( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 21 : ๑๘ - การปะทะของกริฟฟินดอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    5 ก.ย. 60






บทที่ ๑๘ 










_______________________________________________________________________________________________________









หลังวันหยุดยาวคริสมาสต์ห้าวัน นักเรียนฮอกวอตส์ทั้งที่เดินทางกลับบ้าน และที่อยู่ฉลองที่ปราสาท ต่างมารวมกันที่ห้องโถงในเวลาก่อนเข้าเรียนในยามเช้าแบบนี้


ไอซองอู คริสมาสต์เป็นไงบ้างชายหนุ่มผมสีน้ำตาลในชุดคลุมของกริฟฟินดอร์เดินตรงมาหาคนที่กำลังนั่งจิ้มแซนวิชในจาน


เป็นไงอะไร กูฉลองอย่างเหงาๆอยู่ปราสาทอ่ะซองอูตอบกลับด้วยความงุนงง พร้อมกับยกแซนวิชเข้าปากไปคำโต


เอ้า ละน้องๆมึงละเคนตะเอ่ยถาม


ไม่รู้ หายหัวไปทั้งคู่เลย มีแต่ของขวัญมาให้ซองอูตอบอย่างหน่าย จนได้รับแรงตีที่ไหล่จากเพื่อนชาวญี่ปุ่นเบาๆ


ไปสวีทกับแฟนหรือเปล่า


น้องกูมันมีแฟนกันที่ไหนละ


อ้าว แล้วน้องเซอุนกับไอยองมินไม่ได้จีบๆกันอยู่หรอวะ?” เคนตะที่เพิ่งหันไปหยิบแซนวิชมาเอี้ยวกลับมาตอบ ทำให้คนที่ฟังขมวดคิ้วยุ่ง


มึงพูดเรื่องอะไรซองอูเอ่ยถาม


ก็ตอนวันงานเต้นรำกูเห็นไอยองมินจุ๊บหัวน้องมึงที่ระเบียงชั้นสามอ่ะละมึงจะไปไหน ไอซองอู!!”



 

 

 

 

 

 


ไอยองมินแล้วนี่ช่วงวันหยุดมึงไม่กลับบ้านใหญ่ พวกนั้นเขาจะไม่โกรธมึงกันหรอ


อย่างกับถ้ากูไปแล้วเขาจะชอบกูมากขึ้นงั้นละยองมินเอ่ยตอบเพื่อน พร้อมกับคว้าแอปเปิ้ลจากเพื่อนอีกคนที่นั่งอยู่ข้างเขามากัด


ไอยองมิน! มาแย่งกูกินอีกจงฮยอนพูดตอบเสียงเบา แต่ก็ไม่ได้เอ่ยว่าอะไรคนที่กำลังเคี้ยวแอปเปิ้ลอย่างมีความสุข


โดยที่ไม่รู้เลยว่า มีบางสิ่งกำลังกำลังตรงมาหาพวกเขาที่นั่งเล่นกันอยู่กลางสวน


เอ้า นั่นไอซองอูนี่น่า ทำไมถึงเดินหน้าเครียดมาขนาดนั้น


ไอยองมิน!!!” แบบไม่ทันตั้งตัว องซองอูที่เดินดุ่มๆมาจากห้องโถงใหญ่ เข้ามากระชากเสื้อคนที่กำลังกินแอปเปิ้ลอยู่ให้ลูกขึ้นไปเผชิญหน้ากับเจ้าตัว


อะไรของมึงเนี่ยซองอูยองมินเอ่ยถาม พร้อมกับพยายามจะแงะมือของเพื่อนร่างโปร่งที่กำลังขยำเสื้อคลุมเขาอยู่


มึงบอกความจริงกูเดี๋ยวนี้!” ซองอูไม่พูดเปล่า เขาคว้าไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาจ้อไปที่ไต้ลำคอของอีกคน


การกระทำของซองอูทำให้คนที่อยู่โดยรอบต่างฮือฮาขึ้นและต่างเดินมาล้อมเพื่อดูเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น โดยเฉพาะเพื่อนอีกสามคนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล


ใจเย็นไอซองอู มีอะไรค่อยๆพูดกันจงฮยอนเอ่ยพูด พร้อมกับทำท่าจะไปแยกทั้งสองคนออกมา


ไม่! มันจะจีบเซอุน มันไม่ใช่เพื่อนกู!” ซองอูเอ่ยตอบด้วยความโมโห พร้อมกับออกแรงดึงร่างของยองมินให้มากขึ้น


มันไม่ใช่เพียงแค่คำพูดของเคนตะเท่านั้น ตามจริงเขาก็แอบสังเกตหลายทีแล้ว เมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเข้าไปหาเซอุนโดยที่มียองมินอยู่ด้วย น้องเขามักจะหลบสายตาหรือหาทางเลี่ยงตลอด หรือเวลาที่เขาไม่เห็นเซอุนในกรอบสายตา และเวลานั้นก็คือเขาก็จะไม่เห็นยองมินเช่นเดียวกัน


