พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 6 : พบรัก สอง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    12 เม.ย. 62









ลุกขึ้น” 


คะ ค่ะ


ร่างบางรีบลุกขึ้นตามคำสั่งของคนตรงหน้า อดรู้สึกประหม่าอย่างบอกไม่ถูก เธอเจอผู้ชายทั้งหล่อและดูดีมาก็มาก แต่กลับไม่รู้สึกอะไรเหมือนกับผู้ชายตรงหน้า มือบางเผลอกำเข้าหากันแน่น เสมองไปทางอื่นเมื่อเขาหันมาจ้องมองที่เธอ


คุณกลัวผมรัฐภามพอจะเดาออกจึงเอ่ยถามขึ้นเสียงนุ่ม ขาแกร่งก้าวเข้ามาใกล้อีกนิด


ปะ เปล่าค่ะ


นุชนารีถอยหลังไปโดยอัตโนมัติ แต่ไปได้ไม่เท่าไรก็ชนเข้าขอบโซฟาตัวยาวที่วางขวางอยู่กลางห้องจึงทำได้เพียงยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยหัวใจเต้นระส่ำแทบจะกระโจนออกมานอกอก เมื่อเขาก้าวเข้ามาหาโน้มใบหน้าคมลงมาใกล้ห่างใบหน้านวลเพียงคืบ รอยยิ้มที่มุมปากแย้มขึ้นเล็กน้อย ทำเอานุชนารีแทบละลายหายไปเสียนาทีนั้น


แต่ร่างกายคุณไม่ได้บอกอย่างนั้น


รัฐภามกระซิบข้างใบหูเล็กเล่นเอาหญิงสาวขนลุกซู่ แม้จะอยู่ในระยะที่เหมาะสมสำหรับเขา แต่สำหรับเธอคืออันตรายอย่างยิ่ง


“เอ่อ...”


นุชนารีก้าวเบี่ยงหลบออกจากขอบโซฟาไปยืนอยู่กลางห้องที่กว้างมากกว่า สิงห์หนุ่มยิ้มอย่างพอใจ ก่อนเปลี่ยนสีหน้ากลับมาเป็นปกติ หมุนกายกลับไปหาคนที่ยืนอยู่กลางห้อง


คุณพร้อมหรือยัง”


นุชนารีหน้าตาตื่นเมื่อเขาพูดกำกวม ชายหนุ่มเห็นตาโตนั้นแล้วไม่อยากปล่อยเธอออกจากห้องนี้ไปเลยจริงๆ เหมือนสายตาของกวางน้อยที่ต้องมีเขาเป็นคนคอยกางกรงเล็บปกป้อง แล้วบอกขึ้นใหม่


“...ผมหมายถึงสวมเครื่องเพชร


หญิงสาวลอบผ่อนลมหายใจเมื่อชายหนุ่มพูดถึงเครื่องเพชร ดวงตากลมเรียวรู้สึกตื่นตากับความงามของเครื่องเพชรในกล่องใบใหญ่ตรงหน้า นิ้วเรียวยาวบรรจงหยิบสร้อยเพชรที่ร่ายล้อมไปด้วยเพชรสีขาวบริสุทธิ์ทั้งเส้น แต่สะดุดตาเห็นจะเป็นจี้ เพชรบลูเซปไฟร์สีน้ำเงินประกายม่วงเม็ดใหญ่ตรงกลาง ส่งแสงวิบวับจนตาพร่ามัวไปหมด จากที่เธอศึกษามา มันเป็นเพชรที่หายากมากและมีราคาที่ยากจะประเมินค่า นุชนารีต้องยืนตัวเกร็งค้างมัวคิดเรื่องเครื่องเพชรมูลค่ามหาศาล


ก่อนต้องสะดุ้งหลังเขาวางทามสร้อยเพชรลงบนลำคอระหง ตามมาด้วยต่างหูเข้าชุดกัน กำไลแขนขนาดพอดีข้อมือเรียวเหมือนกับว่าทำมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ หลังสวมทุกอย่างเสร็จสิงห์หนุ่มอดคิดไม่ได้ว่ามันช่างเหมาะกับหญิงสาวเหลือเกิน คิดไม่ผิดจริงๆ ที่เขาเปลี่ยนใจให้เธอเป็นคนสวมใส่เครื่องเพชรชุดนี้


นุชนารีตะลึงเครื่องเพชรเลอค่าบนตัวจนลืมสังเกตชิ้นสุดท้ายที่เขาบรรจงสวมให้ แหวนเพชรวงงามที่ใครเห็นแล้วต่างรู้ว่ามันคือ... รัฐภามยกมือบางขึ้น กรีดนิ้วเรียวออกแล้วสวมแหวนวงงามลงบนนิ้วนางข้างซ้าย ช่างน่าประหลาดใจที่มันเข้าได้พอดิบพอดีกับนิ้วเรียวของเธอ


“เอ่อ นี่มันไม่ใช่...”


นุชนารีสะดุ้งและตกใจที่เขาสวมแหวนเพชรให้เธอ ทั้งที่ดูแล้วมันไม่มีในกล่องที่เอาในตอนแรก แต่แล้วประหลาดใจที่แหวนโอบรัดนิ้วมากขึ้น จนต้องเงยหน้ามองคนสวมให้


“ผมเพิ่มเข้ามาเอง”


รัฐภามไม่ได้แปลกใจอะไรมากมายนัก บางทีมันอาจจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ


“...ค่ะ”


นุชนารีเกิดอาการประหม่าหนักมากขึ้นกว่าเดิม แทบไม่กล้าขยับไปไหน เพราะกลัวว่าของล้ำค่าบนตัวจะขาดร่วง ถ้าเป็นเช่นนั้นเธอคงไม่มีปัญญาใช้คืนแน่


ลูกน้องคนสนิทที่ยืนรออยู่ด้านนอกต่างจับจ้องมองเจ้านายหนุ่ม และไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนสวมชุดเครื่องเพชรเลอค่านั้นให้กับนางแบบสาวเอง ทุกคนต่างมองหน้ากันเลอะละ และที่น่าตกใจมากสุดเห็นจะเป็น แหวนวงงามที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของสาวเจ้า สิงห์หนุ่มคิดทำอะไรอีก!


เสร็จแล้ว…”


ขอบคุณค่ะ...


นุชนารีเอ่ยขอบคุณแผ่วเบา แต่ยังไม่กล้าขยับไปไหน หรือจะเรียกว่าเท่าไม่กล้าหายใจแรง เพราะกลัวทำเครื่องเพชรที่ใส่อยู่ชำรุดเสียหาย


ร่างสูงถอยห่างก้าวหนึ่งมองดูหญิงสาวตรงหน้า ช่างงดงาม สง่า และน่าทะนุถนอมเหลือเกิน และไม่ผิดหวังที่เขาเลือกเธอมาเดินชุดเครื่องเพชรชุดนี้ที่เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจทำขึ้นมันมา รัฐภามยื่นแขนแกร่งส่งมาให้


“อะไรคะ?” 


นุชนารีที่ยังยืนนิ่งมองเขาตาปริบๆ




โปรดติดตามตอนต่อไป...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

76 ความคิดเห็น

  1. #49 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 18:11
    เป็นคนแปลกๆ
    #49
    0