ตอนที่ 11 : พบรัก สี่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1315
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    17 เม.ย. 62



 


 

 

สองชั่วโมงหลังจากที่ขึ้นไปจัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่เรียบร้อยแล้ว สองนางแบบสาวจากประเทศไทยได้มายื่นอยู่หน้าบริษัทฟานเซสจิวเวลรี่


แน่ใจนะว่าเขามาเอาแหวนคืน


เมวารีมีลางบอกแบบนั้น แต่เขาเป็นคนบอกเองว่ายกให้เอง เธอได้ยินมากับหู


นุชก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน”


“พี่ว่ามันอาจจะเป็นแหวนที่เขากำลังจะเอาไปขอผู้หญิงแต่งงานก็ได้”


“มันก็น่าคิดนะ พี่วารีเห็นตอนที่เขาพูดยกให้นุชไหม หน้านี่เหมือนโกรธใครมาเลย”


“หรือว่าถูกผู้หญิงปฏิเสธมา”


“แต่จะว่าไป หล่อรวยขนาดนั้นยังจะมีใครกล้าปฏิเสธอีกหรอ”


“หรือไม่เขาอาจจะมีรสนิยมแปลก รุนแรงจนผู้หญิงทนไม่ไหวก็ได้นะ”


“ฮึย ถ้าเป็นแบบนั้นนุชว่าเราไปหาทางเอาแหวนออกดีกว่า”


“ถ้าคิดอีกแง่ ถ้าเขาไม่ต้องการแหวนคืน แล้วจะไปหานุชที่นี่ทำไมเมวารีตั้งข้อสังเกต


นั้นนะสิพี่นุชนารีไม่เข้าใจ และอยากรู้ใจจะขาดเหมือนกันว่าเพราะอะไร


“เดี๋ยวก่อนนะ...”


เมวารีคิดทบทวนตามที่น้องสาวบอกก่อนหน้า แล้วหันมาจ้องหน้าน้องสาวอย่างมีความหมาย


นี่อย่ามองนุชแบบนั้นนะ ไม่มีทางเด็ดขาด เลิกคิดได้เลย เขาไม่มีทางมาคิดอะไรกับผู้หญิงธรรมดาอย่างนุชหรอก


คนเป็นน้องสาวส่ายหน้าดิก เป็นไปได้ยากที่สุดในโลก เขาจะมาสนใจเธอทำไม มีผู้หญิงสาวสวยเกือบค่อนโลกเข้ามาให้เขาเลือกอยู่ไม่เว้นแต่ละวัน


ก็ไม่แน่หรอกน่าเรื่องแบบนี้ถ้าไม่พิสูจน์จะรู้ได้ยังจ้ะน้องรักเมวารียังไม่หยุดล้อน้องสาว


“พูดอะไรของพี่ ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว”


“ทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ” แซวน้องสาวอย่างนึกสนุก ไม่บ่อยที่จะเห็นอาการแบบนี้ของน้องสาว แสดงว่ามีใจให้เขาอยู่ล่ะสิท่า นุชนารีโยนหมอนตามร่างพี่สาวที่วิ่งเข้าห้องน้ำไป


“พี่วารี”


“โอย ไปแล้วๆ ...อุ้ยหูก็แดง ฮ่าๆ”


ใบหน้านวลของนุชนารีร้อนเห่อซับสีเลือดทั่วใบหน้าจนต้องเอามือมากุมเอาไว้ เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะจากผู้เป็นพี่สาวได้เป็นอย่างดี

 


สองสาวนางแบบแถวหน้าแห่งสยามประเทศก้าวมาหยุดลงที่หน้าตกสูงระฟ้าของฟานเซสจิวเวลรี่ ก่อนเดินไปที่โต๊ะประชาสัมพันธ์ที่อยู่ห่างไปไม่ไกล โดยมีสองสาวสวยยืนประจำตำแหน่ง


ดิฉันมาขอพบคุณ รัฐภาม ฟานเซส ค่ะ


พนักงานสาวสวยมองหน้ากัน มองสำรวจสองสาวอย่างประเมินค่า เมวารีหน้าร้อนผ่าวเมื่อได้รับกิริยานั้นกับมา ไม่พอใจขึ้นมากที่พวกหล่อนไม่ให้เกียรติและไม่เกรงใจกันสักนิดเลยว่าพวกเธอเป็นแขก


ได้นัดไว้หรือเปล่า


เปล่าค่ะ ต้องนัดก่อนด้วยหรือคะ?” นุชนารีถาม


ใช่ค่ะ ถ้าไม่ได้นัดก็ขึ้นพบไม่ได้ เชิญพวกคุณกลับไปเถอะค่ะหนึ่งในสองพนักงานต้อนรับสาวกล่าวตัดบท


