[Translated Bnha Fanfic] Conversation with a cryptid

ตอนที่ 1 : Greeting of a Cryptid (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    29 พ.ค. 62

ข้อความแบบนี้หมายถึงยังแปลไม่ครบย่อหน้า



(การทักทายของสิ่งมีชีวิตประหลาด)


อิซึกุกำลังพยายามอย่างหนักที่จะเข้าใจว่า เขาสามารถอยู่ที่นี่ ตรงหน้าวิลเลินที่สำคัญที่สุดของญี่ปุ่น และมีเพียงแค่ความรู้สึกหวาดกลัวที่อยู่เป็นเพื่อนเขาได้อย่างไร ออลไมท์นั่งให้ห้องสังเกตการที่ปกปิดแน่นหนา ด้วยความคิดเห็นที่ยืนยันว่าเขาสามารถซ้ำเติมคนคุกได้อย่างเดียว และเขาก็ส่งอิซึกุออกไปด้วยรอยยิ้มที่ดูประแหล่มๆ ความทรงจำที่เลือนรางของอิซึกุ มันเริ่มด้วยบทสนทนาง่ายๆที่เกิดขึ้นในการเดินทางกลับบ้านที่แสนยาวยาวนาน

 



แล้ว ใครคือออลฟอร์วัน? พวกเรารู้อะไรเกี่ยวกับเขานอกเหนือจากที่คุณได้บอกมาผมก่อนหน้านี้ไหม? เขาได้ถูกอยู่ในคุกมาเป็นเดือนแล้วนะตอนนี้” อิซึกุนึกถึงสิ่งที่เขาถามออลไมท์จากเบาะหลังรถในขณะที่นักสืบสึคาอุจิขับบนไฮเวย์ที่เหยียดยาวไปเรื่อยๆ


สิ่งที่เล่นอยู่ในวิทยุรถยนต์คือรายงานควันหลงของการโจมตีของวิลเลินในตัวเมืองโตเกียว อิซึกุจับได้เพียงแค่ว่า ‘ร่างกายเหลว’ จากผู้สืบข่าวหญิงก่อนที่นักสืบสึคาอุจิจะเปลี่ยนสถานี


ไม่ ยังไม่มีอะไร ไม่มีใครอยากจะคุยกับเขาเท่าไหร่นัก” ออลไมท์ตอบอย่างเริงร่า “เขามีที่บรรยากาศสุภาพเรียบร้อยนะ แต่เขาเป็นงานใหญ่เลย” ไหล่ของที่ออลไมท์ถูกบดบังจากที่โดยสารข้างหน้าเกือบทั้งหมดยักขึ้น “ไม่มีอะไรที่จะทำกับคนแบบเขาได้มากนัก สิ่งที่ออกมาไม่การคุกคามก็คำยั่วยุ” ออลไมท์กวาดมือเป็นรูปวงกลมเข้าหาหัวของตน


จากที่ได้ยินมา ไม่มีใครที่จะสัมภาษณ์เขาได้อย่างเต็มที่เลย” นักสืบสึคาอุจิเสริมจาหลังพวงมาลัย “เขาเล่นเกมทางจิตใจกับพวกนั้น คุกมีนโยบาย ‘ไม่พูดถึงเหตุการณ์ปัจจุบัน’ กับการสนทนากับเขาด้วย เอาเป็นว่าเขาจบลงด้วยความคิดหรือเจตนาบางอย่างในการสนทนา ให้ว่าพวกคนส่วนใหญ่แค่ต้องการถามเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน มันทำให้พวกเขาถามอะไรไม่ได้มาก”


เดี๋ยว พวกเขายังไม่รู้ว่าเขามีอัตลักษณ์อะไรหรอ?” อิซึกุถามอย่างฉุนเฉียว “พวกเขาทำไม่ได้ ถ้ายังมีการกีดกันข้อมูลขณะเยี่ยม”


