( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 18 : ๑๕ - วิชาสัตว์วิเศษวิทยา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    29 ส.ค. 60






บทที่ ๑๕ 












_________________________________________________________________________________________________________





"แบบนี้พี่มินฮยอนคงฮอตแย่เลยน่ะสิ" แดฮวีเอ่ยขึ้นพร้อมกับหันไปหยิบแซนวิชจากตะกร้าที่ลอยอยู่ด้านหลังมาไว้ในจานตัวเอง

"ก็คงงั้นแหละ" เซอุนตอบ ก่อนทั้งคู่จะหันหน้าไปมองคนที่ถูกพูดถึงอยู่ด้วยรอยยิ้ม 

พรีเฟ็คมินฮยอนหรือที่ตอนนี้เป็นตัวแทนในการแข่งขันประลองเวทย์ของฮอกวอตส์เดินเข้ามาภายในห้องโถงใหญ่ แต่ไม่ทันได้ก้าวมาถึงโต๊ะเขาก็ถูกสาวๆมากหน้าหลายตารุมล้อมหน้าล้อมหลังจนแทบไม่เห็นตัว

"สงสัยเขาคงจะเลือกไม่ถูกเลยว่าจะไปงานเต้นรำกับใคร" แจฮวานพูดต่อแล้วยกชิ้นเบคอนเข้าปากตัวเอง

"ฉันก็เลือกไม่ถูกนะ" แดฮวีเอ่ยพูดบ้าง

"นี่มีคนมาขอนายเป็นคู่เต้นรำเยอะเลยหรอ" 

"ไม่มีเลยต่างหาก! เพราะงั้นมันถึงเลือกยากไง" แดฮวีพูดตอบพร้อมกับเบะปากมองจานอาหารตรงหน้า

"แล้วรุ่นพี่" 

"หยุดนะคิมแจฮวาน!" อยู่ๆแจฮวานก็เอ่ยขึ้นถึงใครบางคนที่เซอุนไม่เข้าใจ ก่อนที่อีแดฮวีที่นั่งอยู่ข้างเขาจะหยิบส้อมขี้หน้าอีกคน

"ฉันหมายถึงพวกรุ่นพี่ที่เคยให้ขนนมนายตอนวันวาเลนไทน์ปีที่แล้วต่างหาก" แจฮวานที่ถูกซ้อมชี้หน้าเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มล้อๆ

"แล้วไป" คนข้างกายเขาเอามือลง ก่อนจะรวบหนังสือขึ้นไว้กับอกแล้วเอ่ยปากบอกขอตัวไปนั่งรอเรียนวิชาแรกในวันนี้ก่อน

แดฮวีน่ะมีวิชาเรียนแตกต่างกับเขาและแจฮวานอยู่หลายวิชา เช่นวิชาประวัติศาสตร์เวทย์มนต์ทั้งเขาและแจฮวานลงเรียนอยู่ทุกเทอม แต่แดฮวีกลับไปเรียนวิชามักเกิลวิทยาแทน และในเช้านี้ก็เหมือนกัน เซอุนกับแจฮวานลงเรียนวิชาสัตว์วิเศษวิทยาไว้ที่มีชั่วโมงเรียนเวลาเก้าโมงครึ่ง ต่างกับแดฮวีที่ลงเรียนวิชาอักษรรูนที่เริ่มเรียนตั้งแต่แปดโมง ทำให้เจ้าตัวต้องรีบวิ่งแจ้นไปที่ห้องเรียนอย่างรวดเร็ว

นั่นทำให้พวกเขามักจะไม่ค่อยได้เรียนพร้อมกันสักเท่าไหร่

นายคิดหรือยังว่าจะชวนใคร” คล้อยหลังแดฮวีไปไม่นาน เซอุนก็เอ่ยถามขึ้นระหว่างที่พวกเขากำลังเก็บของเพื่อไปที่หลังปราสาทที่เป็นสถานที่เรียนในวิชาแรกของวัน


แน่นอน” แจฮวานเอ่ยตอบ


ใครหรอ


ไม่จำเป็นต้องบอกแจฮวานหันไปยักคิ้วใส่คนข้างกายอย่างผู้ชนะ ก่อนเจ้าตัวจะโดนคนตัวเล็กกว่าฟาดสันหนังสือใส่หลังเต็มๆ

 

 





 

 

พวกเดิร์มสแตรงก์นั่นคึกจริงเชียวนะระหว่างที่พวกเขากำลังเดินผ่านทะเลสาบที่แสนกว้างใหญ่ มองไปไกลๆจะพบกับเรือขนาดใหญ่ที่ยังคงเป็นที่พูดถึงกันในหมู่นักเรียนฮอกวอตส์เสมอ เซอุนมองตามเรียวนิ้วของแจฮวานที่เอ่ยบอกให้ดูชายหนุ่มทั้งหลายที่กำลังวิ่งลัดเลาะทะเลสาบอย่างสนุกสนาน


ก่อนเขาจะมองเห็นใบหน้าของคังแดเนียล เป้าหมายหลักของทั้งเขาและซอนโฮในภารกิจกำราบพี่ซองอูที่ร่วมมือกัน กำลังวิ่งเยาะๆด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม พร้อมกับมีสาวๆวิ่งตามกันเป็นขบวนยาว เรียกว่าไม่ต่างจากที่พี่มินฮยอนเจอเลยสักนิด


น่าอิจฉาเสียจริง


เขาคงจะรู้สึกยากเหมือนกันว่าจะเลือกใครควงไปดี


ไม่เห็นยาก พี่ว่าพี่ชายเรานั่นแหละที่จะเสนอตัวให้เขาเอง เสียงทุ้มนุ่มที่พักนี้ชอบวนเวียนเข้ามาในห้วงความคิดเขาบ่อยๆดังขึ้นตรงหน้า


ทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวไปด้านหน้าต้องหยุดชะงัก ก่อนที่เซอุนจะเงยหน้ามองคนที่เคยหัวแดง ตอนนี้กลับเปลี่ยนสีผมเป็นสีที่เข้มขึ้นจนเกือบดำแล้วที่กำลังมองใบหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม


พรีเฟ็คยองมินนี่น่า~” เสียงแจฮวานเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับใบหน้ายียวนนั่นหันมองมาหาเขา


พี่มีอะไรหรือเปล่าครับเซอุนทำเป็นไม่สนใจเสียงของเพื่อนข้างกายแต่หันไปมองคนตรงหน้าแทน


เปล่าครับ เรากำลังจะไปไหนกัน เรียนสัตว์วิเศษหรอพี่ยองมินเอ่ยพูด


ครับ อย่าบอกนะพี่—“


ครับ กำลังจะไปเรียนเหมือนกันพี่ยองมินตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง


ฮัลโหล เห็นคิมแจฮวานไหมเอ๋ย เห็นไหมคร้าบบบบ เซอุนละจากใบหน้าของคนเป็นพี่ ก่อนจะหันมามองแจฮวานด้วยสายตาเหนื่อยใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปด้านหลังแล้วแอบหยิกที่แขนย้วยๆของเพื่อนอย่างแรงจนอีกคนร้องมาเสียงดัง


โอ๊ย!! เจ็บนะจองเซอุน! เลิกล้อแล้วก็ได้แจฮวานเอ่ยพูด ก่อนจะเดินนำหน้าไปที่ด้านหลังของปราสาทอย่างรวดเร็ว


เพื่อนเรานี่ตลกดีจังยองมินมองตามแผ่นหลังของคนที่เดินนำไปพร้อมกับยิ้มขำ


มันเป็นบ้าครับพี่เซอุนตอบ


พร้อมกับออกก้าวเดินไปข้างหน้า ทำให้คนตัวสูงก้าวเดินตามไปอย่างไม่รีบร้อน


น้องเซอุนได้คะแนนวิชานี้เยอะหรือเปล่าครับ?” พี่ยองมินที่เงียบไปนานเอ่ยถาม


ไม่ค่อยครับ แจฮวานเขาเก่งกว่าผมอีกเซอุนตอบ พร้อมกระชับหนังสือเล่มโตแน่นขึ้น


ดีจัง พี่โคตรโง่วิชานี้เลย


แล้วทำไมพี่มาลงเรียนละครับ


พี่ลงตามเราไง พี่อยากเจอหน้าเราบ่อยๆพี่ยองมินเอ่ยตอบด้วยเสียงเรียบราวกับประโยคนั้นเป็นประโยคธรรมดาที่พูดกันทั่วไป ไม่ใช่ประโยคที่ทำให้เซอุนใจเต้นแรงเลย


ล้อเล่นครับเซอุนหันมองหน้าคนตัวสูงที่เพิ่งเอ่ยพูดออกมาด้วยสายตาหงุดหงิด ก่อนจะก้าวเดินฉับๆให้ไกลอีกคนให้ได้มากที่สุด


มาทำให้คนอื่นใจเต้นแรงแล้วมาบอกล้อเล่น มันน่าสาปให้เป็นคางคกเสียจริง


ยองมินที่เห็นอีกคนเริ่มก้าวเดินเร็วขึ้นก็รู้สึกตัวได้ทันทีว่าคนตัวเล็กต้องไม่พอใจกับคำพูดเขาแน่ๆ ร่างสูงจึงเดินเข้าไปใกล้ๆอีกคนมากเรื่อยๆ แต่ยังไม่ทันได้ประชิดตัว คนที่เดินนำหน้าอยู่ก็หยุดชะงักตัวเองอย่างรวดเร็ว จนทำให้แผ่นอกของยองมินที่เดินตามมาชนเข้ากับไหล่เล็กอย่างแรง


โอ๊ย น้องเซอุนหยุดแล้วไม่บอกพี่เลยยองมินเอ่ยพูด ก่อนจะเอื้อมมือจขึ้นไปโอบไหล่เล็กของคนด้านหน้าไว้หลวมๆ


พะ...พี่ยองมินครับเซอุนเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ จนทำให้คนด้านหลังต้องเอี้ยวตัวออกมาดูสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าอีกคน


ยองมินขมวดคิ้วยุ่งพร้อมกับมองสิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่กำลังชูคอขึ้นสูงแล้วค่อยๆเลื้อยตัวตรงมาหน้าพวกเขาสองคนเรื่อยๆ


ร่างของเซอุนถูกรุ่นพี่ตัวสูงผลักไปอยู่ด้านหลังของแผ่นหลังกว้าง ก่อนอีกคนจะเอ่ยพูดอะไรบางอย่างที่เขาฟังไม่ออกกับเจ้างูสีเขียวเข้มตัวนั้น ที่บังเอิญเลื้อยผ่านมาตอนที่เซอุนกำลังเดิน เหตุพราะในวัยเด็ก เซอุนเคยถูกงูกัดมาแล้วหนึ่งครั้ง นั่นเป็นสิ่งที่ฝังใจเขามาโดยตลอด ว่าหากเจอสัตว์เลื้อยคลานชนิดนี้เมื่อไหร่ ร่างกายของเขาจะเหมือนถูกแช่แข็งไปทันที


