พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 85 : พบรัก ยี่สิบเจ็ด 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    14 ก.ค. 62







รัฐภามพยุงร่างบางของคนรักขึ้นจากเก้าอี้ ประคองออกจากห้องใต้ดิน พร้อมหันไปสั่งลูกน้องให้จับตัวศัตรูคู่อาฆาตขึ้นไปชั้นบนตามกันมาด้วย


“...เอาตัวไอ้บ้านั้นออกไปด้วย”


“เดี๋ยวคริส ลูกถูกพวกมันจับไปช่วยลูกด้วยนะ!” เงยหน้าบอกคนรักเสียงเร็วรัว


“ไม่ต้องห่วง ผมจะต้องช่วยลูกของเรากลับมาให้ได้” 


ชายหนุ่มก้มลงจูบซับหน้าผากนอนเป็นการให้สัญญา ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องที่เหลือ ผละจากร่างบางแล้วเดินกลับมายังร่างที่ถูกน้องจับไว้ด้วยเสียงเหี้ยมห้วน


“...ลูกฉันอยู่ไหน”


“เก่งนักก็หาเองสิ ฮ่า...”


 “...คริสออกจากที่นี่กันก่อนเร็วเข้า! พวกมันวางระเบิดไว้เต็มบ้านไปหมด ไปเร็วเข้า” รัฐภูมิวิ่งลงมาบอกน้องชายเสียงดัง


“...คุณแม่ช่วยนาวินด้วย!


ทุกคนหันมาทางด้านหลังแทบจะทันที เมื่อได้ยินเสียงร้องของเด็กชายที่พวกเขาตามหาอยู่


“นาวิน!


นุชนารีตกใจแทบจะสิ้นสติเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่จับตัวลูกชายเธอเอาไว้ แล้วที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือมัจจุราชที่จ่ออยู่ที่ศีรษะเล็กนั้น ผวาจะเข้าไปช่วยลูกชายแต่ถูกรัฐภามดึงรั้งไว้เสียก่อน


“น้ารัต! ...อย่าทำอะไรลูกของนุชเลยนะคะ นุชขอร้อง”


นุชนารีแทบจะผวาเข้าไปหาลูกชาย เห็นใบหน้าเล็กที่นองไปด้วยน้ำตาและแววตื่นตกใจ ยิ่งทำให้หัวใจคนเป็นแม้จะขาดรอนๆ นาวินพยายามขื่นกายออกจากอ้อมแขนของสิงห์หนุ่มเพื่อไปหาลูกชาย


“ปล่อยหรอ หึ แกกับแม่ของแกมันเป็นตัวมารความสุขของฉัน เพราะแกสองคนฉันจึงไม่ได้รับความรักจากคุณพ่อแกเลย” 


รัตติมาพลั่งพลูสิ่งที่เก็บอัดอั้นเอาไว้มานานหลายสิบปีออกมา


“เรื่องมันผ่านมานานมากแล้ว ปล่อยมันไปเถอะ ในเมื่อคุณน้าก็ได้ทุกอย่างไปแล้วนี่”


“มันยังไม่พอหรอก!


เธอรอวันที่เขาจะหันกลับมามองบ้าง ยอมทุกอย่าง เปลี่ยนตัวเองเพื่อให้เขากลับมารักเธอเหมือนเดิม แต่มันก็เปล่าประโยชน์ เพราะเขาลืมแม่ของนุชนารีไม่ได้ เธอถึงได้กลายเป็นเพียงส่วนเกินในชีวิตของเขา


“แล้วคุณน้าต้องการอะไรอีก”


“ชีวิตแกหรือลูกแกดีล่ะ”


“อย่านะคะ! ถ้าจะทำก็มาลงที่นุชอย่าทำเขาเลย เขาไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ได้โปรด... นุชขอร้อง...” น้ำเสียงสั่นเครือพลางก้าวเขาไปใกล้


“ไม่! ถอยไป ถ้าไม่อยากให้ฉันระเบิดหัวเด็กบ้านี่”


รัตติมายกปืนจ่อเข้าที่ศีรษะเล็กของนาวิน ไม่มีแววพูดเล่นเลยแม้แต่น้อย


นุชนารีผวาจะเข้าไปหามากกว่าที่จะถอยหลังออกมาอย่างที่อีกฝ่ายต้องการ รัฐภามรีบคว้าร่างบางเอาไว้


“อย่านะคะ!