ตอนแรกเขาก็ไม่สงสัย แต่เพราะคำพูดของใครหลายคนที่ชอบบอกว่าไอยองมินกำลังตามจีบเด็กเรเวนคลออยู่ และล่าสุดเมื่อวันงานเต้นรำ เขาไม่ได้เห็นแบบที่เคนตะเห็น (ถ้าเขาเห็นแบบนั้น ปราสาทฮอกวอตส์อาจจะระเบิดได้เลย) แต่สิ่งที่เขาเห็นคือเซอุนกำลังเต้นกับใครสักคนหนึ่ง และใครสักคนนั้นก็หันหลังให้เขาตลอดเวลา ซองอูจึงไม่สามารถเห็นหน้าได้ แต่สิ่งที่ทำให้เขาตะหงิดใจ คือรองเท้าหนังสีแดงของหมอนั้น ที่มันดูละหม้ายคล้ายคลึงกับที่ไอยองมินมาอวดเขาตอนก่อนวันงานเลย


นั่นทำยิ่งให้เขาสงสัยมากขึ้นไปอีก


และบวกกับคำพูดของเคนตะ นั่นทำให้เขามั่นใจเข้าไปใหญ่



ตอบกูยองมิน!”


เออ กูจีบน้องมึงอยู่


มึง!”


ปั๊ก!!


เสียงหมัดหนักๆของซองอูกระทบเข้ากับใบหน้าของคนตัวสูงอย่างแรงจนหน้าของอิมยองมินสะบัดไปอีกทาง


มึงทำแบบนี้ทำไม!” ซองอูพูดด้วยเสียงตะโกนที่ก้องดังไปทั่วสวน


มึงใจเย็นไอซองอูดงฮยอนที่เห็นว่าสบโอกาส จึงรีบวิ่งปรี่เข้ามาห้ามซองอูที่กำลังโมโหไม่ให้ทำอะไรบ้าๆลงไปซะก่อน


ไอยองมิน! มึงก็รู้ว่ากูหวงเซอุนแค่ไหน และคนอย่างมึงต้องทำน้องกูเสียใจอยู่แล้ว!” ซองอูไม่ฟังคำห้ามของอีกคน เขาชี้ไม้กายสิทธิ์ไปหาคนที่ยืนอยู่ตรงข้าม


แต่คนที่โดนชี้ไม้กายสิทธิ์ใส่ไม่ได้มีอาการตกใจหรือถอยผงะแม้แต่อย่างใด


อิมยองมินยังคงยืนนิ่งมองเพื่อนที่กำลังโมโหราวกับพวกก็อบลินด้วยสายตาที่ไม่สื่ออะไร แต่ใครๆก็มองออกว่าทุกคำที่ยองมินพูดออกไปเขาจริงใจมากเพียงใด


คงมีแต่คนที่กำลังโกรธสุดขีดเท่านั้นที่มองว่ามันไม่จริง


กูจะไม่พูดอะไร เพราะกูรู้ว่ายังไงมึงก็คงไม่ฟังคำพูดกูตอนนี้แน่นอนยองมินเอ่ยตอบ



กูไม่ได้ขอให้มึงเชื่อใจกู แต่กูแค่อยากขอโอกาสจากมึงเท่านั้น


ซองอูยอมลดไม้กายสิทธิ์ลงหลังสิ้นเสียงของยองมิน และเหมือนเจ้าตัวจะรู้สึกสงบลงบ้างแล้ว แต่ความเลือดร้อนของกริฟฟินดอร์ไม่มีทางที่จะดับลงได้ง่ายๆ


หึ งั้นก็ดีมึงกับกูมาเจอกันที่ห้องต้องประสงค์หลังมื้อเย็น ถ้ามึงชนะกู กูจะยอมให้มึงทำทุกอย่างและให้โอกาสมึงด้วย แต่ถ้าไม่ อย่ามาให้น้องกูเห็นหน้าอีกพูดจบ ซองอู ก็หันหลังเดินกลับเข้าไปในตัวปราสาทอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คนที่อยู่บริเวณนั้นมองหน้ากันด้วยความสงสัย


ไอซองูนี่ไม่บ้าก็โง่ ทำไมถึงคิดว่าจะชนะที่หนึ่งของรุ่นได้วะ?” คล้อยหลังเหตุการณ์สงบ ทั้งสามก็พากันมานั่งสงบสติอารมณ์อยู่ที่ม้านั่งตัวเดิม


กูเข้าใจคำที่พวกมึงบอกแล้ว ไอซองอูมันรักน้องมันมากจริงๆ ยังไงก็สู้เขาละมึง เอาชนะใจมันให้ได้จงฮยอนเอ่ยพูด ก่อนจะตบไหล่เพื่อนที่นั่งขมวดคิ้วอยู่เบาๆ ก่อนยองมินจะผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปจากสวนอย่างรวดเร็ว



