พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 87 : พบรัก ยี่สิบแปด 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    16 ก.ค. 62








ร่างเล็กของลูกสาวตัวน้อยเดินเข้ามาหาบิดาพร้อมกับยื่นดอกไม้สีสวยให้ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นยิ้มเศร้า ยกตัวลูกสาวมานั่งที่ตักกว้าง


“เจ้าชายของนารินเป็นอะไรคะ”


“คุณแม่ค๊านะสิค่ะ ไม่ยอมตกลงแต่งงานกับคุณพ่อค๊าเสียที” น้ำเสียงตัดพ้อไปถึงคนที่อยู่ห้องครัว


“โอ้โอ ไม่ต้องเสียใจไปนะค๊า เดี๋ยวนารินเป็นเจ้าสาวให้เองนะ ไม่คิดเงินสักบาทเลยด้วยดีไหมค๊า”


ความที่เป็นเด็กหญิงตัวน้อยช่างจินตนาการและอารมณ์ดี สามารถเรียกรอยยิ้มจากคนเป็นบิดาให้อารมณ์ดีขึ้นอีกครั้ง


“ขอบคุณนะคะคุณพ่อค๊า” รัฐภามคว้าร่างเล็กของลูกสาวเข้ามาหอมแก้มเป็นการขอบคุณ


“เอาด้วย...”


สองร่างเล็กที่เห็นเข้าก็รีบวิ่งแข่งกันเข้ามาหาบิดา กลัวว่าจะน้อยหน้าน้องสาว สนามหญ้าหน้ารีสอร์ทจึงมีเสียงพูดคุยและหัวเราะอย่างมีความสุขของพ่อลูกดังกึกก้องไปทั่ว เรียกรอยยิ้มให้กับแขกที่เข้ามาพักได้เป็นอย่างดี

 


ข่าวใหญ่โตเรื่องการคัดลอกแบบเครื่องเพชรเมื่อต้นปีของบริษัทฟานเซสจิวเวลรี่ได้ยุติลงซึ่งศาลได้ตัดสินให้รัฐภามเป็นฝ่ายชนะ และเป็นที่ชัดเจนแล้วว่าเป็นเพียงพนักงานที่เห็นแก่เงินยอมขายความลับบริษัทให้กับคู่แข่งทำให้บริษัทเกิดความเสียหายมหาศาล และพนักงานคนนั้นก็ได้ถูกลงโทษโดยการไล่ออกและฟ้องร้องไปเป็นที่เรียบร้อย


“พวกเราๆ มาแล้ว...”


บรรดาสื่อมวลชนทั้งหลายต่างกรูเข้าหาสิงห์หนุ่มที่กำลังเดินออกมาด้านในเพื่อถามถึงความรู้สึกและความคืบหน้าของแฟชั่นโชว์ปลายปีที่มีข่าวลือว่าจะมีอะไรพิเศษๆ มาเซอร์ไพรส์


“ต้องขอบคุณสื่อมวลชนทุกท่านที่ให้ความสนใจข่าวของผมเรื่อยมา และหวังว่าจะไม่เขียนมันใหญ่โตเกินไป ขอบคุณมากครับ”


กล่าวจบก็ผละก้าวไปขึ้นรถหรูที่คนสนิทขับมาจอดรอก่อนจะขับออกไป เป็นอีกครั้งในรอบหนึ่งเดือนที่เขารู้สึกปลอดโปร่งที่สุด จากนี้ไปก็คงจะไม่มีเรื่องให้ต้องหนักใจอีกแล้ว


“จะแวะที่ไหนก่อนกลับไหมครับ” แบร์โต้ถามขึ้น


“ไม่ล่ะ ฉันเหนื่อย อยากกลับไปพักเต็มทีแล้ว” สิงห์หนุ่มปฏิเสธ พลางเอนหลังลงพนักพิงแล้วหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า


รถยนต์คันหรูเลี้ยวเข้ามาในอาณาเขตคฤหาสน์ฟานเซสหลังใหญ่ เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นกับชีวิตที่ผ่านมาก็ได้ผ่านไปเสียที แต่ยังมีอีกเรื่องที่ต้องจัดการนั่นก็คือการขอแม่ของลูก แต่งงานซึ่งหญิงสาวนั้นขอยากขอเย็นเหลือเกิน นี่ก็สามเดือนจะย่างเดือนที่สี่ยังไม่มีวี่แววจะใจอ่อนตอบรับคำขอของเขาเสียที


