( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 14 : ๑๒ - การแข่งนัดสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,381
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    20 ส.ค. 60






บทที่ ๑๒











________________________________________________________________________________________________________






"นี่ฉันแปลกใจมากเลยนะที่พี่มินฮยอนได้เป็นตัวแทน" แดฮวีเอ่ยพูดระหว่างทางที่ทั้งสามเดินกลับไปที่หอพัก

"นั่นสิ แต่ถ้าเขาชนะ เรเวนคลออาจจะได้คะแนนเพิ่มก็ได้นะ" เซอุนและแดฮวีพยักหน้าตามคำพูดของแจฮวาน

"ว่าแต่พวกนาย พี่มินฮยอนไม่อยู่ แล้วเราจะเข้าหอได้มั้ยเนี่ย" สิ้นเสียงอึยอุง พวกเขาและเพื่อนๆร่วมบ้านก็เดินมาถึงหน้ารูปปั้นสัมฤทธิ์ ก่อนมันจะขยับตัวไปมาแล้วเอ่ยถามคำถามขึ้น


"คราวนี้จะถามอะไรอีกเนี่ย" เป็นน้องจัสติน ปีสามที่ยืนซบไหล่แดฮวีอยู่เอ่ยพูดขึ้น

"คำถามนี้ง่ายมาก" รูปปั้นอินทรีเอ่ยพูด

"เห็นบอกง่ายกี่ครั้งก็ยากตลอด!" แจฮวานพูดต่อ

"คำถามคือ ถ้าฉันเข้านอนตอน 2 ทุ่ม แล้วตั้งนาฬิกาให้ปลุกตอน 9 โมงเช้าถามว่าฉันจะได้นอนกี่ชั่วโมงก่อนที่นาฬิกาปลุกจะดัง" 
เซอุนหันมองเพื่อนๆที่ผงะไปทันทีหลังจากฟังคำถาม

แดฮวีกับน้องจัสตินหันไปซุบซิบอะไรกันสักอย่าง พร้อมกับยกมือขึ้นมานับ

อึยอุงก็ขยับปากขมุบขมิบเหมือนพยายามคิด

ส่วนแจฮวาน 


"พรุ่งนี้เช้าจะมีอะไรกินนะ"


"พี่เขาจะถึงหอหรือยังนะ"


"แล้วพรุ่งนี้พี่เขาเรียนอะไรบ้างวะ ลืม" แจฮวานพูดกับตัวเองด้วยเสียงที่ไม่เบานัก 


ทำให้เซอุนที่ยืนอยู่ข้างๆได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ

เขาแอบสงสัยอยู่หน่อยๆว่าตอนที่คัดสรรบ้าน แจฮวานแอบเสกอะไรใส่หมวกคัดสรรเพื่อให้ตัวเองมาอยู่บ้านเดียวกับเซอุนหรือเปล่า

หลายคนชอบพูดว่าแจฮวานไม่เหมาะกับอยู่เรเวนคลอ 

แต่เขาคิดว่าเพื่อนเขาต้องมีความฉลาดในด้านใดด้านหนึ่งที่หมวกคัดสรรมองเห็น

แต่แค่ตอนนี้มันยังไม่เผยออกมาเฉยๆเท่านั้นเองครับ 

"13 ชั่วโมง!!" ใครสักคนที่อยู่ด้านหลังเอ่ยพูดขึ้น 

"ไม่ถูกต้อง" รูปปั้นตอบ

มันเหมือนจะยาก แต่มันก็ไม่ยาก

หากเข้านอนตอน 2 ทุ่ม แล้วตั้งนาฬิกาให้ปลุกตอน 9 โมงเช้า แล้วจะได้นอนกี่ชั่วโมงก่อนที่นาฬิกาปลุกจะดังงั้นหรอ

2 ทุ่มคือ เลข

หากตั้งปลุกตอน 9 โมงเช้าคือเลข

ถ้างั้น

"1 ชั่วโมง" เซอุนเอ่ยตอบ

รูปปั้นหินหันมามองเขา ก่อนจะหมุนตัวเปิดทางให้พวกเขาเข้าไปในหอพักได้

"สุดยอดเซอุน!!" แจฮวานเอ่ยพูดเสียงดัง

"นายเก่งมากเลย" แดฮวีพูดต่อ

และอีกหลายคนที่ตะโกนชื่นชมเขา ทำให้เซอุนยิ้มไม่หุบ

"สมแล้วที่กำลังจะเป็นสะใภ้กริฟฟินดอร์" เสียงของแจฮวานเอ่ยพูด เรียกให้เซอุนหันมองทันควัน

"ว่าอะไรนะคิมแจฮวาน" เซอุนเอ่ยถาม ด้วยใบหน้าที่ขมวดคิ้วยุ่ง

"เปล่าจ้า เพื่อนเซอุนรีบขึ้นไปนอนนะจ๊ะ" แจฮวานรีบตอบ พร้อมกับดันหลังของเซอุนให้เดินไปทางบันได
คล้อยหลังเซอุนที่ขึ้นไปด้านบนหอพักฝั่งชายกับอึยอุงแล้ว แดฮวีก็หันไปเข่าตัวแจฮวานทันที

"ไปรู้อะไรมาแจฮวาน เล่า!" แดฮวียื้อตัวแจฮวานไว้ พร้อมกับกระซิบถาม

"ฉันไม่รู้อะไรสักอย่าง" 

"คิมแจฮวาน!"

