The October ลิขิตฟ้า ตามหารัก Season 1

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 33 ฝ่ามือเรียกสติ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

ตอนที่ 33 ฝ่ามือเรียกสติ

 

 

                 “พี่ฟ้า พี่ฟ้า คุณฝนเธอล้มลงสลบอยู่ในห้องน้ำ มีเลือดออกมากด้วยรีบไปดูเธอเร็ว”

                   น้ำค้างพูดจบฟ้าก็ลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วรีบวิ่งออกไปที่ห้องน้ำในทันทีเป็นคนแรก โดยที่พี่แสงรีบโทรศัพท์ให้รถพยาบาลมารับตัวฝนที่ร้านด่วน

                   เมื่อฟ้าเปิดประตูห้องน้ำเข้าไป ก็เจอกับฝนที่นอนหมดสติอยู่กับพื้น มีเลือดออกที่บริเวณศีรษะของฝน และมีเลือดไหลนองอยู่เต็มพื้นในห้องน้ำ ฟ้าเห็นดังนั้นจึงรีบอุ้มฝนออกมาจากในห้องน้ำทันที

                   เขากระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก จะพาฝนไปโรงพยาบาลอย่างเดียวให้ได้ในตอนนี้ พยาบาลก็โทรเรียกมาก็ยังมาไม่ถึง ฟ้าจึงตัดสินใจที่จะอุ้มฝนไปเรียกรถแท็กซี่ที่ตรงหน้าปากซอยทันที โดยที่คนอื่นๆพยายามห้ามปรามฟ้าเอาไว้ บอกให้ฟ้ารออยู่ที่ร้านจะดีกว่า เดี๋ยวรถพยาบาลก็คงจะมาถึงแล้ว

                   แต่ฟ้าในจังหวะนี้ที่ห่วงฝนมากก็ไม่ยอมท่าเดียว ดื้อที่จะพาไปเธอขึ้นรถแท็กซี่ไปให้ได้ในตอนนี้ คงเป็นเพราะห่วงกลัวว่าฝนจะเป็นอะไรมากไปกว่านี้ถ้าหากถึงมือหมอช้าเกินไป คนอื่นๆรวมทั้งพี่แสงพยายามที่จะห้ามฟ้าให้รอรถพยาบาลก่อนแต่ฟ้าก็ยังจะรั้นอยู่ท่าเดียว จนน้ำค้างซึ่งดูอยู่ทนไม่ไหวจึงเดินปรี่ตรงเข้ามาแล้วเอามือตบหน้าฟ้าอย่างแรงและพูดขึ้นมาว่า

                 “รู้นะว่าพี่ห่วงฝน เข้าใจนะว่าอยากให้ฝนปลอดภัย  แต่พี่พาฝนไปเรียกแท็กซี่แบบนี้ใครจะจอดรับพี่ อีกอย่างโรงพยาบาลก็อยู่ใกล้ๆแถวนี้เองเดี๋ยวรถเขาก็มา ที่รถเค้ามีเครื่องมือปฐมพยาบาลที่พร้อม เราต้องห้ามเลือดที่ไหลให้ฝนก่อน มีสติบ้างสิพี่”

                   น้ำค้างพูดแล้วร้องไห้ออกมา ฟ้าจึงได้สติหยุดนิ่งอยู่กับที่ ในขณะที่เสียงรถพยาบาลก็ดังเข้ามาในซอย และมาจอดตรงที่หน้าร้านพอดี ฟ้าเห็นอย่างนั้นจึงรีบอุ้มฝนไปที่เปล ที่หน่วยรถพยาบาลเตรียมเอามาวางไว้ให้ และฟ้าก็รีบขึ้นไปนั่งบนรถพยาบาลพร้อมกับฝน โดยมีเจ้าหน้าที่รีบปิดประตูรถและก็แล่นออกไปที่โรงพยาบาลอย่างเร็ว

                   ทุกคนในร้านตกใจกับเหตุการณ์นี้เป็นอย่างมาก แต่คนที่มีสติดีมากที่สุดน่าจะเป็นพี่แสงกับน้ำค้างที่ไม่ตื่นตระหนกและมีสติในการแก้ปัญหาในครั้งนี้

                   เมื่อรถพยาบาลแล่นออกไปแล้ว พี่แสงจึงรีบโทรหาคุณหมอกให้ทราบเรื่อง และให้แกไปรีบดูน้องสาวที่โรงพยาบาล เมื่อวางสายเสร็จพี่แสงก็หันมามองหน้าทุกคนแล้วพูดขึ้นว่า

