พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 91 : พบรัก ยี่สิบเก้า 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 818
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    27 ก.ค. 62








“รักกันมากเหลือเกินนะ!


ร่างบางของนางแบบผู้ถูกลืมเดินมาด้านหน้าโบสถ์ห่างจากบ่าวสาวที่ยืนอยู่ประตู มัจจุราชสีดำทะมึนเล็งมาที่บ่าวสาวพร้อมลั่นไกทันที และสิ่งที่ทุกคนไม่คลาดคิดก็เกิดขึ้น


ปัง!


“นุช!” รัฐภาม เมวารี นัฐชยา ร้องตกใจ


ลูกน้องตัวใหญ่ที่ลายล้อมงานนับยี่สิบคน ต่างวิ่งวุ่นเข้ามาคุมกันให้กับเจ้านายทั้งหลายอยู่หน้าประตูโบสถ์


“นุช! ...ไม่ๆ ได้โปรด มองผมที่รัก อย่าหลับนะ” รัฐภามร้องเสียงหลง ดวงตาเบิกกว้างด้วยตกใจสุดขีด


“ฮึก... คริส” 


นุชนารียกมือกุมที่หน้าท้องแบนราบ รู้สึกปวดหนึบมองเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาเต็มผ่ามือ ร่างบางทรุดลงไปนั่งกับพื้นอย่างอ่อนแรง ท่ามกลางความตกใจของแขกเรื่อที่อยู่ในงานต่างวิ่งกันวุ่นวายไปหมด


แจ็คสันหันมาเห็นตัวปัญหาเล็งปืนไปที่นายหนุ่มพลางเบิกตากว้างพร้อมชิงยิงสวนกลับไป แต่ด้วยความที่แม่นเกินไปจึงยิงแสกเข้าที่อกอวบอิ่มตัดขั้วหัวใจดับอนาถลงตรงนั้นทันที


ปัง!


“คุณไม่เป็น อะ อะไรใช่ไหม” เสียงหวานเริ่มติดขัด สำลักออกมาเป็นระยะทำเอาใจของสิงห์หนุ่มแทบหยุดเต้นลงนาทีนั้น


“ผมไม่เป็นไร นุชคุณอย่าพึ่งพูดอะไรเลย เดี๋ยวเลือดคุณจะออกเยอะไปมากกว่านี้นะ” รัฐภามบอกเสียงสั่น กลัวขึ้นมาจับใจ


“...คุณแม่! ฮือๆ”


สามแสบนั่งร้องไห้อยู่ข้างกายมารดาไม่ไปไหน ตื่นตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันเร็วมากจนไม่มีใครทันได้สังเกต และด้วยแขกกว่าห้าร้อยคน จึงดูแลไม่ทั่วถึง


“ไม่... ร้องนะครับ คุณแม่ไม่เป็นไร...”


มือบางยกขึ้นปลอบลูกๆ ให้คลายความตกใจ แม้ว่าตอนนี้เธอเองจะทนความเจ็บปวดไม่ไหวแล้วก็ตาม


“รถมาแล้วครับ” แบร์โต้วิ่งเข้ามาบอกเสียงดัง


“คุณอย่าหลับนะที่รัก ได้ยินไหม”


รัฐภามช้อนอุ้มร่างบางของภรรยาออกไปที่รถหรูด้านนอก ส่วนที่เหลือก็รีบวิ่งไปขึ้นรถอีกคันขับตามกันออกไปอย่างรวดเร็ว


“หนูนุชจะปลอดภัยใช่ไหมคะที่รัก” มาดามเครือทิพย์เอ่ยน้ำเสียงสั่นเครือ ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยเจอเหตุการณ์ที่คาตาเช่นนี้มาก่อน ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอในงานแต่งงานลูกชายของตัวเอง


“แน่นอนที่รัก พระเจ้าคุ้มครองคนดีเสมอ” 


อเดลตาร์ก้มลงบอกภรรยา โอบกอดเข้าหาอ้อมแขนแน่น เขาเองก็อดที่จะใจหายไม่ได้ ไม่คิดเลยว่าจะมีใครกล้าอุอาจบุกเข้ามายิงคนในครอบครัวเขาได้ถึงที่


“ยัยนุชแกอย่าเป็นอะไรนะ!” 