"ครับอีแดฮวี!


ถ้านายไม่พูด ฉันจะบอกเรื่องนายกับพี่ซองอุนให้ทุกคนรู้!” แดฮวีเอ่ยพูดเสียงเบา


เอาดิ ถ้างั้นนายก็ต้องแต่งชุดประหลาดๆไปงานเต้นรำนะแจฮวานพูดต่อด้วยน้ำเสียงยียวนพร้อมกับ ยักคิ้วส่งไปให้คนตรงหน้า แล้วหันตัวเดินขึ้นบันไดไป


ย๊า! ฝากไว้เถอะคิมแจฮวาน

 

 

 






แดฮวีไปไหนเนี่ยอึยอุงที่เดินออกมาจากหอพักเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับจัดระเบียบร่างกายตัวเองให้พร้อมก่อนไปสนามควิดดิชในเช้าวันนี้


อาจจะไปที่สนามแล้วก็ได้มั้ง เรารีบไปกันเถอะเซอุนเอ่ยตอบ พร้อมกับรีบลากตัวแจฮวานที่ยังคงสลึมสลือเหมือนยังไม่ตื่นนอนดีนักให้เดินตามไป



 

ทั้งสามคนเดินเท้ามาจนถึงสนามควิดดิช ในเวลายามเช้าแบบนี้ก็ยังคงมีคนล้นสนาม เพราะการแข่งขันในวันนี้เป็นอีกนัดที่สำคัญมาก เป็นการแข่งขันระหว่างแชมป์และรองแชมป์ของปีที่แล้ว ถือว่าเป็นนัดล้างตาของทั้งสองบ้านเลยก็ว่าได้


กริฟฟินดอร์ และ สลิธีริน


เซอุนเดินขึ้นบันไดไปยังที่นั่งของฝั่งเรเวนคลอที่มีคนนั่งจนเกือบเต็ม แต่ก็ยังมีที่ว่างให้เขา อึยอุง แจฮวานและแดฮวี(ที่ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ไหน)นั่งได้


เขามองไปทางฝั่งที่นั่งของกริฟฟินดอร์และสลิธีรินที่มีคนนั่งอยู่จนเกือบล้น ไหนจะพวกนักเรียนชายจากเดิร์มสแตรงก์ที่มาจับจองที่นั่งของฝั่งสลิธีริน แต่ไม่ยักกะเห็นนักเรียนหญิงของโบบาตงซ์เลย สงสัยพวกเธอจะไม่ค่อยสนใจอะไรพวกนี้  เซอุนมองเห็นคังแดเนียลจากมุมที่เขานั่งอยู่ได้อย่างชัดเจน ยิ่งมองเท่าไหร่เขาก็ยิ่งไม่สามารถหยุดคิดได้ว่าอีกคนหล่อและเพอร์เฟ็คมากแค่ไหน ทั้งตา คิ้ว จมูก ปาก ส่วนสูงหรือหุ่น เหมือนพระเจ้าจงใจปั้นออกมาทีละชิ้นทีละชิ้นเลย ไม่เหมือนพี่ชายเขาที่เหมือนพระเจ้าบรรจงแค่บางส่วนเท่านั้น  เพราะถึงพี่ชายเขาจะหล่อที่ถึงขั้นสาวเหลียวหลัง แต่นิสัยของพี่ชายเขานี่ช่าง ... โอเค ไม่พูดดีกว่า


และนั่นยังไม่นับรวมบ้านเขาและบ้านฮัพเฟิลพัฟที่ไม่มีการแข่งขันในวันนี้แต่ยังสามารถลากสังขารตัวเองมานั่งจมปุกดูการแข่งขันพร้อมกับแซนวิชสองก้อนในมือได้


นี่เขากำลังพูดถึงเจ้ายูซอนโฮน้องชายสุดที่รักของเขาอยู่


เซอุนเพ่งสายตามองน้องชายตัวเองที่กำลังกัดขนมอย่างเอร็ดอร่อย ข้างๆกันมีฮยองซอบที่นั่งชะเง้อคอมองหาอะไรสักอย่างอยู่บนอัฒจันทร์ของฝั่งฮัพเฟิลพัฟ ก่อนเขาจะหันกลับมามองแจฮวานที่เซหัวไปมาด้วยความง่วงอย่างน่าสงสาร


