ผู้ชายเช่ารัก

ตอนที่ 6 : [6] : พ่อปลื้มมมมมม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    13 ส.ค. 62

* บุคคลในรูปเป็นเพียงอิมเมจประกอบตัวละครเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหา *

[6]

'I-RIS RED'


ช่วงค่ำ @งานปาร์ตี้คนรวย ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง

“ไอ้ส้นสูงนี่มันเดินยากจัง ไหนจะกระโปรงยาวนี่อีก”

สำเนียงเหน่อๆ อันเป็นเอกลักษณ์ของอัญชันที่พูดบ่นขึ้นขณะเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยงสังคมของคนมีเงินทำเอาเหล่าผู้ดีทั้งหลายหันมามองหญิงสาวเป็นตาเดียวเพราะท่าทางของอัญชันในตอนนี้เหมือนแก้วกลางดงเสียจริงๆ กระโดกกระเดกเป็นม้าดีดกะโหลกเลย กระโปรงที่ควรจะปล่อยยาวลากพื้นสวยๆ ดันถกขึ้นจนแทบจะเหนือหัวเข่าไหนจะท่าเดินแปลกๆ ที่ไม่ชินกับการใส่รองเท้าส้นสูงอีก

“เดินดีๆ สิอัญชัน” ทัชชาหันไปประคองอัญชันที่ทำท่าจะล้มหน้าคว่ำ

“ก็ฉันไม่ชอบใส่ส้นสูงพวกแกก็รู้ยังจะมาบังคับให้ฉันใส่อีก” อัญชันมีสีหน้าหงุดหงิด

“เอ้าก็มางานแบบนี้แกก็ต้องใส่สิจะให้ลากแตะมาหรือไงกัน เขาใส่ส้นสูงกันหมดแหกตาดูหน่อย” ชมพูพูดจริงๆ งานเลี้ยงวันเนี้ยเธอได้คำเชิญมาแต่เธออยากจะพาอัญชันเพื่อนเธอมาเปิดหูเปิดตาด้วยแบบเผื่อฟลุ๊กอาจจะมีไฮโซหล่อรวยถูกใจเพื่อนเธอสักคนแล้วมาจีบมันชีวิตมันจะได้สบายไง นี่ไม่ได้ขายเพื่อนนะแค่ผลักดันให้เพื่อนมีผัวแบบมีคุณภาพต่างหาก

“ก็ฉันไม่ได้อยากมาสักหน่อยพวกแกแหละบังคับฉันมา” อัญชันหน้ามุ้ย

“เอาน่าถือว่าเปิดหูเปิดตา คิดเสียว่ามากินบุบเฟ่ต์แล้วกันนะ” กันย์ปรายตามองไปยังโต๊ะอาหารที่ตั้งยาวอยู่กลางห้องที่มีอาหารมากหน้าหลายตาน่าทานทั้งนั้น งานนี้เงินไม่เสียแถมยังอิ่มท้องใครไม่มาก็บ้าแล้ว

“นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้ฉันยังยืนสวยอยู่ตรงนี้” อัญชันฮึกเหิมขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นของกิน แบบเห็นอย่างอื่นขอคิดดูก่อนแต่ถ้าเห็นของกินต่อให้ข้างหน้าวางหนามเอาไว้เธอก็จะก้าวเดินผ่านมันไปให้ได้อย่างไม่เกรงกลัวใดๆ นี่เธอเห็นแก่กินมากบอกเลย

“มานั่งกันดีกว่า” ชมพูเดินนำเพื่อนๆ มานั่งที่โต๊ะเพราะยืนไม่ไหวแล้วเอาเข้าจริงเธอก็ปวดขาเหมือนกันใส่ส้นสูงทั้งวี่ทั้งวัน

“ดูผู้ชายพวกนั้นมองพวกเราสิ” ทัชชาปรายตามองไปยังกลุ่มผู้ชายที่นั่งเยื้องๆ กับโต๊ะของพวกเธอที่กำลังมองพวกเธอตาเป็นมันเชียวแต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะพวกเธอสวยนี่นา ธรรมดาที่ผู้ชายจะมองเพราะสวยโดดเด่นขนาดนี้

“มองอย่างกับจะกินพวกเรา สงสัยหิวจัด” กันย์ยกยิ้มเมื่อสายตาของผู้ชายเหล่านั้นมันบ่งบอก

