【Dungeon Master แล้วไง? ก็ฉันอยากเปลี่ยนที่นี่เป็นร้านบุฟเฟต์นี่!】

ตอนที่ 33 : [Re] ตอนที่ 30 เกิดความลังเล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 443 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

บทที่ 3 ความสนุกเป็นเรื่องที่ขาดไม่ได้

ตอนที่ 30 เกิดความลังเล

 

ในชั้นสามบริเวณโรงเรียนตอนนี้เหล่าเด็กนักเรียนทุกคนกำลังฝึกซ้อมการต่อสู้ด้วยดาบ โดยมีอาจารย์ผู้สอนเป็นโอลเกอร์หนุ่ม คาเนะ ผมสั้นเกรียนสีดำ เขาหนาใหญ่ทั้งสองข้างสีดำ เสื้อกิสีเขียวแก่นี่คือรั้งลงไปกองช่วงเอวจนเห็นกล้ามเป็นมัดๆ กางเกงสีดำยาวสวมบูตสีเทา

แน่นอนว่าโชเอย์เองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มเด็กพวกนั้นด้วย และด้วยฉันอยากพักผ่อน เลยมาขอดูพวกเด็กๆ ซ้อม

พอบอกว่าจะมาเท่านั้นแหละ...

อากันฟาคือจัดเตรียมสถานที่ให้พร้อม พวกออร์คที่ทำงานเกี่ยวกับช่างไม้ก็สร้างศาลาไม้ปกคลุมด้วยเถาวัลย์ร่มรื่น มีโต๊ะนั่งมีเก้าอี้ให้เรียบร้อย

อะ... ไม่ใช่ศาลาทรงไทยหรอกนะ

เหมือนเป็นห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ มากกว่า

เพราะงั้นตอนนี้ฉัน อาหนิง และเวียเลยนั่งดูโชเอย์กับพวกเด็กๆ ฝึกใช้ดาบไม้กับหุ่นจำลองที่คาเนะไปขอร้องให้ฟลอสร้างให้ โดยจิบชาบงกชพลางกินขนมเหอฮวาซู เป็นขนมทำจากแป้ง ไส้มะพร้าว

ก่อนนำไปทอด และเมื่อทอดเสร็จมันจะออกเป็นรูปดอกบัว

เรียกได้ว่าสวยงามจนไม่กล้ากินก็ยังได้

ดูเหมือนว่าคุณเวียหลังรู้ว่าว่าที่สามีทุกคนไม่ยอมให้มีคำว่า ‘คุณ’ ตอนถูกฉันเรียก เขาก็เลยขอบ้าง...

สรุปคือตอนนี้ฉันไม่ได้เรียกทั้งสี่คนโดยมีคำว่าคุณนำหน้าไปเป็นที่เรียบร้อย

ว่าแล้วก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้....

ตอนนี้ที่บุฟเฟต์ชาบู-ปิ้งย่างพึ่งเพิ่มซุปหม่าล่าเข้าไป ซึ่งมันสามารถเรียกนักเดินทางจากอาณาจักรชีน่าหรือกระทั่งเหล่าลูกศิษย์ลูกหาของอาหนิงให้มาลิ้มชิมรสชาติเผ็ดจัดจ้านแต่แอบมีความหวานนี่ได้ไม่น้อย

จนฉันมารู้จากเนลติน่าทีหลังว่าฮวาเจียวที่ใช้อยู่ตอนนี้และกำลังทำการเพาะปลูกในชั้นสามนั้นสภาพการดูแลแตกต่างกัน

กรณีของฉันและดันเจี้ยนสามคือได้รับพรจากเทพธิดาแห่งการเก็บเกี่ยวมา ดังนั้นวัตถุดิบจึงดีกว่าของทางอาณาจักรชีน่านั่นเอง

ถือเป็นเรื่องที่ดีล่ะนะ

ทว่าเจ้าปิ้งย่างหม่าล่าจำเป็นจะต้องแยกออกมาแทนเนื่องจากดูสภาพแล้วไม่ควรอย่างยิ่งที่จะอยู่ร้านเดียวกัน

เลยเปิดเป็นบุฟเฟต์ปิ้งย่างเฉพาะหม่าล่าเพียงอย่างเดียว ราคาหัวละ 1‚200 เนล

เมื่อเข้ามาในร้านที่ทานทุกโต๊ะจะมีเตาตั้งไว้พร้อมคริสทัลสำหรับดูดควันเพื่อไม่ให้ไปรบกวนลูกค้าคนอื่น

