( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 44 : บทพิเศษ ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    31 ธ.ค. 60










บทพิเศษ ๑































________________________________________________________________________________________________________













พี่ซองอู—“



พี่ซองอู!”

 


 

ใบหน้าเล็กของเซอุนหันมองหน้าของน้องชายตนเองที่ยืนอยู่ข้างๆกัน หลังจากเจ้าตัวเพิ่งตะเบ็งเสียงเรียกชื่อพี่ชายที่กำลังนอนเหม่ออยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก



พร้อมกับเปิดทีวีเสียงดังลั่นห้อง แต่สายจาของเจ้าตัวไม่ได้โฟกัสอยู่ที่หน้าจอสี่เหลี่ยมนั่นเลย



พี่ซองอูเป็นอะไรน่ะซอนโฮเอ่ยกระซิบถาม



ไม่รู้สิแต่พี่เห็นเป็นมาหลายวันแล้วนะ เหม่อบ่อยมากเลยเซอุนเอ่ยว่า



แปลกจังเลยน้องคนเล็กของบ้านเอ่ยตอบต่ออีกครั้ง ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นอย่างตื่นเต้นเมื่อนึกอะไรได้บางอย่าง



เซอุนมองตามร่างของซอนโฮที่หันมาขยิบตาให้เขา พร้อมกับเดินย่องไปทางหลังโซฟาตัวยาวที่พี่ชายคนโตกำลังนอนอยู่



ซอนโฮก้มตัวลงไปประชิดกับพี่ซองอูที่ขนาดน้องชายเข้าไปใกล้ขนาดแล้วยังไม่รู้สึกตัวอะไรเลย



เพราะแบบนั้น



แผนการเอาคืนของซอนโฮถึงได้สำเร็จไปอีกครั้ง




พี่แดนมา!!!!!!” เสียงตะโกนของซอนโฮดังทันทีที่สบโอกาส พร้อมกับร่างของพี่ซองอูที่เด้งตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว แล้วหันสายตามองไปรอบห้องระคนตกใจ ก่อนองซอองูจะพบว่าเขาถูกน้องชายตัวดีแกล้งเข้าจนได้



คนขี้แกล้งเอาแต่ขำจนงอตัวไปกองอยู่บนพื้น ลำบากให้เขาต้องเดินไปยื้อตัวขึ้นมา พลางหันไปห้ามไม่ให้สองพี่น้องตีกันก่อนอาหารเช้าวันนี้




ให้ตาย




ซุปข้าวโพดเย็นหมดแล้วแน่ๆ

 








 

 

แน่ใจนะว่าพวกลูกจะอยู่ได้?” หญิงสาวอายุมากหันมาทางลูกชายทั้งสามคนที่กำลังซดน้ำซุปร้อนๆเข้าคออย่างเอร็ดอร่อย



ก่อนคนเป็นพี่โตสุดจะเอ่ยพูด



ผมดูแลน้องได้น่าแม่ซองอูเอ่ยตอบ ก่อนจะหันไปยื้อขนมปังกระเทียมชิ้นสุดท้ายบนโต๊ะกับซอนโฮต่อ จนพ่อที่นั่งดูอยู่ต้องยอมเสียสละขนมปังตัวเองให้กับพี่ซองอูอย่างหน่ายใจ



แม่รู้ว่าพวกลูกดูแลกันได้ แต่—“



คุณไปแค่สามวันไหม ห่วงเหมือนไปเป็นเดือนและเป็นพ่อที่พูดขัดขึ้นมา ก่อนที่ลูกๆทั้งสามคนจะพยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย



ช่ายครับ พ่อกับแม่ไปเที่ยวกันเถอะครับ ไม่ต้องห่วงทางนี้ซอนโฮตอบพร้อมยิ้มแฉ่งให้คนเป็นแม่



พวกเราไม่ไปเล่นซนที่ไหนหรอกครับเซอุนว่า



โดยทั้งสามไม่ได้สังเกตเห็นใบหน้าเหมือนคนมีแผนของพ่อกับแม่ที่มองกันและกันอยู่เลยสักนิด



นั่นสิคุณผมว่าลูกเราคงไม่ได้ไปเล่นซนที่ไหนแน่ๆ :)พ่อตอบด้วยรอยยิ้ม





แล้วนี้จะไปกันกี่โมงหรอครับ?” ซองอูที่อิ่มเป็นคนแรกก็ลุกขึ้น พร้อมรวบจานของพ่อกับแม่ที่ทานเสร็จแล้วตรงไปที่อ่างล้างจานในห้องครัว



