( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 24 : ๒๑ - สี่ทุ่มสามสิบสามนาที

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    20 ก.ย. 60













บทที่ ๒๑













_________________________________________________________________________________________________________

Note : อ่านช้าๆ ค่อยๆซีมซับความรู้สึกนะคะ 










อ่ะกล่องสี่เหลี่ยมที่ห่ออย่างดีถูกยื่นมาตรงหน้าร่างสูง พร้อมกับเสียงของคนที่อยู่ในชุดลำลองอย่างสบายๆ



อะไรวะ?” ยองมินเอ่ยถามเจ้าของมือที่เอื้อมมือมาหาเขา



ข้าวซองอูตอบ มึงไม่ได้กินอะไรมาสี่ชั่วโมงแล้วยองมิน เผื่อมึงไม่รู้ก่อนเจ้าตัวจะพเยิดหน้าหาเขารับของในมือไป



ยองมินส่ายหน้าเบาๆ



ไม่ว่ะมึง กูไม่หิวยองมินเอ่ยตอบ พร้อมกับละสายตาอย่างเพื่อนร่างสูงไปมองคนที่กำลังนอนหายใจเป็นจังหวะอยู่บนเตียง



กูว่าศาสตราจารย์ก็พูดชัดแล้วนะว่าเซอุนไม่เป็นอะไร น้องกูแค่เหนื่อย แต่มึงควรจะห่วงตัวเองบ้างซองอูเอ่ยพูดอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะได้รับความเงียบกลับมา



กูโอเค กูยังไหว



การสู้กับกรินดี้โลว์คนเดียวในน้ำแม่งไม่ใช่เรื่องที่ควรไหว



กูไม่ได้สู้คนเดียว ผัวมึงก็อยู่ยองมินเอ่ยเถียง



แต่ไอแดนมันบอกเองว่ามึงยอมโดนกรินดี้โลว์รุม แล้วให้มันไปช่วยเซอุนขึ้นไป เท่ากับว่ามึงก็สู้คนเดียวป่าววะซองอูเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงติดจะหงุดหงิด



นี่ไอยองมินมันเป็นพวกหัวรั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน



นี่ยอมรับแล้วหรอว่าคังแดเนียลมันเป็นผัวมึงยองมินเอ่ยพูดล้อๆ ก่อนจะได้รับแรงจากฝ่ามือที่กระทบลงบนหัวของเขา



ยองมิน กูว่ามึงไม่น่ารอดกลับมาเลยว่ะ



ล้อเล่นน่าพูดจบ ยองมินก็หัวเราะออกมาเบาๆ จนคนที่สนทนาด้วยเลิกคิ้วมองอย่างแปลกใจ



เห็นมึงยิ้มได้กูก็สบายใจหน่อย




ก็อกๆ





พวกมึงอยู่นี่เองใบหน้าของดงฮยอนโผล่เข้ามาในห้องพยาบาล พร้อมกับวาดรอยยิ้มกว้างใส่เพื่อนทั้งสอง



มีอะไรวะดงฮยอนซองอูเอ่ยถามคนมาใหม่ที่กำลังเดินตรงมาหาเขา



ศาสตราจารย์ชีต้าให้กูมาตามมึงไปพบเขาอ่ะดงฮยอนพูดตอบด้วยเสียงเบาๆ พร้อมกับลูบท้ายทอยตัวเองไปมา



กูไม่ไปยองมินเอ่ยตอบทันที



แต่นั่นศาสตราจารย์ชีต้าเลยนะมึง กูว่ามึงอย่าขัดเขาเลย



กูอยากอยู่ดูเซอุนมากกว่ายองมินเอ่ยตอบ พลางยื่นมือไปปัดผมที่ปรกหน้าคนที่กำลังนอนอยู่ออก



มึงช่วยดูสารรูปตัวเองก่อนดูน้องกูด้วยยองมิน สภาพมึงแย่กว่านิคหัวเกือบขาดอีกนะรู้ตัวบ้างไหมซองอูที่เริ่มทนไม่ไหวกับความรั้นของเพื่อนตัวเองได้แต่เอ่ยพูดออกมาด้วยความหงุดหงิดใจ



กูรู้



รู้แล้วยังจะมาทำตัวแบบนี้อีก



ใจเย็นดิซองอูดงฮยอนที่ยืนเงียบอยู่นานก็เอ่ยขัดขึ้น ก่อนที่เพื่อนของเขาทั้งสองคนจะตีกันตายอยู่ในห้องพยาบาล



ใจเย็นอะไร มันเป็นอย่างนี้มาสี่ชั่วโมงแล้วนะ ถ้าน้องกูตื่นขึ้นเห็นมันสภาพนี้น้องกูจะไม่ตกใจแล้วสลบไปอีกรอบหรอวะ



กูถามมึงคำเดียวเลยนะ” ซองอูเอ่ยพูดกับคนที่นั่งนิ่งอยู่



...



