( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 31 : ๒๖ - เรือสำเภาของเดิร์มสแตรงก์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    14 ต.ค. 60
















บทที่ ๒๖



























__________________________________________________________________________________________________________











อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าองซองอูเสียงทุ้มเข้มของเพื่อนร่างโปร่งที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่เอ่ยพูด พร้อมกับพาตัวของมันมานั่งยัง

ที่นั่งตรงข้ามกับเขา


ซองอูพยักหน้ารับเบาๆแล้วก้มหน้าลงไปจัดการอาหารในจานต่อ


ตื่นเช้าจังวะมึงดงฮยอนเอ่ยถามเพื่อนพร้อมหันตัวไปหยิบจานอาหารด้านหลังตัวเองมา


โดนแดเนียลเรียกมาซองอูตอบ พร้อมกับเคี้ยวอาหารในปากอย่างเนือยๆราวกับคนง่วงนอน


อ้าวแล้วมันไปไหนอะ?”


กลับไปที่เรือ บอกว่าลืมอะไรก็ไม่รู้ แล้วแม่งก็บอกให้กูมากินข้าวก่อนเขาเอ่ยตอบอีกคนไป


วันนี้เป็นวันเสาร์หลังจากจบการประลองภารกิจสุดท้าย และก็อย่างปกติ วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนตลอดทั้งวัน นั่นทำให้เขาสามารถนอนตื่นสายได้จนกว่าท้องน้อยๆของเขาจะส่งเสียงร้องและปลุกตัวเขาให้ลุกจากที่นอนเพื่อออกมาหาอะไรกินได้


แต่วันนี้กลับต่างออกไป เมื่อตอนช่วงค่ำของเมื่อวาน ก่อนที่เขาจะกลับเข้าหอหลังจากจบภารกิจที่สามของการประลอง คนที่เพิ่งจะหลุดออกมาจากเขาวงกตนั่นดันไม่ยอมกลับไปที่เรือของตัวเองเพื่อพักผ่อน จนกว่าเขาจะยอมตกลงว่าพรุ่งนี้องซองอูจะตื่นเช้าเพื่อมาพบกับเจ้าตัวที่หน้าประตูปราสาท และเขาก็มีตัวเลือกซะที่ไหน เมื่อเจ้านั่นยื่นคำขาดมาแบบนั้น เขาจึงจำเป็นต้องตอบตกลงไป


นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้องซองอูต้องลากสังขารของตัวเองเพื่ออกมาพบกับคนตัวสูง แต่เจ้านั่นดันลืมของอะไรบางอย่างไว้ที่เรือ ทำให้ต้องรีบวิ่งกลับไปเอาอย่างรวดเร็ว  


และยังไม่วายที่จะไล่เขาให้ไปทานอาหารเช้าที่ห้องโถงก่อน  เพราะงั้นเขาถึงได้มานั่งเคี้ยวอาหารด้วยความง่วงอยู่แบบนี้ไงละ


แล้วเป็นไงมั่ง ระหว่างมึงกับแดเนียล คืบหน้าบ้างไหมดงฮยอนเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะงับมันบดเข้าปากคำโต


ก็ไม่มีอะไรนะ กูไม่รู้เลยมึง ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดีซองอูว่า พร้อมกับเลื่อนจานอาหารไปตรงหน้าแล้วฟุบใบหน้าของเขาลงกับโต๊ะไม้ของกริฟฟินดอร์


เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วนะมึงมึงควรจะต้องเริ่มทำอะไรสักอย่างแล้วถ้าไม่อยากอาภัพรักไปตลอดซองอูพยักหน้ารับอย่างปลงใจ ก่อนเขาจะหันไปเห็นร่างหมีๆของคังแดเนียลที่วิ่งเข้ามาด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ


นั่นทำให้ซองอูบอกลาเพื่อนแล้วลุกออกจากที่นั่งแล้วเดินไปหาอีกคนทันที





รอนานไหมครับ พอดีที่เรือมีปัญหาอะไรนิดหน่อยแดเนียลเอ่ยพูด พลางหอบเสียงดัง


ไม่นานๆ แล้วที่เรือมีปัญหาอะไรวะ?” ซองอูเอ่ยถาม ก่อนจะก้าวเท้าเดินตามอีกคนที่เริ่มเดินไปก่อน


