พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 86 : พบรัก ยี่สิบแปด 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 884
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    15 ก.ค. 62








นุชนารีถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลหลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการพุ่งเอาตัวเข้ารับกระสุนแทนลูกชายตัวน้อยก็ปลอดภัยและถูกย้ายไปที่ห้องพักฟื้นเรียบร้อยแล้ว ทุกคนที่เดินทางมาด้วยโดยเฉพาะรัฐภามที่ถึงกับร้องไห้กอดลูกชายด้วยความดีใจที่หญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรมาก เคราะห์ดีกระสุนปักทะลุร่างบางออกไป


ประมุขและมาดามใหญ่แห่งฟานเซสพร้อมสิงห์หนุ่มทั้งสามรีบเดินทางมามาหาว่าที่ลูกสะใภ้และลูกชายที่โรงพยาบาลทันทีที่วางสาย


“น้องเป็นยังไงบ้างตาคริส”


“ปลอดภัยแล้วครับ ดีที่กระสุนทะลุร่างออกไปและไม่โดนจุดสำคัญอะไร” รัฐภามบอกมารดา


“โล่งอกไปที แม่หัวใจจะวายเลยรู้ไหม ตอนที่ลูกบอกว่าหนูนุชถูกยิง” 


มาดามเครือทิพย์ลูบไหล่กว้างของลูกชายแผ่วเบา ก้มลงมองร่างบางของนุชนารีที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้


“จัดการทุกอย่างแล้วใช่ไหม” มิสเตอร์เอ่ยถามลูกชายคนที่สาม


“ครับ แต่โชคร้ายที่พวกมันวางระเบิดทำลายตัวเองจนร่างแหลกละเอียดไม่เหลือซาก”


สิงห์หนุ่มนึกสมเพชพวกหมาบ้าอยู่เหมือนกันที่เขาเลือกทำลายสิ่งที่ตนสร้างมากับมือ ดั่งคำที่ว่า ความโลภเป็นบ่อเกิดแห่งหายนะ


“...ว่าไงหลานย่า ขวัญเอ่ยขวัญมานะลูก”


มาดามเครือทิพย์กุมแก้มใสของหลานชายตัวน้อยที่อยู่บนอ้อมแขนของลูกชาย รัฐภามส่งร่างเล็กที่พยายามยื่นมือไปหาคนเป็นย่า ทุกคนภายในห้องต่างจับจ้องมองด้วยความสนใจ น่าแปลกที่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองได้เจอกัน แต่เด็กชายกลับยินดีเข้าไปหาโดยไม่กลัวเลยสักนิด สายเลือดต่อให้ห่างกันกันไปล้านไมล์ก็ต้องกลับมาเจอกันได้


“ไม่น่าเชื่อเลยนะว่ามาดามของเราจะมีอิทธิพลต่อสายเลือดฟานเซส มากขนาดนี้” รัฐภาคทึ่ง ไม่เคยเห็นคนที่พึ่งเคยเจอหน้ากันจะเข้ากันได้เร็วแบบนี้


“ผมก็พึ่งเห็นกับตาตัวเองก็วันนี้แหละครับ”


รัฐภัทรก้าวเข้ามายืนข้างพี่ชาย เห็นด้วยกับคนเป็นพี่ชาย ดวงตามองดูด้วยความสนใจและอดที่จะดีใจไม่ได้ด้วยเช่นกัน


เสียงเปิดประตูในเวลาต่อมาเรียกความสนใจจากทุกคนภายในห้องให้หันไปดูว่าใครกัน หลังประตูถูกผลักออกกว้างร่างเล็กก็วิ่งปรี่เข้ามาอย่างรวดเร็ว


“คุณพ่อ... ฮือ ฮือ”


รัฐภามรีบย่อตัวลงรับร่างเล็กของลูกสาวลูกชายที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมเสียงร้องไห้โฮที่เห็นหน้า


“โอ้ ไม่ร้องนะครับ คุณแม่ไม่สบายอยู่น่า ถ้าได้ยินเสียงร้องของเด็กขี้แย่ คุณแม่จะยิ่งไม่สบายใจน่ารู้ไหม”