เดี๋ยวแม่ไปเช็คของก่อนแล้วก็จะไปกันแล้วจ๊ะ



เช็คอะไรคุณ ผมขนของใส่รถไปแล้ว



นี่จะไปรถวิเศษกันหรอครับ?” เป็นเซอุนที่เพิ่งเช็คปากเสร็จเอ่ยถามขึ้นมา



ใช่จ๊ะแม่ขี้เกียจไปต่อแถวซื้อตั๋วเครื่องบิน แถมในเครื่องบินก็ทำให้แม่อยากอาเจียนเซอุนมองใบหน้าของแม่ที่บิดเบี้ยวแสดงออกให้เห็นว่าอยากจะอาเจียนจริงๆ เรียกรอยยิ้มจากคนมองดูอย่างช่วยไม่ได้



แม่น่ะ ชอบเล่นหน้าเล่นตาเหมือนกับซอนโฮไม่มีผิด



แม่แค่งกน่ะเซอุนพ่อเอ่ยตอบ พลางโดนฝามือของแม่ตะปบเข้ากับไหล่หนาเต็มๆ  ก่อนจะถูกแม่เอ่ยปากไล่ให้ไปเตรียมรถได้แล้ว



พ่อก็อีกคน



ขี้เถียงเหมือนพี่ซองอูมากๆ แถมยังชอบแหย่ให้แม่ลงไม้ลงมืออีกต่างหาก



ตอนเด็กๆเซอุนกับพี่น้องยังแอบสงสัยหน่อยๆเลยว่าพ่อแม่ของพวกเขามาพบรักกันได้อย่างไร



แต่เห็นตีกันแบบนี้ ศาสตราจารย์ชีต้าเคยเล่าว่าพ่อกับแม่ของเขาเป็นคู่รักที่หวานชื่นที่สุดในเรเวนคลอด้วยซ้ำ



และ ใช่



ส่วนที่จองเซอุนเหมือนกับพ่อแม่คือความฉลาดเนี่ยละ เขาได้รับถ่ายทอดมาเต็มๆเลย






 

 


คนตัวเล็กเลือกที่จะอยู่ช่วยพี่ชายตัวเองเก็บเศษซากของอาหารมื้อเช้าในตอนสายของวัน หลังจากที่พวกเขาออกไปส่งพ่อกับแม่ที่จะเดินทางไปพักผ่อนที่อิยิปต์แล้ว ส่วนซอนโอก็คงจะนอนดูการ์ตูนอยู่ในห้องนั่งเล่น เพราะเขาได้ยินเสียงหัวเราะมาแว่วๆอยู่



เอาตามจริงตั้งแต่ปิดเทอมมาได้เกือบเดือน เขารู้สึกว่าตัวเองใช้เวลาไม่ค่อยคุ้มเอาเสียเลย



วันๆเอาแต่อ่านหนังสือ ไม่ก็หมกตัวอยู่ในห้อง มีบ้างที่จะออกมาเล่นกับพี่น้องในช่วงที่อากาศอุ่นๆเหมาะแก่การออกกำลังกาย



แต่ก็แค่แป๊ปๆเซอุนก็ยอมแพ้และกลับเข้าไปนอนเปื่อยอยู่หน้าทีวีแทน




ก็




มันขี้เกียจนี่น่า




ทุกคนเข้าใจเขาใช่ไหมละ




ฮิ

 


 

พี่ซองอูวันนี้อากาศดี เราไปเดินเล่นที่สวนกันไหมเขาเอ่ยถามขึ้นพลางยกจานบางส่วนไปวางยังจุดพักจานที่ถัดไปไม่ไกล



เอ่ยถามไปเกือบนาทีแล้ว แต่ก็ไม่มีเสียงอะไรตอบรับกลับมา จนเขาต้องหันหน้ากลับไปมองคนที่ยืนอยู่หน้าอ่างล้างจานด้วยความสงสัย



พี่ซองอูและอีกครั้ง พี่ชายของเขาเหม่อลอยไปไกลอีกแล้ว



ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน แต่ช่วงนี้พี่ชายคนโตของเขาเหม่อบ่อยเหลือเกิน และชักจะน่าเป็นห่วงเข้าไปทุกวันแล้ว



อาการเหมือนคนมีเรื่องไม่สบายใจ



ซึ่งเซอุนนึกไม่ออกเลยสักนิดว่าพี่ซองอูจะไม่สบายใจเรื่องอะไร



อาจจะเรื่องสอบ?



