พบรักรัฐภาม [ชุด Men Of Lions] (ลงจบ) EBook

ตอนที่ 101 : พบรัก ที่ตามหา 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 611
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    2 ส.ค. 62







รัฐภูมินึกเป็นห่วงน้องชาย เขารู้ดีว่าสิงห์ตัวนี้เลือดร้อนแค่ไหน ไม่ชอบให้ใครมายุ่ง และไม่ชอบยุ่งกับใครก่อน ถ้ามันไม่จำเป็น... และเขาก็หวังว่าน้องชายจะไม่ไปยุ่งกับใครเข้าก่อน


“มีอยู่สองเรื่องที่ผมคิด”


“ว่ามา”


“ศัตรูกับผู้หญิง”


รัฐภพคิดไปถึงเรื่องศัตรูกับคนในพื้นที่ที่ไม่พอใจน้องชายของเขา แต่ถ้าเป็นผู้หญิงล่ะก็เขานึกไม่ออกเลยว่าจะเป็นด้วยเรื่องใด


“จริงสิ ผมได้ยินนายดอมพูดถึงชื่อใครคนหนึ่ง เหมือนจะชื่อ... สมาอะไรนี่แหละครับ”


“คุณสมา...” รัฐภูมิเอ่ยขึ้น นึกตกใจกับชื่อที่ได้ยิน


“หรือว่ายัยเอสเทียร์” รัฐภัทรว่า


“ยัยบ้านั้นยังตามไปรังควานนายดอมถึงที่ไร่ พี่เคยเจอเขาตอนที่ไปเยี่ยมนายดอมเมื่อคราวก่อน”


“หรือว่าพี่ดอมจะเอาคืนยัยนั้น” รัฐภัทรนึกห่วง


“พี่ก็หวังว่านายดอมจะไม่ขุดหลุมฝังตัวเอง ทำร้ายผู้หญิงได้ลงคอ”


สี่สิงห์หนุ่มแห่งฟานเซสมองไปที่ร่างสูงใหญ่ของ รัฐภาค ฟานเซส ที่นั่งซดไวน์ไปไม่รู้กี่แก้วด้วยความเป็นกังวล


“คุยอะไรกันอยู่จ้ะหนุ่มๆ” มาดามเครือทิพย์เดินเข้ามาหาลูกชาย พลางถามขึ้น


“เปล่าหรอกครับ พอดีกำลังมองหาสาวสวยๆ สักคนให้กับนายดอมอยู่นะครับ” รัฐภพรีบบอกยิ้มๆ


“ไม่ต้องหาหรอกจ้ะ เพราะน้องเจอคนๆ นั้นที่ตามหาแล้ว” สิงห์หนุ่มที่มาดามเครือทิพย์เอ่ยมีนัยยะ ทำเอาลูกชายทั้งห้าต่างมองหน้ากันอย่างงงงวย

 

“หมายความว่ายังไงครับที่ว่าเจอแล้ว?” รัฐภามชักสงสัยขึ้นมาอย่างข้ามครั่น จะเป็นไปได้ยังไงกัน


“มีคนปกติที่ไหนเขาจะนั่งซดเหล้าเพียวๆ ทำตาขวางใส่คนอื่นโดยไม่มีเหตุผล ใครเข้ามาก็ไล่ไปหมดแบบนั้นล่ะ”


มาดามเครือทิพย์เอียงหน้าไปทางลูกชายที่นั่งอยู่มุมห้อง สิงห์ทั้งสี่มองตามสายตาของมารดาไปที่สิงห์ตัวที่สี่ และเห็นว่าเป็นจริงดังพูด สาวสวยกี่คนต่อกี่คนที่เดินเข้าหาล้วนแล้วแต่ถูกปฏิเสธทั้งนั้น ทั้งที่พวกเธอยังไม่ทันจะได้เอ่ยประโยคใดออกมาจากปากด้วยซ้ำ


“คุณแม่รู้ใช่ไหมครับว่าเธอเป็นใคร” รัฐภูมิหันกลับมาถามมารดา


“ไม่รู้หรอกจ้ะ เพียงแต่รู้สึกว่ามีก็เท่านั้น”


“ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ผู้หญิงคนนั้นก็คงจะมีอิทธิพลต่อพี่ดอมมากเลยนะครับ ถึงเล่นกินเหล้าอย่างกับกินน้ำเปล่าซะขนาดนั้น” รัฐภัทรมองพี่ชายที่คว้าแก้วบรั่นดีขึ้นดื่มรวดเดียวหมดแก้ว


