|จบ| Evil Brother พ่ายรักซาตาน

ตอนที่ 15 : CHAPTER : 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    10 พ.ค. 59

CHAPTER

15

……………………………………………………………….. 

“เป็นไงว่าที่ผัวคนใหม่ หน้าตาพอไปวัดไปวาได้ไหม”

ฉันหันไปมองคนพูด ส่ายหัวไปมาในความคิดของอีกคน เดินลิ่ว ๆ เข้าไปในบ้าน แต่ยังไม่ถึงบันไดพี่แทนก็ฉุดแขนฉันไว้

“ปล่อย”

“ก่อนไปบริการผัวใหม่ ดูแลผัวเก่าให้ดีก่อนสิ” พูดจบพี่แทนก็ผลักฉันติดกำแพงด้านหลัง ฉันมองหน้าตื่น

“อย่านะพี่แทน!

“อย่าช้า อย่าเบา อย่าทำรอบเดียวหรืออย่าอะไร”

“อย่า อ๊ะ พี่แทน!!” ฉันคงปรามห้ามได้แค่นั้น เพราะหลังจากนั้น พี่ก็ไม่พูดไม่ฟังอะไรฉันอีกแล้ว

 


ฉันตื่นเช้าตามปกติแต่งตัวเพื่อเตรียมไปโรงเรียน เสียงมือถือดังเบา ๆ ฉันคว้ามามองเบอร์

ไม่มีชื่อ ฉันกดรับเอามาแนบหู

“ชา”

ฉันขมวดคิ้วงง

“พี่ต๊ะเอง”

“พี่ต๊ะ” ฉันยิ้มดีใจ

“ชาออกจากบ้านรึยัง”

“ยังค่ะ กำลังแต่งตัว”

“งั้นให้พี่ไปรับนะ”

“ไม่เป็นค่ะพี่ เสียเวลาเปล่า ๆ”

“โห เป็นหน้าที่ของซูเปอร์แมนนี่ครับ รออยู่บ้านนั่นแหละ พี่ซุปจะเหาะไปรับ”

“ค่ะ” ฉันตอบรับยิ้ม ๆ พี่ต๊ะเป็นคนอารมณ์ดีเสมอต้นเสมอปลายจริง ๆ

ตั้งแต่สมัยเด็ก ๆ แล้ว พี่ต๊ะเป็นคนอารมณ์ดีเสมอ นิสัยก็ดีด้วย ถึงจะอ้วนแต่ก็แข็งแรง เป็นคนเดียวที่หุ่นพอ ๆ กับพี่แทน แล้วก็กล้าพอที่จะต่อกลอนกับพี่แทนด้วย คอยปกป้องฉันเสมอตอนถูกพี่แทนรังแก

พอแต่งตัวเสร็จ ฉันรีบลงไปข้างล่าง ทำอาหารง่าย ๆ ไว้ให้พี่แทนทาน รายนั้นตื่นสายประจำ ถ้าไม่ติดเรียนเช้านะ

พอทำอาหารเสร็จ ก็ได้ยินเสียงกริ่งดัง ฉันเดินไปเปิดประตู

“พี่ต๊ะ”

พี่ต๊ะยิ้ม หอบดอกไม้ช่อเบ้อเร่อเข้ามา

“โห” ฉันมองดอกไม้ช่อนั้นอึ้ง ๆ

“พี่ให้”

ฉันรับมาถือ

“นั่งก่อนคะ ทานอะไรมารึยัง”

“กะมาฝากท้องเลย ไม่งั้นไม่มาเช้าขนาดนี้หรอก”

ฉันมองพี่ต๊ะยิ้ม ๆ

“งั้นขอเวลาทำเพิ่มนะ นี่ทำไว้ให้พี่แทนคนเดียว”

พี่ต๊ะพยักหน้า

“แทนยังไม่ตื่นเหรอ”

“ค่ะ คงใกล้เที่ยงนู่นแหละ พี่แทนมีเรียนตอนบ่าย”

