The October ลิขิตฟ้า ตามหารัก Season 1

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 36 หยาดน้ำฝน กับ หยดน้ำค้าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

ตอนที่ 36 หยาดน้ำฝน กับ หยดน้ำค้าง 

 

 

ก็อก!!!ๆๆๆ

 

                    “พี่ฟ้า พี่ฟ้า ตื่นยังคะ”

                   เสียงผู้หญิงมาเคาะประตูหน้าห้องฟ้า ทำให้ฟ้าที่กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างสบายๆค่อยๆลืมตาขึ้นมา และจำได้ว่าเจ้าของเสียงที่เรียกเขาอยู่นั้นก็คือน้ำค้างนั่นเอง ฟ้าจึงตะโกนบอกออกไปว่า

                   “ครับน้ำ รอแปบนะครับ”

                   ฟ้าค่อยๆลุกขึ้นเดินไปยังประตูทั้งที่ตัวเองยังรู้สึกงัวเงียๆอยู่ เมื่อเปิดประตูห้องก็เจอกับน้ำค้างที่ยืนอยู่และเอาเสื้อผ้าของเขาที่ซักและรีดพับอย่างเรียบร้อยมาให้ที่หน้าประตู และเธอก็พูดขึ้นว่า

                   “นี่คะ เสื้อผ้าพี่ น้ำรีดให้หมดแล้วนะคะ”

                 “โห น้ำน่ารักมากเลยขอบคุณนะน้ำ ใส่น้ำยาปรับผ้านุ่มซะหอมเชียว”

                   ฟ้าก้มลงหอมเสื้อผ้าที่น้ำค้างยื่นเอามาให้ และกล่าวขอบคุณเธอที่อุตส่าห์เป็นธุระซักให้เรีบร้อย แล้วน้ำค้างก็พูดขึ้นว่า

                 “พี่ไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ นี่มันจะเที่ยงแล้ว น้ำทำกับข้าวเที่ยงเสร็จแล้วรออยู่ที่ห้องนะคะ พี่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็มาเคาะประตูห้องแล้วกัน เร็วๆนะพี่น้ำหิวแล้ว”

                   น้ำค้างยิ้มแล้วก็เดินกลับไปที่ห้อง ส่วนฟ้าเองรู้สึกประหลาดใจมากที่เห็นน้ำค้างดูร่าเริงและพูดกับเขาดี ผิดไปจากเมื่อคืนนี้ที่บรรยากาศดูอึมครึม ก่อนที่จะเอาเสื้อผ้าเข้ามาเก็บและรีบไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างไว เพราะเขาเองก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน

                  

ก๊อก!!ๆๆๆๆ

 

                 “น้ำ พี่เสร็จแล้ว”

                   ฟ้าเคาะประตูเรียกน้ำค้าง ก่อนที่เธอจะเดินมาเปิดประตูให้และพูดว่า

                 “เข้ามาสิคะ น้ำทำปลาทูนึ่งทอดใบเตย น้ำพริกมะขามกากหมู และไข่เจียวปูคะ กินเสร็จแล้วจะได้ไปเยี่ยมฝนกัน”

                   น้ำค้างพูดแล้วก็เดินเข้าไปในห้อง ในขณะที่ฟ้าพอได้ยินเมนูอาหารก็ดีใจจนท้องร้องขึ้นมาในทันที ฟ้ารีบเดินตามน้ำค้างเข้าไปแล้วนั่งตรงที่เดิม ที่ที่เขาเคยมาแย่งกินบะหมี่ของน้ำค้างเมื่อวันก่อน

                   เมื่อฟ้านั่งลงก็เห็นอาหารที่น้ำค้างยกออกมาเตรียมเอาไว้ให้พร้อมอยู่ที่โต๊ะญี่ปุ่นแล้ว หน้าตาอาหารที่น้ำค้างทำดูน่ากินเอามากๆจนฟ้าพูดออกมาว่า

                 “โหน้ำ น่ากินมากเลยอ่ะ เอาเวลาไหนไปซื้อของมาทำนี่”

                   น้ำค้างรินน้ำเย็นใส่แก้วแล้วยื่นให้ฟ้าพร้อมกับบอกว่า

                 “วันนี้น้ำตื่นตั้งแต่เช้าไปซื้อของที่ตลาดวงเวียนใหญ่มา กลับมาก็รีดผ้าให้พี่ ก่อนที่จะทำกับข้าวจนเสร็จแล้วก็ไปเรียกพี่นี่แหล่ะค่ะ กินเลยซิคะน้ำหิวแล้ว”