แฝดพี่น้องเงียบเสียงลงแทบจะทันที ทุกคนในห้องต่างก็รู้สึกประหลาดใจกับนิสัยที่เปลี่ยนไปของสิงห์ตัวที่สาม และมันเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เป็นพ่อที่ดีของลูกๆ


นาวินที่เห็นพี่น้องของตนมาถึงก็รีบขื่นกายลงจากอ้อมแขนของคนเป็นย่า ท่านจึงต้องย่อตัวลงวางร่างเล็กให้ตามที่ต้องการ เด็กชายจึงรีบวิ่งไปหาบิดาและพี่น้อง รัฐภามอ้าแขนแกร่งโอบรับร่างเล็กเอาไว้แน่น


“ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยดูแลเด็กๆ ให้”


สิงห์หนุ่มเงยหน้าขึ้นขอบคุณหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าประตู โดยที่ข้างกายมีลูกสาวและคนสนิท


“พวกเขาเป็นหลานฉันเหมือนกัน แค่นี้เรื่องเล็กน้อยค่ะ” เมวารีบอก


“ทุกคนครับ นี่คุณเมวารีและลูกสาว เป็นพี่สาวของนุชครับ” รัฐภามแนะนำหญิงสาวให้กับคนในครอบครัวได้รู้จัก


“สวัสดีค่ะ” เมวารียกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองและพี่น้องของสิงห์หนุ่ม


“แล้วนี่ก็คุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่น้องของผมครับ”


“ยินดีที่ได้เจอนะจ้ะหนูเมวารี” มาดามเครือทิพย์เดินเข้ามารับไหว้พี่สาวของว่าที่ลูกสะใภ้


“เรียกวารีดีกว่าค่ะ ...แล้วนุชเป็นยังบ้างค่ะ”


เมวารีมองไปยังร่างบางของน้องสาวที่ยังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้นึกสงสารจับใจ ทำไมต้องมาเจอแต่เรื่องที่ทำให้เจ็บตัวอยู่เรื่อยก็ไม่รู้ ว่าไปแล้วน้ำตาก็พาลออกมาให้ได้


“ปลอดภัยแล้วครับ คงอีกสักพักใหญ่กว่าจะฟื้น” รัฐภามบอก


“แล้วจับพวกมันได้บ้างไหมคะ?” ถามถึงหมาบ้าที่จับตัวน้องสาวและหลานชายของไป พอพูดถึงความโกรธก็วิ่งขึ้นมาริ้วๆ


“ตายหมดครับ” รัฐภูมิตอบ


“แล้วยัยตีย่าละค่ะ จับตัวได้ไหม?”


เมวารีรีบถามหาคู่ปรับเก่าของพวกเธอที่พยายามกลั่นแกล้งสารพัด กัดไม่ยอมปล่อยไปไหนเลย หนีไปไกลถึงเหนือสุดของประเทศยังตามขึ้นไปกลั่นแกล้งได้


“ตีระยานะหรือครับ? เธอเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย”


รัฐภูมินึกสงสัยไม่ได้ เพราะน้องชายก็ไม่ได้เล่าเรื่องผู้หญิงคนนี้ให้ฟัง เขาคิดเพียงว่ามีแค่เจมส์ คาร์เทียร์และแม่เลี้ยงใจร้ายเท่านั้น


“ก็ยัยนี่แหละแหละค่ะตัวดี และเป็นคนที่คิดจะฆ่านุชเมื่อหลายปีก่อน ถ้าวันนั้นไม่มีฉันกับยัยนัฐก็คงไม่ได้ยืนอยู่จนถึงป่านนี้หรอกค่ะ” หญิงสาวเปิดปากเล่าเป็นครั้งแรก


“ตายจริง! นี่ถึงขั้นจะฆ่าจะแกงกันเลยหรือ”


มาดามเครือทิพย์ยกมือขึ้นทาบอกด้วยความตกใจ นี่มันจะไม่ใช่เรื่องธรรมดาเสียแล้ว มันเป็นการแก้แค้นกันชัดๆ เลย เพราะความโลภตัวเดียวเลย


