ้น เมื่อควันสีเขียวลอยขึ้นมากกลางอากาศพร้อมกับการเปิดตัวที่แสนจะยิ่งใหญ่ของทีมเวลส์



นักกีฬาควิดดิชของทีมเวลส์เข้ามาภายในสนามอย่างพร้อมเพรียง พร้อมกับเสียงโห่ร้องตะโกนเรียกของฝ่ายคนดูที่เชียร์อยู่บนที่นั่งแต่ละฝั่ง



ซองอูเพ่งสายตามองจ้องไปยังกัปตันทีมที่เข้าสนามมาเป็นคนสุดท้ายอย่างสนใจ



หากจำไม่ผิด ที่เวลส์สามารถเข้ามาถึงรอบสุดท้ายได้ขนาดนี้ เป็นเพราะความสามารถในการมองเกมของกัปตันทีมคนนั้น



รู้สึกว่าจะชื่อ



บีไอ?



แต่ไม่ใช่แค่กัปตันทีมหรอก การเล่นควิดดิชผู้เล่นทุกคนสำคัญเท่ากันหมด แต่ที่ดูจะสำคัญมากก็คงหนีไม่พ้นซีกเกอร์ และที่เขาได้ยินมาจากที่ดงฮยอนมันโม้ให้ฟังน่ะ ซีกเกอร์ของเวลส์ก็เก่งไม่แพ้แดเนียลเลย และซองอูก็เห็นชื่ออีกคนในหัวข้อข่าวของเดลี่พรอเฟ็ตเป็นประจำเช่นกัน



ชื่อมิโนใช่ไหมนะ



นักกีฬาทีมเวลส์บินร่อนไปมาทั่วสนามเพื่อเป็นการทักทายผู้ชมก่อนจะกลับไปร่วมตัวกัน เมื่อหันไปเห็นสัญญาณควันสีแดงของทีมบัลแกเรียที่ลอยขึ้นมาบ้าง



ซองอูเงยหน้ามองด้านบนฟ้าที่ควันสีเขียวจางหายไปแล้ว เหลือเพียงแต่ควันสีแดงที่เข้ามาแทนที่ พร้อมกับร่างของนักกีฬาทีมบัลแกเรียที่บินเข้ามาอย่างรวดเร็ว แตกต่างจากทีมเวลส์



ทั้งวิธีการบิน และการทรงตัวบนไม้กวาด ดูก็รู้ว่าทีมบัลแกเรียคงจะเจ๋งกว่าอยู่แล้ว



นี่เขาไม่ได้อวยอะไรเลยนะ ก็เห็นๆอยู่นี่ครับทุกคน



ซองอูมองเห็นร่างของคังแดเนียลทันทีโดยแทบไม่ต้องมองหา ร่างหนาบินเข้ามาภายในสนาม ก่อนจะไล่บินไปตามแต่ละบ็อคเหมือนกับคนอื่นๆในทีม



จนมาถึงบ็อคที่สี่



แดเนียลบินตรงมาทางที่เขานั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม และไม่ลืมที่จะหันมองทักทายเซอุนและซอนโฮด้วย ร่างของอีกคนบินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาอยู่นานสองนาน จนสุดท้ายก็บินกลับไปในสนามโดยที่ไม่ได้ทักทายคนที่อยู่ถัดไปจากชั้นที่เขาอยู่เลย



และซองอูก็แอบได้ยินเสียงโอดครวญของสาวๆแถวบนลอยมาตามลม



แทนที่เขาจะรู้สึกแย่ที่อีกคนไม่คิดจะเรียกชื่อเสียงให้ตัวเองหรือให้ทีมที่กำลังไปด้วยดี



แต่เขากลับยิ้มกว้างซะงั้น



ให้ตายสิ




บ้าไปแล้ว

 

 





ทันทีที่เสียงนกหวีดดังขึ้นนักกีฬาของทั้งสองทีมก็พุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครคิดจะเบรกไม้กวาดเสียสักคน ลูกบอลทั้งสามถูกปล่อยขึ้นฟ้า สู่สนามในเวลาไล่เลี่ยกัน นั่นทำให้การแข่งขันควิดดิชในรอบชิงแชมป์ของลีคนี้ได้เริ่มต้นขึ้น



คังแดเนียลไม่ได้พุ่งตัวเข้าไปในวงล้อมของการแข่งขันเหมือนกับเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ เขาเพียงแค่บินวนไปมารอบๆ ทำตามอย่างเคย ทำหน้าที่ของเขาแบบที่ฝึกซ้อมมาตลอด