พอพูดถึงแล้วก็อ่อนใจนัก แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อมันรักหมดใจไปแล้ว จะยอมแพ้ง่ายๆ ได้อย่างไร เขามีเวลาอีกทั้งชีวิตที่จะพิสูจน์ให้หญิงสาวได้รู้และยอมรับรักเขาให้ได้อีกครั้ง


“นายหญิงอยู่ไหน?” กลับมาถึงก็ถามหาหญิงสาวที่อยู่ในความคิดทันที


“ออกไปข้างนอกครับ”


“แล้วเด็กๆล่ะ”


“ไปด้วยกันครับ นายหญิงพานายน้อยไปเลี้ยงเป็นรางวัลที่สอบได้ที่หนึ่งกันนะครับ” พ่อบ้านกล่าว


“ทั้งสามคนเลยหรอ”


รัฐภามร้องด้วยความตกใจ และนึกทึ่งกับแฝดสามสุดแสบของบ้าน ไม่ใช่เพียงความซนที่ทะลุเพดานเสียแล้วสิลูกเขา นี่เก่งแบบนี้เขาคงต้องมีของขวัญมอบให้เป็นรางวัลเสียหน่อยแล้ว


“ใช่ครับ”


“ไปไหนกัน”


ร่างสูงก้าวเดินตรงขึ้นชั้นบนห้องทำงาน คิดขึ้นได้ว่าเขามีสิ่งที่จะมอบให้กับทั้งสามคนอยู่แล้วนี่น่า และมีของขวัญพิเศษมอบให้กับมารดาของลูกน้อยด้วยเช่นกัน ฉายรอยยิ้มแห่งความสุขบนริมฝีปากหยักลึก


 

นุชนารีพาลูกทั้งสามออกไปเที่ยวข้างนอกตามสัญญากับพวกเขาเอาไว้ ว่าถ้าหนึ่งในพี่น้องทั้งสาม ใครสอบได้ลำดับที่หนึ่งจะพาไปเที่ยวเป็นรางวัล แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจและภูมิใจมากคือทั้งสามสอบได้ที่หนึ่ง! นึกขอบคุณลูกๆ ที่เห็นความสำคัญของการเรียนและสิ่งที่เธอพยายามเพียรสอนอยู่ทุกวัน และพวกเขาทำออกมาได้ดีมากเลยทีเดียว


“คุณแม่ฮะ นาวีอยากกินไอศกรีม” พี่ชายคนโตเงยหน้าบอกมารดา พร้อมกับชี้นิ้วไปที่ร้านที่อยู่ตรงหน้า


“นาวิน/นารินด้วย” น้องชายและน้องสาวก็ร้องขึ้นว่าอยากจะกินเช่นเดียวกับพี่ชาย


“งั้นก็ไปกันเลยครับ”


ผู้เป็นมารดาอนุญาตปุบสามแสบก็วิ่งไปที่ร้านทันที โดยมีลูกน้องตัวโตอย่าง ลูฟร์ และ คูส ตามมาดูแลอย่างใกล้ชิด นุชนารีส่ายหน้ากับความน่ารักของลูกทั้งสามคนก่อนจะเดินตามไป


จากนั้นทั้งหมดจึงลงมือทานเมื่อไอศกรีมของโปรดของแฝดสามมาวางลงตรงหน้า หันมาบอกสองหนุ่มคนสนิทที่ยืนเฝ้าเธอกับลูกๆอยู่ไม่ห่าง


“คุณสองคนก็ทานด้วยกันสิค่ะ”


“อย่าดีกว่าครับ ให้คุณๆทานกันเถอะครับ เดี๋ยวพวกผมรอด้านนอก” คูสบอกปฏิเสธ รู้สึกเกรงใจนายสาวที่ยังอุตส่าห์เผื่อแผ่มาถึงพวกเขาด้วย


“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ขอเมนูด้วยค่ะ” ยกมือเรียกพนักงาน ก่อนจะยื่นส่งให้สองหนุ่ม


“แต่ว่านายหญิงครับ” ลูฟร์เองก็มองหน้านายสาว ไม่รู้จะทำอย่างไรดี


“เรียกนุชดีกว่าค่ะ ฉันยังไม่ได้แต่งงานกับเจ้านายของพวกคุณ ยังไม่ต้องเรียกคำนั้นหรอก เลือกตามสบายนะคะ ถือว่าเป็นการขอบคุณที่ดูแลฉันกับลูก” 


หญิงสาวส่งรอยยิ้มหวานมาให้ ทั้งสองหนุ่มเลยจำต้องรับสินน้ำใจที่หญิงสาวมอบให้เสียไม่ได้


โปรดติดตามตอนต่อไป....




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 21:14
    น่ารักอะว่าที่นายหญิง
    #70
    0