Kiss Love : รักวุ่นวายนายสุดหล่อ [Yaoi ♥ [] ♥ Boy's Love] จบ

ตอนที่ 71 : Kiss Love 47 : สาวเสิร์ฟคนใหม่ [กาย...♥]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    19 ส.ค. 56


47

สาวเสิร์ฟคนใหม่

[กาย..]
 

วุ่นวายครับวันนี้ พวกแฟนคลับไอ้พี่เอกพากันมารอตั้งแต่พวกผมยังไม่เข้าร้าน ดีใจอยู่หรอก (เพราะได้ทิปเพิ่มขึ้น) แต่ก็แอบเห็นใจไอ้พี่เอกมัน ยิ่งเป็นพวกไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายอยู่ด้วย ผมยังไม่ได้ปิดบอร์ด เพราะพี่เอกบอกว่าไม่เป็นไร (แต่ต้องจ่ายค่าตัวมากขึ้น)

 

วันนี้ผู้จัดการตัดชุดใหม่ให้ด้วย เป็นเสื้อแขนยาวสีแดงเลือดหมู สวยดีครับ มีโลโก้เท่ ๆ ดูเป็นร้านกาแฟมีระดับขึ้นมาอีก แล้วอีกอย่างกาแฟกับขนมที่นี่อร่อยจริง ๆ (อันนี้คอนเฟิร์มโดยพี่เป้อีกที)

 

ผมกับไอ้เต้ย วิ่งวุ่นต้อนรับลูกค้า พี่เอกกับพี่เชน เสิร์ฟกันอยู่อีกด้าน สาว ๆ งี้พากันกรี๊ดโครม ๆ ไม่รู้กรี๊ดใครมากกว่ากัน ระหว่างลูกครึ่งสุดหล่ออย่างพี่เชน หรือไทยแท้อย่างพี่เอก

 

อยากได้กล้องครับ เอามาถ่ายสักแชะสองแชะ

 

การกระทำผมไวกว่าความคิด ผมรีบล้วงหยิบมือถือขึ้นมากดโทรออกหาใครบางคนทันที ไม่เกินครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น ก็มีรถวิ่งเข้ามาจอดที่โรงจอดรถ ผมรีบวิ่งออกไปรับทันที

 

“มาถึงก็ใช้กันเลยนะ”

แม่แอบต่อว่า แม่เพิ่งบินมาจากเชียงใหม่วันนี้นี่เอง โทรบอกตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว

 

“มีภาพสวย ๆ ให้อยากถ่ายน่ะ ขอบคุณครับ”

ผมรับกล้องมาถือไว้ แม่กวาดมองไปรอบ ๆ 

 

“ว้าว ลูกค้าเยอะจัง”

 

“ฮะ แฟนคลับของพี่เอกทั้งนั้นเลย”

 

แม่เลิกคิ้วสูง ยังไม่ทันที่ผมจะได้อธิบายอะไรก็มีเสียงของใครอีกคนดังแทรกเข้ามาก่อน

 

“ว้าววววว วันนี้ลูกพ่อใส่เครื่องแบบใหม่ด้วย”

พ่อผมฮะ ไม่รู้มาได้ยังไง ผมหันไปมอง พอ ๆ กับแม่ที่หันขวับไปมองทันทีที่ได้ยินเสียงเหมือนกัน

 

“อ้าวคุณ”

 

“นาย”
 

แต่ละคนทำหน้าเหมือนอีกคนเป็นตัวประหลาด

 

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” พ่อถาม

 

“ไม่เกี่ยวกับคุณ”

 

“ไม่เกี่ยวได้ไง ผมกะจะไปค้างกับลูก คุณมาอย่างนี้ ผมก็เสียโอกาสน่ะสิ”

 

แม่ยิ้มมุมปาก

 

“หึ โอกาสคุณมันหมดไปตั้งแต่วันที่คุณก้าวออกจากบ้านไปแล้ว”

 

พ่อทำสายตากรุ้มกริ่ม

 

“พูดงี้ แปลว่าเสียดายผมล่ะซี้”

 

แม่เบ้หน้า ทำท่าแหวะลงพื้น

 

“ตะกวดแถวกำแพงเมืองจีนยังดูดีซะกว่าอีก”

พูดซะผมเห็นภาพเลย

 

“คุณว่ากายหน้าตาหล่อไหม”

พ่อผมไม่ยี่หระ แถถามไปเรื่องอื่น แม่ทำหน้าเป็นแมวงง ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงฉะฉาน ไม่แน่ใจว่าต้องการเอาใจผม หรือพูดความจริงกันแน่

 

“หล่อสิ หล่อมาก ๆ ด้วย”

 

ผมฉีกยิ้ม ปลื้มครับ โดนแม่ตัวเองชม

 

พ่อยิ้มแป้น

 

“ยิ้มอะไร”

 

“ขอบคุณที่คุณชมผม”

 

ผมกับแม่พากันเลิกคิ้วแปลกใจ

 

“ฉันไม่ได้ชมนาย ฉันชมลูก”

 

พ่อยิ้ม ยกมือขึ้นมากอดอก

 

“อ้าว ก็มีคนเคยพูดอยู่บ่อย ๆ ว่ากายหน้าตาคล้ายผม ถ้าคุณชมว่ากายหล่อมาก ๆ งั้นก็หมายความว่าคุณต้องชมผมด้วยเหมือนกัน”

 

โห พ่อคิดได้ไงครับ

 