พี่ต๊ะทิ้งตัวลงนั่ง ฉันเอาดอกไม้ไปปักไว้ในแจกัน หันไปทำอาหารง่าย ๆ ให้พี่ต๊ะทาน

“ดีจัง ว่าที่ภรรยาพี่ทำอาหารเก่งขนาดนี้” พี่ต๊ะชมทันทีที่ข้าวคำแรกแตะปาก

เรานั่งกินกันไป ก่อนใครบางคนจะเดินหัวฟูหน้าหงิกลงมา พี่แทนมองพี่ต๊ะไม่สบอารมณ์

“ดีแทน จำกันได้ไหมเนี่ย หล่อขึ้นเยอะเลยนะ”

พี่แทนมองงง ๆ คงจำไม่ได้พอกัน พี่ต๊ะยิ้ม

“ฉันต๊ะไง”

พี่แทนหน้าหงิกทันที

พวกเขาสองคนเป็นอริกันค่ะ

ก็นะ เพราะพี่แทนชอบแกล้งฉันนั่นแหละ ในขณะที่พี่ต๊ะจะคอยปกป้องฉันเสมอ จนฉันให้ฉายาพี่ต๊ะว่าซูเปอร์แมน และให้พี่แทนเป็นจอมมาร

“ฝากตัวเป็นว่าที่น้องเขยด้วยนะ”

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” พี่แทนไม่สนใจคำฝากหันไปถามเรื่องอื่น

“เดือนกว่า ๆ กลับมาก็ไม่เห็นพวกนาย เลยรู้ว่าแยกออกมาอยู่ต่างหาก” พี่ต๊ะว่าอารมณ์ดี ฉันยกอาหารมาไว้ตรงหน้าพี่แทน

พี่แทนกินไปคำเดียวแล้วปัดทิ้ง

“รสชาติไม่ได้เรื่อง ไปทำอย่างอื่นมา” พี่แทนเริ่มออกลาย ฉันไม่ว่าอะไร หันไปหยิบผักมาทำใหม่ จริง ๆ เรื่องทำไม่ใช่เรื่องใหญ่

“นี่ โต ๆ กันแล้วนะ เลิกแกล้งชาซะที”

“หึ งั้นนายก็ปกป้องให้ได้ตลอดสิ”

“ฉันทำแน่ แต่คงต้องรอชาเรียนจบก่อน”

พี่แทนยกยิ้มเหยียด

“แต่ไม่แน่ ถ้าชาโดนนายรังแกเอามาก ๆ ฉันอาจเปลี่ยนใจมาสู่ขอชาเร็วขึ้นก็ได้”

“พี่ต๊ะ” ฉันปราม เพราะมันดูจะเร็วไป

“กาแฟ” พี่แทนไม่สนใจหันมาสั่งฉันแทน ฉันรีบตรงดิ่งไปทำให้ พี่ต๊ะถอนหายใจแรง

“นิสัยนายนี่ไม่มีเปลี่ยนเลยจริง ๆ นะ”

พี่แทนไม่ใส่ใจ ฉันวางแก้วกาแฟไว้ เหลือบมองเวลา

“ชาว่าเรารีบทานแล้วรีบไปกันดีกว่าค่ะ เดี๋ยวสายกินอิ่มก็วางไว้นะ เดี๋ยวเย็นชามาจัดการเอง” ฉันบอกพี่ต๊ะ ก่อนหันไปบอกพี่ชาย พี่ต๊ะพยักหน้า ลุกจากที่นั่ง ฉันเดินออกไปพร้อมพี่ต๊ะ หันกลับไปมองพี่แทนนิดหนึ่ง พี่แทนยกยิ้ม เลียริมฝีปากตัวเองเบา ๆ

ฉันรีบหันหลังกลับทันที

บางที เรื่องมันอาจจะไม่ง่ายอย่างที่ฉันคิดก็ได้

 



