[[ภาค 2]] สามเดือนอันตราย!! ฝึกงาน สานรัก [Yaoi]

ตอนที่ 15 : ลวนลาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 พ.ย. 53

  

 

 

แสงจันทร์สลัวเลือนรางเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ช่วยให้แสงสว่างภายในห้องที่มืดสนิทนี้ ผมกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคออย่างยากลำบาก เหงื่อผุดพรายขึ้นตามขมับทั้งๆ ที่ภายในห้องเปิดแอร์เย็นฉ่ำ มือที่เอื้อมออกไปยังร่างที่นอนทอดกายอยู่ตรงหน้าสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด โธ่เว้ย! อย่าสั่นสิเว้ยเฮ้ย!!

 

ผมไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าการเปลี่ยนเสื้อให้ใครสักคนหนึ่งมันต้องใช้พลังกายกำลังใจมากมายขนาดนี้ อันที่จริง...นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ผมต้องมาทำอะไรแบบนี้เสียด้วย เพราะผมไม่มีพี่น้องที่ไหน และถ้าคนที่นอนอยู่ตรงหน้าเป็นเพื่อนตัวใดตัวหนึ่ง ผมก็คงไม่ลังเลเลยที่จะปล่อยให้มันนอนเน่าอยู่ตรงนี้ แต่เนื่องจากคุณรุทไม่ใช่ทั้งพี่น้องที่พลัดพรากจากกันไปนานของผม และยิ่งไม่ใช่ไอ้พวกเพื่อนเวรตะไลนั่นด้วย ผมจึงได้แต่พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่ให้ตัวเองเป็นลมด้วยความตื่นเต้นไปซะก่อน

 

กระดุมเม็ดที่หนึ่ง น้ำลายหยดหนึ่งแหมะ

 

กระดุมเม็ดที่สอง น้ำลายอีกหยดที่ผมสูดกลับไม่ทันร่วงลงไปกองข้างๆ หยดแรกบนผ้าปูที่นอนอีกหนึ่งแหมะ

 

กระดุมเม็ดที่สาม...

 

...เอ๊ะ ทำไมน้ำลายถึงเป็นสีแดง...

 

ผมได้แต่มองรอยแดงๆ ที่หยดลงบนผ้าปูเตียงหนึ่งแหมะก็แล้ว สองแหมะก็แล้ว สามแหมะก็แล้วอย่างไม่เข้าใจ ใช้เวลาพักหนึ่งจึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าผมไม่ได้อ้าปากค้างอยู่เพราะฉะนั้นมันจึงไม่มีทางเป็นน้ำลายไปได้ ใช้เวลาอีกหนึ่งช่วงวงจรชีวิตยุงแล้วผมจึงได้บรรลุว่าไอ้หยดแดงๆ นั่นไม่ใช่น้ำลายแต่เป็นกำเดาต่างหาก!

 

ผ้าปูที่นอนสีขาวด้วย โฮ!!!!!!!!!!!!!!

 

ไม่สิ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคร่ำครวญ ผมคว้ากระดาษทิชชู่จากหัวเตียงมาอุดรูจมูกห้ามเลือดอย่างรวดเร็วก่อนที่จะได้เสียเลือดตายอนาถข้างๆ คนหล่อ แต่ถึงจะรีบยังไงผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดกรุ่นกลิ่นไอแดดของผมก็มีอันได้แปดเปื้อนสีแดงเป็นแอ่งไปเสียแล้ว บัดซบ คุณรุทตื่นมาแล้วเขาจะเข้าใจผมผิดว่าผมพรากพรหมจรรย์เขามารึเปล่าเนี่ย ไม่นะครับ ผมเป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่ฉวยโอกาสเอากับคนหลับ ทั้งๆ ที่อีกฝั่งของจิตใต้สำนึกกำลังกู่ร้องว่าไอ้โง่ววว อย่างมึงน่ะขนาดตอนเขาหลับอยู่ยังไม่มีปัญญาทำอะไรเลย ...หยาบคายมากไอ้จิตใต้สำนึกไม่รักดี!!!

 

ด้วยเกรงว่าถ้ามัวแต่จัดการตบตีกับจิตสำนึกของตัวเองอยู่เลือดคงไหลหมดตัวตายอนาถก่อน ผมจึงยืนไว้อาลัยให้ตัวเองสามวินาทีก่อนหลับหูหลับตาเปลี่ยนเสื้อให้คุณรุทด้วยความไวแสง ทีนี้ต่อให้ถึงตายก็เรียกได้ว่าตายในหน้าที่ หวังก็เพียงแค่ว่าจะมีใครสักคนจดจำผมได้บ้าง...และจะดีมากถ้าคนหนึ่งในนั้นมีชื่อจริงขึ้นต้นด้วย น. หนู ชื่อเล่นขึ้นต้นด้วย ร. เรือ เคยทำงานเป็นประธานบริษัทที่ผมกำลังฝึกงานอยู่ ตอนนี้ก็ผ่านไปได้เกือบสองเดือนแล้ว...