เกิดมาผมยังไม่เคยเห็นใครหยิบประเด็นนี้ขึ้นมาเป็นข้ออ้างชมตัวเองเลย

 

แม่อ้าปากค้าง หน้าแดงก่ำ พูดอะไรไม่ออก เพราะถ้าค้านนั่นหมายถึง ผมจะกลายเป็นคนขี้เหร่ไปทันที แต่ถ้ายอมรับ ก็เข้าทางพ่อพอดี

 

ซ้ายพ่อก็ชนะ ขวาพ่อก็ชนะ

 

ยกนี้ แม่โดนน็อกครับ

 

“ชิ! เสียอารมณ์ แม่มาเหนื่อย ๆ หิว มีอะไรหวาน ๆ ให้แม่กินบ้างไหม” แม่ละความสนใจจากพ่อหันมาทางผม

 

“กินมากเดี๋ยวก็อ้วนหรอก”

ยังครับ พ่อยังแขวะไม่เลิก

 

แม่หันขวับไปมอง นี่ถ้าตาแม่มีแสงเลเซอร์ พ่อคงตัวพรุนเพราะถูกลำแสงจิกกัดก่นด่าแบบไม่มีเสียงแน่ ๆ

 

“มีครับ เยอะแยะเลย เข้าไปข้างในกันก่อนดีกว่า”

ผมถือกล้อง เดินนำแม่กับพ่อเข้าไปภายในร้าน ยังดีที่มีน้องนักเรียนจากโต๊ะติดกระจกลุกพอดี ผมเลยถือโอกาสเข้าไปเก็บของและทำความสะอาด ปล่อยพ่อกับแม่ยืนรออยู่ด้านหลัง จ้องมองกันแบบกัด ๆ ไป พอเสร็จผมก็บอกให้พวกท่านนั่ง(งานนี้จะมาเล่นแง่แยกโต๊ะไม่ได้ครับ คนเยอะ โต๊ะเก้าอี้ไม่พอนั่ง)

  

แม่นั่งได้แล้ว แต่ยังไม่ทันที่ตูดพ่อจะติดเบาะ ผู้จัดการก็มาลากแขนพ่อไปหลังร้าน แล้วแกก็ออกมาในสภาพเดียวกับผม

 

ผมหัวเราะร่วน สงสัยต้องบอกผู้จัดการให้เลิกจับพวกพี่ ๆ พ่อ ๆ ผมมาเป็นพนักงานเสิร์ฟซะแล้ว ถึงจะได้ค่าเหนื่อยเป็นเงินเยอะอยู่ก็เถอะ

 

“เสียดายพวกน้องอ้อนไม่ได้มาด้วย อุตส่าห์ตัดชุดใหม่ไว้ให้โดยเฉพาะ”

ผู้จัดการบอกด้วยน้ำเสียงเสียดาย ก่อนสายตาแก จะเหลือบไปเห็นแม่ที่นั่งเคี้ยวขนมตุ้ย ๆ อยู่ข้าง ๆ ผู้จัดการร้านกระแซะเข้ามาใกล้

 

“ใครน่ะกาย”

 

“ทำไมเหรอฮะ”

 

“น่ารักดี อยากขอเบอร์โทร”

 

ผมมองหน้าผู้จัดการ แม่ไม่ได้ยินครับ แต่พ่อที่กำลังยืนพับแขนเสื้ออยู่ได้ยินเต็ม ๆ พ่อละมือออกทันที เสื้อมันเป็นเสื้อแขนยาวน่ะฮะ แล้วพ่อผมก็เป็นพวกชอบพับแขนเสื้อไว้ที่ศอก

 

พ่อยืนทำหน้าไม่สบอารมณ์

 

ผมกำลังจะบอกพ่อว่า แขนเสื้ออีกข้างยังไม่ได้พับ แต่ไม่ทันครับ ใครอีกคนเร็วกว่า

 

“แก่แล้วยังขี้ลืมอีก แขนอีกข้างยังไม่ได้พับแน่ะ”

แม่ผมครับ ปากก็จิกไปมือก็จิ้มตักแบ่งเค้กในจานเตรียมกิน

 

“พับให้หน่อย”

พ่อยื่นแขนข้างที่ยังไม่ได้พับไปให้ แม่ทำหน้าเหวอ ถือช้อนค้างไว้ใกล้ปาก

 

“เรื่องอะไรฉันต้องทำให้นายด้วย”

 

ผู้จัดการร้านมองพ่อกับแม่สลับกันไปมา

 

“เมื่อกี้คุณยังชมว่าผมหล่ออยู่เลย ตอนนี้ผมยังหล่อไม่เสร็จ ทำให้ผมหล่อเสร็จหน่อยสิ”

 

มุขไหนครับพ่อ - -

 

พ่อยื่นแขนไปแทบจะติดหน้าแม่ แม่จิ๊ปากปัดมือออก ด่าทอพ่อทางสายตา แม่คงรำคาญเลยจับแขนเสื้อพับให้ลวก ๆ แค่นั้นพ่อก็ยิ้มออกแล้วครับ แต่แม่ไม่เห็น

 

“สองคนนี้

ผู้จัดการถามผมต่อ

 

“ก็อย่างที่เห็น”

ผมให้คำตอบไว้แค่นั้น หันหลังเดินไปทำงานต่อ

 

ผู้จัดการทำหน้าหงอย

 

ถ้าให้ผมเลือก ผมขอเลือกพ่อมาเป็นพ่อเลี้ยงผมดีกว่านะครับ

..