และสิ่งที่รุ่นพี่จากกริฟฟินดอร์พูด ไม่ว่าเขาจะตั้งใจฟังแค่ไหนก็ไม่สามารถจับใจความได้เลยว่าสิ่งที่คนตัวสูงพูดนั้นหมายความว่าอย่างไร


มันฟังดูแล้วราวกับไม่ใช่ภาษาของคนเลยสักนิด


เซอุนกลั้นใจก่อนจะชะเง้อหน้าผ่านหลาดไหล่สูงของรุ่นพี่ไป ก็พบว่าเจ้างูตัวนั้นยังคงอยู่ที่เดิม แต่ดูสงบลงอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีทีท่าเหมือนจะเข้ามาทำอันตรายพวกเขาแล้ว


คุณพูดภาษาพาร์เซลได้ด้วยหรอร่างสูงในชุดวอร์มสีน้ำตาลอ่อนเดินออกมาจากพุ่งไม้เอ่ยพูดขึ้น ก่อนจะเดินตรงมาหาเจ้างูที่เลิกชูคอแล้ว พร้อมกับอุ้มมันไว้กับอก


บ้าไปแล้ว


ชายคนนี้ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ


ก็ได้นิดหน่อยพี่ยองมินเอ่ยตอบไปอย่างไม่สนใจ


แต่ทำให้งูของผมสงบลงได้นี่ก็ไม่ใช่เล่นเลยนะเซอุนมองคนสองคนที่กำลังพูดอะไรบางอย่างอย่างไม่เข้าใจ


ภาษาพาร์เซลงั้นหรอ?


มันเป็นภาษาที่พ่อมดจะใช้สื่อสารกับงู ซึ่งมันก็เป็นภาษาที่ตายไปแล้ว เพราะคนที่สามารถพูดได้มีแค่พวกฝักใฝ่ในศาสตร์มืด หรือเป็นพวกที่ข้องเกี่ยวกับสิ่งชั่วร้ายเท่านั้น


เอาง่ายๆคือพวกที่พูดได้ส่วนใหญ่หากไม่อยู่บ้านสลิธีริน ก็อยู่คุกอัซคาบันเท่านั้น


เซอุนเคยได้ยินเรื่องนี้มาตั้งแต่เรียนชั้นปีหนึ่ง แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่ามันพูดอย่างไร


ถ้าหากสิ่งที่คนตัวสูงพูดคือภาษาพาร์เซลจริงๆ ทำไมเขาถึงพูดได้ทั้งๆที่เขาไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับศาสตร์มืด


และเหตุผลที่สำคัญมากคือเขาเป็นกริฟฟินดอร์


มันจึงเป็นสิ่งที่แปลกมากหากเขาสามารถพูดมันได้จริงๆ


งูของคุณ? ทำไมถึงได้ปล่อยออกมาเพ่นพล่านแถวนี้ได้? นี่ไม่ใช่โรงเรียนเดิร์มสแตรงก์ของคุณนะจินอูมองใบหน้าอีกคนด้วยรอยยิ้ม


เห็นได้ชัดเลยว่าเจ้ากริฟฟินดอร์คนนี้เป็นห่วงเด็กข้างหลังคนนั้นมากขนาดไหน


ขอโทษที พอดีเมื่อกี้มีเด็กคนนึงมาขอให้ผมไปงานเต้นรำกับเธอ ผมมัวแต่คุยเพลิน หันมาอีกทีเจ้าเดซี่ก็หายไปแล้วชายหนุ่มจากเดิร์มสแตรงก์เอ่ยตอบ ก่อนจะเอาหัวไปถูไถกับหัวของเจ้างูนั้น


เดซี่?


ชื่อราวกับดอกไม้แสนสวย แต่หน้าตานี่อย่างกับผู้คุมวิญญาณ


เซอุนได้แต่เบ้ปากมองด้วยความไม่ชอบใจ พร้อมกับกำเสื้อคลุมของอีกฝ่ายแน่น


หากจะนับว่าสิ่งใดบนโลกนี้บ้างที่เซอุนกลัว สิ่งแรกที่ถูกเรียกขานคือสิ่งมีชีวิตเลื้อยคลานนี่ มันทำให้เขาเกือบไม่ผ่านวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเมื่อปลายเทอมที่แล้วที่เขาต้องต่อสู้กับบ็อกการ์ตที่แปลงร่างเป็นงูอนาคอนด้าขนาดใหญ่


เขาจำได้แม่นเลยว่าตอนนั้นตัวเองสติแตกขนาดไหน เขาลืมแม้กระทั่งคาถาง่ายๆที่จะกำจัดมันอย่างคาถาริดิวคิลัส

โชคดีที่คิมแจฮวานที่ต่อหลังเขาตะโกนเรียกสติให้กลับคืนมา ทำให้เซอุนไม่ต้องสอบวิชานี้ใหม่อีกหนึ่งครั้ง


หากเป็นสัตว์เลี้ยงของคุณ สิ่งที่คุณต้องทำคือดูแลมันให้ดีที่สุด ไม่ให้มันทำอันตรายกับคนอื่นได้


ใจเย็นครับพี่ยองมินเจ้าของชื่อหันมองใบหน้าของคนที่อยู่ด้านหลังด้วยอารมณ์คุกกรุ่น ก่อนเขาจะหายใจเข้าออกเป็นจังหวะเพื่อคลายความหงุดหงิดเมื่อเซอุนเอื้อมมือมาลูบไปที่ท้องแขนเขาเบาๆ