มึงอยากดูแลน้องกูอยู่ไหม ถ้าอยากมึงก็ต้องดูแลตัวเองให้ได้ก่อน



...



มึงอยากเป็นคนปกป้องน้องกูอยู่ไหม ถ้ายังอยากมึงต้องทำให้กูเห็นว่าร่างกายมึงมึงก็ปกป้องได้



...



และมึงยังอยากให้กูยอมรับมึงอยู่หรือเปล่า ถ้าอยากมึงก็ต้องทำให้กูเห็น



ถามหลายคำนะ



ยองมิน!!”



กูก็จะตอบหลายคำเหมือนกัน



...



ถ้าเพื่อน้องมึงแล้ว



...



ถ้าต้องให้กูไปสู้กับกรินดี้โลว์อีกรอบ



...



หรือไปฟัดกับมังกร



...



กูก็ยอม



...


"กูยอมทุกอย่างแค่ขอให้เซอุนปลอดภัย"



โอ๊ยยยย กูอยากจะบ้าตายกับพวกมึง อีกคนแม่งก็หวงก้างน้องซะ อีกคนก็หยอดซะกูเขินแทนเซอุนแล้ว



ชู่วยองมินยกนิ้วขึ้นมาที่ปากพร้อมกับส่งเสียงเอ่ยบอกให้เพื่อนตนเงียบ



งั้นก็ดี ทีนี้มึงฟังกู แล้วทำตามที่กูพูดซองอูเอ่ยพูดต่อ



ออกไปจากตรงนี้ ไปหาศาสตราจารย์ชีต้า ไปอาบน้ำกินข้าวให้เรียบร้อย แล้วค่อยมาหาเซอุนใหม่ เข้าใจไหมซองอูมองสบตาคนที่กำลังนั่งมองหน้าน้องชายของเขาอยู่พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วพยักหน้าตกลง



เข้าใจแล้วก็ไปได้แล้ว อย่าให้กูต้องพูดซ้ำเขายกมือเอ่ยไล่เพื่อนร่างสูง ก่อนเจ้าตัวจะค่อยๆลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินออกไปจาห้องพยาบาลพร้อมดงฮยอนที่เอ่ยบอกจะไปเข้าเรียนต่อ แต่ยังไม่วายมองหน้าเซอุนไปตลอดทาง จนประตูปิดลง ทำให้ซองอูต้องหันไปหาคนที่กำลังนอนอยู่เตียง



เก่งจริงๆเลยน้องชายเขา



แต่หลอกใครก็หลอกได้



แต่อย่าคิดว่าจะหลอกคนอย่างองซองอูได้

 



ลืมตาได้แล้วจองเซอุน

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

ยองมินเดินก้าวไปตามทางด้วยอารมณ์คุกกรุ่น เขาพยายามจะไม่สบสายตาคนที่เดินผ่านเขา แม้ว่าตอนนี้เขายังอยู่ในชุดเดียวกับตอนที่กระโดดลงไปในน้ำ



ก็เขาจะมีเวลาที่ไหนไปเปลี่ยนกัน เพราะหลังจากช่วยเซอุนขึ้นมาได้ เขาก็ไม่ปล่อยเซอุนคลาดสายตาเลยแม้แต่วินาทีเดียว

 


เขาเดินมาเรื่อยๆจนถึงห้องทำงานของศาสตราจารย์ชีต้าที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะว่าหน้าที่พรีเฟ็คของเขาทำให้ต้องมาเยี่ยมเยียนที่ห้องนี้บ่อยซะเหลือเกิน



ก็อกๆ



ยองมินเลือกที่จะเคาะประตูสองสามครั้งก่อนประตูจะเปิดออกราวกับมันกำลังรอคอยเขาอยู่



เมื่อก้าวเข้ามาในห้องได้แล้ว สิ่งทีร่เขามองเห็นอย่างแรกเลยชื่อใบหน้าบูดเบี้ยวที่แสดงถึงอารมณ์โกรธของเธอเป็นอย่างดี



ก่อนเขาจะเบนสายตาไปมองคนที่กำลังยืนกุมมืออยู่หน้าโต๊ะทำงานของศาสตราจารย์และมองมาทางเขา



ยองมินแทบจะอยากปิดประตูใส่อย่างแรงเมื่อเขามองเห็นใบหน้าของคนที่บังอาจทิ้งเซอุนไว้ในน้ำ



แล้วหนีมากับคนรักของตัวเองเพียงสองคน



ฮวังมินฮยอนมองหน้าของเขาด้วยความรู้สึกผิด แต่ก็เท่านั้น เพราะว่าที่เขารู้สึกมันมากกว่าความโกรธ แต่ตอนนี้เขาเริ่มเกลียดไอพรีเฟ็คนี่แล้ว