นี่เขาเริ่มรู้สึกผิดแล้วที่ปลุกเพื่อนมาดูแข่งควิดดิชแต่เช้าเนี่ย


เหตุที่การแข่งควิดดิชในวันนี้เปลี่ยนเวลามาแข่งตอนเช้าแบบนี้ เป็นเพราะในช่วงบ่าย พวกศาสตราจารย์จะใช้สนามควิดดิชในการทำการจัดสถานที่การประลองเวทย์ไตรในภารกิจแรก ทำให้จึงต้องร่นเวลาให้มีการแข่งขันที่เช้าขึ้น


สภาพคนดูในสนามหลายคนถึงในดูเหมือนอยากจะสลบไสลกันเต็มทีแล้ว


นั่งรออยู่ไม่นาน เสียงเป่านกหวีดของศาสตราจารย์ชีต้าก็ดังขึ้น พร้อมกับฝูงบินของนักกีฬาควิดดิชของสลิธีริน ก็ค่อยๆไล่ออกมาทีละคนสองคน


เซอุนมองเห็นรุ่นพี่แบคโฮที่บินออกมาเป็นคนสุดท้ายด้วยใบหน้าที่น่ากลัวและดูจริงจังมาก


ท่าทางเขาดูเคร่งขรึมราวกับหมีที่ไม่มีน้ำผึ้งให้กินหรืออะไรที่น่ากลัวมากกว่านั้น


หลังจากที่สลิธีรินออกมาจนครบแล้ว ก็เป็นตาของคู่แข่งและว่าที่แชมป์อีกหนึ่งสมัย นักกีฬาของกริฟฟินดอร์บินเข้ามาทีละคนแต่เป็นระเบียบเหมือนทุกครั้ง เริ่มด้วยที่คีปเปอร์ บีตเตอร์ทั้งสองคน เชสเตอร์ทั้งสามคน และสุดท้ายคือซีกเกอร์


รุ่นพี่อิมยองมิน


เซอุนรีบละสายตาจากในสนามเมื่อคนที่บินออกมาคนสุดท้ายหันมองมายังฝั่งที่นั่งของเรเวนคลอและมองมาที่เขาพอดีเป๊ะๆเหมือนเล่งมาก่อนแล้วว่าเขาอยู่ตรงไหน ทำให้เซอุนต้องหันมองไปยังฝั่งที่นั่งของแต่ละบ้าน ไล่มองไปเรื่อยๆจนพอใจ เขาถึงได้หันกลับมามองที่สนามอีกครั้ง


แต่ก็ต้องขมวดคิ้วยุ่ง


เมื่อคนที่กำลังมองเขาอยู่ก่อนหน้านี้ยังไม่ละสายตาไปจากเขาเลย


ให้ตายเถอะ เมื่อไหร่รุ่นพี่หัวแดงคนนั้นจะเลิกมองเขาด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงสักทีนะ


ปี๊ด!


เซอุนต้องขอบคุณเสียงนกหวีดของศาสตราจาย์ชีตาร์ที่ดังขึ้น ทำให้ทั้งพี่ยองมินและคนอื่นในสนามบินไปหยุดตามที่ของตัวเอง


เริ่มการแข่งขัน ปี๊ด!!” สิ้นเสียงนกหวีด ลูกบอลทั้งสามลูกก็ถูกปล่อยขึ้นสู่ท้องฟ้า


ลูกควัฟเฟิลที่เด้งขึ้นมาถูกเชสเตอร์ของทีมกริฟฟินดอร์ขว้างไว้ได้ ก่อนเขาจะรีบบินหนีทีมสลิธีรินที่กำลังไล่ตามมา


ทางบีตเตอร์ของสลิธีรินก็เริ่มหวดลูกบลัดเจอร์ใส่ทีมตรงข้ามแล้ว มีกริฟฟินดอร์บางคนที่ไม่สามารถหลบลูกบลัดเจอร์ได้ ก็ถูกกระแทก ชนเข้าไปเต็มแรงจนร้องอุทานความเจ็บปวดออกมาด้วยเสียงที่ดัง


เซอุนมองเห็นพี่ซองอูที่สามารถแย่งลูกมาจากเชสเตอร์ของอีกทีมได้ และเพราะตัวพี่ชายของเขาอยู่ใกล้กับห่วงของฝั่งสลิธีรินมากที่สุด เขาเลยโยนลูกไปอย่างไม่ลังเล


นั่นๆๆ องซองอูโยนลูกเข้าห่วงไปแล้วครับบบ


คีปเปอร์ของสลิธีริน ที่เซอุนรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเหมือนว่าจะชื่ออูจินหรืออะไรสักอย่าง บินอย่างรวดเร็วเข้ามาคว้าลูกควัฟเฟิลที่พี่ซองอูโยนมาได้สำเร็จ แล้วโยนลูกไปให้เชสเตอร์ทีมตัวเอง


