คัดลอกลิงก์เเล้ว

เล่าเรื่องเจ้าหญิงนาค : ตำนานพื้นบ้านนครวัดนครธม

กลอนเล่านิทาน ตำนานรักระหว่างเจ้าหญิงนาคและกษัตริย์เมืองมนุษย์ การพบรักกันท่ามกลางหาดทรายขาวสะอาดและฟองคลื่นซัดซ่า และบทสุดท้ายที่ทุกสิ่งหวนกลับไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นเลย...

ยอดวิวรวม

2,681

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


2,681

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 เม.ย. 55 / 14:18 น.
นิยาย ͧ˭ԧҤ : ӹҹ鹺ҹѴø เล่าเรื่องเจ้าหญิงนาค : ตำนานพื้นบ้านนครวัดนครธม | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ขอบคุณโค้ดธีมจาก Loma_ p
รู้สึกว่าจะหวานไปนิดสำหรับเรื่องนี้ แต่ทำไงก็คนมันชอบอ้ะ ><

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 เม.ย. 55 / 14:18






: : เล่าเรื่องเจ้าหญิงนาคกับกษัตริย์เมืองมนุษย์ : :

 

สวัสดีค่าาาา นานๆทีจะได้แวะเข้ามาเว็บเด็กดีน้อคิสถึงจุ๊บๆ (ไอซ์ยังสอบไม่เสร็จเยยฮือ T T อิจฉาเด็กๆจัง)

วันนี้ขอนำกลอน ที่แต่งไว้นานนมกาเลม๊ากกก ตั้งแต่สมัยไปเที่ยวทะเลที่ชลบุรีตอนมอปลายแน่ะ เพิ่งขุดเจอซ่อนอยู่ในแฮนดีไดรฟ์ อาห์ มันเป็นความทรงจำที่ดีจริงๆนะคะชีวิตวัยรุ่นเนี่ย (=w= พูดเหมือนเกษียณแล้วเลยแฮะเรา 555+) ได้ย้อนรำลึกถึงวันเวลาสดใสก่อนสอบช่างเป็นอะไรที่ทำให้ชื่นใจมั่ก ^-^

 

ตอนนั้นไอซ์ไปหาดเมืองชลกับเพื่อน(ไอ้พล)และน้องๆ มันมีต้นไม้เอนๆราบๆใหญ่มากต้นหนึ่งเหมือนพญานาคในตำนานนครวัดนครธม เราก็เลยเมาท์เรื่องตำนานนี้กันค่ะ หลายคนอาจจะรู้จักตำนานรักของขอมเรื่องนี้(แม้จะมีหลายเวอร์ชั่นพื้นบ้าน - -;) ที่มีเจ้าหญิงนาคได้มาสมรสกับกษัตริย์ขอมและก่อตั้งเมืองที่ยิ่งใหญ่ด้วยกัน ^^ ไอซ์ว่าเป็นอะไรที่โรแมนติคแบบคลาสสิค อมตะไม่แพ้โรมิโอจูเลียตนะเออ ตอนนั้นก็เลยคึกแต่งกลอนไว้กะจะอ่านเล่น แต่รู้สึกว่าเอามาแบ่งปันเพื่อนๆในเว็บก็คงดีเหมือนกัน (หมู่เฮาชาวอาเซียนน่าจะได้รู้จักนิทานของเราเองมากกว่าไปนั่งพร่ำเพ้อถึงของฝรั่งฮ่ะ >w<// LONG LIVE OUR ASEAN~!)

