|จบ| รวมเรื่องสั้น (Yaoi)

ตอนที่ 8 : [Yaoi] :: เรื่อง :: เหมียว ๆ หง่าว [ฟิคชั่นเอกกาย x เป้เต้ย]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,503
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    18 ต.ค. 56



 


 
 

แง้ อึก ฮือ ๆ หิวง่า T^T

เจ้าเหมียวกายร้องไห้กระจองอแงอยู่ในกล่องสี่เหลี่ยมเก่า ๆ ที่เจ้าของใจร้ายเอามาทิ้งหลังแม่พวกมันเสียไปได้แค่สองวัน

 

ชิ! ไอ้พวกตัวประหลาดใจร้าย เดินไปเดินมาไม่ก้มมองกันบ้างเลย อย่าให้ฉันโตนะ จะไล่งับตูดให้กางเกงขาดกันทุกคนเลย"

เหมียวเต้ยฮึดฮัดขัดใจ

 

"นี่เลิกร้องได้แล้วน่ากาย! รำคาญ!"

ก่อนหันไปตวาดใส่น้องชายด้วยความหงุดหงิด

 

อึก ก็ฉันหิวววว

 

โครกคราก

ท้องก็พากันร้องไม่ยอมหยุด

 

ฉันก็หิวเหมือนกันละน่า ยิ่งร้องยิ่งหิวนะ เงียบได้แล้ว!

สั่งน้องเสียงเข้ม

 

อึก อื้อ ก็ได้

พยายามสะกดเสียงสะอื้นตัวเองลง

 

จ๊อกกกก

หยุดเสียงจากปากได้ แต่หยุดเสียงจากท้องไม่ได้ มันร้องดังยิ่งกว่าเดิมอีก ไม่มีอะไรตกถึงท้องมาสองวันแล้ว ตัวก็เล็ก จะออกจากลังสูง ๆ นี้ก็ทำไม่ได้

 

อึก ๆ ฮือ ๆ ไม่ไหวแล้ว หิวมากเลยอ่า หิว ๆ ๆ ๆ

โวยวายต่อ "อ๋อย ๆ มึน ๆ" ร้องไห้มากไป มึนหัว เหมียวกายเซไปเซมา ตาลายหมุนติ้ว ๆ ก่อนหงายหลังล้มแหมะลงไปนอนอยู่ที่พื้น

 

“เห็นไหมล่ะ บอกแล้วว่าอย่าร้อง ๆ”

ยังไม่ทันได้ก้มพยุงน้อง ก็มีสองเงาทะมึนมายืนอยู่ใกล้ ๆ เต้ยค่อย ๆ หันไปมอง ส่วนกายสลบไปแล้ว

 

แว้กกกกกกกก ยักษ์ ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉ้านนนนนนนนน แง่ง ๆ

งับแม่.งมันซะเลย

 

โอ๊ย ๆ!! เจ้าเหมียวนี่ดุชะมัด โยนทิ้งซะเลยดีไหมเนี่ย

ชายหนุ่มโวยวาย

 

เอาน่าเป้ นายเป็นคนลากฉันมาดูเองนะ

อีกหนึ่งหนุ่มบอกเพื่อนเสียงนุ่ม ก้มจับคอแมวอีกตัวที่นอนไร้แรงอยู่ในลังขึ้นมามอง

 

นายเอาตัวนั้นไปละกัน ดูท่าจะชอบนายด้วย ส่วนฉันจะเอาตัวนี้ไปดูแลเอง ตายรึยังก็ไม่รู้" 

ใช้นิ้วจิ้ม ๆ จมูกเจ้าเหมียวเพื่อเช็คดู

 

อืมได้

เป้พยักหน้ารับปากเพื่อน

 

เงียบ ๆ น่า ร้องโวยวายอยู่ได้

ก่อนว่าใส่เจ้าเหมียวที่ยังกางเล็บมือเล็บเท้าร้องแง้ว ๆ ต่อสู้ไม่ยอมหยุด

 