และกริฟฟินดอร์ก็ไม่สามารถทำแต้มได้


เสียดายจริงๆ นั่นเป็นโอกาสดีของกริฟฟินดอร์เลยทีเดียวครับ


เมื่อกี้ลูกของพี่ซองอูสวยมากเลยอ่ะ ถ้าเข้าก็ดีสิเสียงของแดฮวีดังขึ้นข้างๆเขา พร้อมกับร่างของเจ้าตัวที่โผล่มาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้


นี่หายตัวมาหรือเปล่าอ่ะ? งง


เซอุนหันมองเพื่อนตัวเองที่กำลังนั่งเคี้ยวขนมพร้อมกับดูการแข่งขันด้วยสีหน้าจริงจัง ก่อนจะหันไปมองในสนามอีกครั้ง


เชสเตอร์คนใหม่ของกริฟฟินดอร์นี่เก่งจังเลยอ่ะแดฮวีพูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่คนที่เพิ่งบินผ่านหน้าพวกเขาไป


ใครอ่ะ?” เซอุนถาม


คิมซามูเอลปีสามน่ะ หล่อ เรียนเก่ง แถมยังเล่นกีฬาเก่งมากด้วยนะ ฮึ่ยแดฮวีตอบ พร้อมกับทำท่าทางเหมือนพวกคนแก่ๆที่อยากกินเด็กอะไรแบบนั้น


เซอุนละสายตาจากการทำแต้มด้านหน้าไปมองคนสองคนที่กำลังบินวนไปมารอบๆสนาม


ยองมินค่อยๆบินไปเรื่อยๆอย่างไม่เร่งรีบ เขาพยายามใช้สายตาของตัวเองมองหาลูกโกลเด้นสนิช พร้อมกับหันไปดูคะแนนเป็นระยะๆ


วิธีที่ยองมินชอบใช้ในการแข่งขันคือ หากเขามองเห็นลูกโกลเด้นสนิชแล้ว เขาจะไม่ทำท่าทางเหมือนว่าเจอแล้ว หรือใช้ความเร็วในการบินตาม แต่ยองมินจะคอยตามมันอยู่ห่างๆและค่อยๆตามดูไปอย่างไม่ละสายตา แล้วเมื่อคะแนนของอีกทีมนำไปมากแล้ว เขาจะเร่งความเร็วไปคว้าลูกโกลเด้นสนิช และนำชัยชนะมาให้ทีมได้


แต่เหมือนว่าคราวนี้เขาจะทำแบบเดิมไม่ได้แล้ว


จะเล่นแผนเดิมอีกแล้วหรอ เบื่อว่ะซีกเกอร์ของอีกทีมอย่างอูจินยองบินโฉบเข้ามาใกล้เขา พร้อมกับเอ่ยพูด


ยองมินไม่ได้ตอบอะไร


มาเล่นอะไรที่มันตื่นเต้นหน่อยดีกว่าจินยองพูดต่อด้วยน้ำเสียงยียวนที่เริ่มทำให้ยองมินรู้สึกหงุดหงิดแล้ว


จะพูดอะไรนักหนา


เด็กคนนั้นชื่ออะไรนะ? จองเซอุนหรอ? น่ารักดีนะสิ้นคำพูดของอีกคน ยองมินก็หันหน้ามองพร้อมกับหยุดไม้กวาดตัวเองทันที


ต้องการอะไรว่ามายองมินพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์สุดๆ ก่อนเขาจะได้รับรอยยิ้มกวนประสาทกลับมา


อย่าใจร้อนสิครับคุณพรีเฟ็คจินยองว่า เรามาแข่งกันดีกว่า ใครชนะการแข่งขันนี้ ได้เซอุนไป ตกลงไหม


ไอ้!” ยองมินกัดฟันกรอด พร้อมกับทำท่าจะเข้าไปกระชากตัวอีกฝ่าย แต่อูจินยองก็เบี่ยงตัวหลบได้สำเร็จ


แล้วเจอกันพูดแค่นั้น ก่อนอีกคนจะบินกระแทกไหล่เขาไป


ยองมินมองตามแผ่นหลังจินยองไปด้วยความหงุดหงิด พลางบินขึ้นมาอยู่ในระดับที่สามารถมองเห็นคนดูได้


ยองมินกวาดสายตามองเซอุนที่กำลังมองมาที่เขาอยู่เช่นเดียวกัน ดูน่าแปลกที่คราวนี้คนเป็นน้องไม่คิดจะหลบสายตาเขาเหมือนเคยแต่กลับส่งสายตามองมาแบบตรงๆ