ไม่หรอก พี่ซองอูไม่เคยคิดจะหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านด้วยซ้ำ จะเครียดไปทำไม



หรือเรื่องพี่แดน?




อาจจะคิดถึงพี่แดนหรือเปล่านะ



เพราะทั้งคู่ก็ไม่เจอหน้ากันมาเดือนกว่าๆแล้ว และไม่ใช่แค่พี่ซองอูกับพี่แดนหรอก เขาก็ไม่เจอพี่ยองมินมาตั้งนานแล้วเหมือนกัน  



จดหมายฉบับล่าสุดที่ส่งมาก็เหมือนว่าจะเป็นของอาทิตย์ที่แล้วล่ะมั้ง



เพราะอาทิตย์นี้ไม่มีจดหมายมาส่งเลยชักฉบับ นอกเสียจากจดหมายของมักเกิ้ลที่วางกองอยู่ที่ตู้จดหมายหน้าบ้านนั่น



หากถามว่าคิดถึงไหม



แน่ละ



พี่ยองมินเป็นแฟนเขานี่น่า ต้องคิดถึงอยู่แล้ว




พี่ซองอูเซอุนตัดสินใจเรียกชื่อคนเป็นพี่อีกครั้ง พร้อมยื่นมือเข้าไปสะกิดแขนเรียวๆให้รู้สึกตัว



องซองอูสะดุ้งออกจาภวังค์ความคิด ก่อนจะหันสายตามองใบหน้าหวานของน้องชายที่กำลังมองมาด้วยสายตาเป็นห่วง



มีอะไรหรอเซอุน?” ซองอูถาม



ผมต้องถามพี่มากกว่าโอเคไหมครับ พี่ดูเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ



พี่ดูเป็นงั้นหรอ?” พี่ชายถามย้ำพร้อมเลิกคิ้วอย่างสงสัย



ดูเป็นมากกว่านั้นด้วยซ้ำ บอกผมได้ไหมว่าพี่เหม่ออไรอยู่คนตัวบางเอ่ยถาม พร้อมจ้องใบหน้าพี่ชายอย่างจริงจัง



ไม่มีอะไรหรอกน่า คิดมากน่าซองอูตอบคนเป็นน้องด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะโบกมือไปมาแสดงให้เห็นว่าตนไม่เป็นอะไร



ไม่น่าเชื่อเลยเซอุนเว้นวรรค เรื่องพี่แดนหรือเปล่า?”



แววตาของซองอูดูวูบไหวไปทันทีที่เซอุนเอ่ยชื่อของแดเนียลออกมา นั่นคงเป็นคำตอบที่ชัดเจนมากพอที่ทำให้เซอุนเลื่อนมือขึ้นไปลูบหลังอีกคนเบาๆ



ผมเข้าใจนะไม่สิ ผมไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำ สิ่งที่พี่เจอจริงๆมันยากกว่าด้วยซ้ำเขาว่า



อืม โคตรยากเลย



แต่พี่ต้องผ่านมันไปได้นะแล้วสักวันพี่จะขอบคุณตัวเองที่ทำมันได้



อื้ม พี่จะพยายาม แต่โหย น้องชายพี่นี่โตขึ้นเยอะแล้วนะเนี่ยซองอูว่าแล้วยกมือขึ้นโยกตัวของคนเป็นน้องด้วยรอยยิ้ม



แน่นอน เปิดเทอมหน้าผมก็ปีห้าแล้วนะ” เซอุนว่าขึ้น พร้อมยืดตัวขึ้นอย่างคนภูมิใจ



โตจริงๆด้วย! ไอ้โปเนียวเอ้ยยยยองซองอูว่าด้วยความหมั่นเขี้ยว ก่อนทั้งคู่จะหลุดหัวเราะเสียงดังลั่นไปทั้งห้องครัว





กริ๊ง!






กริ๊ง!







เสียงออดดังขึ้นมาจากทางหน้าประตูบ้าน ทำให้สองพี่น้องหันมามองกันเป็นสายตาเดียว




ใครมากัน?




หรือพ่อกับแม่จะลืมของแล้ววนรถกลับมา?




