พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 70 : พบรัก ยี่สิบสาม 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1056
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    22 มิ.ย. 62









รัฐภามเดินเข้ามาใกล้พลางบอกขึ้น ทำเอาแก้มนวลขึ้นสีระเรื่อ นาวี นาวินได้ยินดังนั้นก็โผล่เข้ากอดผู้เป็นบิดาไว้แน่นไม่ยอมให้ไปไหน


“นาวีไม่ให้คุณพ่อไป”


“นาวิน/นารินก็ด้วยฮะ” ลูกชายลูกสาวประกาศขึ้น


“คุณพ่อไปทำงานไม่กี่วันเองนะครับ เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว จริงไหมค่ะ”


นุชนารีลำบากใจไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทางของลูกๆ พลางเงยหน้าขึ้นมองสิงห์หนุ่มเป็นเชิงส่งสัญญาณ


“ใช่แล้วครับ ถ้ากลับมาจะขนของฝากมาให้ด้วยดีไหมครับ” รัฐภามเองเห็นดังนั้นจึงรีบเอ่ยรับ


“ไม่เอา” 


สามเสียงร้องบอกพร้อมเพียงโดยไม่ต้องคิด คนเป็นพ่อเป็นแม่ได้แต่มองหน้ากัน ไม่รู้จะหาสิ่งใดมาหลอกล่อ


ลูกน้องมองดูเวลาเห็นว่าจวนจะต้องไปขึ้นเครื่องแล้ว พลางก้าวเข้าไปกระซิบบอกนายหนุ่ม แต่เขาสิ่งให้เลื่อนการเดินทางออกไปก่อน


“โอเคๆ งั้นเรากลับบ้านดีกว่าเนอะ”


“เย้


ทั้งหมดจึงออกเดินทางกลับรีสอร์ทไพรนารีตามความต้องการของแฝดสาม เด็กๆ ร้องเฮด้วยความดีใจ พร้อมกระโดดโลดเต้นที่ผู้เป็นบิดายอมทำตามที่ร้องขอ ทั้งสามจึงร้องเพลงที่มารดาเปิดให้ฟังบ่อยๆ ให้กับคนเป็นบิดาเป็นรางวัล สิงห์หนุ่มยิ้มกริ่มปลื้มปริ่มที่ลูกๆ ไม่ได้เป็นอย่างที่เขากลัวในตอนแรก


เสียงเจียวแจ่วที่ดังมาตลอดทางก็กลายเป็นเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ เมื่อมาถึงรีสอร์ทคนเป็นพ่อจึงต้องลงจากรถอย่างระมัดระวังไม่ให้สองแสบตื่น ส่วนลูกสาวก็เป็นลูกน้องที่อาสาอุ้มเดินตามเข้าไปส่ง นุชนารีเองก็เดินนำร่างสูงของสองหนุ่มไปที่บ้านพัก


“คุณจะกลับเลยหรอ”


นุชนารีถามขึ้น เห็นว่าชายหนุ่มกำลังเดินไปที่ประตู รัฐภามหยุดขาแกร่งลงก่อนหมุนกายกลับมาหยุดลงใกล้ๆ


“ผมไปไม่นาน”


“...ดูแลตัวเองด้วยนะ” นุชนารีอดที่จะกล่าวคำนี้ไม่ได้


สิงห์หนุ่มได้ยินประโยคนั้นจากคนรัก หัวใจของเขาก็เหมือนได้รับน้ำทิพย์รสเลิศมาชโลมให้กลับมามีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง


“ผมจะกลับมาพร้อมตัวและหัวใจ เพราะทั้งหมดนี้มันเป็นของคุณ”


ใบหน้าคมก็ก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม มันบอกเขาว่าทุกลมหายใจนี้จะไม่มีวันหยุดลง ถ้าหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าไม่สั่ง...


