พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 80 : พบรัก ยี่สิบหก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    6 ก.ค. 62







“ถ้าในกองเพลิงมีฉันกับลูกมัดอยู่ คุณจะเลือกช่วยใคร”


เขาตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่เธอถามออกมา ไม่มีทางที่เขาจะทิ้งใครไว้ในกองเพลิงนั้นเด็ดขาด ถ้าจะมีคนไม่รอดต้องเป็นเขา ไม่ใช่คนที่เขารักทั้งสองคน ทำไมเธอถึงคิดถามเรื่องแบบนี้กับเขา


“ผมก็ต้องช่วยคุณกับลูกก่อนสิ”


“เลือกคนเดียว”


“แต่วารี...” เรียกชื่อคนรักเสียงเบาหวิว จะให้เขาเลือกได้ยังไง ในเมื่อทั้งสองเป็นคนที่รักมากทั้งคู่


“ตอบ”


ใบหน้านวลนิ่งสนิทจนเขาเริ่มกลัวใจ เธอต้องการจะบอกอะไรกันแน่ แจ็คสันหลับตาลงพลางคิดว่าจะช่วยใครดี คนหนึ่งก็เมียอีกคนหนึ่งก็ลูก มันเลือกไม่ได้จริงๆ


“ผมขอโทษนะวารี ผมเลือก… ลูก”


กล่าวทั้งที่ยังก้มหน้า น้ำตาพาลไหลออกมาเป็นทาง ที่เขาเลือกลูกเพราะมีเหตุผล ก่อนจะสะดุ้งเมื่อหญิงสาวคุกเข่าลงโอบกอดเขาไว้ มือหนาผลักร่างบางออกเล็กน้อย จ้องมองใบหน้านวลที่ส่งยิ้มมาให้เขา แววตาที่ไร้ซึ่งข้อกังขาเหมือนที่แล้วมา


“ฉันอยากได้ยินแค่นี้แหละ”


“หมายความว่ายังไง ได้ยินแค่นี้”


“ลูกคือดวงใจของฉันคือร่างกายทั้งหมด ถ้าเขาเป็นอะไรไปฉันก็ไม่สามารถที่จะอยู่ต่อไปได้ ทีนี่คุณเข้าใจหรือยัง” เมวารีบอกเหตุผลทั้งหมดที่เธอให้เขาเลือกอย่างชัดแจ้งแจ่มแจ่วเลยทีเดียว


“ผมเข้าใจแล้ว ...ผมก็อยากจะบอกคุณกับลูกเหมือนกันว่าถ้ามีใครเป็นอะไรไปผมก็อยู่ไม่ได้”


“ฉันรู้ค่ะ”


“ขอบคุณ ขอบคุณที่รักผู้ชายขี้ขลาดคนนี้”


แจ็คสันโอบกอดร่างบางเอาไว้แน่นด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอเธออีกครั้งหลังจากที่หักหาญน้ำใจทำให้เธอทุกข์ทรมานมาหลายปี แต่นับจากนาทีนี้ไปเขาจะไม่มีวันทำให้คนที่รักทั้งสองต้องเสียน้ำตาอีกเป็นอันขาด เขาขอให้สัญญา...



รัฐภามพร้อมลูกน้องที่เตรียมจะออกจากไปจัดการกับแม่เลี้ยงตัวร้าย


“นั้นรถคุณนุชนี่ครับ” ลูกน้องว่า หลังเหลือบไปเห็นท้ายรถของนายสาวขับออกไปด้วยความเร็ว


“จะออกไปไหนเอาป่านนี้” รัฐภามชะโงกหน้าไปดูให้แน่ใจ


“ให้ตามไปไหมครับ”


“ตามไปก่อน ฉันอยากรู้ว่าเขาไปไหน” ก่อนสั่งให้ลูกน้องขับตามห่างๆ  


นุชนารีมองเงินในกระเป๋าและมองทางด้วยความกลัวอยู่ลึกๆ เธอตัดสินใจถูกไหมนะที่ไม่บอกรัฐภามก่อนมา แต่ถ้าเธอบอกเขาก็คงไม่ยอมให้ไปเป็นแน่


“หวังว่าน้าจะไม่หลอกนุชอีกนะ”


ล้อรถยนต์เคลื่อนมาหยุดตรงจุดนัดหมายตามที่ตกลงกันไว้ นุชนารีนั่งใจระส่ำอยู่ภายในรถรอแม่เลี้ยง มือบางกอดกระเป๋าที่บรรจุเงินนับสิบล้านบาทไว้แน่น กรอกดวงตาไปมาพลางมองสำรวจไปโดยรอบหาคนที่นัดไว้ แต่รอเป็นนานก็ไม่มีใครมา จึงตัดสินใจก้าวลงจากรถ พร้อมหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นต่อสายหาแม่เลี้ยง แต่มันดันปิดเครื่อง


“จะมาไม้ไหนอีก”


เอี๊ยด!