 

ไม่รู้จะยืนไว้อาลัยไปทำไมเพราะสุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครตาย แต่ถ้าผมกำลังคิดจะทำสิ่งที่อยู่ในหัวต่อไปล่ะก็...ไม่แน่

 

ผมก้มลงมองกางเกงในมือสลับกับร่างบนเตียงอยู่ประมาณห้านาทีถ้วน ใช้เวลาอีกห้านาทีในการคิดคำนวนโอกาสที่ผมจะทำสำเร็จโดยไม่เสียเลือดหมดตัวตาย ก่อนพบว่ามันมีอยู่ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ เวลาสิบหน้าผ่านไปอย่างไร้ค่า เพราะสุดท้ายแล้วจิตสำนึกฝั่งชั่วก็ขับดันให้ผมยิ้มกว้างเหมือนเวลาไอ้ซินเห็นชิ้นเนื้อในถุงกับข้าวแล้วมองด้วยแววตาเป็นประกายน้ำลายสอ

 

ผมดึงทิชชู่ที่อุดจมูกไว้โยนทิ้งก่อนใช้หลังมือปาดๆ ทั้งปากทั้งจมูกเช็คสภาพความเรียบร้อย ในใจร้องกู่ก้องเหมือนทหารกรุงศรีเมืองเก่าเตรียมบุกเมืองข้าศึก ในใจรัวกระหน่ำไม่ต่างจากลั่นกลองรบ นับในใจหนึ่ง ส่อง ซ่ำ! แล้วโผเข้าหาด้วยความไวแสง

 

อ๊ะๆ ผมไม่ได้ลืมความเป็นสุภาพบุรุษของตัวเองแต่อย่างใดนะครับ แต่คนเรามีบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระเหมือนไอ้เพื่อนสองตัวนั่นที่สร้างบัญชีแค้นไว้ยาวเป็นหางว่าว เพราะฉะนั้นไอ้การลวนลามทางสายตาเล็กๆ น้อยๆ เนี่ย ยังถือว่าผมขาดทุนด้วยซ้ำ!

 

อนิจจา...ยังไม่ทันที่จะได้แตะขอบกางเกงสักปลายก้อย คนที่นอนหมดสติอยู่ก็เหมือนจะถูกเทพคุ้มครองถีบให้ตื่นก่อนที่จะเสียตัวให้ไอ้ตี่นี่ “อือ...” ถอยครับ ถอยยาว ถอยกรูด ถอยกราวรูด คนเพิ่งตื่นเหมือนจะงงๆ ว่าไอ้ห้องรกเหมือนรังโจรนี่มันที่ไหนวะ ผมจัดการเช็คสภาพสีหน้า ท่าทางตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงค่อยๆ กระดื้บๆ เข้าไปใกล้เตียงพลางส่งเสียงเรียกอย่างกล้าๆ กลัวๆ

 

“คุณรุทครับ โอเครึเปล่า”

 

ฮือ...หมดกัน โอกาสทองของผม ทำไมพระเจ้าต้องใจร้ายกับผมอย่างนี้! ถึงผมจะบอกว่าอยากลวนลามคุณรุททางสายตาเล็กๆ น้อยๆ แต่นี่มันน้อยเกินไปรึเปล่า!

 

“เธอ...?” พอได้ยินคำนั้นหน้าผมยิ่งซีด มือเย็นขึ้นมาซะดื้อๆ มุขความจำเสื่อมไม่เอานะครับ ไอ้นั่นมันมีแต่ในละครน้ำเน่าเท่านั้นแหละ

 

ดูเหมือนโชคดีจะยังไม่ทอดทิ้งผมไปซะหมด เมื่อคุณรุทพยายามเพ่งฝ่าความมืดมองให้เห็นว่าไอ้บ้านี่มันใครจึงได้ส่งเสียงเรียกออกมาเบาๆ “นันท์?” โอเคครับ ยังจำผมได้อยู่ก็แสดงว่าสมองไม่ได้ถูกกระทบกระเทือนแต่ประการใด

 

            “ครับ ผมเอง คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย” รับคำอย่างกระตือรือร้นเหลือหลาย เหลือก็แค่ไม่ได้พุ่งเข้าไปเลียหน้ากระดิกหางเท่านั้นล่ะครับ

