พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 102 : พบรัก ที่ตามหา 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 482
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    3 ส.ค. 62


โค้งสุดท้าย...






“เรื่องที่มันซับซ้อนก็ทำให้มันเป็นเรื่องง่ายซะ บ้างทีเราอาจจะรู้สึกโล่งใจขึ้นมา ถ้าไม่ต้องแบกทุกเรื่องเอาไว้คนเดียว ให้รู้ไว้ว่านายยังมีพี่และครอบครัวของเราอยู่ข้างนายเสมอ”


รัฐภพรั้งร่างสูงของน้องชายเข้ามากอดแน่นพลางปลอบโยน รัฐภาคร้องไห้ออกมาอย่างสุดจะกลั่น รัฐภพตบไหล่หนาของน้องชาย เขาผ่านเรื่องเลวร้ายมาได้ก็มีพี่น้องที่ค่อยให้กำลังใจและมีครอบครัวที่อบอุ่น ผิดก็ขอโทษ ไม่ผิดก็ขอโทษ คนเราถ้าไม่ยึดติดกับสิ่งรอบกายมากไป ชีวิตจะอยู่อย่างสงบสุข ไม่ต้องมัวไปพะวงว่าใครจะทำอะไรที่ไหนเมื่อไร จนเราไม่เป็นตัวของเราเอง แล้วจะสุขได้ยังไง


“ปล่อยวางบ้าง บางทีทุกอย่างมันอาจจะง่ายขึ้น เชื่อพี่”


“...ขอบคุณพี่ทั้งสองมากนะครับ ที่มาเตือนสติผม” รัฐภาคบอกทั้งน้ำตา


“นายคือคนในครอบครัวของพวกเรา พี่จะทิ้งนายได้ยังไง” 


รัฐภพโอบไหล่หนา เขายินดีเป็นกำแพงหนาที่โอบรอบปกป้องคนในครอบครัวจนลมหายใจสุดท้าย


“ไปหามาดามกัน บ่าวสาวจะขึ้นเวทีกันแล้ว ไป เลิกเศร้าสักวัน วันนี้งานมงคล เราต้องเก็บความสุขเอาไว้เยอะๆ ไป”


รัฐภูมิรั้งร่างสูงของน้องชายเดินไปที่ด้านหน้าเวที รัฐภาคถอนหายใจออกมายืดยาว เขาขอพักหัวใจดวงนี้ไปสักอาทิตย์ก็แล้วกัน หลังจากที่มันดีขึ้น เขาจะกลับไปท้วงสิทธิ์ที่เป็นของเขากลับคืนมา!

 



“ขอเสียงปรบมือให้กับบ่าวสาวของเราในครับคืนนี้ด้วยครับ”


พิธีกรหนุ่มประกาศกึกก้องเรียกผู้ชายที่โชคดีที่สุดและผู้หญิงที่งดงามที่สุดในค่ำคืนขึ้นบนเวที สองร่างเดินเกาะเกี่ยวก้าวขึ้นไปบนเวที ท่ามกลางเสียงร้องและเสียงปรบมือด้วยความยินดีกับคนทั้งคู่


“ทุกท่านครับ บ่าวสาวบอกผมว่ามีเรื่องบังเอิญที่ก่อเกิดเป็นรักในครั้งนี้มาเล่าให้กับพวกเราฟัง เชิญครับ”


“ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าใครที่ได้ยินเรื่องของเรา อย่าได้หลงร้องไห้ไปเสียก่อนนะครับ...”


ราเชนทร์เลือกที่จะเป็นเล่าเรื่องความรักครั้งนี้เอง นัฐชยาส่งยิ้มเป็นกำลังไปให้ มือบางลูบลงที่แขนเรียวของสามีมาดๆ


“เรื่องมันก็เริ่มต้นตั้งแต่...”