รถตู้คันใหญ่วิ่งปาดเข้ามาใกล้ ประตูถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว ผ้าผืนเล็กที่มีกลิ่นฉุนโปะเขาที่จมูกกึ่งปากของหญิงสาว


“อื้อ...”


หญิงสาวดิ้นอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหมดสติไป ก่อนจะรีบอุ้มร่างบางขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว


“นุช!


รัฐภามตกใจที่คนรักถูกใครไม่รู้จับตัวไปต่อหน้าต่อตา รีบสั่งให้คนสนิทขับรถตามไปทันที


“ตามมันไป เร็วเข้า! ...อย่าเป็นอะไรไปนะนุช”


รถยนต์ของสิงห์หนุ่มขับไล่ตามพวกมันมาติดๆ แต่มันไม่ยอมให้แซงง่าย ขับปาดไปปาดมา จนเริ่มโมโหหนัก


“บ้าเอ้ย! แซงมันไปเสียทีสิ”


รัฐภามเดือดดาล แต่แล้วยังไม่ทันได้ทำอะไรห่ากระสุนก็สาดมาใส่รถของเขา เป็นเหตุให้ลูกน้องที่เป็นคนขับเสียชีวิตทันที ก่อนรถจะเสียการควบคุมพุ่งชนเข้ากันต้นไม้ข้างทาง แรงอัดทำให้ร่างสิงห์ตัวที่สามหมดสติทันที


“หึ ลาก่อนไอ้รัฐภาม ไปโว้ย” ก่อนเสียงเครื่องยนต์ระเบิดดังสนั่นไปทั่วบริเวณ

 


ครู่ใหญ่ร่างสูงใหญ่ของสิงห์ตัวที่สี่ก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาลราวพายุทันทีที่ได้รับโทรศัพท์จากแจ็คสัน


“พี่คริสเป็นยังไงบ้าง!


รัฐภาคอยู่ใกล้พี่ชายมากที่สุด เดินทางมาถึงภายในสี่สิบนาทีหลังจากที่ได้รับข่าวจากคนสนิทว่าพี่ชายได้รับบาดเจ็บอาการสาหัส


“ยังไม่ทราบครับ” แบร์โต้บอกแก่สิงห์ตัวที่สี่


“มันเป็นใคร!” น้ำเสียงกังวานหันมาถามลูกน้องที่เอาแต่ก้มหน้า


ร่างของคุณหมอเดินออกมาเสียก่อนจึงไม่ได้สนใจอีก รัฐภาคก้าวเข้าไปหาคุณหมอพร้อมถามอาการของพี่ชายด้วยความร้อนใจ


พี่ชายผมเป็นยังไงบ้างหมอ”


“ปลอดภัยแล้วครับ...” คุณหมอวัยกลางคนบอกอาการโดยร่วมเสร็จ ผละเดินจากไปอย่างรวดเร็ว


ใครๆ ต่างรู้ซึ้งถึงความโหดเหี้ยมที่อยู่ภายในใบหน้าอันหล่อเหลาของสิงห์นั้นดี


“ถ้าฉันรู้ว่ามันเป็นใคร! ฉันจะจับมาฉีกออกทีละๆ ชิ้นแล้วโยนให้ไอ้เข้กิน”


สิงห์ตัวที่สี่คำรามเสียงต่ำ ทำเอาลูกน้องที่อยู่ใกล้ต่างเสียวสันหลังไปตามๆ กัน พวกเขาเคยได้ยินกิตติศัพท์เรื่องความโหด ดิบ เถื่อน ของอดีตหัวหน้าหน่วยซีลมาก็เยอะ แต่ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในวันนี้


โปรดติดตามตอนต่อไป...







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #62 Ple411 (@Ple411) (จากตอนที่ 80)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 18:53

    มาต่ออีกนะค่ะ

    #62
    0