พอเลือกได้ว่าจะนั่งตรงไหนก็จะมีพนักงานเข้ามาอธิบายก่อนยื่นถาดเงินให้หนึ่งถาด เพื่อให้ลูกค้าลุกขึ้นไปหยิบหรือตักเองได้ว่าต้องการจะทานอะไร โดยอาหารเสียบไม้จะอยู่ในตะกร้าบนชั้น ทั้งยังมีป้ายชื่อเขียนกำกับไว้ว่ามันคือเนื้ออะไร ปลาอะไร หรือผักอะไร

และมีของประหลาดๆ ใส่เพิ่มไปด้วยเพื่อความสนุก~

วิธีทานถ้าหากฟังพนักงานอธิบายไม่ทัน บนโต๊ะก็จะมีป้ายระบุไว้ว่า เมื่อนำวางบนเตาย่างแล้ว

ต้องทาซอสหวานก่อน...

ตามด้วยซอสเผ็ดเบาๆ ...

แล้วปิดท้ายด้วยผงหม่าล่าที่สกัดจากหงฮวาเจียว~

บอกเลยว่าตอนแรกลูกค้าคือสั่งน้ำกันจนร้านเกือบแตก ก็เตือนไปแล้วว่าเผ็ดยังนึกคึกคะนองอยากลองดีไม่เชื่อคำเตือนซะอย่างนั้น!

ถึงขั้นเกือบโมโหอาละวาดในร้าน แต่เพราะพนักงานทุกคนเป็นมอนสเตอร์ย่อมต้องมีทักษะการต่อสู้ป้องกันตัวอยู่บ้าง ก็เลยยับยั้งไว้ได้ทันท่วงที

แต่เจ้าคนที่ก่อปัญหานั่นหลายคนก็เห็นอยู่ว่าเขาผิดก่อนจะทำการส่งตัวออกจากดันเจี้ยนไป

บอกเลย...

ตอนเห็นว่าอาละวาดนี่หัวใจตกไปอยู่ตาตุ่ม...

ดูเหมือนว่าโลกนี้ถ้าไม่หัดเรียนต่อสู้ไว้บ้างก็คงไม่ได้สินะ แต่...ไม่อยากสู้อ่ะ ไม่อยากเจ็บตัวนี่!!

....

เฮ้อ...”

ฉันถอนหายใจหลังจิบชาเสร็จ ทำให้ทั้งสองหนุ่มหันมามองหลังจากที่เมื่อครู่กำลังมองเด็กที่กำลังฝึกอยู่

เป็นอะไรไปครับท่านสโนว์?” เวียเอ่ยปากถาม

เบื่อหรือ?” อาหนิงเองก็ถามต่อ

ไม่ๆ ไม่ได้เบื่อหรอกค่ะ แค่กำลังคิดอะไรนิดหน่อย...”

ว่าพลางนั่งเท้าคางมองเด็กๆ ที่กำลังฝึกอย่างตั้งอกตั้งใจ ฉันควรเข้าไปร่วมดีไหมนะ...

“....เจ้าอยากฝึกดาบหรือเสวี่ยเอ๋อร์”

แน่ล่ะว่าฉันสะดุ้งเล็กๆ

 

หลี่เหวินหนิงมีคนมาขอเป็นลูกศิษย์แทบตลอดเวลา ทว่าเขาก็จำต้องคัดเลือกคนมาเป็นศิษย์ แต่ก็มีหลายต่อหลายครั้งที่มักจะเจอเด็กหรือผู้ใหญ่มานั่งคุกเข่าอยู่หน้าสำนักหรือกิลด์ของตนเพื่อขอเป็นศิษย์ บ้างก็เป็นเด็กกำพร้าแอบเฝ้ามองยามเขาพาศิษย์ออกไปฝึกฝนด้านนอก

และตอนนี้สายตาของว่าที่ภรรยาของเขาก็สื่อถึงเช่นนั้น...