“ผู้ชายพวกนี้ก็มางานแบบนี้เพื่อหาพวกผู้หญิงไฮโซด้วยกันกินนั่นแหละ จริงๆ งานแบบนี้ก็ไม่ต่างจากไปผับบาร์หรอก มองตา ถูกใจ เข้าหา และพากลับบ้าน แต่มันต่างกันตรงที่ว่าที่นี่มีแต่ไฮโซ ไฮโซมีเซ็กส์กันก็เอาไปโอ้อวดกันได้เพราะมองว่าชั้นสูง ได้มีเซ็กส์กับลูกสาวลูกชายของคนนั้นคนนี้แล้วนะพูดโอ้อวดกันสนุกสนาน” ชมพูพูดขึ้นอย่างชินชาเธอเข้างานสังคมแบบนี้มาตั้งแต่เด็กนะ เธอเห็นมาหมดแล้วเห็นคาตาแบบพากันไปกินในห้องน้ำหรือไปเปิดห้องของโรงแรมกันเลยก็มี บางคนมีสามีหรือภรรยาอยู่ในงานด้วยซ้ำแต่เพราะมัวแต่อวดนั้นนี่กันเลยไม่ได้จับตามองสามีหรือภรรยาตัวเองจนแอบไปอวดของลับกับคนอื่นในที่ลับแทน

“มันก็คงเหมือนเพลง Rich Sex ของ Nicki Minaj มั้ง” ทัชชาพูด

“นี่เธอเคยฟังด้วยเหรอ? ” กันย์ถาม

“ก็แน่นอนสิ เห็นแบบนี้ฉันสายแร็ปเปอร์นะ โย่วๆ ” ทัชชาพูดพร้อมทำมือทำไม้แบบชาวแร็ปเปอร์ “โย่วๆ ฉันรู้ดีว่าผู้ชายพวกนี้เป็นยังไงและนั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันชอบเลย ฉันไม่ได้โง่นะ กำไลราคา 250 เหรียญที่แขนฉัน ฉันชอบเงินมากกว่าจู๋อีกนั้นคือความจริง เธอคิดว่าจิ๊มิคือทุกสิ่งเหรอ โอเค งั้นมาคุยกัน ก้นใหญ่ๆ จิ๊มิโตๆ พาฉันไปหาผู้ชายรวยๆ สิ”

“พอแล้ว ร้องอะไรเนี้ย? ” อัญชันรีบยกมือขึ้นปิดปากของทัชชาที่กำลังโชว์สเต็ปแร็ปอยู่ด้วยความอายเพราะมันหยาบเสียเหลือเกิน

“เอ้าก็ฉันกำลังแร็ปเพลง Rich Sex ให้ฟังนี่ไง แสดงว่าเธอไม่เคยฟังสินะ” ทัชชาขมวดคิ้ว

“ก็ใช่ไง ใครจะไปฟังเพลงแบบนั้น ฉันไม่ได้แรงแบบเธอนะ” อัญชันหน้าแดงก่ำเพราะเป็นซื่อๆ

“เธอนี่มันก็ซื่อเกินแบบนี้ไงถึงต้องเปิดหูเปิดตาบ้างไม่ใช่วันๆ หมกตัวอยู่แต่ในห้อง เอ้า เงยหน้ามองรอบๆ ตัวสิ”

กันย์เชยคางอัญชันให้เชิดขึ้นเพราะอีกฝ่ายเอาแต่ก้มหน้าก้มตาอยู่ได้ที่พามาเนี้ยก็เพราะจะได้เปิดหูเปิดตาเรียนรู้โลกกว้างบ้าง สังคมคนเมืองมันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเดินเล่นในทุ่งลาเวนเดอร์หรอกนะ พิษภัยมันก็มีเยอะอัญชันเลยต้องเรียนรู้ไว้ให้มากๆ จะได้ทันคนไม่งั้นคงโดนไอ้หนุ่มคนเมืองหลอกฟันเข้าสักวัน

“รู้แล้วน่าแต่จะให้ฉันเรียนรู้เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ฉันไม่เอาหรอกนะ” อัญชันตอบ

“แต่เรื่องแบบนี้ในทางทฤษฎีก็ต้องเรียนรู้ไว้บ้างเพราะสักวันคงต้องปฏิบัติ” ทัชชาพูด

