( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 20 : ๑๗ - วอดก้าและการพบกันครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    5 ก.ย. 60






บทที่ ๑๗











______________________________________________________________________________________________________

Note - อ่าน talk ด้วยนะคะ~~





เหงื่อออกเยอะจัง ตื่นเต้นหรอครับ?” น้ำเสียงทุ้มนุ่มดังลอดผ่านเข้ามาในโสตประสาทของคนร่างโปร่งที่กำลังจัดเสื้อคลุมตัวเองให้ดูดี


ซองอูหันหน้ามองคนตัวสูงข้างกายด้วยสายตาหงุดหงิด แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือสายตาที่แสนใสซื่อ และรอยยิ้มโง่ๆ


เห็นแล้วหงุดหงิดเสียจริง


เงียบสักทีคังแดเนียลเขาตอบกลับไป พร้อมกับเขยิบตัวเว้นระยะห่างกับอีกคนด้วย


หลังจากที่พวกอาจารย์ไล่ต้อนนักเรียนทุกคนนอกจากตัวแทนและคู่เต้นรำ เข้าไปในงานได้แล้ว พวกเขาทั้งหกคนก็มายืนเรียงกันตามลำดับ


เริ่มจากเจ้าภาพ ตัวแทนฮอกวอตส์ได้ยืนอยู่หน้าสุดของแถว


ฮวังมินฮยอนในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม กับเสื้อคลุมสีขาวทำให้เขาดูเหมือนเจ้าชายที่หลุดออกมาจากนิยายไม่มีผิด ทั้งหน้าตา ผิวพรรณ และบุคลิกภาพที่หากบอกว่ามาจากวังนี่เขาคงเชื่อแบบสนิทใจเลย


เหมือนว่าคนที่เจ้าตัวควงมาในงานนี้จะเป็นพรีเฟ็คจากบ้านเดียวกัน ที่ชื่อ โดยอน


สาวเจ้าสวมชุดสีน้ำเงินที่เข้าคู่กันกับมินฮยอน ใบหน้าของเธอดูจะภาคภูมิใจเหลือเกินที่ได้เข้าไปงานไปในฐานะคู่ควงของตัวแทนจากฮอกวอตส์


ดูได้จากที่เขาเห็นใบหน้าสวยสดของเธอเชิดขึ้นจนแทยจะชิดเพดานเวทย์มนต์


คู่ถัดมาคือ ตัวแทนจากโบบาตงซ์ คิมชองฮา ที่อยู่ในชุดสีม่วงอ่อนรัดรูปที่ทำให้เห็นทรวงทรงของเธอได้อย่างดี


เรียกได้ว่าหากเดินผ่านหน้าอาจจะต้องมีเหลียวหลังมองจนคอหมุนแน่ๆ และคู่ควงของเธอก็เป็นเจ้าเด็กผมหลากสีจากบ้านกริฟฟินดอร์ของเขา คิมดงฮัน


เอาตามตรงเขาไม่เห็นรู้เลยว่าสองคนนี้สนิทกัน แถมสนิทกันจนควงมางานแบบนี้ได้เลย


แต่ก็นั่นแหละ ไอดงฮันมันจะควงกับใคร ไม่ใช่เรื่องของเขา 


แต่การที่เจ้าเด็กนั่นเห็นคู่ควงของเขาก็ดันเป็นเรื่องของมันซะได้



ทำไมพี่ซองอูถึงได้เป็นคู่กับคังแดเนียลอะคนตัวสูงกว่าเขาที่ยืนอยู่ตรงหน้าหันหน้ามาพูดคุยกับเขา ระหว่างรอให้ถูกเชิญเข้าไปในงาน


ไม่ใช่เรื่องของมึงดงฮัน!” ซองอูเอ่ยตอบเสียงแข็ง โดยมีเจ้าของชื่อที่ถูกพูดถึงอีกหนึ่งคนยืนขำอยู่ข้างๆ


โห้ย อย่าเพิ่งแปลงร่างสิครับ นี่คนทั้งโรงเรียนเขาอยากรู้หมดเลยนะดงฮันพูดต่อ


โอ๊ยยยย ไม่ต้องมาถาม ไม่อยากตอบโว้ย!”


เขิน?”


ไอดงฮัน!!”