                 “เอาล่ะ ไม่มีอะไรแล้ว ทุกคนกลับไปทำหน้าที่ประจำของตัวเองตามปรกติได้ ร้านจะเปิดแล้ว เดี๋ยวพี่จะเป็นบาร์เทนเดอร์แทนฟ้าให้เอง ป้าคะนิ้งรบกวนให้ทะเลไปล้างคราบเลือดที่ในห้องน้ำให้ด้วยครับ เดี๋ยวลูกค้าเข้ามาจะตกใจเอา”

                   ป้าคะนิ้งรับคำพี่แสง แล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับเข้าไปทำงานตามปรกติ โดยมีเพียงแค่น้ำค้างเท่านั้นที่เดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อล้างคราบน้ำตาตัวเอง ในขณะที่หลายคนก็สงสัยว่าทำไมน้ำค้างถึงได้ร้องไห้ออกมาและตบหน้าฟ้าอย่างแรง แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามน้ำค้างแม้แต่สักคนเดียว แม้แต่พายุเองที่ปรกติจะไม่พลาดเรื่องแบบนี้ก็ไม่กล้าที่จะถาม (สงสัยกลัวโดนตบ)

 

                   “ฝน ตื่นสิฝน อย่าเป็นอะไรไปนะฝน”

                   ฟ้าที่นั่งอยู่ในรถพยาบาลพูดกับฝนที่ยังไม่ได้สติโดยที่มีนางพยาบาลกำลังทำแผลเบื้องต้นที่ศีรษะให้กับฝน และไม่นานนักรถพยาบาลก็เลี้ยวเขามาจอดหน้าห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล ฝนถูกนำตัวเข้าไปที่ห้องฉุกเฉินในทันที โดยที่ฟ้าต้องยืนรออยู่ด้านนอกห้อง

                   เวลาผ่านไปประมาณสิบนาที นางพยาบาลก็เดินออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วถามฟ้าว่า

                   “ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคนไข้คะ”

                   “ผมเป็น…..เอ่อ เพื่อนเขาครับ”

                 ฟ้าตอบนางพยาบาลที่ถามสถานะเขากับฝน ที่ฟ้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะตอบว่ายังไง จึงบอกไปว่าเป็นแค่เพื่อนกันเท่านั้น

                 “รบกวนคุณช่วยแจ้งญาติผู้ป่วยด้วยนะคะ ว่าคนไข้เสียเลือดมาก และทางโรงพยาบาลเองก็กำลังขาดแคลนเลือดกรุ๊ปของคนไข้ในตอนนี้ จะต้องรีบหาคนมาบริจาคเลือดให้คนไข้ด่วนค่ะ”

                   นางพยาบาลรีบบอกถึงปัญหาที่เจอ ฟ้านึกอะไรขึ้นได้จึงรีบบอกนางพยาบาลไปว่า

                 “ผมเองครับ เลือดผมสามารถบริจาคให้เธอได้ครับ เพราะเธอเองก็เคยบริจาคเลือดให้ผมมาก่อนครับ”

                   ฟ้ารีบเสนอตัวเพื่อช่วยฝน นางพยาบาลจึงพาฟ้าไปที่ห้องรับบริจาคเลือดในทันที

                   เมื่อฟ้ามาถึงก็กรอกข้อมูลต่างๆก่อนที่จะขึ้นไปนอนบนเตียงเพื่อบริจาคเลือดให้กับฝน เขาคิดในใจเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ว่าขอให้ฝนปลอดภัยก็พอ

                   เมื่อฟ้าบริจาคเลือดเสร็จเรียบร้อย เขาก็เดินกลับมารอที่หน้าห้องฉุกเฉิน โดยมีคุณหมอกมายืนรออยู่สักพักแล้ว

                   “คุณหมอกสวัสดีครับ”

                   ฟ้ารีบยกมือไหว้พร้อมกับทักทายในขณะที่คุณหมอกเห็นฟ้าเดินมาก็รีบถามขึ้นว่า

                   “ฟ้า ฝนเป็นไงบ้าง ฟ้ารู้หรือเปล่า”

                 “ครับผม ตอนนี้ฝนยังไม่รู้สึกตัวครับ เพราะว่าเสียเลือดไปมาก นางพยาบาลบอกว่าทางโรงพยาบาลขาดเลือดกรุ๊ปของฝน ผมก็เลยไปบริจาคมาให้แล้วครับ ตอนนี้คงต้องรอดูอาการจากคุณหมออีกทีครับ”

                   ฟ้าบอกคุณหมอกก่อนที่นางพยาบาลคนเดิมจะเดินเข้ามาถามหาญาติของผู้ป่วยอีกครั้ง คุณหมอกจึงแสดงตัวและเดินตามนางพยาบาลเข้าไปในห้องฉุกเฉิน ส่วนฟ้าเองก็ยังยืนรออยู่ที่เดิมอย่างกระวนกระวายใจเป็นที่สุด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น