ชายหนุ่มเริ่มเล่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันที่สนามบินที่เขาเดินทางไปจัดการธุรกิจให้กับบิดา และก็บังเอิญชนผู้หญิงคนหนึ่งและได้จูบเธอครั้งแรกที่เจอกันเลย รางวัลที่ได้กลับมากับเป็นฝ่ามือบางฝาดเข้าที่หน้า ตั้งแต่ครั้งนั้นเขาก็จดจำผู้หญิงคนนี้ได้ขึ้นใจ และความบังเอิญครั้งสอง พวกเขาสองคนก็ได้ร่วมงานกันในการถ่ายนิตยสาร ทำให้เธอได้รับบาดเจ็บจนขาหัก เขารู้สึกผิดมากไม่กล้าไปให้เธอเห็นหน้าอีกเลย


ครั้งแรกที่เราเจอกัน มันได้บอกเขาว่านี้เป็นการเริ่มต้นครั้งใหม่ เขาจะต้องไม่ทำให้เธอต้องเจ็บช้ำอีก ตั้งแต่นั้นเขาก็เริ่มศึกษาหญิงสาวให้ลึกซึ้ง ตามติดเธอไปทุกที่ ดูแลเธอแม้ว่าเธอจะไม่ต้องการ พูดถึงจุดนี้เขาก็พูดต่อไปไม่ได้ นัฐชยาจึงดึงมาพูดเสียเอง


“...เขาเป็นผู้ชายที่มุ่งมั่นมาก รักทั้งที่ฉันไม่ต้องการเขาเลย ฉันกลั่นแกล้งเขาสารพัด จนบางทีก็รู้สึกมันมากไปด้วยซ้ำ ฉันพึ่งมาตระหนักตอนที่ไม่มีเขามาตามตอแย ไม่มีเขามาคอยเป็นห่วง ถึงได้รู้ว่าจริงๆแล้ว ฉันได้หลงมอบใจดวงนี้ให้กับเขาไปตั้งนานแล้ว”


นัฐชยาหันมามองหน้าสามี มือบางไล้ที่แก้มสากที่มีน้ำตาไหลออกมา จ้องมองนัยน์ตาสีดำสนิทนั้นนิ่งนาน


“นัฐ...”


ราเชนทร์ยิ้มออกมาอย่างสุขใจ ก่อนจะหันกลับมาหาแขกด้านหน้าเวที


“สุดท้ายก็อยากจะฝากถึงใครหลายคนที่มัวตั้งแง่ ตั้งทิฐิค้างฟ้าอยู่ให้รีบลืมมันซะ ดูแลเธอหรือเขาให้ดี เพราะบางทีคุณอาจจะไม่ได้โชคดีเหมือนคู่ของเรา ขอบคุณค่ะ” วลีที่ทำเอาใครหลายคนน้ำตาไหลไปตามๆ กัน


“สมกับเป็นคู่รักแห่งปีจริงๆครับ คำพูดคมกริบกินใจมากๆ” พิธีกรหนุ่มหยิบผ้าเช็คหน้าขึ้นซบน้ำตาตัวเองปอยๆ


ราเชนทร์รั้งร่างบอบบางของภรรยาเขาหาอ้อมกอด รู้สึกขอบคุณที่เธอเปิดใจรักเขา ทั้งที่เขาก็ทำร้ายเธอมาก็ไม่น้อย เขาสัญญาว่าต่อจากนี้ไป เธอจะมาเป็นที่หนึ่ง ไม่ว่าจะด้วยเรื่องใด


รัฐภาคถึงกับน้ำตาซึมกับประโยคที่เจ้าสาวกล่าว ที่พูดมานั้นเป็นเขาเกือบทั้งหมด ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจของใครคนหนึ่งให้ต้องนอนจมน้ำตามาแรมเดือน จนตอนนี้เธอก็ไม่ยอมเจอหน้าเขา ตอนนี้เขามืดแปดด้านไปหมด



โปรดติดตามตอนต่อไป...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

84 ความคิดเห็น