ตัวแทนทั้งสามเตรียมพร้อมด้วยนะคะเสียงของศาตราจารย์ชีตาร์ดังขึ้น ทำให้พวกเรากลับไปยืนตามที่ที่ถูกจัดไว้ในตอนแรก และจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยอีกครั้ง


เมื่อไหร่ซองอูจะควงผมสักทีครับ?” แดเนียลเอ่ยพูดขึ้น พร้อมกับหันสายตาไปที่แขนของเจ้าตัวที่ยกขึ้นมาอยู่ระดับเอว


เดี๋ยวๆ เรื่องอะไรกูจะควงมึง มึงนั่นแหละต้องควงกูซองอูเอ่ยตอบ แล้วยกแขนขั้นมาขนาบข้างคนข้างกาย ว่าตนไม่ยอมที่จะเป็นฝ่ายเกี่ยวแขนแน่นอน


แดเนียลไม่เอ่ยตอบอะไร ได้แต่อมยิ้มมองคนร่างโปร่งที่แยกเขี้ยวขู่เขาตั้งแต่เจอกันเมื่อกี้นี้แล้ว


ไม่รู้ว่าโมโหที่ถูกเพื่อนล้อ หรือว่าเขินกันแน่


แต่เขาขอเดาว่าเป็นอย่างหลัง เพราะแก้มกลมขององซองอูขึ้นสีแดงอยู่ตลอดเวลา


นายไม่เห็นจริงๆงั้นหรอแดเนียลถามขึ้น


เห็นไร


ซองอูดูสิครับ ว่าฝั่งที่นายยืนเป็นฝั่งของใครเมื่อแดเนียลพูดจบ องซองอูก็ผละหน้าตัวเองหันมองรอบกาย


หน้าสุดของแถวที่เขายืนอยู่คือ นายอง คู่ควงของฮวังมินฮยอน


และคนที่ยืนตรงหน้าเขาก็คือคิมชองฮา ตัวแทนจากโบบาตงซ์


และทั้งหมดเป็นผู้หญิง ที่กำลังควงชายหนุ่มที่ยืนอยู่อีกฝั่งทั้งนั้น


ซองอูมองด้วยใบหน้าสลดใจ ก่อนจะยกแขนขึ้นมาเกี่ยวที่แขนของตัวสูงมี่รออยู่ก่อนแล้ว


นี่นายคิดบ้าอะไรอยู่นะองซองอู ทำไมถึงตอบรับคำขอจากไอหมีนี่กันนะ


เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ



แต่ถ้านายไม่อยากควงไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมเป็นฝ่ายเกี่ยวแขนซองอูเองแดเนียลที่เห็นสีหน้าเศร้าสร้อยของคนข้างกายก็เอ่ยพูดออกมา พร้อมกับสลับให้แขนตัวเองไปเกี่ยวอยู่กับแขนซองอูแทน


มึง—“ แต่ก่อนที่ซองอูจะเอ่ยพูดอะไร ประตูบานใหญ่ของห้องโงก็ถูกเปิดออกกว้าง ด้านในเต็มไปด้วยนักเรียนหลายรอยชีวิตและคณะศาตราจารย์หลายท่านที่กำลังยืนล้อมวง แล้วเหลือที่ว่างตรงกลางไว้เป็นฟลอร์เต้นรำ และเพดานเวทย์มนต์ที่เปลี่ยนไปจากปกติกลายเป็นสีขาวสว่าง และค่อยๆมีหิมะตกลงมา 


คงจะมีเพื่อทดแทนหิมะของจริงที่เกือบจะถึงสิ้นเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตกลงมาเลย


คู่หน้าสุดก้าวเดินเข้าไปในห้องโถง ทำให้คู่ด้านหน้าและคู่ของเขาก็เดินตามเขาไปติดๆ


ซองอูมองเห็นเพื่อนๆของเขายืนมองด้วยรอยยิ้มล้อเลียน แต่ก็ยกมือขึ้นตบอย่างพร้อมเพรียง


ทั้งเขาและแดเนียลเดินมาหยุดอยู่ตรงกลางฟลอร์ ก่อนเราทั้งคู่จะหันหน้ามองกันตามแบบที่เรียนมา


ทันทีเท้าของคนตัวสูงหยุดนิ่ง คังแดเนียลก็เข้ามาประชิดตัวเขาทันที พร้อมกับจับเข้าที่เอวเขาแบบไม่ทันตั้งตัว


และยังไม่ทันให้เขาได้ทักท้วงอะไร เสียงเพลงจากคณะดุริยางค์ของฮอกวอตส์ก็บรรเลงขึ้น พร้อมด้วยฝีเท้าของนักเรียนหกคนที่ก้าวเท้าตามเสียงเพลง เป็นการเต้นรำเปิดของทั้งสามตัวแทน


องซองอูไม่มีทางเลือกเท่าไหร่มากนัก เขาจึงต้องจำใจเกาะไหล่กว้างของคังแดเนียลไว้แทน และเมื่อเต้นรำผ่านหน้าเพื่อนทั้งสามของเขา ซองอูก็ได้แต่มองพวกมันด้วยอารมณ์ขุ่นมัว


เขาจะไม่รู้สึกดหงุดหงิดเลยถ้าไม่กี่วันก่อนหน้านี้พวกมันไม่ได้เอ่ยบอกเขาว่า



 

