ตอนที่ 18 : พบรัก หก 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    24 เม.ย. 62








 

ประเทศไทย


ตีระยาหลังถูกไล่กลับเมืองไทยเพราะดันไปสร้างความวุ่นวายในงานเครื่องเพชรของฟานเซสจิวเวลรี่ มันทำให้เธอโกรธและเกลียดนุชนารีมากขึ้นเป็นทวีคูณ และสิ่งที่เพิ่มความริษยาหนักหลังรู้ข่าวว่าหญิงสาวย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ฟานเซส มันยิ่งเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่ทำให้เธออยากจะจุดไฟเผ่าอีกฝ่ายให้มอดไหม้ ที่ตรงนั้นมันควรเป็นของเธอ มันไม่มีสิทธิ์! ความแค้นจุกอกจึงต้องหาที่ระบายจึงเดินทางมา บ้านวายาไทยในวันรุ่งขึ้น


รถเก๋งคันงามแล่นปาดมาจอดลงหน้าบ้านหลังใหญ่ ชานเมืองที่แสนสงบ ร่างสูงโปร่งก้าวลงมายืนหยุดนิ่ง ดวงตากลมเรียวมองเข้าไปภายใน เพื่อมองหาคนที่ต้องการเจอ


“สวัสดีค่ะคุณป้า” ตีระยาร้องตะโกนเข้าไปหาคนที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ระเบียงด้านนอก


รัตติมา วายาไทย แม่เลี้ยงสาวใหญ่ของนุชนารี มองมาที่หน้าประตูบ้านเห็นว่ามีคนมาเรียกเธอจึงลุกเดินมาดู พลางเอ่ยถามสาวรุ่นลูก


“สวัสดี มาหาใครเหรอ?”


“ตีย่ามีข่าวเกี่ยวกับยัยนุชมาบอกค่ะ”


“ยัยนุช ข่าวอะไร”


ได้ยินชื่อของลูกเลี้ยงทำให้สาวใหญ่หูพึ่ง เรื่องที่เกี่ยวกับนุชนารีเธออยากจะรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว


“เราเข้าไปคุยข้างในดีกว่าไหมค่ะ” ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย รู้ว่าการมาของเธอไม่สูญเปล่า


“เข้ามาสิ”


รัตติมาเดินนำร่างสูงโปร่งที่ห้องรับแขก ก่อนจะนั่งลงโซฟาตัวยาว ข่าวที่เกี่ยวกับนุชนารีมันเป็นเรื่องสนุกสำหรับเธออยู่แล้ว เธอเกลียดสองแม่ลูกนั้นนักที่มาแย่งคุณ เคนสม วายาไทยไปจากเธอ


“คือเพื่อนที่อยู่ที่โน้นบอกตีย่าว่านุชเขาย้ายเข้าไปอยู่บ้านเศรษฐีคนหนึ่งที่อเมริกาค่ะ เห็นว่ารวยเอามากๆ เลย”


เริ่มใส่สีตีไข่ เพิ่มนมข้นชนิดพิเศษเข้าไปผสมให้แม่เลี้ยงของนางแบบรุ่นน้องฟังอย่างออกรส


“หนอยแน่! ที่แท้ก็ไปกกอยู่กับผู้ชาย บ้านช่องไม่ยอมกลับ ทีฉันขอเงินทำเป็นบอกไม่มี มันอยู่ที่ไหนจ้ะหนู ป้าจะไปลากคอมันกลับมา!


รัตติมาโกธรจัดที่ข่าวลูกเลี้ยง และอิจฉาได้ดีกว่าลูกสาวในไส้ของเธอ ที่ดันไปคว้าเอาไอ้หน้าหนวดวินมอเตอร์ไซต์หน้าปากซอยมาเป็นสามี แบบนี้จะไม่ให้เธอโกรธเกียจสองแม่ลูกได้อย่างไรกัน


“ตีย่าพาไปเองค่ะ”


ตีระยาอาสา งานนี้เธอคงสะใจน่าดูที่เห็นหน้าสวยๆ ของนางแบบรุ่นน้องมีรอยตบห้านิ้วประดับเด่นร่า ช่วยไม่ได้ที่มันมาทำให้เธอต้องตกงานตอนอายุจะสามสิบ ทีของใครของมันนะยัยนุช!