 

แนะนำตัวละครสำหรับคนที่คิดว่าอ่านกลอนไม่ถนัด

- พญานาคชมพูปะกากาศ (ตายกลายเป็นต้นไม้ ชื่อต้นโคกทลอก -- ไม่รู้เหมือนกันว่าคือต้นอะไรของไทย แหะๆ)

- กษัตริย์เมืองมนุษย์ ชื่อท้าวพันธุมสุริยวงศ์ รบเก่งและก่อตั้งอาณาจักรตรงต้นโคกทลอก

- เจ้าหญิงเมืองนาค ขึ้นเที่ยวเล่นเดินชายหาดบนโลกมนุษย์

- เจ้าชายเมืองนาค น้องชายของเจ้าหญิง (หวงพี่สาว ><)

- พระเจ้ากรุงพาล ลูกของท้าวพันธุมสุริยวงศ์ที่ได้เป็นกษัตริย์ต่อจากพ่อ

หมายเหตุ คนเล่าเรื่องนี้ในกลอน คือเพื่อนไอซ์ (พล) กับไอซ์เอง (ฉัน)


รูปฝีมืออ.จักรพันธุ์ โปษยกฤต ง๊ามงามเนอะ


เรื่องนี้แต่งตามที่ได้ฟังนิทานพื้นบ้านของขอมล้วนๆ อาจคนเคยฟังมาหลากหลายเวอร์ชั่น(เช่น บางคนว่ากษัตริย์ขอมต้องหลับนอนกับมเหสีนาคก่อนจะไปนอนกับสนมคนอื่นไม่งั้นจะต้องตาย อะไรงี้) และไม่มีข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ใดๆจ้ะ :)

 

หวังว่าจะไม่เละเกินไปจนทุกคนงุนงงคัฟ! เชิญเสพ



=======================

 

เราปีนขึ้นนั่งกันบนต้นไม้ใหญ่                      ต้นเอนไปราบกับพื้นดูเหมาะสม

คล้ายเป็นเก้าอี้ยาวให้เรานั่งชม                                  วิวกินลมดูผืนน้ำทะเลงาม

พลจู่จู่ก็นึกถึงเรื่องเล่าหนึ่ง                                         คิดแล้วจึงสะกิดฉันแล้วเอ่ยถาม

เคยได้ยินตำนานเมืองโบราณนาม                            นครธมอันงดงามบ้างไหมเธอ

ฉันนั่งนิ่งปล่อยให้เขาเริ่มเล่า                                      ถึงเมืองเก่าขอมอมตะเสมอ

ถึงกษัตริย์เรืองอำนาจผู้พบเจอ                                  เจ้าหญิงนาคที่ไผลเผลอถูกจองใจ

 

เรื่องเริ่มที่พระพายคึกคะนองจิต                   แสดงอิทธิฤทธิ์โหมพายุใหญ่

จนเขาไกรลาสแดนสุราลัย                                         ถึงกับโยกโคลงไหวแทบเอนนอน

พญานาคชื่อ ชมพูปาปะกาศ                                   จึงหาญอาจมาเลื้อยรัดองค์สิงขร

ขนดพันไว้แน่นหนาด้วยอาทร                                     วายุกรถูกขัดก็โกรธา

พัดกระหน่ำซ้ำเติมลมให้แรงกล้า                               จนพญานาคคอขาดดับสังขาร์

เศียรนั้นกระเด็นไปไกลกายา                                     ตกยังหาดทรายแสนน่าสงสารใจ

พระอิศวรเล็งเห็นความจงรักนี้                                   พระจึงมีโอสถทิพย์มาโปรยให้

เศียรชมพูปาปะกาศงอกออกไป                                เป็นต้นไม้ โคกทลอก บอกภักดี

โคกทลอกขึ้นเอนขนานพื้นหาด                                  ดูประหลาดเหมือนต้นที่เรานั่งนี่

องค์อิศวรให้พรไว้อีกหลายปี                                      ที่ตรงนี้จะได้ตั้งเป็นเวียงชัย

 

ต่อมาราชาขอมหนุ่มผู้เก่งกล้า                        เรืองฤทธาลือยศเดชยิ่งใหญ่

นาม พันธุมสุริยวงศ์ เกรียงไกร                                 เสด็จผ่านประพาสไกลจากพารา

ได้ขึ้นนอนพักบนต้นโคกทลอก                                   พระออกนอกวังจิตคิดหรรษา