ไม่นะ พวกเราไม่รู้ว่าเขาทำอะไรเกี่ยวกับ... อะไรก็ได้? เขาสามารถตรวจสอบดีเอนเอ แต่ไม่ใช่ว่ามีใครซักคนที่นอกจากตัวเขาเองรู้ว่าอัตลักษณ์เขาทำงานอย่างไรซะหน่อย พวกมันอาจจะตรงกับคนกี่คนก็ได้ แต่ว่าถ้าพวกเขาไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลเราก็ไม่สามารถอ้างอิงพวกมันอยู่ดี ถึงแม้พวกเขาจะมีการวิเคราะห์ ข้อมูลไม่ได้มีความหมายอะไรถ้าปราศจากความสามารถในการตีความ” ออลไมท์ทำท่าทางด้วยนิ้วผอมแห้ง “มันเสียเวลาหลังจากที่การทดสอบขั้นแรกได้เริ่มดำเนินการ พวกเขาไม่กล้าได้กล้าเสียในการ MIR เขาอยู่แล้ว ให้ว่าเขามีอัตลักษณ์ที่สามารถสร้างส่วนประกอบโลหะอย่างแน่นอน”


ไม่มีใครคิดที่จะถามเขาเกี่ยวกับ...อะไรก็ได้อย่างงั้นหรือ?” อิซึกุถาม รู้สึกตะลึง “เขาต้องอายุประมาณสองร้อยปี และพวกผู้คนสามารถคิดที่จะถามกิจของเขาที่ไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์ในตอนนี้ซักอย่างเลยหรือ?”


บางครั้งก็ไม่สามารถหยั่งถึงสิ่งที่พวกผู้คนจะปล่อยแหล่งข้อมูลที่สามารถเป็นไปได้เสียเปล่า ในอีกทางหนึ่งแหล่งข้อมูลที่สามารถเป็นไปดั่งกล่าวระเบิดเมือง ฆ่าผู้คนมากมาย และคุกคามญี่ปุ่นทั้งประเทศเป็นเวลานับร้อยปีเป็นอย่างน้อย


ฉันเคยถามเขาเกี่ยวกับชิการากิ แต่เขาไม่ได้พูดอะไรมากนักหรอก วิจารณ์เกี่ยวกับเธอพึ่งพาฉันเกินไปและปล่อยให้ชิการากิมัวเพ่นพ่านและเขาอยากจะเป็นสุดยอดวายร้าย” ออลไมท์ยักไหล่อีกครั้ง “เขาใช้เวลาส่วนมากไปกับการพูดอะไรไม่ได้ความมากเกินไป”


อิซึกุขยับหัวของเขาไว้บนแขน “แต่ไม่ใช่ว่ามันไม่มีอะไรเลยใช่ไหม?”


หมายความไว้อย่างไร?” อิซึกุมีความรู้สึกที่ว่าออลไมท์จะมองที่เขาด้วยสายตาที่ว่า เธอจะไม่ทำอะไรโง่ๆอีกใช่ไหม? ที่เกิดขึ้นน้อยลง


ก็ เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเราอย่างเห็นได้ชัด ออลไมท์ ถ้าเขาคิดว่าคุณจะปล่อยให้ผมไปถึงแม้หลังจากการสอนมาสองปี บางที่ชิการากิอาจพึ่งกับคนที่เป็นผู้ใหญ่ ผมไม่เห็นได้เลยว่าจำได้ว่าพ่อกับแม่ทำงานและรักษาบ้านไปด้วยกัน ผมไม่เคยมีการดูแลของผู้ใหญ่มามากเท่านี้มาก่อน” อิซึกุหัวเราอย่างน่ากังวลใจ “ผมต้องหาทางที่ทำให้ตัวผมเองรู้สึกสนุก อย่างน้อยที่สุด ในเสกลความเชื่อฟัง ผมก็อยู่ในฝ่ายที่ไม่เชื่อฟัง” ออลไมท์หัวเราะคิกคักทันที


ฉันจะพูดนะ โดยเฉพาะหลังจากที่ทุกอย่างหลังจากที่เกิดขึ้นกับโอเวอร์ฮาว ฉันรู้สึกประหลาดใจที่แม่ของเธอปล่อยให้เธอออกจากหอหลังจากที่ทุกสิ่งเกิดขึ้น”


ผมรู้สึกตกใจนะว่าแม่ไม่ถอนตัวและกักบริเวณจนกระทั่งผมอายุสามสิบ”


โอ้? เข้มงวดขนาดนั้นเลย?” สึคาอุจิถาม


แม่ก็มีช่วงเวลาของแม่” อิซึกุยิ้มด้วยความรัก “คุณคิดว่าแม่จะปล่อยให้ผมถามวิลเลินที่สำคัญอันดับหนึ่งของญี่ปุ่นเกี่ยวกับอัตลักษณ์ของเขาหรือ?” อิซึกุถาม เล่นมุกเพียงบางส่วน มันมีสิ่งที่ทำให้รู้สึกคันตรงหลังของศีรษะเขา ความรู้สึกที่ว่าบางอย่างหายไปจิ้มและแหย่ความรู้สึกของเขา


ออลไมท์ไอและพ่นหมอกสีแดงออกมา “แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว! ฉันห้ามมัน!”