                   ฟ้ามองหน้าน้ำค้างแล้วก็ยิ้มก่อนที่ทั้งคู่จะกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อยกันสองคนในห้องของน้ำค้าง

                   เมื่อทั้งสองคนทานข้าวกันเสร็จแล้ว น้ำค้างก็เก็บถ้วยจานชามไปล้างและบอกให้ฟ้าออกไปรอที่ห้องของตัวเองก่อน เพราะเดี๋ยวน้ำจะขออาบน้ำแต่งตัวเปลี่ยนชุดที่ดูออกจะมอมแมมนี้ แล้วค่อยไปเยี่ยมฝนที่โรงโรงพยาบาลด้วยกันกับฟ้า ดังนั้นเขาจึงเดินกลับมารอที่ห้องตัวเอง

                   ไม่นานนักน้ำค้างก็เดินไปเคาะประตูห้องฟ้า ในขณะที่ฟ้าก็เปิดประตูออกมาแล้วก็ยืนนิ่งตกตะลึงอยู่ เพราะวันนี้น้ำค้างแต่งตัวน่ารักมาก เธอมัดผมเป็นหางม้าเข้ากับใบหน้าที่เรียว ตาที่โต ปากนิดจมูกหน่อย และใส่เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์สามส่วน กับรองเท้าผ้าใบสีฟ้าอ่อน ดูเข้ากันมาก ผิดแปลกไปจากทุกครั้งที่ฟ้าได้เจอน้ำค้างที่มักจะรวบผมไม่ก็สวมหมวกและแต่งตัวด้วยชุดผู้ช่วยกุ๊ก ฟ้ามองน้ำค้างเพลินจนเธอต้องเรียก

                   “พี่ฟ้า พี่ฟ้า ไปกันคะ”

                   ฟ้าตกใจสะดุ้งก่อนที่จะพูดกลบเกลื่อนว่า

                 “ไวดีนี่ เป็นผู้หญิงที่อาบน้ำแต่งตัวได้เร็วดี ไม่เหมือนคนอื่นๆ รอไปเถอะอย่างเร็วเป็นชั่วโมงนึงแน่ะกว่าจะเสด็จออกมาได้”

                 “น้ำอาบน้ำแล้วเมื่อตอนสายและอีกอย่างไม่อยากให้พี่รอนานเลยรีบอาบและแต่งตัวค่ะ ว่าแต่ พี่ฟ้าเคยรอผู้หญิงอาบน้ำบ่อยเหรอคะ”

                 “ป่าว ป่าวหรอก แค่ตอนสมัยเรียนนะพี่ก็มีเพื่อนที่เป็นผู้หญิงนะ เคยไปรอพวกมันบ้าง รอนานมากกว่าจะเสร็จมาได้แต่ละครั้ง ฮ่าๆๆ งั้นไปกันเถอะ เราจะไปไหนกันก่อนดีล่ะ”

                   ฟ้ารีบแก้ตัวก่อนที่จะชวนน้ำค้างเดินออกไป

                 “ไปซื้อดอกไม้ที่ตลาดก่อนค่ะ พี่อยากซื้อดอกอะไรให้ฝนล่ะ หรือว่าฝนชอบดอกอะไรคะ”

                   น้ำค้างถามฟ้าในขณะที่เดินลงบันไดมา

                 “ไม่รู้สิ ไม่เคยรู้และก็ไม่เคยถามเหมือนกันว่าฝนชอบดอกอะไรเป็นพิเศษ งั้นคงดอกอะไรก็ได้มั้งน้ำ”

                   ฝนมองหน้าฟ้าแบบแปลกๆ แล้วทั้งคู่ก็เดินลงบันไดมาด้านล่าง ก็เจอกับพายุที่กำลังขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดโดยมีผู้หญิงน่ารักแต่แววตาดูดุ ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เข้ามาด้วย เมื่อพายุเห็นทั้งสองคนก็เลยพูดขึ้นว่า

                 “อ้าวพี่ฟ้า จะไปไหนกันกับน้ำเหรอครับ หรือว่าจะไปออกเดทกัน โหๆๆ”