ณ ชั่วโมงสอนเต้นรำ


มึงเกาะไหล่กูดิ๊ซองอูเสียงไอยงกุกเอ่ยพูดขึ้น ก่อนมันจะลากตัวเขามาอยู่ตรงกลาง


อะไรมึง กูเป็นผู้ชายนะเว้ย กูต้องเกาะเอวสิเขาตอบ


แต่กูว่ามึงไม่ได้กอดเอวใครหรอกว่ะเสียงดงฮยอนที่เต้นรำอยู่ข้างๆเอ่ยพูด


ทำไมวะยองมินเอ่ยถามต่อ


เพราะยังไงไอคังแดเนียลก็ต้องเป็นคนคว้าเข้าที่เอวมึงอยู่แล้ว




ไอพวกเพื่อนเลววววววววววววววว


แทนที่จะบอกว่ายังไงเขาก็ต้องเป็นฝ่ายชายที่กอดเอวอยู่แล้ว แต่พวกมันกับเอาแต่ให้เขาฝึกวิธีการเต้นของฝ่ายหญิงตลอด


ทำแม้กระทั่งให้ยัยเยจองมาสอนเขาเต้นเลยด้วยซ้ำ


นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาหงุดหงิดที่พวกมันพูดถูก และที่เขาดันจำท่าของฝ่ายหญิงได้อีกต่างหาก


นี่มันน่าอายเป็นบ้า


นายเต้นเป็นนี่ ผมนึกว่านายจะฝึกเต้น—“


เงียบเดี๋ยวนี้คังแดเนียลซองอูเอ่ยตอบผ่านไรฟัน ก่อนจะเปลี่ยนสลับมือตามท่าเต้น


จนศาสตราจารย์โบอา และ ศาสตราจารย์ดันมิลค์ เดินจูงมือกันออกมาเต้นรำไปพร้อมกับพวกเขา


และตามด้วยคู่อื่นๆทั้งคู่ของพวกอาจารย์และนักเรียนที่เริ่มทยอยออกมาเต้นกันแล้ว


ซองอูเงยหน้ามองไปรอบๆอย่างสนใจ ก่อนเขาจะมองเห็นน้องชายตัวเอง เซอุน กำลังเต้นกับใครสักคนที่ดูคุ้นเคยเหลือเกิน


น้องชายเขาเป็นฝ่ายที่เกาะไหล่คนตัวสูง พร้อมกับอมยิ้มมองต่ำไม่เงยหน้าสบตาคู่ตัวเองเลย


ใครมันเป็นคู่กับเซอุนวะ


อยากรู้จริงๆ


ถ้าน้องเขาจะมีแฟนสักคน ก็ควรที่จะเป็นคนดีที่เขายอมรับ จริงไหมครับ








แต่สุดท้ายองซองอูก็ไม่รู้จริงๆว่าคู่เต้นรำของน้องชายคนกลางของเขาเป็นใคร


ตอนเต้นรำเขาพยายามจะลากเจ้าหมีคังแดเนียลให้ไปใกล้เซอุนมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เจ้าน้องชายก็ถูกผู้คนที่เข้ามาในฟลอร์ดูดกลืนหายไปจนไม่สามารถเข้าไปหาได้


ซองอูจึงต้องหันกลับมาเต้นรำอย่างตั้งใจอีกครั้ง เมื่อไม่สามารถมองหาเซอุนได้ต่อแล้ว


ก่อนคังแดเนียลจะเอ่ยบอกให้เขาทั้งคู่หลบฝูงชนออกไปด้านนอกดีกว่า ซองอูได้แต่พยักหน้าตกลง เพราะเขาก็เริ่มมึนๆกลิ่นน้ำหอมของคนในงานแล้ว


พวกเขาทั้งสองเดินหนีออกมาจากห้องโถงใหญ่ไกลพอสมควร พวกเขาเดินออกมาจากตัวปราสาทเลยก็ว่าได้ แดเนียลพาเขาเดินมาถึงด้านหลังที่เป็นทางลงไปยังทะเลสาบที่มีเรือของเดิร์มสแตรงก์จอดเทียบท่าอยู่


ดื่มไหม อากาศเริ่มหนาวแล้วเขาหันมองคนที่เพิ่งเดินออกมาจากปราสาทด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง


คนตัวสูงอาสาเดินเข้าไปฝานอีกครั้งเพื่อเอาเครื่องดื่มมาแก้หนาวให้เขาสักแก้ว ในมือของเจ้าตัวจึงมีแก้วน้ำที่บรรจุน้ำสีอำพันอยู่สองแก้ว


ก่อนแดเนียลจะส่งแก้วใบหนึ่งมาให้เขา


ขอบใจซองอูเอ่ยตอบ พร้อมกับกระชับเสื้อตัวหนาของตัวเองให้แนบแน่นขึ้น เมื่อรู้สึกได้ถึงลมเย็นๆที่พัดผ่านทำให้เขาสะท้านไปทั้งร่าง