และนั้นเป็นเหตุผมที่ผมถามแม่และไม่ใช่คุณ” อิซึกุแสยะมาจากเบาะที่นั่งหลังหลัง


เขาชั่วร้ายนะ!”


เขาเก่าแก่ คุณไม่เคยคิดสงสัยเกี่ยวกับบางอย่างเกี่ยวกับบางคนที่มีประสบการณ์ชีวิตและอัตลักษณ์ได้ผ่านมาแล้วจบลงอย่างที่เขาเป็นอย่างนั้นจริงๆหรือ?”


ไม่ เขาแสดงอย่างเห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะเป็นยอดชั่วร้ายมาโดยตลอด”


ใช่ และผมจะฟังคำพูดของเขาแบบนั้นใช่ไหม?” อิซึกุยิ้มเลิศนัย “ถ้าเขาไม่ทำอะไรซักอย่างนอกจากโกหก งั้นนั่นก็คงจะเป็นหนึ่งในนั้นด้วย แต่มันมีความเป็นจริงอยู่เล็กๆในนั้นซักแห่ง”


แล้วเธอจะทำอะไร? กวนเขาที่จะให้เขาบอกเธอเกี่ยวกับชีวิตของเขา?” ออลไมท์ถอนหายใจ


ไม่เป็นแบบนั้นเมื่อผมเชือดเขาด้วยความดี ใครจะไปรู้ มันอาจจะเป็นพิษต่อเขาก็ได้”


เธออธิบายเรื่องนี้กับแม่ของเธอ อาจารย์หรือไม่ก็ตาม ฉันจะไม่เป็นการได้รับจุดจบแบบนี้”


อิซึกุกระพริบตาชั่วครู่หนึ่ง “คุณปล่อยให้ผมไปหรอ?”


ฉันไม่ได้ปล่อยอย่างสิ้นเชิงหรอก แต่ข้อมูลที่คาดหวังว่าอะไรชักจูงชิการากิสามารถเป็นอย่างดีที่เดียว ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นพวกเราสามารถดึงเธอกลับมาได้ แค่รู้ตัวว่าเธอจัดกับใครและอะไร” ออลไมท์มองอิซึกุที่อยู่ตรงอีกที่หนึ่งของที่นั้นอย่างจริงจัง "ถ้าแม่ของเธอโอเคกับมัน”


บทสนทนาเปลี่ยนเป็นเรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนตลอดทาง

 


มันอาจจะเป็นความอยากรู้อยากเห็นหรืออาจจะเป็นความรู้สึกจู้จี้ที่รบกวนสมองไปสามสัปดาห์ที่เขาค้นคว้าหัวข้อในการสนทนา ออลฟอร์วันเป็นสิ่งมีชีวิตประหลาด ลึกลับไปในหลายทาง เขาเป็นแค่ข่าวลือบนเครือค่ายที่อายุสองร้อยปี มันมีข่าวลือเกี่ยวกับร่างดำมืดที่เคยปกครองญี่ปุ่น ผสมไปด้วยเส้นสายของแผนการและเศษเสี้ยวเหตุการณ์


อิซึกุกล้าที่จะท่องเว็บมืด แหย่เท้าเข้าไปในสิ่งที่ดำมืดกว่าของโลกอินเตอร์เน็ต เว็บไซต์มีข่าวลือ แต่เว็บมืดมีเรื่องเล่า


คนที่แสดงเป็นนัยว่าเป็นยากูซ่าเขียนเกี่ยวกับปู่ของเขาที่สูญเสียอัตลักษณ์ควบคุมไฟและความปกติทางจริงใจอย่างไร้เหตุผล ปู่ของเขาร้องไห้ร้องไห้และพูดว่า “เขาเอามันไป เขาเอามันไป” ซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั่งวันตายของเขา ไม่มีใครปลอบใจเขาได้