“โดนแกล้งตลอดเลยเหรอ” พี่ต๊ะถามขณะนั่งรถมาด้วยกัน ฉันหันไปยิ้มให้ พี่ต๊ะส่ายหัวไปมา “เราก็ยอมพี่เขาตลอด”

“เคยขัดได้ที่ไหนล่ะ” ฉันพูดงอน ๆ

“ไม่เป็นไรนะ พี่จะปกป้องชาเอง”

ฉันยิ้ม พี่ต๊ะมาส่งถึงโรงเรียนก่อนขับรถกลับ

 



“ชา ใครขับรถมาส่งเมื่อเช้า”

“พี่ต๊ะน่ะ คนข้างบ้านสมัยเด็ก พี่เขาย้ายไปเรียนต่อ เพิ่งกลับมา แล้วก็” ฉันหยุดคำไป เพราะสิ่งที่ฉันจะบอกต่อไปนี้ มันจะนำไปหาใครบางคนด้วย

“ชาตกลงเป็นแฟนกับพี่ต๊ะแล้วนะ”

“หมายความว่ายังไง!!” แนนถามตาโต

ฉันเล่าเรื่องราวคร่าว ๆ ให้เพื่อนฟัง

“แล้วพี่อิฐล่ะ”

ฉันยิ้ม

“ชาคิดกับพี่อิฐแค่พี่นะ อีกอย่าง ชาอยากให้แนนสมหวังด้วย”

“แล้วความรู้สึกของพี่อิฐล่ะ”

“คนเรามันบังคับให้ชอบหรือไม่ชอบใครไม่ได้นะ เหมือนที่แนนยังห้ามใจไม่ให้ชอบพี่อิฐได้เลยใช่ไหม”

แนนจ้องตาฉัน

“แล้วชาชอบพี่ต๊ะได้เหรอ แล้วพี่แทน”

“พี่แทนเป็นพี่ชายนะแนน” ฉันย้ำเตือนเพื่อน รวมถึงหัวใจตัวเองด้วย

“ก็จริง”

“พี่ต๊ะคือคนที่ฉันไว้ใจที่สุด” ฉันบอกยิ้ม ๆ

 


ตกเย็นพี่ต๊ะก็มารับอีก บอกตามตรง ได้คบพี่ต๊ะ ฉันว่าฉันอาจมีชีวิตคู่ที่ดีก็ได้

“ชาเสาร์นี้ว่างไหม ไปเที่ยวสวนสนุกกัน”

ฉันฉีกยิ้ม

“ไปค่ะ ชายังไม่เคยไปเลย” ฉันทำท่าคิด “พี่ต๊ะจะว่าอะไรไหม ถ้าชาจะชวนเพื่อนชาไปด้วย แนนเพื่อนสนิทชาเขาบ่น ๆ ว่าอยากไปอยู่เหมือนกัน”

พี่ต๊ะมองหน้า

“ได้สิ”

“ขอบคุณค่ะ”

ฉันโทรชวนแนนไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ พอกินข้าวอิ่ม ฉันไปทำงานที่อู่เหมือนเดิม พี่ต๊ะอึ้งไปเลยกับสิ่งที่ฉันทำ บอกว่าถ้าชอบ เดี๋ยวเปิดให้เลยร้านหนึ่ง ฉันได้แต่หัวเราะ

 

วันเสาร์

วันนี้แอบตื่นเต้นนิดหน่อย ฉันลุกขึ้นมาแต่งสวยแต่เช้า ลาพี่โจอี้ไว้หนึ่งวัน ดีว่าพี่แกยอม

“ระริกระรี้แต่วันเลยนะ จะได้ไปข้างนอกกับผู้ชายเนี่ย” พี่แทนทักตอนฉันเดินออกมาจากห้อง พี่ต๊ะมารออยู่หน้าบ้านแล้ว