เขายกแก้วน้ำขึ้นดื่มอย่างรวดเร็ว จนหมดแก้ว เผื่อหวังให้มันช่วยให้ความอบอุ่นแก่เขาได้


ดื่มเยอะระวังเมานะครับคนตัวสูงข้างกายเขาเอ่ยพูด ซองอูเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย


กูไม่ได้เมาง่ายขนาดนั้น


แต่แค่วอดก้าสามช็อตนายก็เมาแล้วนะ


รู้ได้ไง!” องซองอูตอบกลับ พร้อมกับหันมองหน้าอีกคน


เจ้าหมีแดเนียลรู้ได้อย่างไงว่าแค่วอดก้าสามช็อตเขาก็เมาเสียแล้ว


ผมไม่คิดว่านายจะเมามากจนจำเรื่องในคืนนั้นไม่ได้เลย แดเนียลเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม นั่นยิ่งทำให้ซองอูไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนพูดเข้าไปใหญ่


เรื่องคืนนั้น?


นี่เขาคงไม่ได้เผลอเมามากจนไปทำอะไรน่าอายหรอกใช่ไหม!!


รีบๆพูดอย่าลีลาโว้ยเพราะแดเนียลเอาแต่ยกแก้วน้ำขึ้นมาจิบทีละนิด แล้วไม่ยอมเอ่ยพูดอะไรออกไปสักที ทำให้คนฟังยิ่งร้อนใจ




ก็ที่ร้านหม้อใหญ่รั่วไงครับ





 

 

 

 

 


London , England


The Leaky Cauldron


22.15 PM



 

[พ่อคงไม่ต้องไปจัดการอะไรใช่ไหม]


ครับ พ่อไม่จำเป็นต้องมาครับ


[ดี รีบกลับมาที่โรงแรม อย่าเถลไถลนะคังแดเนียล]


ครับพ่อ


ร่างสูงวางสายจากผู้ให้กำเนิด ก่อนเขาจะเดินออกมาจากตู้โทรศัพท์สีแดงที่เป็นสัญลักษณ์สำคัญของประเทศนี้


ก่อนเขาจะก้าวเท้าเดินไปตามทางอย่างเอื่อยเฉื่อย


คังแดเนียลถูกพ่อตนเองลากมาที่ลอนดอนอย่างไม่เต็มใจเสียเท่าไหร่ เพราะช่วงปิดเทอมเป็นช่วงที่เขามักจะชอบฝึกซ้อมควิดดิชให้มากๆ เพื่อให้เขากลายเป็นทีมชาติ แต่เพราะเขาต้องมาเดินเตร็ดเตร่ไปมาแบบนี้ การเป็นซีกเกอร์ทีมชาติคงจะยากขึ้นกว่าเดิมแล้ว 


น่าแปลกที่ในเวลานี้ หากเป็นที่ประเทศบ้านเกิดของเขา มันจะต้องเงียบสงบไร้ผู้คนที่เดินเผ่นพล่านไปมาแล้ว แต่ที่ลอนดอนไม่ใช่ คนที่เดินบนทางเท้ายังมากมายราวกับเวลากลางวัน


แดเนียลไม่ได้สนใจหญิงสาวสองสามคนที่กำลังนั่งอยู่บาร์เล็กๆที่กำลังมองมาทางเขาอย่างสนใจ


พวกผู้หญิงน่ารำคาญเสมอ ไม่ว่าประเทศไหน


ร่างสูงเดินเอื่อยๆมาจนถึงตึกไม้ขนาดใหญ่สีดำทมิฬที่ตั้งตะหง่าอยู่ระหว่างหัวโค้ง


ก่อนมาที่ลอนดอนเขาเคยได้ยินพวกนักเรียนจากเดิร์มสแตรงก์ด้วยกันคุยโม้ว่าหากมาที่ลอนดอนต้องมาที่ร้านหม้อใหญ่รั่ว ที่เป็นร้านเหล้าที่เก่าแก่ที่สุดในลอนดอน


เขาเอื้อมมือเข้าไปกดเปิดประตูบานใหญ่ออก พร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปด้านในอย่างเงียบเชียบ


บรรยากาศภายในร้านช่างแตกต่างจากด้านนอกราวกับคนละโลก ผู้คนในร้านต่างสวมชุดที่ย้อนยุค ที่ถ้าหากออกไปเดินในเวลานี้ต้องมีคนอกสั่นกันบ้าง เพราะความประหลาดของชุดลูกไม้นั่น


