The October ลิขิตฟ้า ตามหารัก Season 1

ตอนที่ 44 : ตอนที่ 44 คำยินดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

ตอนที่ 44 คำยินดี 

                  

                   พายุที่ยืนรอรับลูกค้าและคุยกับคนอื่นๆอยู่ที่หน้าประตูถึงกับสะดุ้งตกใจ จนไม่กล้ามองหน้าฟ้าที่เดินมาใกล้เขา และพายุเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาก่อนที่จะพยายามที่จะเดินหนีฟ้าไปเข้าไปข้างในร้าน จนฟ้าที่รอฟังคำตอบจากพายุอยู่ต้องเดินตามเข้าไป แล้วทันใดนั้นเองฟ้าก็กระชากคอเสื้อของพายุ แล้วถามพายุช้าๆ ชัดๆ อีกครั้งว่า

                 “พายุ แกรู้เรื่องที่น้ำลาออกไปใช่ไหม ทำไมแกถึงไม่บอกพี่วะ ทำไม”

                   พายุที่โดนฟ้ากระชากคอเสื้ออยู่ก็ยังไม่กล้าสบตาฟ้า เขายังคงยืนหลับตาอยู่นิ่งๆ จนมีเสียงพูดขึ้นมาว่า

                 “น้ำค้างเป็นคนที่ไม่ให้พวกเราบอกพี่ฟ้าเองแหล่ะ น้ำค้างมันกำชับกับพวกเราเอาไว้ว่า ห้ามบอกพี่ฟ้าเรื่องที่น้ำลาออกอย่างเด็ดขาดจนกว่าพี่ฟ้าจะเลิกงานในคืนนี้ อย่าไปโกรธพายุมันเลยพี่ พวกเราก็ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน”

                   ฟ้าได้ยินคำที่ใต้ฝุ่นพูด เขาก็เลยค่อยๆปล่อยมือออกจากคอเสื้อของพายุ และค่อยๆทรุดตัวลงนั่งกองอยู่กับพื้น จนใต้ฝุ่นและพายุต้องรีบเดินเข้าไปช่วยพยุงฟ้าให้ลุกขึ้นยืนและพาตัวเขาเข้าไปนั่งที่ในบาร์ โดยที่ตอนนี้ฟ้าแทบไม่มีเรี่ยวแรงจะที่ทำงานในคืนนี้เลย

                   เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่มครึ่งประตูร้านก็ถูกเปิดออกให้ลูกค้าเข้ามานั่งในร้าน เพียงไม่กี่นาทีลูกค้าที่จองไว้ก็เข้ามานั่งจนเต็มหมดทุกโต๊ะทั้งร้าน

                   ซึ่งคืนนี้มีการเสริมโต๊ะพิเศษภายในร้านเพิ่มขึ้นด้วย เพื่อให้จุลูกค้าที่อยากเข้ามาดูคอนเสิร์ตได้มากขึ้น ดีนะที่ฟ้ามีผู้ช่วยในบาร์ในค่ำคืนนี้ ต้องขอบคุณพี่แสงไม่อย่างนั้นร้านของคุณหมอกก็คงจะลำบากแน่ เพราะว่าฟ้าเองหมดสภาพทั้งร่างกายและจิตใจ และยังไม่มีแรงจะทำอะไรได้เลยในตอนนี้

                   วงดนตรีเปิดตัวได้ขึ้นไปเล่นก่อนบนเวทีเพื่อรอเวลาที่วงเคลียร์จะเริ่มแสดงตอนสามทุ่ม ฟ้าพยายามที่จะคืนสติตัวเองกลับมาให้ได้เพราะงานกำลังยุ่ง เขาทำเครื่องดื่มไปอย่างคนไร้วิญญาณแต่ก็สามารถประคับประคองไม่ให้เสียงานมากไปกว่านี้ได้ จนกระทั่งเวลาสามทุ่ม