มาช้านะอิมยองมิน ฉันให้คุณคิมไปตามนานแล้วหลังจากยองมินก้าวเท้ามาในห้อง พลางก้าวเดินไปด้านหน้าโต๊ะทำงานของเธอ



ขออภัยครับ ผมไม่ได้ว่างขนาดนั้นยองมินเอ่ยตอบเสียงเรียบ



และสิ่งที่ได้รับกลับมาคือรอยยิ้มแสยะของศาสตราจารย์ชีต้า ก่อนเธอจะเอ่ยพูด



ในเมื่อมากันครบแล้ว ฉันจะพูดเลยแล้วกัน

 


“อย่างแรกพวกเธออยู่ปีห้ากันแล้ว น่าจะรู้ว่าสิ่งไหนควรหรือไม่ควรทำฮวังมินฮยอน ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่เธอทำลงไปคือความถูกต้องตามกติกา แล้วมันไม่มีใครโทษเธอที่พามากลับมาเพียงแค่คนเดียว บางทีชีวิตคนเรามันก็ไม่ได้ราบรื่นเสมอไปแต่อิมยองมิน ฉันเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับคุณจองดี และรู้ว่าเธออยากปกป้องคุณจอง แต่สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจคือ ทำไมเธอต้องขัดขวางการแข่งขัน หรือเธอไม่ไว้วางใจระบบความป้องกันของฮอกวอตส์งั้นหรอ



เปล่าครับยองมินตอบ



แล้วทำไมเธอถึงทำมันลงไปแบบไม่คิด พวกเธอไม่คิดหรอว่าคนข้างนอกจะมองโรงเรียนเราเป็นยังไง และพวกเธอทั้งคู่ ไม่ใช่แค่นักเรียนธรรมดา แต่พวกเธอคือพรีเฟ็ค เป็นประธานของบ้าน ถึงเธอจะพูดว่าเธอได้รับเลือกมาจากการที่ไม่มีใครเหมาะอีกแล้ว แต่ฉันเชื่อว่าอาจารย์ประจำบ้านของพวกเธอต้องเลือกมาอย่างดีแล้ว



งั้นผมขอถามศาสตราจารย์อย่างหนึ่งได้ไหมครับ?”



ว่ามา



ทำไมถึงต้องเป็นเซอุนสิ้นเสียงของยองมิน ทั้งห้องเงียบลงถนัดตา คนที่เอาแต่ก้มหน้ามอพื้นอย่างมินฮยอนยังเงยหน้าขึ้นมองเพื่อรอฟังคำตอบจากปากของคนที่นั่งมองทั้งคู่ด้วยรอยยิ้ม



อันที่จริงคุณจองขอไม่ให้ฉันบอกใครแต่ถ้ามันทำให้พวกเธอคิดได้ฉันจะยอมพูดศาสตราจารย์เอ่ยเว้นวรรค คุณจองเป็นคนอาสาขอลงไปอยู่ในน้ำนั่นเอง



พูดจบ ทั้งยองมินและมินฮยอนก็เบิกตากว้างอย่างไม่เข้าใจ



ทำไมเซอุนถึงเป็นคนอาสาลงไปเป็นของสำคัญกันละ?



มันดูไม่มีเหตุผล แต่ถ้าเธอได้ฟังแล้วฉันเชื่อว่ายังไงก็ตามเธอจะใจอ่อนและยอมตอบตกลงแน่นอน



แต่เขาไม่เกี่ยวกับผมนะครับ เราไม่ได้มีอะไรเกินกว่าพี่น้องสักนิดมินฮยอนที่เงียบอยู่นานก็เอ่ยพูดบ้าง



นั่นแหละคือสิ่งที่คุณจองต้องการพิสูจน์ฉันว่าพวกเธอควรไปถามจากปากคุณจองเองดีกว่า ฉันไม่อยากจะพูดอะไรมากนักศาสตราจารย์เอ่ยอีกครั้ง



แต่สิ่งที่ฉันอยากให้พวกเธอเข้าใจกันมากๆเลยคือความรักที่แสดงออกแต่การกระทำเพียงอย่างเดียว ไม่ช่วยให้คนที่เรารักสัมผัสได้ถึงมันหรอกนะ คำพูดต่างหากที่จะทำให้เขารับรู้ได้

 


นี่โตกันจนจะเท่าโทรลล์สกันอยู่แล้วยังจะมาให้ฉันสอนเรื่องความรักอีกนะศาสตราจารย์เอ่ยพูดด้วยรอยยิ้ม



แต่ก็นะฉันจำเป็นต้องลงโทษเมื่อเห็นสมควรว่าผิด หักกริฟฟินดอร์ 50 แต้ม



ดูเหมือนว่าเธอจะต้องตั้งใจแข่งควิดดิชแล้วหากเธออยากจะได้บ้านดีเด่นยองมินพยักหน้ารับอย่างเต็มใจและไม่เอ่ยค้านอะไร