รับอะไรดีพ่อหนุ่มเสียงเอ่ยพูดของคนตรงหน้าเขาทำให้แดเนียลเงยหน้ามอง


เอา... // วอดก้าหนึ่งช็อตเพียวๆหน่อยครับแต่ยังไม่ทันให้เขาได้เอ่ยตอบคุณลุงที่ยืนอยู่ด้านหลังเคาเตอร์ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากเด็กหนุ่มที่เพิ่งเข้ามาใหม่ พร้อมกับมานั่งอยู่ข้างเขา ห่างออกไปหนึ่งที่นั่งเท่านั้น


แดเนียลมองคนมาใหม่อย่างหงุดหงิด ที่เอ่ยขึ้นขัดเขา


มองอะไร


นี่คนลอนดอนเขาทักทายคนไม่รู้จักกันแบบนี้หรือไงกัน


ไม่รู้ว่าคนข้างๆเขาไปกินรังแตนมาจากไหน ถึงได้มีอารมณ์หงุดหงิดขนาดนี้


แต่ก็ช่างมัน ถือว่ามันเป็นคนแย่ๆที่เข้ามาในชีวิตเขาอีกคนหนึ่งก็แล้วกัน


แดเนียลนั่งจิบน้ำสีอำพันในมืออย่างช้าๆ พลางเหม่อมองไปรอบร้าน ก่อนเขาจะหันสายตาไปมองคนที่กำลังนั่งซดวอดก้าสามช็อตเพียวๆด้วยความเร่งรีบ


นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เด็กหนุ่มเริ่มมีอาการโงนเงนไปมา ใบหน้าขาวๆเริ่มแดงขึ้นอย่างชัดเจน


ให้มองจากบัลแกเรียเขาก็ดูออกว่าเจ้านี่เมาแล้วแน่นอน


นายๆเสียงเรียกดังขึ้นพร้อมกับแรงสะกิดจากคนข้างกาย ทำให้แดเนียลต้องหันไปมองอย่างหงุดหงิด


เขากำลังจะหันไปต่อว่าอีกคนด้วยความหงุดหงิดเพราะเจ้านี่มันจะชักกวนเวลาผ่อนคลายเขามากไปแล้ว


แดเนียลหันมองหน้าอีกคนอย่างชัดๆ ก่อนเขาจะต้องพับความคิดที่คิดจะต่อว่าคนตัวเล็กกว่าลงไปทันที


ใบหน้าที่ขึ้นสีแดงจัดเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ดวงตาที่ฉ่ำไปด้วยน้ำในตา และริมฝีปากที่เผยอออก ทำให้เขาเหมือนกับหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ


น่ารัก


ไม่รู้อะไรดลใจให้เขาคิดแบบนี้ แต่หากใครคนอื่นมาอยู่ตรงนี้ และในสถานการณ์นี้ ก็คงจะคิดแบบเดียวกับเขาแน่ๆ


อะไรแดเนียลเอ่ยตอบไป นี่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่เป็นตัวของตัวเอง เขาไม่เคยรู้สึกประหม่ามาก่อน และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาใจเต้นแรงกับใครสักคนหนึ่ง


มาดวลเหล้ากัน


หื้ม?”


ก็กินเหล้าเฉยๆมันไม่สนุกอ่ะ มาดวลกันเหอะ เบื่อมากเลยคนข้างกายเขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงยานคาง พร้อมกับยกมือขึ้นสูงเรียกให้เจ้าของร้านรับออเดอร์ไป


 


แดเนียลนั่งมองวอดก้าสิบช็อตตรงหน้าด้วยใบหน้าฉงน


เอาจริงสิ?


หมอนี่จะดวลกับคนที่กินเหล้าแทนน้ำเปล่าจริงสิ?


เพราะที่บัลแกเรีย อากาศนั่นหนาวจนถึงกระดูกดำ การกินเหล้าจะช่วยให้อุ่นขึ้นได้ ฉะนั้นคนส่วนใหญ่จึงชอบที่จะดื่มเหล้าเป็นประจำ รวมถึงเขาด้วย


ถ้าชนะจะได้อะไร


ทุกอย่างทุกอย่างที่นายต้องการเลยอีกคนตอบด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม ที่เขามองแล้วมันโคตรน่ารัก


ให้ตายเถอะ


งั้นเริ่มกันเถอะเขาไม่รีรออะไร รีบคว้าแก้วใบที่หนึ่งขึ้นมาจิบเบาๆ และเริ่มเร่งความเร็วจนในที่สุดก็หมดไปสามแกวในเวลาอันรวดเร็ว


ยังไงฉันก็ชนะ


แดเนียลมองอีกคนที่เริ่มไปแก้วที่ห้าแล้ว แต่หลังจากนั้นก็ลดความเร็วลงจนเหลือแค่ถือแก้วไว้ในมือเท่านั้น


เขาพยายามไม่มองหน้าอีกคนที่กำลังมองเขาด้วยสายตาที่หวานฉ่ำ เขารู้ดีว่าอีกคนเมามากแล้ว แต่ถ้าเมาแล้วไปยิ้มอ่อยคนอื่นเรี่ยราดแบบนี้ หากเป็นแฟนเขาเขาคงจะจับขังให้อยู่ในบ้านตลอดเวลาเป็นแน่