ผู้ใช้อีกรายหนึ่งบอกว่าที่สถานพยาบาลหนึ่งที่มีผู้อยู่อาศัยเป็นบุคคลที่มีอาการทางจริงได้มีความว่านอนสอนง่ายอย่างลึกลับและไม่ใช้อัตลักษณ์กับบุคลากร สถานพยาลาบแห่งนั้นได้ลุกเป็นไฟก่อนที่จะมีศาลเริ่มจะคดีเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว


ผู้ใช้ที่มีข้อความสีชมพูนีออนบอกว่า คุณย่าทวดของทวดของทวดของทวดมีอัตลักษณ์ที่ทำให้อายุยืน อายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วจากไปในขณะที่ยังหลับ ใบหน้าของหล่อนเต็มไปด้วยความกลัว ไม่มีใครทราบสาเหตุได้

แฮคเกอร์ให้ภาพจากกล้องวงจรปิดที่ดูพร่าๆ เบลอๆ ของชุดเอกสารที่ผ่านการขโมยและแสกนมาจากของเมื่อศตวรรษก่อนๆ ที่มีแสงจ้าและตู้เซฟของธนาคารได้กลายเป็นสิ่งว่างเปล่า สิ่งที่มันแตกต่างจากการขโมยทั่วๆ ไปตรงที่มันมีลิสต์ข้อมูลทีแน่นอนเกี่ยวกับอัตลักษณ์จากรุ่น อิซึกุได้ขโมย(?) และบันทึกวิดิโอและเอกการสารไปในฮาร์ดไดร์ฟ

หลายหน้าผ่านไป อิซึกุเห็นใครบางคนเล่าเรื่องที่ลุงไร้อัตลักษณ์ของเขาได้พัฒนาอัตลักษณ์ วาร์ปขึ้นมาแล้วกลายเป็นคนรวยจากผู้มีบุญคุณลึกลับ เป็นเวลาหนึ่งทศวรรษก่อนคุณลุงได้หายไป

เรื่องเล่าที่น่ากลัวมากมายเป็นทองคำที่ซ่อนบนเว็บ พวกมันไม่เคยอยู่ได้นาน หายไปภายในไม่กี่ชั่วโมงหลักจากโพสต์อิซึกุได้ใช้การแทนหลายอย่างเพื่อหนีจากการลบที่ดูเหมือนจะตามนามแฝงของอิซึกุที่โพสต์ผ่าน snitch.ru, rabbit.az, aconspiracy.xfiles และเพื่อนๆของมัน(?)

หลักจากตัวตนสามสองตัวตนผ่านไป (และอิซึกุล็อคอินบนเครื่องคอมพิวเตอร์พกพาต่างเครื่อง) 

มันใช้เวลาอีกอาทิตย์ที่นำเสนอการค้นคว้าของเขาให้ ออลไมท์ และ นักสืบสึคาอุจิ ที่ได้อ้าปากค้างไปแล้วเรียบร้อย

“พวกเราไม่เคยเจอพวกนี้เลย” นักสืบสึคาอุจิร้องออกมา “เธอเจอพวกนี้ทั้งหมดได้ยังไง?”

“ผมถามถูกคน ดูเหมือนว่าพวกอาชญากรมีความทรงจำที่นานและให้อภัยไม่ได้” อิซึกุอธิบาย “มันมีมากกว่านี้ที่สามารถสาวตัวไปถึงเขาได้ แต่ว่าพวกนี้มันชัดเจนมาก”

“พวกเขาคงจะแบบนั้น เธอเป็นหัวโจกของโลกใต้ดินโดยปราศจากศัตรูเป็นกองทัพไม่ได้หรอกออลไมท์เห็นด้วย “รู้ไหม ถ้าเกิดเธอได้ข้อมูลเหตุการณ์เหล่านี้ได้มากกว่านี้ ฉันคิดว่าเธอจะให้คนหลายคนรู้สึกสงบใจเป็นเยอะเลย”

“ถ้าแม่เห็นด้วยนะ”

“แค่เธอเห็นด้วยกับมัน”

มันใช้เวลาเป็นเดือนในการโน้มน้าวแม่ของเขาที่ในที่สุดก็ยอมแพ้หลังจากออลไมท์ให้ตารางเวลาที่กินวงกว้างว่าการเยี่ยมและการค้าคว้าผลจะบาลานซ์กับการเรียนและการฝึกงานของอิซึกุ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น