และที่ฉันเรียกพวกเธอทั้งคู่มา ก็หวังจะให้ปรับความเข้าใจกันได้ และไม่มีบาดหมางกันนะเธอเว้นวรรค หมดธุระแล้ว รีบออกไปซะศาสตราจารย์ชีต้ายกมือขึ้นมาสะบัดไปมาเป็นท่าทีไล่ ก่อนที่พวกเขาจะโค้งทำความเคารพแล้วเดินออกไปจากห้องของเธฮ

 






มึงโกรธกูใช่ไหม


เปล่า


คล้อยหลังจากที่ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องของศาสตราจารย์ชีต้าและ มินฮยอนที่เดินตามหลังมาก็เอ่ยขึ้น


กูขอโทษ แต่ถ้าวินาทีนั้นเป็นมึง มึงต้องเลือกคนที่มึงรักถูกไหมมินฮยอนเอ่ยถาม


ไม่ว่ะ กูมั่นใจว่ากูช่วยขึ้นมาได้ทั้งคู่นั้นแหละยองมินเอ่ยตอบ แต่ก็ไม่ได้หันหลังไปหาคู่สนทนา


กูรู้มึงโกรธ กูขอโทษ กูไม่ต้องการให้เป็นแบบนี้อีกคนพูดต่อ มีงานพรีเฟ็คอีกหลายงานที่เราจะต้องช่วยกันนะ ถ้ามึงกับกูเอาแต่โกรธกันแบบนี้งานคงไม่เดินหน้าแน่ๆ


พรีเฟ็คหรอ?” ยองมินเอ่ยถาม พร้อมกับเอี้ยวตัวหันมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง


มินฮยอนมองอีกคนนิ่งๆ ก่อนเจ้าตัวจะเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม


"คนที่ทิ้งคนอื่นไว้ข้างหลังแล้วหนีเอาตัวรอดคนเดียวแม่งไม่ควรได้เป็นพรีเฟ็คหรอกวะพูดจบ ยองมินก็ออกตัวก้าวเดินไปด้านหน้าอย่างไม่รีบร้อน



 

 

 

 

 

 

ยองมินเลือกที่จะตรงไปห้องพยาบาล แทนที่จะตรงไปที่ห้องอาหารตามที่ซองอูสั่ง แต่ก่อนที่เขาจะได้เปิดประตูห้องพยาบาลเข้าไป ร่างของซองอูโผล่ออกมาจากห้องพยาบาลพอดีกับเขา



อ้าวยองมินมึง กูกำลังจะไปหาคนมาดูน้องกูแทนเลยซองอูเอ่ยพูด



แล้วมึงจะไปไหนยองมินเอ่ยถาม



ไปกินข้าวไง กูไม่ได้บ้าเป็นก็อบลินแบบมึงที่ไม่กินอะไรเลย กูยังมีความหิวอยู่โว๊ยเพื่อนเขาเอ่ยตอบ พร้อมกับผลักไหล่เขาให้หลบไปจากทางของมัน



ตะกละ



อ่ะไม่ต้องกินไรละ กูว่ามึงกับกูไปประลองกันอีกสักรอบดีกว่าซองอูเอ่ยพูด พร้อมทำท่าจะหยิบไม้กายสิทธิ์ขึ้นมา



ใจเย็นเว้ยยองมินเอ่ยพูดพร้อมกลั้วหัวเราะ



เดี๋ยวกูก็ไม่บอกซะนี่ว่าเซอุนมันตื่นแล้วซองอูเอ่ยพูดเสียงเบา แต่ไม่รอดพ้นจากอิมยองมินไปได้



มึงว่าไงนะ! เซอุนตื่นแล้วยองมินพูดเสียงดัง พร้อมกับเบิกตากว้าง



เอออ่ะดิ มัวแต่ยืนคุย น้องกูหลับไปอีกรอบแล้วแน่ๆได้ยินดังนั้น ยองมินรีบพาร่างของตัวเองเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว



ก่อนเขาจะโดนข้อมือของเพื่อนจับไว้



แต่กูขออะไรบางอย่างไม่ว่ามึงเข้าไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้น ขอให้มึงให้เวลาน้องกูหน่อย ได้ไหมถึงไม่รู้ว่าสิ่งที่ซองอูพูดหมายถึงอะไร แต่เขาก็พยักหน้าตกลงตามไป ก่อนจะถูกอีกคนผลักเข้ามาในห้อง

 




เซอุนเงยหน้าจากการมองพื้นมามองคนที่เพิ่งเดินเข้าประตูมา



มือของเขาคว้าที่ผ้าห่มที่ทับอยู่บนตัวอย่างแนบแน่น เมื่อเห็นรุ่นพี่จากกริฟฟินดอร์ส่งรอยยิ้มให้