 

ข้าจำได้ว่าท่านสโนว์ไม่ชอบต่อสู้ไม่ใช่เหรอครับ...” เวียเอ่ย

 

ตอนที่ยังไม่เข้ามาอยู่ที่นี่ก็ได้ยินจากกิลด์มาสเตอร์บาร์ดเรื่องพลังของนางไปไม่น้อยเพราะมีอยู่ครั้งหนึ่ง พนักงานต้อนรับของกิลด์ คาเรนเอาคริสทัลสำหรับตรวจสอบนักผจญภัยมาให้หล่อนแตะเนื่องด้วยอยากทราบพลังว่านางถนัดด้านไหน ซึ่งสโนว์ก็ไม่ได้สนใจอะไรและเพราะเห็นว่าแม่กระต่ายสาวเป็นเพื่อนจึงยอมแตะคริสทัลนั่น

ทักษะพลังของเธอจัดได้ว่าสามารถอยู่ในตำแหน่งนักผจญภัยระดับ SS แต่เธอกลับไม่สนใจที่จะเป็นนักผจญภัย จะเรียกว่ามีพลังแต่ไม่นำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ก็ว่าได้

พอเข้ามาอยู่ในดันเจี้ยน เขาก็ไม่เคยเห็นสโนว์ใช้พลังอะไรเช่นกัน ประชากรในดันเจี้ยนทุกคนเองก็ไม่เคยเห็น

 

อ่า... จะว่าไงดีล่ะ คือเหตุการณ์เมื่อวานทุกคนก็รู้กันใช่ไหมคะว่าเกิดอะไรขึ้นที่ร้านปิ้งย่างหม่าล่า”

ทั้งสองหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย

ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าเกิดไม่ฝึกต่อสู้ไว้บ้าง บางทีเวลาคับขันอาจจะช่วยอะไรได้ อย่างตอนไปดันเจี้ยนนิกซ์เองก็เหมือนกัน ถ้าตอนนั้นเขาไม่วาร์ปฉันไปหาเขาทัน คงโดนเจ้าหมานั่นงาบไปแล้ว...”

นึกแล้วก็รู้สึกsadเล็กๆ ...

ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้...” อาหนิงเอ่ย

กรณีข้า... ข้าถนัดใช้เวทยังพอจะป้องกันตนเองได้... ทว่า...เรื่องการต่อสู้ระยะประชิดนั้น.... ไม่ได้เรื่องเลยล่ะครับ....” เวียกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าลงเล็กๆ

แต่เวียก็ยังสู้เป็นนี่นา ฉันนี่สิ ได้รับเวทมา แต่ใช้ไม่เป็นนอกจากเจ้าช่องเก็บของต่างมิติ แผนที่ และเวทย์ตรวจสอบเท่านั้นเอง เรื่องดาบหรืออาวุธอะไรก็ไม่เป็น”

งั้นให้ข้าสอนดีมั้ย...?”

ใจมันก็อยาก แต่อีกใจมันก็ไม่อยากเจ็บตัวน่ะสิคะ...”

ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่ายกับอาการโลเลของตัวเอง มันช่วยไม่ได้นี่นา ตอนอยู่โลกนั้นมันค่อนข้างที่จะ...

ทำไมเสวี่ยเอ๋อร์ถึงหวาดกลัวความเจ็บเล่า...”

อาหนิงเอ่ยขึ้นจนฉันหันไปมองเล็กน้อย

อืม... คงเพราะเคยโดนแกล้งจนเจ็บตัวล่ะมั้ง”

แคร่ก!

หืม? เหมือนได้ยินเสียงอะไรร้าว? มองซ้ายขวาก็ไม่เจอ จนมองสองหนุ่ม.... โอเค... แก้วชาในมือทั้งคู่ร้าวนี่เอง...

เมื่อกี้พูดว่าใครแกล้งนะ...

คราวนี้คือหันไปมอง กิลกับนิกซ์นี่เอง พอได้อนุญาตให้เข้าออกดันเจี้ยนได้ตามสบายก็โผล่มาชั้นนี้เลยเหรอคะทั้งคู่ แถมจังหวะที่มาได้ยินก็ดีซะเหลือเกิน! หน้าทะมึนกันหมดแล้วนั่นน่ะ!

ถึงนิกซ์จะใส่หน้ากากก็เถอะ

แต่ฉันก็รับรู้ได้นะคะว่าเริ่มหงุดหงิดแล้วน่ะ!

ท่านสโนว์โดนแกล้งเหรอครับ!” โชเอย์ก็วิ่งมาหลังได้หยุดพัก

จะ ใจเย็นก่อนนะทุกคน มันเรื่องในอดีตน่ะ... น นั่งๆๆ นั่งกันดีกว่าเนาะ!”

รีบพยายามไกล่เกลี่ยให้สงบลง พวกอสูรพันธะทั้งสิบเองก็จำต้องเฝ้ามองห่างๆ อย่างห่วงๆ พร้อมดึงพวกลูกน้องที่พวกนิกซ์ทำสัญญาออกมาด้วย พวกเด็กๆ ก็พยายามทำเป็นไม่สนใจแต่ก็แอบเหลือบมองตลอดเวลา คาเนะกับคนอื่นๆ เองก็มีอาการเหมือนกัน

ก็นะ...