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เซอุนนนนนเสียงเรียกชื่อเขาดังขึ้นมาจากด้านหลัง ทำให้คนที่กำลังหอบหนังสือเล่มใหญ่หยุดชะงัก พร้อมกับหันไปมอง


อ้าว ว่าไงฮยอนบินเซอุนเอ่ยทักทายเพื่อนตัวสูงด้วยรอยยิ้มกว้าง


วันหยุดเป็นไงบ้างคนตัวสูงเอ่ยตอบ


ก็ดีนะ แล้วนายละ


พ่อกับแม่ฉันพาไปเที่ยวแอฟริกามาแหละ ที่นั่นร้อนมาก แต่บรรยากาศดีฮยอนบินพูดตอบ ก่อนจะเอ่ยคุยโม้ถึงสถานที่ที่ตนหนีไปเที่ยวมาในช่วงวันหยุดยาวที่ผ่านมา


แล้วนี่จะไปเรียนหรอฮยอนบินเอ่ยถามต่อ พร้อมชะเง้อหน้าไปมองหนังสือในมือของเพื่อนตัวเล็ก


เปล่า ฉันกำลังจะไปห้องศาตราจารย์ชีตาร์อ่ะ พี่มินฮยอนให้ช่วยเอาหนังสือไปเก็บไว้ที่ห้องศาสตราจารย์หน่อยเซอุนตอบ


ฉันช่วยถือเอาไหม มันดูหนักมาเลยนะฮยอนบินมองคนที่ดูทุลักทุเลกับการแบกหนังสือเล่มหนา ก่อนจะทำท่าทางเหมือนพยายามจะช่วย


ไม่เป็นไรๆ จะถึงห้องศาสตราจารย์แล้ว ฮยอนบินรีบไปเรียนเถอะพูดจบ ก็บุ้ยปากไล่คนตัวสูง ก่อนฮยอนบินจะเอ่ยปากขอตัวไปเรียนก่อน




 


เซอุนก้าวเท้าเข้ามาในห้องของศาสตราจารย์ชีตาร์ที่ในช่วงนี้เขาเริ่มจะเข้ามาในห้องนี้บ่อยเหลือเกิน


เซอุนเคยได้ยินหลายคนพูดว่า หากช่วงปีสี่ ใครได้เดินเข้าเดินออกห้องศาตราจารย์ชีตาร์บ่อยๆ ให้เตรียมพร้อมไว้เลยว่าปีการศึกษาหน้าต้องได้รับเลือกให้เป็นพรีเฟ็คอย่างแน่นอน


เอาตามจริงเขาก็ไม่ค่อยยอยากไปเท่าไหร่ เพราะดูจากพี่มินฮยอนที่งานล้นมืออยู่ตลอดเลา จนถึงกับเอ่ยปากขอให้เขาช่วยด้วยซ้ำ และไหนจะพี่ยองมินอีก ถึงจะดูไม่เอาจริงเอาจัง แต่หากได้รับมอบหมายงานมา อีกคนก็ทำเต็มความสามารถไม่แพ้พรีเฟ็คคนอื่นเลย


นี่เขาไม่ได้ยอหรอกนะ แต่ต้องลองมาอยู่ใกล้พรีเฟ็คยองมินบ่อยๆดู แล้วจะรู้


ขออนุญาตครับใครสักคนเอ่ยพูดขึ้นมาจากทางหน้าประตู เรียกให้เซอุนหันไปมองอย่างตกใจ


ใบหน้าขาวๆและผมสีดำคลับที่คุ้นเคยเดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางนอบน้อม ก่อนเขาจะมองซ้ายมองขวาเหมือนหาอะไรสักอย่าง แล้วก็หันมาสบตากับเขาที่กำลังยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือ


พะพี่ยองมิน มาทำอะไรหรอครับเซอุนเอ่ยเรียกชื่อคนตัวสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะได้รับรอยยิ้มอีกคนตอบกลับมา


อาจเป็นเพราะหลังจากที่เขาทั้งสองได้เป็นคู่เต้นรำกันในคืนก่อนวันคริสต์มาส ทำให้ความรู้สึกที่เซอุนมีต่ออีกคนเริ่มดีขึ้น ไม่ค่อยรู้สึกขัดเขินเหมือนเมื่อก่อนเสียเท่าไหร่


พี่ตามเรามาอ่ะยองมินเอ่ยตอบ พร้อมกับเดินเข้ามาใกล้อีกคนเรื่อยๆ


พี่ตามผมเจอได้ไง


ลืมแล้วหรอว่าพี่อ่านใจได้ยองมินพูดตอบ พร้อมยิ้มใส่เซอุนอย่างล้อๆ


ครับๆ ผมลืมเอง ว่าแต่พี่ไปโดนอะไรมา?” เซอุนเอ่ยตอบ ก่อนเขาจะมองเห็นรอยแผลช้ำๆบนใบหน้าของคนตัวสูง