สายตาแบบที่เขาขอตีความอย่างคิดไปเองเลยแล้วกันว่าเป็นสายตาที่กำลังเป็นห่วงเขาอยู่


เพียงแค่นี้ ต่อให้มีอูจินยองอีกสักสิบคนเขาก็ยอมสู้ต่อแล้ว


โอ๊ะๆๆ ดูเหมือนว่าอูจินยอง ซีกเกอร์ของสลิธีรินจะเจอลูกโกลเด้นสนิชแล้วนะครับ!” เสียงพากษ์ของยุนจีซองดังขึ้นเรียกสติของยองมินให้กลับมา ก่อนเขาจะหันไปมองที่คนที่กำลังบินอย่างรวดเร็วเหมือนกำลังไล่จับอะไรสักอย่าง


ยองมินพยายามเพ่งสายตามองไปตรงหน้าของอูจินยอง แต่ก็พบแต่ความว่างเปล่า ถึงมันจะไกลแต่เขาก็เชื่อมั่นในสายตาตัวเองว่าตรงหน้าของอีกคนไม่ได้มีลุกโกลเด้นสนิชหรืออะไรอยู่สักอย่าง นั่นคงเป็นแผนของเจ้าตัวให้เขาหลงกลไปไล่จับอากาศแน่ๆ


ยองมินบินโฉบไปอีกทางที่ตรงข้ามกัน เขาสอดสายตามองหาเจ้าลูกบอลกลมๆสีทองที่ชอบบินวนไปมาอย่างซุกซน ก่อนเขาจะอมยิ้มออกมา ยองมินหันมองคะแนนก็พบว่าตอนนี้คะแนนของกริฟฟินดอร์กำลังนำอยู่ ด้วยฝีมือของคิมซามูเอล เชสเตอร์คนใหม่ของกริฟฟินดอร์ เขาไม่รีรออะไรทั้งนั้น หากช้ากว่านี้ เจ้าอูจินยองหัวชมพูนั้นจะต้องมองเห็นลูกโกลเด้นสนิชแน่ๆ


อ้าวๆๆนั่นอิมยองมิน ซีกเกอร์กริฟฟินดอร์ก็กำลังเร่งความเร็วไม้กวาดเช่นเดียวกันครับ! อะไรกันเนี่ย มีลูกโกลเด้นสนิชสองลูกเลยหรอครับเนี่ย!”


โถ่เว้ย!!” เสียงสบถของจินยองดังขึ้น ก่อนเขาจะส่งสายตาไปให้บีตเตอร์ของทีมตัวเองอย่างไลควานลิน ก่อนเจ้าตัวจะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ


ยองมินรีบเร่งความเร็วของไม้กวาดตัวเอง พร้อมกับเอื้อมมือไปข้างหน้าอย่างสุดแขน โดยไม่ทันได้สนใจคนที่บินโฉบมาด้านหลังของตัวเองพร้อมกับลูกบลัดเจอร์ในมือ


ยองมิน! ระวัง!!!” เสียงใครสักคนในสนามตะโกนขึ้นมา ยองมินที่กำลังจะเอื้อมมือจับลูกสนิชได้เป็นอันต้องหันไปมองตามที่มาของเสียง เขามองเห็นลูกบลัดเจอร์ที่กำลังตรงมาอย่างรวดเร็ว ก่อนทุกอย่างจะดับลงไป พร้อมกับเสียงคนตะโกนร้องอย่างตกใจไปทั่วสนาม









อ้าว น้องเซอุน?” ดงฮยอนที่เพิ่งเข้าไปดูอาการเพื่อนในห้องพยาบาลมา ก่อนเขาจะเปิดประตูออกมาเห็นคนตัวเล็กที่กำลังยืนอยู่หน้าห้อง


มาเยี่ยมไอ้ยองมินหรอดงฮยอนเอ่ยพูดต่อ เข้าไปเลยสิ ไอ้ยองมินมันยังไม่ตื่นสักที พี่ก็เริ่มหิวแล้วเนี่ยว่าจะไปหาอะไรกิน ฝากเราเฝ้ามันแทนพี่หน่อยแล้วกันพูดจบดงฮยอนก็เดินหายไปตามทาง


เซอุนมองซ้ายมองขวาอย่างมีพิรุธ ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปในห้องพยาบาลด้วยความเงียบเชียบ


เตียงของห้องพยาบาลมีเพียงแค่เตียงเดียวเท่านั้นที่ถูกใช้งาน


เตียงที่มีรุ่นพี่หัวแดงกำลังนอนหลับด้วยลมหายใจที่สม่ำเสมอ แต่ชวนให้เซอุนต้องขมวดคิ้วยุ่ง


พี่ยองมินสลบไปจากการถูกลูกบลัดเจอร์หวดใส่อย่างเต็มแรงจนอีกคนร่วงลงมาจากไม้กวาดในระหว่างการแข่งขันเมื่อเช้านี้ โชคดีที่ตอนนั้นอีกคนไม่ได้บินสูงสักเท่าไหร่ ทำให้ตอนร่วงลงมามีเพียงแค่แผลจากการที่หัวกระแทกเท่านั้น


