พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 99 : พบรัก สามสิบเอ็ด 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    29 ก.ค. 62






ปาลี ฟานเซส มองดูภาพของสิงห์หนุ่มตัวที่สามและภรรยาคนสวย แล้วอดสะท้อนในอกไม่ได้ ทั้งสองไม่น่าต้องมาเจอเรื่องที่น่าหดหู่เช่นนี้เลย ที่ผ่านมาก็น่าจะมากพอแล้ว ควรที่จะให้พวกเขาได้เจอความสุขเสียที


“นับถือหัวใจของคุณคริสนะคะ”


“คุณก็หัวใจแกร่งไม่แพ้กันนะที่รัก”


รัฐภูมิโอบประคองร่างของภรรยาแนบเข้าหาอกกว้างมากขึ้น พลางขยับกายโยกย้ายไปตามทำนองเพลงที่เปิดมาอย่างต่อเนื่อง


“เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว ชีวิตคู่ของเรายังไม่ได้ครึ่งเลย ต้องเจออุปสรรคมากมายกว่าที่จะมีวันนี้ได้” ปาลีระบายความรู้สึกและอดที่เปรียบเทียบกับชีวิตคู่ของเธอไม่ได้


“ชีวิตคนเราก็มีหลายอย่างที่ต้องเผชิญ แต่คู่ของน้องชายผมอาจจะโชคร้ายไปหน่อยที่ต้องมาเจอสวรรค์กลั่นแกล้ง” รัฐภูมิพึมพำกับศีรษะเล็กของภรรยา


“หวังว่าสวรรค์จะเห็นใจในความรักของพวกเขา ส่งคืนความสุขให้เป็นขวัญวันเกิดด้วยเถิด” หวังไว้เหลือเกินว่าจะมีปาฏิหาริย์สักครั้งให้เกิดขึ้นกับครอบครัวของรัฐภาม


“ผมก็ขอภาวนาด้วยคน”


รัฐภูมิและปาลีร่วมส่งกำลังใจและขอพรให้กับคนทั้งคู่ได้พานพบแต่เรื่องดีๆ ให้กับชีวิตต่อจากนี้เสียที


ห้าคู่ห้ารสชาติที่กำลังโยงย้ายไปตามเสียงเพลงจังหวะช้าๆ ที่เปิดบรรเลงมาอย่างต่อเนื่องตามคำขอของสิงห์ตัวที่สาม เพิ่มบรรยากาศในยามค่ำคืนให้ดูอบอุ่นและอบอวนไปด้วยความรักและความสุข จนคนโสดที่อยู่ในงานต่างพากันอิจฉาไปตามๆ กัน บรรดาแขกที่พักก็ขอจับคู่ของตัวเองเข้ามาร่วมด้วย เพราะทนดูความหวานของทั้งสามคู่ไม่ไหว


“รู้ไหมว่าวันนี้ผมมีความสุขมากที่สุด”


รัฐภาม ฟานเซส โอบประคองร่างเล็กภรรยาไปตามเพลง พลางก้มลงบอก ดวงตาทั้งคู่ซบกับนิ่งนาน


“ฉันก็มีความสุขมากเหมือนกันค่ะ” นุชนารีเงยหน้ามองคนเป็นสามี พร้อมรอยยิ้มหวาน


“...คุณถามฉันว่ามีอะไรเป็นของขวัญใช่ไหมค่ะ”


“ลืมมันไปเถอะครับ ผมขอแค่มีคุณกับลูกอยู่ตรงนี้ ก็ถือว่าเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดแล้ว” ชายหนุ่มบอกจากใจ โอบรัดร่างบางเข้าหาตัวมากขึ้นอีกเป็นการยืนยันในสิ่งที่เขาพูด


“ไม่ได้หรอก วันเกิดของคุณสามีทั้งทีฉันเป็นภรรยาก็ต้องมีของขวัญสุดพิเศษมอบให้สิ” นุชนารีบอกอย่างมีความหมาย


“ของขวัญสุดพิเศษ?”


รัฐภามยิ่งงงงวยเข้าไปกันใหญ่ ทำไมถึงชอบพูดอะไรที่เข้าใจยาก มือบางยกขึ้นเป็นสัญญาณหยุดเสียงเพลงก่อนจะกล่าวขึ้น


“...ดิฉันมีของขวัญสุดพิเศษมอบให้กับสามีอันเป็นที่รักของฉัน”


นุชนารีดันร่างสูงของสามีออกห่าง รัฐภามงงงวยว่าเธอกำลังจะทำอะไร ก่อนปล่อยมือจากแขนแกร่ง


ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่เธอเป็นจุดเดียว รอว่าหญิงสาวจะทำอะไร ก่อนทุกคนต้องอ้าปากค้าง นิ่งอึ้งกับสิ่งที่เห็น


“นุช! นี่คุณ...”


ร่างบางก้าวลงจากหลังเท้าลงมายืนบนพื้นหญ้า รัฐภามยืนนิ่งค้างมองดูภรรยาที่ยืนอยู่ตรงหน้าโดยไร้ซึ่งสิ่งยืนหยัด


ปาลีกระโดดกอดคอสามีด้วยความดีใจเป็นที่สุด คำขอของเธอได้ผลจริงๆ ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว ต้องขอบคุณสวรรค์ที่ยังเห็นใจคนทั้งคู่


“นุช! คุณ...”