ไม่มีอะไร พี่เดินซุ่มซ่ามเองยองมินตอบ และยกยิ้มเพื่อให้อีกคนเชื่อว่าเขาพูดความจริง


เซอุนมองอีกคนด้วยสายตาที่ไม่เชื่อในสิ่งที่ยองมินพูดเลยแม้แต่นิด แต่คนตัวสูงก็ยังคงยิ้มร่าอยู่ทำให้เซอุนต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ


พี่นี่ขี้โกงชะมัด ถึงผมจะรู้ว่าพี่โกหกแต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าความจริงคืออะไรสิ้นเสียงเซอุน ยองมินที่ยืนฟังอยู่ได้แต่หัวเราะออกมาเบาๆ


ตลกจริงนะเรายองมินเอ่ยต่อ ก่อนจะยกมือขึ้นมาลูบไปที่หัวคนที่กำลังทำหน้าบูดใส่ด้วยรอยยิ้ม


แล้วสรุปพี่ตามผมมาทำไมเซอุนสะบัดมือของคนตัวสูงออกจากผมตัวเอง ก่อนจะเอ่ยถามอีกครั้ง


ไม่รู้ดิ แค่อยากเจอหน้าเฉยๆ ไม่ได้หรอครับ?”


ไม่ได้ครับเซอุนพูดตอบอย่างทันควัน ทำให้คนพี่เบะปากใส่เป็นท่าทางงอนๆ


ใจร้ายจังเลยนะครับ


พี่นี่จริงๆเลยเซอุนพูด พร้อมกับทำท่าจะฟาดหนังสือเล่มหนาใส่อีกคน ก่อนจะเปลี่ยนไปหยิบมันกลับเข้าชั้นเหมือนเดิม


อยากได้กำลังใจเฉยๆ


กำลังใจสำหรับ?” เซอุนเอ่ยถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น


ไม่บอกครับยองมินพูดตอบด้วยรอยยิ้ใ ก่อนจะก้มหน้าเขามาจนใบหน้าของเขาและเซอุนอยู่ในระดับเดียวกัน แต่เว้นระยะห่างต่อกันมากพอสมควร


และทั้งคู่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา เพราะคนตัวสูวงเอาแต่จ้องหน้าอีกคนอย่าเงียบๆ ทำให้คนที่ถูกจ้องทำตัวไม่ถูก เลยไม่คิดจะเอ่ยอะไรออกไป


ใช้เวลาไปเกือบห้านาที พี่ยองมินก็ผละตัวเองออกไปยืนอยู่ที่เดิม พร้อมกับยกยิ้มส่งให้คนตัวเล็กกว่าเบาๆ


พอใจแล้ว ขอบคุณนะครับพูดจบ คนตัวสูงก็เดินกลับไปที่หน้าประตู และหงุนลูกบิดประตูออกไป ปล่อยให้เซอุนมองอย่างไม่เข้าใจ






 

 

 

เป็นไรอ่ะเซอุน หน้าเครียดเชียวระหว่างอาหารมือเย็น นักเรียนฮอกวอตส์ โบบาตงซ์ และเดิร์มสแตรงก์ต่างดื่มด่ำรสชาติของอาหารกันอย่างมีความสุข ขัดกับจองเซอุนที่กำลังม่วนอยู่กับความคิดที่ตีกันไปมาในสมองของตัวเอง


เปล่าๆ ไม่มีอะไรเอ่ยปฏิเสธออกไป แต่ท่าทางที่ทำหลังจากนั้น ทำให้คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามทั้งสองปักใจเชื่อไม่ลงเลยสักนิด


ทั้งขมวดคิ้วตีหน้ามุ้ย เขี่ยอาหารในจานไปมา และยังชอบชะเง้อคอมองไปที่โต๊ะกริฟฟินดอร์อีก


แบบนี้นะหรือ ที่บอกว่าไม่มีอะไร


แต่ว่านะ บรรยากาศโต๊ะกริฟฟินดอร์ดูมาคุแปลกๆแหะ หรือฉันคิดไปเองแดฮวีเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับม้วนสปาเก็ตตี้เข้าปากคำโต


ไม่คิดไปเองหรอ ฉันก็รู้สึกเสียวสันหลังเหมือนกันแจฮวานเอ่ยพูดตอบ พร้อมกับแอบเหลียวหลังไปมองที่ดูเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาตามเดิม


ไม่นาน หลังจากที่พวกเขาทั้งสองกล่อมเซอุนที่กำลังตีหน้ามุ้ยให้กลับมายิ้มได้ เจ้าตัวก็กลับไปขมวดคิ้วยุ่งอีกครั้งเมื่อพี่ชายของบ้านอย่างองซองอูลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วเดินหนีออกไปจากห้องโถงใหญ่ โดยมีพี่ยงกุกเดินตามไปด้วย


