ตอนที่ 37 : พบรัก สิบสาม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    14 พ.ค. 62






 

สิงห์หนุ่มรูปงามที่หายจากการเมามายก็กลับกลายเป็นสิงห์บ้างาน ที่เรียกได้ว่ากินอยู่กับงาน แทบจะแต่งงานกันไปแล้วในตอนนี้ ทำเอาครอบครัวและคนสนิทอดที่จะเป็นห่วงสุขภาพของเขาไม่ได้ ใบหน้าหล่อเหลาตอนนี้ก็รกครึ้มไปด้วยหนวดเครา เนื่องจากเจ้าตัวไม่ดูแลตัดแต่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว คนสนิทเดินถือถ้วยกาแฟหอมกรุ่นเข้ามาให้เหมือนทุกวัน ก่อนจะวางลงตรงหน้านายหนุ่ม


“กาแฟครับ”


“ขอบใจ ...แบบเครื่องเพชรวินเทอร์ส่งมาหรือยัง” เงยหน้าขึ้นมองคนสนิทที่ยืนจ้องหน้าเขานิ่ง


...มีอะไร?”  


“ไม่คิดจะไปตามคุณนุชเธอหน่อยหรือครับ”


“ถ้าไม่มีเรื่องที่ฟังลื่นหูกว่านี้ก็ออกไป ฉันจะทำงาน” สิงห์หนุ่มกล่าวเสียงเข้มห้วน บ่งบอกอารมณ์ตอนนี้ได้เป็นอย่างดี


“แต่คุณคริสครับ...”


“แบร์โต้!” 


ลูกต้องตัวโตก้มหน้านิ่ง ผละเดินออกจากห้องไป ขื่นอยู่ต่อนานกว่านี้มีหวังต้องโทรบอกหมอให้เตรียมห้องฉุกเฉินไว้รอเขาเป็นแน่


คล้อยหลังคนสนิทร่างสูงก็ทิ้งปากกาลงบนโต๊ะอย่างหมดอารมณ์ที่จะทำงานต่อ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะไปหาเธอ แต่ความผิดที่เขาทำกับเธอมันมากจะเขาระอายใจที่จะไปเจอหน้าเธออีกครั้งต่างหาก

 



แจ็คสันเดินทางกลับมาจากประเทศไทยเดินหน้าเคร่งเครียดมาที่ห้องของนายหนุ่มอย่างปลงตก เห็นคู่หูเดินออกมาจากทำงานของสิงห์ ยืนทำหน้าอมทุกข์อยู่หน้าห้องนายหนุ่มจึงถามขึ้น


“พูดอะไรผิดหูเจ้านายอีกล่ะ เดินหน้าหงอยออกมาเชียว”


“ฉันก็แค่ถามเรื่องคุณนุช”


“แกก็รู้ว่าคุณคริสไม่อยากได้ยินเรื่องนี้ แกนี่หาเรื่องจริงนะแบร์โต้”


“ก็ฉันทนเห็นเขาเป็นอย่างนี้ไม่ไหวแล้วนี่น่า”


“เชื่อฉัน อีกไม่นานเขาจะตัดสินใจเรื่องนี้ได้เอง เรารอดูอยู่ห่างๆก็พอแล้ว”


“ฉันก็หวังว่าเรื่องนี้จะจบลงด้วยดี”


“ไปทำงานของเราดีกว่า”


สองหนุ่มกอดคอกันเดินไปจากหน้าห้องสิงห์หนุ่ม เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ความรักของคนทั้งสองเอง พวกเขาก็ได้แต่นั่งรอดูต่อไปว่าจะเป็นใครก่อนที่ดิ้นรนไปหาอีกคน หลังจากที่หาความจริงได้ว่า นุชนารีไม่ได้เอาผู้ชายเข้ามาบำเรอตัวเองอย่างที่พวกเขาเข้าใจ


แต่เป็นฝีมือของแม่เลี้ยงใจร้ายที่ต้องการกลั่นแกล้งลูกเลี้ยงให้เสียหาย และทำให้รัฐภามเข้าใจผิดจะได้ไล่เธอออกจากบ้านไป ซึ่งมันได้ผลดีเสียด้วย และเรื่องนี้พวกเขาได้เล่าให้นายหนุ่มฟังแล้ว แต่เขายังเฉยและโกรธมากขึ้นกว่าเดิม แทบไม่มองหน้าพวกเขา และมั่นใจได้เลยว่าสักวันเจ้านายจอมทิฐิจะเหาะไม้เท้าแก้วทาตัวดำไปตามหานางรจนา งานนี้พวกเขาลงทุ้มสุดตัววางเดิมพันเทหน้าตักให้ไปเลย



ปึก!