 

            “อืม ไม่เป็นไร เธอช่วยเปิดไฟหน่อยได้มั้ย” ทันใดนั้นผมก็รู้สักทีว่าไอ้ความรู้สึกที่เหมือนจะลืมอะไรไปสักอย่างนี่มันคืออะไรกันแน่ โธ่ ที่แท้ผมก็ลืมเปิดไฟนี่เอง มิน่าตอนแรกคุณรุทถึงจำผมไม่ได้ หลังจากเดินไปเปิดไฟตามคำขอของท่านเจ้าคุณเรียบร้อยแล้ว ผมจึงลากเก้าอี้นั่งเล่นคอมฯ มานั่งข้างเตียง มองคุณรุทที่ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นด้วยความสงสัยที่ทำให้แทบจุกอกตาย

 

แต่ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่าความสงสัยในสมองของผมครับ

 

“คุณอยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย”

 

ดูสภาพของคุณรุทตอนนี้แล้วผมก็ลงความเห็นได้ว่าควรได้รับการบำรุงโดยด่วน คนตรงหน้าส่ายศีรษะน้อยๆ เหมือนจะบอกว่าไม่เอา แต่สักพักเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้จึงหันมามองผมที่นั่งยิ้มกว้างตาใสส่งให้ สักพักคุณรุทจึงถอนหายใจน้อยๆ ก่อนบอกว่า “อะไรก็ได้” เมนูที่เบสิกยิ่งกว่ากะเพราไก่ไข่ดาวของผม

 

เวลาผ่านไปสักพักท่ามกลางความเงียบ ไอ้ผมก็สงสัยว่าคุณรุทจ้องผมอยู่ทำไมตั้งนาน เอ๊ะ หรือว่าวันนี้ผมหล่อเป็นพิเศษเลยหลงชิมิล่า~ หุหุหุ แต่สายตาพี่ท่านดูแปลกๆ นะครับ สักพักผมถึงเพิ่งรู้ว่าสายตาของคุณรุทไม่ได้อยู่ที่ใบหน้าของตัวเอง แต่อยู่ที่ของในมือต่างหาก

 

...เอ่อ...ถ้าคุณตื่นมาแล้วเจอไอ้บ้าตัวหนึ่งยืนถือกางเกงเดินไปเดินมาก็คงน่าจ้องน้อยอยู่ซะเมื่อไหร่ใช่มั้ยล่ะครับ

 

“แฮะๆ” ผมเกาหัวเก้อๆ ก่อนส่งกางเกงให้คุณรุท “ผมเปลี่ยนเสื้อให้แล้วแต่ไม่รู้จะเปลี่ยนกางเกงให้ด้วยดีรึเปล่า” ...เอ่อ...ขนาดเป็นคนพูดเองผมยังรู้สึกเลยครับว่าคำพูดประโยคนี้มันฟังลามกแถมโรคจิตอย่างบอกไม่ถูก แต่ไม่เป็นไร ไอ้นันท์ซะอย่าง หน้าหนาประดุจกำแพงเมืองจีนอยู่แล้ว “งั้นผมไปทำข้าวให้คุณดีกว่า เชิญตามสบายนะครับ”

 

+++

 

เนื่องจากคุณรุทดูเหมือนจะยังคืนสภาพไม่ครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ผมจึงเลือกที่จะทำข้าวต้มย่อยง่ายๆ ให้ทาน และตอนนี้ข้าวต้มปลาหอมฉุยควันกรุ่นก็กำลังตั้งอยู่บนโต๊ะทานข้าวที่มีชายหนุ่มหน้าตาหล่อบาดใจในชุดนอนกำลังนั่งอยู่เงียบๆ จ้องผมเงียบๆ แล้วก็ถอนหายใจอย่างเงียบๆ

 

“คุณรุทไม่ติดต่อคนที่บ้านเหรอครับ” ผมล้างหม้อที่ใช้ทำข้าวต้มเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามกับคุณรุท อุ๊ก เงยหน้ามองตรงๆ อย่างลืมตัว เลือดเกือบพุ่งครับ

 

พอได้ยินคำถามของผมปุ๊บ คนตรงหน้าก็นั่งตัวแข็งปั๊บ ดวงตาคมสวยคู่ที่มักจะทำให้ผมใจละลายอยู่เสมอตวัดขวับมามองบาดใจจนเลือดไหลซิบ แต่ก็พาเอาหนาวสันหลังด้วยเหมือนกัน “เธอบอกใครไปรึยังว่าเจอฉัน” จะเอาเวลาที่ไหนไปบอกล่ะครับ ผมส่ายหน้าดิ๊กๆ จึงเห็นได้ว่าท่าทางของอีกฝ่ายผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เอ หรือว่าจะไม่อยากให้ใครรู้