ปล่อย ฉันนะ!! เจ้ายักษ์หน้าตาน่าเกลียด ปล่อยฉันลง!! ฟู่ ๆ ฟ่อ ๆ กาย ๆ ไอ้ยักษ์อีกตัว ปล่อยน้องฉันลงเดี๋ยวนี้นะ นี่แน่ะปล่อย ๆ แง่ง ๆ

หันมางับมือคนที่อุ้มตัวเองไว้อีกรอบ

 

โอ๊ย! ดุจริงเชียว

รีบเปลี่ยนจากอุ้มที่ท้องมาเป็นหิ้วคอแบบเพื่อนแทน เต้ยกางเล็บมือเล็บเท้าตะเกียกตะกายมือไม้ดิ้นแด่ว ๆ หันซ้ายหันขวาเพื่องับคนที่หิ้วคอตัวเองไว้ 

 

เอกหัวเราะหึ ๆ ยกเจ้าเหมียวขึ้นดู มันยังนิ่งอยู่  

 

สงสัยจะตายแล้วจริง ๆ

พลันดวงตาที่ปิดสนิทของเจ้าเหมียวก็ค่อย ๆ ปรือเปิดขึ้นมอง สองดวงตาสบกันเบา ๆ ก่อนที่ดวงตาเล็ก ๆ คู่นั้นจะค่อย ๆ ปรือปิดลงไปอีกครั้ง

 

เมื่อกี้เห็นตัวอะไรแวบ ๆ หว่า อ๋อย หิวจัง

เหมียวกายคิดอยู่ในใจ

 

จ๊อกกกก

ตามด้วยเสียงท้องที่พากันร้องสนั่น

 

เอกหัวเราะเบา ๆ            

 

“มันตายแล้วเหรอ”

เป้หันไปถามเพื่อน

 

ชายหนุ่มส่ายหน้า เปลี่ยนจากหิ้วคอมาเป็นอุ้มไว้ในมือดี ๆ แทน

 

คงจะหิวจนเป็นลมน่ะ แวะเซเว่นหน่อยละกัน"         

 

เป้พยักหน้า หันมามองเจ้าตัวที่อยู่ในมือ แต่ตอนนี้มันนิ่งไปแล้ว ชายหนุ่มยกเจ้าตัวยุ่งขึ้นมอง เจ้าตัวที่หลับตาอยู่ค่อย ๆ ปรือตามอง กางนิ้ว อ้าปากทำท่าจะโวยวายต่อ ก่อนปิดเปลือกตาลงเบา ๆ

 

“หึ ๆ หมดฤทธิ์แล้วรึไง เจ้าแสบ”

 

 

ฟุดฟิด

 

หือ?

 

กลิ่นอะไรหอม ๆ

 

จมูกเล็กขยับไปมาเล็กน้อย ก่อนจะขยับมากขึ้นเมื่อได้กลิ่นอะไรปลิวมาแตะจมูก เต้ยค่อย ๆ ลืมตามอง ส่วนอีกตัวค่อย ๆ เงยหน้ามองทั้งที่ดวงตายังไม่เปิดด้วยซ้ำ จมูกสีเดียวกันต่างกันที่สีขนขยับฟุดฟิดไม่ต่าง

 

“จ๊อกกกก”

เสียงท้องคนน้องร้องดังกว่าของคนพี่หลายเท่า ปกติกายเป็นคนกินเก่งกว่าเต้ยเยอะ ทั้งที่ตัวก็เล็กกว่า ในขณะที่เต้ยแทบจะดมแทนการกิน

 

“จ๊อกกก”

ท้องคนพี่ร้องตามบ้าง แต่เสียงมันคงไม่ได้ดังมากจนทำให้เจ้ายักษ์ที่ยืนอยู่ตรงนั้นได้ยินหรอก

 

“หิว”

เจ้าตัวที่ยังไม่ลืมตา ส่ายจมูกฟุดฟิดหาอาหาร ไม่ใช่ไม่อยากลืมตา แต่มันลืมไม่ขึ้นเพราะไม่มีแรง แต่จมูกยังมีพลังงาน มันพาร่างกายเซซ้ายเซขวาไปตามกลิ่นหอม ๆ คล้ายนมแม่ กลิ่นมันใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ก่อนเจ้าตัวจะค้นพบอะไรบางอย่าง ทั้งหิว ทั้งโรยแรง กายจิ้มหน้าลงไปในน้ำนั้น กลิ่นมันหอมหวนจนต้องตวัดลิ้นเลียแผล็บ ๆ