“ใช่ๆ หนังปงหนังโป๊อ่ะหัดดูไว้บ้าง ได้สะสมประสบการณ์ไว้ระเบิดตู้มกับผู้ชายในอนาคต” ชมพูพูดเสริม

“แบบนี้แปลว่าแกดูบ่อยเหรอไงนังชมพู? ” กันย์หันขวับมองเพื่อนจนคอแทบหัก

“ก็ใช่ไงฉันยอมรับ ของแบบนี้ก็ต้องศึกษาไว้ป่ะอีกอย่างดูหนังโป๊ไม่ได้ไปฆ่าใครตายทำไมจะต้องกลัวต้องอายด้วย” ชมพูพูดออกมาอย่างไม่แคร์เพราะเธอไม่อายในเรื่องแบบนี้หรอก มันควรเป็นเรื่องปกติในสังคมอ่ะไม่ใช่ว่าใครที่ดูหนังโป๊แล้วจะต้องเป็นพวกวิตถารจิตไม่ปกติอย่างเดียวเพราะไม่งั้นครึ่งโลกคงวิตถารหมดแล้วแหละ

“พอๆ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะพูดกันไม่อายเลย”

อัญชันพูดปรามเพื่อนๆ เพราะพูดกันเป็นเรื่องสนุกปากเลยแถมมพูดเสียงดังไม่อายใครอีกจนโต๊ะพวกป้าๆ ข้างๆ หันมามองแล้วเนี้ย ไม่ใช่อะไรหรอกเขาจะนินทาถึงพ่อแม่น่ะสิเพราะใครๆ ก็รู้ว่าชมพูน่ะลูกใคร ทัชชาเองพ่อก็ไม่ใช่คนธรรมดาชนชั้นแรงงานสักหน่อย

“เออๆ ยอมเลิกพูดก็ได้ งั้นไปหาของกินกัน” กันย์คว้าแขนของอัญชันให้ลุกขึ้นยืน

“โอเคๆ ” อัญชันรีบเดินตามแรงดึงของกันย์ไป

“แกว่าอัญชันมันจะมีแฟนไหม แบบมันดูเหมือนจะไปบวชชี” ชมพูพูดขึ้นเมื่ออัญชันเดินออกไปไกลแล้ว

“อย่าห่วงมันเลย อัญชันมันจะไปบวชชีรักษาพรหมจรรย์เอาไว้ยันตายก็ช่างเถอะ ห่วงตัวแกเองก่อนเถอะ แกเองก็ยังไม่มีแฟน ลืมไปป่ะ? ” ทัชชาพูดขึ้น

“แหมแบบฉันอ่ะคือยังไงก็มีอีกไม่นานหรอก ไม่ได้ตั้งใจจะไม่มีผัวขนาดนั้น แต่อัญชันมันตั้งใจจะไม่มีแฟนไม่แต่งงานไม่มีผัวเลยนะ มันพูดตลอดเลยว่ามันจะไม่มี ผู้ชายเข้าใกล้มันก็ขนลุกแล้วอย่างกับเจอผี”

“ของแบบเนี้ยมันเปลี่ยนกันได้ อัญชันมันอาจจะยังไม่เจอผู้ชายที่ใช่ก็ได้ไว้มันเจอคนนั้นเมื่อไหร่มันคงเปิดใจเอง เอาตัวแกเองให้รอดก่อนเถอะก่อนจะไปพยายามช่วยหาผัวให้เพื่อนเพราะตัวเองก็ยังหาผัวไม่ได้เลย”

“แหมๆ ว่าแต่ฉันแล้วแกล่ะกับแฟนเก่ายังไม่เคลียร์จนมีแฟนใหม่ไม่ได้เนี้ย” ชมพูเล่นประเด็นกลับบ้างเพราะประเด็นเดียวของทัชชาที่อีกฝ่ายยังโสดอยู่ทุกวันนี้คือแฟนเก่าตามรังควานจนไม่สามารถมีแฟนใหม่ได้เลย มีแฟนใหม่ก็จะโดนแฟนเก่ากระทืบจนต้องรีบมาขอเลิกกับทัชชาตลอด