 

“อย่าบอกใครได้ไหมว่าเจอฉัน” ผมพยักหน้าหงึกหงักจนคอเกือบหลุด ท่าทางตอนผ่อนคลายวางใจของอีกฝ่ายทำให้เกิดความรู้สึกชนิดที่ว่าต่อให้คุณรุทขอเข็มกับด้ายมาเย็บปากผมเอาไว้ก็อาจจะยอมตกลงก็ได้

 

“ว่าแต่คุณรุทมาทำอะไรแถวนี้เหรอครับ” อยู่ใกล้เพนท์เฮาส์ก็ไม่ใช่ ใกล้ที่ทำงานก็ไม่เชิง ผมล่ะไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณรุทถึงหล่นปุลงมาตรงป้ายรถเมล์ใกล้ๆ หมู่บ้านของผมได้

 

“เดินมาเรื่อยๆ ก็มาโผล่แถวนี้เองน่ะ” คุณรุทเงียบไปพักหนึ่งก่อนเอ่ยออกมา สัญชาตญาณบอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้โกหก แต่อาจจะแค่พูดไม่หมด ทำให้ผมเลือกที่จะหุบปากที่กำลังจะถามคำถามต่อไปดังฉับ ดูเหมือนตอนนี้คุณรุทจะยังไม่พร้อมเล่าอะไรให้ฟัง แล้วผมก็ไม่อยากทำลายความสัมพันธ์ของเราในตอนนี้ลง คงจะไม่ดีถ้าไปฝืนบังคับใจใครให้ทำในสิ่งที่เขาไม่ต้องการ

 

ไม่อยากเล่าตอนนี้ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ เพราะผมพร้อมที่จะฟังเสมอ

 

พร้อมที่จะสอดรู้สอดเห็นเสมอ วะฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

อ๊ะ แล้วผมจะเผลอบอกความจริงให้ท่านผู้อ่านรู้ไปทำไมล่ะเนี่ย... อะไร! ใครจะตะโกนว่าถึงแกไม่บอกคนเขาก็รู้ธาตุแท้กันทั้งบางแล้ว! ได้ยินนะ!

 

“ตอนนี้ก็ดึกแล้ว คุณรุทไปนอนพักดีกว่าครับ”

 

ผมจัดการฆาตกรรมเจ้าเสียงไม่รักดีในสมองก่อนหันมาส่งยิ้ม(ที่พยายามทำให้ดู)อบอุ่นอ่อนโยนให้คุณรุทที่กินข้าวต้มหมดเกลี้ยงชามรวบช้อนเรียบร้อยสมเป็นลูกผู้ดี อีกฝ่ายพยักหน้าน้อยๆ ก่อนชะงักไปเมื่อเห็นผมคว้าชามข้าวที่กินเสร็จแล้วมาล้างแสดงความเป็นพ่อศรีเรือนสุดฤทธิ์ แน่นอนว่ากะอีแค่ชามใบเดียว กว่าคุณรุทจะหากล่องเสียงตัวเองเจอผมก็กำลังใช้ผ้าแห้งเฃ็ดก่อนวางมันไว้บนชั้นเรียบร้อยโรงเรียนนันท์แล้ว

 

คุณรุทมองหน้าผมเหมือนทำอะไรไม่ถูกอยู่พักหนึ่ง จนผมเริ่มสงสัยว่าหน้าตัวเองตอนนี้มันเผลอเผยพิรุธอะไรออกมารึเปล่า แต่ก่อนที่จะได้ขอตัวไปส่องกระจกในห้องน้ำ อีกฝ่ายก็พยักหน้ารับคำพูดของผม “ขอรบกวนหน่อยนะ”

 

“โอ๊ย รบกง รบกวนอะไรกันครับ เรื่องแค่นี้สบายมาก” ใช่ครับ ถ้าเพื่อดูแลว่าที่ศรีภรรยาในอนาคต แค่นี้นับว่าเป็นเรื่องจิ๊บๆ

 