“ดีเลยจ้ะ เราจะไปลากคอมันกลับมากัน”


รัตติมาหมายมั่น จะไม่มีใครหน้าไหนได้มีความสุขทั้งนั้น โดยเฉพาะนุชนารีอย่าหวังให้ยาก จะไม่มีวันนั้นเด็ดขาด!


“ได้เลยค่ะ มีอะไรที่ตีย่าช่วยได้บอกมาเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ”


“แค่หนูมาส่งข่าวป้าก็ขอบใจมากแล้ว เรื่องของคนในครอบครัวป้า เดี๋ยวป้าจัดการเอง ยังไงก็ขอบคุณมากนะที่มาบอก” บอกขึ้น


“ด้วยความยินดีค่ะ ถ้างั้นตีย่าขอตัวกลับก่อนนะคะ”


“ขอบใจมากนะหนูตีย่า ถ้าได้วันเดินทางแล้วป้าจะโทรไปบอก”


“ได้ค่ะ สวัสดีค่ะคุณป้า”


ตีระยานางแบบสาวที่กำลังจะกลายเป็นอดีต เดินออกจากบ้านหลังงามด้วยสีหน้าสะใจ เธอไม่ต้องลงมือเอง ไม่เปลือกแรงด้วย แถมได้เห็นครอบครัวของพวกมันตบตีกันเองอีก วันนี้เธอมีความสุขที่สุดเลย

 


สตูดิโอ 2 นิตยาสาร THE ONE…


นางแบบแถวหน้าอย่าง นัฐชยา กวม กำลังวุ่นวายอยู่กับการถ่ายแบบปกนิตยาสาร ‘THE ONE’ เป็นนิตยสารสำหรับดาราเซเลป ร่วมทั้งคนดังทั่วเอเชียที่สังคมให้ความสนใจด้วย จึงทำให้ภายในปีเดียวพวกเขาก้าวขึ้นเป็นที่หนึ่งได้อย่างรวดเร็ว และในวันนี้ก็เป็นคิวของดารานายแบบหน้าใหม่ที่พึ่งกลับมาจากเมืองนอกได้ไม่กี่วันก็ทำเอาสาวๆใจแทบละลาย จนนิตยสารต้องคว้าตัวมาลงปกก่อนที่จะมีใครแย่งไป


“นางแบบเสร็จหรือยัง”


ทีมงานร้องตะโกนถึงในห้องแต่งตัว บรรดาช่างแต่งหน้าทั้งหลายจึงรีบเร่งมือจัดการให้ทันใจ และก็เสร็จเรียบร้อยทันเวลาพอดีเปะ     


“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“เข้ามารอที่ฉากก่อนจะได้ลองแสงไฟ ทุกคนเช็คแสงหน่อย” ร้องเรียกทีมงานกันอีกครั้ง พร้อมเริ่มลองถ่ายจริง


“พี่ลูซี่ค่ะ ทำไมมันดูวุ่นวายกว่าทุกครั้ง” นัฐชยาถามผู้จัดการส่วนตัว


“ก็จะอะไรเสียอีกล่ะ ได้ตัวนายแบบคนดังมาลงหนังสือให้ทั้งทีก็ต้องจัดเต็มเป็นธรรมดา เราก็อย่าทำให้เสียงานล่ะรู้ไหม” บอกนางแบบในสังกัด นัฐชยาจึงยิ้มรับ


“รับทราบเจ้าค่ะนายแม่” บอกด้วยรอยยิ้มหวาน


“...เสร็จหรือยัง จะได้ลองแสงเสียที” ช่างภาพร้องมาใส่สองสาวที่จัดเสื้อผ้าไม่เสร็จเสียที


“ค๊า เสร็จแล้วค่ะ ...สู้ๆ นะ เจ้ไปรอดูตรงโน้นนะ”


“ขอบคุณค่ะเจ้”


ฝ่ามือกว้างกุมแก้มใสทั้งสองข้างของนางแบบสาวที่เปรียบเหมือนน้องสาว แล้วเดินมาอยู่หลังจอโมนิเตอร์


“โอเค แสงได้แล้วนะ ไปตามนายแบบมาได้แล้ว”