“เมื่อไหร่จะเลิกหาเรื่องชาสักที ชาจะแย่จะดียังไงก็ปล่อยชาไปดีกว่า ชายังไม่เคยยุ่งเรื่องของพี่เลย”

พี่แทนยักไหล่ ก้มกระซิบข้างหู

“ขอให้สนุกนะ”

ฉันหน้าร้อนผ่าว รีบเดินลงไปชั้นล่าง

“น่ารักจัง” พี่ต๊ะชมทันทีที่เห็น

ฉันยิ้มเขิน เดินไปขึ้นรถด้วยกัน ไม่นานก็มาถึงสวนสนุก ฉันนัดเจอแนนที่นี่เลย รอไม่ถึงสิบนาทีแนนก็โผล่ แต่มาพร้อมใครบางคนที่ฉันคาดไม่ถึงว่าจะมาด้วย

“พี่อิฐ...” ฉันครางเรียก พี่อิฐทำหน้าเศร้า ๆ จนฉันรู้สึกผิด พี่อิฐเดินเข้ามาใกล้

“จีบตั้งนานไม่ติด นายมาแป็บเดียวได้ชาไปครองเฉยเลย” พี่อิฐพูดตรง ๆ ฉันอ้าปากค้าง พี่ต๊ะมองอึ้ง ๆ ก่อนหันมามองหน้าฉัน

“ขอโทษนะ แต่จริง ๆ แล้วผมชอบชามาสิบกว่าปีแล้ว” พี่ต๊ะบอก คราวนี้เป็นพี่อิฐที่อึ้งแทน

“แนน” ฉันหันไปหาแนน

“แนนขอโทษ พอดีแนน

“พี่ขอมาเอง อย่าโทษแนนเลย หรือว่าไม่อยากเห็นหน้าพี่แล้ว” พี่อิฐหน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม

“เปล่าค่ะ แต่ชาเป็นห่วงความรู้สึกพี่”

พี่อิฐยิ้มอ่อนโยน ลูบหัวฉันเบา ๆ

“คิดจีบคนเจ้าเสน่ห์ก็ต้องทำใจ”

“ตรงไหน”

“ก็ตรงที่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองมีเสน่ห์นี่แหละ” พี่อิฐบอกยิ้ม ๆ “แทนล่ะ เห็นบอกว่าจะมาด้วยนี่ ไม่ได้มาพร้อมกันเหรอ”

“เอ๊ะ?” ฉันทำหน้างง ไม่เห็นพูดอะไรเมื่อเช้า ก่อนเห็นใครบางคนเดินหน้าหล่อเข้ามา

“คิดว่าจะไม่มาซะอีก ทำไมไม่มาพร้อมชาเลย” พี่อิฐถามเพื่อน

“พอดีติดธุระส่วนตัว”

พี่ต๊ะดึงฉันไปยืนใกล้ ๆ ให้รู้กันว่าพี่ซุปพร้อมปกป้องเสมอ

“ป่ะ ไปซื้อตั๋วกันเถอะ” พี่ต๊ะชวนทุกคน ดึงฉันไปเดินเคียงข้าง ฉันหันไปมองพี่อิฐ รายนั้นมองตามตาละห้อยเลย ส่วนแนนแก้มแดงนิด ๆ ในขณะที่พี่แทน

มองมาด้วยสายตาน่ากลัวสุด ๆ

หลังจากได้ตั๋ว พวกเราเริ่มเล่นกันเบา ๆ ด้วยรถไฟเหาะ

โห นี่เบาแล้วเหรอ

พี่ต๊ะให้ฉันนั่งคู่กับตัวเอง พี่อิฐคู่กับแนน ส่วนพี่แทนนั่งคนเดียว

ไม่ใช่สิ นั่งคู่กับคนแปลกหน้ามากกว่า

ฉันกรี๊ดลั่น จะว่าไปมันก็สนุกดี ลงมาทีนี่หัวหางฟูหมด

“น่ากลัวเป็นบ้า ขาแนนยังสั่นไม่หายเลย”