หมดแล้วแดเนียลเอ่ยพูด พร้อมกับวางแก้วสุดท้ายลง แล้วหันมองคนที่อวดเก่งทำเหมือนจะเป็นผู้ชนะ


แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับเรียกรอยยิ้มจากเขาได้เป็นอย่างดี


ร่างของเด็กหนุ่มข้างกายเขากำลังนอนฟุบลงกับโต๊ะ ในมือของเจ้าตัวยังมีแก้วเหล้าแก้วที่หกอยู่เลย คงจะล้มพับไปเพราะความเมาแน่นอน


ให้ตายเถอะ แล้วฉันจะทวงคำสัญญาจากใครละเนี่ยแดเนียลพูดขึ้นลอยๆ ก่อนจะยื่นหน้าเขาไปไกลอีกคนที่กำลังหายใจเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ บ่งบอกได้ดีว่าคงหลับไปแล้ว


เขาส่ายหัวไปมาอย่างนึกขัน ก่อนจะหยิบกระเป๋าตังค์ขึ้นมาจ่ายทั้งหมด รวมทั้งของคนที่หลับอยู่นี่ด้วย


ก็อย่างว่า จะให้ปล่อยให้ตื่นขึ้นมาจ่ายเองก็น่าสงสาร


ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่ช่วยทำให้เขารู้สึกว่าการมาลอนดอนไม่น่าเบื่อก็แล้วกัน


ฉัน—“ ก่อนที่แดเนียลจะเดินออกไปจากบริเวณนั้น เสียงพูดจากคนที่กำลังนอนอยู่ก็ดังขึ้นมา


ฉันเรียนที่ฮอกวอตส์ชื่อองซองอู ไว้ค่อยมาทวงสัญญานะพูดจบ เจ้าตัวก็สลบไปอีกรอบ


ไม่รู้ว่าสิ่งที่อีกคนพูดเป็นความจริงหรือเปล่า หรือเพียงแค่ละเมอพูดออกมาเท่านั้น แต่เขาขอปักใจเชื่อไปก่อนแล้วกัน


ถ้างั้น


ไว้เจอกันใหม่นะ องซองอู J

 

 






แล้วมึงก็มาหอมแก้มกู! บ้าไปแล้วซองอูมองหน้าที่เพิ่งเล่าเรื่องหน้าอับอายให้เขาฟังไป พร้อมกับเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่อีกคนพูด


ถึงแม้ว่าเขาจะจำได้ว่าเขาแอบพ่อไปเที่ยวในตัวเมืองลอนดอน และแอบเขาไปที่ร้านหม้อใหญ่รั่วและดื่มเหล้าจริงๆก็ตามที


ก็นายบอกเองว่าอะไรก็ได้ที่ต้องการ


แต่ต้องไม่ใช่หอมแก้มสิโว๊ย!!” พูดจบ ซองอูก็ทุบเข้าไปที่ไหล่คนตัวสูงอย่างแรงจนเกินเสียงดังลั่น


เขินแล้วลงไม้ลงมือหรอครับช่วงนี้แดเนียลพูดต่อ พร้อมกับลูบแขนตัวเองไปมา


ไม่ต้องมาพูดเลยโว๊ย เกลียดมึงคังแดเนียล!!” ซองอูพูดต่ออย่างเสียงดัง พร้อมกับสะบัดตัวเดินหนีเข้าไปในปราสาทอย่างรวดเร็ว


ทิ้งให้คังแดเนียลยืนมองด้วยรอยยิ้มกว้าง





 

 

 

ไปไหนมาวะซังบินร่างสูงในชุดสูทสีแดง และกางเกงสีดำตัดกันเอ่ยปากถามเพื่อนตัวเองที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องโถงหลังจากหายหน้าไปนาน


เอาเหล้าไปให้ท่านหัวหน้ามาเจ้าของชื่อซังบินเอ่ยตอบ พร้อมกับชูขวดเหล้าหมักอย่างดีให้อีกคนดู


เหล้า? ไอคุณชายมันเอาไปทำอะไรวะ แล้วมันหายหัวไปไหนเนี่ย?”