..








 

“เฮีย”

ผมสะกิดพ่อตอนพ่อกำลังรับถาดมาถือไว้ พ่อหันมามอง ในปากคาบบิลไว้ เท่สุด ๆ ไปเลย

 

“เฮียสนใจหาแม่เลี้ยงให้ผมไหม”

ผมเสนอ

 

พ่อเลิกคิ้วสูง ผมยิ้มนิด ๆ ดึงบิลจากปากเฮียแกมาถือไว้ ดูรายการในนั้นนิดหน่อยว่าต้องนำไปเสิร์ฟที่โต๊ะไหน

 

“ใคร ถ้าไม่สวย เฮียไม่รับพิจารณานะ”

พ่อถาม เดินถือถาดออกไปด้านนอก โดยมีผมเดินตามไปทำหน้าที่เสิร์ฟให้ ผมหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่พ่อ

 

“ก็ผู้หญิงสวย ๆ ที่นั่งเขียนนิยายอยู่ตรงนู้นไง”
 

หลังจากทานเค้กหมด แม่ก็ยังไม่ได้กลับฮะ นั่งแต่งนิยายต่อ เห็นบอกไอเดียพุ่งพอดี แม่มีที่อุดหูฮะ เอาไว้ใส่กันเสียงรบกวน ตอนนี้เข้าถ้ำไปแล้ว นั่งพิมพ์นิยายต็อกแต๊กหน้าเครียดอยู่คนเดียว

 

พ่อมองตาม ก่อนหันมามองหน้าผมด้วยความแปลกใจ ผมอมยิ้ม

 

“อย่าคิดว่าผมไม่รู้นะ ว่าเฮียยังรู้สึกดี ๆ กับเจ๊แกอยู่ ผมไม่ได้บอกว่าให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่ให้พิจารณาใหม่ เริ่มต้นใหม่ จีบใหม่ ทำตัวแบบใหม่ อะไรที่มันเคยผ่านไปแล้ว ก็ให้มันผ่านเลยไป

ผมว่าเฮียเองก็เปลี่ยน เจ๊เองก็เปลี่ยน แต่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นนะ คงเพราะต้องประสบพบเจออะไรหลาย ๆ อย่าง ยิ่งช่วงที่ไม่มีกัน ยิ่งขัดเกลาให้พวกเฮีย ๆ เข้มแข็งขึ้น ภายนอกอาจไม่เปลี่ยน แต่ผมว่าภายในเปลี่ยนไปเยอะ

ผมอยู่กับเจ๊มา ผมรู้ ส่วนเฮียถึงผมไม่ได้อยู่ด้วย แต่ทุกครั้งที่ผมได้เจอได้พูดคุยกับเฮีย ผมรู้ว่าเฮียเองก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน ผมจึงไม่ขอให้เจ๊กับเฮียกลับมาเป็นเหมือนเดิม เพราะถ้าเป็นแบบนั้น คงต้องลงเอยแบบเดิมกันอีกแน่ ๆ แต่ผมขอให้เริ่มต้นใหม่ คิดใหม่ทำใหม่ จีบใหม่ เป็นคนใหม่ที่ดีกว่าเดิม”

ผมพูดรวดเดียวจบ

               อยากได้น้ำมาดื่มสักแก้วแฮะ

 

พ่อมองผมอึ้ง ๆ ยิ้มแล้วลูบหัวผมเบา ๆ

 

“ลูกเฮียโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ทั้งความคิดและจิตใจ เฮียว่าเจ๊แกเลี้ยงกายดีเหมือนกัน”

 

ผมยิ้มรับคำพ่อ

 

“ไงก็พิจารณาข้อเสนอผมไว้หน่อยละกัน”

 

พ่อไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ผมยิ้ม หันไปมองแม่ที่นั่งทำหน้าเซ็ง ๆ อยู่หน้าจอคอม ผมเลยละจากพ่อไปหาแม่บ้าง

 

“มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่าครับ คุณผู้หญิง”

ผมโน้มหัวลงต่ำคล้ายบริกรในโรงแรม แม่แงะที่อุดหูออกมาคุยด้วย

 

“คิดช็อตต่อไปไม่ถูก”

 

“แล้วเขียนเรื่องอะไรอยู่ล่ะ”

ผมถาม เพราะบางที แม่ก็ถามไอเดียจากผมเหมือนกัน

 

“พอดีเห็นบรรยากาศในร้านกาแฟ เลยลองแต่งแนววัยรุ่นที่พบรักกันในร้านกาแฟดูบ้างน่ะ”

 

ผมยืนคิดอยู่สักพัก สายตาเหลือบไปเห็นพ่อกำลังยืนรับออเดอร์อยู่ ก่อนหันกลับมามองคนที่นั่งเคาะนิ้วไร้ไอเดียกับแป้นพิมพ์

 

ผมยิ้มทันที

 

“แล้วทำไมเจ๊ไม่ลองมาใช้ชีวิตเป็นพนักงานเสิร์ฟสักวันล่ะฮะ เผื่อจะได้ไอเดียเพิ่มขึ้น ผ่อนคลายด้วย เจ๊เคยบอกว่าถ้าผ่อนคลายไอเดียจะบังเกิดนี่”

 

แม่ขมวดคิ้วทำท่าคิด

 

“แล้วจะทำได้ไง”

 

ผมพยักหน้าไปยังพ่อ

 

“แล้วคิดว่าเฮียทำได้ยังไง”

 

แม่ขมวดคิ้วอีกที

 