ฉันชี้ไปที่ขาตัวเอง

“ต่างกันตรงไหน” พวกเราพากันหัวเราะร่วน ฉันคว้ามือแนนมาจับ

“เราไปเล่นไอ้นั่นกันดีกว่า” ฉันชี้ไปที่เครื่องเล่นตัวหนึ่ง มันดูฟรุ้งฟริ้งมากจนพวกผู้ชายขอบาย ฉันขึ้นไปนั่งกับแนน หัวเราะร่าด้วยความสนุกสนาน

“ไหวไหมชา” แนนถามด้วยความเป็นห่วง คงสังเกตเห็นสายตาไม่ปกติของพี่แทนเหมือนกัน

“อย่าคิดมากเลย เรามาเพื่อสนุก อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ชาขี้เกียจจะกลัวแล้ว”

“เก่งจัง” แนนชม “แนนเห็นแล้วยังกลัวแทน”

ฉันหัวเราะหึ ๆ ลากแนนไปเล่นต่อรอบสอง ต่อด้วยเครื่องเล่นอื่น ๆ บางอย่างก็เล่นกันสองคน บางอย่างก็เล่นกันยกแก๊ง แทบอ้วกเลย พี่แทนที่ว่าเก่ง ๆ ยังหน้าซีด

“เป็นไงแก” พี่อิฐถามเพื่อน

“เอ้าพี่ ดมสักหน่อย” ฉันยื่นยาดมไปให้ด้วยความเป็นห่วง พี่แทนปัดมือฉันออกแรง

“ถ้ามันไม่ก็เอามานี่ พี่จะอ้วกอยู่แล้ว” พี่อิฐคว้ายาดมไปดม แต่ไม่ได้คว้าแค่ยาดมอย่างเดียวนี่ซิ คว้ามือฉันติดไปด้วย สูดซ้ายสูดขวา ฉันหัวเราะกับสิ่งที่พี่อิฐทำ

“หอมจัง” พี่อิฐมองตาเชื่อม ไม่รู้ชมยาดมหรืออะไรกันแน่

“ยาดมก็ต้องหอมเป็นธรรมดาสิ”

“เปล่า พี่หมายถึงมือชา หอมดี”

ฉันรีบชักมือกลับอาย ๆ เล่นมาชมกันแบบนี้ไม่ไหวนะ

“ขอพี่ดมบ้างสิ” พี่ต๊ะขอบ้าง ฉันยื่นไปให้ พี่ต๊ะไม่ได้จับมือฉันอย่างพี่อิฐ แต่ก้มลงมาดมใกล้ ๆ

“กลิ่นหอมจริง ๆ ด้วย”

“กลิ่นมือชาใช่ไหม” ฉันถามยิ้ม ๆ

“เปล่า กลิ่นยาดม”

ฉันอมลม คิดว่าพี่ต๊ะจะชมเหมือนที่พี่อิฐทำ พี่ต๊ะหัวเราะอย่างรู้ทัน ลูบหัวฉันเบา ๆ

“ตัวชาหอมอยู่แล้ว”

ฉันยิ้ม

เราพักเบรกไปหาข้าวกินกัน ฉันแอบดีใจนิดหนึ่งที่เห็นแนนสนิทกับพี่อิฐมากขึ้น ไม่แน่ใจว่าเพราะฉันอยู่กับพี่ต๊ะมากเกิน หรือเพราะพี่อิฐเปิดใจรับแนนกันแล้วแน่

แนนอยากกินไปน้ำแข็งไส พี่อิฐอาสาพาไปซื้อ ในขณะที่พี่ต๊ะขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ฉันอยู่กับพี่แทนสองคน

ฉันไม่สนใจคนตัวสูงเดินไปดูตุ๊กตาในร้านแถว ๆ นั้น ฉันหยิบตุ๊กตาหมีตัวหนึ่งขึ้นมาดู  