ขอพบแค่แป๊บเดียว ทำไมต้องมีพิธีรีตองอะไรเยอะแยะด้วย” 


เมวารีเริ่มไม่พอใจขึ้นมาบ้างเมื่ออีกฝ่ายไม่ยอมให้เข้าพบสิงห์หนุ่ม


ต้องขอโทษด้วยค่ะ ดิฉันคงให้พวกคุณเข้าพบท่านประธานไม่ได้จริงๆประชาสัมพันธ์สาวบอกใหม่ น้ำเสียงฟังดูเข้มขึ้นเช่นกัน แสดงอาการไม่พอใจพวกเธออย่างเห็นได้ชัด


ถ้าพวกคุณไม่ได้นัดไว้ก็เข้าพบไม่ได้ค่ะ เชิญพนังงานอีกคนยืนยัน


อะไรกัน ถ้ามีธุระด่วน คนจะเป็นจะตายก็คงไม่ได้เจอกันนะสิ


พอเถอะพี่วารี นุชว่าเรากลับก่อนก็ได้ เขาคงไม่ว่างมาคุยกับเราหรอก” 


นุชนารีรั้งร่างแขนผู้เปรียบเสมือนพี่สาวกลับ ดูท่ายังไงพวกหล่อนไม่มีทางได้พบเขาแน่


แจ็คสันก้าวออกจากลิฟต์มาทันเห็นเหตุการณ์เข้าพอดีจึงเข้าไปดูว่ามีเรื่องอะไรกัน เอะอะโวยวายเสียงดังไร้มารยาทสิ้นดี


มีเรื่องอะไรกัน? แขกมองกันใหญ่แล้ว


ขอโทษค่ะ พอดีผู้หญิงสองคนนี้มาขอพบท่านประธาน แต่ไม่ได้นัดเอาไว้ แล้วพวกเธอก็เอะอะโวยวายใหญ่เลยค่ะ


ใช่ค่ะสองสาวรีบฟ้องเลขาคนสนิทของประธานหนุ่มทันที


พนักงานที่นี่มันยังไง จะขอเข้าพบเจ้าของบริษัทแค่แป๊บเดียวแค่นี้ก็ไม่ให้เข้า อะไรนักหนา เรื่องเยอะจริงเมวารีกล่าวพาลๆ


พนักงานเขาก็ทำตามขั้นตอนมันก็ถูกต้องแล้ว แล้วนี่พวกคุณมีธุระอะไรกับท่านประธาน


ขาแกร่งก้าวมาหยุดลงตรงหน้าของสองสาว พอจะนึกเค้าลางออกว่าเคยเจอเจ้าหล่อนที่ ยัยอ้วกเน่านี่เอง


เมวารีต้องเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ด้วยความสูงที่เธอคิดว่ามีมาก แต่เมื่อมายืนเทียบกันเขาแล้ว เธอดูตัวเล็กลงไปถนัด


คือดิฉันจะเอาแหวนมาคืนคุณรัฐภามนะคะนุชนารีรีบเอ่ยขึ้น อย่าศึกระหว่างหนุ่มสาวตรงหน้าที่เริ่มจะทวีความรุนแรงขึ้น


คงจะเป็นคุณนุชนารี นางแบบที่เดินชุดฟินาเล่เมื่อคืนแจ็คสันกล่าว เขาพึ่งเห็นหน้าหญิงสาวชัดๆ


ใช่ค่ะ ต้องขอโทษด้วยที่มาสร้างความวุ่นวาย ฉันแค่จะมาขอเข้าพบเจ้านายคุณครู่เดียว พอจะได้ไหมค่ะ


หญิงสาวลองหยั่งเชิงดูอีกครั้ง ถ้าโชคดีก็อาจได้เข้าพบ แต่ถ้าไม่ ก็กลับแค่นั้น รอลุ้นว่าเขาจะว่ายังไง


“ผมขอเช็คดูก่อนแล้วกัน รอสักครู่”


ร่างสูงเดินห่างจากสองสาวไปเล็กน้อย ต่อสายขึ้นไปหาคู่หูที่อยู่ชั้นบนสุดที่อยู่กับนายหนุ่มว่าพอมีเวลาให้พวกหล่อนขึ้นพบได้หรือไม่ ไม่นานเขาก็กลับมาพร้อมกับคำตอบ


“เชิญทางนี้...”


โปรดติดตามตอนต่อไป...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #53 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 18:45
    แหวนอะไรทำไมถอดไม่ออก
    #53
    0