พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 103 : พบรัก ที่ตามหา 4 (จบบริบูรณ์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 ส.ค. 62








“สุดท้ายก็อยากจะฝากถึงใครหลายคนที่มัวตั้งแง่ ตั้งทิฐิค้างฟ้าอยู่ให้รีบลืมมันซะ ดูแลเธอหรือเขาให้ดี เพราะบางทีคุณอาจจะไม่ได้โชคดีเหมือนคู่ของเรา ขอบคุณค่ะ” วลีที่ทำเอาใครหลายคนน้ำตาไหลไปตามๆ กัน


“สมกับเป็นคู่รักแห่งปีจริงๆครับ คำพูดคมกริบกินใจมากๆ” พิธีกรหนุ่มหยิบผ้าเช็คหน้าขึ้นซบน้ำตาตัวเองปอยๆ


ราเชนทร์รั้งร่างบอบบางของภรรยาเขาหาอ้อมกอด รู้สึกขอบคุณที่เธอเปิดใจรักเขา ทั้งที่เขาก็ทำร้ายเธอมาก็ไม่น้อย เขาสัญญาว่าต่อจากนี้ไป เธอจะมาเป็นที่หนึ่ง ไม่ว่าจะด้วยเรื่องใด


รัฐภาคถึงกับน้ำตาซึมกับประโยคที่เจ้าสาวกล่าว ที่พูดมานั้นเป็นเขาเกือบทั้งหมด ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของใครคนหนึ่งให้ต้องนอนจมน้ำตามาแรมเดือน จนตอนนี้เธอก็ไม่ยอมเจอหน้าเขา ตอนนี้เขามืดแปดด้านไปหมด


“และช่วงต่อไปนี้เป็นช่วงที่สาวโสดรอคอย นั่นคือการโยนช่อดอกไม้ เชิญสาวโสดและหนุ่มโสดทุกคนด้านหน้าเวทีอย่างด่วนครับ เพราะงานต่อไปอาจเป็นคุณ... พร้อมกันหรือยังครับ ถ้าพร้อมแล้วเตรียมตัวเลย นับสามนะ หนึ่ง สอง... สาม”

นัฐชยาโยนช่อดอกไม้ออกไป หนุ่มสาวที่อยู่ด้านล่างต่างจับจ้องมองด้วยความหวังว่ามันจะเป็นของพวกเขาและเธอ ห้าสิงห์มองดูด้วยความสนใจว่าใครจะได้ ร่างสูงของรัฐภาคถูกผลักเข้าไปกลางวงในจังหวะที่ช่อดอกไม้ก็หล่นลงมาในอ้อมกอดของเขาพอดิบพอดี


“เอ่อ”


“...ว้าว ผู้ชายได้รับช่อดอกไม้ครับ!


พิธีกรประกาศก้องด้วยความตกใจและภูมิใจ หนุ่มสาวที่อยู่รายรอบต่างจับจ้องมาที่เขาเป็นจุดเดียวเสียดายที่ตนไม่ได้ แต่ส่งเสียงและปรบมือยินดีกับชายหนุ่มที่ได้ไปด้วย


รัฐภาคเดินกลับมาพร้อมสีหน้าที่ยังบ่งบอกถึงความมึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเองอยู่


“อยากไปร่วมกับเขาก็ไม่บอกนะพี่ดอม” รัฐภัทรเย้าเสียงใส


“ใครจะเป็นผู้หญิงคนนี้หนอ” รัฐภามเอาด้วยอีกคน


“เลิกล้อได้แล้วน่า”


รัฐภาคก้มมองดอกไม้ในมองอย่างมีความหมาย นึกถึงใครอีกคนที่รออยู่ที่ไร่ครองทรัพย์ของเขาในเวลานี้

 



“ฮัลโหลๆ เอ่อ ผมขอรบกวนแขกทุกท่านสักครู่ครับ”


เสียงทุ้มมาจากที่ใดหาทราบได้ดังขึ้น ทุกคนต่างมองหน้ากันและมองหาคนพูดว่าเป็นใคร


“แจ็คสัน...”


รัฐภามมองหน้าคนสนิทของตัวเอง และก็เห็นว่ายืนอยู่ข้างเวที มันคิดจะทำอะไร


ร่างสูงใหญ่ของคนที่เรียกหาก็ปรากฏตัวขึ้นที่กลางเวที พร้อมแสงไฟส่องมาที่เขาเป็นจุดเดียว


“ผมมีเรื่องที่อยากจะพูดกับผู้หญิงคนหนึ่งครับ ...เมวารีให้เกียรติแต่งงานกับผมได้ไหมครับ”


แสงไฟดวงใหญ่ส่องมาที่หญิงสาวนามเมวารี นุชนารีและนัฐชยาต่างรอลุ้นจนตัวโกงว่าพี่สาวจะตอบว่ายังไง แต่คนที่ลุ้นกว่าเป็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่บนเวที


เมวารีจ้องมองไปที่เขานิ่ง ไม่คิดว่าเขาจะขอเธอกลางงานแต่งของน้องสาว จนมือเล็กของบุตรสาวกำมือของเธอแน่นขึ้นหญิงสาวจึงได้สติ ก้มลงมองร่างเล็ก


“ให้โอกาสคุณพ่อนะค๊า”


วารินดาส่งสายตาใสซื่อมาให้ เป็นการขอร้องกลายๆ ก่อนจะพยักหน้ารับแล้วเงยหน้าขึ้นมองคนบนเวที บรรดาแขกทั้งงานก็รอลุ้นว่าเธอจะตอบว่า


“...แต่งค่ะ”


“เยส!


แจ๊คสันกระโดดลงจากเวทีมาอุ้มร่างของภรรยาทางพฤตินัยขึ้นด้วยความดีใจ


“...ว้าย นี่คุณวางฉันลงได้แล้ว อายคนอื่นเขา”


“อายทำไม ก็ผมดีใจนี่น่า”


“ให้มันน้อยๆ หน่อย นี่งานแต่งคุณนัฐชยาเขา ไม่ใช่งานแต่งนาย”   รัฐภามประชดยิ้มๆ


“ขอโทษครับ ผมลืมตัวไปหน่อย”


แจ๊คสันพึ่งรู้ตัวว่าเป็นงานแต่งของน้องสาวของภรรยา งานแต่งในวันนี้จึงคึกคลื่นเป็นพิเศษ


คู่รักทั้งหลายควงคู่ออกไปเต้นรำ ร่วมทั้งห้าสิงห์ด้วยเช่นกัน ส่วนสิงห์หนุ่มที่ยังไร้คู่ก็ขอควงสาวเหลือน้อยอย่างมาดามเครือทิพย์ออกมาเต้นรำ เป็นความสุขล้นที่หาได้ยากยิ่ง ควรคู่แก่การเก็บรักษาเอาไว้ตราบนานเท่านาน...

 

จบบริบูรณ์

..................................................


** ขอขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนด้วยนะคะที่ติดตามกันนิยายของไรท์มาตลอด 

และหวังว่าเราจะอยู่ด้วยกันไปนานๆ นะ 


จากใจ

ลานีญา / รัมย์ดาว




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #84 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 103)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 10:03

    ขอบคุณไรท์เช่นกันค่ะ ที่มาอัพให้จนจบ
    #84
    1
    • #84-1 ลานีญา (@madamsomloun) (จากตอนที่ 103)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:24
      ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักเช่นกันค่ะ
      #84-1