“อย่าพูดถึงมันได้ไหม เจ้ากรรมนายเวรชัดๆ ไม่รู้ชาติที่แล้วฉันฆ่าพ่อแม่มันไว้หรือไงชาตินี้ตามรังควานฉันไม่เลิก” ทัชชาถึงกับออกอาการหงุดหงิดขึ้นมาในทันทีเมื่อพูดถึงแฟนเก่าของตัวเองที่เป็นแฟนคนแรกของเธอด้วย

“แฟนคนแรก ผู้ชายคนแรก ที่จะเป็นคนเดียวของทัชชาไปตลอดชีวิตจ้า” ชมพูพูดแหย่เพื่อนด้วยสีหน้าจริตจะก้าน

“เงียบไปเลยนะแกอ่ะ ไม่ต้องมาแหย่ฉันเลย”

ทัชชาหันหน้าหนีชมพูด้วยท่าทางหงุดหงิดอย่างชัดเจนยามพูดถึงเจ้ากรรมนายเวรที่มาในรูปแบบแฟนเก่าของเธอที่ตามจองเวรไม่เลิกจนเธอไม่สามารถมีชีวิตใหม่ได้เลย พอมีแฟนใหม่คบได้ไม่ถึงสามวันก็โดนบอกเลิกเพราะไอ้เจ้ากรรมนายเวรของเธอมันตามไปกระทืบแฟนใหม่ของเธอทุกคนจนตอนนี้ชื่อเสียงเธอกระฉ่อนไปทั่วโลกโซเชี่ยวแล้วว่าถ้าใครคิดจะคบเธอคือต้องเตรียมใจโดนกระทืบไว้เลยแถมหนักสุดบางคนเอาไปพูดว่าต้องถึงขั้นทำประกันชีวิตเอาไว้ จนไม่มีใครกล้ามาจีบเธอแล้ว

เช้าวันใหม่ @คอนโดชมพู

กริ่งๆ

“อืมๆ มาแล้ว” ชมพูในชุดเดรสสั้นสีดำเดินมาเปิดประตูที่ตอนนี้มีเสียงกริ่งกดดังระรัวเลย หญิงสาวจ้องมองผ่านตาแมวเมื่อพบว่าคนด้านนอกคือพัตเตอร์จึงรีบเปิดประตูให้เด็กหนุ่มเพราะอีกฝ่ายส่งข้อความมาบอกเธอแล้วว่าจะมาหาเธอที่ห้อง

“อรุณสวัสดิ์ครับพี่” พัตเตอร์ยื่นดอกกุหลาบสีแดงสดให้ชมพูด้วยรอยยิ้ม

“ขอบใจนะ” หญิงสาวรับเอาดอกกุหลาบมาถือก่อนจะหลีกทางให้เด็กหนุ่มเข้ามาภายในห้อง “นี่นายแวะซื้อมาให้ฉันเหรอ?”

“ใช่ครับ ผมว่าพี่เหมาะกับดอกกุหลาบ”

“หึ! นายเนี้ยเอาใจเก่งจังเลยนะ” ร่างบางเดินเอาดอกกุหลาบไปใส่ไวในแจกันที่ตั้งอยู่ตรงโต๊ะกินข้าวก่อนจะเดินไปรินน้ำใส่แก้วเพื่อเอามาเทใส่แจกันให้น้ำช่วยยืดอายุของดอกกุหลาบให้สดนานๆ “วันนี้นายไม่ไปเรียนหรือไง?”

“ผมไม่มีเรียนครับ พี่นั่นแหละทำไมไม่ไปเรียน?” พัตเตอร์ถามกลับ

“พอดีเมื่อคืนฉันไปปาร์ตี้มาก็เลยตื่นสาย อีกอย่างยังรู้สึกมึนๆ ด้วยดื่มเยอะไปหน่อย”

“ถึงว่าหน้าตาไม่ค่อยสดใสเลย”

“จะสดใสแน่นอนถ้าได้กินของอร่อยๆ"

“พี่อยากกินอะไรล่ะครับ?”