ผมจัดห้องรับแขกให้คุณรุทนอนเหมือนคราวที่แล้ว ไม่ลืมที่จะกำชับว่ามีอะไรเรียกได้ตลอดเวลา ก่อนเดินผิวปากกลับห้องตัวเองอย่างอารมณ์ดี ถอดเสื้อผ้าอาบน้ำอย่างร่าเริง ขัดสีฉวีวรรณสำรวจความหล่อเต็มที่ จะว่าไปช่วงสองเดือนนี้ผมพิถีพิถันในการอาบน้ำมากกว่าจำนวนสองปีรวมกันซะอีก เมื่อโรยแป้งเด็กจนฟุ้งทั่วหน้าทั่วตัวแล้วก็กระโดดขึ้นเตียงที่ยังมีกลิ่นของคุณรุทเหลืออยู่ ผมเกลือกหน้าเข้ากับผ้าปูที่นอน(ส่วนที่ไม่เลอะกำเดา ดีนะที่มันมืดจนคุณรุทมองไม่เห็น) สูดกลิ่นเหงื่อจางๆ ผสมกับ...กลิ่นยาฆ่าเชื้อแบบที่มักจะได้กลิ่นในโรงพยาบาล?

 

ผมกะพริบตาปริบๆ ก่อนสูดกลิ่นเข้าลึกๆ อีกครั้ง ค่อนข้างมั่นใจว่าจำไม่ผิดแน่เพราะมันเป็นกลิ่นที่ผมไม่ชอบเอาซะเลยตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้ว และอย่าดูถูกประสาทการดมกลิ่นของผมเชียว บางทีไอ้ซินอาจจะยังต้องอายให้ผมก็เป็นได้

 

คุณรุทบอกว่าเผลอเดินเรื่อยๆ จนมาโผล่แถวนี้...แต่เดินมาจากไหนกันล่ะในเมื่อที่นี่มันไม่ได้ใกล้ที่ทำงานหรือเพนท์เฮาส์ของคุณรุทเลย สถานที่เดียวที่นึกออกคือที่ที่ช่วงนี้ผมเพิ่งแวะเวียนไปเมื่อไม่กี่วันก่อน...โรงพยาบาลซึ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่ป้ายรถเมล์ ก็โรงพยาบาลที่คุณนนท์เขาเพิ่งเข้าไปเพราะเหตุเครื่องบินตกนั่นล่ะครับ ถึงจะเป็นระยะทางที่นับว่าไม่ใกล้ แต่ก็ไม่ไกลเท่าไหร่

 

หัวสมองวิ่งเร็วจี๋จนน่ากลัวว่าจะโอเวอร์ฮีท จนผมต้องค่อยๆ ดึงสมาธิกลับมาให้อยู่ที่ปัจจุบัน

 

ยักไหล่ให้กับตัวเองในความมืดก่อนหลับตาลงช้าๆ เอาเถอะ ในเมื่อผมตัดสินใจแล้วว่าจะรอให้คุณรุทเป็นฝ่ายบอกเองก็ไม่ควรที่จะมานั่งจับผิดโฟโต้ฮันท์กันแบบนี้สินะ

 

เมื่อคิดได้แบบนั้นหัวสมองที่ทำงานหนักมาทั้งวันก็เหมือนจะรับรู้ว่าได้เวลาปิดตัวชัทดาวน์ เปลือกตาปิดลงสนิทโดยที่ลืมไปสนิทเลยเหมือนกันว่าผมควรจะเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเอาเลือดกำเดานั่นออกไปก่อน...

 

...เอ่อ เอาเถอะ ยังไงก็คงไม่มีใครคิดว่าผมมีประจำเดือนอยู่แล้วนี่นา ใช่ไหมครับ?

 

 

 

...ใคร! ใครพูดว่าน้ำหน้าอย่างผมไม่มีทางเปิดซิงสาวที่ไหนได้หรอก ผมได้ยินนะ!!

 

 

 

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++








หลายท่านคงสงสัยล่ะสิว่า...นี่ลวนลามของเอ็งแล้วเหรอวะ!!!?

เมขอยืดอกตอบอย่างภาคภูมิเลยค่ะว่า...........ไอ้หมานันท์มันก็ทำได้แค่นี้แหล๊ะ!! (กร๊ากกกกกกกกก) 

ตอนนี้สั้นเป็นพิเศษ (ล่ะมั้ง) เพราะความจริงแล้วเนื้อหาของตอนน่าจะยังมีต่อ(อีกยาว) แต่พอดีว่าตัดคั่นแบบนี้ได้อารมณ์ไปอีกแบบ เลยตัดเอาซีนต่อไปไปไว้ตอนหน้าซะเลย (ฮา) 

ตอนหน้าพบกับ... การสารภาพรักที่จริงใจที่สุดในศัตวรรษ




"ไม่ต้องห่วง ผมจะดูแลคุณเอง!"