“ดูแลอย่างกับเทวดา อยากจะเห็นหน้าเหลือเกินว่าจะดูดีสมราคาคุยกันหรือเปล่า ชิ”


นัฐชยาย่นจมูกไปทางประตูทางเข้า ร่างบางก้าวมาหยุดอยู่หน้าฉาก รอคอยนายแบบคนดังที่คนในกองต้องประคบประงมอย่างกับไข่ในหินด้วยความหมั่นไส้ เป็นผู้ชายหล่อหน่อยไม่ได้


“นายแบบมาแล้วค่ะ”


นัฐชยาเงยหน้าขึ้นจากชุดสวยของตัวเอง หันไปมองว่าเป็นใครกัน แล้วแทบช็อกเมื่อเห็นหน้าของนายแบบคนดัง


เป็นไปไม่ได้!


“...ถึงกับอึ้งไปเลยหรือครับ คุณนัฐชยา”


ราเชนทร์ วินไทยก้าวเข้ามายืนลงตรงหน้าหญิงสาวที่เขาทำเรื่องไม่น่าให้อภัยที่สนามบินสิงคโปร์ ครั้งนั้นเจ้าหล่อนโกรธเขาแทบอยากจับทุ้มลงพื้น และเขายังได้ของแถมเป็นรอยนิ้วมือทั้งห้าประดับซีกหน้ากลับบ้านด้วย


“...ทำไมฉันจะต้องอึ้ง นายไม่ได้เป็นคนสำคัญของฉันสักหน่อย”


กล่าวจบก็ถอยหนีไปด้านหลัง แต่ช้ากว่าร่างสูงใหญ่ตรงหน้าที่ก้าวเข้ามาขวางทางเอาไว้ไม่ให้เธอไปไหนได้


“จะไปไหนล่ะ เขาจะเริ่มถ่ายกันแล้วนะ” ส่งน้ำเสียงกวนประสาท


“นี่นาย...”


นัฐชยาต้องสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ และผ่อนมันออกยืดยาว ยังไม่พอเธอต้องนับหนึ่งถึงสิบช่วยด้วยอีกแรง ไม่อย่างนั้นเธออาจจะพลั้งมือฆ่าคนตายก่อนที่จะได้เริ่มงาน


“นายแบบ นางแบบเข้าฉากครับ” เสียงทีมงานร้องมา หญิงสาวจึงไปไหนไม่ได้สมใจเขา


“ไปกันเถอะ ทีมงานเรียกแล้ว”


มือหนายื่นมาให้ แต่หญิงสาวหาได้สนใจ เธอเดินผ่านฝ่ามือกว้างไปเหมือนเป็นเพียงธาตุอากาศ ราเชนทร์ยิ้มที่มุมปากตามแผ่นหลังบางไป เขาพึ่งสังเกตว่าเธอสวมชุดนี้แล้วดูสวยมาก แต่คงไม่มีโอกาสได้เอ่ยชมหรอก เพราะแม่คุณเล่นชังน้ำหน้าเขาเหลือเกิน


“ชิดกันหน่อย นัฐเอาหน้าซบอกคุณเชนทร์ไปเลย” ช่างภาพร้องมาบอก


“กลัวผมหรือ” ก้มลงกระซิบข้างใบหูที่ได้ยินเพียงสองคน


“เลิกกวนประสาทฉันได้แล้วนะ” 


นัฐชยาเงยหน้าขึ้นกล่าวน้ำเสียงรอดไรฟัน พร้อมส่งสายตาเอาเรื่องกลับไป พลางเสมองไปทางอื่น


“คุณราเชนทร์เอียงซ้ายนิดหน่อยครับ เอามือโอบไหล่ไว้” เสียงที่ดังมากระตุ้นทำให้เธอแทบอยากจะตายลงตรงนั้น


ราเชนทร์ได้ยินดังนั้นก็จัดให้ตาที่ขอ รั้งไหลมนเข้าหาตัวทันที นัฐชยาไม่ทันระวังจึงถลาเข้าไปหาอกกว้างทั้งตัวก่อนขื่นกายออก แต่เขาไม่ยอมปล่อย


“จะทำอะไร” หญิงสาวเงยหน้ามองเขาตาโต


“เขาสั่งมา” ชายหนุ่มบอกหน้าตาเฉย รัดแน่นขึ้นแกล้งหญิงสาวต่ออย่างนึกสนุก


“...นัฐซบหน้าลงอกไปเลย”