ผมยังไม่ได้บอกซองอูใช่ไหม คืนนี้เรือของเดิร์มสแตรงก์จะจัดงานเลี้ยงอำลากันครับ เนื่องจากคืออีกไม่นานเราก็จะต้องกลับแล้ว เลยคิดว่าหากกลับไปแบบมือเปล่าคงไม่สนุกเสียเท่าไหร่ งั้นก่อนกลับควรจะมีงานเลี้ยงเล็กๆที่มีแค่นักเรียนเดิร์มสแตรงก์แล้วก็แขกที่สนิทๆก็พอแดเนียลว่าตอบ



มีกูด้วยปะ?”


แน่นอนสิครับซองอูคือแขกคนสำคัญของผมคนตัวสูงว่าตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือไปจับแขนของซองอูไว้แล้วออกแรงพาอีกคนเดินไปตามทางที่จะมุ่งไปสู่ท่าเรือของปราสาทฮอกวอตส์ที่เป็นสถานที่ตั้งของเรือเดินสมุทรของเดิร์มสแตรงก์



แล้วให้กูมาทำไมวะ?” เขาเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ และพยายามไม่สนใจอ้อมแขนที่กำลังกอบกุมมือเขาอยู่ด้วยความอบอุ่น ก่อนจะหันสายตาหนีก่อนที่ใบหน้าเขาจะเห่อร้อนมากกว่านี้


มาช่วยกันจัดงานไงครับ—“


ห๊ะ? เดี๋ยวๆๆ กูเป็นแขกนะแดเนียล ให้กูมาช่วยงี้มันถูกหรอ!” ซองอูโวยวายเสียงดัง ก่อนจะยื้อตัวให้หยุดอยู่กับที่


ไม่ถูกหรอกครับ แต่ผมอยากให้ซองอูมานี่น่าแดเนียลเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง


ทำไมกูต้องไปเขาเอ่ยถามอีกครั้ง พลางนึกคิดไปถึงตอนที่ครั้งสุดท้ายเขาได้มีโอกาสเข้าไปในเรือของเดิร์มสแตรงก์โดยฝีมือของคังแดเนียล นั่นเป็นความทรงจำที่ฝั่งใจเขามาก


ว่า ห้ามไปที่เรือนั่นอีก!


ก็เอาตามรงก็คือ ผมอยากเจอซองอู


ห๊ะ?”


ผมอาจจะติดจัดงานทั้งวัน จนผมไม่ได้ไปเจอซองอูเลยก็ได้ผมกลัวว่าซองอูจะคิดถึงไปซะก่อน เลยพามาอยู่ด้วย แต่ ซองอูไม่ต้องทำอะไรก็ได้ แค่นั่งให้กำลังใจผมเฉยๆแดเนียลเอ่ยร่ายยาวด้วยใบหน้าที่เขารู้สึกได้ว่าเหมือนกับลูกหมาที่กำลังหางลู่หางตก



น่ารัก



ท่าจะบ้านะคังแดเนียลเขาเอ่ยตอบพร้อมส่ายหัวไปมา


แล้ว—“


เออไปก็ได้


เย้!” ซองอูหันสายตามองคนที่กำลังส่งเสียงร้องดีใจด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะสะบัดหน้าเดินนำอีกคนไปที่ท่าเรืออย่างรวดเร็ว



โดยไม่ทันได้เห็นสายตาใสซื่อในคราบลูกหมาที่แปรเปลี่ยนไปเป็นเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่ออันโอชะของตัวเองแล้ว




 

 

 

 


ซองอูมองไปทั่วเรืออย่างแปลกใจ ก่อนหน้านี้ที่เขาเพิ่งได้เข้ามาไม่นาน พื้นที่ส่วนใหญ่ของเรือเต็มไปด้วยของใช้สำหรับนักเรียนชายที่วางกองระเกะระกะเต็มเรือไปหมดจนแทบไม่มีทางเดินสันจรกันได้ แถมตอนนั้นยังเจออะไรบางอย่างที่ไม่ควรจะเจอมันวางกองอยู่ที่พื้นอีกด้วย