สายตาคมสอดส่องมองไปทั่วสนามแข่งเพื่อมองหาสิ่งที่เขาต้องการ


 
แต่ก็ยังไม่วายที่มุ่งความสนใจไปในสนามที่เริ่มดุเดือดขึ้นมาทีละนิด เนื่องจากเวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีแล้ว แต่ก็ไม่มีผู้เล่นตำแหน่งเชสเซอร์คนไหนเลยที่สามารถขว้างลูกควัฟเฟิลเข้าห่วงไปได้



สีหน้าของกัปตันทีมบัลแกเรียยิ่งเคร่งเครียดเข้าไปกันใหญ่


 

"ในขณะนี้นะคะ ผู้เล่นตำแหน่งเชสเตอร์จากเวลส์เป็นผู้ครอบครองลูกควัฟเฟิลอยู่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาคือบ็อบบี้นั่นเอง! ท่าทางของเขาดูกระฉับกระเฉงมากเวลาอยู่บนไม้กวาด" เสียงพากย์จากนักพากย์ดังขึ้นลั่นไปทั่วสนามแข่ง


"คุณเจมส์! คุณเห็นไหม ว่าเชสเตอร์บ็อบบี้ของเราเพิ่งจะขว้างควัฟเฟิลเข้าห่วงไป! 10 คะแนนสำหรับเวลส์ค่ะ!


 

"เขาทำมันได้อย่างไร หลบหลีกได้อย่างรวดเร็ว แถมขว้างลูกควัฟเฟิลไปยังช่องโหว่ของคีปเปอร์โชซึงยอน! บ็อบบี้กลายเป็นผู้เล่นอีกคนที่น่าจำตามองนะครับ" 


"และนั่น! เชสเตอร์มือหลักของบัลแกเรีย คิมโยฮันเพิ่งจะแย่งลูกมาจากมือของเชสเตอร์อีซึงฮุนได้! เขาบังคับไม้กวาดรุ่นใหม่ล่าสุดของตัวเองให้พุ่งเข้าไปหาห่วงของทีมเวลล์อย่างไม่เกรงกลัวเลยค่ะ! และนั่น คังซึงยุนบีตเตอร์ทีมเวลล์กำลังจะขว้างลูกบลัดเจอร์เข้าใส่คิมโยฮันแล้ว แต่! พลาดค่ะ อีฮันกยอลบีตเตอร์บัลแกเรียเข้ามาขวางไว้ได้" 


"ในขณะที่ทุกคนพุ่งสนใจไปที่การแข่งขันอันดุเดือดนะครับ ตอนนี้ผมชักจะอยากรู้แล้วว่าซีกเกอร์ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกันอยู่" 


คังแดเนียลชะงักตัว เมื่อได้ยินเสียงนักพากย์เอ่ยถึงเขาขึ้นมา พร้อมกันกับที่บัลแกเรียเพิ่งจะโยนลูกควัฟเฟิลใส่ห่วงไปได้ ทำแต้มให้บัลแกเรียไปอีก 10 คะแนน


เขาหันหน้ากลับมาที่เดิม พร้อมกับลดความเร็วในการบินเพื่อใช้สายตามองหาเจ้าลูกโกลเด้นสนิช เพื่อให้เกมในวันนี้จบลงอย่างรวดเร็ว


และเพราะแสงไฟที่มากเกินทำให้เขาตาพร่ามัว ไหนจะเสียงเชียร์ และเสียงพากย์ที่มากเกินปกติ นั่นทำให้แดเนียลรู้สึกเสียสมาธิ 


เขาพยายามเพ่งสายตามองแต่ก็ล้มเหลว เมื่อหันกลับไปในสนามทุกคนก็กำลังทำหน้าที่ของตัวเองกันอยู่เช่นกัน เขาจึงไม่คิดที่จะยอมแพ้ง่าย


และหางตาของร่างสูงก็รู้สึกได้ถึงร่างของใครบางคนที่กำลังบินมาใกล้บริเวณนี้เช่นกัน


ซีกเกอร์จากเวลส์ที่ชื่อ มิโน คนนั้น บังคับไม้กวาดให้บินตรงมาทางเขาอย่างไม่รีบร้อนอะไร ไม่รู้ว่าเพราะพวกเราต่างเป็นซีกเกอร์เหมือนกันหรือเปล่า ถึงได้รู้สึกได้ว่าแถวนี้มีลูกโกลเด้นสนิชอยู่ไม่ไกล