ซอนโฮ! ไปเปิดประตูให้ที!” พี่ซองอูตะโกนขึ้นเสียงดัง ก่อนเซอุนจะได้ยินเสียงเดินตึงตังที่เดาแล้วน่าจะเป็นเสียงฝีเท้าของซอนโฮที่กำลังทำตามคำบอกของพี่ชาย



เซอุนและซองอูจึงผละตัวออกจากกัน แล้วหันไปจัดการงานตรงหน้าที่คั่งค้างอยู่ต่อ




แต่ไม่ได้ทันขยับอะไรมากกว่าเดิม เสียงตะโกนของซอนโฮก็ดังขึ้น




เห้ย!!”




เสียงของน้องชายคนเล็กเรียกความสนใจให้เขาทั้งคู่ละออกจากการล้างจาน แล้วรีบเดินออกจากห้องครัวมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่หน้าบ้านของตนเอง



และดูเหมือนว่าเสียงอุทานของซอนโฮดูเบาลงไปทันทีเมื่อเทียบกับพี่ชายอีกสองคนเดินมาจนถึงหน้าประตู









เห้ย!!! คังแดเนียล!!?”








พี่ยองมิน!!!?”







เวรแล้ว







เกิดเรื่องใหญ่แล้วววววววววววว

 

 











กึก

 



เสียงแก้วกระทบกับโต๊ะไม้ดังสะท้อนไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมที่เงียบสนิท ถึงแม้จะมีคนอยู่ภายในห้องถึงหกคนแต่ก็ไม่มีใครคิดที่จะเอ่ยอะไรออกมาเลย



แน่ละสิ



บรรยากาศอึดอัดแบบนี้ใครจะกล้า



เอ่อ—“ เป็นซอนโฮน้องชายคนเล็กของบ้านที่ส่งเสียงออกมาหลังจากที่เพิ่งวางแก้วน้ำให้กับแขกผู้มาใหม่ทั้งสาม พร้อมส่งรอยยิ้มแหยะๆ



ตอนนี้น้องชายคนเล็กของบ้านก็กลายเป็นศูนย์รวมความสนใจของคนในห้องไป



ผมอยากรู้ว่ามากันได้ยังไงหรอครับเท่าที่รู้มามันก็ไกลใช่เล่นเลย



“—คุณพ่อคุณแม่ของพวกเราไม่ได้บอกอะไรใช่ไหมครับ?” เป็นพี่ยองมินที่เอ่ยพูดตอบ ก่อนจะยื่นอะไรบางอย่างมาตรงหน้าพวกเรา



ซองเหลี่ยมๆสีซีดๆที่คุ้นเคย ทำให้พวกเขารู้ได้ทันทีเลยว่ามันคือจดหมายจากพ่อและแม่



พี่ซองอูเอื้อมมือไปรับจากเพื่อนตนเองมาไว้ ก่อนจะค่อยๆแงะซองออก และเปิดจดหมายข้างในขึ้นมาอ่าน



ถึง ซองอู เซอุน ซอนโฮ ลูกรัก แม่ต้องขอออกตัวไว้ก่อนว่านี้ไม่ใช่แผนของแม่เพียงคนเดียวแม่แค่มีความคิดว่า หากพ่อกับแม่ไปพักผ่อนในต่างแดน และปล่อยลูกๆอยู่กันตามลำพัง มันคงไม่ใช่สิ่งที่ดีเท่าไหร่ แม่จึงเสนอพ่อไปว่าให้พาแฟนของลูกๆไปอยู่ด้วยในระยะเวลาสามวันที่พ่อกับแม่ไม่อยู่เมื่อสิ้นเสียงของพี่ซองอู เซอุนก็กุมขมับเบาๆ พร้อมกับกลืนน้ำลายก้อนใหญ่ลงคอด้วยความหนักใจ



ให้ตายเถอะ



วุ่นวายแน่ๆแบบนี้



แม่อยากมั่นใจว่าจะมีคนดูแลลูกๆระหว่างที่พ่อกับแม่ไม่อยู่ ต้องขอบคุณความใจดีของหัวหน้าพ่อที่อุตส่าห์ทำเรื่องให้หนุ่มๆทั้งสามสามารถเข้าลอนดอนได้อย่างง่ายดายแม่หวังว่าลูกๆจะมีความสุขในสามวันนี้นะจ๊ะ รักลูกๆเสมอ จากคุณพ่อและคุณแม่



