The October ลิขิตฟ้า ตามหารัก Season 1

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20 ห้องเช่าใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

ตอนที่ 20 ห้องเช่าใหม่

 

                   เช้าของวันที่สี่ตุลาคม เช้าที่อากาศสดชื่นและแจ่มใสดีมาก บนท้องฟ้าก็ดูปลอดโปร่ง ไม่มีเมฆและวี่แววของฝนว่าจะตกลงมาเลยในช่วงเช้านี้ ฟ้าตื่นนอนขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มและความสดใสเหมือนกับท้องฟ้าในเช้าวันนี้ คงไม่ต้องบอกก็พอจะรู้ว่าเมื่อคืนนี้เขาคงจะนอนหลับฝันดีมากมายขนาดไหน

                   ฟ้าตื่นมาตอนเก้าโมงเช้า เขาจัดการอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็เริ่มทยอยเก็บข้าวเก็บของภายในห้องสำหรับการย้ายห้องใหม่ในช่วงตอนเที่ยงที่กำลังจะมาถึงนี้ ฟ้าเองไม่มีเครื่องใช้อะไรที่ต้องเก็บมากมายนัก และก็ไม่ต้องหาซื้อกล่องหรือลังใหม่มาใส่ของเพิ่มเติมอีกด้วย เพราะเขาได้เก็บกล่องพวกนั้นไว้อยู่ใต้เตียงตั้งแต่ตอนที่ย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ใหม่ๆ เหมือนจะรู้ว่าเขาจะต้องใช้มันอีกครั้งในการย้ายห้องในไม่นานนี้

 

“ ก่อนท้องฟ้าจะสดใส ก่อนความอบอุ่นของไอแดด

ก่อนดอกไม้จะผลิบาน ก่อนความฝันอันแสนหวาน

 

ในใจไม่เคยมีผู้ใด จนความรักเธอเข้ามา

ทำให้ดวงตาฉันเห็นความสดใส ข้างกายไม่เคยมีผู้ใด

จนความรักเธอเมตตา เป็นพลังให้ฉันสู้ต่อไป

บนโลกที่โหดร้าย เหลือเกิน ”

 

                   เพลงก่อน ของพี่ป็อดวงโมเดิร์นด๊อก ถูกเปิดขึ้นในห้องเพื่อสร้างบรรยากาศให้กับการเก็บของที่เต็มไปด้วยความสุขสีชมพูของฟ้า ในขณะที่เขาเองก็กำลังร้องเพลงไปเก็บของไปอย่างสบายอารมณ์ โดยที่ลืมเรื่องราวชวนน่าขนหัวลุกของห้องใหม่ที่จะกำลังจะย้ายเข้าไปอยู่ในวันนี้เสียชั่วขณะ

                   ฟ้าใช้เวลาเก็บของทั้งหมดประมาณหนึ่งชั่วโมงเศษ ก็สามารถเก็บข้าวของจนเสร็จสิ้นทั้งหมด เขาจึงโทรให้รถกระบะที่นัดไว้มาขนของได้เลยก่อนเวลานัดหมายในตอนเที่ยงตรง

                   ฟ้าเดินลงไปเคลียร์ค่าน้ำค่าไฟและค่าห้องที่ได้อยู่เกินมาสามวัน และเมื่อคนดูแลห้องขึ้นมาเช็คความเรียบร้อยในห้องของฟ้าที่ตอนนี้ไม่มีอะไรหลงเหลืออยู่แล้วเป็นครั้งสุดท้าย ก็ลงไปทำเรื่องคืนเงินค่ามัดจำห้องให้กับฟ้าไป ในขณะที่รถกระบะก็มาถึงและขนของขึ้นไว้บนรถทันที

                   เมื่อทุกอย่างเคลียร์เสร็จเรียบร้อย ฟ้าก็ขึ้นไปนั่งบนรถกระบะที่ขนของไปด้วยเลย รถกระบะแล่นออกไปจากแมนชั่นเก่าไปตามทางแล้วขึ้นสะพานพระปกเกล้า ผ่านแยกบ้านแขกก่อนมาถึงวงเวียนใหญ่ และไม่นานนักพวกเขาก็มาถึงถนนเจริญรัถที่ตั้งของห้องใหม่ที่น่าขนหัวลุกของฟ้า