รัฐภามโยนหนังสือพิมพ์เล่มบางลงที่โต๊ะทำงานอย่างเดือดดาด ไม่เคยรู้สึกเสียหน้าเท่านี้มาก่อน กล้ามากที่ทำกับเขาถึงขนาดนี้

 

“นุชนารี วายาไทย นางแบบแถวหน้าของเอเชีย ได้กลายเป็นพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ของ เจมส์ไดมอน คู่แข่งคนสำคัญของฟานเซสจิวเวลรี่ และมีพี่สาวและเพื่อนรักด้วยอีกสองคน สร้างความฮือฮาและยอดขายได้ถล่มทลาย ตามหลังฟานเซสจิวเวลรี่อยู่ไม่ถึงเปอร์เซ็นต์...”

 

“เตรียมเครื่องบิน ฉันจะไปประเทศไทย!” เสียงทุ้มสั่งกังวาน


“แล้วประชุมบ่ายนี้” แจ็คสันถามขึ้น


“เลื่อนออกไปก่อน!” สั่งเสียงเครียด ผละเดินออกจากห้องทำงานไป


สองหนุ่มลูกน้องคนสนิทรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วตามไปจัดการที่นายหนุ่มต้องการทันที งานนี้คงมีเรื่องสนุกให้ได้ชมกันอีกแล้ว


ชั่วโมงให้หลังทั้งสามหนุ่มพร้อมเดินทาง ร่างสูงนั่งนิ่งเงียบตั้งแต่เครื่องออก พวกเขาก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาคิดอะไรอยู่กันแน่ แต่ที่มั่นใจได้เลยตอนนี้คือ ความโกรธที่แทบจะปะทุออกมาในรอบสามเดือน ที่ไม่เห็นอาการโกรธเกรี้ยวแทบคลั่งของสิงห์หนุ่ม หลังอ่านข่าว นุชนารี วายาไทยแม่กวางสาวที่ทำให้เขาไม่เป็นผู้เป็นคนมาแรมเดือน เตรียมเป็นพรีเซ็นเตอร์คนใหม่ให้แก่คู่แข่งคนสำคัญ มันจะหยามหน้าเขามากเกินไปแล้ว แบบนี้ต้องคุยกันหน่อย...

 


เครื่องบินเจ็ทร่อนลงจอดสนามบินตามเวลาท้องถิ่น สิงห์หนุ่มตัวที่สามไม่รั้งรอให้เสียเวลา มุ่งหน้าตรงไปหาตัวก่อกวนความวุ่นวายใจถึงห้องในคอนโดกลางกรุงตามที่คนสนิทบอก


ร่างสูงก้าวเดินตรงไปที่ลิฟต์โดยไม่ต้องไปถามประชาสัมพันธ์สาวให้เสียเวลา แต่ยังไม่ทันได้ขึ้นไปก็ถูกพนักงานขวางเอาไว้


“ขอโทษด้วยนะครับ ทางเราไม่อนุญาตให้คนนอกขึ้น”


คนสนิททั้งสองรีบรวบร่างสูงไว้ก่อนที่เขาจะทำร้ายพนักงานตัวโตเบื้องหน้าก่อน


“ต้องขอโทษด้วย พอดีเรามาพบคุณนุชนารี วายาไทย คือเรานัดกันไว้แล้วนะครับ” แบร์โต้บอกอย่างนุ่มนวล พนักงานหนุ่มทำทีจะไม่เชื่อเขาจึงรีบเอ่ยขึ้น


“ถ้าอย่างนั้นผมโทรหาคุณนุชนารีให้ก็ได้ เพื่อความสบายใจของทุกคน” 


จากนั้นชายหนุ่มล้วงโทรศัพท์เครื่องบางออกมาต่อสายหาหญิงสาวทันที


“...คุณนุชพวกเรามาถึงแล้ว ...ให้ขึ้นไปเลยหรือครับ ได้ครับ ไว้เจอกันครับ ...เรียบร้อยนะครับ”


พนักงานหนุ่มจึงยกมือไหว้เป็นการขอโทษแขกที่เสียมารยาท พอผ่านด่านมาได้ ทั้งสามจึงตรงไปยังห้องพักของหญิงสาว


“นายนี่มันร้ายจริงๆ เลยนะแบร์โต้”


แจ็คสันตบไหล่หนาของคู่หู แต่เมื่อหันมาเจอสีหน้าของสิงห์หนุ่ม ทั้งสองจึงต้องเงียบเสียงลง ถ้าขื่นยังพูดมากอยู่ อาจจะได้กินลูกปืนแทนข้าวก็เป็นได้


โปรดติดตามตอนตอ่ไป...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

70 ความคิดเห็น