อยู่กับองซองอูสองคนข้างนอก มึงคิดสิว่ามันจะเอาไปทำอะไรพูดจบ ทั้งสองก็ยิ้มใส่กันด้วยความกรุ่มกริ่ม


สมแล้วที่เป็นคุณชายแห่งเดิร์มสแตรงก์ นับถือมันจริงๆจินอูตอบพร้อมรอยยิ้ม


แล้วนี่มึงจะไปไหนซังบินเอ่ยถามบ้าง เมื่อเห็นเพื่อนทำท่าทางเดินไปที่ซุ้มอาหาร


เอาของกินไปให้เด็กพูดจบก็ขยิบตาใส่เพื่อนที่ยืนมองด้วยความเบื่อหน่าย


เด็กฮัพเฟิลพัฟที่เป็นคู่เต้นรำมึงอะนะ เหม็งจังโว้ยยย


คนไม่มีคู่ก็เงียบปากนะครับพูดจบ จินอูก็ตบไหล่เพื่อนตัวหนาเบาๆ ก่อนจะได้รับนิ้วกลางงามๆตอบกลับมา


ท่าหัวหน้าก็มัวแต่อ้อนเมีย


เพื่อนคู่หูของเขาก็ดันพบรักแท้ที่ฮอกวอตส์ นี่มีใครเหลือให้เขาบ้างไหมครับ 


วอนผู้รู้ช่วยมาตอบทีครับบบบบ











-talk-

มาแล้วววววว

วันนี้มาเร็วเพราะเสียที่กดบัตรไม่ได้เลย หนีมาสิงเวิร์ดทั้งวันเลย 555555555

ไหนมีใครนกบัตรแบบเราบ้าง ยกมือออ ฮืออออออออ 

ไปเป็นไรนะคะ เราจะมีของไปปลอบใจหน้ามีตเอง 

แจ้งให้ทราบโดยทั่วกัน ไรท์ ฟิค #MiracleMW จะนำฟิคตอนพิเศษไปแจกหน้ามีตนะคะ ซึ่งคู่ที่ไปแจกแน่ๆเลยจะมีคู่หลักทั้งสามคู่ มินอุน หลินโฮ และองเนียลแน่นอน เราเลยอยากจะมาถามว่ามีใครอยากได้บ้าง เราจะได้กะจำนวนถูก (แอบบอกว่ามีโพลารอยด์ไปแจกด้วยย) 

เป็นการขอบคุณที่ติดตามฟิคเรานะคะ รักทุกคนสำเหมอ 

ปล.ตอนนี้ยอดเฟบครบพันแล้วนะคะ ฮือ ร้งไห้หนักมากกกกกก

ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ อีกหลายตอนกว่าจะจบ ยังไงก็อยู่ด้วยกันไปจนจบเลยนะคะ รักส์









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1945 Sawaddeeda (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:45