                   เมื่อถึงเวลาวงเคลียร์ก็ได้ขึ้นแสดงสดบนเวที เสียงกรีดขากลูกค้าภายในร้านก็ดังสนั่นขึ้นไปทั่วทั้งร้าน ทุกคนปรบมือต้อนรับศิลปินที่พวกเขารอคอย ในขณะที่ฟ้ายังยืนหมดอาลัยตายอยากอยู่ในบาร์แต่ก็โชคดีที่ตอนนี้ไม่ได้ยุ่งมากแล้ว คุณแพทนักร้องนำวงเคลียร์ขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับเสียงปรบมือที่ดังลั่น เธอทักทายลูกค้าที่เข้ามาที่ร้านในคืนนี้ ก่อนที่วงเคลียร์จะเล่นเพลงแรกนั่นก็คือเพลง สิ่งของ

 

“ฉันที่เคยโดนทำร้ายมา

ใจเหมือนไม่มีคุณค่าใด

เป็นของที่ไม่น่าสนใจ

โดนเหวี่ยงทิ้งไป

รักษาเท่าไรก็เหมือนเดิม

ไร้แม้กำลังจะหายใจ

เป็นสิ่งของไม่มีชีวิต

ข้างในบุบสลาย จนเกินจะคิดเยียวยา

จนเมื่อฉันได้มาเจอกับเธอ

 

                   เมื่อฟ้าได้ฟังเพลงนี้ก็หวนคิดถึงน้ำค้างทันที ฟ้าเสียใจที่พูดกับน้ำค้างอย่างไม่คิด เขายังจำคำพูดสุดท้ายที่เขาพูดกับน้ำค้างแล้วน้ำค้างพูดกลับมาได้ว่า

                   “เหตุผลหรือน้ำ มันไม่มีความสำคัญสำหรับพี่หรอกในตอนนี้ ใช่แล้วน้ำ น้ำไม่ได้เป็นเหมือนพี่นี่ น้ำไม่ได้เป็นคนสัญญา น้ำคงไม่เข้าใจหรอก ว่าความรู้สึกพี่ในตอนนี้มันเป็นยังไง น้ำก็คงพูดได้อยู่แล้วแหล่ะ เพราะคนอย่างน้ำไม่เคยรักใครที่จริงจังมาก่อน ไม่เคยทำเพื่อใครอย่างที่พี่ทำ อย่าพูดอีกเลยนะ พี่ไม่อยากคุยกับน้ำแล้ว น้ำคงไม่เข้าใจพี่จริงๆ”

                   “ใช่คะ น้ำคงจะไม่เข้าใจพี่จริงๆนั่นแหล่ะ งั้นน้ำก็คงจะพอแล้วเหมือนกัน”

                   ฟ้าคิดขึ้นมาก็รู้สึกยิ่งเสียใจที่พูดรุนแรงกับน้ำค้าง และคิดว่าเมื่อเขากลับไปที่ห้องคืนนี้จะต้องไปพบน้ำค้างที่ห้องเพื่อขอโทษน้ำค้างให้ได้

                   เมื่อวงเคลียร์เล่นเพลงสิ่งของจบ คุณแพท ก็พูดขึ้นมาว่า

                   ในวันนี้พวกเราต้องขอขอบคุณร้าน เดอะ อ๊อคโทเบอร์ บริสโตร แอนด์ บาร์ ที่ให้โอกาสพวกเราวงเคลียร์ได้มาเล่นคอนเสิร์ตให้ทุกคนฟังที่นี่นะคะ ขอบคุณพี่หมอกเจ้าของร้านที่ใจดี และอีกคนที่จะลืมไม่ได้ในคืนนี้ก็คือ คุณฝน ผู้จัดการฝ่ายการตลาดสาวสวยของเรา ขอเชิญคุณฝนขึ้นมาบนเวทีด้วยค่ะ”