“เอาเมนูง่ายๆ แล้วกัน ไข่กระทะ ในตู้เย็นฉันของน่าจะพอมีทำนะ”

“ได้ครับ งั้นขออนุญาตใช้ครัวนะครับ”

“เอาเลยพ่อเชฟน้อย” ชมพูขยิบตาให้พัตเตอร์อย่างทะเล้นก่อนจะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาแล้วเปิดทีวีดูระหว่างรอเด็กหนุ่มทำอาหารเช้าที่ตอนนี้มันน่าจะเรียกอาหารสายให้เธอกินเพราะมัน 11 โมงแล้วจ้าเพราะแบบนี้ไงเธอเลยไม่ไปเรียนตื่นมาก็ 10 โมงแล้ว

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

“มาแล้วครับ” ไข่กระทะที่อัดแน่นด้วยเครื่องอย่างไส้กรอก เบคอน แฮมและหมูสับถูกเสิร์ฟลงตรงหน้าของชมพู กลิ่นหอมของมันลอยฟุ้งตีจมูกของหญิงสาวจนอดจะยิ้มไม่ได้เพราะนอกจากกลิ่นหอมแล้วหน้าตายังน่ากินอีกต่างหากอย่างกับระดับภัตตาคารในโรงแรมทำมาเสิร์ฟ

“น่ากินจังเลย นายเนี้ยเก่งจัง”

“ยังไม่ทันชิม ชมแล้วเหรอครับ?” เด็กหนุ่มหยิบเอาเครื่องปรุงรสเพิ่มเติมมาวางตรงกลางโต๊ะ

“ไม่ต้องชิมก็รู้ว่าอร่อยเพราะนายเรียนทำอาหารนะ ถ้าไม่อร่อยก็เสียชื่อสิ” ชมพูพูดอย่างมั่นอกมั่นใจในฝีมือของพัตเตอร์ก่อนจะหยิบเอาซอสแม็กกี้มาเหยาะลงบนไข่แดงมันวาวที่ชวนให้เอาส้อมจิ้มเจาะไข่แดงเหลือเกิน “งั้นฉันขอชิมหน่อยนะ”

“เชิญเลยครับ”

กริ่งๆ

“อ๊ะ!”

แต่ยังไม่ทันจะได้เอาเข้าปากเสียงกดกริ่งก็ดังขึ้นอีกรอบจนชมพูต้องวางช้อนในมือลงแล้วลุกเดินไปยังหน้าประตูห้องจ้องมองผ่านตาแมว พลันดวงตาคู่สวยก็เบิกกว้างเมื่อพบว่าคนที่มาหาเธอคือพ่อของเธอนั้นเอง ให้ตายสิทำไมพ่อมาไม่บอกเลยเนี้ยแต่เสียงกริ่งที่ผู้เป็นพ่อยังคงกดไม่หยุดมันทำให้ชมพูต้องจำใจรีบเปิดประตูให้พอแทน

“พ่อทำไมมาไม่บอกเลย?” คำถามแรกของชมพูเมื่อประตูเปิดออก

“ก็พ่อก็บอกนะ ทักมาบอกเมื่อกี้ไง ตอนจอดรถ” ทินกร พ่อของชมพูพูดในขณะที่ร่างกายก็แทรกลูกสาวเข้าไปในห้องแต่กลับต้องชะงักฝีเท้าลงเมื่อสายตามองไปเห็นพัตเตอร์ที่กำลังนั่งส่งยิ้มให้เขาอยู่ที่กลางห้อง

“พาแฟนมาห้องทำไมไม่บอกพ่อ?” แต่แทนที่ผู้เป็นพ่อจะดุด่าลูกสาวที่พาผู้ชายขึ้นห้องกลับถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยอย่างไม่ได้คิดมากอะไร

“ไม่ใช่แฟนนะพ่อ พัตเตอร์เป็นรุ่นน้องของหนู” ชมพูรีบแก้ตัวก่อนจะเดินควงแขนผู้เป็นพ่อเข้ามาหาพัตเตอร์ “พัตเตอร์นี่คุณพ่อฉันเอง”

“สวัสดีครับ” พัตเตอร์ยกมือขึ้นไหว้พ่อของชมพูอย่างนอบน้อม

“อืม มือไม้อ่อนดีนะ ไหว้สวยเชียว” ทินกรเอ่ยชมด้วยรอยยิ้ม “แล้วนี่กำลังทำอะไรกันอยู่? ”

“กินข้าวเช้าค่ะ” ชมพูตอบ

“11 โมงเนี้ยนะ?” ทินกรขมวดคิ้ว

“ก็หนูเพิ่งตื่นตอน 10 โมงเอง”