ขอโทษที คุณคงจะเป็นพรีเฟ็คซินะ สมหน้าทีดีเอาไว้คราวหน้าผมจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีกจูจินอูพูดตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ ก่อนจะโค้งตัวให้ทั้งคู่เบาๆ ฝากขอโทษแฟนคุณด้วยที่ทำให้ตกใจพูดจบ คนตัวสูงก็เดินกลับไปตามทางที่มา โดยไม่ฟังคำค้านของเซอุนเลย


เดี๋ยวสิ! ผมไม่ใช่แฟ—“


เดี๋ยวก็ได้เป็นแล้วเซอุนยังไม่ทันเอ่ยพูดจบ คนตัวสูงก็เอ่ยขัดขึ้นมาซะก่อน พร้อมกับอมยิ้มมองเขา ทำเหมือนกับว่าก่อนหน้านี้เขาไม่มีท่าทีเหมือนจะเข้าไปสู้กับนักเรียนชายคนนั้น จนทำให้เซอุนต้องเอ่ยปากห้ามไว้


ใครจะเป็นกันครับ พี่นี่ขี่ตู่ชะมัดเลยเซอุนเอ่ยตอบด้วยความหงุดหงิด คิ้วที่ขมวดกันยุ่งทำให้คนที่กำลังมองอยู่ได้แต่อมยิ้มอย่างชอบใจ


เซอุนหันหน้าหนีอีกคนก่อนจะรีบเดินไปที่ด้านหลังปราสาทให้เร็วที่สุดก่อนที่ชั่วโมงเรียนจะเริ่มเสียก่อน

 

 

 






 

 

 

 

นึกว่าไปสวีทกันจนไม่มาเรียนแล้วซะอีกเซอุนหันมองคนที่กำลังนั่งอยู่บนโขดหินใหญ่ ก่อนจะหันกลับไปจ้องศาสตราจารย์ดันมิลส์ที่กำลังเอ่ยพูดถึงสัตว์ที่อาศัยอยู่ในทะเลสาบด้วยใบหน้าจริงจัง


เงียบน่าแจฮวานเขาตอบเสียงเบา พร้อมกับกระทุ้งศอกใส่อีกคน


เขินละรุนแรงตลอดเลยนะเซอุน


แจฮวานมองคนที่ทำเป็นไม่สนใจคำพูดเขา เอาแต่ก้มๆเงยมองหน้าหนังสือสลับกับหน้าศาตราจารย์ด้วยสายกรุ่มกริ่ม ก่อนเขาจะมองเลยไปที่ฝั่งกลุ่มของกริฟฟินดอร์ที่มีนักเรียนปีห้ากำลังนั่งยิ้มมองมาทางนี้


ที่เขารู้ว่าสองคนนี้กำลังมีความสัมพันธ์สีชมพูอยู่ เหตุก็มาจากแฟนหนุ่มรุ่นพี่สุดน่ารักของเขาเลย


แจฮวาน นายว่าพรีเฟ็คยองมินกับเพื่อนนายกำลังกุ๊กกิ๊กกันอยู่หรือเปล่าแจฮวานที่กำลังตักขนมเค้กเข้าปากต้องหยุดชะงักก่อนจะเอียงหัวมองคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ


พี่ซองอุนหมายถึงใครอ่ะ


น้องเซอุนไง


ห๊ะ!! เซอุนกับพี่ยองมิน!!!!’ แจฮวานตะโกนออกมาสุดเสียง จนทำให้รุ่นพี่ตรงหน้าต้องเอามือชี้ไปที่ปากเพื่อบอกให้เขาลดเสียงลงหน่อย


ตกใจอะไรละ? ไม่เคยสังเกตหรอ เวลาสองคนนี้อยู่ใกล้กันทีไร เหมือนมีรังสีชมพูแปลกๆออกมา


นั่นเป็นเหตุผลที่คิมแจฮวานเริ่มสังเกตเพื่อนตัวเองกับเจ้าของฉายาซีกเกอร์สุดหล่อของกริฟฟินดอร์มากขึ้น จนเขาเข้าใจในสิ่งที่แฟนตัวเล็กของเขาเอ่ยปากบอกแล้ว


รังสีความรักที่แผ่ออกมาจากตัวรุ่นพี่หัวแดงมาให้เพื่อนหน้ามึนของเขา


ไม่ต้องให้ใครสักคนเอ่ยบอกเลย เพราะสิ่งที่ออกมาจากสายตาของรุ่นพี่ยองมินก็เป็นสิ่งที่พิสูจน์ได้ชัดเจนมากอยู่แล้ว


แล้วคิดจะขอพี่เขาไปงานเต้นรำปะ ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่มีคู่นะแจฮวานปิดหน้าหนังสือลง ก่อนจะกระโดดลงจากโขดหินมายืนอยู่ข้างเพื่อนตัวเอง


ไม่มีทางเซอุนตอบออกไปแบบไม่คิด


โห้ย ไรอ่ะ พี่เขาอาจจะรอนายไปขอเขาควงก้ได้นะ คิดสิคิด


อยากได้ก็ไปขอเองไป๊ รำคาญเขาเอ่ยตอบ พร้อมกับหันหน้าหนีเพื่อนตัวดีที่กำลังทำหน้ากรุ่มกริ่มใส่ แต่เหมือนกับเขาคิดผิด 

เพราะทางที่เขาหันหนีอีกกคนนั้นตรงกับที่พวกกริฟฟินดอร์ยืนอยู่พอดี


มองขนาดนี้กินเขาไปเลยก็ได้นะครับพี่ยองมิน


เซอุนคิดในใจและไม่มีวันพูดออกมาแน่นอน เพราะถึงอีกคนไม่ได้อยู่ใกล้ๆแต่ยังมีเจ้าเพื่อนรักของเขาที่พร้อมจะพุ่งไปรายงานคนตัวสูงทันทีที่เขาพูดจบ