'ขยับร่างของนายไปอีกหน่อย อยู่แถวนั้นแน่ๆ' เสียงสะท้อนที่ดังเข้ามาในหัวของเขา เรียกให้สายตาอันแหลมคมมองไปทั่วทิศทางที่ว่า


'ฉันว่ามันอยู่ด้านหลังเสานั่น' อีกครั้ง เสียงทุ้มที่เอ่ยพูดกับเขาก้องอยู่ในหัว ดังขึ้นพร้อมๆกับเสียงโห่ร้องของผู้ชมเมื่อบัลแกเรียตีตื้นขึ้นมาได้อีกแล้ว


หากถามว่าเสียงนั่นเป็นเสียงของใคร แดเนียลคงจะตอบได้อย่าไม่แน่ใจในคำตอบเท่าไหร่นัก


รู้ว่าเป็นใคร แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเสียงหมอนั่นถึงได้เข้ามาอยู่ในหัวเขาได้


แต่ก็น่าแปลกใจไม่น้อยที่ขนาดเจ้าของเสียงอยู่ไกลถึงบนบ็อกของคนดูชั้นของนายกรัฐมนตรี แต่ก็สามารถมองเห็นได้ถึงลูกโกลเด้นสนิชอย่างกับมาบินอยู่ข้างเขา



อ่า สงสัยจะเป็นซีกเกอร์โดยจิตวิญญาณที่แท้จริงเลยสินะ



'ทางซ้าย!!' สิ้นเสียงนั้น สายตาของเขาก็ไปปะทะกับลูกโกลเด้นสนิชที่กำลังจะบินหนีไปอีกทางนึง


คังแดเนียลบังคับไม้กวาดของตัวเองให้หันไปในทิศทางที่ลูกบอลสีทองนั่นบินไป พร้อมกับเร่งความเร็วโดยทันที


ฝ่ายมิโนซีกเกอร์ของเวลส์ก็มองเห็นแบบที่เขาเห็นเช่นเดียวกัน อีกฝ่ายบินไล่หลังตามเขามา ห่างแค่ไม่กี่เอื้อมมือ และนั่นทำให้คนทั้งสนามหันมาสนใจพวกเราทั้งคู่ 

 



ดูเหมือนว่าซีกเกอร์ของเราทั้งคู่จะพบกับลูกโกลเด้นสนิชแล้วนะครับ! ว้าว ทุกคนดูความเร็วของคังแดเนียลสิครับ! เขาเหมือนกับลมเลย



ร่างสูงบินหลบสิ่งกีดขวางได้อย่างแม่นยำ สายตาจดจ้องไปยังลูกโกลเด้นสนิชอย่างไม่วางตา แต่เพียงแค่เสี้ยววิที่เขาหันมองไปยังกระดานคะแนน ร่างโปร่งของมิโนซีกเกอร์ฝ่ายตรงข้ามก็เร่งความเร็วบินขึ้นมานำหน้าเขาอย่างรวดเร็ว



"x!" แดเนียลสบถด้วยเสียงที่ไม่เบานัก พร้อมกับบินตรงไปข้างหน้าอย่างชำนาญ 


ใครๆก็รู้ 


เวลาคังแดเนียลอยู่บนไม้กวาด ความเร็วของเขาไม่เคยแพ้ใคร


และในที่สุด


ฟึ่บ!


ฟึ่บ!


ปี๊ด!!!!














"บัลแกเรีย!"




"บัลแกเรีย!"



"บัลแกเรีย!" 



"บัลแกเรีย!" 




"หยุดสักทีเถอะน่ายูซอนโฮ พี่ปวดหูไปหมดแล้ว" เสียงเอื่อยๆของจองเซอุนว่าขึ้น พร้อมอ้าปากหาวไปด้วย หลังจากจบการแข่งขันแสนจะดุเดือด พวกเขาที่เพิ่งจะหลบออกจากฝูงชนมาได้ และกำลังเดินกลับไปยังที่พัก 



มีแค่เขากับซอนโฮและพ่อแม่แหละนะที่กลับมา ส่วนพี่ซองอูน่ะ รีบตรงปรี่ลงไปหาพี่แดเนียลตั้งแต่เขายังไม่ลงจากไม้กวาดเลยด้วยซ้ำเลยมั้ง



"โห ผมจะหยุดกรีดร้องเรียกชื่อทีมบัลแกเรียได้ไงอะพี่ เจ๋งขนาดนั้น เอาชนะทีมเวลส์ไปได้แบบขาดลอยเลยนะ!" ซอนโฮที่เดินอยู่ด้านหลังตอบกลับมา