ยกตัวอย่างเช่น ซากถุงยางที่ทั้งใช้แล้วและยังไม่ได้แกะใช้


และอีกมากมายที่เขาแอบกลืนน้ำลายตอนเดินผ่าน


เขารู้สึกปวดหัวแทนคนที่จะมาทำความสะอาดเสียจริง




 

แต่ในวันนี้กลับไม่เป็นแบบวันนั้น เพราะตรงดาดฟ้าของเรือกลับไร้ของหรืออุปกรณ์ในการเดินเรือ มันถูกแทนที่ด้วยโต๊ะ และเก้าอี้จำนวนมาก พร้อมกับมีส่วนที่น่าจะเป็นจุดวางอาหารวางอยู่เป็นทางยาว


โดยภาพที่เขาเห็นคือชายฉกรรจ์หลายคนที่เปลื้องเสื้อผ้าด้านบนกำลังแบกและขนพวกโต๊ะและเก้าอี้เข้ามาเพิ่มที่ดาดฟ้าของเรือ


ซองอูนั่งมองด้วยรอยยิ้มแห้ง ถึงแม้เขาจะเอ่ยปากช่วยหลายต่อหลายคนที่เดินแบกมาแล้วก็ตาม แต่คนพวกนั้นกลับส่ายหัวอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยบอกกับเขาว่า


คังแดเนียลไม่ให้คุณช่วยครับ


เขาชักสงสัยแล้วว่าไอหัวทองนั่นมันใหย่ขนาดไหน ถึงสั่งห้ามให้ทุกคนปฏิเสธการช่วยเหลือของเขา


พูดแบบนี้กันแทบทุกคนจนเขาหมดปัญญาที่จะขอช่วยแล้ว ได้แต่นั่งรอด้วยความปลง แล้วใช้สายตามองหาคนที่พาเขามาที่ไม่รู้ว่าหายไปอยู่ส่วนไหนของเรือแล้ว


ก่อนเขาจะมองเห็นร่างเล็กๆของใครบางคนผ่านเขามาในกรอบสายตา พร้อมกับเอ่ยเรียก


น้องจีฮุน!” ใบหน้าหวานของปาร์คจีฮุนหันมองตามเสียงที่เอ่ยเรียกชื่อตน ก่อนจะพบรุ่นพี่จากกริฟฟินดอร์ที่กำลังนั่งหน้าหงอยอยู่ท่ามกลางเด็กเดิร์สแตรงก์ที่กำลังแบกของไปมา


พี่ซองอู? โดนพี่แดเนียลลากมาหรอครับจีฮุนเอ่ยถามขึ้น พร้อมกระชับแขนที่โอบกล่องไว้


ใช่ครับเราเห็นไอแดนมันบ้างไหมซองอูเอ่ยถาม ก่อนคนเป็นน้องจะชี้นิ้วไปทางด้านในของเรือ


ในห้องครัวเลยครับ บอกว่าจะไปช่วยพี่จินอูทำ ไม่รู้ว่าป่านนี้ครัวจะไหม้หรือยังจีฮุนเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะขอตัวไปช่วยคนอื่นจัดงานต่อก่อน





ซองอูลุกออกจากที่เดิม แล้วเดินหลบเลี่ยงคนที่เดินวุ่นผ่านไปมาบนดาดฟ้าเรือ เพื่อไปตามที่ปาร์คจีฮุนบอกเขา


หากถามว่ารู้จักกับเด็กคนนั้นได้อย่างไง อาจจะเป็นเพราะพวกเราทั้งคู่ถูกเลือกให้เป็นของสำคัญที่คังแดเนียลต้องเลือกช่วยในภารกิจที่สอง จึงทำให้อยู่ๆดีทั้งเขาและจีฮุนก็พูดคุยกันมากขึ้น


นั่นจึงไม่แปลกที่เขาจะรู้จักคนในเดิร์มสแตรงก์มากกว่าฮอกอวอตส์บางบ้านเสียอีก





 