นัฐชยานั่งกุมมือตัวเองแน่นด้วยความหวาดกลัว เนื้อตัวสั่นเทาไปหมด


“ยัยนุชจะต้องปลอดภัย” เมวารีกล่าวขึ้น กอดปลอบน้องสาวและตัวเธอเองไปในคร่าเดียว


ราเชนทร์ตามมาถึงที่หลังรีบก้าวเข้ามาสมทบ เห็นท่าทางของคนรักแล้วเขาเองก็ใจไม่ดี ทั้งเป็นห่วงคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉินด้วย


ทางด้านสิงห์ตัวที่สามก็นั่งไม่ติด เดินเป็นหนูติดจั่นไปมาหน้าห้องอย่างกระวนกระวายใจ อีกทั้งแฝดสามก็ร้องไห้ไม่หยุด คนเป็นปู่ย่าก็พลอยกลัวว่าจะเป็นลมเป็นแล้งไปเสียก่อนที่จะได้ฟังอาการของมารดา


รัฐภามลืมไปเสียสนิทว่าลูกๆ มาด้วยจึงรีบก้าวเข้ามาหา โอบกอดทั้งสามร่างเล็กเอาไว้ในอ้อมกอด ปลอบโยนให้คลายความตกใจและเสียขวัญ และที่น่าห่วงสุดก็เป็นลูกชายคนกลางที่เคยประสบเหตุการณ์เช่นนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง กลัวเหลือเกินว่าจะทำให้เขามีปัญหาทางด้านจิตใจ


“คุณแม่จะต้องปลอดภัยครับ ไม่ร้องนะ ...ถ้าคุณแม่มาได้ยินจะไม่สบายใจนะรู้ไหม” รัฐภามก้มลงบอกลูกทั้งสามเสียงอ่อนโยน แม้ว่าภายในใจจะร้อนรุมดังไฟสุม


เด็กชายเด็กหญิงได้ยินดังนั้นก็เงียบเสียงลงทันทีเหมือนต้องมนต์สะกด มือเล็กรีบเช็ดน้ำตาออก กลัวว่าถ้ามารดามาเห็นอย่างที่บิดาบอกจะไม่สบายใจเอาได้


“พวกเราจะไม่ร้องไห้แล้วฮะ” นาวีบอกเสียงปนสะอื้น อีกสองก็พยักหน้ารับกอดคนเป็นบิดาแน่น กลัวจะไม่ได้เจอคนเป็นมารดาอีก


“เก่งมากครับคนดี”


โอบกอดลูกทั้งสามแล้วหลับตาลงส่งกระแสจิตหรือพรใดๆ ที่เคยทำมามอบมันให้กับหญิงอันเป็นที่รัก และเขาหวังว่าเธอจะได้รับมัน ต้องได้รับจากเขาอยู่แล้ว ใช่! มันต้องเป็นอย่างนั้น ชายหนุ่มให้กำลังใจตัวเอง 


 “มีคนออกมาแล้วครับ!” แจ็คสันร้องบอกทุกคน


“ภรรยาผมเป็นยังไงบ้างครับ” สิงห์ตัวที่สามรีบปรี่เข้าไปถามอาการของภรรยาเสียงร้อนใจ


“ไม่ทราบว่าญาติคนไข้มีใครเลือดกรุ๊ปโอนกาทีฟ[1]บ้างคะ” พยาบาลรีบถาม พร้อมกวาดสายตามองหาคนที่จะให้ เพราะตอนนี้ไม่มีเวลาไม่มากนัก ทุกคนต่างมองหน้ากันเลอะละ เนื่องจากไม่มีใครเลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟเลยสักคน


“เอากรุ๊ปอื่นไม่ได้หรือหมอ”


“ไม่ได้ค่ะ มันอันตรายกับคนไข้มาก จึงต้องเป็นเลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟเท่านั้น!


“โถเว้ย!” รัฐภามสบถเสียงเครียด จะไปหาเลือดกรุ๊ปพิเศษนี้มาจากไหน


“ฉันมี! เอาเลือดฉันได้เลยค่ะ”


“มาดาม!