“หลักสูตรเดียวกันครับ มานี่”

แล้วผมก็จัดการรวบเก็บข้าวของของแม่ พาแม่เดินดุ่ม ๆ เข้าไปในห้องแต่งตัว สิบนาทีต่อมา แม่ผมก็ออกมายืนอยู่ในชุดพนักงานเสิร์ฟสุดน่ารัก

 

เคยบอกแล้วใช่ไหมฮะ ว่าที่นี่ไม่เคยรับพนักงานเสิร์ฟหญิงมาก่อน ผมเพิ่งเข้าใจว่าเพราะอะไร เห็นไอเดียการออกแบบชุดของผู้จัดการแล้ว ผมอยากเปลี่ยนใจพาแม่ผมกลับบ้านขึ้นมาดื้อ ๆ

 

ไม่ใช่ไม่น่ารัก

 

แต่เพราะมันน่ารักสุด ๆ น่ารักชนิดกระชากวัยลงไปอีกยี่สิบปีเลย

 

 ชุดพวกนี้ผู้จัดการจัดไว้ให้พวกทโมน เป็นชุดสีแดงเลือดหมูเหมือนกัน กระโปรงฟู ๆ สั้นเหนือเข่า ถุงเท้าฟู ๆ บนรองเท้าส้นสูงไม่มากเล่นลายน่ารัก เสื้อแขนสั้นโชว์ผิวเนื้อขาว ๆ ผ้ากันเปื้อนสั้นเท่ากระโปรง

 

น่ารักมว้ากกก

 

ที่สำคัญ ใส่ที่คาดผมไว้บนหัวสีเดียวกับชุดอีก(ปกติแม่ไม่ค่อยชอบใส่อะไรพวกนี้หรอก)

 

โอ๊ย จะน่ารักไปไหน

 

“นี่ แน่ใจเหรอว่าจะให้ใส่ชุดนี้” แม่ถาม

 

“ผมไม่แน่ใจฮะ” ผมชักลังเล

 

“ทำไม” แม่ทำหน้าไม่มั่นใจ

 

“น่ารักเกิน”

 

แม่หน้าแดงเลย

 

“ผมอยากให้แม่เป็นคนอื่นจัง ผมจะได้จีบ” ผมแซว แม่ยิ้มเขิน

 

โหย น่ารักได้อีก

 

“ไปกันเถอะ”

ผมตัดสินใจลากแม่ออกจากห้องแต่งตัว

 

“โห คุณแม่ เอ้ย เจ๊น่ารักมากเลย”

ไอ้เต้ยวิ่งเข้ามาชมก่อนเป็นคนแรก ใจจริงมันคงอยากวิ่งมาซุกอกตูม ๆ ของแม่ แต่มันยั้งไว้ 

 

แม่เขินใหญ่

 

พี่เอกกับพี่เป้เดินเข้ามาทักบ้าง

 

“โห

พวกพี่ ๆ พูดกันได้แค่นั้นครับ ผมนี่ยิ้มแก้มบานเหมือนตัวเองโดนชมซะเอง 

 

“น่ารักดีครับ”

พี่เอกเพิ่งควานหาคำชมเจอ แม่เขินแล้วเขินอีก พอดีมีลูกค้าเข้ามาใหม่ พวกพี่ ๆ เลยเดินเลี่ยงไปทำงานต่อ แต่ไปได้ไม่เท่าไหร่ พี่เอกก็เดินวนกลับมากระซิบบางอย่างข้างหูผม

 

อยากเห็นกายใส่ชุดนี้บ้างจัง คงน่ารักน่าดู

 

ผมยืนหน้าร้อน

 

ฝันเอาครับพี่ ผมไม่มีทางมาแต่งชุดแบบนี้ให้พี่เห็นแน่ ๆ

 

ผมเดินประกบแม่ มือใหม่หัดขับ ต้องแนะนำกันหน่อย

              พ่อผมยังไม่เห็นครับ เดินถือถาดร่อนผ่านสามโต๊ะ เพื่อนำเครื่องดื่มไปเสิร์ฟลูกค้าสาว ๆ ยังโต๊ะที่ติดกับรั้วไม้ ใบหน้าเคลือบความสุข ยิ้มหล่อเรี่ยราดไปตามทาง ใครอยากได้ ก็เก็บใส่กระเป๋าเอากลับบ้านได้

 

พอเสิร์ฟเสร็จ พ่อตวัดพลิกถาดมาถือไว้ข้างลำตัวอย่างชำนาญหันกลับมาทางหน้าร้านซึ่งมีผมกับแม่ยืนมองเฮียแกทำงานอยู่เพลิน ๆ

 

“เคร้ง!!!