ซองอูเดินย่ำมาจนถึงหน้าห้องครัวของเดิร์มสแตรงก์ที่นักเรียนทุกคนสามารถจะทำอะไรกินกันได้ในยามที่ไม่ต้องการออกไปที่ห้องโถงของฮอกวอตส์ แบบที่แดเนียลเคยบอกเขา ก่อนสายตาของซองอูจะมองเห็นใบหน้าที่กำลังขมวดคิ้วยุ่งของคังแดเนียล


หั่นยังไงวะเนี่ยคนตัวสูงเอ่ยพูดกับแอปเปิ้ลในมืออย่างหัวเสีย พร้อมกับพลิกลูกกลมๆนั่นไปมา


เขาได้แต่ปิดปากกลั่นเสียงหัวเราะของตัวเองเมื่อเจ้านั่นเอาแต่พูดกับแอปเปิ้ลราวกับว่ามันกำลังพูดตอบกลับมา



คังแดเนียลตลกชะมัด



และเพราะเขาส่งเสียงออกไปมากเกิน คนที่กำลังยืนอยู่หน้าเคาต์เทอร์ถึงได้เงยหน้าขึ้นมองหาที่มาของเสียง ก่อนเจ้าหมาคังแดเนียลจะหันมาสบตากับเขาพร้อมรอยยิ้มกว้าง


อะแฮ่ม!” ซองอูกระแอมเสียงดัง ก่อนจะยืดตัวขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินตรงไปหาอีกคนที่ยืนมองอย่างยิ้มๆ


ซองอูคิดถึงผมละสิแดเนียลว่า เขามองอย่างเหนือยๆ ก่อนจะคว้าแอปเปิ้ลในมือของอีกคนมาไว้กับตัวแล้ว หันสายตามองหามีดที่สามารถหั่นมันได้


มัวแต่ยืนถือคุยกับมันวันนี้คงไม่ได้กินกันหรอกซองอูว่าอย่างเหน็บแนม แล้วดันตัวของแดเนียลให้หนีออกห่างจากตรงนั้น แล้วจัดการหั่นแอปเปิ้ลเป็นชิ้นสวยอย่างพอดีคำ


ว๊าวซองอูทำเป็นด้วยหรอครับแดเนียลร้องอย่างตกใจ พร้อมกับอ้าปากมองเขา


ต้องทำเป็นดิ เผื่อมึงลืมนะ กูเป็นพี่โตสุด เวลาพ่อแม่ไม่อยู่ กูก็ต้องเป็นคนทำอะไรให้น้องอีกสองคนกินไง แค่หั่นแอปเปิ้ล ไม่ใช่เรื่องยากซองอูว่าตอบ แล้วหันไปหยิบแอปเปิ้ลอีกลูกมาหั่นต่อ


ผมต้องไม่อดตายแน่ๆถ้าอยู่กับซองอู


เออ ไม่อดหรอก แต่คนอื่นจะอดกินแน่ๆถ้ามึงไม่มาช่วยกู นู่น! เอาอย่างอื่นไปล้างดิ แล้วไปอยู่ไกลๆด้วย เกะกะกูคนตัวบางกว่าว่าพร้อมชี้นิ้วไปยังกองผลไม้ที่อยู่ข้างๆกับตรงที่แดเนียลยืนอยู่ ก่อนเจ้าตัวจะพยักหน้ารับตามคำพูดของเขาแล้วโอบกะละมังใส่ผลไม้ไปยังก็อกน้ำที่ห่างจากเขาระยะนึง




ซองอูรู้ไหมหลังจากที่เขาเอ่ยปากสั่งอีกคน และแยกย้ายกันจัดการในส่วนของตัวเอง อยู่ดีๆแดเนียลก็พูดขึ้นทำลายความเงียบ เรียกให้ซองอูต้องเลิกคิ้วแล้วขานรับในลำคอ


หืม?”