ได้หรอ?” เซอุนมองเห็นคนตัวสูงเอ่ยขยับปากแบบไร้เสียงตอบกลับมา ทำให้เซอุนตาโตขึ้นอย่างตกใจ


นอกจากพูดพาร์เซลได้แล้ว พี่ยองมินยังอ่านใจได้อีกด้วยหรอ


เซอุนแอบทึ่งกับความสามารถของอีกคนนิดหน่อย ไม่คิดว่าพ่อมดคนนึงจะสามารถมีความสามารถหลากหลายขนาดนี้ ทั้งเมื่อกี้ยังปกป้องเขาจากเจ้างูตัวนั้นอีก


หากเขาบอกว่าไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่อีกคนทำให้เมื่อกี้นี่ก็คงเป็นการโกหก ท่าทางที่ดูน่าเกรงขามเมื่อเผชิญหน้ากับงู และท่าทางเอาจริงเอาจังเมื่อโต้เถียงกับหนุ่มจากเดิร์มสแตรงก์อีก


ป็นอีกด้านที่เขาเพิ่งเคยเห็นจากรุ่นพี่คนนี้


และปฎิเสธไม่ได้เลยจริงๆพรีเฟ็คกริฟฟินดอร์ทำให้ใจเขาเต้นแรง และไม่เป็นตัวเองอีกแล้ว

 

 

 

 






 

ซอนโฮได้คู่เต้นรำแล้วงั้นหรอ?” ระหว่างสับเปลี่ยนชั่วโมงเรียนในวันนี้ เขาเดินผ่านกับกลุ่มเด็กฮัพเฟิลพัฟกลุ่มใหญ่ที่น้องชายของเซอุนอยู่ ก่อนทั้งคู่จะเดินละออกมาจากเพื่อนตัวเองมายืนคุยกันไม่ไกลจากห้องโถงใหญ่


ครับ ผมว่าจะไปกับฮยองซอบเจ้าน้องชายตอบด้วยรอยยิ้ม


จริงหรอ? พี่คิดว่าฮยองซอบะไปกับอูจินซะอีก


คือเรื่องมันยาวอ่ะพี่เซอุน ไว้ผมจะเล่าให้ฟังนะซอนโฮเอ่ยตอบอีกครั้ง ก่อนจะพูดต่อ พี่ยังหาคู่ไม่ได้งั้นหรอ?”


ก็ใช่ คือเอาจริงๆพี่ไม่รู้จะไปกับใครด้วยซ้ำ แจฮวานมันคงจะไปกับพี่ซองอุนแล้ว และแดฮวีก็มีคู่แล้วเหมือนกัน พี่เลยจนปัญญามากเลยเนี่ย


ทำไงดีละ เหลืออีกแค่วันเดียวแล้ว ถ้าพี่ไม่ได้เข้าร่วมงานพี่จะโดนตัดคะแนนนะคนเป็นน้องเอ่ยถาม ก่อนจะขยับตัวไปมาอย่างร้อนรน


พี่รู้น่า เลยมาเครียดแบบนี้ไงเซอุนเอ่ยตอบอีกคน พร้อมกับถอนหายใจออกมายาวเหยียด


ไม่มีใครแล้วจริงๆหรอพี่ แบบคนที่พี่อยู่กับเขาแล้วสบายใจอ่ะสิ้นคำพูดของซอนโฮ เซอุนก็นึกถึงใบหน้าเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ลอยเข้ามา


พี่ยองมิน


แต่ให้ตายเถอะ คนฮอตแบบนั้นยังไงก็คงมีคู่เต้นรำแล้ว เผลอๆอาจจะได้นางฟ้าโบบาตงซ์สักคนไปครองก็ได้


และเซอุนก็ไม่ได้เจอพี่ยองมินมาหลายวันแล้ว เรียกได้ว่าไม่เห็น และไม่เดินสวนกันเลย ทั้งระหว่างเปลี่ยนคาบเรียน หรือในห้องโถงใหญ่


ก็มีนะ แต่พี่คิดว่าเขาคงจะมีคู่ไปแล้วเซอุนตอบ


พี่อย่าคิดไปเองสิ พี่ต้องลองไปถามเขาดูก่อน ถ้าไม่กล้าถามก็แบบถามอ้อมๆก็ได้ ถ้ามีแล้วพี่ก็แค่เดินหนี ถ้าไม่มีก็เป็นโอกาสของพี่แล้วเซอุนมองหน้าน้องชายอย่างลังเล แต่ซอนโฮก็มองคนเป็นพี่ด้วยสายตาที่สื่อว่าจริงจัง จนทำให้เซอุนต้องถอนหายใจออกมาอีกระลอก


โอเค พี่จะลองดู






 

 

 

 

ก็อกๆ


ขออนุญาตนะครับเซอุนเอ่ยพูดกับคนที่อยู่หลังประตู ก่อนจะเปิดประตูห้องพักของศาสตราจารย์กาฮีเข้าไปเบาๆ


ก่อนหน้านี้เขาลองไปหารุ่นพี่จากกริฟฟินดอร์จากหลายที่ทั่วปราสาทฮอกวอตส์แล้ว ทั้ง ห้องโถงใหญ่ ห้องสมุด สวนกลางปราสาท และชะเง้อคอหาตามห้องเรียน แต่ก็ไม่พบต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องว้าวุ่นใจแบบนี้เลย