                   เจอกันปุ๊บพายุก็แซวขึ้นมาในทันที จนฟ้ามองแบบว่าไม่น่าเจอมันเลยแล้วก็พูดขึ้นว่า

                 “พี่จะไปเยี่ยมฝนที่โรงพยาบาลก็เลยขอร้องน้ำให้ไปเป็นเพื่อนพี่หน่อย ว่าแต่เราเถอะะพาใครซ้อนท้ายมาด้วยล่ะ”

                 ฟ้ารีบตอบปฏิเสธและถามถึงคนซ้อนท้ายของพายุที่พามาด้วย

                   “อ๋อ นี่คนรับใช้ของผมครับพี่….โอ้ย เจ็บๆๆ”

                   พายุพูดไม่ทันจะจบก็โดนสาวที่นั่งซ้อนท้ายมาด้วยตบหลังหนึ่งทีอย่างแรง ตามด้วยดึงหูพายุจนซะแทบขาด ก่อนที่พายุจะรีบบอกไปว่า

                 “โห ดาวบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าใช้ขาตบหัวพายุ เดี๋ยวสามีความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่ามีแฟนแล้วไปจีบคนอื่น แล้วดาวจะว่าไง ห๊า”

                 พายุยังกวนไม่เลิกและรีบหาเหตุผลให้กับดาว ในขณะที่ดาวก็ตอบพายุออกมาทันควันว่า

                   “จะยากอะไร ก็หาผัวใหม่ทันที”

                   ดาวพูดจบก็ทำเอาพายุนั่งเป็นหมาหงอยไปเลยทีเดียว ในขณะที่น้ำค้างก็พูดขึ้นมาว่า

                 “ดาวนี่พี่ฟ้า พี่ฟ้าคะนี่ดาวแฟนของพายุและเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของน้ำคะ”

                   ดาวยกมือไว้ฟ้าก่อนที่ฟ้าจะรับไหว้แล้วมองหน้าดาวแบบแปลกๆ ก่อนที่จะถามดาวขึ้นมาว่า

                 “เอ ดาวเหรอ พี่ว่าพี่คุ้นๆหน้าดาวจังเลยนะ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือป่าวน้อง”

                   ดาวหันไปมองหน้าน้ำค้างแบบอมยิ้มก่อนจะหันหน้ากลับมาพูดกับฟ้าว่า

                 “ดาวหน้าโหลอย่างนั้นเลยเหรอคะพี่ฟ้า เราคงไม่เคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรอกค่ะ แต่เอ๊ะ หรือว่าเราเคยเจอกันแล้ว แต่พี่ไม่สนใจที่จะรู้จักดาวหรือเปล่าคะ”

                   พูดจบแล้วดาวก็เดินมาทางน้ำค้างแล้วก็เอามือทั้งสองข้างจับมือน้ำค้างและยิ้มให้เพื่อนสนิทแล้วขยิบตาให้ก่อนที่จะเดินขึ้นบันไดไป ปล่อยให้พายุยังต้องเช็ดหมวกกันน็อกลายคิตตี้ทั้งสองใบ (ของดาวหนึ่งใบ) อยู่ข้างล่างคนเดียว ฟ้ายังงงกับคำพูดของดาวเมื่อกี้แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมาก ก่อนที่จะหันกลับมาถามพายุไปว่า

                   “แล้วไปไหนกันมาล่ะพายุ”

                   ฟ้าถามพายุที่กำลังเช็ดหมวกกันน็อกอยู่อย่างตั้งใจและทะนุถนอมอย่างเป็นที่สุด

                 “อ๋อ ไปกินข้าวมาครับ ดาวเขาก็หยุดวันนี้เหมือนกันครับพี่”

                   พายุบอกฟ้าก่อนที่จะหันไปเช็ดหมวกกันน็อกต่ออย่างตั้งอกตั้งใจ โดยที่ฟ้ายิ้มให้และบอกลาพายุ

                   “อืม งั้นพี่ไปก่อนนะพายุ”

                   ฟ้าพูดแล้วก็เดินออกไปกับน้ำค้างจนถึงหน้าปากซอย แล้วข้ามถนนไปเรียกรถสามล้อให้ไปส่งที่ตลาดวงเวียนใหญ่เพื่อจะไปซื้อดอกไม้ให้ฝนกัน

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

2 ความคิดเห็น