พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 94 : พบรัก สามสิบ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    23 ก.ค. 62








รัฐภาค ฟานเซส เดินสำรวจรีสอร์ทของพี่สะใภ้คนสวยที่นี่ดูร่มรื่นไม่ต่างกับที่ไร่ครองทรัพย์ของเขา ต่างกันตรงที่นี่มีนางไม้แสนสวยดีกรีนางแบบแถวหน้าของเอเชียอย่าง นุชนารี เมวารี และนัฐชยา ที่ทำให้ที่นี่ดูน่าอยู่และเที่ยวเพิ่มมากขึ้น จะว่าไปแล้วที่ไร่ของเขาก็มีเช่นกัน... คิดถึงจุดนี้ใบหน้าของใครอีกคนที่พึ่งจากมาก็ลอยเข้ามา รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากหยักลึก อยากให้เธอมาอยู่ตรงหน้าเสียเหลือเกิน พลางหันหลังเดินกลับห้องพักไป


“...เจ้านายเราถ้าจะเป็นเอามาก เมื่อวานพูดคนเดียว วันนี้มายืนยิ้มคนเดียว” เชนบอกคู่หู


“นายยังไม่ชินอีกหรือไง อยู่ที่ไร่ก็เห็นออกจะบ่อยไป” ฌอนว่า


“ก็จริงนะ ไปเถอะ เดี๋ยวจะถูกสายตาหวานเชื่อมส่งมาให้อีกหรอก” เชนล้อเลียนนายหนุ่มของตน ก้าวเดินตามแผ่นหลังกว้างไป แต่ต้องชะงักอยู่กับที่ก่อนเมื่อคนสนิทของสิงห์ตัวที่ห้าเดินมาหาทักเสียก่อน


“พวกนายเห็นคุณเจทหรือเปล่า”


“เห็นยืนอยู่ที่สะพานทางด้านโน้น” ฌอนชี้นิ้วไปทางด้านหลัง


“ขอบใจมาก”


แซมและเรย์ผละก้าวเดินไปหานายหนุ่มเร่งด่วน ปล่อยให้สองหนุ่มด้านหลังมองตามด้วยความสงสัย สีหน้าและแววตาฉายความตรึงเครียดแบบปิดไม่มิดเลย


 

รัฐภัทรรับรู้ได้ว่ามีผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาจึงหันมามอง ร่างลูกน้องคนสนิทก้าวเข้าใกล้ รอฟังว่าพวกเขาจะพูดอะไร


“คุณเจทครับ”


“ว่ามา” หันมาถามเสียงราบเรียบ


“นายหญิงหายตัวไปครับ!


นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนเปล่งประกายขึ้นมาทันทีเมื่อได้ฟังในสิ่งที่ลูกน้องบอก เอาอีกแล้วหรือ จะอยู่เฉยสักวันให้เขาได้พักไม่ได้หรืออย่างไร ก่อนเปลี่ยนกลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว


“...ตาเจฟไปด้วยหรือเปล่า”


“ยังอยู่กับคุณพ่อบ้านครับ”


“เดี๋ยวเธอก็กลับมาเอง” น้ำเสียงทุ้มบอกเนือยๆ ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา คนสนิทก็พลอยผ่อนลมหายใจไปด้วย แต่ก็อดห่วงความปลอดภัยของนายสาวไม่ได้


“แล้วจะให้ออกตามหาไหมครับ”


“ให้คนออกตามให้ทั่ว ส่วนตาเจฟจับตาดูไว้อย่าให้คลาดสายตา และอย่าให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด” สิงห์หนุ่มมองสำรวจไปโดยรอบเผื่อมีลูกน้องของพี่ชายอยู่แถวนี้


“...สิงห์แต่ละตัวของฟานเซสก็ไม่ธรรมดานายว่าไหม”


ฌอนและเชนแอบอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่ผ่านมาได้ยินเรื่องสำคัญของสิงห์ตัวที่ห้าเข้าโดยบังเอิญ และไม่เข้าใจเห็นใบหน้าหล่อเหล่าแบบนี้ความโหด ดิบ เถื่อน มีครบ ฆ่าได้แต่อย่ามาหยามกัน!’


“นั่นนะสิ แต่ทำไมต้องห้ามบอกใครด้วย เอ๊ะหรือว่ายังไม่มีใครรู้เรื่องนี้” เชนเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน มองหน้าคู่หูสลับกับแผ่นหลังกว้างที่พึ่งเดินจากไป


“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แกว่าเราควรจะไปบอกคุณดอมดีไหม”


“อย่าไปยุ่งเลยดีกว่า มันเป็นเรื่องส่วนตัวของเขา ขื่นเราไปก้าวก่ายจะเป็นเรื่องใหญ่เสียเปล่าๆ” ฌอนสรุป


“อุบ๊ะ วันนี้นายพูดดีเป็นบ้าเลยวะ”


เชนปรบมือให้กับคู่หู สงสัยจะกินของผิดสำแดงมาถึงได้พูดได้ดีกว่าทุกครั้ง


“คนเรามันก็ต้องมีบ้าง ไปหาอะไรกินกันเถอะ ฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว” สองหนุ่มเดินออกจากตรงนั้น เปลี่ยนเส้นทางไปทางห้องอาหารของรีสอร์ทแทน


โปรดติดตามตอนต่อไป...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

84 ความคิดเห็น