มือไม้ไร้กำลังขึ้นมาทันที พ่อทำถาดตกพื้นเสียงดังจนผู้คนหันไปมอง แต่พ่อผมหาได้สนใจไม่ ยืนมองแม่ตาค้าง เมื่อกี้พ่อยืนอยู่ท่าไหน ตอนนี้ก็ยังอยู่ท่านั้น

 

แม่ผมยืนอายม้วนต้วนไปเลย คงไม่เคยเห็นพ่อเวอร์ชั่นเอ๋อแดกแบบนี้มาก่อน

 

ผู้คนเริ่มพากันส่งเสียงซุบซิบคุยกัน คงรู้กันแล้วว่าอะไรเป็นเหตุให้พ่อพนักงานเสิร์ฟสุดหล่อสติหลุด และก่อนที่ผู้คนจะสนใจมากไปกว่านี้ ผมรีบผลักหลังแม่ไปด้านหน้าเบา ๆ

 

“เจ๊ ฝากเก็บถาดที่เฮียแกทำหล่นด้วยเฮีย ฝากดูแลพี่แก้วด้วยนะ พอดีผมต้องไปช่วยพี่เชนยกนมสดมาเพิ่ม”

ผมบอกคนทั้งคู่รวดเดียวจบ หันหลังเดินกลั้นขำมาตลอดทางจนเจอคนที่ผมใช้เป็นข้ออ้างเข้าจริง ๆ

 

“ขำอะไร”

พี่เชนแกไม่รู้เรื่องครอบครัวผมครับ พี่แกถาม ตาก็มองไปยังพ่อที่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ กับแม่ที่ทำหน้าหงิกก้มเก็บถาดมายื่นให้พ่อ

 

“เพิ่งเคยเห็นพี่พีททำท่าเสียลุคก็ครั้งนี้แหละ” 

มองไม่ยากครับ เห็น ๆ กันอยู่ ผมขำยิ่งกว่าเดิม

 

“ปล่อยให้พวกเขาเรียนรู้กันดีกว่าครับ เรื่องของเขาเราไม่เกี่ยว”

ผมรีบเกี่ยวแขนพี่เชนให้หนีออกไปจากจุดนั้น แต่เดินไปได้ไม่เท่าไหร่ ผมก็ถูกดึงแขนกลับ

 

พอหันไปมอง

 

อ้าว

 

“พี่เอก”

 

“โทษที พอดีพี่หาของไม่เจอ ไปช่วยพี่หาหน่อย”

แล้วพี่มันก็ลากผมเดินไปกับมันทิ้งให้พี่เชนยืนมองตามหลัง

 

อะไรวะ กูจะคุยกับพี่เชนซะหน่อย

 

“พี่เอกจะพาผมไปไหน”

 

พี่มันลากผมแถก ๆ เข้าไปในห้องเก็บของ

 

“พี่เอก อื้อ!!…” อยู่ ๆ พี่มันก็กดจูบลงมาเต็มแรง

 

นี่พี่มันไปตายอดตายอยากที่ไหนมา ได้ข่าวว่าเพิ่งกินกูไปหยก ๆ ผมพยายามดิ้นรน นี่มันในร้านนะ ถึงจะเป็นห้องเก็บของก็เถอะ ถ้าเกิดใครเดินมาเห็นเข้าล่ะ จะทำยังไง พี่มันกระหน่ำบดปากผมอยู่สักพักก็ปล่อยออก

 

“เลิกทำตัวน่ารักสักนาทีจะได้ไหม”

 

ผมกะพริบตาปริบ ๆ มองแกเหมือนเห็นสัตว์ประหลาดหลุดออกมานอกโลก

 

อะไร กูทำตัวน่ารักอะไร ยังไง ตรงไหน กูก็อยู่ของกูเฉย ๆ

 

พี่มันกดจูบลงมาอีกรอบก่อนละปากลงไปที่ซอกคอ งับเบา ๆ จนเจ็บจี๊ด ผมรีบผลักหน้าพี่มันออก

 

“พี่เอก หยุดนะ นี่มันในร้าน”

 

พี่มันเงยหน้าขึ้นมายิ้ม ทำหน้าเจ้าเล่ห์หน่อย ๆ หันหลังเดินจากไป ทิ้งผมให้ยืนงงอยู่คนเดียว

 

อะไรวะ คุยกับพี่เชนอยู่ดี ๆ ก็ลากกูมาไว้ในห้องเก็บของ มาจูบ มากอด มากัด แล้วก็ชิ่งหนีไปเนี่ยนะ

 

“ประสาท”

ผมรีบเดินออกจากห้องเก็บของตรงดิ่งไปหาพี่เชนทันที พอดีเมื่อกี้ว่าจะคุยกันเรื่องเวลานัดพบวันพรุ่งนี้  

 

“พี่เชน”

ผมเรียกพร้อมเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหา พี่เชนหันมามองตาม จนผมไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าพี่แก พี่เชนมองมาที่คอผม แต่ผมไม่ได้ใส่ใจ

 

“ผมแลกเวรกับเพื่อนแล้ว ผมว่างตั้งแต่สี่โมงเย็น จะให้ผมไปรอที่ไหนเหรอ”

 

พี่เชนเสหน้าไปด้านข้าง

 

“เป็นไรรึเปล่าฮะ เหนื่อยเหรอ เลิกแค่นี้ก่อนก็ได้นะ”

เห็นแกมีสีหน้าแปลก ๆ เป็นห่วงครับ เพราะถึงยังไงพี่เชนก็แค่มาช่วย ไม่จำเป็นต้องอยู่นานก็ได้

 

พี่เชนหันมายิ้มหล่อนิดหนึ่ง เขยิบมายืนจนชิด

 

เอ่อพี่ฮะ ชิดเกินไปไหม

 

“พรุ่งนี้พี่จะไปรับที่มหาลัย”

 

“ไม่ต้องลำบากพี่ก็ได้”

 

“ไปรับนั่นแหละดีแล้ว จะได้ขับรถเลยไปเลย”

 

ผมพยักหน้าเข้าใจ หันไปมองพี่เอกที่ถูกล้อมหน้าล้อมหลังด้วยสาว ๆ หน้าพี่มันหงิกได้ใจมองมาที่ผม

 

คงโกรธที่ผมทำให้พี่แกกลายเป็นคนดัง

 

ผมขอโท้ดดด

 

สัมผัสจากปลายนิ้วตรงต้นคอพาเอาผมสะดุ้งโหยงหันไปมองคนทำ

 

พี่เชนฮะ แกแตะนิ้วบนคอผมเบา ๆ

 

“ประกาศว่ามีเจ้าของแล้วน่ะสินะ”

 

“เอ๊ะ?