และคล้อยหลังพี่ชายเขาไม่กี่นาที พี่ยองมินและพี่ดงฮยอนก็ลุกขึ้นตามแล้วเดินออกไปจากห้องโถง


มันเริ่มน่าสงสัยซะแล้วสิ







 

 

 



ฮอกวอตส์ตั้งกว้าง ทำไมถึงต้องเป็นน้องกูท่ามกลางนักเรียนหลายสิบคนของกริฟฟินดอร์ที่ยืนรวมอยู่ในห้องต้องประสงค์ที่มักจะเป็นที่เล่นของนรักเรียนหลายชั้นปี หรือเป็นที่ที่พิเศษที่จะสามารถจัดประลองเวทย์โดยไม่โดนจับได้ ชายหนุ่มสองคนกำลังยืนเผชิญหน้ากันอย่างจริงจัง


ก่อนคนที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวเพียงตัวเดียวเอ่ยถามขึ้นมา


ไม่ใช่เพราะเป็นน้องมึงอ่ะซองอู แต่มันเพราะเป็นเซอุน ต่อให้เซอุนเป็นน้องคนอื่นกุก็ยังชอบเซอุนอยู่ยองมินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ เรียกเสียงโห่ร้องจากเพื่อนร่วมบบ้านได้ง่ายๆ


เหอะ มึงไม่มีทางให้น้องกูมีความสุขได้ กูเป็นเพื่อนมึงมานานแค่ไหนแล้วยองมิน กูรู้ดีว่าที่มึงไม่เคยควงใครเลยเพราะอะไรซองอูเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม


หากจะเปรียบเทียบระหว่างไอยองมินกับเซอุน ทั้งคู่ต่างไม่เคยควงใคร หรือมีสถานะกับใครเลยตั้งแต่เรียนที่ฮอกวอตส์มา เซอุนไม่มีใครเลยเพราะน้องชายเขาสนใจแต่เรื่องเรียนและเอาใจใส่กับเพื่อนทุกคนเท่ากันหมด ต่างกับยองมิน ถึงมันจะไม่เคยควงใคร แต่คนที่มันจีบหรือแอบคุยอยู่ในแต่ละครั้งไม่ใช่แค่คนเดียว บางครั้งมากถึงบ้านละคนด้วยซ้ำ นั้นทำให้เขาโมโหมาก หากมันจะเกิดอะไรแบบนี้ขึ้นกับเซอุน


น้ำตาของน้องชายเขา เขามีสิทธิ์ทำให้มันไหลเพียงคนเดียว



มึงอย่าเอาเรื่องเก่าๆมารวมกับเรื่องนี้ดิวะ กูมั่นใจว่ากูเปลี่ยนไปแล้วยองมินพูดตอบอีกครั้ง


เหอะ มึงคิดว่า เห็ดโทดสตูลมีพิษมันจะเปลี่ยนที่ขึ้นไหมละ? แน่นอนว่าไม่ซองเอ่ยพูด ช่างเถอะ พูดไปก็เท่านั้น มาพิสูจน์เลยดีกว่า อย่างที่บอก ถ้ามึงชนะ กูยองมมึงทุกอย่าง แต่ถ้าแพ้ ห้ามเข้าใกล้เซอุนอีกพูดจบ ซองอูก็ยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นมา ก้มคำนับ แล้วหันหลังใส่เพื่อนตัวสูง แล้วเดินไปชิดกับกำแพงอีกฝั่งหนึ่ง โดยที่เขาสังเกตเห็นใครบางคนที่กำลังยืนพิงกำแพงมองเขาด้วยความขบขัน


ให้ตายเถอะ ใครปล่อยหมีบ้าเข้ามากันเนี่ย เดี๋ยวแผนก็เสียหมดหรอก


ฟึ่บๆ!


ทั้งสองหันหน้ากลับมาพร้อมกัน ก่อนจะตั้งท่าตามที่แต่ละคนถนัด เป็นการเตรียมพร้อมก่อนจะประลอง


นับถึงสามนะ 1—“


“—2”


“3!!!”


เอกซ์เปลล์ลิอาร์มัส!! // อินคาเซอรัส!!!” สิ้นเสียงของจงฮยอน ทั้งเยองมินและซองอูก็ตะโกนขึ้นมาพร้อมกับ แต่โชคร้ายไปเสียหน่อยที่ยองมินดันเอ่ยออกมาช้ากว่า ทำให้ตัวของเขาถูกเชือกที่ปล่อยออกมาจากไม้กายสิทธิ์ของอีกคนมัดแขนเอาไว้


ออบสกูโร!!” ยองมินที่ถูกผูกมืออยู่ก็ไม่ยอมอแพ้ เขายกไม้กายสิทธิ์มาชี้ไปที่อีกคนก่อนจะเอ่ยคาถาเสียงดัง ทำให้มีผ้าปิดตามาปิดไปที่ตาของซองอู