แต่ข่าวดีคือพี่ยองมินคว้าลูกโกลเด้นสนิชไว้ได้ ทำให้ผู้ชนะคือกริฟฟินดอร์ไปโดยปริยาย


วินาทีที่เขาเห็นรุ่นพี่หัวแดงหล่นลงมาจากไม้กวาด เซอุนเกือบคิดว่าตัวเองอาจจะหยุดหายใจไปแล้วก็ได้


เพราะเขาแทบไม่รับรู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาวิ่งตามคนที่ถูกเพื่อนและพวกอาจารย์แบกมาที่ห้องพยาบาลมาได้ยังไง ไม่รู้เลยว่านี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วที่เขาเอาแต่เดินวนไปวนมาหน้าห้องพยาบาลนี้


นี่มันเหมือนไม่ใช่ตัวเขาเลย


เซอุนเดินอ้อมไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียงของพี่ยองมิน พร้อมกับขยับผ้าห่มให้คลุมตัวอีกคนอย่างมิดชิด


เขามองใบหน้ายามหลับของอีกคนด้วยความสงสัย ก่อนจะเอานิ้วจิ้มไปที่แก้มของคนที่นอนอยู่เบาๆ



พี่ทำให้ผมไม่เป็นตัวเองเอาซะเลย


จองเซอุนผู้ที่ไม่เคยสนใจคนอื่นนอกจากตัวเอง เพื่อนๆ และครอบครัว ตอนนี้เขากับเพิ่มคนบางคนเข้าไปโลกของเขาซะแล้ว


นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเป็นห่วงใครมากขนาดนี้



แค่กๆเสียงไอดังขึ้นจากคนตรงหน้า ทำให้เซอุนหลุดออกจากภวังค์พร้อมกับตาโตอย่างตกใจ เมื่อคนตัวสูงที่นอนอยู่บนเตียงลืมตาขึ้นมาแล้วไอออกมาอย่างรุนแรง


เซอุนรีบหันไปหยิบน้ำข้างเตียงขึ้นมายกให้อีกคนดื่ม พี่ยองมินรับน้ำเข้าปากก่อนจะดันมือของเซอุนออกเป็นเชิงว่าพอแล้ว


ก่อนเจ้าตัวจะกลับไปล้มตัวลงนอนแล้วลืมตามองเขาอย่างนิ่งๆ


ทำไมพี่มองผมแบบนั้นเซอุนเอ่ยถาม


ก็ไม่คิดว่าตื่นขึ้นมาแล้วจะเจอหน้าเราเป็นคนแรกยองมินตอบด้วยน้ำเสียงที่แหบๆ พร้อมกับไอออกมาเบาๆ


เซอุนมองคนที่กำลังนอนอยู่ด้วยสายตาที่เป็นห่วงอย่างปิดไม่มิด


พี่พักผ่อนต่อเถอะครับ ผมจะกลับไปเรียนแล้วเซอุนว่าขึ้น พร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นยืนเดินออกไปเมื่อเขารู้สึกว่ากำลังกวนเวลาพักผ่อนของอีกคน


แต่ก็ช้าไป เมื่อคนหัวแดงที่นอนอยู่เอื้อมมือมาจับข้อมือเขาไว้


เดี๋ยวก่อนสิครับพี่ยองมินพูด


อยู่เป็นเพื่อนพี่จนกว่าพี่จะหลับได้หรือเปล่าพูดพร้อมกับกระชับมือของเซอุนให้แน่น


เซอุนมองใบหน้าคนป่วยที่อ้อนหนักมากอย่างเหนื่อยใจ ก่อนเขาจะเดินกลับไปนั่งตามเดิม


แค่จนกว่าพี่จะหลับนะเซอุนพูดตอบ เรียกรอยยิ้มกว้างจากยองมินได้เป็นอย่างดี แล้วคนตัวสูงก็ค่อยๆหลับตาลงเข้าสู่ห้วงนิทราไป

 

 

 



 

1 ชั่วโมงผ่านไป

 


ไอยองมิน!—อ้าวดงฮยอนที่เปิดประตูพรวดเข้ามาในห้องเอ่ยเรียกชื่อคนที่นอนป่วยอย่างสำออยอยู่ ก่อนเขาจะสังเกตเห็นก้อนอะไรสักอย่างที่วางอยู่ข้างเตียง เมื่อเดินเข้าไปมองใกล้ๆเขาก็เห็นน้องเซอุนที่กำลังหลับอยู่โดยมีผ้าห่มของคลุมตัวไว้อย่างเรียบร้อยพร้อมกับกุมมือของไอ้หน้าอัลปาก้าไว้แน่นเหมือนกลัวมันจะหาย


อยากจะบอกน้องเซอุนว่า มันไม่หายไปไหนหรอกครับ แค่นี้มันก็เตรียมพร้อมถอดกรงเล็บเก็บเพื่อน้องแล้ว


เห็นแววกลัวเมียมาแต่ไกลเลยครับเพื่อนโผ๊ม


อย่าเสียงดังดิว่ะอิมยองมินที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงอยู่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเบาๆ แล้วหันไปมองคนที่กำลังนอนอยู่ด้วยสายตาที่โคตรจะเอ็นดู


ดงฮยอนที่ยืนมองอยู่แทบอยากจะอ้วกเอาขนมเมื่อกี้ออกมากินใหม่อีกรอบ


เหอะ ถ้าไอซองอูมาเห็นมึงเละแน่ๆดงฮยอนเอ่ยพูดก่อนจะขอตัวไปเรียนต่อ เสียก่อนที่มดจะขึ้นตัวเขาซะก่อน


เหม็งฟามรักโว้ย!