ซองอูทำให้ผมไม่อยากกลับเดิร์มสแตรงก์สิ้นคำพูดของแดเนียล เขาก็หยุดชะงักมีดที่กำลังกดลงบนผลฝรั่ง


กูทำอะไรซองอูเอ่ยถามกลับ


ก็ทำให้ผมชอบซองอูมากๆ จนอยากอยู่ที่นี่ตลอดไปแดเนียลตอบ ก่อนจะวางสตอร์เบอรี่ที่ล้างเสร็จแล้วไว้บนถาด และเดินเข้าไปหาคนที่กำลังก้มหน้าตั้งใจหั่นผลไม้อยู่ ก่อนจะสวมกอดอีกคนจากทางด้านหลัง จนคนที่มัวแต่สนใจกับผลไม้ตรงหน้าร้องอุทานด้วยความตกใจ


"อ๊ะ! เล่นอะไรของมึงเนี่ย" ซองอูเอ่ยพูด ก่อนจะพยายามแงะมือของแดเนียลที่โอบรอบเอวไว้อยู่ออก


ซองอูป้อนแอปเปิ้ลผมหน่อยแดเนียลเอ่ยขึ้นด้วยเสียงกระซิบที่ข้างหูของอีกคน เรียกให้ใบหน้าของซองอูขึ้นสีอย่างน่ารัก


“—กินเองดิวะ ไม่มีมือหรือไงซองอูเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงสั่น


ผมเจ็บข้อมือไปหมดแล้ว แผลเมื่อวานยังไม่หายดีเลยนะครับซองอูได้แต่ถอนหายใจอย่างปลงๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบแอปเปิ้ลมาหนึ่งชิ้นแล้วยื่นไปหาคนข้างหลัง


แต่ยังไม่ทันได้ให้แดเนียลเลื่อนหน้าเข้าไปงับชิ้นแอปเปิ้ลจากมืออีกคน ซองอูก็เปลี่ยนเส้นทางเอาชิ้นแอปเปิ้ลเข้าปากตัวเองแทน


แดเนียลชะงักใบหน้าไป พลางมองคนที่กำลังงับแอปเปิ้ลอยู่ในปากและยักคิ้วส่งมาให้อย่างกวนๆ



องซองอูคงลืมไป



ว่าคังแดเนียลไม่ใช่หมาน้อยน่าเอ็นดู



แต่เป็นเสือร้ายใต้หน้ากากหมาน้อยต่างหาก




แดเนีลยกยิ้มอย่างชอบใจ ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าหาคนที่กำลังเชิดหน้าอย่างท้าทาย แล้วกดริมฝีปากลงไปงับชิ้นแอปเปิ้ลที่ยื่นออกมาจากปากอีกคน ด้วยระยะห่างที่แทบไม่เหลือจนซองอูสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เข้าออกอย่างแรงของแดเนียล



และสัมผัสที่นุ่มหยุ่นบางๆบนริมฝีปากล่างของเขา




แดเนียลผละตัวออกมามองหน้าคนที่กำลังนิ่งค้างไปด้วยใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้ม ก่อนเขาจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้คนแมนแห่งกริฟฟินดอร์ต้องหน้าแดงขึ้นกว่าเดิม


แอปเปิ้ลของฮอกวอตส์นี่แตกต่างกับที่เดิร์มสแตรงก์จังเลยนะครับ


...


ที่นั่นทั้งแข็งและเฝือดลิ้น


...


แต่ของที่นี้ทั้งหวานและนุ่ม สงสัยต้องกินอีกบ่อยๆซะแล้ว คังแดเนียลยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข ก่อนใบหน้าเขาจะเปลี่ยนสีเมื่อสัมผัสได้ถึงของแข็งๆที่กระทบเข้ากับใบหน้า


ไปตายซะคังแดเนียล!!” ตามมาด้วยเสียงตะโกนลั่นของซองอูที่ดังไปทั่วเรือจนคนที่กำลังจัดงานอยู่บนดาดฟ้าได้แต่มองหน้ากันด้วยความสงสัย


คู่นี้รักกันรุนแรงจริงๆ

 




 

 

 

 

 

 

 

อ่ะน้ำแข็งจูจินอูเดินเข้าหาเพื่อนหน้าขาว พร้อมยื่นถุงน้ำแข็งให้ด้วยความขบขัน ก่อนคนที่กำลังนวดแก้มของตัวเองมาจะยกมือขึ้นรับแล้วเอ่ยขอบคุณ