    โว้วซองอูนี่เมาแล้วแมวจริงๆเลยนะ 555555

    #1,945
    0
  2. #1859 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:13
    ฮือ เมื่อไหร่พี่เค้าจะรู้คะว่าว่าที่แฟนน้องชายคือเพื่อนตัวเอง555555555
    #1,859
    0
  3. #1806 Sweet_Memory (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 22:07
    น่ารักกกกกกก รอวันที่ซองอูได้รู้ว่าใครคือคู่เต้นของเซอุน อิอิ
    #1,806
    0
  4. #1780 far0h (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:44
    ถ้าซองอูรู้ว่าเพื่อนจะกินน้องตัวเองเนี่ย ฮอกวอร์ตวอดวายแน่ๆ
    #1,780
    0
  5. #1709 `rosie (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 00:10
    เหมียวน้อยๆของคุมแม่จะโดนหมาป่ากินแล้ว;-; อยากให้ไ.อ้เหมียวรู้สักทีอะค่ะ ว่าใครกำลังจะงาบน้องเซอุน มันจะต้องมีสงครามแน่ๆ 555555
    #1,709
    0
  6. #1543 midora (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 20:44
    อยากให้คุนอ๋งรุ้แล้วหละ อต่เขิงงคุนแดเนียลมากค่ะ
    #1,543
    0
  7. #1489 chzckhnp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 00:03
    ฮื่อคังแดเนียล! เขิน! ;///;
    #1,489
    0
  8. #1191 Micky_MJ13 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:35
    อ๋อที่แท้มาหอมแก้มคุณองคือการทวงสัญญาแต่เป็นการทวงสัญญาที่เล่นใหญ่มากจ๋าแดเนียล
    #1,191
    0
  9. #910 J.Darker (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 23:43
    ถ้าคุณองรู้ว่าใครคือคู่เต้นรำของเซอุนจะเป็นยังไงนะ5555555555555555
    #910
    0
  10. #569 ;Pocky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 19:32
    นกบัตร แต่อยากได้ตอนพิเศษ เพิ่มจำนวนตอนนี้ยังทันไหมค่า
    #569
    0
  11. #531 จัสตินลูกแม่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 16:07
    ไม่ได้ไปมีตค่ะ แงงงงง นกในนก
    #531
    0
  12. #495 ยองมินของนุ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 18:38
    อยากได้ตอนพิเศษด้วยค่าเเต่ไม่ได้ไปt-t เเต่ฝากเพื่อนไปเอาเเล้วอยากได้จริงๆกลัวหมดด้วยเนี่ยสิขอให้ทันนน
    #495
    0
  13. #473 BoAstory (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 11:13
    แงงงง อยากอ่านนน แต่เค้ากดบัตรไม่ได้ง่ะ ????????????
    #473
    0
  14. #468 ασɱ♡ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 17:59
    อยากได้ตอนพิเศษค่ะะ ฮอลลล
    เรื่องนี้เปิดตัวชัดเจนเลยนะคะว่าคุณอ๋งคนแมนอยู่โพสิชั่นไหน 55555 แหมม บอกว่าแมนๆ เล่นควิดดิชครับ สุดท้ายก็กลายเป็นแมวให้คุณชายคังไปได้ อยากจะแหมให้ถึงดาวอังคารจริงๆค่ะ
    #468
    0
  15. #467 ✿宜嘉✿ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 15:53
    เราก็อยากได้ฟิคแจกอะค่ะ ฮื่อ ทำไงดี เราอยู่จีน แงงงง้ อยากอ่านมากเลย เรื่องนี้สนุกแบบมากๆๆๆ ชอบทุกคู่เลย ขนาดคู่มี่ไม่เคยอ่านมาก่อนยังชอบน่ารักมากๆๆๆๆเลย อีกทั้งได้กลิ่นอายของฮอกวอตส์จริงๆเลยค่ะ
    #467
    0
  16. #453 Pppoopam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 23:17
    อยากได้ค่ะ ขอคู่หลินโฮนะคะ เจอกันหน้ามีตจ้า
    #453
    0
  17. #451 Thipbear101 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 12:09
    พี่จินอูนี่ คู่กับหมูจูใช่มั้ยอะ 
    #451
    0
  18. #450 sparkleVegetable (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 09:59
    อยากได้ค่ะแต่ไปไม่ได้ TwT คุณคนเขียนใจดีจัง ขอให้มีวันดีๆนะคะ
    นี่เขินองเนียลมาก คุณองคงไม่คิดว่าการแอบไปเที่ยวลอนดอนในวันนั้นจะทำลายคำสาปอาภัพรักได้ ฮาา
    #450
    0
  19. #425 Mach-min Jump (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 00:30
    อยากได้ค่าาาา นกเหมือนกันแต่จะไปให้กำลังใจน้องๆหน้างาน ???????? เจอกันนะคะแอด ?
    #425
    0
  20. #421 doobdib04 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 23:47
    กรี้ดดดอยากได้ตอนพิเศษจังง /พ่อองคนแมนไปแพ้ดวลเหล้าเค้ามานี่เอง55555555555
    #421
    0
  21. #420 GalaxySEI (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 17:54
    เราอยากได้ตอนพิเศษเหมือนกันค่ะ ฮือออ //-// แต่เราไม่ได้ไปมีต เราอยู่ตจว. แถมช่วงนี้ติดงานด้วย ปลีกตัวไปไม่ได้เลอ แค่กๆ-- / เราจะรอดูนะคะ ว่าเพ่ซองอูคนแมนจะโดนคนที่แมนกว่าล้มหรือไม่ คุกๆๆ *ปิดปากไอ*
    #420
    0
  22. #419 littleb_secret (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 16:52
    เราอยากได้ตอนพิเศษจ้าาาา/ ตอนนี้องน่ารักมากเลยมีความเขิล แล้วชาวแก็งค์ของซองอูมีความช่วยเหลือมีความถวายตัวเพื่อนให้คุณแดนนนน
    #419
    0
  23. #418 namnam? (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 15:45
    เราอยากได้ตอนพิเศษค่ะะะ //ชูมือขึ้นแล้วหมุนๆ// ตอนนี้น่ารักมากดเลยอ่ะ ยิ้มไม่หยุดเลยฮืออออ คุณองน่ารักมาก คออ่อนแล้วยังไม่รับคำท้าอีก หน้าจับตีจริงๆ อยากเห็นตอนยัยตะอุนเต้นกะพี่มินมากกกกกก ยัยจะเขินไหมอ่ะ ยัยจะน่าแดงใส่ไหมอ่ะ แค่คิดก็ฟินแล้ว555555
    #418
    0
  24. #417 Konix (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 13:49
    อ้าว จินอูมีคู่แล้วหรอคะ55555 วงวารซังบิน หาคู่ไม่ได้ เส้า

    ฟิคตอนพิเศษ จะตอนหลักรวมเล่มหรือตอนพิเศษก็สนใจมากกกกกกต่ะ อยากได้ ฮือ แต่เราไม่ได้ไปนี่สิ แง
    #417
    0
  25. #415 Kuronei (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 12:19
    อยากได้ฟิคตอนพิเศษจ้า แม้จะกดบัตรไม่ได้ แต่เราจะไปตอกย้ำตัวเองค่ะ TT^TT 
    #415
    0