เพราะสถานการณ์ตอนนี้คือในศาลาไม้ ฉันนั่งอยู่ตรงกลางและคนที่นั่งข้างๆ คือโชเอย์ ทางที่นั่งด้านขวาคือนิกซ์กับกิล ส่วนด้านซ้ายคืออาหนิงกับเวีย...

ไม่เข้าใจค่ะ... ไม่เข้าใจจริงจัง...

ทำไมวันนี้จู่ๆ มารวมกันโดยไม่ได้นัดหมายละเนี่ย—!!!!

เอาเป็นว่ายังไงก็อย่ามีปัญหาละกันนะคะ!

ท่านสโนว์ สรุปว่าใครแกล้งท่านเหรอครับ” โชเอย์ถาม

พอเจอหน้าตาอ้อนๆ เข้าไปหน่อยก็แอบใจอ่อนยกมือลูบหัวเจ้าลูกยักษ์ที่ตอนนี้ตัวก็ไม่น้อยแล้ว เพราะส่วนสูงเพิ่มขึ้นเป็น 158 เซนติเมตรเสียแล้ว อีกไม่นานก็น่าจะสูงเกินฉันแล้วมั้งเนี่ย? จากที่วัดล่าสุดฉันก็ยังคง 162 เซนติเมตรไม่เปลี่ยนแปลงเลย

และบางทีฉันก็แอบสงสัย นี่ขนาด 9 ขวบยังขนาดนี้ 18 นี่ไม่ 200 เซนติเมตรเหมือนท่านไดเซนเลยเหรอ?

หรือเพราะเป็นเผ่าโอเกอร์เลยตัวสูง จะว่าไปกิลก็ตัวสูง น่าจะซัก 180-190 เนี่ยแหละ

.....แต่สูงๆ ก็ดีเหมือนกัน น่าเล่นขี่คอดี (?)

มันเป็นเรื่องสมัยยังเป็นมนุษย์น่ะจ้ะโชเอย์ไม่ต้องกังวลอะไรหรอก คนพวกนั้นมาระรานอะไรฉันไม่ได้แล้วล่ะนะ”

จริงเหรอครับ...”

แล้วเธอไปทำอะไรให้เจ้าพวกนั้นแกล้ง?” กิลถามขึ้น

เอ... ไม่รู้สิ มันก็มีหลายเหตุผลล่ะนะ แต่ก็ไม่ได้รุนแรงจนถึงขั้นเลือดตกยางออกสักเท่าไหร่ การกลั่นแกล้งตามประสาเด็กๆ ก็ว่าได้ล่ะมั้ง แถมโดนแกล้งแค่ประมาณปีหรือครึ่งปีล่ะมั้ง”

น่าจะประมาณประถม 5 กับ 6 นี่แหละ หลังจากนั้นก็เข้ามัธยมต้นก็ไม่เจออีกแล้ว

จริงๆ การกลั่นแกล้งมันก็ไม่ใช่เรื่องน่าขำอ่ะนะ...

อย่างอะไรบ้างเหรอครับ...” เวียถาม

อืมมมม... ก็อย่างโดนล้อชื่อพ่อแม่ โดนล้อว่าชอบคนนั้นคนนี้หาว่าเป็นพวกใจง่าย ......ใจง่ายมารดาแกสิ!!!”

 

ปึง!! โครม!!! จากตอนแรกที่หล่อนอธิษฐานให้ทั้งห้าคนอยู่อย่างสงบอย่ามีปัญหา แต่เนื่องด้วยนึกถึงเรื่องในอดีตจนอดโมโหไม่ได้เลยยกมือทุบโต๊ะ แต่เนื่องด้วยแรงที่มากเกินไปเล็กน้อยโต๊ะจึงพังลง โชคยังดีที่ทั้งสี่คนคว้าถ้วยชาได้ทัน เหวินหนิงคว้าถ้วยชาตนเองกับกาน้ำชาไว้ ถ้วยชาของสโนว์นิกซ์ก็ยื่นมือไปช่วยรับแทน ส่วนเจ้าชามขนมกิลรับ

ส่วนคนอื่นๆ ที่แอบฟังอยู่สะดุ้งเล็กน้อย ส่วนเจ้าอสูรทั้งสิบนั่นเพราะมาสเตอร์โมโห ก็เลยหงุดหงิดตามไปด้วย