เธอหลับตาลงแล้วสูดหายในเข้าปอดลึกๆ รวบรวมสมาธิใหม่อีกครั้ง เกิดความอดทนเธอหมดลงกองถ่ายได้แตกแน่ ก่อนแนบใบหน้านวลลงซบลงไปบนอกกว้างที่รับรู้ได้ว่ามันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเรียบตึงแน่น


ราเชนทร์สบโอกาสจึงวาดมือหนาโอบเอวคอดรั้งให้เข้ามาใกล้มากขึ้น ก่อนจะรัดแน่นมากขึ้น ทำเอาสาวในอ้อมกอดสะดุ้งโยง จนต้องเงยหน้าสงสายตาเขียวปัดไปให้


“ทำหน้าสวยๆ ไว้ครับ ถ้าอยากถ่ายเสร็จเร็วๆ” กระซิบชิดใบหูเล็ก


นัฐชยาถึงกับขนลุกซู่ เป็นครั้งแรกที่ได้ใกล้ชิดร่างกายของผู้ชายชนิดที่ว่าแทบจะจ่มหายเอาไม่อยู่ให้อ้อมแขนเขาก็ว่าได้ และไอ้บ้ากามนี้ยังถือโอกาสลวนลามเธอในเวลาเดียวกันด้วย อดทนไว้นัฐชยา!


“ถ้านายทำมากกว่ากอด ได้เห็นดีกันแน่” เสียงหวานพูดรอดไร้ฟันออกมา  เอียงหันไปมองกล้องเล็กน้อยแต่พองาม


“โอเค เดี๋ยวคุณราเชนทร์ยืนซ้อนด้านหลังนะแล้วโอบเอวนัฐ อืม... วางคางลงที่ไหล่ดูนะ”


นัฐชยาเอียงหน้ามองเขาเล็กน้อย และได้รับใบหน้ากวนประสาทส่งกลับมา เธอแทบจะหมดความอดทนลงนาทีนั้น แต่ต้องอดกลั้นเอาไว้


“เพื่องาน เพื่องาน...” หญิงสาวท่องบอกตัวเองในใจ


ราเชนทร์ก้าวไปยืนซ้อนหลังร่างบาง วาดแขนแกร่งโอบรอบเอวเล็กเอาไว้หลวมๆ คางเหลี่ยมได้รูปลงเป็นไหล่มนถือโอกาสเอียงหน้าคลอเคลียแก้มเนียน รับรู้ได้ถึงอาการเกร็งจากคนในอ้อมกอด พลางอมยิ้มอย่างผู้ชนะที่เอาคืนเธอได้อีกหนึ่งดอก


“โอเคดีมาก เอียงหน้าเข้าหาอีกนิดหนึ่ง ดี นิ่งไว้ก่อนนะ สวยครับ นัฐเอียงหน้ามองคุณราเชนทร์อีกนิด แบบนั้น สวย โอเคผ่าน เปลี่ยนชุดเตรียมถ่ายชุดต่อไป”


สิ้นเสียงช่างภาพ ร่างบางก็ผลักร่างสูงออกทันที แล้วเดินกลับเข้าห้องแต่งตัวไป ไม่หันกลับมามองชายหนุ่มอีกคนที่มองตามมาอย่างมีความหมาย


“เปลี่ยนฉากตรงโน้นด้วย เช็คแสงทุกมุมให้เรียบร้อยนะ เร่งมือกันหน่อย


“ไอ้บ้า! ไอ้หื่น! ไอ้โรคจิต! ทำไมฉันต้องมาเจอนายด้วยนะ”


นัฐชยาด่าคนด้านนอกที่หาเศษหาเลยกับเธอได้ตลอดเวลา ร่างบางเดินเข้าไปนั่งแมะอยู่ที่เก้าอี้ รวบรวมสมาธิอีกรอบ ก่อนลุกไปเปลี่ยนเป็นชุดที่สอง วันนี้มีถึงสี่ชุด เธอยังต้องเจอเขายาวไปถึงเย็นโน้น คิดแล้วก็อยากจะบ้าตาย


โปรดติดตามตอนต่อไป...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

69 ความคิดเห็น