The October ลิขิตฟ้า ตามหารัก Season 1

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 47 อย่าตายนะเจ้าของเลือดกรุ๊ปโอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 มี.ค. 62

ตอนที่ 47 อย่าตายนะเจ้าของเลือดกรุ๊ปโอ

 

 

                   “ปรี้นนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!!!!!!!

                 “เฮ้ย!!!……..เดินข้ามถนนระวังหน่อยสิวะ ดูรถบ้างสิโว้ย ไอ้ควาย”

                   เสียงด่าของลุงขับรถสามล้อที่วิ่งเฉียดฟ้าไปเพียงนิดเดียว ในขณะที่ฟ้าซึ่งได้ยินเสียงคนบอกให้ระวังก็เลยหยุดเดินและถอยหลังล้มลงตัวลงไปได้ทัน ไม่งั้นเข้าจะต้องโดนรถสามล้อที่แล่นมาด้วยความเร็วชนเข้าอย่างจังแน่ๆเลย

                   ฟ้าที่กำลังตกใจนั่งขาสั่นอยู่ตรงฟุตบาทข้างทางเขาค่อยๆมองไปที่ฝั่งตรงกันข้าม เพราะว่าคุ้นกับเสียงที่บอกให้เขาระวังรถเมื้อกี้มาก และแล้วเขาก็เจอ ..............น้ำค้างที่ยืนกางร่มสีเหลืองอยู่ที่หน้าปากซอยทางเข้าหอตรงข้ามเขานั่นเอง

                   ฟ้าไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริงๆว่าจะเจอกับน้ำค้างจริงๆ ฟ้าดีใจมากจนพูดอะไรไม่ออก เขารีบลุกขึ้นยืนและยิ้มออกมา ก่อนที่ฟ้าจะล้วงนาฬิกาที่ไม่มีสายออกมาจากกระเป๋ากางเกงอีกครั้ง แล้วชูขึ้นให้น้ำค้างดูและตะโกนบอกน้ำค้างไปว่า

                 “มันคือนาฬิกาวิเศษ ของคนพิเศษที่ซื้อให้ ไม่มีคำว่าสายจริงๆ”

                   ฟ้าพูดออกมาแล้วก็ยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความดีใจที่สุด และแล้วเขาก็มาทันก่อนที่น้ำค้างจะกลับต่างจังหวัดไป ในขณะที่น้ำค้างเองก็ตะโกนข้ามฝั่งไปหาฟ้าออกมาว่า

                 “คนบ้า อยากตายนักเหรอไง ทำไมข้ามถนนแล้วไม่ดูรถบ้าง รู้ไหมว่ามีคนเขาเป็นห่วงอยู่นะ”

                   น้ำค้างยืนร้องไห้อยู่อีกฟากของถนน ซึ่งมีดาวที่ถือร่มอีกคันยืนอยู่เป็นเพื่อนเธอข้างๆ

                   น้ำค้างดีใจจนร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นฟ้า และรู้ว่าเธอเป็นคนซื้อนาฬิกาเรือนนั้นให้กับเขา น้ำค้างเลยเดินข้ามถนนไปหาฟ้าด้วยความดีใจและจะเอาร่มไปรับ ในขณะที่รถเมล์ที่ขับมาอย่างช้าๆก็หยุดรถให้เธอข้ามถนนไป

                   แต่ทันใดนั้นเองกลับมีรถยนต์ที่ขับตามหลังรถเมล์มา ไม่ได้หยุดรถตามแต่กลับเหยียบคันเร่งขับแซงขวารถเมล์ขึ้นมาข้างหน้าอย่างเร็ว จนชนกับน้ำค้างที่เดินข้ามถนนมาหาฟ้าเข้าอย่างจัง

 

                 “เอี๊ยดดดดดดดดดดด!!!!!!! ปังงงงงง!!!!!!  กรี๊ดดด!!!!!

 

                   “ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

                   ฟ้าตะโกนออกมา เขาเห็นภาพของน้ำค้างโดนรถยนต์ชน ร่างของเธอลอยไปไกลหลายเมตร ก่อนที่จะตกลงกระแทกกับพื้นถนน ร่มสีเหลืองที่อยู่ในมือเธอก็ปลิวลอยออกไปคนละทาง

                     ฟ้าปล่อยนาฬิกาที่น้ำค้างซื้อให้ตกลงที่พื้นด้วยความช็อกและตกตะลึงจนหน้าปัดของนาฬิกาแตกกระจายทันที น้ำตาของฟ้าไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว แล้วเขาก็รีบวิ่งไปดูน้ำค้างที่นอนหมดสติอยู่ และมีเลือดไหลออกมามาก