แต่ก่อนที่เขาจะได้ถอดใจแล้วกลับไปนอนเล่นที่หอพักตัวเอง เซอุนก็บังเอิญเจอพี่ดงฮยอนและพี่ยงกุกเพื่อนสนิทในกลุ่มเดียวกับพี่ซองอูซึ่งก็คือกลุ่มของพี่ยองมิน เดินผ่านหน้าไป ไม่รอให้เสียเวลาอีก เซอุนก็รีบตรงปรี่ไปหาพี่ดงฮยอนเพื่อถามหาคนที่กำลังตามหาอยู่ทันที คำตอบที่เขาได้รับคือคนตัวสูงเข้าไปช่วยงานที่ห้องพักของศาสตราจารย์กาฮีตั้งแต่หลังมื้อเที่ยงแล้ว


นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เซอุนต้องมาอยู่ภายในห้องของศาตราจารย์กาฮีแบบนี้


เซอุนมองไปด้านในห้องอย่างระมัดระวัง ก่อนเขาจะเห็นรุ่นพี่ผมเข้มกำลังจดจ่อกับอะไรสักอย่างอยู่ในมือ


พี่ยองมินเพราะเขากลัวจะเป็นการรบกวนอีกคน ทำให้เซอุนไม่กล้าส่งเสียงออกไปเท่าไหร่ แต่เพราะห้องนี้ค่อนข้างเงียบ และก็ไม่ได้ใหญ่มากเท่าไหร่นัก ทำให้เสียงพูดเบาๆก็ได้ยินแล้ว


เจ้าของชื่อหันมาตามเสียงก่อนจะอมยิ้มกว้างมองเขา พี่ยองมินปิดหนังสือเล่มหนาลง พร้อมกับเดินมาทางเขาช้าๆเหมือนคนไม่มีแรง


ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่นผงที่กระจัดกระจายไปทั่ว บ่งบอกได้ว่าเขาน่าจะคลุกตัวอยู่ในห้องนี้นานพอสมควร


หน้าพี่มันสกอร์จิฟาย!” เซอุนพยายามกลั้นขำเมื่อมองใบหน้าคนตัวสูง ก่อนเขาจะเอื้อมมือลงไปหยิบไม้กายสิทธิ์จากกระเป๋าเสื้อคลุมตัวเองขึ้นมาโบกไปตรงหน้าอีกคนพร้อมกับเอ่ยคาถา


แล้วฝุ่นผงบนหน้าคนตัวสูงก็หายวับไปกับตา แล้วพี่ยองมินก็โค้งขอบคุณให้เขาเบาๆ


นี่พี่คงไม่ได้อยู่ในนี้ทั้งวันหรอกใช่ไหม


เปล่าพี่ยองมินตอบ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วต่างหากพูดจบ อีกคนก็เปิดปากหาวอย่างสุดเสียง พร้อมกับยกมือบิดตัวไปมาเพื่อคลายความเมื่อยล้า


แล้วทำไมพี่ถึง—“


พวกอาจารย์น่ะสิ ยุ่งกับการเตรียมเสื้อผ้าที่จะใส่คืนวันศุกร์นี้ ปล่อยให้พวกพรีเฟ็คจัดการทั้งงานเต้นรำและภารกิจที่ 2” คนตัวสูงบ่นออกมาพร้อมกับขมวดคิ้วยุ่ง จนเซอุนอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วไปจิ้มที่คิ้วของอีกคนเบาๆ


น้องเซอุนคิดถึงพี่หรอครับ


เปล่าครับ ไม่เลยสักนิดเซอุนตอบกลับแบบทันควัน ทำให้คนตรงหน้ามองเขาด้วยความขบขัน


ปากแข็งจริงๆเด็กสมัยนี้


แล้วมาหาพี่ทำไมครับ?” พี่ยองมินเอ่ยถาม ก่อนจะหันไปเก็บหนังสือใส่เข้าชั้นให้เรียบร้อย แล้วหันมาจ้องคนที่กำลังก้มหน้าต่ำมองพื้นอยู่


คือว่า—” ยองมินเลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจ เมื่ออยู่ดีๆเซอุนก็พูดตะกุกตะกักขึ้นมา


มีอะไรบอกพี่ได้นะครับยองมินเห็นคนเป็นน้องดูกังวล จากสีหน้าและท่าทาง เขาจึงไม่พยายามกดดันอีกคน ด้วยการหันไปหยิบจับนู้นนี่ไปเรื่อย ละพยายามไม่ใช้คาถาอ่านใจด้วย ถึงแม้เขาอยากจะใช้มากแค่ไหนก็ตามที


ผมอยากรู้ว่าพี่มีคู่เต้นรำหรือยังครับในที่สุด เซอุนก็รวบรวมความกล้าเอ่ยพูดออกไปจนได้


ยองมินมองคนตัวเล็กด้วยสายตาอึ้งๆ


เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำขอเต้นรำออกมาจากจองเซอุนคนมึนที่มักชอบจะเอ่ยปากว่าเขา หรือไม่ก็แสดงทีท่าหงุดหงิดตลอดที่เขาเข้าใกล้


ที่จริงยองมินคิดว่าอาจจะไปขอเซอุนเป็นคู่เต้นรำในวันพรุ่งนี้ เพราะเขาเองก็มัวยุ่งแต่เรื่องงานพรีเฟ็คจนลืมไปเกือบสนิท มานึกขึ้นได้เมื่อช่วงเช้านี่เอง แต่ก็ยังไม่ทันให้เขาได้ตามหาเซอุนเพื่อเอ่ยคำขอไปงานเต้นรำกับน้อง ยองมินก็ถูกศาตราจารย์กาฮีเรียกไปช่วยงานซะก่อน