 

ขนาดเพื่อนผู้ชายฉันคุยกันแค่ไม่กี่คน ไม่เคยชม้อยชม้ายชายตามองสักนิดแล้วหาว่าไปอ่อยเขาเนี่ยนะ!! จะหึงแฟนก็ใช้สมองหน่อยสิยะอย่าหลงจนไม่สนใจอะไร!! บางทีเดินๆ อยู่ก็เดินมาผลักจนล้มบ้าง บางทีก็เซบ้างแล้วพอหันโมโหใส่ก็จะโดนตอกกลับมาว่า ‘หวงตัวเหรอ’ ‘แค่นี้เล่นด้วยไม่ได้เหรอ’ ‘คิดมากน่า’ คือแบบพวกมันคิดว่าเป็นเรื่องขำๆ เรื่องเล่นๆ ไง แต่คนโดนมันไม่ขำนะเว้ย!!! ตอนชั่วโมงว่ายน้ำเหมือนกัน! อ่อยเหรอ! อ่อยพ่*ง!!! ตูว่ายน้ำเรียนว่ายน้ำตามปกติโว้ย!!! แต่ไ-อหมอนั่นมันว่ายมาโดนก้นฉันเองต่างหากเล่า!! มาโกรธอะไรฉันวะ!! ไปโกรธไ-อหมอนั่นสิยะ!! นึกแล้วโมโห ตอนวิชาศิลปะ พอเห็นว่าฉันวาดรูปได้ก็แทบจะลากเข้ากลุ่ม แหม พอตอนไม่เห็นว่าวาดรูปเป็นเกี่ยงกันอย่างกับอะไรดี!! #@! #! $%%@%!!!”

 

และอีกนานา...

 

ตอนนี้ฟลอจำต้องสร้างโต๊ะไม้ขึ้นมาใหม่ให้คงทนกว่าเดิม เพื่อให้ทั้งห้าคนวางของในมือลง

ในตอนแรกทั้งห้าคนแอบไม่พอใจที่สโนว์โดนแกล้ง ตอนนี้จำต้องมองหน้า ส่งสัญญาณบ่งบอกว่าตอนนี้สิ่งที่พวกเขาต้องทำคือ....

 

ทำยังไงให้หายโกรธแทน...

 

แล้วท่าน....จัดการพวกนั้นยังไง...?” เวียขัดขึ้นมา

ฉันแอบชะงักหลังจากมัวแต่ระบายความหงุดหงิดในอดีตไม่หยุด โอ้มายก็อดเดส... ฉันลืมไปเลยว่าอีกห้าคนอยู่ตรงนี้!

อ่า...ก็แค่ฟ้องอาจารย์น่ะ”

แค่ฟ้องเนี่ยนะ!!?” กิลโวยขึ้นมาแล้วทุบโต๊ะดังโครม!! อีกรอบ

 

โชคดีที่โต๊ะรอบนี้ฟลอเป็นผู้สร้างจึงคงทนกว่าไม่งั้นคงกลายเป็นซากไม้อีกครั้ง...

 

ก็ตอนนั้นฉันไม่ได้แข็งแรงหรือมีพลังเหมือนตอนนี้นี่นา ที่นั่นเวทมนตร์ก็ไม่มีด้วยจะให้ทำไงล่ะ”

ก็สู้กลับไปบ้างสิ!!”

กิลพูดน่ะมันง่ายนะ แต่ไม่ได้อ่ะ...” ถ้าสู้กลับมีหวังแทนที่เรื่องจะจบก็มีแต่จะหนัก ไม่ก็โดนเรียกเข้าห้องปกครองกันพอดี

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เสวี่ยเอ๋อร์มิอยากต่อสู้หรือเจ็บตัวสินะ” อาหนิงเอ่ย

จะว่าอย่างนั้นก็ได้...”

ไม่เป็นไรนะครับท่านสโนว์!” โชเอย์กุมมือฉันไว้ซะแน่น “ข้าจะปกป้องท่านสโนว์เอง นับจากนี้และตลอดไปเลย!”

ก่อนจะยิ้มแป้นแล้นมาให้

 

โดยไม่ทันเห็นว่าตอนนี้เจ้าพวกอสูรพันธะทั้งสิบตัวของสโนว์ที่มือคือแทบจะชูนิ้วโป้งให้ พร้อมนึกในใจ

 

ยอดเยี่ยมมากเจ้าหนูโชเอย์!!!!