                   ส่วนดาวที่ยืนอยู่ข้างถนนก็กรีดร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ ที่เห็นเพื่อนสนิทโดนรถชน  ฟ้ากอดน้ำค้างไว้แน่นและร้องไห้ เขาวิ่งไปเรียกรถแท็กซี่และคนคันอื่นๆที่วิ่งผ่านมาแถวนั้นเพื่อให้ช่วยพาน้ำค้างส่งที่โรงพยาบาล แต่ก็ไม่มีใครหยุดจอดรถรับเลยสักคัน

                   ไม่นานนักเสียงไซเรนรถพยาบาลก็ดังเข้ามา จนในที่สุดรถพยาบาลที่ดาวโทรไปก็มาถึงอย่างไว

                   เจ้าหน้าที่พยาบาลนำแปลออกมาและรีบนำตัวน้ำค้างขึ้นไปบนรถแล้วช่วยกันปั้มหายใจเธอในทันที ฟ้ารีบขึ้นไปนั่งบนรถพยาบาลด้วยความรีบร้อนจนทำลูกกุญแจที่น้ำฝากมาให้ร่วงหล่นออกมาจากกระเป๋าเสื้อ และถูกน้ำฝนไหลพาตกลงไปในท่อระบายน้ำโดยที่เขาไม่รู้ตัว

                   ฟ้าเมื่อขึ้นไปอยู่บนรถก็เห็นนางพยาบาลที่กำลังปั้มหายใจให้กับน้ำค้างด้วยความเป็นห่วง เขาภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายขอให้น้ำค้างปลอดภัยด้วยเถิด เมื่อรถวิ่งมาได้ไม่นานก็มาถึงโรงพยาบาล น้ำค้างก็ถูกนำตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉินในทันที

                   ฟ้าเดินตามน้ำค้างที่นอนอยู่บนเปลจนไปถึงหน้าห้องฉุกเฉิน แล้วก็ต้องรออยู่ด้านนอกห้องด้วยใจที่ว้าวุ่น และเป็นห่วงน้ำค้างเป็นอย่างมาก ไม่นานนักดาวก็ตามมาและเมื่อเจอฟ้าดาวก็ถามขึ้นทันทีว่า

                   “พี่ฟ้า น้ำเป็นไงบ้างคะ”

                 “ยังไม่รู้เลย เมื้อกี้นางพยาบาลปั๊มหัวใจให้และก็พาเข้าไปในห้องฉุกเฉินไปแล้ว”

                   ฟ้าตอบดาวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ทั้งที่ตอนนี้เสื้อผ้าฟ้าเปียกไปหมดทั้งตัว ทั้งโดนฝนและคราบเลือดของน้ำค้างอีกด้วย

                    ทั้งคู่ยืนรออยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินอยู่สักพัก นางพยาบาลก็วิ่งออกมา ถามหาญาติผู้ป่วยและถามฟ้าออกมาว่า

                 “มากับผู้ป่วยใช่ไหมคะ คุณเป็นอะไรกับคนไข้คะ”

                   “ผมเป็นแฟนเธอครับ”

                     ฟ้ารีบบอกนางพยาบาลไปด้วยน้ำเสียงที่ดังฟังชัดและมั่นใจ ทำเอาดาวที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับหันมามองหน้าฟ้าแล้วก็เผลอมีรอยยิ้มเล็กน้อยที่มุมปาก แล้วนางพยาบาลก็บอกออกมาว่า

                 “คนไข้เสียเลือดมาก และเป็นเลือดกรุ๊ปพิเศษด้วย ทางโรงพยาบาลจำเป็นต้องขอรับบริจาคเลือดกรุ๊ปโอเพื่อช่วยเธอด่วน ไม่ทราบว่ามีใครที่เป็นญาติมีเลือดกรุ๊ปนี้บ้างไหมคะ”

                     พอนางพยาบาลพูดถึงเลือดกรุ๊ปโอขึ้นมาฟ้าก็นึกได้ว่าใต้ฝุ่นเคยพูดเอาไว้ว่า

                  ใช่คะพี่ เลือดกรุ๊ปเอและบีเข้ากันไม่ได้ จะมีก็แค่เลือดกรุ๊ปโอเท่านั้นที่บริจาคให้เลือดทั้งกรุ๊ปเอหรือบีได้ แต่เลือดกรุ๊ปโอเองจะไม่สามารถรับเลือดจากใครได้เหมือนกันนอกจากเลือดกรุ๊ปโอเอง”

                    “หรือว่าน้ำค้างคือคนที่บริจาคเลือดให้เราในตอนนั้น”

                   ฟ้าทำตาโตที่รู้ความจริงและพูดออกมาคนเดียว ก่อนที่จะหันไปทางดาวเพราะเขาไม่สามารถที่จะบริจาคเลือดให้น้ำได้ ก็เลยถามดาวออกไปว่า