อาจจะต้องขอบคุณศาสตราจารย์กาฮีแล้วที่ทำให้เขาได้ยินสิ่งดีๆแบบนี้


น้องเซอุนคิดว่าไงครับ?” ยองมินเอ่ยถามกลับด้วยรอยยิ้ม


คิดว่าพี่น่าจะมีแล้ว แต่ผมแค่มา—“


ชู่วให้พี่เป็นคนพูดเองดีกว่าครับไม่รอให้เซอุนได้เอ่ยเอื้อนจนจบ ร่างสูงของยองมินก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวของคนตัวเล็ก ก่อนจะเอ่ยกระซิบเสียงเบา ทั้งๆที่ห้องนี่มีเพียงแค่พวกเขาสองคนเท่านั้น


น้องเซอุนไปงานเต้นรำกับพี่ได้ไหมครับยองมินเอ่ยพูดทีละคำอย่างนุ่มนวล เรียกให้แก้มของเซอุนขึ้นสีแดงจนเห็นได้ชัด นั่นก็เรียกรอยยิ้มให้ประดับบนใบหน้าของร่างสูงได้เป็นอย่างดี


ถ้าผมตอบว่าไม่ละครับเซอุนว่ากลับ แต่ไม่ทำให้รอยยิ้มหายไปจากใบหน้าของรุ่นพี่จากกริฟฟินดอร์เลย


พี่ก็จะถามไปเรื่อยๆจนกว่าน้องเซอุนจะตอบตกลง


ขี้ตื้อ


ฮ่าๆ ยอมรับครับยองมินหัวเราะร่าออกมาเบาๆ ก่อนจะเงยหน้าสบตากับคนตรงหน้าอีกครั้ง


น้องเซอุนตกลงไหมครับ ถ้าไม่ตก—“


ตกลงครับเซอุนตอบออกไป ก่อนจะก้มหน้างุดมองเท้าตัวเอง ยองมินมองคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู ก่อนจะเอ่ยปากไล่ให้ออกจากห้องพักไปเสียก่อนที่ศาสตราจารย์กาฮีจะกลับมาดุเอาได้


อย่าไปบอกใครนะครับว่าตอนนี้อิมยองมินยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้ว


เคราเมอร์ลินเป็นพยาน วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดสำหรับเขาเลย

 








-talk-

เหม็งความรักกันไหมคะทุกคนนน เข้าใจพี่ดงฮยอนเลย 

บางคนอาจจะสงสัยทำไมน้องเซอุนดูใจง่ายจัง น้องเซอุนก็ไม่ได้มีทีท่าปฎิเสธพี่ยองมินมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว 

ไม่แปลกหรอกค่ะที่เราจะเริ่มรู้สึกหวั่นไหวกับคนที่เห็นอยู่ทุกวัน ชอบมาทำให้ใจสั่นอยู่ตลอด ยิ่งเขามาปกป้องเราในสิ่งที่เรากลัวมากที่สุดอีก 

และถ้าหล่อๆแบบพี่ยองมินแร้ว บอกเลยว่าเป็นเรานี่กระโดดกอดตั้งแต่เจอกันครั้งแรกแล้ว 

ขอบคุณทุกการติดตามมากๆนะคะ หากมีอะไรสงสัยแท็กถามได้ที่ #MiracleMW ได้เสมอน้า เรารอเม้าอยู่ 5555555555 

ฝันดีนะคะ จุ้บๆ

 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1944 Sawaddeeda (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:23