 

ก่อนจะตวัดเร็วขึ้น เพราะรสชาติมันยอดเยี่ยมมาก

 

“หึ ๆ เพิ่งเคยเห็นแมวละเมอกินนมก็วันนี้แหละ”

 

เป้ที่กำลังเจียวไข่อยู่หันไปมองเพื่อนที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนหันไปมองชามนมแพะที่วางเตรียมไว้ให้เจ้าสองตัว จริง ๆ ใช้สลิงป้อนสองเหมียวไปแล้วรอบหนึ่ง แต่แมวไร้สติก็กินได้ไม่มาก กะว่าจะพาไปหาหมอหน้าปากซอยแถวบ้านซะหน่อย ร้านหมอดันปิด เห็นพวกมันท่าทางดีขึ้นเลยกะจะพาไปวันรุ่งขึ้นแทน เพราะน่าจะรอดตายแล้ว

 

เป้มองไปยังอีกตัวที่ยังนั่งนิ่งโงนเงนอยู่ที่เดิม ไม่เดินมากินเหมือนอีกตัว

 

“ไม่หิวรึไงตัวนั้น”

เป้พูดกับเพื่อนในเชิงถามแมว รู้สึกเหมือน ๆ เจ้าเหมียวจะหันขวับมามองตัวเอง ก่อนที่ขนหัวขนหางมันจะฟูขึ้นจนพองน่าเอ็นดู

 

มันเกลีอดอะไรเขาหนักหนาถึงได้ตั้งท่าขู่ฟ่อ ๆ ขนาดนั้น

 

เขาเทไข่เจียววางไว้บนชาม ก่อนเดิน ก่อนเดินถือจานไข่ไปวางไว้บนโซฟาที่เพื่อนนั่งอยู่ แล้วเดินไปตักข้าวมาอีกสองจาน มองไปยังเจ้าเหมียวแสบ มันยังนั่งนิ่งเหมือนเดิม

 

เป้เดินเข้าไปนั่งยอง ๆ ต่อหน้ามัน ขนหัวขนหางฟูยิ่งกว่าเดิมอีก แต่เป้ไม่ได้กลัวแมวทำร้ายเลยจิ้มหน้ามันเบา ๆ เจ้าแสบโก่งหลังหางฟูยิ่งกว่าเดิม

 

ส่วนกาย กินไม่สนใจใคร จนนมหมดถ้วย ตอนนี้กำลังเลียจานอย่างเมามันอยู่ เอกหัวเราะ เดินไปหยิบกล่องนมแพะมาเพิ่ม เจ้าตัวน้อยยังตั้งหน้าตั้งตาเลียชามเปล่าไม่หยุด เอกค่อย ๆ เทนมลงบนชามช้า ๆ จ้องมองเจ้าเมียวที่ไล่เลียนมเป็นทาง

 

เขานึกสนุก ค่อย ๆ หยดนมลงบนชามไล่ไปไล่มา เจ้าเมียวก็ไล่กินเป็นทาง ตอนนี้มันไต่เข้ามาในชามทั้งตัวแล้ว

 

“แกล้งแมวมันสนุกเหรอวะเอก”

เป้หันไปถาม เอกหันมามอง

 

“แล้วต่างกันตรงไหน”

พยักหน้าใส่เพื่อนที่กำลังใช้มือแตะ ๆ หัวเจ้าเหมียวแสบที่พยายามกระโดดตะปบ ขู่ฟ่อ ๆ ต่อสู้กับมือเพื่อนอยู่

 

“ฮ่า ๆ แสบน่าดูเลย”

เป้เผลอแผล็บเดียวก็โดนเจ้าเหมียวตะปบไว้ ซ้ำปากเล็กนั่นยังงับเขาเอาไว้เต็มแรง

 

“โอ๊ย ๆ เจ็บนะ”