ไฟไนท์ อินคานทาเท็ม! // ไฟไนท์ อินคานทาเท็มเมื่อยองมินถ่วงเวลาให้ซองอูมัวแต่ยุ่งอยู่กับผ้าปิดตาที่เขาเสกใส่ ทำให้เขามีเวลาพอทีจะร่ายคาถาลบเวทย์มนต์ ทำลายเชือกที่พันแขนเขาอยู่


ทางด้านซองอูก็เอ่นคาถาลบเวทย์มนต์ใส่ตัวเองเช่นกัน ทำให้ตอนนี้ ทั้งสองไม่ได้มีเวทย์มนต์ใดติดอยู่ที่ตัวเลย


ยองมินที่คิดว่าหากนานไป ต้องมีใครสักคนบาดเจ็บขึ้นมาจริงๆแน่ และนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีเลย เขาจึงคิดจะร่ายคาถาที่ทำให้เรื่องนี้จบโดยง่าย


เป็นคาถาที่อาจมีเพียงไม่กี่คนในโรงเรียนที่ร่ายได้ และนั่นทำให้ทุกคนอ้าปากค้างทันทีที่เขาร่ายจบ


“ เอกซ์เปกโต พาโตรนุม!” สิ้นเสียงเอ่ยคาถาของยองมิน ปรากฏแสงสีขาวออกมาจากไม้กายสิทธิ์ของคนตัวสูง ก่อนที่แสงมันจะค่อยๆเปลี่ยนรูปร่างจนกลายเป็นหมาป่าตัวใหญ่ ที่เป็นผู้พิทักษ์ของเขาเอง


ยองมินสั่งในใจ ก่อนเจ้าหมาป่าของเขาจะวิ่งอย่างรวดเร็วไปที่ซองอู คนที่อยู่ในความงงได้แต่ผละถอยหลังอย่าตกใจเมื่อเห็นเจ้าหมาป่าตัวใหญ่วิ่งตรงมาทางตัวเอง และด้วยความที่ไม่ระวัง ทำให้ซองอูถอยหลังอย่างรวดเร็วแล้วไปสะดุดขาตัวเองล้มลงไป ไม้กายสิทธิ์ในมือเขาจึงหลุดออกจากมือ กลิ้งลุนๆไปชิดกำแพง


เย้!!!” บรรดาคนที่ลงพนันข้างอิมยองมินต่างโห่ร้องอย่าดีใจเมื่อไม้กายสิทธิ์ของซองอูหลุดออกจากมือไปแล้ว


เป็นสิ่งที่ต่างรู้ดียู่แล้วสำหรับผู้ที่เป็นพ่อมดแม่มด ว่าผู้ที่จะชนะในการประลองเวทย์คือ คนที่ทำวิธีใดก็ได้ให้ไม้กายสิทธิ์ของคู่ต่อสู้หลุดออกจากมือไป


ยองมินมองเพื่อนที่นั่งทำหน้าเซ็งอยู่ที่พื้นด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาแล้ว ยื่นมือไปหาคนที่กำลังนั่งอยู่


ซองอูมองมืออีกคนที่ยื่นมือมา พร้อมรอยยิ้ม แล้วเอื้อมมือขึ้นไปคว้ามือยองมินและดันตัวเองให้ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง


กูยอมมึงแล้ว เชิญตามสบายซองอูเอ่ยพูด พร้อมกับตบไหล่เพื่อนเบาๆ แล้วเดินหลบออกมา โดยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มร้ายๆของยองมิน


หากซองอูหันกลับมามองอีกสักครั้ง เขาจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเพิ่งส่งเหยื่อเข้าถ้ำเสือไปแบบง่ายๆ













ซองอูไม่รู้สึกว่าเขาจงใจให้มันง่ายหรอครับ?” ระหว่างทางกลับหอ ซองอูถุกเจ้าหมีตามติดอีกเช่นเคย


อะไรของมึง? สงสัยอะไรอีก


ผมว่าเขารู้ว่านายจะยอมแพ้แดเนียลเอ่ยพูด ทำให้ซองอูชะงักด้วยความตกใจ


ไอเจ้าหมีมันจะรู้ก็ไม่แปลกหรอกว่าเขามีแผนจะยอมแพ้ไอยองมินแต่แรกอยู่แล้ว เพราะมันอ่านใจเขาได้


แต่ที่แปลกคือทำไมมันถึงคิดว่าไอยองมินมันจะรู้


นี่เอาไปบอกมันหรอ?” ซองูถามขึ้น ก่อนจะหันไปชี้หน้าคนที่เดินอยู่ข้างกาย


เปล่าแดเนียลตอบ ผมคิดว่าเขาก็อ่านใจได้เหมือนกัน


ห๊ะ??” สิ้นคำพูดของแดเนียล ยิ่งทำให้ซองอูมึนงงหนักกว่าเดิมอีก


ไอยองมินเนี่ยนะอ่านใจออก?