ไปทำอีท่าไหนวะถึงโดนเขาปาแอปเปิ้ลใส่แบบนี้จินอูเอ่ยถาม พลางหย่อนก้นลงโซฟาตรงข้ามอีกคน


ไม่ได้ทำอะไรก็แค่หลอกจุ๊บไปนิดนึง แดเนียลตอบ พร้อมกับใช้น้ำแข็งกดไปบริเวณที่ถูกคนตัวบางขว้างผลแอปเปิ้ลมาอย่างแรง


ให้ตายเถอะ


เห็นตัวบางๆแบบนั้นก็แรงเยอะใช่เล่น ทำเอาตัวเขาระบมมากกว่าเมื่อวานซะอีก


ถ้าจีฮุนและจินอูไม่เข้ามาดู แล้วเอ่ยปากบอกให้วองอูกลับไปเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงคืนนี้ ป่านนี้เขาน่าจะกลายเป็นซากใต้ฝ่าเท้าอีกคนไปแล้วก็ได้


คนอะไร หน้าหวานแต่มือไม่หวานตามหน้าเลย


แต่ริมฝีปากนี่หวานใช้ได้ ขนาดสัมผัสไปนิดเดียว ยังใจสั่นขนาดนี้ เขาไม่อยากคิดไปถึงตอนที่ได้สัมผัสมากกว่านี้เลย



ฮู้ว



เมอร์ลินช่วยลูกด้วย ลูกคิดดีไม่ได้




อะไรวะนี่ไม่ใช่มึงเลยอ่ะแดเนียล ปกติมึงรุกแรงจะตายจินอูว่าขึ้น


บอกไปแล้ว คนนี้กูจริงจังแดเนียลเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นจนคนที่ฟังอยู่ได้แต่เลิกคิ้วมองอย่างอแปลกใจ


แต่อีกไม่กี่วันเราก็ต้องกลับเดิร์มสแตรงก์แล้วนะ มึงไม่คิดว่าระยะทางมันห่างกันไปหน่อยหรอคนตัวสูงหันมองเพื่อนที่เอ่ยถามด้วยใบหน้าเศร้าสร้อยจนเขาอดสงสัยไม่ได้


อย่าบอกนะว่ามึงบอกเลิกเด็กฮัพเฟิลพัฟคนนนั้นแล้ว


อืมจินอูตอบด้วยน้ำเสียงที่เบากว่าเดิม จนทำให้คนทีนั่งนวดแก้มเหยียดขาไปเตะเข้าที่สะโพกของอีกคน


เป็นบ้าอะไรเนี่ยจูจินอูมึงดึงเขาเข้ามาในชีวิตมึงแล้ว มึงจะปล่อยเขาไปง่ายๆหรอ


มึงคิดดูนะไอคุณชาย กูเป็นใคร แล้วน้องเขาเป็นใคร โลกของกูกับเขาต่างกัน แค่ระยะทางก็ไกลกันเหมือนอีกฟากโลกจินอูตอบ พลางสะบัดขาเพื่อนให้หนีจากตัว


แล้วไงวะ นี่มึงเห็นคำว่าระยะทางมันสำคัญกว่าความรักที่น้องเขาให้มึงหรอวะ


มึงพูดได้ มึงยังไม่เคยเจอรักแท้แพ้ระยะทางแบบกูจินอูเอ่ยเถียงอย่างเสียงดัง


แล้วไงวะ จะแพ้จะชนะระยะทางอะไรก็ช่าง กูเชื่อใจซองอู กูเชื่อใจตัวเอง มันก็แค่นั้นละวะแดเนียลเอ่ยตอบ พร้อมกับโยนถุงใส่น้ำแข็งที่ละลายกลายเป็นน้ำแล้วลงถังขยะตรงมุมห้องอย่างแม่นยำ


"มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกว่ะ"


"แล้วมึงจะทำให้มันยากไปทำไม ติดนิสัยไอควานลินมันมาหรอ กว่าจะรู้อะไรได้ก็เกือบสายความรักมันก็แค่รัก จะไปคิดถึงเรื่องอื่นทำไมให้มันวุ่นวายทำไม" แดเนียลเอ่ยตอบก่อนจะยื่นมือไปผลักหัวอีกคนอย่างแรง