แม่ไม่ปรึกษาเราบ้างเลยซอนโฮว่าพร้อมกับเบะปากแล้วหันมองคนตัวสูงตรงข้ามที่กำลังส่งยิ้มกว้างมาให้เช่นกัน



พี่ว่าแม่น่าจะทำไปด้วยความเป็นห่วงน่ะเซอุนเอ่ยแย้ง



ถึงเขาจะตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ในใจจริงๆเขาก็แอบดีใจอยู่ไม่น้อย



และเชื่อได้เลย ว่าทั้งพี่ซองอูและซอนโฮก็คงรู้สึกเหมือนกันกับเขา



นี่เป็นเหตุผลที่มึงไม่ส่งจดหมายมาหรือเปล่าคังแดเนียล?” เสียงเย็นๆของพี่ซองอูทำให้พวกเขาหันมองใบหน้าของคนพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนคู่สนทนาของพี่ชายเขาจะระบายยิ้มออกมาอ่อนๆ แต่ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร



เอ่อผมว่าเรามาคิดกันดีไหมครับว่าจะให้พวกพี่เขานอนกันที่ไหนซอนโฮว่า



ไม่ต้องลำบากเลยควานลินเอ่ยตอบ



เดี๋ยวพวกพี่นอนกันที่ห้องนั่งเล่นก็ได้ครับ จะได้ไม่รบกวนพวกเราเป็นพี่ยองมินที่เอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง



งั้นก็ตามนั้นขอตัวก่อนนะ ล้างจานค้างไว้อ่ะพี่ซองอูว่าขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินออกบริเวณห้องนั่งเล่นไปอย่างรวดเร็ว




ทะเลาะอะไรกันหรอครับ?” คล้อยหลังที่พี่ชายคนโตเดินไปแล้ว ซอนโฮก็เปิดบทสนทนาทันที



ไม่มีอะไรหรอกครับแค่ช่วงนี้แมวดื้อไปหน่อย ขอตัวไปง้อก่อนนะพี่แดเนียลว่าด้วยรอยยิ้มที่กว้างจนตาหยีเหลือแค่ขีดเดียว แล้วเดินเลี่ยงตามหลังพี่ซองอูไป



โดยมีสายตาของอีกสี่คนมองตามไปด้วยความสนใจ



งั้นผมไปขนพวกผ้าห่มกับหมอนมาไว้ดีกว่าซอนโฮว่า



เดี๋ยวฉันไปช่วยควานลินเอ่ย ก่อนจะใช้ช่วงขายาวๆก้าวตาม แผ่นหลังเล็กๆของซอนโฮไปยังชั้นสองของบ้านแสนอบอุ่นนี้





 

เซอุนมองจ้องใบหน้าได้รูปยองมินด้วยความรู้สึกหลากหลาย หลังจากที่พวกเขาถูกปล่อยทิ้งไว้แค่สองคนภายในห้องนั่งเล่น



จะว่ายังไงดี?



เขาทั้งดีใจ สงสัย แล้วก็หงุดหงิดไปในเวลาเดียวกัน



ซึ่งเซอุนไม่สามารถบรรยายได้เลยว่ามันเกิดมาจากสาเหตุอะไรบ้าง แต่ความรู้สึกที่ชัดเจนมากๆเลยตอนนี้คือ




จองเซอุนคิดถึงอิมยองมินมากๆ




ไม่ใช่ว่าช่วงปิดเทอมเดือนที่ผ่านมาพวกเขาจะไม่ติดต่อกันเลย แต่มีเพียงแค่จดหมาย มันก็ไม่เท่ากับตัวจริงตรงหน้าตอนนี้หรอกใช่ไหมละ



อ่ะ—“



เสียงพี่ยองมินเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนแขนยาวๆนั่นจะอ้าออกเป็นวงกว้าง ทำท่าทางราวกับให้เขาเดินเข้าไปกอดแบบแนบแน่น




แล้วจะรออะไรอยู่?