    ยองมินนนนนนนนนคือเขินแทนไปหมดแล้ว

    #1,944
    0
  2. #1857 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 21:03
    ตัวบิดเรย เขินประหนึ่งเป็นเซอุนเอง555555555555555
    #1,857
    0
  3. #1836 pchnid (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 22:22
    คุงพิ่อ่อนโยนจังง่ะ เขินแทนเซอุนละเด้ออออ
    #1,836
    0
  4. #1804 Sweet_Memory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 16:17
    เหม็นความรักกกกกกก
    #1,804
    0
  5. #1756 WSwen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 12:14
    พี่ยองมินดีไปหมดทุกอย่างเลยค่า;;——;;
    #1,756
    0
  6. #1707 `rosie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 23:55
    หว่ายยยยยยย เหม็งควัมรักอ่ะค่ะ อี๋ยๆๆๆๆๆๆๆ 5555555555
    #1,707
    0
  7. #1592 itsmepisces (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:31
    หูยยยยแชปนี้คุณพรีเฟ็คเค้ามาใส่ไปหลายดอกอยู่นะ -////-
    #1,592
    0
  8. #1540 midora (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 19:14
    แงง เหม็งความรักมากค่ะ
    #1,540
    0
  9. #1487 chzckhnp (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 23:39
    เขินจนหน้าร้อนที่ไม่ใช่ฤดู ยิ้มแก้มจะแตกแล้ว น่ารักมากๆเลยเซอุนอา พี่ยองมินไม่ธรรมดานะเนี่ย พี่เป็นใครกัน ._.
    #1,487
    0
  10. #1344 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 03:11
    เหม็นความรักกกกกก
    โอ้ยพี่ยองมินนน ทำไมพระเอกเบอร์ใหญ่ขนาดนี้ ใจแม่ไม่ดีเด้อ
    ทำไมพี่จะดีไปหมดทุกอย่างไม่ได้นะ ดีเกินไปแล้ววว ดีใจที่น้องอุ่นลูกแม่มีว่าที่แฟนที่มีครบเครื่องขนาดนั้น คังแดเนียลก็เถอะ สู้พี่ยองมินไม่ได้อ่ะตอนนี้ ต้องให้เค้าจริงๆครับผมมม
    #1,344
    0
  11. #1343 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 03:09
    เหม็นความรักกกกกก
    โอ้ยพี่ยองมินนน ทำไมพระเอกเบอร์ใหญ่ขนาดนี้ ใจแม่ไม่ดีเด้อ
    ทำไมพี่จะดีไปหมดทุกอย่างไม่ได้นะ ดีเกินไปแล้ววว ดีใจที่น้องอุ่นลูกแม่มีว่าที่แฟนที่มีครบเครื่องขนาดนั้น คังแดเนียลก็เถอะ สู้พี่ยองมินไม่ได้อ่ะตอนนี้ ต้องให้เค้าจริงๆครับผมมม
    #1,343
    0
  12. #1271 rubiexx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 00:55
    แถวนี้มันเหม็นความรัก
    #1,271
    0
  13. #1264 แพรทิตา (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 08:00
    เขินแรงงงงงทำไมน่ารักแบบนี้
    #1,264
    0
  14. #1189 Micky_MJ13 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 22:14
    แอร้ยยยยยยยยยยยเซอุนรีบหรอค๊าาาาารีดเดอร์เขินหมดแล้วค๊าาาาาาา
    #1,189
    0
  15. #908 J.Darker (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 19:55
    เหม็นความรักโว้ยยยย
    #908
    0
  16. #907 komurola01 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 07:49
    พี่ยองมินจะดีไปหมดแบบนี้ไม่ได้นะคะ ชั้นเขินจนตัวจะแตกแล้วค่ะ;.-.;
    #907
    0
  17. #879 อะ ทิต . (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 22:56
    หมั่นไส้พี่ยองมินอ่ะ555555555 พี่ยองมินจะดีไปหมดทุกอย่างแบบนี้ไม่ได้ พี่ยองมินต้องเผื่อแผ่คนอื่นบ้างโอ้ยยย;;___;; ถ้าพี่ยองมินยิ้มจนปวดแก้มเราก็เขินจนตัวบิดแล้วโอ๋ยยยยย ยิ่งตอนที่บอกว่า ให้พี่เป็นคนพูดนี่แบบโอ้ยยยย ใจเหลวเป็นน้ำเลยฮือ เซอุนเขินมากมั้ยยย เราเขินมากกก แอร่กกก ;;;___;;
    #879
    0
  18. #567 ;Pocky (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 17:28
    ยองมินนิมีอะไรให้ว๊าวตลอดเลยนะ เก่งมาก เขินมากตอนนี้ แล้วเจี๊ยบไม่ไปกับไลหรอ ซอบด้วยไม่ไปกับอูจินหรอ
    #567
    0
  19. #448 sparkleVegetable (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:22
    อิจฉาพี่ยองมินค่ะ สงสัยมีกำลังใจทำงานให้อาจารย์ต่อทั้งวันแน่ๆเลย 6555555
    #448
    0
  20. #371 thipbeast (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:43
    อย่าไปบอกใครนะครับ นี่ก็ยิ้มจนปวดแก้มเหมือนกันพี่ยองมิน // เขินแทนตะอุนเลยอะ
    #371
    0
  21. #350 teyrixxi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 15:51
    โอ้ยหมั่นไส้เด้อ นึกถึงตอนพี่ยองมินยิ้มๆหน้าบาน้พราะน้องละแบบหมั่นไส้ เซอุนนี่ก็น่ารักกก จะบ้าตายกับคู่นี้
    #350
    0
  22. #343 Konix (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 07:59
    หนูอยากได้พี่ยองมิน ฮืออออ /ทุบโต๊ะ
    #343
    0
  23. #340 somsomzom (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 20:25
    อ่านตอนนี้แล้วไม่อยากยกพิยมให้เซอุนเลย อยากเก็บไว้คนเดียว หล่อฉลาดพูดพาร์เซลได้อีก น้ำตาจะไหล กี้สส เขี้ยวหลินเลยอดควง เจี๊ยบกะยัยซอบเลย เดาว่าหลินไปกะจี้ิ ส่วนอูจินนี่เดาไม่ถูกจริงๆ แต่ถึงตอนเต้นรำน้องคงได้เต้นกับยัยซอบซักเพลง ส่วนเจี๊ยบก็ไม่พ้นนั่งติดโต๊ะกินแหลกแน่ๆ555555555555555
    #340
    0
  24. #339 ασɱ♡ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 19:53
    ออร่าสีชมพูฟุ้งทั่วห้องแล้วล่ะค่ะ ตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว รังสีฟามรักมันพุ่งมากระแทกเซอุนเต็มๆแต่ตะหนูก็ยังไม่รู้ จนต้องให้พิยองมินปล่อยพลังนู่นนน แล้วก็ บูม! ออร่าความรักลอยเต็มห้องแล้วค่ะะะ เหม็งความรักจีๆเลย
    ปล. คิดถึงอูซอบจังเลยค่ะ จูดี้จะปล่อยให้อูจินคู่กะคนอื่นหรอ จริงปะจ๊ะ ล้อกันเล่นอ๊ะเปล่าาา
    #339
    0
  25. #338 Jinjoo.K (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2560 / 18:32
    ออร่าสีชมพูฟุ้งไปหมดเลยยยยย งื้อออ >////< ยองมินน่ารักอ่ะ ส่วนเซอุนก็น่ารัก แงงงง มีแต่คำว่าน่ารักๆๆๆๆ
    #338
    0