                   รถเลี้ยวเข้ามาในถนนเจริญรัถซอยสิบเก้าแล้วก็เลี้ยวเข้าไปไปในหอ ซึ่งตอนนี้ฟ้าเพิ่งจะรู้สึกตัวและนึกถึงเรื่องราวต่างๆที่เขาได้รับรู้มาจากเมื่อวานนี้ได้แล้ว ทำเอารอยยิ้มที่กำลังมีความสุขกลับเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแบบสยองๆขึ้นมาในทันที รถกระบะแล่นมาจอดอยู่หน้าบันไดทางขึ้นหอพอดีเพื่อง่ายต่อการขนของ ฟ้าจึงบอกให้คนขับรถช่วยยกของขึ้นไปไว้บนชั้นสามเลย ส่วนตัวเขาจะยืนเฝ้าของที่อยู่ในรถเอง (สงสัยจะเริ่มกลัว) ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็สามารถขนของเข้าไปเก็บในห้องได้อย่างเรียบร้อย ฟ้ากำลังจะก้าวเดินขึ้นไปบนหอเพื่อดูความเรียบร้อยก็มีเสียงดังมาจากทางด้านหลังตัวเขาว่า

                   “อ้าว ขนของมาแล้วหรือหนุ่ม ให้พี่ช่วยขนไหม”

                    พี่ที่ดูแลหอถามฟ้าขณะที่แกเดินออกมาจากออฟฟิศหน้าหอ (แกยังอยู่ในชุดเดิมเสื้อก็ยังไม่ยอมใส่ เพิ่มเติมคือมีผ้ายันต์คาดที่เอว เพิ่มความสบายใจให้กับฟ้าเข้าไปอีกระดับหนึ่ง)

                 “ครับพี่ ของไม่เยอะมาก ขอบคุณครับ (สายตาฟ้าเหล่ไปที่ผ้ายันต์ที่แกเอาไว้คาดเอวก่อนที่จะกลืนน้ำลายตัวเอง)งั้นผมขอตัวขึ้นไปเก็บของก่อนนะครับ”

                   ฟ้ารีบตอบและเดินขึ้นไปบนชั้นสาม สงสัยว่าวันนี้ฟ้าคงไม่อยากจะคุยอะไรกับพี่แกนาน เพราะกลัวจะรู้เรื่องราวบางอย่างที่ลี้ลับของห้องมากไปกว่านี้

                   พอฟ้าเดินขึ้นมาถึงหน้าประตูห้องใหม่ก็เจอกับพี่ที่ขนของขึ้นมาไว้ให้ กำลังยืนลุกกลี้ลุกลนรอฟ้าอยู่แล้ว ฟ้าเริ่มสงสัยเล็กน้อยว่าแกเป็นอะไรของแก แต่ก็ไม่กล้าถามออกไปเพราะกลัวคำตอบที่ตัวเองไม่อยากจะรู้ ก่อนที่จะควักเงินในกระเป๋าจ่ายค่ารถให้กับพี่เค้าไปพร้อมกล่าวคำขอบคุณ พี่ที่ขนของมองหน้าฟ้าแบบแปลกๆและรีบรับเงินค่าจ้างก่อนจะวิ่งลงบันไดไป และขับรถกระบะออกไปอย่างรวดเร็วในทันที เหมือนกับว่ามีอะไรบางอย่างที่ทำให้แกต้องรีบร้อนออกไปอย่างนั้น (อาจจะมีพลังงานบางอย่างที่ซ่อนอยู่ก็เป็นได้)  

                   เมื่อฟ้าเห็นอย่างนั้นก็กลืนน้ำลายตัวเองอีกครั้งแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่อยู่ที่หน้าห้องตัวเอง และไม่ยอมที่จะเดินเข้าไปในห้อง ก่อนที่เขาจะมองซ้ายมองขวาแล้วก็พนมมือยกขึ้นไหว้และพูดออกมาเบาๆว่า

                 “ผมเป็นคนเช่าห้องคนใหม่ครับ ชื่อฟ้าเพิ่งย้ายมาอยู่ห้องนี้ตั้งแต่วันนี้ หากดวงวิญญาณของพี่ยังไม่ได้ไปสู่สุขติ ก็ขอความกรุณาไม่ต้องแสดงปาฏิหาริย์ใดๆให้ผมเจอหรือรู้สึกได้ว่าพี่ยังอยู่นะครับ แล้วผมจะทำบุญกรวดน้ำไปให้พี่บ่อยๆ ขอย้ำอีกครั้งนะครับว่าไม่ต้องแสดงปาฏิหาริย์ใดๆออกมา โดยเฉพาะการปรากฏร่างให้ผมเห็นนะครับ สาธุ”

                   ฟ้าพูดก่อนที่จะรวบรวมสติเดินเข้าไปในห้อง แต่เหมือนเขาจะได้ยินเสียงคนหัวเราะดังออกมา ฟ้าจึงหันซ้ายหันขวามองหาเสียงคนที่หัวเราะนั้น แต่ก็ไม่เห็นมีใครยิ่งเพิ่มความหลอนให้เขาไปอีก