เซอุนพุ่งตัวเข้าหาอิมยองมินอย่างทันที ไม่ปล่อยให้อีกคนค้างแขนไว้นาน



อ้อมกอดที่คุ้นเคยทำเอาเขาไม่สามารถหุบยิ้มได้เลย มันทั้งอบอุ่น และ เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ส่งผ่านมาทางอ้อมแขนแกร่งนี้



มันเป็นสิ่งที่บ่งบอกได้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้คืออิมยองมินตัวจริงเสียงจริง และเขาไม่ได้ฝันกลางวันไป



ไม่เจอตั้งนาน ขี้อ้อนขึ้นนะครับพี่ยองมินว่า พร้อมกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น



ผมไปอ้อนพี่เมื่อไหร่กันเซอุนว่า พลางมุยปากเข้าหากัน



กอดไม่ปล่อยแบบนี้ โคตรอ้อนเลยครับ :)ยองมินตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง


 

 


 

 

อ่านหนังสือตลอดเลยหรอครับ?” คนตัวสูงเอ่ยถาม พลางมองไปทั่วบริเวณห้องนอนขนาดกลางๆที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีสว่างซึ่งดูเข้ากับเจ้าของห้องเป็นอย่างมาก หลังจากที่เขาทั้งคู่กอดกันกลมที่ห้องนั่งเล่นอยู่นาน เซอุนก็เอ่ยปากชวนคนรักขึ้นมาบนห้องนอนของตัวเอง เพราะเขาต้องการจะจัดของในห้อง และไม่อยากปล่อยร่างสูงไว้คนเดียว



ว่างก็อ่านครับแต่ก็ว่างตลอดคนตัวเล็กว่าตอบ ตามมาด้วยเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆจากคนที่กำลังยืนจับข้าวของในห้องไปมา



มานั่งบนเตียงก่อนสิครับเซอุนเอ่ยพูดอีกครั้ง ก่อนจะชี้นิ้วไปยังที่ว่างบนเตียงข้างๆตนเอง



อิมยองมินรู้ดีว่าคนรักตัวเล็กของเขาไม่ได้คิดอะไรหรอกกับประโยคที่พูดมาเมื่อกี้



มันคงจะต้องโทษตัวเขาเองที่ดันไปคิดเยอะกับคำพูดแสนกำกวมนั่น



ใจสั่นเลย



อย่าไปพูดกับใครแบบนี้อีกนะ—“ ยองมินเอ่ยพร้อมด้วยสีหน้าดุๆ แต่ก็ยอมนั่งลงตามที่อีกคนบอก



ทำไมหรอครับ? มันไม่ดีหรอเซอุนเอียงคอถาม



ไม่ดีเลยครับ ไม่มีกับใจพี่มากๆคนตัวสูงว่า ก่อนจะถูกคนรักยื่นมือเข้ามากุมมือไว้เบาๆ



 

เรื่องนั้นเป็นยังไงบ้างหรอครับเซอุนเอ่ยถามด้วยใบหน้าเคร่งเครียด คิ้วทรงสวยแทบจะผูกกับเป็นปมใหญ่ แต่ก็ได้นิ้วเรียวของอีกคนยกขึ้นมานวดๆเบา ก่อนจะเลื่อนนิ้วมาวางบนแก้มกลมๆของเขา



อย่าทำหน้าเครียดแบบนั้นสิครับ มันไม่มีอะไรแล้ว หมดหน้าที่ของทางโรงเรียนแล้ว และพี่ไม่เกี่ยวแล้วครับยองมินเอ่ยตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มเพื่อให้คนที่กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่สบายใจขึ้นมาบ้าง



ผมไม่คิดเลยจริงๆว่าจะเป็นอูจินยอง



พี่ก็ไม่เคยคิดหรอกครับแต่ก็ช่างเถอะ พี่ไม่อยากเก็บมาคิดให้ปวดหัวยองมินว่า เราก็ด้วย พี่มาหาเพราะอยากเจอเรานะ ไหนยิ้มให้พี่หน่อยสิครับ



เซอุนทำตามอย่างว่าง่าย เจ้าตัวฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักให้คนตรงหน้า



ก่อนแก้มกลมๆของเซอุนจะถูกยืดออกจนใบหน้าบิดเบี้ยว



อ๊ะ!—เจ็บนะครับคนตัวสูงชะงักมือไปทันที ก่อนจะดึงมือกลับ ปล่อยให้แก้มของเซอุนเป็นอิสระ



เสียงถอนหายใจ พร้อมกับท่าทางที่ดูอึดอัดนั่นทำให้เซอุนมองด้วยความรู้สึกสงสัย



พี่ยองมินเป็นอะไรไป?