 

“รอย

พี่แกกลืนคำพูดสุดท้ายไป ผมลูบแถว ๆ ต้นคอลงไปที่ไหปลาร้า

 

“อ๋อ พี่หมายถึงรอยข่วนเหรอฮะ” ผมลูบรอยข่วนนั้นเบา ๆ

 

“โดนหมาข้างบ้านมันข่วนเอาน่ะ มันอยากให้ผมเป็นเจ้าของมากกว่าเจ้าของที่แท้จริงของมันซะอีก ตัวก็ใหญ่ โดดทับมาแต่ละที แทบเดี้ยง”

ผมบ่นอุบ พี่แกปรายตามองจุดที่ผมลูบ ก่อนขำกับคำพูดผมใหญ่

 

“ใช่ ท่าทางจะเป็นหมาหวงก้างนะ”

 

“มีแต่แมวหวงก้างไม่ใช่เหรอฮะ หมาต้องหวงกระดูกสิ” ผมแย้ง “ไม่รู้ว่ามันหวงไหม แต่เห็นผมเป็นไม่ได้ กระโดดเข้าใส่ทุกที”

ผมเล่าต่อ พี่เชนหัวเราะใหญ่

             
“ก็คนมันน่าเป็นเจ้าของนี่เนอะ”
              พี่มันพูดอะไรสักอย่าง ยังไม่ทันคุยกันต่อก็มีลูกค้ากลุ่มใหญ่เข้ามาจนพวกผมต้องรีบเข้าไปต้อนรับ

 

 


 

เอ้อ จริงสิ ผมลืมไปเสียสนิทเลย

 

พอรับลูกค้าเสร็จ ผมรีบเดินไปหน้าเคาน์เตอร์เพื่อขอกล้องที่ฝากไว้ ก่อนเดินไปขออนุญาตผู้จัดการเพื่อถ่ายภาพบรรยากาศภายในร้าน ผู้จัดการอนุญาตทันที

 

ผมเดินถ่ายไปทั่วทุกจุด ทุกมุมที่มีการตกแต่งแบบใหม่ ไล่ไปถึงพนักงานแต่ละคน ซึ่งทุกคนก็ให้ความร่วมมือโดยดี

 

ผมกดถ่ายไปเรื่อย ๆ จนไปหยุดอยู่ยังคนสองคนที่กำลังช่วยกันเสิร์ฟลูกค้าอยู่ด้านนอก

 

ผมอมยิ้ม ปรับเลนส์ล็อกใบหน้าพ่อเอาไว้ ก่อนกดถ่ายไปสองสามที แล้วเลื่อนไปยังแม่และทำแบบเดียวกันบ้าง

 

ตอนนี้พ่อถือถาดเอาไว้ในมือ โดยมีแม่เป็นคนยกเครื่องดื่มเสิร์ฟลูกค้าอีกที พวกหนุ่ม ๆ พากันมองแม่จนเหลียวหลัง

 

ทุกคนจะรู้ไหมนะ ว่าผู้หญิงคนนั้น ใกล้สี่สิบแล้ว

 

แม่ทำหน้าเขินใหญ่ตอนพ่อเผลอหันมามอง น่ารักดีครับ ผมถ่ายรูปคู่ของพวกเขาไปอีกหลายช็อต แล้วก็หันไปถ่ายภาพพี่เอก ภาพน้อง ๆ นักเรียนในมุมต่าง ๆ ถ่ายภาพพี่เชนด้วย ที่พอผมหันไปหาแกทีไรก็มักจะเห็นพี่แกมองตรงมาที่ผมเสมอ

 

และที่ขาดไม่ได้..

               ผมหันเลนส์กล้องตรงไปยังสองพี่น้อง ที่หนึ่งทำงานด้วยใบหน้าเย็นชากับอีกหนึ่งบริการด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

ผมไม่รู้ว่าไอ้เต้ยมันคิดอะไรอยู่ แต่มันดูมีความสุขมากกว่าปกติ

 

ดูมีความสุขมากเกินไป

 

ผมค่อย ๆ ลดกล้องลง

 

จริงสินะ

 

อีกแค่สองวัน
 

สองวันเท่านั้น ที่เวลาของมันจะหมดลง

 

ผมไม่รู้ว่าที่มันมีความสุขขนาดนี้ เพราะมันได้คำตอบที่น่าพอใจแล้ว หรือว่าเป็นความสุขสุดท้าย ที่มันจะหาได้จากพี่มัน

 

ก่อนกลับไปเป็นคนแปลกหน้า แล้วรอจนกว่าพี่เป้จะกลับมาเป็นคนเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

คืนนั้น ผมกลับบ้านพร้อมแม่

 

ถึงแม่จะบ่นเรื่องพ่อบ้าง แต่ก็ดูมีความสุขดี

 

ผมเอ่ยปากถามแม่เหมือนที่เคยถามพ่อ และพูดประโยคเดียวกันกับที่พูดกับพ่อให้แม่ฟัง แม่กอดผมทันทีที่พูดจบ ปากก็พร่ำบอกว่า ลูกแม่โตแล้วจริง ๆ