ทุกคนหันมาที่มาดามเครือทิพย์เป็นจุดเดียว ไม่อยากจะเชื่อว่าท่านจะเลือดกรุ๊ปนี้


“คุณไหวแน่นะที่รัก” มิสเตอร์อเดลตาร์ก้มลงถามภรรยาด้วยความเป็นห่วง


“ไหวค่ะ ฉันจะไม่ยอมให้ผีห่าตัวไหนมาเอาสะใภ้ของฉันไปได้หรอก ไปค่ะ” น้ำเสียงมั่นใจกับแววตาที่เปล่งประกายมุ่งมั่น ไม่กลัวเกรงสิ่งใดของมาดามใหญ่ ทำให้สิงห์ทั้งห้าอดทึ่งไม่ได้ ไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นมารดาในมุมเช่นนี้ เป็นบุญตาเหลือเกิน


“งั้นเชิญตามมาทางนี้เลยคะ”


ร่างบอบบางของมาดามใหญ่เดินตามคุณหมอไปอีกห้องเพื่อทำการบริจาคเลือดให้กับลูกสะใภ้สาวสวยที่พึ่งได้เป็นเพียงไม่ถึงชั่วโมงดี


“หวังว่าเลือดของคุณแม่จะช่วยนุชได้นะครับ”


รัฐภามพึมพำมีความหวังลึกๆ ว่าเลือดของมารดาจะสามารถช่วยชีวิตของภรรยาได้ ขอให้เธอกลับมาหาเขาอีกสักครั้งเป็นพอ และก็คงไม่มากเกินไปสำหรับสิ่งที่เขาขอไปจากนี้


“ต้องได้สิ ทำใจให้สบายไว้ ลูกๆแกดูอยู่นะ”


ประมุขใหญ่ว่าขึ้น เบนสายตาไปที่ร่างเล็กในอ้อมกอดลูกชายที่มองมาตาแป้ว สิงห์หนุ่มก้มลงมองร่างเล็กของลูกๆ เห็นตามที่บิดาบอกจึงส่งยิ้มกว้างไปให้และพวกเขายิ้มตาม แขนแกร่งรัดร่างเล็กเข้าหามากขึ้น แม้ใจร้อนของเขาจะร้อนรุมเป็นห่วงไปสารพัด


ห้าสิงห์หนุ่มรวมถึงทุกคนที่อยู่ ณ ที่ตรงนั้นต่างมองมาที่ประมุขใหญ่เป็นจุดเดียวด้วยความสนใจ ใคร่รู้ว่าความพิเศษที่นั้นว่ามันคืออะไร


“พวกเราไม่รู้มาก่อนว่ามาดามเลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟ”


“ก็ไม่มีใครถามเอง” มิสเตอร์ตอบลูกชายเสียงราบเรียบ


“อ้าว” รัฐภัทรร้องด้วยความประหลาดใจ เขาไม่เห็นเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลย ตอนแรกเข้าในว่ากรุ๊ปเดียวกันกับพวกเขาเสียอีก


“ถือว่าเป็นโชคดีของนุชที่ได้เลือดจากมาดามมาช่วยไว้” รัฐภามน้ำตาคลอเบ้าด้วยความดีใจ กอดลูกทั้งสามแน่นขึ้น


“แน่นอนลูกชาย แม่ของพวกแกมีอะไรให้แปลกใจอีกเยอะ เตรียมตัวกันไว้ให้ดี”


มิสเตอร์อเดลตาร์กล่าวพร้อมรอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าคมเป็นนัยยะที่สื่อออกมาได้เป็นอย่างดีว่า ของดีในตัวมาดามเครือทิพย์มีอะไรอีกหลายสิ่งที่จะใช้มาวัดใจว่าที่ลูกสะใภ้คนต่อไปอีก...


“คุณพ่อพูดแบบนี้ พวกเราชักกลัวขึ้นมาแล้วสิครับเนี่ย”


รัฐภาคเกิดอาการขนลุกซู่ขึ้นมาบ้าง เท่าที่รู้ว่ามารดามีเซ้นส์พวกเขาก็กลัวเป็นทุนอยู่แล้ว นี่ยังมีอย่างอื่นอีกเขาชักกลัวหนักขึ้นเสียแล้วสิ

 



[1]  เลือดกรุ๊ปโอเนกาทีฟ (O-) เป็นโลหิตหมู่พิเศษ ( Rh negative) พบน้อยมากในคนไทย ประมาณ 0.3 % หรือ 1,000 คน พบเพียง 3 คนเท่านั้น ปกติบุคคลที่เป็นหมู่ Rh ลบ (Rh-negative ) ไม่มี D แอนติเจนบนเม็ดโลหิตแดง และในซีรั่มจะไม่มี anti-D จะพบว่ามากกว่า 80 % ของคนหมู่ Rh ลบ จะสร้าง anti-D ได้เมื่อได้รับโลหิต หมู่ Rh บวก ( Rh-positive) จากการถ่ายโลหิตหรือตั้งครรภ์



โปรดติดตามตอนต่อไป...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #74 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 91)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 23:02

    โห๊ะๆๆตายง่ายไปนะหล่อน

    #74
    0