...ถึงคนเขียนจะอดสงสัยไม่ได้ก็เถอะว่าใครจะดูแลใครกันแน่(วะ) 

แน่นอนว่าถ้ามีแค่ประโยคนี้มันจะเป็นการสารภาพรักที่จริงใจไม่จิงโจ้ที่สุดได้ยังไง ส่วนสำคัญขออุบไว้ค่ะ! ไม่อย่างนั้นก็สปอยล์น่ะสิ! วะฮะฮ่าๆๆๆๆๆ


ขอขอบคุณทุกท่านที่ยังคงรับความบ้าๆ บอๆ ของตานันท์ได้นะคะ ^-^

ขอบคุณทุกเพจวิว และทุกๆ คอมเม้นต์ค่ะ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

2,944 ความคิดเห็น

  1. #2913 jaja (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:30
    เลือดกำเดาไหล เพราะลวนลามทางสายตา กร๊าาาาาากกกกกกก55555+
    #2913
    0
  2. #2699 Doll_lucky (@luckypuzz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2554 / 22:56
     นันท์ ต๊องได้โล่เลย
    หลงตัวเองด้วย 
    #2699
    0
  3. #2581 ไคซ์ โคลอส (@aon-aon-) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2554 / 17:53
     ใครเคะเนี่ยยยย
    แต่โดยส่วนตัวอยากให้นันท์เป็นเคะ
    #2581
    0
  4. #2461 Qbec. (@qbec13) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 กันยายน 2554 / 21:01
    งง

    ใครเมะ เคะ=[ ]=!
    #2461
    0
  5. #2451 แฟนฟิคsj (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กันยายน 2554 / 19:44
    งงอ่ะ ใครเมะใครเคะกันแน่
    #2451
    0
  6. #2387 SchoneTier (@schonetier) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2554 / 23:42
    เออ .. ตกลงตานันท์เขาแค่พยายามจะลวนลามและรุกคุณรุท
    แต่ยังไงก็เป็นไปไม่ได้สินะ ๆ ... = w =;;
    ได้เท่านี้ lol
    #2387
    0
  7. #2324 joyce_larts (@joycema24) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2554 / 18:17
    นู๋นนท์นู๋ยังคิดว่าจะลวนลามว่าที่ศรีภรรยาอีกเรอะ ใครเป็นภรรยากันแน่ ยังไม่เลิกเพ้ออีกแน่ะ หู้ 555+
    #2324
    0
  8. #2299 My Yaoi (@myyaoi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 14:23
    5555
    กลับมาที่หนึ่งคำถาม 50 ล้าน(สตางค์)
    ใครรุก
    ใครรับ

    ไรเตอร์ (จับคอเสื้อเขย่า ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ) 
    ทำไมทรมานกันเยี่ยงนี้

    รู้นะว่านันท์น่าจะรับ แต่ทำไมรุทไม่รุกซะที (แกลืมเปล่าเรื่องนี้ เมย์บี โน เอ็นซี = =) 

    เง้อ

    ลุ้นกันต่อไป ชิ!
    #2299
    0
  9. #2197 spsygk (@spsygk) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2554 / 16:30
     มีแต่โดนเปิดซิงอ่ะดิ นันท์
    #2197
    0
  10. #2120 suck's (@22264) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 22:10
    นันโคดหื่นนอ่ะ
    เลือดกำเดาไหลด้วย
    #2120
    0
  11. #1948 Hiba Meaw~! (@35392) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2554 / 19:13
    หื่นมากไปป่าวเพ่?

    ความหื่นหาสามีไม่ได้หรอกน้อง คิดจะทำก็ลวนลามให้จริงเซ่!

    ขัดใจๆ (นังนันท์มันก็มีขีดจำกัดเรื่องความด้านของหน้าต่ำเหมือนกันแฮะ- -")
    #1948
    0
  12. #1918 ♥Jamjung&SJ♥ (@jamjungjammy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 13:06
    ห้าๆๆ

    หื่นจัด

    เลือดกำเดาไหล
    #1918
    0
  13. #1678 dekkaset56 (@goay56) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 มกราคม 2554 / 00:09
    ควรจะเปลี่ยนนั่นเดี๋ยวมีการเข้าใจผิดกันหรอก
    #1678
    0
  14. #1488 tatary (@tatary) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2553 / 23:18
    555 ถึงกะเลือดกำเดาไหลพรากเลยเหรอเนี้ยอาการหนัก
    #1488
    0
  15. #1415 >> SNOOPY :] 10051 (@sunshine8059) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2553 / 15:15
     น้องนันท์ของเรานิก็ แรงใช่ย่อย
     5555555555


