ฟูจวินของข้าน่ารักเท่าโลก! [จบ]

ตอนที่ 27 : ตัวอย่างตอนพิเศษตอนที่ 1 - จวิ้นอ๋อง ช่างหลงหลิงฉวี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,930
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 225 ครั้ง
    3 ก.ค. 63

 

บทพิเศษ 1

จวิ้นอ๋อง ช่างหลงหลิงฉวี่

 

 

รัชศกหยวนจวินที่เก้า ปกครองโดย ฮ่องเต้ช่างหลงหลวนซาน

องค์ชายลำดับแปด ‘ช่างหลงหลิงฉวี่’ ซึ่งเกิดจากสนมเอกขั้นหกซิวเยวี่ยน หลังคลอดผู้เป็นมารดาได้จากไป ช่างหลงหลิงฉวี่เป็นองค์ชายขี้โรค เอาแต่ทำตัวประหลาดดู มุ่งแต่การดนตรี ไม่มีค่ามากพอจะสานสัมพันธไมตรี นั่นคือสิ่งที่ผู้คนในวังหลวงต่างทราบกันดี...

บรรดาองค์ชายที่มุ่งหวังจะขึ้นครองบังลลังก์แทนบิดาจึงมิเห็นองค์ชายลำดับแปดในสายตาเท่าใด

หากมองในสายตาผู้ร่วมสายเลือดบิดา พวกเขายังสามารถมองอีกฝ่ายเป็นพี่น้องตนได้ แต่มิได้ดีด้วยอย่างเต็มที่ มารดาสอนสั่งพวกเขาไว้เสมอ อย่าเชื่อใจพี่น้องของตนมากเกิน มันจะทำให้ชีวิตตนตกต่ำ

ช่างหลงหลิงฉวี่ในวัยสิบสามยังคงเอาแต่อยู่ในตำหนักของตน หาได้ยุ่งหรือเกี่ยวข้องกับผู้ใด นับแต่เกิดมาจนบัดนี้ชีวิตเขามีแต่ความเศร้า ความผิดหวังและความเดียวดาย ร่างโปร่งนอนเท้าแขนกับที่วางแขนปล่อยกายปล่อยใจไปกับดนตรีที่ตนชื่นชอบและหลงรัก

รักเพียงใดก็มิอาจแตะต้องได้...

ตัวเขาในอดีตเป็นชาวอิงกั๋วหรือชาวอังกฤษ เขาวาดฝันอยากเป็นนักดนตรีเพราะชื่นชอบในบทเพลง ชื่นชอบในเสียงดนตรีตั้งแต่เล็ก เขาพยายามตรากตรำฝึกฝนหวังได้กลายเป็นนักดนตรีเต็มตัว ได้ขึ้นเล่นบนเวทีใหญ่ เล่นให้กับวงดนตรีที่ชื่นชอบ ถนัดเล่นดนตรีหลากหลายภาษา ไม่ว่าไทย จีน อังกฤษ ญี่ปุ่น หรือเกาหลี เขาสามารถเล่นได้เพียงฟังสองถึงสามรอบ

แต่เขาไม่สามารถขับร้องได้...

จะชีวิตใหม่หรือชีวิตเก่าเขาก็ไร้ความสามารถด้านการขับร้องสิ้นดี

เขาพยายามทำงานเก็บเงินซื้อเครื่องดนตรีเพราะทางบ้านไม่ชื่นชอบที่เขารักดนตรี กระทั่งเขาได้พบรุ่นพี่ที่จากไทยมาชวนไปประเทศไท่ย

เขาได้มาเริ่มต้นที่ไทย ร้องขอพ่อแม่ว่าจะไปทำงานหาเงินที่นั่นโดยไม่ได้บอกว่าเกี่ยวข้องกับดนตรี เมื่อได้รับอนุญาตเขาได้ฝึกอยู่ในวงของรุ่นพี่จนในที่สุดก็มีคนมาทาบทาม

มันช่างเป็นช่วงเวลาที่โลกของเขาสว่างไสวยิ่งกว่ายามใด...