 

ผมไม่รู้ว่าผมโตแล้วหรือว่ายังเด็กอยู่ ผมก็แค่พูดไปตามสิ่งที่ผมคิด ผมแค่อยากให้ทุกคนมีความสุข แค่นั้นเอง

 

ผมรักพ่อกับแม่นะฮะ



             
   To Be Con... naka kiss kiss
 

จองหนังสือ จิ้มจึก> Tuzki Rabbit emoticon


              มาลงเร็วดีม้ายยยยยย งั้นให้รางวัลคนเก่งหน่อยจิ (ยื่นหัวไปให้ลูบ กระดิกห่างด้วยความดีใจ)
              อิอิ วันนี้มีความสุขมว้ากกกก(นั่งยิ้ม) อึนมว้ากกกกก (เลยซัดทุเรียนไปแก้อึน แต่ผลปรากฏอึนยิ่งกว่าเดิมอีก = = ) ง่วงมว้ากกกก(งีบไปแล้ว ท่าสวยมาก นอนบนโซฟายกขาเกี่ยวพนักพิงไว้ ลองนอนดู ท่านี้ไม่ควรนอนตอนมีคนอื่นอยู่ เพราะหวอมันจะออก = =) หลากหลายอารมณ์ของความมาก เลยออกมานั่งชิว ๆ อยู่ในร้านกาแฟเก็บเกี่ยวบรรยากาศเข้าปอด ซดคาเฟอีนเข้าพุง
              ฝากเม้นท์ ฝากโหวต ฝากอิพี่เอกกับน้องกายไว้ด้วย ถ้าเห็นคำผิดก็สะกิดกันให้ว่องนะคะ ขอบคุณค้า

              รักนะจุ๊บ ๆ ม้วบ (แหวะ น้ำลายหยาดเยิ้ม)

              ตอนนี้มีปรากฏการดี ๆ เกิดขึ้นจากนิยายเรื่องนี้หลายอย่างมาก
             1. เป็นนิยายวายเรื่องแรกของใครหลาย ๆ คน คำว่า"ครั้งแรก" เป็นอะไรที่พิเศษจริง ๆ เพราะไรเตอร์เองก็เคยมีอะไร ๆ กับเขาครั้งแรกเหมือนกัน (วายนะคะวาย อย่าคิดลึก = =)
             วายเรื่องแรกเกิดจากความเข้าใจผิดที่คิดว่าการ์ตูนเล่มนั้นเป็นการ์ตูนชายหญิงธรรมดา(ชอบอ่านการ์ตูนทุกแนว) เช่ามาจากร้านการ์ตูน หลังจากนั้น ก็ผันตัวมาเป็นสาววายตลอดเลย ฟิคเรื่องแรกเป็นฮันฮยอก น้องสาวให้มา(ตอนการ์ตูนถูกกวาดล้าง) ส่วนวายไทยเรื่องแรกที่อ่านก็มาจากความบังเอิญ อะไรที่เป็น "ครั้งแรก" จะติดอยู่ในจิตใจค่อนข้างนาน >///< คล้ายรักแรกแหละมั้ง อร๊ายยยยย >///<(บ้า = =)
            
             2. เม้นท์แรก อันนี้ประทับใจไม่รู้ลืม เพราะความรู้สึกที่อยากจะเม้นท์นี่มันบังคับกันไม่ได้จริง ๆ ต้องเกิดจากความอยากจริง ๆ ขอบคุณทุกเม้นท์เจ้าคะ "สั้นสามคำ หรือมาเป็นเอสี่ไรเตอร์ก็ปลื้มมมมมมT^T)