“ก็บอกแล้วว่าอย่าปาร์ตี้ดึก”

“นานๆ ทีค่ะ”

“ไม่ๆ อย่างเราอ่ะนานๆ ถี่ต่างหาก”

“หึ!” คำพูดของพ่อชมพูถึงกับทำให้พัตเตอร์หลุดขำออกมา

“ขำอะไร?” ชมพูจ้องพัตเตอร์ตาเขม็ง

“...ปะ...เปล่าครับ คุณทานอะไรมาหรือยังครับ ถ้าไม่รังเกียจให้ผมทำให้ทานได้ไหมครับ?” พัตเตอร์หันมาถามทินกรอย่างสุภาพ

“พัตเตอร์เขาเรียนทำอาหารนะคะพ่อ” ชมพูรีบพูดอวย

“งั้นก็ได้ ขอลองฝีมือเชฟในอนาคตหน่อยเผื่ออนาคตเกิดดังขึ้นมาจะได้เอาไปโม้กับคนอื่นได้ว่าเคยชิมแล้ว” ทินกรพูด

“ขอบคุณครับ รอสักครู่นะครับ” พัตเตอร์รีบเดินไปที่ครัวเพื่อทำไข่กระทะอีกที่หนึ่งในทันที ไม่นานนักก็เสร็จและเดินเอามาเสิร์ฟให้กับทินกรที่นั่งคุยอยู่กับชมพู “ทานให้อร่อยนะครับ”

“ขอบใจนะไอ้หนู” ทินกรส่งยิ้มให้พัตเตอร์อย่างเอ็นดูก่อนจะเอาซอสปรุงรสมาเหยาะตามด้วยพริกไทยแล้วตักเครื่องต่างๆ เข้าปากกิน หนุ่มใหญ่ใช้เวลาเคี้ยวอยู่ชั่วครู่จึงเงยมองหน้าพัตเตอร์ที่รอลุ้น “อร่อยมากเลย เก่งนะเราเนี้ย อนาคตไกลแน่นอน”

“ขอบคุณนะครับ จริงๆ มันก็แค่เมนูง่ายๆ เอง” พัตเตอร์มีท่าทางเขินอายเล็กน้อย

“ถ่อมตัวอีกต่างหาก ดีๆ คนถ่อมตัวน่ะดีแล้ว อย่าแข็งเกินไป อ่อนบ้างแข็งบ้างมันถึงจะดี”

“แหมๆ รู้สึกพ่อจะเอ็นดูจังเลยนะคะ” ชมพูพูดเมื่อเห็นท่าทางของพ่อดูพูดเอาอกเอาใจพัตเตอร์จัง

“เอ้าก็ลูกพ่อไม่เคยพาผู้ชายคนไหนขึ้นห้องเลยนิ นี่คนแรกเลยนะมันต้องพิเศษกว่าใครสิ พ่อก็ต้องเอาใจไว้ก่อนพัตเตอร์จะได้ไม่เกร็งเผื่ออนาคตเป็นแฟนกันขึ้นมา”

“ไม่หรอกค่ะ คิดไปไกลจังเลยนะคะ” ชมพูหน้าแดงเล็กน้อยแต่ก็พยายามวางมาดนิ่งเอาไว้

“ก็สถานการณ์มันน่าคิดไกลนิ” ทินกรหันมาหาพัตเตอร์ “พ่ออ่ะอยากให้ชมพูมันมีแฟนเนี้ยถ้าชอบลูกสาวพ่อจีบได้เลยนะพ่อไม่ว่าเอาเลยเต็มที่ อายุพ่อไม่เกี่ยงหรอกน้อยกว่าก็ได้ ตอนนี้ได้หมด อีกอย่างเรื่องฐานะไม่ต้องห่วงนะจะรวยพ่อไม่สนเลยเพราะพ่อรวยมากอยู่แล้ว เป็นแฟนลูกสาวพ่อ พ่อเลี้ยงดีแน่นอนอยากได้อะไรบอกพ่อเลยแค่จีบลูกสาวพอให้ติดก็พอ”

“คุณพ่อ! ทำไมพูดแบบนั้นคะ ทำอย่างกับหนูเป็นสิ่งของไปได้ โปรโมชั่นมีแถมด้วย” ชมพูถึงกับหน้ามุ้ยเมื่อถูกพ่อเร่ขายแบบนี้

“ก็อายุป่านนี้แล้วยังไม่มีแฟน พ่อก็ต้องเร่ขายแล้วแหละเดี๋ยวขึ้นคานทำไม ตัวหนักขนาดนี้คานหักพอดี”

“คุณพ่อหนูไม่ได้อ้วนขนาดนั้นนะคะ แค่ 65 เอง สูงตั้ง 168 อ้วนยังไง?”