น่าเศร้านักที่เขากลับตายเพราะถูกผลักตกจากสะพานลอยขณะเดินกลับห้อง ต้องสูญเสียเครื่องดนตรีที่เขาเจียดเงินค่าอาหารซื้อมาด้วยตัวเอง...

เมื่อมาอยู่ในฐานะองค์ชายเขาจึงใช้ฐานะของตนในการพยายามทำเครื่องดนตรีตามที่เขาพยายามศึกษา ทว่าทำเท่าใดกลับเหมือนมีคนขัดขวางเขาจนไม่สำเร็จเสียที...

กลองชุดที่เขาออกแบบและสั่งทำตามความทรงจำกลับถูกทำลายย่อยยับ ไม่ว่าจะพยายามสั่งหรือประดิษฐ์เองสุดท้ายก็โดนทำลายจนไม่เหลือซาก

ไม่ว่าจะโดนสนมคนอื่นของบิดา โดนพวกบ่าวเลี้ยงไม่เชื่อง หรือพวกพี่น้องต่างมารดาสั่งให้คนมาทำลายโดยไม่สนใจความรู้สึกของเขา...

บรรดาเครื่องดนตรีที่เขาแตะต้องกลับพังทลายภายในเวลาไม่นาน...

มันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว...

เขาสูญเสียความฝัน สูญเสียสิ่งที่รัก สูญเสียหมดทุกสิ่ง...

องค์ชายลำดับแปดจึงเลือกปิดตัวเองอยู่แต่ในตำหนัก ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับเรื่องใดๆ ไม่ขอออกงาน ไม่ขอวุ่นวายกับเรื่องทางราชสำนัก ประกาศตัวเองว่าไม่ขอขึ้นรับบัลลังก์มังกรจนถูกมองว่าเป็นคนขี้ขลาด

สิ่งที่ตนปรารถนาขอเพียงมีนักดนตรีมาบรรเลงบทเพลงให้ฟังเป็นพอ...

หลังประกาศตนเองตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน การกลั่นแกล้งน้อยลง ทว่าเขาไม่กล้ามากพอจะสั่งทำเครื่องดนตรีอีก หากสั่งทำบางทีอาจต้องเสียใจอีก จึงได้เรียกนักดนตรีจากกองสังคีตมาบรรเลงบทเพลงที่เขาแต่งให้ฟัง เขาขับร้องไม่ได้ ก็มิได้หมายความเขาฮัมเพลงไม่ได้...

หารู้ไม่ว่าความสามารถด้านดนตรีขององค์ชายแปดเป็นที่น่านับถือสำหรับกองสังคีตนัก พวกเขายินดีมาบรรเลงบทเพลงให้องค์ชายแปดโดยไม่อิดออด หากมันทำให้พวกเขาได้รับบทเพลงแบบใหม่มาฝึกฝน

ชีวิตวันหนึ่งขององค์ชายแปดหลังตื่นนอน อาบน้ำ ทานอาหาร อ่านตำรา ฟังดนตรี ทานอาหาร ฟังดนตรี อ่านตำรา อาบน้ำ นอน วนเวียนอยู่เช่นนี้เสมอมา

ไม่มีใครเคยคิดจะมาเยี่ยมเยียนเขา...

“องค์ชายแปด องค์ชายใหญ่กับองค์ชายรองเสด็จมาพ่ะย่ะค่ะ”

....

อืม นอกเสียจากสองพี่น้องซึ่งเกิดจากฮองเฮากระมัง...

ช่างหลงหลิงฉวี่โบกมือไล่คนจากกองสังคีตที่ตนเรียกมาเล่นดนตรีให้ฟัง อันกงกงจึงมอบรางวัลก่อนให้คนไปส่งพวกเขากลับ และไปตามสององค์ชายเข้ามา องค์ชายแปดลุกขึ้นคำนับพี่ชายต่างมารดาของตน

“คารวะองค์ชายใหญ่ องค์ชายรองพ่ะย่ะค่ะ...”