                 “เอาล่ะซี สงสัยวันนี้จะมีเฮ พูดไปไม่ทันไร ก็จะโดนซะแล้ว”

                   ฟ้าพูดเบาๆกับตัวเองก่อนที่จะตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปในห้องและสัมผัสแรกที่เขาได้เจอก็คือ มีสายลมแรงที่พัดมาจากด้านหลังห้องที่เปิดประตูหลังทิ้งไว้อยู่ ลมเย็นๆได้พัดผ่านตัวของฟ้าไป ทำเอาฟ้าถึงกับยืนสะดุ้งแล้วพูดขึ้นมาว่า

                 “เอาแล้วไง เพิ่งบอกไปหยกๆว่าไม่ต้องแสดงปาฏิหาริย์ไงครับพี่ ผมรู้แล้วว่าพี่อยู่ที่นี่มาก่อน”

                   ฟ้าพูดเบาๆกับตัวเองแล้วทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ออกมา ก่อนที่จะปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไปที่เตียงนอน

                   ฟ้านั่งลงกับพื้นและกำลังจะเอาของใช้ออกมาจากกล่องเพื่อเก็บไว้ให้เข้าที่เข้าทางและเป็นระเบียบเรียบร้อย และแล้วทันใดนั้นเองจู่ๆไฟในห้องที่เปิดอยู่ก็ดับวูบลง ทำเอาฟ้ารีบแหงนหน้ามองไปที่หลอดไฟที่บนหัวแล้วบ่นพึมพำออกมาว่า

                 “โห ต้อนรับกันอบอุ่นมากเลยครับ ผมซึ้งใจพี่มากจริงๆแต่ขอให้ผมอยู่คนเดียวจะได้ไหมครับ”

                   ฟ้าพูดแล้วก็ลุกขึ้นเพื่อจะไปเปิดประตูห้องให้แสงเข้ามาภายในห้องหน่อย เพราะไม่งั้นในห้องออกจะมืดๆวังเวงเพิ่มบรรยากาศให้สุขสันต์ขึ้นไปอีก แต่ทันทีที่เขาเปิดประตูห้องออกมาเขาก็ต้องตกใจมากกับสิ่งที่เขาเห็นถึงกับต้องร้องอุทานออกมาดังๆว่า

                 “เฮ้ย!!…….เชี้ย...พี่มาทำอะไรหน้าห้องผมเงียบๆอ่ะ โห่พี่ผมตกใจหมดเลย โธ่….นึกว่าคน เฮ้ยนึกว่าผี”

                   ฟ้าตกใจมากเมื่อเจอพี่ที่ดูแลหอยืนทำตาขวางอยู่ที่หน้าห้องเขา (จริงๆแล้วตาพี่เขาเหล่เลยดูตาขวางๆเหมือนว่าน่ากลัว)

                 “จะกลัวไปทำไมล่ะหนุ่ม นี่พี่เอง จะใครล่ะ พี่จะมาจดเลขมิเตอร์ไฟฟ้าแต่ฝุ่นมันบังตัวเลขเลยเอามือไปปัด มันดันไปโดนสวิตช์คัสเอ้าท์เข้า ไฟในห้องหนุ่มเลยดับใช่ไหมล่ะ ฮ้าๆๆ  เดี๋ยวพี่โยกขึ้นให้นะ กลัวผีเหรอไงหนุ่ม ไม่ต้องกลัวหรอก เดี๋ยวก็ชินไปเอง”

                 พี่ที่ดูแลหอพูดแล้วก็หัวเราะแล้วก็สับสวิตช์ไฟฟ้าขึ้นก่อนที่จะเดินกลับลงไปข้างล่างแบบสบายใจ ที่สามารถทำให้ฟ้ากลัวได้ ก่อนที่ฟ้าจะถอนหายใจเฮือกใหญ่อีกครั้งแล้วพูดขึ้นมาว่า

                   “จะอยู่พ้นคืนนี้ไหมวะฟ้าเอ้ย  เฮ้อ”