“งั้นก็เหลือยัยนั้นสินะ แต่ตอนที่ไปช่วยคุณนุชกับนาวินก็ไม่เจอเธอนะ” รัฐภูมิกล่าว


“งั้นเราก็ยังวางใจไม่ได้นะสิครับ” รัฐภัทรว่า


“ต้องหาตัวหล่อนให้เจอก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นกับนุช” รัฐภามรีบบอก ถ้าเป็นอย่างที่พี่ชายบอก นุชนารีก็ยังไม่ปลอดภัย ไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนจะมาไม่ไหนเขาจะเอาคืนให้สาสม


“เดี๋ยวผมจะให้อีกาดำตรวจสอบให้เอง ได้เรื่องยังไงจะรีบมาส่งข่าวทันที” รัฐภาค ฟานเซส อาสาหาตัวคนผิดมารับโทษทัณฑ์ที่เจ้าหล่อนควรได้รับให้ได้


“ขอบใจนายมากดอม” รัฐภามซึ้งในน้ำใจของพี่น้องที่มีให้เรื่อยมาไม่เปลี่ยน


“แล้วตอนนี้เราจะเอายังไงต่อครับ” รัฐภัทร ฟานเซส ถาม


“เอายังไงไอ้ลูกชาย มีอะไรให้ช่วยไหม”


ประมุขใหญ่ไม่ได้นั่งนิ่งดูดายหันมาทางลูกชายคนที่สาม เมื่อเห็นว่าเขาเงียบไป


“มันควรจะจบสักทีครับ” น้ำเสียงทุ้มกังวานและแววตาที่มุ่งมั่น  ก้มลงมองลูกชายและลูกสาวแล้วกอดเข้าหาตัวแน่น เขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาทำลายครอบครัวของเขาได้อีก ถ้ามันคิดจะเอามาก็ให้ข้ามศพเขาให้ได้ก่อน


 

เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้นุชนารีเปิดใจรับสิงห์หนุ่มไปพิจารณาอีกครั้ง ที่ผ่านมาเขาเข้ามาวนเวียนให้น่ารำคาญจนเธอนึกอยากหาอะไรขวางใส่หัวเขาไปหลายที


“นุชครับ เมื่อไรคุณจะตกลงแต่งงานกับผมเสียที”


รัฐภามนึกท้อใจที่หญิงสาวคอยแต่ปฏิเสธการแต่งงานจากเขาอยู่เรื่อย เรียกได้ว่าแทบจะทุกครั้งที่เขาขอก็ว่าได้


“ฉันยังไม่พร้อม และอีกอย่าง คุณยังไม่จริงใจมากพอที่จะดูแลฉันกับลูก กลับไปคิดดูให้ดีว่าคุณทุ่มเทเพื่อพวกเรามากพอหรือยัง”


กล่าวจบก็ผละเดินกลับไปทำงานต่อ ไม่สนใจชายหนุ่มด้านหลังที่ยังคอยเดินตามเธอต่อยๆ มาตั้งแต่เช้า


“นุช... ฟังผมก่อนสิครับ”


ร่างสูงใหญ่ก้าวมาขวางทางไว้ แต่ถูกสายตาหวานดุส่งมาให้ รัฐภามจึงได้แต่ยอมหลีกทางให้แต่โดยดี


“หยุด และก็เลิกตามฉันได้แล้ว เห็นไหมว่าฉันกำลังยุ่งอยู่ ถอยไปห่างๆ เลย”


“ก็ได้ครับ” 


ใบหน้าคมสลดวูบ เดินคอตกกลับไปหาลูกๆ ที่นั่งเล่นอยู่ที่สวนหย่อมหน้ารีสอร์ท


โปรดติดตามตอนต่อไป...






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #68 Ple411 (@Ple411) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2562 / 07:07

    นุชใจแข็งมาก

    #68
    0
  2. #67 kar1965 (@karfile1965) (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 23:12

    ทำผิดอะไรไว้ล่ะ???

    #67
    0
  3. วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 22:24
    ใจอ่อนได้ลิ้ววส
    #66
    0