เขาตบซ้ายตบขวาแบบหยอก ๆ เจ้าเหมียว มันยังต่อสู้ไม่หยุด เอกมองเพื่อนเพลิน ๆ รู้ตัวอีกที เจ้าเหมียวที่ตัวเองกำลังป้อนนมอยู่กำลังใช้สองมือเล็ก ๆ ตะปบมือตัวเองไว้ เลียกล่องนมแผล็บ ๆ ตามันยังไม่ลืมด้วยซ้ำ

 

“ตื่นยังเนี่ย”

เขาใช้นิ้วจิ้มหัวเจ้าตัวที่ยังเกาะกล่องนมแน่นไม่ปล่อยจึก ๆ มันยังไม่ลืมตา เขาเลยดึงกล่องนมออก มันควานมือหากล่องนมใหญ่

 

“นี่ตื่นได้แล้ว”

เขาคีบเจ้าเหมียวน้อยด้วยนิ้วที่หลังคอมัน มันตะเกียกตะกายมือร้องแง้ว ๆ หาของกินใหญ่

 

“นี่ตื่น ๆ”

เขาจิ้มนิ้วกับจมูกมันอีกที เจ้าตัวจ้อยตะปบนิ้วเขาไว้ ก่อนงับเอานิ้วเขาแล้วใช้ปลายลิ้นตวัดเลียเบา ๆ

 

เมื่อกี้นิ้วเขาคงเปื้อนนมแพะ มันเลียใหญ่เลย

 

เอกยิ้ม ปล่อยให้เจ้าตัวจ้อยเลียจนหนำใจ

 

“ตะกละจริงเชียว”

เขาชักนิ้วกลับ เจ้าตัวน้อยตะเกียกตะกายหาของกินใหญ่ แรงเริ่มกลับมาบ้างแล้ว เปลือกตาที่หนักอึ้งเมื่อกี้ก็ค่อย ๆ มีแรงที่จะปรือเปิดขึ้นแล้วเหมือนกัน

 

กายเปิดดวงตาขึ้นช้า มาสบเข้ากับดวงตาโต ๆ คุ้น ๆ ว่าเคยเจอที่ไหนมาก่อนด้วย

 

“เมี้ยว”

ตัวไรวะเนี่ย

 

“อิ่มยัง”

ได้ยินเจ้าโตถาม กายทำหน้างง มองไปรอบ ๆ ก่อนหันไปเห็นกล่องนมในมืออีกคน อันนี้ไม่น่าสนใจเท่ากลิ่นที่ยั่วยวนจมูกเท่าไหร่หรอก กายรีบตะเกียกตะกายร้องแง้ว ๆ ขออาหารตรงหน้าทันที

 

“นี่หิว ขออีก ๆ นะนะ”

ไม่รู้เจ้ายักษ์นี่จะเข้าไปใจภาษาตัวเองไหม แต่จะเอา ๆ

 

“ยังไม่อิ่มอีกเหรอ”

 

“เมี้ยว”

จะเอา จะเอา

 

คุยกันคนละภาษา หูแมวไม่เข้าใจหรอกว่าเจ้ายักษ์พูดอะไร ตอนนี้อยากได้นมที่อยู่ในกล่องนั้นอย่างเดียว

 

เอกวางกายลงกับพื้น ก่อนเทนมลงในจาน กายรีบรีบกินนมในนั้นทันที

 

“กินเยอะนะเนี่ยเรา เป็นพยาธิหรือเปล่า”

 

เจ้าเหมียวน้อยไม่สนกินลูกเดียว กินเผื่อเต้ยด้วย รายนั้นไม่ค่อยจะกินอะไรเท่าไหร่หรอก

 

ผ่านไปประมาณสิบนาที พุงกายเริ่มล้ำหน้า แต่เต้ยยังไม่หยุดขู่ฟ่อ ๆ กับเป้ กายเซนิด ๆ จังหวะการกินเริ่มช้าลง ก่อนเคลื่อนทัพไปยังที่นอนนุ่ม ๆ เมื่อกี้แล้วทำท่าจะนอน

 

แต่ว่า เมื่อกี้หมอนั่นให้นมเรานี่หว่า

ขอบใจเขาหน่อยละกัน กายลุกจากผ้ารองไปที่เอกที่กำลังจะเก็บชาม

 