 

และเพราะรอยยิ้มใสซื่อนั่นตอนนี้เหมือนกับมีลูกศรอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาปักที่หัวใจฉันอย่างจัง!!

โอ๊ยยย!! โชเอย์ เจ้ายักษ์น้อยของฉันน่ารักที่สุดเลยยย~!!!”

กอดรัดฟัดเหวี่ยงจุ๊บหน้าผากโชเอย์ซะตรงนั้น!!

พวกข้าเองก็เช่นกัน” อาหนิงพูดขึ้นก่อนวางถ้วยชาลง แล้วหันมามองหน้าฉัน “ข้าไม่ยอมปล่อยให้เจ้าต้องโดนแกล้งหรือเจ็บตัวอีกแน่... และหากเจ้าอยากเรียนการป้องกันตัว... จะเวท หรือวิชากระบี่... ทุกคนก็ยินดีที่จะสอนให้... และก็ยินดีที่จะปกป้องเจ้าเช่นกัน จริงหรือไม่...?”

เหอะ คนอ่อนแออย่างนางก็เป็นซะอย่างนี้แหละ แต่เอาเถอะ ถึงจะสู้อะไรไม่เป็น ข้าก็ตั้งใจจะปกป้องนางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!” กิลพูดขณะนั่งกอดอกเอนพิงพนักเก้าอี้

ถึงข้าจะไม่ถนัดเรื่องต่อสู้... แต่ก็มั่นใจว่าสามารถปกป้องท่านสโนว์ได้เช่นกัน...” เวียพูดขึ้นนิ่งๆ

“.....”

ส่วนนิกซ์...ไม่ตอบแต่ยกมือลูบหัวสโนว์เป็นคำตอบแทน

ขอบคุณค่ะ...ทุกคน....”

รู้สึกอุ่นใจ...สุดๆ ไปเลย

 

ยังไงก็แล้วแต่ สโนว์ก็ขอร้องให้ทั้งสิบตัวสอนการใช้เวทมนตร์เบื้องต้นให้แก่เธอเผื่อจะได้เอาไปใช้อะไรได้บ้าง อย่างการหั่นผักจุดไฟหรืออะไรก็ตามที่เกี่ยวกับการทำอาหารทั้งสิ้น

 

จะว่าไป...ฉันแอบรู้สึกว่ากำลังแข่งทำแต้มกับโชเอย์ล่ะเนี่ย...?

 

...หรือฉันคิดไปเองนะ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 443 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

764 ความคิดเห็น

  1. #419 bellbellbellbell (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 12:00
    ตอนนี้น่ารักมากเลย;-;
    #419
    0
  2. #337 M_My☆ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:35

    ใครคือเวียน้อ ทำไมจำไม่ได้อ๊ากกกกก ไม่น้าา ไม่ได้ต้องวนไปอ่านแล้ว
    #337
    1
    • #337-1 Bember(จากตอนที่ 33)
      26 พฤษภาคม 2562 / 16:28
      อาจารย์ของโชเอย์ค่ะ
      #337-1
  3. #336 chu-harmony (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:57

    อ่านเพลินๆไปจ้า
    #336
    0
  4. #335 Meemiza (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 22:23
    ทำไมหนุ่มๆของสโนว์จังน่ารักอย่างงี้อ่า~
    #335
    0
  5. #333 เด็กน้อยอ่านนิยาย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:33
    เพจไรท์ชื่อไรรรร
    #333
    1
    • #333-1 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 33)
      25 เมษายน 2562 / 21:48
      ชื่อเหมือนไอดีนามปากกาเราเลยค่าาาา
      #333-1
  6. #332 PāT_PāT (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:28
    อ่ยยยย เอ็นดูโชเอย์จริงๆอ่ะ ปวแนะนเมพยดาสกสกมเสเนสพมก
    #332
    6
    • #332-2 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 33)
      25 เมษายน 2562 / 22:06
      ตกใจท่าน เม้นถูกช่องแล้วเนาะ 555555
      #332-2
    • #332-6 LuZiNtEaR(จากตอนที่ 33)
      25 เมษายน 2562 / 22:18
      55555555555555555 ตล๊กกก 5555
      #332-6
  7. #331 neyjin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:21
    ไม่ได้คิดไปเองค่ะ ไม่ได้คิดไปเองอย่างแน่นอน 555
    #331
    0
  8. #330 KIOOL (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:20

    ฮืออ ทุกคนน่ารักมากๆ
    #330
    0
  9. #329 LukiMemory (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 21:18

    รอนะคะ
    #329
    0