อย่างที่ได้ยิน การแข่งขันครั้งนี้ บัลแกเรียชนะไปอย่างที่ทุกคนคาดเดากันไว้ และเพราะคังแดเนียลที่ไปคว้าลูกโกลเด้นสนิชไว้ได้นั่นแหละ เขาจึงกลายเป็นฮีโร่ไปเลย



"จริงครับพี่ซอนโฮ! มันแบบสุดยอดมาก พวกเขาเล่นกันโคตรเจ๋ง" และเป็นคริสที่ว่าต่อ เรียกรอยยิ้มแสนเอ็นดูจากผู้ใหญ่ที่กำลังมองดูอยู่ได้เป็นอย่างดี



"คังแดเนียลคือที่สุด! เยี่ยมยอดมาก"


"เห็นด้วยเลยครับ!" 


"
อะแฮ่ม" เสียงกระแอมดังขึ้นมาพร้อมกับร่างสูงโปร่งของไลความลินที่ก้าวเท้าเดินมาแทรกตรงกลางระหว่างคริสและซอนโฮ


"เจ็บคอหรอครับพี่ควานลิน" และเป็นเด็กชายข้างบ้านของพวกเขาที่เอ่ยถามขึ้นมา



"อืมใช่ พอดีรู้สึกว่าเหมือนจะมีก้างขวางอยู่" พูดจบ ก็เอื้อมมือไปคว้าแขนเล็กๆของซอนโฮขึ้นมา แล้วก้าวเดินนำไปพร้อมกัน



ทิ้งให้เซอุนยืนมองร่างของเด็กหนุ่มที่กำลังเบ้ปากด้วยความไม่พอใจอยู่


"กำลังเล่นอะไรอยู่หรอคริส" เขาถามขึ้น โดยที่ไม่ได้หันกลับไปมองใบหน้าคู่สนทนา


"ครับ?"


"กับซอนโฮน่ะ พี่ว่าเราคงจะรู้ กว่าสองคนนั้นจะเข้าใจกันได้มันยากนะรู้ป่าว" 


"พี่เซอุนหมายถึงอะไร?" คริสเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัย


ร่างเล็กของเซอุนหยุดยืนดื้อๆ พร้อมกับหันมองคนเป็นน้องด้วยสีหน้ามึนงง


อ่า สงสัยเขาจะคิดมากเกินไป เด็กอย่างคริสคงไม่ได้โตถึงขนาดคิดจะทำอะไรแปลกๆแบบที่เขารู้สึกก็เป็นได้


"เห้อ พี่คงลืมไปว่าเรายังเด็ก ขอโทษนะ ลืมๆไปก็ได้ ฮ่าๆ" พูดจบ เขาก็ขยับตัวหันหน้าเดินตามคนอื่นๆไปยังเต็นท์ที่พักของบ้าน



แต่ยังไม่ทันได้เดินไปไหนไกล เสียงพูดของคริสก็ดึงดูดให้เขาหยุดยืนนิ่ง




"ผมไม่ใช่เด็กแล้วครับพี่เซอุน ผมโตพอที่จะเข้าใจเรื่องนั้นแล้ว" 



"..."




"และผมคิดว่าผมจะทำมันได้ดีกว่าสลิธีรินคนนั้นอย่างแน่นอน"



 

 

 

 

 

 

 

 



-talk-

รีไรท์ใหม่ พร้อมกับตัวละครใหม่ 555555555 สวัสดีอีกครั้งนะคะ

จะพยายามอัพให้ตรงเวลานะคะ ฝากติดตามกันด้วยน้าาา รับรองสนุกเหมือนเดิมแน่นอนค่า เลิ้บยู

#MiracleMW


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 134 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1931 Nook Kra (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 16:41
    พิยองมินเก่งสุดดด