ชมชายหาดคลื่นลมงดงามตา                                    พักกายานอนหน่อยปล่อยฤทัย

 

พอดีวันนั้นราชธิดานาค                                  ขึ้นมาจากนคราบาดาลใต้

พื้นพิภพมาเที่ยวเล่นตามใจ                                       โลกมนุษยาลัยอันแปลกตา

ท้าวพันธุมนิ่งมองจ้องตะลึง                                       ช่างสวยซึ้งเฉิดเฉลาเป็นหนักหนา

ทั้งเผ้าผมเครื่องประดับดุจดารา                                 หอมกายาเอวอ่อนสำอางองค์

ขนงเจ้างามทรงดังคันศร                                            แพงามงอนขนตาน่าใหลหลง

พิศเนตรคมขำเพราบอกเผ่าพงศ์                                นวลผ่องพักตร์อรอนงค์ดังจันทรา

สง่าศักดิ์รักศรีแม้นมณีแก้ว                                        คงมิแคล้วเทียบเจ้าไม่เทียมค่า

สตรีใดที่เคยพบแต่เกิดมา                                          หนึ่งในหล้าราชินีคือบังอร

คิดดังนั้น ธ จึงรีบจับนางไว้                                        กล่าวเกี้ยวให้ได้ใจนางอัปสร

มาเป็นมเหสีเอกคู่ภูธร                                                เฝ้าเว้าวอนจะเลี้ยงรักไม่ห่างไกล

 

ราชบุตรนาคผู้เป็นอนุชา                                 ตามขึ้นมาเห็นจึงกริ้วกำเริบใหญ่

บังอาจนักกษัตริย์มนุษย์ยศไกร                                 ทำดั่งพระพี่เราไม่สืบเชื้อวงศ์

รู้ฤๅไม่เราสองเป็นเจ้าเมืองนาค                                  โอหังมากจะขยี้เป็นผุยผง

คิดบังคับพี่ยาเราตามจินต์จง                                     เราไม่ลงยอมให้ดอกรีบปล่อยนาง

หากรู้ก่อนจะเกิดเหตุเภทภัยนี้                                   น้องไม่มีทางให้พี่ได้อยู่ห่าง

ให้คนมาเที่ยวจับต้องตัวนาง                                      แม้โลกล่างยังไม่มีใครได้ยล

 

สองกษัตริย์ประมือกันต่อสู้                            เข้าโจมจู่รบว่องไวสับสน

ในที่สุดพระบุตรนาคเข้าตาจน                                   ท้าวเมืองคนได้ชัยหมายชีวัน

เจ้าหญิงนาครีบทูลขอชีวิตไว้                                      ธ โปรดให้อภัยน้องกระหม่อมฉัน

ยังเยาว์นักทำไปไม่รู้เท่าทัน                                        โกรธหุนหันเพราะรักข้าโปรดปราณี

หม่อมฉันยอมเป็นข้าฝ่าพระบาท                               จนชีวาตม์ขาดสิ้นไม่ดิ้นหนี

จะตอบแทนโดยเชิญพระภูมี                                      ให้ไปเยี่ยมนครศรีเมืองบาดาล

 

ดังนั้นเจ้าพันธุมสุริยวงศ์                                จึงงดลงโทษทัณฑ์ไว้ไม่ประหาร

เสด็จตามคำอัญเชิญสู่บาดาล                                   ชมดินแดนอันตระการอำไพแพรว

เหล่านาคนิมิตกายเป็นมนุษย์                                    ทั้งกรุงสุดแสนวิจิตรประดับแก้ว

อีกมุกดาค่าเมืองล้วนวาวแวว                                     ปราสาทแพร้ววิหารคู่ดูเย็นใจ

ทุกสิ่งอย่างในเมืองนี้ดูสงบ                                        ดังไม่พบสงครามเลยฤๅไฉน

ไม่แปลกที่เจ้าชายนาคปราชัย                                    ด้วยที่นี่ไม่ใฝ่ใจการฆ่าฟัน