“แล้วคุณต้องการอะไร”


รัฐภามพุ่งประเด็นที่หาคนที่จับลูกชายเขาเอาไว้เสียงเรียบ ความโกรธเริ่มที่จะเพิ่มระดับขึ้นในมาริ้ว อยากกระโจนเข้าไปหักคอเจ้าหล่อนเหลือเกิน


“หนึ่งชีวิตแลกหนึ่งชีวิต”


ทั้งหมดเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้ยิน รัฐภามกระซับคนในอ้อมแขนแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เขาไม่มีทางให้ใครเป็นอะไรเด็ดขาด


“ไม่มีทาง” สิงห์หนุ่มร้องเสียงหลง


“งั้นก็ไปรอเจอลูกชายของพวกแกที่นรกก็แล้วกัน”


รัตติมาผลักร่างเล็กลงไปกองกับพื้นพร้อมกับเล็งปลายกระบอกปืนไปหา แล้วลั่นไกทันที่โดยไม่ลังเล


ปัง! ปัง!


“ไม่!


รัฐภามร้องตะโกนเสียงดังลั่น ดวงตาเบิกกว้าง กระสุนนัดแรกวิ่งปักเข้าที่ร่างบางของนุชนารีที่วิ่งเข้าไปบังกระสุนจากร่างของลูกชาย กระสุนนัดที่สองก็พุงไปเร็วห่างจากนัดแรกไม่กี่วินาทีเข้าที่กลางหน้าผากเนียนของแม่เลี้ยงใจร้ายสิ้นใจลงตรงนั้นทันที


รัฐภามพุ่งเข้าไปประคองร่างคนรักไว้ในอ้อมแขน พลางร้องเรียกชื่อคนรักดังลั่น


“...ไม่นะนุช! คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ คุณต้องอยู่กับผม นุช... ได้ยินผมไหม”


“คริส... ลูกไม่เป็น... ไร ใช่ไหมค่ะ” เสียงหวานแหบแห้ง พยายามเปล่งเสียงออกมาอย่างยากลำบาก ลมหายใจเริ่มติดขัดเต็มที


“ลูกปลอดภัยดี คุณอย่าพึ่งพูดอะไรเลย ผมจะพาคุณไปโรงพยาบาล คุณต้องไม่เป็นไร อย่าหลับนะนุช คุณได้ยินผมไหม ได้โปรด


“รถมาแล้ว พาเธอไปที่รถก่อนเร็วเข้า” รัฐภูมิร้องบอกน้องชาย


สิงห์ตัวที่สามช้อนร่างบางขึ้นสู่อ้อมแขนตรงไปที่รถหรูที่จอดรอพวกเขาอยู่ด้านหน้าบ้าน โดยมีลูกชายตัวน้อยนั่งด้านหน้ากับผู้เป็นพี่ชาย ค่อยดูแลแทนเขาที่ต้องดูภรรยาที่ตอนนี้เลือดกำลังท่วมตัวอยู่


“ออกรถเร็ว!


รถของสิงห์หนุ่มขับออกมาได้ไม่ถึงนาที บ้านหลังงามได้ระเบิดเสียงดังสนั่น กวาดทุกอย่างไปในพริบตา รวมถึงร่างของรัตติมาและเจมส์ที่ขัดขื่นการจับกุมวิ่งกลับเข้าไปภายในบ้าน มีลูกน้องบางส่วนที่ออกมาจากตัวบ้านไม่ทัน โดนแรงระเบิดอัดร่างแหลกละเอียด


“ดีที่เราออกมาทัน...” รัฐภามกล่าว


“อย่าพึ่งคิดถึงเรื่องอื่น ดูแลเมียนายก่อนดีกว่า”


รัฐภูมิร้องบอกน้องชายเสียงดัง หันกลับไปสนใจหลานชายตัวน้อยที่ร้องไห้นั่งตัวสั่นเทาด้วยความกลัวจับใจ เขากลัวเหลือเกินว่าเหตุการณ์ครั้งนี้จะส่งผลกระทบต่อสภาพจิตใจจนเขาเสียสติ ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย


โปรดติดตามตอนต่อไป....



 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

84 ความคิดเห็น