“เอาอีกแล้ว องค์ชายใหญ่อันใดกันอาฉวี่ เรียกพี่ใหญ่เหมือนเดิมเถิด” ช่างหลงเจียนหลิวกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุน

สำหรับองค์ชายใหญ่ ‘ช่างหลงเจียนหลิว’ มิว่าผู้ใดต่างล้วนเคารพนับถือ ผู้มีโอกาสขึ้นครองบัลลังก์มังกรมากที่สุด ทักษะกระบี่เก่งกาจ พลังปราณจัดอยู่ในระดับกลาง ในแคว้นฉีมิมีผู้ใดแข็งแกร่งเทียบเทียมเขาได้ หากมีคงอยู่ในแคว้นอื่นเช่นแคว้นฉิน และคงมิพ้นสหายสนิทขององค์ชายใหญ่อย่าง ‘หานฉินเฟิงเจี๋ย’ แห่งแคว้นฉี ผู้มีปราณระดับกลางทว่ามีความสามารถด้านการรบสูงจนได้ตำแหน่งแม่ทัพตั้งแต่เยาว์วัย จับกระบี่เมื่อใดต้องมีฝนเลือดที่นั่น สามารถปราบอสูรระดับหก อันเป็นระดับอสูรที่มนุษย์สามารถล่าได้สูงที่สุด

ตัวเขาเคยได้ยินนาม หาได้ทราบว่ามีใบหน้าเช่นใด...

ข้างกายคือองค์ชายรอง ‘ช่างหลงจินไท่’ ที่มักทำใบหน้าราบเรียบ ไม่แสดงอารมณ์อันใดออกมา จุดเด่นคือมักแต่งกายสีดำเสมอ เป็นอีกคนที่มักแวะมาหาเขายิ่งกว่าองค์ชายใหญ่ นับตั้งแต่ยังเล็กอีกฝ่ายไม่เคยกลั่นแกล้งเขา อย่างมากก็แค่หยิกแก้มแล้วจับยืดเหมือนยืดขนม...

ซึ่งเขาไม่ทราบว่าทำไปเพื่ออะไร....

“ว่าอย่างไรเล่าอาฉวี่ เรียกพี่ใหญ่เร็วเข้า”

“....พะ...พี่ใหญ่...”

ช่างหลงเจียนหลิวฉีกยิ้มกว้างด้วยความสุข อยู่กับน้องแปดออกจะสบายใจกว่าอยู่กับเจ้ารองอย่างเห็นๆกัน พี่น้องคนอื่นพยายามเข้าหาเพื่อหมายแทงข้างหลัง มีแต่น้องแปดที่เขาสามารถไว้ใจได้ เป็นตัวของตัวเองได้

เห็นหรือไม่เฟิงเจี๋ย มิใช่เจ้าที่มีน้องชายน้องสาวน่ารัก ข้าก็มีเช่นกัน!!

 

 

 

 

(ติดตามต่อใน E-BOOK ค่ะ~)

 

◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌◌

 

พี่เต้ตอนเด็กใครว่าไม่ติดน้อง 555555555555

 

มาอัพตัวอย่างตินพิเศษเสร็จ ต่อไปก็ตัวอย่างหน้าปกที่เราร่างเล่นๆ~

(แต่คิดว่าจะใช้จริง)

 



ไหนๆก็มาสายอวดหลัวแล้วก็ต้องอวดหลัวให้สุดยันหน้าปก!! 5555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 225 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

518 ความคิดเห็น

  1. #508 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 08:20

    ขอบคุณ
    #508
    0
  2. #487 AiiLin (@AiiLin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 21:21

    นางเอกกลายเป็นตัวประกอบ 555

    #487
    0
  3. #469 zukino (@zukino) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 04:08
    ปกน่ารักจังค่ะ
    #469
    0
  4. #459 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 10:11
    ปกน่ารักจังเลยค่ะ555555
    #459
    0
  5. #457 Jkl Kannapat (@rennajkl) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 08:31
    ชอบจริงๆ อวดอย่างไรให้โลกรู้555555
    #457
    0
  6. #455 Little Ta SmileGirl (@littleta) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 06:46
    หน้าปกน่ารักมากกกก
    #455
    0
  7. #451 คนที่รอมานาน (@puccaaa) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 03:43
    เป็นปกที่สื่อถึงตัวตนนางเอกได้ดีที่สุด
    #451
    0