 

เมื่อกลับสู่แผ่นดินขอม ธ จึงสั่ง                      จะสร้างวังนครใหม่ให้เหมือนฝัน

ตรงต้นโคกทลอกนี้เป็นสำคัญ                                   จุดที่พบคู่ครองกันไม่คลาดคลา

ราชบุตรนาคจึงเกณฑ์พลมาช่วย                               สร้างเมืองสวยงามวิลิศมาหรา

เรียกชื่อกันว่า นครธม พารา                                     ท้าวจอมธานินทร์แสนเกษมเปรมปรีดิ์

ครองรักกับเจ้าหญิงนาคโฉมเฉลา                             ส่วนเมืองเมืองเก่าขององค์พระทรงศรี

ตรัสยกให้เป็นวัดพุทธทำพิธี                                       จึงเป็นที่เรียก นครวัด กันมา

 

พลเล่าแล้วฉันถาม จบแค่นั้นหรือ                 เรื่องนี้ไม่หวานใสซื่อไร้เดียงสา

แฮปปี้เอ็นดิ้งจะมีที่ไหนมา                                          จบดีมีสุขดังว่าเทพนิยาย

เอาเถอะฉันเองจะขอเล่าต่อ                                       เคยอ่านพอรู้ตอนจบที่ขาดหาย

นครธมกับเมืองนาคสุขสบาย                                    ด้วยได้กลายเป็นทองแผ่นเดียวกัน

พันธุมสุริยวงศ์รู้คุณนาค                                            ช่วยลำบากสร้างเมืองให้ราวสวรรค์

ส่งบรรณาการทุกปีไมตรีกัน                                       ได้สิ่งดีมาแบ่งกันเสมอมา

 

จนกาลเวลาเดินล่วงเลยผ่าน                         พระภูบาลผู้สืบวงศ์กฤษณา

เสด็จสวรรคตลับกลับเมืองฟ้า                                   สุริยาถึงคราคล้อยอัสดง

พระโอรสที่เกิดแต่สนมรอง                                         จึ่งขึ้นครองโดยราชาภิเษกสรง

นาม พระเจ้ากรุงพาล สง่าองค์                                 มาดำรงไอศูรย์สมบัติแทน

ธ ไม่ประสงค์ส่งบรรณาการ                                       ในวันวานเราก็ให้ไปนับแสน

ตั้งแต่เยาว์แล้วพระองค์ก็เคืองแค้น                            ที่เจ้าหญิงนาคนั่งแท่นราชินี

ทั้งที่มารดาพระองค์นั้นมาก่อน                                   กลับต้องผ่อนให้นาคเป็นมเหสี

ดีแต่นาคไร้กุมารกุมารี                                                จึงไม่มีใครขวางทางภูมินทร์

ทรงระงับงดบรรณาการหมด                                     ไม่ประณตถ้อยทีถ้อยถวิล

ไม่สานสายใยที่ทำเป็นอาจินต์                                   กับนาคินทร์จึงสุดสิ้นไมตรีกัน

 

ราชบุตรนาคทรงพิโรธหนัก                             ไม่รู้จักบุญคุณคนที่สร้างสรรค์

ราชาใหม่ถือดีอย่างไรกัน                                            ทำดั่งนี้ตัดสัมพันธ์สองนคร

เสนาจงจัดทัพให้เราบัดนี้                                           ยกไปตีมันเป็นการสั่งสอน

พระเจ้ากรุงพาลทรงเดชฤทธิ์รอน                               จึงต่อกรโอรสนาคผู้ปรีชา

เป็นศึกใหญ่เลื่องลือชื่อปรากฏ                                  เป็นที่จดจำไปทั่วทุกทิศา

กษัตริย์ขอมตัดเศียรเจ้าชายนาคา                             ฟันหั่นขาดจากกายาพ่ายแพ้ไป

ทว่าโลหิตนาคอันมีพิษ                                               ร้ายแรงฤทธิ์สาดเซ็นกระเด็นใส่