    คริส นายมันร้ายยย
    #1,931
    0
  2. #1892 nphermsub (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 09:06
    ชอบการบรรยายของไรท์อีกแล้ว ลุ้นมากก ตอนแข่งควิชดิช รู้สึกเหมือนไปนั่งอยู่ในสนามแข่งเอง555 พี่ยองมินตาดีไปหรือป่าวนะ 555
    น้องคริส คิดจะไปแข่งกับพี่ไลเขาเหรอลูก อย่าเลย สงสารพี่เขาเถอะนะลูก 555 เขาเจอดราม่ากันมาเยอะแล้ววว
    #1,892
    0
  3. #1889 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:57
    เอาแร้ววววววว
    #1,889
    0
  4. #1770 pailump (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 15:06
    ชอบตอนที่บรรยายการแข่งควิชดิชมากอ่ะ คือภาพแล่นมาเป็นฉากๆ เห็นภาพชัดมาก เหมือนไปนั่งอยู่ในสนามกับเค้า 5555
    #1,770
    0
  5. #1737 MMXIX (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 07:04
    ควานลินมีคู่แข่งละ
    #1,737
    0
  6. #1736 Jinjoo.K (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:41
    ง่อววว พูดงี้คือเตรียมเปิดศึกชัดๆ ยอมไม่ได้นะหลิน
    #1,736
    0
  7. #1733 ChayaninPcj (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 07:14
    หึง พูดงี้นะหลิน5555สู้ๆน้าไรท์
    #1,733
    0
  8. #1732 P||M||3 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 06:51
    ไรท์เต้อสู้ๆน้าค้าา รออ่านอยู่ตลอดๆ
    #1,732
    0
  9. #1731 `rosie (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 00:04
    คูมแดนนน ยอดเยี่ยมมมม
    คุนไรต์สู้ๆงับ ✌🏻
    #1,731
    0
  10. #1730 lvsj (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:48
    ฮื่อ แดนเก่งที่สุดดดดด
    ความขี้หึงของควานลินนี้ 55555 แต่เด็กร้ายจริงๆค่ะ
    #1,730
    0
  11. #1729 KKxoo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 13:34
    รอออออออ
    #1,729
    0
  12. #1727 `rosie (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 09:31
    คนขี้หึงงง 5555
    รอดูคุนสามีแข่งน้าค้าาาาา งื้ออออ
    #1,727
    0
  13. #1725 lilith kezafene (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 19:19
    คนขี้หึงปากแข็งจังเลยย แดเนียลก็น่ารักกกก อิอิ อยากดูแข่งควิดดิชแล้วว รอติดตามค่าา
    #1,725
    0
  14. #1696 Jinjoo.K (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 12:59
    ขำคนขี้หึง555555
    #1,696
    0
  15. #1695 mypxxxsx (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 11:40
    หึงเหมือนแมวขู่อะ 5555
    #1,695
    0
  16. #1694 palequartz (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 23:16
    ฮื่ออออออ น่ารักกกกกก
    #1,694
    0
  17. #1693 @PaiPLaiY (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:42
    เขินแทนเลยยยยยยยยยยย
    #1,693
    0
  18. #1692 Panbam' (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:14
    ยัยองงงง ฮืออ น่ารักเด้อออ
    #1,692
    0
  19. #1691 nphermsub (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 15:54
    เจ้าแมวหึงแหละ5555 มันก้อจะน่ารักๆ เขินๆหน่อยๆ คุณแดนจะโนสนโนแคร์แบบนั้นไม่ได้นะคะ คุณอ๋งเขาเขิน 55555
    ครึ่งแรกก้อหวานขนาดนี้ละอะ ฮืออ ถ้าครึ่งหลัง ตะเป็นเบาหวานมั้ยคะไรท์ 555
    #1,691
    0
  20. #1690 sevenspringz.gyu (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 01:45
    แงงง เขินแดเนียล ;—-; อบอุ่นมากค่ะ ซองอูตอนหึงก็น่ารักมาก ชอบที่แดเนียลปฏิบัติให้ชัดเจนและทำให้ซองอูมั่นใจมากค่ะ น่ารักมากๆเลย
    #1,690
    0
  21. #1689 MK63 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:48
    พี่ซองอูหึงแดนน่ารักอะ555

    ทีมบัลแกเรียสู้ๆ
    #1,689
    0
  22. #1688 lvsj (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:35
    ซองอูหึงน่ารัก 555555 ชอบความที่แดนบินมามองค้างละก็ไป โอ้ยยยย เขินนนนน
    ปล. ทีมเวลล์คือน่าเชียร์มากค่ะ ผิดมั้ยที่จะเชียร์ทั้งสอง กรี๊ดดดดดด
    #1,688
    0
  23. #1687 mymisa (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:32
    มิโน มาาาา
    #1,687
    0
  24. #1686 _NKKXN (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:08
    ซีกเกอร์ธีมเวลล์ชื่อคุ้นๆน่ะ555
    #1,686
    0
  25. #1685 Izumi-nam (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 23:02
    ฮื่ออออออดีมีความสุขขขขขขข
    #1,685
    0