ถ้าเขาพูดมันออกไป รอยยิ้มกว้างๆของพี่ยองมินจะหายไปไหมนะ



ไงเรา ดีขึ้นแล้วหรอพี่ยองมินเอ่ยพูดทันทีที่เดินมาถึงเตียงนอนของเขา



เซอุนไม่ตอบ เอาแต่พยักหน้าขึ้นลงตามคำพูดของคนตัวสูง



ปวดหัวไหมครับ



ส่ายหัว



เจ็บตรงไหนไหม



ส่ายหัว



หิวน้ำหรือเปล่า



ส่ายหัว



ไม่อยากคุยกับพี่หรอ



เซอุนหยุดชะงักไปสักพัก ก่อนจะส่ายหัวให้เป็นคำตอบ



ยองมินมองคนที่กำลังก้มหน้ามองมือตัวเองอย่างไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก่อนที่เขาจะได้เอ่ยถามอะไรเสียงแหบๆของเซอุนก็เอ่ยเรียกเขาเสียก่อน



พี่ยองมิน



ครับ?” ยองมินเอ่ยขานรับในทันที



“—เหนื่อยไหมครับเซอุนเอ่ยถาม พร้อมกับเงยหน้ามาจ้องตาของคนที่กำลังยืนมองอยู่



เหนื่อย? เหนื่อยอะไรหรอครับ ยองมินที่ไม่เข้าใจในสิ่งที่คนตัวเล็กพูดเลยสักนิด เอ่ยถาม



ที่ต้องมาดูแลผม ปกป้องผม ทำนั่นทำนี่เพื่อผม พี่เหนื่อยไหมครับสิ้นคำพูดของเซอุน ยองมินก็เลื่อนเก้าอี้เข้าไปหาอีกคนทันที พร้อมกับเอ่ยตอบอย่างรวดเร็ว



ไม่ครับ พี่ไม่เหนื่อยเลย เราอย่าคิดมากสิ



แต่ผมเหนื่อยครับ



...



ผมเหนื่อยที่ต้องมานั่งอธิบายตัวเองว่าพี่ทำไปทำไมเซอุนพูดต่อ



...



ผมเหนื่อยที่ต้องคอยบอกตัวเองว่าอย่าให้ใจพี่มากเกินไป



...



พี่ไม่เคยพูดเลยว่าที่ทำไปคืออะไร เหมือนพี่แค่จะมาปั่นหัวผมเล่นเท่านั้น



พี่ไม่ได้คิดแบบนั้นนะครับ



แต่การกระทำที่ไร้คำพูดของพี่มันทำให้ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆครับเซอุนตอบ พร้อมกับขยี้จมูกตัวเองจนขึ้นสีแดง



เราคิดมากไปแล้ว—“



งั้นผมขอได้ไหม



ขอ?”



"พี่เลิกทำแบบนี้เถอะครับผมขอร้อง เซอุนเอ่ยต่อ พร้อมกับหลุบสายตาลงต่ำเมื่อรู้สึกได้ว่าหยาดน้ำตาใกล้หล่นลงมาเต็มที



"ช่วยทำกับผมเหมือนน้องชายคนอื่นที"



ยองมินไม่เอ่ยตอบ เขาได้แต่มองคนที่ก้มหน้าหลบสายตาของเขาอย่างไม่เข้าใจ แต่เขาก็ไม่คิดที่จะเร่งรัดเพื่อให้เรื่องมันแย่ไปมากกว่านี้



และยองมินก็อมยิ้มออกมา



ได้ครับ ถ้าสิ่งที่พี่ทำมันทำให้เซอุนเเหนื่อย พี่จะพอครับพี่ยอมทุกอย่างเพื่อเซอุนอยู่แล้วยองมินพูด พร้อมกับยื่นมือไปวางบนหัวของเซอุนแล้วลูบไปเบาๆ



งั้นพี่ไปก่อนนะ เราจะได้พักผ่อนพูดจบ คนตัวสูงก็ลุกออกจากเก้าอี้ข้างเตียงแล้วเดินออกไปจากบริเวณเตียงของเซอุน



หายป่วยไวๆนะครับน้องเซอุน

 



ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน ทำไมถึงได้รู้สึกว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะเอ่ยกับอีกคน



อ่า



น้ำตานี่มัน



น่าจะมีคาถากำจัดน้ำตานะ



เขาคงจะได้ใช้มันบ่อยแน่ๆ






 

 

 

 

 

 

 



จะไปไหนอ่ะซอนโฮ?” เจ้าของชื่อหันมองตามเสียงเรียกชื่อตัวเอง ก่อนจะเอ่ยตอบ



ไปดูพี่เซอุนสักหน่อย เดี๋ยวตามไปนะซอนโฮเอ่ยตอบเพื่อนหน้ากระต่ายไป พลางเดินหลบเลี่ยงจากหน้าห้องโถงไปที่ห้องพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลกัน



เขาเดินจ้ำไปอย่างเร่งรีบ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็ถึงเวลาตรวจตราของพรีเฟ็คแล้ว เขาจึงมีเวลาไม่มากในการดูอาการขอวพี่ชายตัวเอง



ซอนโฮเปิดประตูเข้าไปในห้องพยาบาลอย่างแผ่วเบา พร้อมกับสอดส่องสายตาหาเตียงนอนของพี่เซอุน ก่อนจะมองเห็นเตียงที่ไม่เป็นระเบียบและอยู่เกือบสุดของแถวที่นอน



ซอนโฮจึงตัดสินใจเดินตรงไปหาเตียงนั่นทันที



แต่พอเขาเดินไปถึง ใจของซอนโฮก็แทบร่วงไปอยู่ตาตุ่ม



พี่เซอุนซอนโฮเอ่ยเรียกชื่อพี่ชายที่กำลังนั่งกอดเข่าซุกหน้าลงอย่างตกใจ ก่อนคนถูกเรียกจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา



ใบหน้าที่บูดเบี้ยวของพี่เซอุนเป็นข้อบ่งบอกได้ดีว่าพี่ชายเขาต้องกำลังรู้สึกไม่ดีแน่นอน



แต่ก็ยังไม่ชัดเท่าคราบน้ำตาที่ยังอยู่รอบๆดวงตาของอีกคน



เกิดอะไรขึ้น?” เขาเอ่ยถามพร้อมกับตรงปรี่ไปหาพี่เซอุน ก่อนจะคว้าอีกคนเข้ามาในอ้อมกอด



ซอนโฮ—“



ใครทำอะไรพี่?” เอ่ยถามอีกครั้ง พร้อมกับขยับร่างของพี่ชายไปมาเพื่อเช็คว่าไม่ได้ถูกใครแกล้งมา



ไม่มีหรอก พี่เซอุนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อน



แล้วทำไมพี่ถึงเป็นแบบนี้



พี่ไม่รู้ แต่พี่เจ็บ



เจ็บ? เจ็บตรงไหนซอนโฮขมวดคิ้วมองอีกคนอย่างสับสน



ตรงนี้ มันบีบแน่นมากเลยอ่ะพี่ชายของเขาเอ่ยตอบ พร้อมกับชี้ไปที่แถวๆอกข้างซ้ายของตัวเอง



พี่เซอุน—“



"มันเจ็บมากเลยซอนโฮ พี่รู้สึกเหมือนกำลังจะตาย" พูดจบ ก็ซบหน้าลงบนไหล่เขา



ไม่เป็นไรนะพี่ซอนโฮเอ่ยพูด พร้อมกับลูบหลังอีกคนเบาๆ



พี่โอเคนะ โอเคกับทุกอย่าง แต่ยกเว้นอยู่อย่างเดียวตอนนี้พี่รู้สึกไม่มีความสุขเลย



เดี๋ยวมันจะผ่านไปนะพี่นะซอนโฮเอ่ยพูดตอบ



พี่อยากเข้มแข็งให้ได้เท่านายเซอุนพูดต่อ พร้อมกระชับกอดน้องชายแน่นๆ



ไม่หรอก ผมไม่ได้เข้มแข็งสักนิด” เขาตอบ



สิ่งที่ซอนโฮเจอก็ไม่ต่างอะไรกับพี่เลย



หากเลือกได้ พวกเขาคงอยากย้อนเวลาแล้วทำให้ตัวเองไม่รู้สึก วันนี้จะได้ไม่เสียใจขนาดนี้



แต่ก็ได้แค่คิดเท่านั้น



เพราะความจริงแล้วพวกเขาทำได้แค่กอดปลอบใจกันไปเท่านั้น



ช่างน่าเศร้าเสียจริง

 

 







-talk-

เข้าใจน้องกันหน่อยนะคะ น้องไม่เคยมีความรัก น้องอาจจะไม่เข้าใจ รอให้พี่ยองมินมาสอน 555555555

ไหนใครได้ฟิคเราไปบ้างงงง สนุกไหมคะ เพิ่งจะเห็นว่าเรามีคำผิดเยอะมว๊ากกก

ช่วงนี้อาจจะไม่ค่อยมาอัพนะคะ เพราะติดสอบ ฮือ 

หลังจากสอบคงจะว่างงงงง หรือเปล่า 555555555555555

แต่จะพยายามมาอัพเป็นประจำนะคะ อย่าเพิ่งทิ้งกันไปไหนนะคะ จุ้บ

ไปแร้ว เจอกันน้า 

ปล.ช่วงนี้ดราม่าหนักมาก ฮือ เสียจุย แต่แฮปปี้ทุกคู่นะคะ (มั้ง) 555555555555555555555 