ตัวใหญ่ไปไหนเนี่ย กายเคลียถุงเท้านุ่มนั้นเบา ๆ ไปมา

 

“ขอบคุณคับ”

บอกแค่นั้นก่อนเดินกลับไปนอนที่เดิมต่อ

 

เอกยิ้ม เดินเอากล่องนมแพะเปล่า ๆ ไปทิ้ง สงสัยพรุ่งนี้ต้องขนนมแพะมาเยอะ ๆ ซะแล้ว

 

“แฮก ๆ”

เต้ยหอบแดก เจ้ายักษ์นี่ยังสู้เข้าไม่หยุด

 

กายก็หลับไปแล้ว พุงล้ำหน้ามากมาย เจ้าน้องตะกละนั่นมันเห็นรึเปล่าว่าพี่กำลังรบอยู่

 

“อ้าวหมดแรงแล้วเหรอ”

เป้พยายามเขี่ยเจ้าแสบให้สู้มือตัวเองต่อ เจ้าเหมียวที่ขนเริ่มกลับสู่สภาพเดิมเพราะหมดแรง กางเล็บตะปบต่อแบบไร้แรง

 

“กินไรก่อนละกัน เดี๋ยวสลบอีก”

เป้พูดติดตลก คว้าอุ้มเจ้าตัวน้อยเดินไปเปิดตู้เย็นนำนมแพะกล่องใหม่ออกมา ตัดริมกล่องเทนมลงในชามอีกใบ แต่เต้ยส่ายหน้า

 

เขาเกลียดนม เพราะงี้ไง ถึงได้เป็นพวกกินน้อย

 

“อ้าวไม่หิวรึไง”

คุยกับเจ้าตัวน้อย หิ้วมันมานั่งโซฟา แล้ววางมันลงบนโต๊ะที่วางกับข้าวนั่นแหละ เต้ยเมิน ก่อนหันไปเห็นไข่เจียวฟู ๆ น้ำลายพากันไหลยืดทันที เต้ยตรงดิ่งไปหาสิ่งนั้นทันที

 

“นั่นมันของฉัน” เป้รีบจับมันออก

 

เต้ยโวยวาย แมวยิ่งหิว ๆ อยู่

 

“อ๋อ อยากกินไข่เจียว”

ว่าพร้อมหยิบไข่เจียวมายื่นใส่ปาก เต้ยเมิน เป้ขมวดคิ้ว ลุกไปหยิบชามอีกใบมา ตักไข่เจียวมาคลุกข้าวสวยเล็กน้อย วางไว้ตรงหน้า

 

เต้ยนั่งหันหลังให้ทันที แต่พอเจ้ายักษ์เผลอ เต้ยรีบงับเอาข้าวไข่เจียวหอม ๆ เข้าปากทันที

 

โอ๊ย สวรรค์ หิวโว้ยยยย

 

ข้าวคลุกไข่เจียวแทบไม่เหลือ เป้หัวเราะ

 

“แสบแล้วยังหยิ่งอีกต่างหาก”

เต้ยกินน้อย กินไปนิดเดียวก็อิ่มแล้ว เหลือเศษข้าวไว้นิดหน่อยเป็นอนุสรณ์ สะบัดหน้า เดินไปนอนข้าง ๆ น้อง แล้วสองชีวิตขนาดเล็กก็พากันหลับไหลไป

 

 to be con...
                น่ารักดี เห็นภาพแล้วแอบฟิน ฮ่า ๆ
            
              


 เป็นแฟนพันธุ์แท้นิยายเรื่องนี้ จิ้ม               

ติดตามเรื่องอื่นๆ  ได้ทางนี้ค่ะ ^^
Fanpage :
www.facebook.com/memew28 Icon Robot
  Emotion
Twitter : @Memew28 Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Email : Memew28(แอท)yahoo.com

 


 

 

 

 


 

 