อยู่กับมันมาห้าปีเขาไม่เห็นจะรู้ ไอคนที่เพิ่งมาอยู่ได้สามเดือน จะรู้มากกว่าเขาไม่ได้!


แต่แอบน่าสงสัยเหมือนกัน


ช่างเถอะ


คิดว่าเขาจะยอมง่ายๆหรือไง


เซอุนเป็นคนที่เขาเฝ้าถนอมและดูแลมาตั้งแต่เด็กจนโต ถึงจะชอบแกล้งน้องมันไปบ้าง แต่เขาก็หวงเซอุนมากๆ


ไม่มีทางที่เขาจะหยุดแค่นี้ ตอนนี้ปล่อยให้มีความสุขกับชัยชนะไปก่อน


เพราะหลังจากนี้อิมยองมินจะได้รับประสบการณ์จากเขาจนมันไม่มีวันลืมแน่นอน :) หุหุ


"นายพูดกับใครอ่ะซองอู" แดเนียลที่แอบอ่านใจอีกคนอีกแล้ว เอ่ยขึ้นพูด ก่อนจะหันมองอย่างสงสัย


"โว๊ย! เลิกอ่านใจกูสักที เบื่ออออออ"










-talk-

มาแร้ววว ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้อัพนะคะ ติดทำรายงาน ฮือออ ช่วงนี้นอนดึกตลอดเลยค่ะ ฮือ

แล้วช่วงนี้กำลังปั่นตอนที่จะไปแจกอยู่ด้วยนะคะ อาจจะมาไม่ตรงเวลาไปบ้าง ต้องขออำไพพพพ 55555555