พูดเหมือนมึงกับซองอูคบกันแล้วอ่ะ ว่าแต่กู มึงต่างหาก กลัวอะไร ทำไมไม่ขอซองอูเป็นแฟนสักที


เรื่องของกูไหมแดเนียลว่า


หรือมึงรอรวบหัวรวบหางทีเดียวไปเลย



กูสุภาพบุรุษพอทีจะให้ความรู้สึกเราทั้งคู่มันตรงกันก่อนต่างหาก เอาเรื่องตัวเองให้รอดก่อนครับจูจินอูจินอูเบะปากใส่คนพูดอย่างหน่ายใจ


เรื่องของกูเหมือนกันจินอูเอ่ยย้อนพร้อมกับได้รับหมอนที่ถูกปาใส่อย่างแรง ก่อนเขาจะเอ่ยต่อ สุภาพบุรุษมากๆระวังอดแดกนะครับเพื่อน กูเตือนไว้มองจากเดิร์มสแตรงก์ก็ดูออกว่าพวกมึงรักกัน รีบๆทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวแล้วขังพวกมึงไว้ในห้องกันสองคนพูดจบ จินอูก็โยนหมอนคืนเจ้าของแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว ตามด้วยเสียงเอ่ยสบถดังตามมา



ทิ้งให้คังแดเนียลนั่งมองกล่องกำมะหยี่บนโต๊ะด้วยรอยยิ้มกว้าง











-talk- 

ไหนมีใครคิดถึงเราบ้างงง 

มาอัพตอนหวานๆให้มดขึ้นซะหน่อย ไม่มีอะไรมาก เป็นตอนที่ให้คุณแดนเขาออกลายเสือก่อนที่จะกลายเป็นผัวทาสเต็มตัว 555555

ตอนหน้าจะเป็นตอนของงานเลี้ยงนะคะ รวมสามคู่เลย อาจจะมีคู่รองมาแจมด้วย ต้องรอติดตามน้า

นี่ใกล้จบแล้วเอาจริงๆนะ ฮือ เนี่ย อีกไม่กี่ตอนแล้ว เศร้าเว่อ 

ตอนหน้าเตรียมใจกันไว้ดีๆ ความรู้สึกตอนอ่านอาจจะเหมือนเล่นรถไฟเหาะ 

อ่ะ เวอร์ค้าบ 555555555

นอนกันเถอะ ฝันดีองซองอูรอบเตียงงง ไปแร้ว g9 เลิ้บ

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1949 Sawaddeeda (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 23:59