“อันนี้ตัวเท่าไหร่คะ” 

590 ค่ะ” โห แพงจัง ฉันวางมันลง ออกมายืนคอยนอกร้าน สักพักรู้สึกเหมือนมีอะไรมาแปะหน้า ฉันดันตัวออกมอง จนเห็นตุ๊กตาหมีตัวเมื่อกี้มาลอยอยู่ตรงหน้า

ฉันมองงง ๆ

“เอาไป”

ฉันรับมาถือไว้ หัวใจเต้นแรง นี่อย่าบอกนะว่าพี่แทนตั้งใจซื้อให้เพราะเห็นว่าฉันอยากได้

อยากถาม แต่ไม่กล้า  

“ขอบคุณค่ะ” ฉันบอกขอบคุณเบา ๆ ก้มหน้ายืนนิ่งคอย จวบจนพี่ต๊ะเดินออกมา

“น่ารักจัง”

“ตุ๊กตา” ฉันพูดอย่างรู้ทัน

“เปล่าเรานั่นแหละ” อ้าว เงิบซะงั้น ฉันหัวเราะร่วน พี่อิฐกับแนนเดินกลับมาสมทบ แนนมีน้ำแข็งไสสีสวยอยู่ในมือ

“น่ารักจัง” พี่อิฐชม ฉันเดาทางพี่อิฐได้ล่ะ

“ชาใช่ม๊าที่น่ารัก”

“เปล่า พี่หมายถึงตุ๊กตา”

ฉันหน้าบูดทันที

อะไร เดาผิดหมดเลย

“ซื้อมาจากร้านไหนอ่ะชา น่ารักจัง แนนอยากได้บ้าง” แนนเข้ามาดูใกล้ ๆ

“ร้านนี้ไง พี่แทนซื้อให้” ฉันบอกยิ้ม ๆ มองไปทางพี่ชาย พี่แทนเบนหน้าหนีไปทางอื่น

“แนนอยากได้ พาแนนไปซื้อหน่อย” แนนรีบชวน ฉันพาแนนไปทันที ตามติดด้วยคนอื่น ๆ 

พี่ต๊ะถามใหญ่ ว่าอยากได้ตัวไหนเพิ่มไหม จะซื้อให้ ฉันปฏิเสธไป เพราะไม่อยากให้เปลือง ฉันแอบเห็นว่าพี่อิฐซื้อตุ๊กตาให้แนนด้วย

ฉันยิ้มแก้มปริ ไม่ใช่ว่าผลักพี่อิฐออกได้หรอก แต่กำลังดีใจที่แนนจะได้สมหวังต่างหาก

เราใช้เวลาเที่ยวกันจนดึกก็ต่างแยกย้ายกันกลับ ฉันกลับพร้อมพี่ต๊ะเหมือนเดิม จริง ๆ ถ้าเป็นพี่น้องทั่วไป ฉันน่าจะกลับกับพี่ชาย แต่มันไม่ปลอดภัยกับฉันเอาซะเลย กลับพร้อมพี่ต๊ะปลอดภัยกว่าเยอะ

รถเรามาถึงบ้านใกล้เคียงกัน พี่ต๊ะลงมาเปิดประตูให้อย่างสุภาพบุรุษ

“นอนหลับฝันดีนะครับ อย่าลืมฝันถึงพี่ด้วยนะ”

“ค่ะ เดินทางกลับดี ๆ นะ” ฉันโบกมือลา 

……………………………………………………………….. 

มาต่อให้อีกนิด ^^ 

ขอบคุณทุกความคิดเห็นค่า - // -


>Add Feb นิยายเรื่องนี้<

……………………………………………………………………………

e-Book นิยายเรื่องนี้ค่ะ ^^ https://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjM4MDcyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ1OTIiO30

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

367 ความคิดเห็น

  1. #232 KRAY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มกราคม 2559 / 20:48
    จบ19ตอนเลยใช่มั้ยคะ
    #232
    0