               
 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

449 ความคิดเห็น

  1. #417 Mathaporn Chokguakul (@lianlin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 18:00
    น่ารักอ่าาาา????????????
    #417
    0
  2. #407 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2559 / 22:36
    โอ๊ย น่ารักตะมุตะมิมาก
    #407
    0
  3. #343 Bambie Kup (@bam-guitar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 18:52
    เดี๋ยวๆๆ ตัวละครคุ้นๆนะ55555 น่ารักมากๆเลยยย ฟินสุดๆอะ>///<
    #343
    0
  4. #285 A.Iliad (@minerva_18) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 19:19
    น่ารักจริงเลยทั้งแมวทั้งคน
    #285
    0
  5. #274 เดลต้าที (@final-secret) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2557 / 21:47
    มุมิมวากก556555

    แมวอะไรแสบจัง เจอแบบนี้จริงๆคงเอาไม่อยู่แน่5555555

    น่าร้ากกก จะติดตามต่อไปนานๆเลยค่า คิดถึงชะมัด>////<
    #274
    0
  6. #253 Mintza_203 (@mintzailove2342) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 00:24
    ถ้าจะฟิน><ขนาดนี้นะ><
    #253
    0
  7. #155 Mu Thai-Elf (@mublue) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 01:26
    บอกได้คำเดียวว่า.... น่ารักฟุดๆๆ เลยบ่องตง >O<
    #155
    0
  8. #97 ToNAoRLoYLoM (@tonaorloylom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 18:49
    โอ๊ยยยยย นุ้งเหมียวน่าร้ากกกกกกก >///////////////<
    #97
    0
  9. #91 Satan ONE (@awsdec) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 17:11
    จะน่ารักเกินไปแล้ววว
    #91
    0
  10. #81 khwan'z (@khwankwan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 20:21
    เป็นแมวที่น่ารักมว้ากกกกกกกกก. ><
    ชอบอ่า
    #81
    0
  11. #78 นักอ่าน...lnwcool (@lnwcool) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 21:48
    ชอบแบบนี้มากกว่าเรื่องหลักอีก...อันนั่นออกแนวอยากฆ่าเอกมากกว่า
    #78
    0
  12. #48 Melody Pook (@lovesingulargr) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 13:52
    น่ารักมว๊ากกกกกก  อยากอ่านต่อแล้วค่ะ มาต่อเร็วน๊า จุ๊บ จุ๊บ

    อย่าลืมให้ 7-11 จ่ายค่าโฆษณาด้วยนะคะ 5555

    #48
    0
  13. #43 burning (@nam2ngern) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 23:41
    กายน้อยแมวกินเยอะ สองพี่น้องใครกล้าพามาืิทิ้งเนี่ย
    ย๊าา~มันแอบค้าคาในใจด้วยง่า
    #43
    0
  14. #32 The Wings of grief (@biwatikan32605) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 22:06
    พี่น้องสองตัวนี้แตกต่างกันจริง
    #32
    0
  15. #24 บุคคลผู้ไร้นาม ที่ชื่อตูน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 19:53
    อึ๋ย~!!! น่ารักอ่ะค่ะ ><

    แบบ....เหนภาพเลย 555555

    อ่านไปยิ้มไปจนแก้มจะฉีกแล้วเนี่ย อึ๋ย~!!! >//////<

    น้องเหมียวกาย เต้ย กับเจ้านาย เอก เป้ >< น่ารัก
    #24
    0
  16. #12 FongBeer (@poohjung81) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 18:41
    กายเป็นแมวที่กินเก่ง?(ตะกละ)เกิ๊นนนนน

    เต้ยแมวหยิ่ง ฮา ๆ ๆ
    #12
    0
  17. #10 tt_yh (@tt12yh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 17:00
    น่ารักมากกกก
    #10
    0
  18. #8 kurumi_nut (@kurumi_nut) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 16:25
    น่ารักอ่ะ น่ารักๆๆๆๆๆๆๆ
    #8
    0
  19. #7 DawZ_>3 (@konkawat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 16:18
    น่ารัก

    อมยิ้มทั้งเรื่องเลยยย

    ^_________^

    #7
    0
  20. #4 amIce_ (@ice-nichakorn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 16:04
    5555 น่ารักกกก
    เต้ยนี่ยังแสบเหมือนเดิมม ฮีๆ
    #4
    0