“ตะลึงไปเลยหรอคะ”


“...” 


รัฐภามถึงกับพูดอะไรไม่ออกไปชั่วขณะ


ทุกคนภายในงานต่างอึ้งไปตามกันจ้องมองมาที่เธอจุดเดียว ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอนั่งรถเข็นอยู่ตลอดเวลา แต่มาตอนนี้เธอยืนอยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่อยากจะเชื่อสายตา


“เธอเดินได้แล้ว!


 สิงห์หนุ่มก้าวไปโอบกอดร่างภรรยาด้วยความดีใจสุดซึ้ง เขาไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้อีกครั้งหลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น น้ำตาลูกผู้ชายที่ไม่เคยคิดว่าจะไหลออกมา บัดนี้มันก็ได้หลั่งรินมาอย่างห้ามไม่อยู่ 


“ผมขอบคุณมาก ขอบคุณจริงๆ มันเป็นของขวัญที่มีค่ามากจริงๆ ที่รักของผม


 “คุณเดินได้แล้ว” นุชนารีน้ำเสียงสั่นเครือ น้ำตาพลอยซึมตามไปด้วยโอบกอดร่างบางแน่น


“ใช่ค่ะ...” นุชนารียิ้มรับ


“แล้วที่หมอบอกว่าคุณจะเดินไม่ได้” รัฐภามงงว่าตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่


“คุณหมอบอกผิดคนค่ะ...”


“ผิดคน?”


“ใช่ค่ะ”


ความจริงแล้วเป็นความผิดของหมอคนเดียว ไม่ใช่เธอที่เดินไม่ได้หรอก เป็นคนไข้อีกคนที่เข้าไปก่อนหน้า เธอประสบอุบัติเหตุรถคว่ำมาจนทำให้ขาทั้งสองข้างเป็นอัมพาต ส่วนเธอนั่นโชคดีที่เฉียดจุดสำคัญไปนิดเดียวเท่านั้น แต่ที่ต้องนั่งรถเข็นมาตลอดหนึ่งอาทิตย์ก็เพราะทุกคนเข้าใจว่าเธอเดินไม่ได้ เธอจึงต้องเลยตามเลยให้เข้าใจแบบนั้นไป


“...เรื่องก็เป็นอย่างนี้ละค่ะ”


“แล้วทำไมคุณไม่บอกพวกเราแต่แรก ปล่อยให้เข้าใจผิดอยู่ตั้งนาน” บอกน้ำเสียงงอนๆ ใบหน้าคมบูดบึ้งจ้องมองภรรยา


“ก็ไม่มีช่องให้ฉันได้พูดเลย ฉันก็เลยตามน้ำ” นุชนารียิ้มหวาน เธอไม่รู้จะทำอย่างไรดีในเมื่อทุกคนเข้าใจว่าเดินไม่ได้แล้วก็ตามน้ำไปแล้วกัน


“คุณรู้ไหมว่าผมเกือบหัวใจวายตายแล้ว ตอนที่คุณหมอบอกว่าคุณจะเดินไม่ได้” รัฐภามโอดครวญ นึกโกรธภรรยาขึ้นมาบ้าง


“ฉันขอโทษ แล้วก็ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ ที่ไม่ได้บอกความจริงให้เร็วกว่านี้” นุชนารียกมือขึ้นกุมแก้มสากเอาไว้พึมพำของโทษจากใจจริง


“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ พวกเราก็จะได้หมดห่วงด้วย เบื่อสิงห์บ้าตัวนี้เต็มทีแล้ว” รัฐภูมิว่าน้องชายอย่างหมั่นไส้


“อ้าวพี่รอฟไงพูดอย่างนั้น ผมเป็นน้องชายพี่นะครับ ดูสิครับคุณแม่” รัฐภามโวย หันมากอดภรรยาเอาไว้แน่น


“น้อยไปสิสำหรับนาย” รัฐภพติ่งให้อีกคน


“พอได้แล้ว พวกเรานี่จริงๆเลย ...ยังไงก็ขอต้อนรับกลับบ้านเรานะลูกสะใภ้” มิสเตอร์อเดลตาร์ติดตลกคลายบรรยากาศ


“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ” นุชนารียกมือไหว้ขอบคุณพ่อสามี


“งั้นก็มาสนุกกันต่อดีกว่าครับ เชิญครับๆ”


ทุกคนต่างก้าวเข้ามาร่วมวงเต้นรำเพิ่มความสนุกสนานกันต่อ หลังจากที่เจ้าของรีสอร์ทไพรนารีได้เฉลยความลับที่เก็บเอาไว้นานกว่าสองอาทิตย์เต็มออกไปก็นึกโล่งใจ แต่มันก็คุ้มค่ากับการปกปิดครั้งนี้ มันทำให้ได้รู้อะไรหลายอย่าง ทั้งความรักของครอบครัว ได้รู้คุณค่าของคนที่เรียกว่าสามีและคำว่าพ่อของลูก

 

โปรดติดตามตอนต่อไป....





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 18:47
    น่ารักจริงๆ
    #83
    0