    เหม็นความรักคละคุ้งไปหมดเลยจ้า ดูแล้วเนียลนี่อนาคตทาสเมียชัวร์5555555555555

    #1,949
    0
  2. #1871 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 07:51
    ขังเล้ยยยย ขัง!!!! 5555555555
    #1,871
    0
  3. #1817 Sweet_Memory (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 10:10
    รักแท้มันจะไม่แพ้อะไรค่ะพี่จินอู
    #1,817
    0
  4. #1713 `rosie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 08:16
    เอาเลยค่ะพี่จินอู ขังเลยค่ะ อยากมีลูกเขยไม่ไหวแล้น 5555555555
    #1,713
    0
  5. #1500 chzckhnp (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 02:11
    แงจะกลับแล้วเหรอ ขังเลยแบบนี้ต้องขัง ต้องอยู่ด้วยกัน!
    #1,500
    0
  6. #1356 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 20:15
    ทำไมแดเนียลถึงหล่อแบบออร่าพระเอกแห่งชาติแบบนี้หนออออ ใจแม่ไม่ดีเลยค่ะ555555
    #1,356
    0
  7. #1139 Winter Foggy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 08:58
    นี่แบบ ขังเลย ขังๆๆๆๆๆๆๆ จับพี่มันสองคนขังด้วยกันไปเล๊ยยยยยย
    #1,139
    0
  8. #1102 J.Darker (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 21:05
    อ่านไปเรื่อยๆทำไมมีแต่คำว่าซองอูน่ารักเต็มไปหมด เอ็นดู~
    #1,102
    0
  9. #905 project_nextime8 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:10
    ไม่อยากให้จบเลยแง้คูมแดนน่ารัก
    #905
    0
  10. #904 doobdib04 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 19:32
    เขินคุณแดนกรี้ดดดด จะจบแล้วหรอฮรือออยังไม่อยากให้จบเลย รอดูคู่ตวานลินซอนโฮจะแฮปปี้ไหม
    #904
    0
  11. #903 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 18:21
    ยังไม่อยากให้จบเลยอ่ะ ToT
    #903
    0
  12. #901 Konix (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 17:27
    คูมแดนดูร้าย ดูน่ารัก ฮอล
    #901
    0
  13. #900 i'm dear :) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 14:48
    ชอบคำว่า ลูกคิดดีไม่ได้ // me. เช่นกันค่าาาาาาา
    #900
    0
  14. #899 lvsj (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:27
    กรี๊ดดดดด คุณแดนนนนน เจ้าเล่ห์อ่ะ เขิน >< มีแหวนเตรียมไว้ด้วยยยย
    #899
    0
  15. #897 ασɱ♡ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 13:01
    บอกโลย หวานอ่ะ หวานมาก คุณจินอูกะจีฮุนมีเบะปากเหม็นความรักบ้างไหมอ่ะ 555555 คนอ่านเหม็นความรักมาก :-0 อ้อ รอวันคุณอ๋งโดนหมาเล่น เอ้ย เล่น-อยู่นะคะ 5555555
    #897
    0
  16. #896 snoopyJ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 08:54
    งื้อออ อีกไม่กี่ตอนหรอคะ ไม่อยากให้จบเยยย ชอบเรื่องรี้มากๆ
    #896
    0
  17. #895 nphermsub (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 07:56
    ก่อนอื่นขอถามจินอู เด็กฮัฟเฟิลพัฟคนนั้นเนี่ย คนหนายยย นี่ทำเด็กฮัฟเฟิลพัฟเจ็บอีกแล้วเหรอออออ ทำไมพวกเดิมสแตงค์เป็นงี้ อิหลินอีกคน เด็กเดิมสแตงค์เก่าหนิ หึ สาปแช่งงง มีความโมโหข้ามตอนแล้วก้อหลายตอนด้วย 555 พี่แดเนียลลลขา ระวังนะ จากเสือจะเหลือแค่ทาสแมว5555 แต่แอบเชียร์ให้พี่จินอูหมดความอดทนนะ คือแบบไม่ยอมขอเป็นแฟนสักที 555 รอตอนต่อไป อยากเห็นเจี๊ยบด่าอิหลิน ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #895
    0
  18. #894 moun's (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 07:33
    คู่คุงแดนค่ดน่ารักแง
    #894
    0
  19. #893 Yoo_Mind (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 02:48
    จะใกล้จบแล้วฮือ งี้น้องซอนโฮก็งอนควานลินไม่นานสิ เบื่อควานลินนนนนนนนนนน
    #893
    0
  20. #892 Roe Phongamwong (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 02:02
    ชอบเรื่องนี้มากกก เป็นกำลังใจให้นะไรท์ :)
    #892
    0
  21. #891 Jinjoo.K (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:57
    โง้ยยยย ขุ่นแด๊นนนน! เสือร้ายในคราบหมาซามอยด์เอ้ยยยแอบสะใจที่โดนปาแอปเปิ้ลใส่หน้า55555555
    #891
    0
  22. #890 ลำไส้ใหญ่ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:47
    เขิลล กล่องกำมะยีนี้แหวนรึป่าว แดนอาจจะจองไว้งี้ คู่แดนน่าจะสมหวัง ส่วนคู่อื่นนี้ไม่แน่ใจ รอน้าาาา
    #890
    0
  23. #889 moonp_24 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:36
    อร้ายยย สู้ๆเนียลลูก แม่เชียร์อยู่
    #889
    0
  24. #888 beyourfangirl (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:29
    เขิงเว้ออออออ
    #888
    0
  25. #887 Eliee_Taylor (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 01:02
    คิดถึงงงงงง เหม็นความยัก อยากอ่านตอนพี่ยองมิน55555555
    #887
    0