             3. ซื้อหนังสือครั้งแรก อันนี้ไม่ขอพูดมาก ขอบคุณทุกคนจากใจจริงค้าาาา ^^        
          

              ยังไงก็ขอให้มีความสุขนะค้าาาา ^^                  


Add Fav. แฟนคลับน้องคีส


กดไลค์ Facebook แฟนเพจ

ทวิตเตอร์ฮับ




 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

63,790 ความคิดเห็น

  1. #63684 คยองซู_lovelove (@aimmydek-d) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 00:07
    หมาหวงกว้างจริงๆค่ะพี่เชนตัวใหญ่มากกก
    #63684
    0
  2. #63566 奇跡 (@pahm) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 14:09
    กายลูกกกกกก มากอดมา
    #63566
    0
  3. #63098 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:40
    แม่ต้องน่ารักมากแน่ๆ พ่อเขาถึงมือไม้อ่อนขนาดนั้น ฮาฮา
    #63098
    0
  4. #62498 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 19:40
    ดราม่าคู่เต้ยกำลังจะมาอีกแล้วสินะ
    #62498
    0
  5. #62431 yamroll choco (@yamrollchoco) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 21:03
    ชอบฉากที่ป๋าตะลึงความน่ารักของแม่อะ น่ารักมากกกกกกก เป็นครอบครัวที่น่ารักมากกกกกกกกกก >///< ส่วนผู้จัดการนี่...ขอโทษนะคะ เจ้เป็นของเฮียค่ะ ผู้จัดการไม่เกี่ยว
    #62431
    0
  6. #62286 อาแนของแบคฮยอน (@anniii1994) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2559 / 11:06
    น้องกายน่ารักจังโลยย ฮืออ มาหอมที ชิ พี่เอก แค่นี้ทำหวง เอาสิทธิ์อะไรมาหวงห้ะ เบื่อจริงๆเลย
    #62286
    0
  7. #62177 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 08:59
    รักพี่เอกด้วยนะฮะ
    #62177
    0
  8. #62005 GokUdERa-45 (@GokUdERa-45) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 13:14
    อยากให้โค้ยเย็นชาใส่พี่เป้ แล้วแกล้งคบกับผู้ชายยยย //เดี๋ยวๆ
    #62005
    0
  9. #61920 Bennie_ (@sn_inmymind) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 23:28
    หมาหวงก้างตัวเบ้อเริ่มจริง ๆ กระดิกหางกระโจนใส่น้องกายตลอด ในร้านก็ไม่เว้น เฮียกับเจ้น่ารักอ่ะ เริ่มใหม่ตอนนี้ยังไม่สายน้าาา พี่เป้กับน้องเต้ยต้องเจ็บกันอีกนานแค่ไหนอ่ะ พี่เป้จะกลับมาเหมือนเดิมได้มั้ย
    #61920
    0
  10. #61296 fe&font (@feremaka) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 23:48
    พ่อแม่น่ารักกกก อยากเอากลับบ้านค่ะ
    พี่เอกประกาศขนาดนี้แต่ไม่บอกน้องซักที//ตบตี
    พี่เชนก็ไปหาคนอื่นได้แล้วค่ะ รอฟินล่วงหน้า =//=
    #61296
    0
  11. #60638 Meringue_Phak (@Meringue_Phak) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 27 มีนาคม 2558 / 02:29
    กรี๊ดดด กลับมาอ่านอีกรอบค่ะ คิดถึงงง
    #60638
    0
  12. #60376 ZiixZa (@carewarinya) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 / 19:28
    กายโตแล้ว -/-
    พ่อแม่คืนดีกันเร็วๆนะครับ
    พี่เอกหวงน้องกายออกนอกหน้าจริงๆ
    #60376
    0
  13. #59984 KitaScarlet (@koonsirin) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 22:13
    พ่อกับแม่คืนดีกันเร็วๆเลย เชียร์ๆ
    #59984
    0
  14. #59770 0474 (@anisa-pam) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 23:12
    อ่านไปยิ้มไป
    #59770
    0
  15. #59549 blacksaya (@sakuyablackrose) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 14:10
    ใส่ใจคนรอบข้างมาก มิน่ามีแต่คนหลงรัก
    #59549
    0
  16. #59407 Lucia Eve (@sodiz) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 23 เมษายน 2557 / 13:23
    คุณแม่คงน่ารักมาก พ่อถาดร่วงเลย
    พี่เป้อ่ะ จะยิ้มให้น้องหน่อยก็ไม่ได้ สงสารนะเนี่ย
    เต้ย ร้องไห้ต่อหน้าพี่มันเลยเผื่อใจอ่อน 0[]0
    #59407
    0
  17. #59378 aNa_AoNg (@aong009) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 21 เมษายน 2557 / 15:25
    อร้ายยยยยยยยยยย
    กายมีแต่คนหลงรักอ้ะ
    สงสารเป้กับเต้ยอ่ะจะเปนไงต่อไปล่ะเนี้ย
    #59378
    0
  18. #59057 nekka butter (@nekka-19) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 21:43
    คุณเเม่กับน้องกาย ทำเอาเจ๊หลงอีกเเล้ว น่ารักทั้งคู่>///< 
    PS. อยากเห็นกายเเต่งหญิง มากกกกก เเต่งออกมาทีค่ะ >3<
    #59057
    0
  19. #58936 Mu Thai-Elf (@mublue) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:52
    ต้องบอกว่า หมาเอกหวงกาย 5555 พี่เชนขนาดเห็นๆแล้วยังจะเดินหน้าต่อ คิดดูๆๆ ก็เพราะเอกยังไม่ยอมรับใจตัวเองซะที เฮ้อออ
    #58936
    0
  20. #58425 ninggdestiny (@Angelikajang) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 11:27
    ทุกคนมีความสุขจัง แต่สงสารน้องเต้ยมาก

    พี่เป้ไม่อยู่แล้วใครจะดูแล โถถถถ



    #58425
    0
  21. #58035 ToNAoRLoYLoM (@tonaorloylom) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 21 กันยายน 2556 / 21:50
    พ่อแม่น่ารัก ^+++^ เริ่มเห็นเค้าลางของเรื่องดีๆ
    เป้เต้ย...จะเป็นยังไงต่อน้า
    พี่เชนนนนน เค้ามีเจ้าของแล้วน้าาาาา
    #58035
    0
  22. #57843 A Short Journey (@mimaptbelf) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2556 / 22:18
    เฮียกับเจ๊แบบน่ารัก 5555555 / ก็คนมันน่าเป็นเจ้าของนี่เนอะ .. โหพี่เชนนน
    #57843
    0
  23. #57711 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 17:46
    กายโตแล้วจริงอ่าาาา
    ถ้ากับไปเป็นแบบเดิมก็เลิกเหมือน
    แต่นี่ให้เริ่มจีบใหม่ น่ารักแฮะ ><
    #57711
    0
  24. #57587 or_JH (@orloftin-or) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 17:25
    เฮียอึ้งอะ ฮา 5555555555

    พี่เอกอดๆไว้ก่อน 55555
    #57587
    0
  25. #57370 มืใหม่คาซึ (@wapaya) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 03:50
    เฮียพีคกับเจ๊แก้วเล่นเอาฟินมว๊ากก
    #57370
    0