ถูกพระเจ้ากรุงพาลผู้กำชัย                                        ดั่งไฟไหม้กลายเป็นเรื้อนขึ้นทั่วกาย

จากเหตุนั้นเมืองนาคเมืองมนุษย์                               ก็สิ้นสุดความสัมพันธ์ตัดสาย

ใยที่เคยมีมานานสูญมลาย                                        ทั้งสองฝ่ายไม่คบค้าแต่นั้นมา

 

เรื่องเล่าของฉันจบลงที่ตรงนี้                         พลถาม นี่แล้วเจ้าหญิงไปไหนหา

กลับเมืองนาคหรืออย่างไรไม่เล่ามา                          ฉันส่ายหน้า ไม่มีเล่าต่อเหมือนกัน

ถ้าเป็นฉันฉันคงกลับเมืองนาค                                  เพราะคงยากไม่โดนฆ่าอยู่สุขสันต์

ในเมืองคนที่ทุกสิ่งวิบัติพลัน                                      ไม่เหมือนกันกับที่เคยอยู่มา

พันธุมสุริยวงศ์ก็สิ้นแล้ว                                             คงไม่แคล้วเดียวดายละห้อยหา

น้องก็สิ้นควรกลับครองเมืองนาคา                             ตัดใจลืมดีกว่าช้ำรักเรื่อยไป

พลฟังฉันแล้วจึงยิ้มน้อยๆ                                          เธอไม่ค่อยเชื่อในรักสิใช่ไหม

ถ้าสัญญาว่าจะรักตลอดไป                                       เป็นฉันไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลง

เขาตายแล้วก็ยังรักเขาได้                                           เพราะไม่ใช่เขาบังคับจึงยอมแต่ง

เรื่องหัวใจถ้าฝืนกันคงระแวง                                      ว่าวันหนึ่งเราจะแหนงหนีไปไกล

อ้อแสดงว่าถ้าเป็นนายจะไม่                                     ยอมเขาไปตอนแต่งงานหรือไฉน

ถ้าไม่แสร้งแกล้งตกลงให้ตายใจ                              แล้วค่อยไปลอบฆ่าไม่ปรานี

ก็คงจะฆ่าตัวตายเสียตอนนั้น                                    ไม่คิดพรั่นความตายกลายเป็นผี

ดีกว่าอยู่สบายเป็นราชินี                                            แต่ไม่มีน้ำใจรักคู่ชีวา

เราคุยกันคิดแล้วหัวเราะทั้งคู่                                     ความคิดดูแต่ละอย่างนายมันบ้า

โหดร้ายจริงทิ้งชีวิตไปบูชา                                         รักนั้นหนากินไม่ได้หรอกโปรดจำ

 

เรานั่งเฝ้าดูรุ่นน้องเล่นโต้คลื่น                        เดี๋ยวเดียวลื่นตกน้ำหมดดูน่าขำ

ไปหาเรื่องกินน้ำเค็มโอ้เวรกรรม                                  อยู่จนสำคัญเวลาลงสายัณห์

ฟากฟ้าถูกแต้มย้อมสีชมพู                                         เรามองดูน้องพากันขาสั่น

ขึ้นจากน้ำหนาวจนต้องกอดกัน                                  ฉันคืนผ้าที่ฝากนั้นให้ห่มตัว

พาน้องน้องไปเอาสายยางล้างเท้า                             ดูผมเผ้าเปียกมีทรายเต็มทั่วหัว

พลเลยล้างมันทั้งทีหมดทั้งตัว                                    แถมยังชั่วมาฉีดแถมฉันอีกคน

จบนิทานรักเล่าเล่นเพียงเท่านี้                                   หาดเมืองชลวิไลศรีแม้ฟ้าหม่น

คะนึงถึงเจ้าหญิงนาคกษัตริย์คน                               ผ่านม่านฝนสายยางเย็นใจกาย

อันความรักกำเนิดจากสิ่งใดเล่า                                 ไม่อาจเดาสาเหตุหรือผลมุ่งหมาย

เกิดดั่งเพลิงปะทุพลุ่งรุ่งแสงพราย                             หากสุดท้ายย่อมสลายกลายเป็นควัน.