ร่างสูงผละเดินออกจากบ้านพักไปทันทีที่ถอนจูบจากเธอ ไม่หันกลับมามองร่างบางที่ยืนมองเขาอยู่จนหายขึ้นรถไป เขาไม่อยากผิดคำพูด งานทุกอย่างที่ค้างคาต้องสะสางให้แล้วเสร็จโดยเร็ว และเขาจะกลับมาทวงดวงใจทั้งสี่กลับไปดูแลเสียที



เครื่องบินส่วนตัวของสิงห์ตัวที่สามออกเดินทาง แจ็คสันก้าวเข้ามาหานายหนุ่มในมือมีแฟ้มเอกสารสำคัญที่ต้องดู รัฐภามเงยหน้าขึ้นยื่นมือไปรับมาเปิดอ่านรายละเอียดด้านใน พลางถามถึงความคืบหน้าของโจรสาวที่ขโมยแบบเครื่องเพชรของเขาไป


“เรื่องไปถึงไหนแล้ว”


“เจอตัวเธอแล้วครับ ตอนนี้คนของเรากำลังสอบสวนอยู่” บอกพลางเดินเข้าไปนั่งที่นั่งตรงข้าม


“เร็วหน่อยก็ดี งานนี้ฉันจะไม่ยอมให้พวกมันเอาของฉันไปฟรีๆ” น้ำเสียงรอดไรฟัน มือหนากำปากกาแน่นแทบจะละเอียดคามือของเขาเลยก็ว่าได้


“คนของเราเห็น เจมส์ คาร์เทียร์ เข้าออกบ้านแม่เลี้ยงคุณนุชนารีด้วยนะครับ” แบร์โต้บอก ว่าจะต้องบอกนายหนุ่มตั้งนานแล้ว


“มันไปทำอะไรที่นั่น?” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยระคนแปลกใจ


“เห็นว่าควงกันอยู่ครับ”


“ฉันก็หวังว่ายัยแม่เลี้ยงบ้านั้นจะไม่กลับมาทำร้ายนุชกับลูกอีก สั่งคนของเราจับตาดูต่อไป ไม่ชอบมาพากลให้รีบรายงานฉันทันที” สิงห์หนุ่มสั่งเสียงเครียด


“ได้ครับคุณคริส”


“แล้วยัยนางแบบตัวแสบนั้นก็อย่าได้ไว้ใจ เพราะคราวที่แล้วเห็นว่าไปเอาเรื่องนัฐชยาที่งานแฟชั่นโชว์หลานสาวท่านรัฐมนตรี เคราะห์ดีที่เธอไม่เป็นอะไร”


ชายหนุ่มนึกห่วงอยู่ในใจว่าพวกหล่อนจะรู้ที่อยู่ของนุชนารีหรือเปล่า แต่ถ้ารู้พวกเธอต้องตามมารังควานแน่ เพียงแต่ภาวนาว่าเรื่องที่บาดหมางกันจะจบสิ้นไปไม่มายุ่งเกี่ยวกันอีก


“แล้วจะเอายังไงต่อครับ”


“รอดูไปสักระยะ ถ้ามันลงมืออีกครั้ง เราคงต้องตั้งรับให้ดี เรายังไม่รู้ว่าใครเป็นพวกของมันบ้าง แล้วแบร์โต้ติดต่อมาหรือยัง” ถามถึงลูกน้องอีกคนที่ให้อยู่ดูแลทางโน้นรอเขากลับ


“ยังเลยครับ เรื่องข่าวก็ยังออกมาเรื่อยๆ เรื่องเดิมๆ โยงเข้าหาคนโน้นคนนี้ ส่วนหุ้นบริษัทตอนนี้เริ่มนิ่งแล้ว ไม่มีการเท่ขายเพิ่ม”


คนสนิทรายงานสถานการณ์ความคืบหน้าของเรื่องที่เกิดขึ้น และหุ้นที่มีกำลังถูกเท่ขายออกไปในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ทำให้เขาต้องรีบเรียกความมั่นใจกลับมาโดเร็วที่สุด


“แต่ยังเบาใจไม่ได้หรอก ตราบใดยังลากคอไอ้บ้านั้นเข้าตารางไม่ได้ ฉันนอนไม่หลับแน่”


ดวงตาคู่คมมองออกไปนอกหน้าต่างไปจนสุดลูกหูลูกตา เขาเคยคิดว่าชีวิตนี้จะอยู่ตัวคนเดียวไม่แต่งงาน แต่พอมาได้เจอหญิงสาวคนนี้ และได้กำเนิดทายาทที่น่ารักกับเธอถึงสามคน เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตที่เขาต้องรักษาไว้จะไม่มีใครหน้าไหนมาพรากไปจากอกเขาได้!


โปรดติดตามตอนต่อไป...





 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

84 ความคิดเห็น