พี่ยองมินโอเคไหมครับ?” เขาเอ่ยถาม



ครับโอเค โอเคมากๆ



ถึงแม้เซอุนไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ แต่เขาก็พยายามมองข้ามหน้าตาที่ดูเหมือนกับคนกำลังมีเรื่องให้คิดหนักนั่นไป แล้วหันไปสนใจอย่างอื่นแทน



ผมได้ยินมาว่าพี่ได้รับเลือกให้เข้าร่วมควิดดิชทีมชาติหรอครับ?” เขาเอ่ยถามขึ้นระหว่างที่กำลังนั่งจัดหนังสืออยู่



หืม? ไปได้ยินมาจากไหนครับเนี่ย พี่ว่าพี่ไม่ได้บอกใครนะ



ไม่ใช่แค่คุณอิมยองมินหรอกนะครับที่สายข่าวเยอะคนตัวเล็กว่าต่อ ก่อนจะหยีตาใส่คนรักที่นั่งมองอยู่ข้างๆกัน พร้อมด้วยแลบลิ้นใส่อย่างน่ารัก




และจู่ๆบรรยากาศภายในห้องก็เงียบลง



ทันทีที่อิมยองมินขยับตัวไปตรงหน้าของเซอุน ก่อนจะค่อยๆยื่นมือไปสัมผัสเบาๆที่คางสวยได้รูป มืออีกข้างที่ยังว่างอยู่ก็เอื้อมไปจับเบาๆที่ด้านหลังคอของคนตัวเล็ก ใช้แรงเบาๆเพื่อกดใบหน้าของเซอุนให้เขามาใกล้ขึ้น



ท่าทางที่แสนชำนาญ เรียกให้แก้มกลมของคนในอ้อมแขนขึ้นสีได้ไม่ยาก



และแน่นอน เขาไม่คิดจะปฏิเสธรสจูบหอมหวานที่แสนคิดถึงของอีกคนอยู่แล้ว 




ถ้าไม่ติดว่า

 





 

เซอุน~พี่เอาของว่างมาให้— เห้ย!!! เชี่ยยองมิน!!! มึงทำอะไรน้องกู!!!!!”

 




อ่า




อิมยองมินได้บทเรียนใหม่แล้ว





 

คราวหน้า






เขาต้องล็อคประตูเสียก่อน :)














-talk-

새해 복 많이 받자요 여러분 ~ สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้ผู้อ่านนิยาย Miracle of September มีความสุขในวันปีใหม่นะคะ

คิดอะไรขอให้สมหวังทุกประการเพี้ยง ปีหน้ามาสนุกด้วยกันอีกน้า

ไม่ได้อัพนิยายซะนานเลย งานยุ่งมาก อัพนิยายข้ามปีซะเลย

55555555555555

อาจจะมาอัพไม่ตรงเวลานะคะ เพราะเราไม่ค่อยมั่นใจเลยว่าจะว่างวันไหนบ้าง แต่อย่าเพิ่งลืมกันน้า