                   ฝนที่กำลังนั่งอยู่กับคุณอาทิตย์ก็ตกใจและสงสัยว่า คุณแพทวงเคลียร์จะเชิญเธอขึ้นไปบนเวทีทำไม ฝนหันมามองหน้าคุณอาทิตย์ที่กำลังมองหน้าฝนเหมือนกัน และส่ายหัวไปว่าไม่รู้เหมือนกัน ฝนก็เลยต้องลุกขึ้นและเดินขึ้นไปบนเวทีไป  

                   เมื่อฝนมายืนอยู่กับคุณแพทวงเคลียร์กลางเวที ทันใดนั้นไฟในร้านก็ดับมืดสนิทลงทั้งร้าน ท่ามกลางเสียงฮือฮาของทุกคนว่าทำไมไฟถึงดับ แต่ไม่นานนักไฟก็ติดขึ้นมา เมื่อไฟสว่างขึ้นมาอีกครั้ง คุณอาทิตย์ก็นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของฝนแล้ว และในของมือเขาก็ถือแหวนวงสวยเอาไว้อยู่ คุณอาทิตย์ก็เลยพูดขึ้นมาว่า

                   “ฝนครับ แต่งงานกับพี่นะครับ”

                   เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีของลูกค้าและทุกๆคนในร้านก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกราดด้วยความอิจฉาของบรรดาสาวๆภายในร้าน และทุกคนต่างช่วยกันตะโกนคำว่า แต่งเลยๆๆๆๆๆ ทำเอาฝนที่ยืนร้องไห้ด้วยความดีใจอยู่ เอามือมาเช็ดคราบน้ำตาออกจากแก้มและบอกคุณอาทิตย์ออกไปว่า

                   “คะ พี่อาทิตย์”

                   แล้วทั้งคู่ก็เข้ามาสวมกอดกัน ท่ามกลางเสียงปรบมือด้วยความยินดีของทุกๆคนในร้าน ฟ้าที่ยืนดูอยู่ก็น้ำตาไหลออกมาในขณะที่เขายืนก็ปรบมือให้กับทั้งสองด้วย และพูดอยู่ในลำคอคนเดียวว่า

                 “ขอให้รักกันตลอดไปนะครับ ยินดีด้วยนะฝน พี่ยินดีด้วยจริงๆ”

                   แล้วฟ้าก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายใคร ในขณะที่คนอื่นๆที่มองอยู่เช่น ใต้ฝุ่นหรือพายุต่างก็ร้องไห้ออกมาด้วยความยินดีไปกับฝน และเสียใจไปกับฟ้าด้วยในตัว เพราะพวกเขายังไม่รู้เรื่องที่ฝนได้บอกความจริงไปแล้วกับฟ้า ส่วนคุณอาทิตย์ก็ได้ถือไมค์และพูดขึ้นมาว่า

                 “ขอบคุณทุกๆคนมากนะครับที่เป็นร่วมพยานรักให้กับเราสองคน ผมจะพาฝนไปอยู่ที่สิงคโปร์และจะกลับมาคลอดลูกที่เมืองไทย ต้องขอขอบคุณวงเคลียร์มากๆ สำหรับความร่วมมือในการสร้างเซอร์ไพร์ที่ดีที่สุดในชีวิตของผมในครั้งนี้ ขอบคุณมากๆครับ”

                   ทุกคนต่างๆปรบมือเสียงดังให้กับทั้งคู่ ก่อนที่ฝนจะหยิบไมค์มาออกมาพูดบ้างว่า

                   “ขออนุญาตทุกๆคนนะคะ พอดีฝนมีเรื่องที่จะส่งมอบอะไรให้กับใครบางคน เลยขอโอกาสตรงนี้เลยแล้วกัน เพราะว่ายังมีอีกคนหนึ่งที่อยากบอกอะไรกับคนที่เขารักมาก”

                   ฝนพูดไปแล้วมองหน้ามาทางฟ้าที่อยู่ในบาร์ ก่อนที่ฝนจะบอกออกมาว่า………………………………..

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น