-talk-

Hello ขออภัยที่มาดึกนะคะ วันนี้ไปเที่ยวมาล้ามากจริงๆ กว่าจะงัดตัวเองขึ้นมาแต่งได้ก็แทบลากเลือด 55555555

เหมือนน้องเซอุนจะเริ่มรู้ตัวแล้วมั้ยน้า เป็นถึงเรเวนคลอ 

ทุกคนเห็นสาเหตุที่ทำให้พ่ออัลปาก้าของเราถูกคัดมาอยู่กริฟฟินดอร์หรือยังคะ? 55555555

ตอนหน้ามาพบกับพี่หลินของเรากันบ้างค่ะ พี่เขาคีฟลุคหล่อร้ายมากกก เห็นละกร๊าวใจ เจอกันตอนหน้าค่า

ปล. ที่เอาน้องอูจินยองมิช็อดจีมาเป็นตัวนี้เพราะชอบน้องเขา อยากหาบทให้เลยเอามาใส่ในนี้ซะเลย งื้อ อย่าว่าเค้าน้า ;-;

ปล2.ยังบ่แก้คำผิดเช่นเดิมเด้อ คราวนี้น่าจะผิดเยอะด้วยเพราะง่วงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

รักทุกคนน้า เลิ้บบบ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1853 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 20:36
    รอตอนซองอูรู้เลย55555555
    #1,853
    0
  2. #1801 Sweet_Memory (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 06:52
    น่ารักกกกก นึกว่าพี่ยองมินจะแพ้ ป่าวจ้าาาาา ชนะใสๆ
    #1,801
    0
  3. #1755 WSwen (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 21:41
    แจฮวานแซวเก่งงงงงงงงงง น้องตะอุนน่ารักมากเลยย ;-;
    #1,755
    0
  4. #1535 midora (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 13:48
    โอยย น่ารักกกก เขิงงเด้อ
    #1,535
    0
  5. #1484 chzckhnp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 22:51
    อย่าให้เรื่องนี้ถึงหูซองอูเชียว ยองมินไม่รอดแน่! 5555555555555
    #1,484
    0
  6. #1340 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 00:38
    อยากจะแหมมมมมไปถึงดาวอังคาร
    ควิชดิชเป็นกีฬาที่มีผลต่อหัวใจสูงมาก5555555555
    เมื่อไหร่ซองอูนางจะรู้ซักทีว่าจะได้เพื่อนเป็นน้องเขยอ่ะ5555555555
    แล้วบับบบตอนนี้น่ารักมากกกกกกกกกก
    ตอนเซอุนส่งสายตาเป็นห่วง ตอนน้องเค้ามารอเยี่ยมคนพี่ที่ห้องพยาบาลอีก
    โอ้ยยยย อยากจะฟัดแก้มๆๆๆๆ ทำไมน้องน่ารักจังงงงง เข้าใจมั้ยยองมิน น้องน่ารักขนาดนี้อย่าให้หลุดมือเชียวโว้ยยยย
    #1,340
    0
  7. #1254 แพรทิตา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 21:57
    สนุกกกกเราชอบอ่ะ นี่เปฺ็นฟิคproduceเรื่องแรกและเรื่องเดียวที่เราตามอ่านเพราะไรท์แต่วสนุกมาก
    #1,254
    0
  8. #988 Micky_MJ13 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 20:17
    รอดูฉากต่อยตีกันระหว่างยองมินกับซองอูอยู่นะคะ55555555
    #988
    0
  9. #874 J.Darker (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 18:19
    เราจะได้เห็นอัลปาก้าโดนยำไหมนะ 555555555555555
    #874
    0
  10. #564 ;Pocky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 16:45
    ยองมินเท่มาก เซอุนน่าจะรู้ใจหน่อยๆละ ฝีมือควานลินใช่ไหมทำพ่อซีกเกอร์ร่วงเลย
    #564
    0
  11. #444 sparkleVegetable (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 06:32
    ประทับใจความเป็นกริฟฟินดอร์ขิงพี่ยองมินตอนนี้มากเลยค่ะะะ เท่มากๆๆ อย่างไรก็ตาม อยากจะแหมอะ ก็ไม่อะไร เจ็บตัวแต่ก็มีคนน่ารักมากุมมือจนหลับอะเนาะ ขอบาดอิจฉาจ้า
    #444
    0
  12. #437 Holy Wicked (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:59
    ทำไมถึงได้ทำแบบนี้กับมิชชอทจี้ขาาาาาาา
    รักน้อง อยากให้น้องอยู่นานๆ 55555555
    เล่นควิชดิชไปอีกสักสี่ห้าตอนเลยได้ป่าว
    #437
    0
  13. #368 thipbeast (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 21:06
    แล้วเมื่อไหร่พี่ยองมินจะเป็นแฟนกับเซอุนซะทีล่ะ 
    #368
    0
  14. #264 มิสม่อน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 01:24
    ทำไมรส.ว่าเป็นคาแรกเตอร์ที่เหมาะกะอูจินยองมากๆเลยค่ะ 5555
    #264
    0
  15. #258 Phoenix '4 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 16:39
    อยากให้พี่ซองอูมาเห็นภาพนี้แทนดงฮยอนจัง เละแน่ๆเลยพิยองมิน555555 เอ็นดูน้อง,อ้อนน้องไรเบอร์นั้นอะคนเรา
    #258
    1
    • #258-1 อะ ทิต .(จากตอนที่ 14)
      14 ตุลาคม 2560 / 22:07
      ตอนนี้น่ารักจังเลย เซอุนรู้ตัวแล้วใช่มั้ยแง้ ถึงกับมาเฝ้าพี่เขาแบบนี้ง่ะฮือออ แอบหวังเล็กๆให้คุฯอิมเขาโดนคุณซองอูหาเรื่องนะคะ55555 แต่ตอนนี้หมั่นไส้พี่ยองมินคนมีความรักมาก เหม็นความรักเป็นเพื่อนดงฮยอนด้วยคนฮืออ ถึงเหม็นแต่ก็ชอบอ่ะแง้566665555
      #258-1
  16. #257 จ๊ะจ๋า (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 16:24
    ช็อตหลินกับซอนโฮ นี่หวีด หวีดดดดหนักมากกกกกกกก หน้าหลินตอนกระตุ๊กยิ้มลอยขึ้นมาเลอออ หนูรุกเร็วแม่ก็ดีจายยย