ฝันดีค่าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1863 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 06:16
    ฮือ ;-;
    #1,863
    0
  2. #1810 Sweet_Memory (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 21:31
    เราไม่ชอบยองมินตอนนี้เลยอะ คือพาลไปหมด ก็เข้าใจนะแต่ระบบการแข่งขันมันก็ต้องเซฟตี้แล้วปะ แล้วคือไงไปโกรธมินฮยอน มินฮยอนเองก็ทำตามกติกาอยู่แล้วอะ
    #1,810
    0
  3. #1784 far0h (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:38
    งือออ หน่วงมาก ถึงกับกลั้นหายใจอ่าน พิยองมินต้องสอนน้องเรื่องความรักนะคะ อย่าหนีหายไปไหน
    #1,784
    0
  4. #1604 itsmepisces (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:17
    น้องงงงทำไมน้องพูดออกไปแบบนั้น พี่ยองมินรักน้องนะ แต่การกระทำอย่างเดียวคงไม่ได้ทำให้อะไรชัดเจนขึ้นจริงๆ นั่นแหละพี่ยองมินอย่ายอมแพ้นะ ต้องพูดกับน้องให้ได้เลยนะคำนั่นน่ะ ;___;
    แล้วก็อย่าโกรธมินฮยอนเลยน้า เค้าไม่ผิดหรอก ณ จุดๆ นั้นที่อะไรมันจำกัดไปหมดใครๆ ก็คงต้องเลือกคนที่สำคัญกับใจเราจริงๆ ถึงมันจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยแต่ความรักก็แบบนี้แหละ ._.
    #1,604
    0
  5. #1589 0สนิท (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:35
    จุกไปหมดล้าววววววว น้ำตาคลอเลยอ่ะ พี่ยองมินดูรักเซอุนนะ
    #1,589
    0
  6. #1493 chzckhnp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 00:52
    ฮืออออ พี่ยองมินนน ;-; เซอุนคงมีเหตุผลที่ตัดสินใจทำแบบนั้นใช่มั้ย ต้องการอะไรขอแค่พูดออกมา พี่ยองมินพร้อมจะทำทุกอย่างอยู่แล้ว ฮือกอดกันๆ ร้องไห้ เราเนี่ยน้ำตาไหล ฮือออ ;-;
    #1,493
    0
  7. #1349 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 11:17
    โอ้ยตาย ทำไมดราม่าแพ็คคู่แบบนี้
    แต่แม่เชื่อว่าหนูมีเหตุผลของเซอุนลูก ทำไมหนูถึงอยากลงไปในน้ำโว้ยยยย อิแม่ใจคอบ่ดี
    ซองอูมาดูแลน้องหน่อยค่ะ เหมือนจะช้ำนอกช้ำในกันแพ็คคู่
    แล้วทีแบบนี้พี่ยองมินไม่อ่านใจน้องล่ะคะ ชัดเจนหน่อยพี่ พี่มันคนเจ้าชู้ ลูกเราไม่ไว้ใจ!
    #1,349
    0
  8. #709 aumxlh_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 09:27
    สงสารทั้งคู่เลย พี่ยองมินก้รีบๆพูดออกไปน้า บางทีแค่การกระทำมันอาจจะยังไม่ชัดเจนพอ งื่อ;-;
    #709
    0
  9. #683 ;Pocky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 14:55
    ยองมินไม่เคยพูด ส่วนเซอุนต้องการความแน่ชัด ทั้งจากมินฮยอนกับยองมินถูกไหม แต่กลายเป็นว่ายองมินถึงกลับฝ่าฝืนกฏลงไปช่วยก็ยิ่งคิดไม่ตก เฮ้อ สงสารคนน้องทั้งสองคนเสียน้ำตาไปเท่าไร
    #683
    0
  10. #625 hermiony129 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 00:01
    เราได้บัตเตอร์เบียร์มาค่ะไรต์ กำลังรอเพื่อนส่งมาให้อิอิ ขอบคุณมากนะคะ
    #625
    0
  11. #624 CHDOUBLEJD921 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 23:01
    หน่วงเลยแบบนี้ รับๆชัดเจนนะ ฮืออออ
    #624
    0
  12. #623 nphermsub (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 15:53
    พี่ยองมินอ่านใจน้องเหอะ จะได้รู้ว่าน้องคิดอะไรอยู่ อย่างที่อาจารย์ซีต้าบอกอะ บ้างทีการกระทำก้อไม่ชัดเจนเท่าคำพูด เรารู้ว่าพี่ไม่อยากเร่งรัด แต่บางทีคนเราก้อต้องการความชัดเจนบอกๆไปเหอะน้องจะได้รู้ ตอยนี้สงสารเซอุนกับซอนโฮมาก คนนึงถูกหลอกให้รัก อีกคนก้อมีรักแบบไม่ชัดเจน ฮอลล์!!!! รอตอนต่อไปนะคะ
    ปล.จะสอบเหมือนกันเลยสู้ๆนะคะ
    #623
    0
  13. #622 orenji (><) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 14:19
    ฮือออ สงน้องง
    พี่ยองมินอ่านใจได้ไม่ใช่อ่อออ ทำไมไม่อ่านใจแล้วอธิบายให้น้องฟัง ทำน้องเสียใจงี้เดี๋ยวก็ไม่ยกให้ซะหรอกก
    #622
    0
  14. #621 Nook Kra (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 10:41
    ฮืออออ วงวารน้องงงง
    #621
    0
  15. #620 J_KyungsooM (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 06:47
    เซอุนน ยองมินชัดเจนมากน้าเค้าให้เวลาหนูแล้ว รีบๆมั่นใจได้แล้วนะ ความรักไม่ใช่เรื่องน่ากลัวซะหน่อย โอ๋ๆเป็นกำลังใจให้ ซอนโฮอาอยากกอดจังเลย ชอบคู่นี้จริงๆรอลุ้นต่อไปว่าอิพี่มันจะร้ายต่อหรือกลับใจ ชอบจังดราม่านี้ อุ่ยย รอน้าา ไรต์สู้ๆ
    #620
    0
  16. #618 sparkleVegetable (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 02:17
    ความเข้าใจด้านการแสดงออกของความรักไม่ตรงกันอ่ะ TT สิ่งที่เราคิดว่ามันชัดเจนแล้ว แต่กับคนที่ไม่กล้าคิดมันก็อาจจะมีความหมายที่ต่างกันแบบสุดโต่งไปแล้วก็ได้ ตอนนี้เลยกลายเป็นเข้าใจไม่ตรงกันสักอย่างเลย ฮือออออ พิยองมินชัดเจนแล้วในความคิดของเรา แต่อย่างที่อาจารย์ว่า บางทีคำพูดที่เรามองว่าไม่สำคัญเท่าการกระทำมันอาจจะสำคัญมากกว่าที่เราคิดก็ได้