                   “ดาวพอจะรู้จักใครที่มีเลือดกรุ๊ปโอบ้างไหม”

                   ดาวค่อยๆมองหน้าฟ้า ก่อนที่จะทำหน้าลำบากใจและหันไปบอกนางพยาบาลว่า

                   “มีค่ะ”

 

                   หลังจากนั้นอีกประมาณสิบนาที พายุก็ขี่รถมอเตอร์ไชค์เข้ามาจอด และวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาดาวที่หน้าห้องฉุกเฉิน พอเจอดาวกับฟ้า พายุก็ถามขึ้นว่า

                 “น้ำเป็นไงบ้างดาว อาการหนักมากไหมตัวเอง”

                 ดาวมองหน้าพายุจึงบอกออกไปว่า

                 “อืม ยังอยู่ในห้องฉุกเฉินอยู่เลย ตัวเองตามดาวมาทางในห้องนี้หน่อยสิ ดาวมีอะไรจะให้ดู”

                   ดาวพูดจบก็กวักมือเรียกพายุเข้าไปที่ห้องข้างๆกับห้องฉุกเฉิน พายุมองหน้าดาวแบบแปลกๆก่อนที่เขาจะพูดสวนขึ้นไปว่า

                 “นี่ใช่เวลาที่จะมาเล่นจ้ำจี้เอ้าดอร์กันมั้ยดาว เพื่อนตัวเองไม่สบายอยู่นะ เล่นอะไรไม่รู้จักกาละเทสะบ้างเลยนะเราอ่ะ ต้องให้บอกให้สอนกันด้วยเหรอ”

                   พายุพูดขึ้นแบบเหมือนจะจริงจังก่อนที่จะโดนดาวที่เดินกลับมาตบหัวดัง “ผั๊วะ!!แล้วก็ดึงหูพายุและลากเข้าไปในห้องนั้น ในขณะที่ดาวพูดขึ้นมาว่า

                   “อุตส่าห์บอกดีๆ แล้วไม่ชอบใช่ไหม อีพายุ ต้องเล่นบทโหดตลอดเลยนะแก มา”

                   ในขณะที่ฟ้าได้แต่ยืนมองแบบอึ้งๆและงงๆว่าสองคนนี้กำลังทำอะไรกันอยู่ ดาวลากตัวพายุเข้าไปในห้องข้างๆห้องฉุกเฉิน สักพักหนึ่งก็ได้ยินเสียงคนร้องเอะอะโวยวายมาจากข้างในห้องนั้นว่า

                 “อ๊า!! ไม่เอาๆ พายุกลัวเข็ม ที่รักอย่า อย่าทำพายุ กลัวแล้วๆ ไม่เอาๆ อย่าๆ จ๊าก!!!!

                   เสียงพายุร้องลั่นสะเทือนไปหมดทั้งห้องเหมือนควายที่กำลังจะโดนพาไปเชือด ทำเอานางพยาบาลและคนที่อยู่แถวนั้นรวมทั้งฟ้าหันไปมองด้วยความตกใจ และสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่

                   แต่ไม่นานนักเสียงพายุก็เงียบสงบลง ดาวเปิดประตูห้องออกมาพร้อมกับหิ้วปีกพาพายุเดินออกมาด้วย ในขณะที่พายุมีน้ำตาซึมและเอามือจับที่แขนซ้ายที่มีสำลีปิดเอาไว้อยู่ โดยที่ดาวได้พูดกับพายุแบบอารมณ์เสียออกมาว่า

                 “นั่งลง แหม บริจาคเลือดให้กับน้ำแค่นี้ ทำเป็นร้องอย่างกะโดนเชือด ถ้ารู้ว่ากลัวเข็มขนาดนี้ ไม่เอามาทำผัวหรอก”

                   ดาวบอกให้พายุนั่งลงที่เก้าอี้แต่โดยดี ในขณะที่พายุนั่งน้ำตาซึมไม่กล้าเถียงดาวแม้แต่เพียงสักคำ ที่แท้ดาวก็โทรตามพายุมา เพราะพายุคือคนที่มีเลือดกรุ๊ปโอเหมือนกับน้ำค้างแต่เขากลัวเข็มมาก ดาวก็เลยต้องหลอกล่อโดยใช้วิธีนี้ (มิน่าล่ะดาวถึงทำหน้าหนักใจตอนที่ฟ้าถามว่ารู้จักใครที่มีเลือดกรุ๊ปโอบ้าง)

                   ถึงแม้ว่าเรื่องของพายุอาจจะสร้างรอยยิ้มให้กับฟ้าได้บ้าง แต่ในตอนนี้หัวใจของเขาได้อยู่ในห้องฉุกเฉินเพื่อเป็นกำลังใจและภาวนาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายขอให้น้ำค้างปลอดภัย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น