    ยองมินกับเซอุนก็ละมุนเวอออออร์ งืออออเขินนนนนน ><
    #257
    0
  17. #256 Hoin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 16:00
    ฮื่ออออ ฟีๆนไบฟงๆวฟาดาๆวฟงฟใสสหวฟววๆสำสสไวไ
    เขินไปหมดเลย น้องเซอุนเริ่มจะมีใจให้พี่ยองมินบ้างรึยังน้าาา~
    ปล.ปูเสื่อรอพี่หลินเลยอ่าค่ะ ฮิฮิ
    #256
    0
  18. #255 Polar_B (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 15:55
    พี่ยองมินนน ฮือออ พิเท่จังเลยค่ะ ฮืออออ พี่คะะ
    #255
    0
  19. #254 Jinjoo.K (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 14:52
    หืมมมมมม ยองมิ๊นนนนน คนร้ายกาจ5555555
    #254
    0
  20. #253 ασɱ♡ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 12:31
    เขินค่ะ เขิน ฮืออออ น้องละมุนไปไหน ลืมพิยองมินคนเจ้าเล่ห์(?)ไปก่อน เวลคัมพิยองมินคนหวงห่วงเมีย และว่าที่คนกลัวเมียได้เหลย
    ปล.ทำไมแจ้รู้ 5555555 แหม่ ร้ายนะแจ้
    ปลล.คิดถึงอูจินยองเหมือนกันค่ะ ยังจำสเตจ Who you ได้อยู่เลย ฮือ อูจินยองมิช็อดจี อาโย *ขยิบตา*
    #253
    1
  21. #252 Nook Kra (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 11:32
    อ๋อยยย เขินง๊าาา
    #252
    0
  22. #251 somsomzom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 10:52
    เขินมากกก เเค่เขาจับมือกันนี่ก็เขินแล้ว ชอบตอนเเข่งควิดดิชมากเลย เอาจริงๆคือชอบทุกตอนของเรื่องนี้เลยค่ะ5555555555555 ชอบแฮรี่+ชอบปด มาอ่านเรื่องนี้คือฟินสุด ปูเสื่อรอน้องไลตอนหน้าเลยค่ะ
    #251
    0
  23. #249 Nanharuda (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 09:04
    เจ้าเล่ห์ไม่เบานะคะพี่ยองมินนนน น้องเซอุนน่ารักกกก เมื่อไหร่จะกล้าต่อปากต่อคำกับคนพี่สักทีคะลูกกก
    #249
    0
  24. #248 Fluoro1999 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 09:04
    รอพี่หลินสุดหัวใจจจ??
    #248
    0
  25. #247 nkmtyp (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 08:37
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #247
    0