“แม่ก็คิดว่าอย่างนั้นเหมือนกัน ทางที่ดีเข้าไปห้ามหน่อยก็ดีนะ เกิดเมาแล้วป่วนงานแต่งหนูนัฐขึ้นมาจะยุ่งไปกันใหญ่”


“ได้ครับมาดาม” ตอบรับพร้อมเพรียง


“อ้อ อีกเดียวบ่าวสาวจะขึ้นเวทีแล้ว สองคนมากับแม่ ส่วนที่เหลือจัดการตาดอมอยู่ที่นี่”


“งั้นผมกับนายลุคจะไปดูน้องเอง คริส เจท พวกนายไปกับมาดามก็แล้วกัน” 

รัฐภูมิแบ่งกลุ่มให้น้องชาย โดยแบ่งครึ่งหนึ่งอยู่กับเขา ส่วนสองอีกสองไปกับมารดาร่วมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว


“ได้ครับ ฝากด้วยนะพี่รอฟ” สองสิงห์หนุ่มรับคำ เดินตามร่างบอบบางของมารดาไป


สองสิงห์หนุ่มก็เดินเข้าไปหาสิงห์ตัวที่สี่ที่ไม่สนใจใครในตอนนี้ สิ่งเดียวที่สนใจก็คือ ดีกรี แรงๆ ที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น


“ไงน้องชาย จะอาบเหล้าแทนน้ำหรือไงหือ มีเรื่องไม่สบายใจอะไรไหนเล่ามาสิ” รัฐภูมิตบไหล่หนา พลางนั่งลงเก้าอี้ข้างร่างสูง


“พี่รอฟ พี่ลุค...”


ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมองคนที่เข้ามานั่งข้างกาย ก้มลงมองพื้นโต๊ะ มือหนาคว้าแก้มไวน์ขึ้นซดรวดเดียวหมด แล้วแก้วที่สองกำลังจะตามลงไป รัฐภพคว้าแก้วนั้นมาดื่มแทนเสีย


“รสชาติดีแบบนี้นี่เองไม่น่านายถึงสนใจมันมากกว่าผู้หญิงที่เดินเข้ามาขายขนมจีบ”


“หึ พวกเธอน่ารำคาญจะตาย พวกนี้สิอร่อยกว่าตั้งเยอะ” เสียงทุ้มบอกขึ้น พลางหันไปคว้าขวดไวน์รินให้กับตัวเองในแก้วต่อไป แล้วเทให้พี่ชายทั้งสองด้วยคนละแก้ว


“นายต่างหากล่ะที่ไม่ยอมมองพวกหล่อน มีเรื่องอะไรกลุ้มใจหรือมีอะไรให้พวกพี่ช่วยบอกมาได้”


สิงห์หนุ่มช่างใจอยู่ครู่ก่อนจะตอบออกไป


“อึก... ไม่มีครับ”


“ไม่เป็นไร ถ้ามีก็รีบบอก เราเป็นพี่น้องกัน เรื่องของนายก็เป็นเรื่องของพี่ ถ้าหนักจนรับมันไม่ไหวจริงๆ ก็กลับไปอยู่บ้านเราสักอาทิตย์สองอาทิตย์ให้สบายใจก่อนค่อยกลับไป”


“วันศุกร์นี้พี่จะไปเยี่ยมมาดามกับมิสเตอร์พอดี นายจะกลับพร้อมกันเลยไหม”


รัฐภพชวน เขาไม่สบายใจที่เห็นอาการน้องชายเหมือนศพเดินได้ ตั้งแต่เขาย้ายไปอยู่ที่นั่นดูเหมือนว่าจะไม่มีความสุขอย่างปากว่าเลยแม้แต่น้อย และไอ้อาการแบบนี้เขาก็เคยเป็น รู้ดีว่ามันเจ็บปวดปานใด


“ก็ดีเหมือนกันครับ ได้พักผ่อนให้เต็มทีบ้าง...” บอกเสียงเบาลง ใบหน้าคมก้มลงมองพื้น น้ำตาที่เก็บซ้อนไว้ไม่อาจจะยับยั้งมันได้อีกต่อไปแล้ว


“เรื่องที่มันซับซ้อนก็ทำให้มันเป็นเรื่องง่ายซะ บ้างทีเราอาจจะรู้สึกโล่งใจขึ้นมา ถ้าไม่ต้องแบกทุกเรื่องเอาไว้คนเดียว ให้รู้ไว้ว่านายยังมีพี่และครอบครัวของเราอยู่ข้างนายเสมอ”


โปรดติดตามตอนต่อไป...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

84 ความคิดเห็น