    ปล. ตัดไลควานลินออกจากรายชื่อพระเอกแล้วค่ะ เจ็บนี้รสปูอัด
    #618
    0
  17. #617 ★เธ”เธงเธเธ”เธฒเธง★ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:39
    นุ้งอุนนนนน ฮือออ เจ้ว่าอิพี่ยองมินชัดเจนมากๆนะกับการกระทำ ㅠㅠ อย่าคิดแบบนั้นซี่ ส่วนซอนโฮก็... ควานลินนี่แบบ ขอไม่พูดถึงแล้วกัน 
    #617
    0
  18. #616 Mindpnd_ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:20
    พี่ยองมินก็ยังชัดเจนกว่าควานลินนะ ฮืออออออออ เส้าาาาาาาาาาาา
    #616
    0
  19. #615 doobdib04 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:17
    งืออดราม่าเฉยเลยเซอุนอ่าไม่ร้องนะฮรือออคู่น้องเพิ่งดราม่ามาคู่พี่รองมาต่ออีกฮรืออออออออ
    #615
    0
  20. #614 ディオ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:09
    อยากจะเข้าไปกอดปลอบทั้งเซอุนทั้งซอนโฮ เซอุนก็ยังไม่แน่ใจแน่ๆเลยว่าพี่ยองมินทำไปนี่ยังไงกันแน่ ชอบก็ไม่ได้บอก น้องกลัวคิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียวป่ะ กลัวให้ใจไปแล้วมันไม่ใช่ แต่น้องก็ให้ไปแล้วอะ นฮือออ สงสาร พี่ยองมินทำทุกอย่างให้ชัดเจนไปเลยค่ะ น้องจะได้รับรู้
    #614
    0
  21. #613 beyourfangirl (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 01:03
    พิยองมินแกล้งน้องหรอที่ยอมเดินออกไปอะ โอ้ย เซอุนนาาาาา ค่อยๆเรียนรู้นะ พิองดูแลน้องๆด้วย แง๊
    #613
    0
  22. #612 A Litter (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 00:58
    งงอ่ะ ทำไมอยู่ๆเซอุนก็คิดแบบนี้ ปมเดิมยังไม่แก้เลยยยยย เอาอันใหม่มาอีกละ ทั้งเรื่องอูจิน ควานลินอีก เพิ่มอันใหม่มาทั้งของเซอุนกับมินฮยอนเลยคราวนี้
    #612
    0
  23. #611 Jinjoo.K (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 00:35
    เสียใจพร้อมพี่น้องคู่นี้เลยอ่ะ T-T ยองมินมาสอนน้องเร็ว น้องแค่ไม่เข้าใจความรัก
    ส่วนเจี๊ยบ.....ฮรือออ นึกแล้วเศร้า และยังแค้นหลินเมนตัวเองไม่หาย
    #611
    0
  24. #610 SHADY GRIN (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 23:59
    อุนคิดมากจริงๆ จับมาตีสักที
    #610
    0
  25. #609 LoveD.O. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 23:49
    สองพี่น้องกอดกัน นี่น้ำตาจะไหล
    #609
    0