ไปละค่ะ ขอตัวไปปั่นงานต่อก่อน รักทุกคนน้า เลิ้บยู เพราะเราจะเอาลง

ปล.และใครที่อยากได้ตอนพิเศษที่จะเอาไปแจก แต่ไปเอาไม่ได้ก็ไม่ต้องกังวลนะคะ เพราะเราจะเอาลงหลังจากจบเนื้อเรื่องหลักแล้วนะคะ และใครที่สามารถมาเอาที่งานมีตได้จะได้อ่านเรื่องที่เกิดระหว่างเนื้อเรื่องหลักนะคะ อาจจะเป็นฉากที่เราไม่ได้เอ่ยถึง แต่ขอบอกว่าฟินไม่แพ้เรื่องหลักเลยค่ะ :) 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1860 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:17
    ร้ายกันจริงๆ555555
    #1,860
    0
  2. #1807 Sweet_Memory (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 18:53
    เจ้าคนพวกนี้ร้ายตลอดดดดด
    #1,807
    0
  3. #1781 far0h (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:54
    โว้ยยยยย พิยองมินนี่ก็ร้ายตลอด
    #1,781
    0
  4. #1601 itsmepisces (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:40
    ร้ายๆ ร้ายทั้งยองมินทั้งซองอูเลย เจ้าพวกคนมีแผน!
    #1,601
    0
  5. #1545 midora (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:34
    ชอบคุ่องเนียลน่ารัก พิยองมินสุ้ๆนะคะ 55
    #1,545
    0
  6. #1490 chzckhnp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 00:15
    ซองอูน่ารักฮือๆพี่ชายที่แสนดี ;//; อ่านใจกันเป็นว่าเล่นเลย มาอ่านใจเราสิ จะได้รู้ว่าเรารักคุณ— /ภาพตัด
    #1,490
    0
  7. #1346 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 10:26
    เกียดดดดความยองมินกับแดเนียลที่ไล่อ่านใจชาวบ้าน วุ้ยยยยย
    พี่ชายก็ขี้หวงเหลือเกินนนน แต่นึกว่าจะแรงกว่านี้ อ่ะรอดูพี่ชายเค้าจะแกล้งน้องเขยบ้านบ้านเขานะคะ
    หวังว่าพี่ยองมินจะไม่ทำให้น้องเสียใจนะ! พี่ชายเค้ารอตบหัวคว่ำอยู่นะ5555555555,
    #1,346
    0
  8. #570 ;Pocky (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 19:50
    นึกว่าจะดราม่าซะแล้ว ยองมินนี่เก่งทุกทางนะคะ
    #570
    0
  9. #540 Jskj (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กันยายน 2560 / 08:59
    ชอบความพี่ชายหวงน้อง ขำที่บอกให้แดนเลิกอ่านใจสักที555
    #540
    0
  10. #472 beyourfangirl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กันยายน 2560 / 00:45
    หวงน้องเบอร์นี้ โอ้ยยย น่าชิปมั่กๆ 55555555 พิยองมินนี่เหมือนร่างผสมของแฮรี่กับโวลเดอมอร์เลยแฮะ ความสามารถที่มีทำให้แอบสงสัย คงไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังหรือตัวตนจริงๆอะไรแอบซ่อนอยู่ใช่มั้ย
    #472
    0
  11. #471 Phoenix '4 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 22:34
    ทีมพี่องค่ะ อย่าให้ใครมาจีบน้องเซอุนง่ายๆ!55555
    #471
    0
  12. #470 fang5 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 20:16
    พี่องจะทำอัลไร
    #470
    0
  13. #469 ασɱ♡ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 18:10
    เธอมันร้ายยยย อิมยองมินเธอมันร้ายยยย แหม่แหมแหม่พอพี่อ๋งเปิดทางเข้าหน่อย ได้ทีเลยนะยะ แต่ก็อยากรู้ว่านานๆไปพิยองมินจะเจอกับอะไร แต่รู้สึกได้ว่าไม่ธรรมดาแน่ๆ
    #469
    0
  14. #466 ลำไส้ใหญ่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 13:17
    แเนองคือน่ารักคู่พี่ชายยยย
    #466
    0
  15. #465 aumxlh_ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 09:32
    พี่ยองมินอย่าทำน้องเซอุนเสียใจเด้ออออ;-;
    #465
    0
  16. #464 nphermsub (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 07:50
    พี่ยองมินมันร้ายยยย คุณแดนอ่านใจได้!! omg ทีนี่องคงคิดอะไรแปลกๆไม่ได้แล้วว แล้วสรุปคือพี่ยองมินนี่ไว้ใจได้มั้ย55555
    #464
    0
  17. #463 sparkleVegetable (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 06:19
    พี่ยองมินนี่เปิดอัลติพระเอกมากๆ พี่เขาดี พี่เขาหล่อ ฮือออออ แต่ทำไมทุกคนดูกังวลว่าพี่เขาจะร้ายหง่ะ
    #463
    0
  18. #462 Jinjoo.K (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 01:55
    เดี๋ยวๆๆๆๆนี่ชั้นไว้ใจยองมินได้ใช่มั้ย?? แกร๊~อย่าทำให้น้องเสียใจนะเว้ยยยย
    #462
    0
  19. #461 ディオ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:47
    คุณองจะทำไรอะ นางต้องไม่ปล่อยน้องนางให้พี่ยองมินง่ายๆ แน่นวลล
    #461
    0
  20. #460 lvsj (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:42
    คุณองงงง สุดท้ายก็ใจอ่อนไฟเขียวให้พี่ยองมินอยู่ดี งืออออ พี่ยองมินดูร้ายกาจ 555555 ส่วนคุณแดน น่ารักอ่ะ มีมาดูแฟนแข่งด้วย >< อ่านใจแฟนไปอี๊กกกก เอ่อ ว่าแต่เค้าเป็นแฟนกันรึยังคะ 5555
    #460
    0
  21. #459 teyrixxi (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:25
    เดี๋ยววว พี่ยองมินคุยที่ละหลายๆคนหรอ โอ้ยยย แต่กับเซอุนคงจริงจังแหละเนาะ อย่าทำน้องเสียใจน้า พี่ชายเขาเปิดทางให้ละ
    #459
    0
  22. #458 wingyinz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:22
    รู้สึกว่าเหมือนยองมินจะมาเเบบร้ายๆ อย่ามาร้ายกับเซอุนของพี่เลยนะ
    #458
    0
  23. #457 lolodebkk (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:09
    ได้เวลาเม้นแล้วววว รอจังหวะอ่านครบแล้วเม้นทีเดียว
    อยากบอกว่าชอบมากกกกกกกกก ถึงปกติจะอ่านแค่คู่องเนียล แต่เรื่องนี้ทุกคู่ละมุนมากกกกกกก อ่านไปเขินไปโดยเฉพาะมินอุนกะอูซอบ อิอิ โฮหลินก็น่ารัก แต่แอบงอนพี่หลินนิดนึงเรื่องจีฮุน ไว้หายงอนจะหวีดต่อ 55555
    เราเปนคนนึงที่ชอบแฮรี่มากกกกกก พอมาอ่านเรื่องนี้เลยอินเป็นพิเศษ บรรยากาศมันใช่ ภาษาก็ดี เขียนอ่านง่าย 10 10 10 ไปเลยคะ
    เป็นกำลังใจให้ไรท์คะ

    ปล. เราอยากได้ฟิคตอนพิเศษน้าาาาา เจอกันงานมีตคะ ^^
    #457
    0
  24. #456 Hoin (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:00
    ง่อวววว ฮื่อออ อ๋งจะแกล้วพรี่ยองมินบั่บนี้ไม่ได้น้าาาา
    ส่งหมีไปจัดการซะ!!!!!
    #456
    0
  25. #455 จ๊ะจ๋า (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 23:57
    ชอบทุกพาทเลยยยย โดยเฉพาะพาทองเนียลล นี่ไม่ได้ไบแอสนะ555555

    #455
    0