                   ฟ้าพูดกับตัวเองเบาๆ พร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆอีกครั้ง (หลายครั้งแล้ววันนี้) ก่อนที่จะปิดประตูและเดินเข้าไปในห้องอีกครั้งเพื่อจัดการกับของใช้ต่อ แต่พอเขาจะนั่งลงกับพื้น เขาก็ได้กลิ่นหอมคล้ายกลิ่นจากน้ำมันออยของร้านสปาลอยเข้ามาในห้อง ฟ้าคิดในแง่ดีว่าแถวนี้คงจะมีร้านนวดสปาตั้งอยู่ใกล้ๆแถวหอพักแน่ หรือไม่ก็มีห้องข้างๆที่ชอบ และเปิดกลิ่นทิ้งเอาไว้ เพราะนี่เป็นกลิ่นที่เขาก็ชอบและรู้สึกคุ้นๆว่า เคยได้ดมกลิ่นนี้มาจากที่ไหนสักแห่งเพียงแต่จำไม่ได้ว่าเคยได้กลิ่นมาจากที่ไหน ฟ้าจึงพยายามจะนึกให้ออก แต่แล้วก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นมาอีกครั้ง

                   “ก๊อก ก๊อก ก๊อก”

                   “อะไรอีกวะ”

                   ฟ้าอุทานออกมาแบบเซ็งๆก่อนที่จะลุกขึ้นไปเปิดประตูแล้วเขาก็เจอ

                 “เอ้านี่หนุ่ม หมายเลขมิเตอร์น้ำประปากับไฟฟ้า พี่จดเอามาให้”

                   พี่ที่ดูแลหอคนหล่อที่สุดในสามโลกคนนั้นขึ้นมาหาฟ้าอีกแล้ว แกพูดพร้อมกับยื่นกระดาษที่แกเขียนหมายเลขมิเตอร์ไฟฟ้าและน้ำประปาส่งมาให้ฟ้า

                    ฟ้าเลยหยิบเอามาและกล่าวขอบคุณก่อนที่จะปิดรีบประตูห้องทันที แต่ไม่ทันที่ประตูจะปิดสนิท พี่ที่ดูแลหอก็เอามือมาผลักดันประตูเอาไว้ จนฟ้าต้องรีบหันไปมองและถามด้วยอารมณ์หงุดหงิดออกมาว่า

                 “พี่ เฮ้ยนี่พี่จะเอาอะไรอีกครับ พี่มีอะไรกับผมหรือป่าวนี่”

                   ฟ้าเริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาก่อนที่พี่ที่ดูแลหอจะเอานิ้วชี้ขึ้นมาทำปาก จุ๊ๆ กับตัวแกเอง (ดีนะที่ไม่ใช่นิ้วกลาง ไม่งั้นงานนี้อาจมีการต่อย) และบอกกับฟ้าด้วยเสียงเบาๆและทำสายตามองไปมองมาในห้องว่า

                 “ไอ้หนุ่มเอ้ย พี่ได้กลิ่นน้ำหอมกลิ่นโปรดของเจ้าของห้องคนเก่าด้วยวะ สงสัยแกจะอยู่ในห้องนี้กับหนุ่มด้วย แกคงจะออกมาต้อนรับเจ้าของห้องคนใหม่ แกนี่เป็นคนดี เฮ้ย ผีที่ดีที่น่ารักจริงๆเลยนะว่าไหม โอเค งั้นพี่ไม่กวนพวกหนุ่มๆแล้ว คุยกันตามสบายกันเลยนะ ไปก่อนล่ะนะ”

                   พี่ที่ดูแลหอพูดจบก็รีบวิ่งลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งฟ้าให้ยืนตัวแข็งทื่อและปากเหวออยู่ที่หน้าห้องเพียงคนเดียว ก่อนที่ฟ้าจะตั้งสติกลับมาและบ่นออกไปว่า

                 “จะพูดออกมาเพื่ออะไรมิทราบครับพี่ พูดแล้วผมสบายใจขึ้นเยอะเลย สงสัยงานนี้จะอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือนนี้แน่ๆเลยฉัน เฮ้อจบกัน ชีวิตของไอ้ฟ้า”

                   ฟ้าพูดแล้วก็ถอนหายใจอีกเฮือกก่อนที่จะปิดประตู แต่ไม่ทันที่ฟ้าจะเดินกลับไปที่เตียง ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาอีกครั้ง ครั้งนี้ทำให้ฟ้าถึงกับโมโหและตะโกนออกไปอย่างดังว่า

                 “เฮ้ย จะอะไรกันนักหนาวะเนี้ย วันนี้จะได้จัดห้องไหมเนี้ย”

                   ฟ้าตะโกนจบก็เดินกลับไปอย่างไวเพื่อที่จะเปิดประตูห้องดูว่าใครที่มาเคาะประตูกวนใจอีก แต่แล้วเขาก็เจอกับสิ่งที่ทำให้เขาต้องช็อกสุดขีด นั่นก็คือ………..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น