 


ผลงานอื่นๆ ของ Helegriel ณ ชะอำ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 14:03
    สนุกดีแต่อยากรู้เรื่องเจ้าหญิงนาคจุงว่าเธอหายไปไหนอ่ะอยากรู้มากเลยไรค่ะมันคาใจอ่ะ
    #4
    0
  2. วันที่ 7 เมษายน 2555 / 00:40

    อ่านกลอนไม่ค่อยเก่งค่ะ

    แปลไม่ได้ดียอมรับเลยค่ะ(ตัวเรานะ)

    แต่ไรเตอร์แต่งกลอนเก่งนะค่ะ

    เห็นแต่งแล้วรู้สึกเหมือนอ่าน

    ในแบบเรียนภาษาไทยเลย

    ขอบคุณนะค่ะที่เอาเรื่องแปลมาลงให้อีกที

    #3
    0
  3. วันที่ 6 เมษายน 2555 / 23:44
    @reilovekill

    หวาวขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะเม้นเร็วมาก ดีใจจัง :)

    เรื่องย่อๆของนิทานเรื่องนี้ก็ประมาณว่า ตอนก่อนจะมนุษย์สร้างอาณาจักร แรกเริ่มมีลมพายุพัดแรงมากจนเขาไกรลาสโยกไหว ก็เลยมีพญานาคตนหนึ่งเอาตัดมาเลื้อยรัดไว้ไม่ให้เอนล้ม แต่ลมแรงมากจนพญานาคหัวขาดไป = = หัวนั้นตกลงไปบนชายหาดและงอกโตขึ้นเป็นต้นไม้ใหญ่
    ต่อมานานหลังจากนั้น มีพระราชาขอมไปเที่ยวประพาสชายหาด นอนเล่นอยู่บนต้นไม้นั้น บังเอิญเจ้าหญิงนาคขึ้นมาจากเมืองบาดาลมาเที่ยวเล่นบนโลกมนุษย์ พระราชาได้เห็นก็หลงรักพยายามจะพามาเป็นชายา
    เจ้าชายนาคผู้เป้นน้องชาย เห็นพระราชมาจับพี่สาวของตนไว้ก็เลยโกรธและสู้กัน เจ้าชายนาคแพ้ เจ้าหญิงนาคจึงขอชีวิตไว้และสัญญาว่าจะครองคู่อยู่กับพระราชา โดยได้พาพระราชาไปเที่ยวชมเมืองบาดาลด้วย
    พระราชาเมื่อกลับมาแล้วได้ก่อตั้งราชธานีร่วมกับเจ้าหญิงนาค โดยมีพวกนาคช่วยสร้างเมืองให้ และนาคกับคนก็มีไมตรีกันต่อมา
    แต่หลังจากพระราชาสวรรคต พระโอรสที่เกิดจากสนมได้ขึ้นครองราชย์เป็นราชาต่อ มีความเคืองแค้นเจ้าหญิงนาคจึงตัดไมตรีกับเมืองนาค เจ้าชายนาคไม่พอใจจึงยกทัพมาทำสงครามกัน สุดท้ายเจ้าชายนาคแพ้ถูกตัดเศียร โลหิตนาคที่มีพิษเลยกระเด็นถูกตัวพระราชากลายเป็นเรื้อนไปหมด และหลังจากนั้นนาคกับมนุษย์ก็ไม่ติดต่อกันอีกเลยค่ะ

    กลอนมันซุยอ่านไม่รู้เรื่องชิมิ ชิมิ 55555 อายจัง -////-



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 7 เมษายน 2555 / 00:27
    #2
    0
  4. วันที่ 6 เมษายน 2555 / 23:13

    ขอบคุณค่ะ

    มีแบบแปลความไหมค่ะ
    #1
    0