“ค่า BMI ของพี่อยู่ที่ระหว่าง 23 นะครับ ค่านี้ตามหลักแล้วถือว่าอวบหรือกำลังเข้าสู่โรคอ้วนระดับหนึ่ง” พัตเตอร์ที่เคยเข้ายิมออกกำลังกายบ่อยๆ และมีความรู้เรื่องนี้นิดหน่อยพูดขึ้น

“ก็แค่อ้วนระดับหนึ่งเองยังไม่สองสามสักหน่อย” ชมพูยังคงเถียงดื้อๆ

“อีกหน่อยก็สองสาม น้ำหนักขึ้นเดือนล่ะกิโล” ทินกรพูด

“โธ่คุณพ่อแทนที่จะเข้าข้างหนู เย็นนี้หนูเข้ายิมเลย”

“ให้มันจริงเถอะเห็นบอกจะลดความอ้วนมาตั้งแต่ปีที่แล้ว” ทินกรยังไม่วายจะแขวะลูกสาว

“เย็นนี้แน่นอนค่ะ คุณพ่อคอยดูเลย” ชมพูจ้องมองผู้เป็นพ่อด้วยแววตามุ่งมั่น คอยดูเถอะนังชมพูจะลดน้ำหนักให้โลกตะลึงไปเลย จะให้เหลือไอ้ค่า BMI อะไรนี่เป็นปกติแบบมาตรฐานคนหุ่นดีเลยเอาแบบให้ผอมจนใส่เสื้อหมาได้อ่ะ

“ผมว่าทานอาหารกันดีกว่านะครับจะเย็นหมดแล้ว” พัตเตอร์พูดขึ้น

“นั่นน่ะสิ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลยพูดไปก็ช้ำใจ” ทินกรยังไม่วายจะพูดหยอกลูกสาวจนชมพูชักสีหน้ามุ้ยก้มหน้าก้มตากินไข่กระทะไม่สนใจพ่ออีก ท่าทางงอนอย่างชัดเจนแต่ทินกรก็ทำเพียงยิ้มออกมาเท่านั้นเพราะเดียวชมพูก็หายงอน

หนุ่มใหญ่ละสายตาจากลูกสาวแล้วหันไปมองพัตเตอร์ที่กำลังกินอยู่เช่นกันแทนแต่กลับรู้สึกคุ้นหน้าของเด็กหนุ่มอย่างมาก เหมือนเขาเคยเจอใครที่หน้าตาคล้ายพัตเตอร์ที่ไหนก็ไม่รู้แบบหน้าตามันคุ้นๆ อ่ะแต่มันก็นึกไม่ออกว่าเหมือนใครแต่คุ้นมากๆ จนตงิดใจไม่น้อยเลยเนี้ย แต่ก็ช่างเถอะเขาอาจจะคุ้นไปเองแบบประเทศไทยมีคนที่หน้าตาเหมือนกันยังกับแฝดตั้งเยอะแยะทั้งๆ ที่ไม่ได้มีสายเลือดเกี่ยวข้องอะไรกันสักนิดเลยก็ไม่แปลกถ้าเขาจะรู้สึกคุ้นหน้าพัตเตอร์เพราะหน้าตี๋ๆ แบบนี้ในประเทศไทยมีเพียบตามท้องถนนมีตรึม

.

.

To Be Continued...

---------------------------------

พ่อปลื้มด้วยอ่ะก็น้องน่ารักไม่ปลื้มได้ยังไง แต่พ่อนี่คงอยากให้ลูกมีแฟนเต็มแก่แล้วมั้ง โฆษณาลูกพร้อมโปรโมชั่นจัดเต็มอีกต่างหาก ชมพูต้องรีบมีแฟนแล้วแหละ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

7 ความคิดเห็น