    #1415
    0
  16. #1405 SHi-gem (@p-gem) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2553 / 20:07
    ลวนลามทางสายตาของนันท์นี่ทำเอาลุ้นซะ...==' 555
    #1405
    0
  17. #1253 ~~++NuttiiZa++~~Cass >>Gin (@nutty_nut) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2553 / 12:05
    คุณรุทต้องไม่สบายแน่ๆเลย
    #1253
    0
  18. #1230 ❤_23﹏# (@kehro) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 21:14
    สนุกค่ะ ><
    #1230
    0
  19. #1215 ladyji (@ladyji) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2553 / 13:28

    สงสัยจังคุณรุทเป็นอะไร

    #1215
    0
  20. #1155 Renga So™ (@lexgavbing) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553 / 22:02
    รุท เครื่องบินตก หนีออกจากโรงพยาบาล ???
    #1155
    0
  21. #1128 TeuKyLuvU[E.L.F] (@teukyteuky) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 / 19:02
    คุณรุทหนีออกมาจากโรง'บาล????
    #1128
    0
  22. #1096 ชิกิ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 18:03
    รีบมาอัพต่อนะคะ

    อยากรู้จังคุณรุทเป็นอะไร
    #1096
    0
  23. #1095 ~pink~ (@feriona) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2553 / 09:52
    ตลกมากเลยฮ่าๆ ตานันท์เอ๊ย อ่านแล้วลุ้น อ่านไปอ่านมาลุ้นไม่ออกเลย ฮ่าๆ
    #1095
    0
  24. #1094 amnesiac (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 23:52
    รอตอนหน้าจ้า อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    #1094
    0
  25. #1091 motor (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2553 / 20:08
    แล้วมาต่อเร็วๆนะคาบสนุกมากๆเลย



    ขอบคุนมากคาบ
    #1091
    0
  26. #746 golden coin (@Dark_g) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มกราคม 2553 / 12:19

    หนูเจนนี่เธอสุดยอดจริงๆ ค่ะ ยกนิ้วให้ ฮา
    ส่วนเรื่องระหว่างของปุณกะคุณธรก้าวหน้าได้เพราะเธอเนี่ยต้องขอบคุณเธอนะคะ 
    เธอคือคะตะไลส์ ฮา

    #746
    0
  27. #744 cizur's (@sojuiruye) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 22:07
    อยากรู้จังจะเป็นยังไงต่อ
    คู่นี้น่ารักไม่แพ้คู่หลักเลย ><
    รออ่านตอนต่อไป เขินนนน
    #744
    0
  28. #742 solinsoul (@pompy) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 20:08
    5555555+
    ชอบเจนนี่อ่ะ
    ขอปุณเหมือนจะขอของเล่นเลยอ่ะ ฮ่าๆ!
    #742
    0
  29. #740 kissiebear (@0738291) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 18:07
    หนูเจนนี่ เธอเจ๋งมาก >.<

    แจ่มแจ๋วมาก!!น้องเอ๊ย

    น้องแกตั้งใจอ้อนบาทาหรือ น่ารักแอ๊บแบ๊วสไตล์นั้นอยู่อแล้ว??

    บร๊ะเจ้าดูเธอตอบคำถามสิ มันน่าถีบไหมนั่นน่ะ

    เอาเถอะ เรื่องน้องเจนนี่นี่ช่างก่อน

    ท่าประธานโยนขี้มาให้ปุณล่ะ ฮ่าๆๆๆ

    เรื่องใหญ่เลยนะนั่นน่ะ อิอิ
    #740
    0
  30. #739 keroro-19 (@keroro-19) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 14:47
    5555+ไม่มีคำบรรยายค่ะบอกอย่างเดียวว่ามันโดนๆๆๆๆๆใจค่ะมาต่ออีกนะค่ะรออยุ่ค่ะ
    #739
    0
  31. #738 เตมัสน้อย (@tamus) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 11:43
    อ๊ากกก!! ตัวละครน่ารักโฮกทุกตัวเลยค่ะ ชอบมากๆๆๆ
    เตมัสว่าเมเขียนคู่ปุณ-ธร เป็นเรื่องหลักอีกเรื่องเลยดีกว่า
    เอามาเป็นแค่ตอนพิเศษอย่างนี้มันอ่านไม่จุใจพอค่ะ เถอะนะพรีสสสสสส
    #738
    0
  32. #736 ไก่ผัดขิง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 09:39
    นายธรค่อยก้าวหน้าขึ้นหน่อย
    #736
    0
  33. #735 LeeChiRa (@farrimin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มกราคม 2553 / 07:58
    อารายจะเดียงสาขนาดนั้น

    คนถูกพาดพิงช็อคไปแล้ววววว
    #735
    0
  34. #734 o_ฟองน้ำ_o (@deberaux-ferin) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 23:46