ได้ข่าวว่าน้องเซอุนจะมา ฮือ ไว้ไปเจอกันนะคะ คิดถึงทุกคนมากๆเลย มีใครคิดถึงไหม

ไม่แน่ใจว่าจะมีตอนพิเศษทั้งหมดกี่ตอน แต่จะมาเรื่อยๆให้ทุกคนหายคิดถึงกันน้า

ยังไงก็ฝาก #MiracleMW ไว้ในใจด้วยนะคะ รักทุกคนมากๆเลยน้า

ไว้เจอกัน

แฮปปี้นิวเยียร์ และ แฮปปี้เบิร์ดเดย์อิมยองมินย้อนหลังค่า

เลิ้บ จุ้บ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1883 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:07
    พี่ซองอูคะ!!!!!! 555555555555
    #1,883
    0
  2. #1839 pchnid (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 20:19
    ซองอู!!! มาผิดเวลามากๆอ่ะ
    #1,839
    0
  3. #1722 `rosie (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 10:08
    พี่ซองอูววว ขัดจังหวะที่สุด!!!!
    #1,722
    0
  4. #1565 nphermsub (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 20:49
    งืออออ พี่ซองอู!!!!!!!!! มาทำไมตอนนี้เนี่ยยย ฮือออคิดถึงไรท์ค่ะ มากด้วยยยย คิดถึงเรื่อง วันนี้แวบมาอ่านเพราะเป็นวันคัมแบคของพี่ เลยคิดถึงเรื่องนี้5555555555
    #1,565
    0
  5. #1555 fanpaaat (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:10
    คิดถึงงง
    #1,555
    0
  6. #1554 pupaeqM_ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:04
    น่ารักมากเลยค่า ฮือ
    #1,554
    0
  7. #1553 palequartz (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 08:19
    คุณแดน เอาคุณองไปเก็บเลยนะ5555555555555
    ปล. สวัสดีปีใหม่นะคับไรท์ :)
    #1,553
    0
  8. #1552 Jinjoo.K (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 23:56
    น่าร้ากกกกกกกกก อยากจะจิ๊ปากใส่คุณองที่เข้ามาขัด กำลังจะมีเลิฟซีนเลยอ่ะ = = คุณแดนมาพาแมวดื้อออกไปเดี๋ยวนี้เลย
    #1,552
    0
  9. #1551 fang5 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 20:49
    สวัสดีปีใหม่คะไรท์
    #1,551
    0
  10. #1550 lvsj (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 18:02
    น่าร้ากกกกกกกก
    #1,550
    0
  11. #1549 EVERY N (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:52
    น่ารักกกกกก ขออูซอบด้วยนะคะไรท์ 55555555
    #1,549
    0
  12. #1548 EVERY N (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 14:52
    น่ารักกกกกก ขออูซอบด้วยนะคะไรท์ 555555555
    #1,548
    0
  13. #1547 ασɱ♡ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 12:05
    แง้งง พ่อกับแม่น่ารักมากๆเลยค่ะ เปิดทางให้ลูกเขยเต็มที่เลยย แต่วงวารพี่ซองอู 55555555555555555555555555555
    #1,547
    0
  14. #1546 Pinkkypig_ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 09:27
    ขอเนียลองเต็มตอนจ้า HNY2018 ค้ะไรท์
    #1,546
    0
  15. #1544 Konix (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:26
    พี่ซองอูผิดเวลาเว่อๆ สงสารเด้อ ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ฮือ แผนของคูมแม่จริงๆด้วย จะรอตอนต่อไปนะคะ
    #1,544
    0
  16. #1541 MK63 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 20:21
    สงสารพี่ซองอูนะคะที่ต้องเข้ามาเจออะไรแบบนี้555

    Merry Christmas & Happy New Year นะคะ
    #1,541
    0
  17. #1536 Eliee_Taylor (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 13:59
    สวัสดีปีใหม่ค่าาา
    #1,536
    0
  18. #1530 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 09:52
    น่ารักกกกก HNY2018 นะคะไรท์ ♡
    #1,530
    0
  19. #1529 ทำไมยุนกิน่ารัก??? (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 08:24
    สงสารคุณพรีเฟคเค้านะคะ 555555
    สวัสดีปีใหม่นะคะไรท์ ขอให้มีความสุขมากๆ แล้วก็ขอให้มีเวลาว่างมาอัพฟิคให้เราอ่านด้วย เย้ๆๆๆ
    #1,529
    0
  20. #1528 ChayaninPcj (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 02:04
    ว้ายยยโดนขัด55555
    #1,528
    0
  21. #1527 ts.name (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 02:04
    ซองอูโว้ยยยยยยยยยยยย 5555555555
    //hny นะคะไรท์
    #1,527
    0
  22. #1526 FhaSai_00 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 00:16
    อดเลย ซองอูชอบขัดจังหวะ
    Happy New Year น้าไรท์
    #1,526
    0
  23. #1525 nuttawan_maidee (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 23:56
    ฮืออออ พี่ยองมิน อบอุ่นมั่กๆเรย
    Happy New Year นะคะไรท์
    #1,525
    0
  24. #1524 pailump (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 23:42
    พ่อกับแม่ทำดีมากค่ะ มีความเป็นใจให้ว่าที่ลูกเขยมาบ้าน หูยยยยยย พี่ยองมินนี่เผลอไม่ได้เลยนะคะ ต่อไปต้องล็อคประตูด้วยนะ ชอบที่พูดแค่ อ่ะ แล้วกางแขนออกให้น้องมากอด มันแบบ ฮื่อออออ ขอพี่ยองมินมาไว้ที่บ้านได้มั้ยอ่ะ ทำไมพี่อบอุ่นขนาดนี้ แฮปปี้นิวเยียร์นะคะไรท์คนเก่ง เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ
    #1,524
    0
  25. #1515 Panbam' (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 00:10
    รอเลยจ้าาาา พวกหนุ่มๆนี่แอบวางแผนกับคุณพ่อคุณแม่มาสินะ
    #1,515
    0