    โห อาธรขี้ตู่อ่ะ อิอิ

    แต่แอบยิ้มดีใจนะเนี่ย เป็นไม้กัน....แต่ดันกลับมาพันหลักซะเอง เอ๊ะ ยังไง

    5555 ขอใช้ 2 สำนวณมาเลยละกัน อิอิ

    อาปุณเอ๊ย หนีไม่พ้นแน่ๆๆ แหะๆๆ

    #734
    0
  35. #733 emik@ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 23:31
    555...งานเข้านู๋ปุณซะแล้ว

    ยกตัวอย่างอะไรใกล้ตัวขนาดนี้นะ

    ท่านประธาน อิอิอิ....^^
    #733
    0
  36. #732 Patt_7056 (@Patt_7056) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 22:58

    5555555 ฮาดีจัง  นู๋เจนสุดยอดอ่ะ

    #732
    0
  37. #731 Minimumi (@Minimumi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 22:41
    5555 น่าสงสารปุณอ่ะ  คริคริ
    น้องเจนนี่ เกรียนค่ะ ฮาๆ
    #731
    0
  38. #730 poppavero21 (@poppavero21) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 22:06
    ตอนแรกๆที่อ่านมาถึงเจนี่นี่แบบว่า
    บ่นไปด้วยตลอดว่า เฮ้ยย ทำไมหนูเกรียนงี้เนี่ย
    อ่านแล้วฮาค้าง แม่เจ้า ตายๆๆๆๆ
    แต่ว่าคุณธรนี่สุดยอดกว่า อันนี้เมพขิงๆของจริง
    โห เล่นบอกกัยงี้สงสารคุณปุณบ้างอะไรบ้างสิคะ อุอุ
    อ่านจบไปแล้ว คราวนี้พร้อมทำงานต่อบ้างอะไรบ้าง T^T
    สนุกค่ะ  สนุก รออ่านต่อนะคะ
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ :))
    #730
    0
  39. #723 แมวขาวขนปุย (@sesary) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 20:47
    เจนนี่ เธอไร้เดียงสาหรือเะอแค่อย่างกวนบาทาท่านประธานเล่นกันแน่เนี่ย
    เป้นตัวละครตัวหนึ่งที่ชอบมากอีกคน ดูชีแกฮาๆดี

    ส่วนนิปุณ....งานเข้าแล้วล่ะลูกเอ่ย
    #723
    0
  40. #722 SEBASTIAN MICHAELIS (@kuyo) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 16:03

    เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

    อัพเร็วๆนะค่ะจะติดตาม

    #722
    0
  41. #721 วันดีดี (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 15:16
    ต่อเนื่อง 5 ตอนรวด

    แล้วจะเป็นยังไงต่อนะ
    #721
    0
  42. #718 oki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 05:30
    กำลังสนุกเลยค่ะ



    ตกลงแล้วประธานแอบรักปุณมาก่อนใช่มะหละ ได้โอกาสบอกพอดีเลย



    อิอิ



    ชอบเจนนี่จัง กวนได้ใจ เธอเกรียนรึเปล่าเนี่ย ฮา
    #718
    0
  43. #717 orionstar (@orionstar) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 03:27

    อ้าว คุณประธาน เล่นงี้เลยรึ ( ปุณณ์งานเข้า รายงานตัวด่วน) 

    คุณเจนนี่เธอได้ใจจังเลย ไม่แคร์สื่อจริงๆ แม่คุณ แบบนี้ เกรียนแล้ว 


    กระโดดถีบปุณณ์ให้สลบเลย จะได้ไม่ต้องตื่น กิ๊ว กิ๊ว

    #717
    0
  44. #716 vasabi สีชมพู (@morhoungkow) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 02:55
    คุณปุณเป็นคนรักของพี่



    อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา




    กรี๊ดๆๆๆๆ
    #716
    0
  45. #715 haha (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 02:11
    ซื่อจนเซ่อ



    ประธานพูดแบบนั้นได้ไง



    มาอัพไวๆนะจ้ะ
    #715
    0
  46. #714 makokabba (@makokabba) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 01:11
    โอ้ ! เจนนี่

    เทอเป็นคนที่สุดยอดจิงๆ

    กวนได้น่ารักมาก

    นึกภาพออกเลยอ่ะ

    ชอบๆ อิอิ
    #714
    0
  47. #713 Whatever it is (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 มกราคม 2553 / 23:28
    ขอลงคะแนนเสียงว่า นู่จินนี่ เธอกวนบาทา ค่ะ หุๆ
    #713
    0